სერ ქენ რობინსონი: “ბავშვები ახლა ციფრულ სამყაროში ცხოვრობენ და მათთვის დრო ყველგანაა”

პოპულარული

სერ ქენ რობინსონი: “ბავშვები ახლა ციფრულ სამყაროში ცხოვრობენ და მათთვის დრო ყველგანაა”

სერ ქენ რობინსონი ფიქრობს რომ, ადამიანები არასაკმარისად იყენებენ საკუთარ ნიჭს. მისი თქმით, უამრავი ადამიანი ისე გადის ცხოვრების გზას, რომ ვერც კი ხვდება რა სახის ნიჭის მატარებელია, ბევრი ადამიანი კი ფიქრობს, რომ დიდად ვერაფერში გამოდგება. ცნობილი სპიკერი ამბობს, რომ ადამიანებმა უნდა აკეთონ ის საქმე, რომელიც მათ სიამოვნებას ანიჭებთ და არა ის, რაც სხვებს სურთ. თავისი გამოსვლაში „მოვახდინოთ რევოლუცია განათლებაში“, მან ისაუბრა როგორც დამკვიდრებული სწორხაზოვანი აზროვნების მანკიერ მხარეებზე, ასევე იმ ადამიანებზე, რომლებმაც შეძლეს საკუთარი ოცნებები აეხდინათ და ის გზა აირჩიეს, რომელიც მათ სურდათ.
„ბევრი ადამიანი მინახავს, რომელიც საკუთარი საქმიანობისაგან არ იღებს სიამოვნებას. ისინი, უბრალოდ შეგუებულები არიან და ასე ცხოვრობენ. არანაირი სიამოვნება საქმის კეთებიდან. მათთვის სამსახური ასატანია და არა სახალისო, და უბრალოდ, შაბათ-კვირის მოლოდინში მუშაობენ. მაგრამ ისეთებსაც შევხვედრილვარ, ვისაც უყვარს საკუთარი საქმე და ვერც წარმოუდგენია სხვა რამის კეთება. რომ შესთავაზოთ სამსახურისთვის თავის დანებება, ვერც მიხვდებიან, რას ეუბნებით. ისინი გეტყვიან, რომ სისულელე იქნება ამ საქმისათვის თავის დანებება, რადგან ეს საქმე მათი სულის ნაწილია. მაგრამ ასეთები უმცირესობას შეადგენენ“.
რობინსონი თვლის, რომ ნიჭი და უნარები არაა უბრალოდ ზედაპირზე მიმოფანტული. მათ გამოსავლენად პირობები უნდა შექმნათ. იგი ფიქრობს, რომ ყოველთვის რთულია ძირფესვიანი ცვლილების განხორციელება განათლებაში, ვინაიდან ინოვაცია იმის გაკეთებას გულისხმობს, რაც უმრავლესობისათვის არაა ადვილი. უდიდესი სირთულე რეფორმის ან გარდაქმნისათვის არის საღი აზრის დიქტატი, როცა ადამიანებს მიაჩნიათ, რომ “ეს შეუძლებელია სხვაგვარად იყოს, რადგან ყოველთვის ასე იყო.”
„ცოტა ხნის წინ აბრაჰამ ლინკოლნის შესანიშნავ ფრაზას წავაწყდი: “დოგმები მშვიდი წარსულისა აღარ გამოდგება ქარცეცხლიან აწმყოში. ჩვენი მაღალი მისია დიდ სირთულეებს შეიცავს, და ჩვენ ამ მისიასთან ერთად უნდა ავმაღლდეთ.” ძალიან მომწონს, კი არ უნდა შევწვდეთ სიმაღლეს, არამედ მასთან ერთად ავმაღლდეთ…მოდით, ისეთ რამეს გკითხავთ, რაც შეიძლება მიგაჩნდეთ ჩვეულებრივ ამბად, რომლის დამტკიცებასაც არ საჭიროებთ. რამდენმა თქვენგანმა გადააბიჯა 25 წელს? და რამდენი ხართ 25 წლის ქვემოთ? რამდენი ხართ 25 წელს გადაცილებულები, ვისაც მაჯის საათი გიკეთიათ. უჰ, ბევრნი ვართ, არა? აბა, იგივე სთხოვეთ მოზარდებით სავსე აუდიტორიას. მოზარდები არ ატარებენ მაჯის საათებს. არა იმიტომ, რომ ვერ ატარებენ ან აკრძალული აქვთ,უბრალოდ, არ უნდათ. მიზეზი კი ისაა, რომ ჩვენ, 25 წელს გადაბიჯებულნი, გავიზარდეთ ციფრული კულტურის წინა ეპოქაში და დროის გასაგებად ვატარებთ ნივთს, რომელიც გვიჩვენებს მას. ბავშვები კი, ახლა ციფრულ სამყაროში ცხოვრობენ და მათთვის დრო ყველგანაა. არ ესმით, რა საჭიროა ამისათვის მაჯის საათი. ისევე როგორც, სხვათა შორის, არც თქვენთვისაა საჭირო. უბრალოდ, თქვენ ყოველთვის ატარებდით საათს და იგივეს აკეთებთ ეხლაც. ჩემი ქალიშვილი, 20 წლის ქეითი, არასოდეს ატარებს მაჯის საათს. ვერ ხვდება, რა საჭიროა. ქეითი ამბობს, რომ, ეს მხოლოდ ერთი ფუნქციის მქონე ხელსაწყოა”.


რობინსონი ამბობს, რომ განათლების სფეროშიც არსებობს ასეთივე “თავს მოხვეული” შეხედულებები. პირველია სწორხაზოვნების იდეა. მისი თქმით, ცხოვრება არაა სწორხაზოვანი, იგი ორგანულია. ადამიანები ქმნიან საკუთარ სიცოცხლეს.
„ჩვენ ავიკვიატეთ ეს სწორხაზოვნება. განათლების უმთავრეს მიღწევად მიგვაჩნია კოლეჯში მოხვედრა. მგონი ჩვენი ახირებაა კოლეჯში ჩაბარება. არ ვამბობ, არ წახვიდეთ მეთქი კოლეჯში, მაგრამ არაა საჭირო ყველა ამ წუთას წავიდეს. მოგვიანებითაც შეიძლება. ცოტა ხნის წინ სან-ფრანცისკოში ვიყავი, წიგნებზე ხელი უნდა მომეწერა. ერთი, ოცდაათიოდე წლის კაცი იყო, წიგნი იყიდა. ვკითხე, სად მუშაობ მეთქი? მიპასუხა, მეხანძრე ვარო. რამდენი ხანია, რაც მეხანძრე ხარ, მეთქი? მიპასუხა, ყოველთვის მეხანძრე ვიყავიო. როდის გადაწყვიტე, მეთქი?პატარა, რომ ვიყავიო. შემდეგ დასძინა, რომ ეს ყოველთვის პრობლემებს უქმნიდა სკოლაში, მაღალ კლასებში მასწავლებლები მის სურვილს სერიოზულად ვერ აღიქვამდნენ. ერთმა მასწავლებელმა კი უთხრა, რომ ეს სიცოცხლის ფუჭად გატარების ტოლფასი იქნებოდა, კოლეჯში უნდა წახვიდე და პროფესიონალი გახდეო. მაგრამ მას მხოლოდ მეხანძრეობა სურდა. ამიტომ როგორც კი სკოლა დაამთავრა მეხანძრედ დაიწყო მუშაობა. შემდეგ გაარძელა: “იცით რა? წეღან ის მასწავლებელი გამახსენდა, ექვსი თვის წინ მე ის სიკვდილს გადავარჩინე. საგზაო შემთხვევა იყო, გამოვიყვანე და რესპირატორი მივეცი, მისი ცოლიც გადავარჩინე. იმედია, ეხლა ჩემზე უკეთესი აზრისაა”.
რობინსონი მიიჩნევს, რომ ნიჭი  მრავალგვარია. ადამიანებს განსხვავებული მისწრაფებები აქვთ. ამასთან დაკავშირებით მან საკუთარი მაგალითიც მოიყვანა.
„ცოტა ხნის წინ გავიაზრე, რომ პატარაობისას გიტარა დაახლოებით ერთსა და იმავე დროს შემოგვაჩეჩეს ხელში ერიკ კლაპტონს და მე. და ხომ იცით რაც მოხდა? ერიკს გამოადგა, მე კი ვერ. ვერაფრით ვერ ავამუშავე ეს გიტარა, რას არ ვაკეთებდი, ხან ასე ჩავბერე, ხან ისე, მაგრამ – არაფერი. თუმცა, მარტო ესეც არაა. ენთუზიაზმიც საჭიროა. ხშირად ადამიანს კარგად გამოსდის ისეთი რამეც, რაც დიდად გულზე არ ეხატება. ეს ენთუზიაზმია, რაც ჩვენს სულს აღვიძებს და ენერგიას წარმოშობს. ხოლო თუ საყვარელ საქმეს აკეთებ, რომელიც კარგად გამოგდის, დრო სრულიად სხვაგვარად მიედინება. ჩემმა ცოლმა სულ ახლახანს დაასრულა რომანის წერა, მგონი, ძალიან კარგი რომანია.მაგრამ საათობით იკარგებოდა ხოლმე. ხომ იცით როგორცაა – თუ საყვარელ საქმეს აკეთებ, ერთი საათი ხუთ წუთში იწურება. ხოლო თუ ისეთი საქმით ხარ დაკავებული, რაც შენს სულში გამოძახილს ვერ პოულობს, მაშინ 5 წუთი ერთი საათია“.
რობინსონი ამბობს, რომ უნდა გადავუხვიოთ განათლების ჩვეული, ინდუსტრიული, სამრეწველო მოდელიდან, რომელიც სწორხაზოვნებას, ადამიანთა დახარისხებას ეფუძნება და უნდა გადავიდეთ მოდელზე, რომელიც უფრო მიწათმოქმედების პრინციპებზეა დაფუძნებული. გარდა ამისა, მისი თქმით, ადამიანის აყვავება-განვითარება არა მექანიკური, არამედ ორგანული პროცესია. სპიკერი მიიჩნევს, რომ განათლების რეფორმირება არ ნიშნავს სისტემის კლონირებას. უნდა მოხდეს რეფორმის ადაპტირება არსებულ რეალობასთან და განათლების ინდივიდუალიზაციაზე მათთვის, ვისაც ასწავლი.
„ვფიქრობ, ესაა პასუხი მომავლის ამოცანებზე, რადგან ჩვენ არ ვსაუბრობთ გადაწყვეტილების მასშტაბების დადგენაზე; ვსაუბრობთ განათლების სისტემაში ისეთი მიმართულების შექმნაზე, როცა ყველა საკუთარ გადაწყვეტილებას იღებს. ჩვენ უნდა შევცვალოთ ინდუსტრიული მოდელი მიწათმოქმედების მოდელით, რომლის პირობებშიც ყოველი სკოლა შესძლებს განვითარებას. სკოლაში ბავშვებმა უნდა შეიგრძნონ სიცოცხლე…“.

ფორტუნა აკადემია /

|

5 მაისი, 2017

|

საკვანძო სიტყვები

WP_Query Object
(
    [query] => Array
        (
            [post_type] => post
            [post_status] => publish
            [posts_per_page] => 3
            [orderby] => ASC
            [tax_query] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [field] => slug
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => ser-qen-robinsoni
                                )

                        )

                )

            [post__not_in] => Array
                (
                    [0] => 128164
                )

        )

    [query_vars] => Array
        (
            [post_type] => post
            [post_status] => publish
            [posts_per_page] => 3
            [orderby] => ASC
            [tax_query] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [field] => slug
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => ser-qen-robinsoni
                                )

                        )

                )

            [post__not_in] => Array
                (
                    [0] => 128164
                )

            [error] => 
            [m] => 
            [p] => 0
            [post_parent] => 
            [subpost] => 
            [subpost_id] => 
            [attachment] => 
            [attachment_id] => 0
            [name] => 
            [static] => 
            [pagename] => 
            [page_id] => 0
            [second] => 
            [minute] => 
            [hour] => 
            [day] => 0
            [monthnum] => 0
            [year] => 0
            [w] => 0
            [category_name] => 
            [tag] => 
            [cat] => 
            [tag_id] => 15449
            [author] => 
            [author_name] => 
            [feed] => 
            [tb] => 
            [paged] => 0
            [meta_key] => 
            [meta_value] => 
            [preview] => 
            [s] => 
            [sentence] => 
            [title] => 
            [fields] => 
            [menu_order] => 
            [embed] => 
            [category__in] => Array
                (
                )

            [category__not_in] => Array
                (
                )

            [category__and] => Array
                (
                )

            [post__in] => Array
                (
                )

            [post_name__in] => Array
                (
                )

            [tag__in] => Array
                (
                )

            [tag__not_in] => Array
                (
                )

            [tag__and] => Array
                (
                )

            [tag_slug__in] => Array
                (
                )

            [tag_slug__and] => Array
                (
                )

            [post_parent__in] => Array
                (
                )

            [post_parent__not_in] => Array
                (
                )

            [author__in] => Array
                (
                )

            [author__not_in] => Array
                (
                )

            [ignore_sticky_posts] => 
            [suppress_filters] => 
            [cache_results] => 1
            [update_post_term_cache] => 1
            [lazy_load_term_meta] => 1
            [update_post_meta_cache] => 1
            [nopaging] => 
            [comments_per_page] => 50
            [no_found_rows] => 
            [order] => DESC
        )

    [tax_query] => WP_Tax_Query Object
        (
            [queries] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => ser-qen-robinsoni
                                )

                            [field] => slug
                            [operator] => IN
                            [include_children] => 1
                        )

                )

            [relation] => AND
            [table_aliases:protected] => Array
                (
                    [0] => mob1n_term_relationships
                )

            [queried_terms] => Array
                (
                    [post_tag] => Array
                        (
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => ser-qen-robinsoni
                                )

                            [field] => slug
                        )

                )

            [primary_table] => mob1n_posts
            [primary_id_column] => ID
        )

    [meta_query] => WP_Meta_Query Object
        (
            [queries] => Array
                (
                )

            [relation] => 
            [meta_table] => 
            [meta_id_column] => 
            [primary_table] => 
            [primary_id_column] => 
            [table_aliases:protected] => Array
                (
                )

            [clauses:protected] => Array
                (
                )

            [has_or_relation:protected] => 
        )

    [date_query] => 
    [request] => SELECT SQL_CALC_FOUND_ROWS  mob1n_posts.ID FROM mob1n_posts  LEFT JOIN mob1n_term_relationships ON (mob1n_posts.ID = mob1n_term_relationships.object_id) WHERE 1=1  AND mob1n_posts.ID NOT IN (128164) AND ( 
  mob1n_term_relationships.term_taxonomy_id IN (15449)
) AND mob1n_posts.post_type = 'post' AND ((mob1n_posts.post_status = 'publish')) GROUP BY mob1n_posts.ID ORDER BY mob1n_posts.post_date DESC LIMIT 0, 3
    [posts] => Array
        (
        )

    [post_count] => 0
    [current_post] => -1
    [in_the_loop] => 
    [comment_count] => 0
    [current_comment] => -1
    [found_posts] => 0
    [max_num_pages] => 0
    [max_num_comment_pages] => 0
    [is_single] => 
    [is_preview] => 
    [is_page] => 
    [is_archive] => 1
    [is_date] => 
    [is_year] => 
    [is_month] => 
    [is_day] => 
    [is_time] => 
    [is_author] => 
    [is_category] => 
    [is_tag] => 1
    [is_tax] => 
    [is_search] => 
    [is_feed] => 
    [is_comment_feed] => 
    [is_trackback] => 
    [is_home] => 
    [is_404] => 
    [is_embed] => 
    [is_paged] => 
    [is_admin] => 
    [is_attachment] => 
    [is_singular] => 
    [is_robots] => 
    [is_posts_page] => 
    [is_post_type_archive] => 
    [query_vars_hash:WP_Query:private] => 6408fce2419f6a1d7e9208e5accb331a
    [query_vars_changed:WP_Query:private] => 
    [thumbnails_cached] => 
    [stopwords:WP_Query:private] => 
    [compat_fields:WP_Query:private] => Array
        (
            [0] => query_vars_hash
            [1] => query_vars_changed
        )

    [compat_methods:WP_Query:private] => Array
        (
            [0] => init_query_flags
            [1] => parse_tax_query
        )

)