ეკა ხოფერიას ცხოვრება ტელევიზიის გარეშე: „ძალიან ბედნიერი ვარ!..“

პოპულარული

ეკა ხოფერიას ცხოვრება ტელევიზიის გარეშე: „ძალიან ბედნიერი ვარ!..“

ეკა ხოფერიას „სითის“ თბილისობისადმი მიძღვნილ დაჯილდოვებაზე შევხვდით. ტელეწამყვანი არაჩვეულებრივად გამოიყურება. როგორც თავად გვითხრა ექსკლუზიურ ინტერვიუში, ტელევიზიიდან წამოსვლის შემდეგ ოჯახისა და საკუთარი თავისთვის, ბევრი საქმის მიუხედავად, მაინც უფრო მეტი დრო რჩება და სწორედ ამიტომ თავს საუკეთესოდ გრძნობს… ეს აშკარად გარეგნობაზეც დაეტყო…

ეკა, „სითიში“ თქვენი სვეტის წაკითხვის შემდეგ, როგორც ჟურნალისტმა, საინტერესო რამ აღმოვაჩინე, რომ შეიძლება, წლებია, ტელევიზიაში გაატარო და შემდეგ საკუთარი ნებით ძალიან ბედნიერად დატოვო ის… როგორ გრძელდება თქვენი ცხოვრება მას შემდეგ, რაც თავად თქვით უარი ტელევიზიაზე? მგონი, პირველი ხართ, ვინც ასეთი ნაბიჯი გადადგა?..

ეკა ხოფერია:

ძალიან კარგი და სრულიად სხვანაირი ცხოვრებაა. პრინციპში, ეს არცთუ მოულოდნელი გადაწყვეტილება იყო, – ის სწრაფად არ მიმიღია. სადღაც ორი წელი მივდიოდი ამ გადაწყვეტილებისკენ და გარკვეულწილად, ნიადაგსაც ვამზადებდი ამისთვის. მე ვიცი სხვა ჟურნალისტები, მაგალითად, ნინო ქაჯაია, რომელიც აღარ არის ჟურნალისტიკაში, მაგრამ ძალიან საინტერესო საქმეს აკეთებს. ასე რომ, მე არ ვარ პირველი, თუმცა თუკი ჩემი შემთხვევა ჩაითვლება პრეცედენტად, როგორ შეიძლება, წახვიდე ტელევიზიიდან, წარმატებით აკეთო შენი საქმე და ცხოვრება ბევრად საინტერესოდ გაგრძელდეს, ძალიან კარგი, თუ ამ გზაზე ვიქნები პირველი,  რადგან ეს მართლაც ასეა.

ზოგადად, რაც მე ჟურნალისტიკაში ვსაქმიანობ და ყოველთვის დავრჩები ჟურნალისტად, რადგან ამის გარეშე არ შემიძლია, ყოველ ეტაპზე იცვლებოდა ფორმა, თემატიკა, გადაცემა. ჩემ შემთხვევაში ასეა – რაღაც ეტაპის მერე ახლის დაწყება მსურს. ახლაც მივხვდი, რომ ამოიწურა და დასრულდა, რაც მინდოდა, ყველა გადაცემა გავაკეთე, არ მინდოდა გამეორება, არ მინდოდა, მაყურებელს ერთხელ მაინც ეფიქრა ( შეიძლება, უფიქრია კიდეც), – ეს ხომ უკვე ვნახე, რა დაემართა ეკას!.. არ მინდოდა მაყურებლის გაწბილება.

ჩემთვის გადავწყვიტე, რომ სიახლის დრო დადგა – საკუთარ თავს ვუთხარი, 45 წლის ხარ, ამდენი რამ გიკეთებია, ამხელა გამოცდილება დაგიგროვებია, მიმართე ახლისკენ. ალბათ, მკითხავთ, რა მიმართულებაა ეს – ეს გახლავთ საგამომცემლო საქმე, „სითი“, რომელიც სხვადასხვა პროექტს აერთიანებს. გარდა საგამომცემლო საქმიანობისა, ის მოიცავს ბევრ სხვადასხვა საქმეს, ახალი გუნდის შექმნას, ამა თუ იმ  ბიზნესს, მომავალი თაობის აღზრდას და სხვა.

ერთხელ ვცხოვრობთ და მიმაჩნია, რომ ყოველთვის უნდა დაიწყო ახალი. ჩემთვის ასე უფრო საინტერესოა. ვნანობ კი არა, პირიქით, ძალიან ბედნიერი ვარ, გაასმაგებული ენერგია მაქვს.

მეორეც არის, სულ ვამბობდი, ხომ შეიძლება, ერთი წელი მაინც, შესაძლოა, სრულად არა, მაგრამ მისი დიდი ნაწილი დავუთმო შვილებს-მეთქი.  ისინი ამას იმსახურებენ, ბევრი რამ გამომრჩა, ვფიქრობ, მათ ძალიან ვჭირდები. ამ გზაზე ვარ ახლა, სირთულეებისა და სიახლეების, მაგრამ ისეთი კარგი ამბები მოდის, რომ მავსებს. ყველა მეუბნება, რომ მეტყობა. ეს, ალბათ, შინაგანად მოდის, რადგან ბედნიერი ვარ.

თავიდან, როცა ეს გადაწყვეტილება მივიღე, ჟურნალისტების თავყრილობაზე მოვხვდი, სადაც ყველა მამშვიდებდა, ეკა, ნუ ნერვიულობ, ყველაფერი კარგად იქნებაო. მივხვდი, რომ ჩვენთან წარმატება პირდაპირ უკავშირდება ტელევიზორში გამოჩენას, რაც არ არის სწორი. მე ძალიან ბევრი ადამიანი ვიცი, ჩვენს თუ სხვა ქვეყანაში, რომლებსაც ძალიან საინტერესო და წარმატებული ცხოვრების გზა აქვთ და ის არ გადის ტელევიზიის გამოჩენაზე. ნელ-ნელა, შეიძლება ითქვას, ამ სტერეოტიპის მსხვრევაც მიდის, რომ თუ შენ არ ჩანხარ ტელევიზიით, შენ არ ხარ საინტერესო, არ გაქვს საინტერესო ცხოვრება და საქმე. პირიქით, გარკვეულწილად, რაღაც კუთხით, ტელევიზია გზღუდავს კიდეც.

სწორედ ამაზე მინდოდა მეკითხა -ახლა უფრო თავისუფლად გრძნობთ თავს?

ჩემთვის ტელევიზიის მიღმა უფრო მეტი თავისუფლებაა. იქ მაინც ჩარჩოში ხარ, გაქვს პასუხისმგებლობა, ყოველკვირეული გადაცემა, რეიტინგზე ფიქრი. ეს არის ერთგვარი ჩარჩო, რომელსაც მიჰყვები, გეპარება ბევრი რამ, ვერ ესწრები უამრავ ღონისძიებას, რადგან დროის დეფიციტს განიცდი. როცა დრო გითავისუფლდება, მას ფანტავ სხვადასხვა მიმართულებით, იგებ ბევრ სიახლეს, იცნობ სხვადასხვა ადამიანს. თუკი ენერგიული ადამიანი ხარ და საქმე გიყვარს, ასეა. ვგრძნობდი და ვიცოდი, რომ ასე იქნებოდა, უბრალოდ, ვერ ვდგამდი ამ ნაბიჯს, ვამბობდი: მოდი, ერთიც წელიც და მორჩა… (იღიმის). ახლა კი მგონია, რომ ერთ-ერთი ყველაზე სწორი გადაწყვეტილება მივიღე.

„პატარა ხუჯიკები“, როგორც თქვენს შვილებს ეძახით, როგორ შეხვდნენ ამ ამბავს, ალბათ, ძალიან უხარიათ…

(იღიმის) ახლა მათი დღე იწყება იმით, რომ დედა აცილებს სკოლაში. ეს პროცესი ჩემთვის უკვე ყველაზე მნიშვნელოვანია. ჩემი სამუშაო გრაფიკი კი ათის ნახევარზე იწყება. ცოტა მიჭირს იმ კუთხით, რომ სხვებს სძინავთ ამ დროს, მაგრამ ვაღვიძებ, მინდა, ცოტა ჩემს ყაიდაზე გადმოვიყვანო. დღეს ვგეგმავ ისე, რომ ჩაჯდეს გადაღებები, წერილების შემოწმება, პროექტების წერა, ჯანსაღი ცხოვრების წესი, ვარჯიში… როცა ჩემი შვილები ბრუნდებიან ექვსის ნახევარზე, მათ ვხვდები. ვცდილობ, მე წავიყვანო სხვადასხვა სექციაზე. მაინტერესებს, როგორ გამოსდით, სად სჭირდებათ ჩემი რჩევა. როცა დაიძინებენ, მერე შემიძლია სადმე გასვლა მეუღლესთან ერთად.

 

უფროს ქალიშვილზე მინდა გკითხოთ. გაგიფრინდათ ბუდიდან სასწავლებლად…

ასე ვთქვათ, ერთად გავფრინდით, რადგან მეც გავყვევი, მან დაიწყო სწავლა ესპანეთში. ეს არ არის პირველი კლასი სკოლაში, მაგრამ მინდოდა, უნივერსიტეტის პირველი დღე მასთან ერთად გამეტარებინა და ეს ჩემთვის ძალიან მნიშვნელოვანი იყო. თქვენ წარმოიდგინეთ, ამ ყველაფერმა ძალიან დაგვაახლოვა. ანანოს შემთხვევაში მართლაც ბევრი რამ გამომეპარა… იცით, როგორ არის? იმის გარეშეც არ შეიძლებოდა, როგორი ცხოვრებაც გავიარე, მაგრამ დღეს არც ერთ პროექტზე აღარ გავცვლიდი ამ ძვირფას მომენტებს. ობიექტურად ვხვდები, ამდენი რომ არ მეშრომა და უდიდესი ენერგია არ ჩამედო ჩემს საქმეში, ვერ მივიღებდი ასეთ გამოცდილებას, ვერ ვისწავლიდი ბევრ რამეს და ვერ მივაღწევდი იმას, რასაც მივაღწიე, ვერ გავიცნობდი ამდენ საინტერესო ადამიანს, არ მექნებოდა მნიშვნელოვანი პროექტები… ეს ყველაფერი მოვიდა, ახლა კი სხვა ეტაპია. არ ვნანობ, ახლა ვცდილობ, ბევრი მიმართულებით, რაც გამოვტოვე, დავეწიო საკუთარ თავს.

წინ უამრავი გეგმა მაქვს, რომლებზე საუბარი ჯერ ადრეა. ეს, მგონია, საზოგადოებამ უნდა შეაფასოს.

ტელევიზიაში დაბრუნებას გამორიცხავთ?

არაფერს გამოვრიცხავ. ასე ჩემთვის დავარქვი ერთწლიანი პაუზა, მაგრამ ის შეიძლება, იყოს უფრო მეტიც. შესაძლოა, 50 წლის ასაკში ისეთი იდეა მომივიდეს, რომ ტელევიზიაში დავბრუნდე. თუ დავბრუნდები, მინდა, სიახლე მქონდეს, ჩემთვის და მაყურებლისთვის. როგორც კი რაღაც იდეები მოდის, ეგრევე ვაგდებ, მაინც სტანდარტული იდეები მომდის, ისევ იქ ვარ, ყოველკვირეულ დაგეგმარებაში (იცინის). მინდა, ახალი გამოცდილება შევიძინო, შემდეგ დავბრუნდე ტელევიზიაში და მაყურებელს ვუთხრა – გამარჯობა, მე თქვენთვის ბევრი რამ მაქვს სათქმელი.

თოქშოუს დროს იყო კრიტიკაც, ქებაც. ყველაზე რთულ პერიოდს თუ გაიხსენებთ, კრიტიკას, რომელიც ყველაზე მეტად მოგხვდათ გულზე…

ეკა ხოფერიას თოქშოუში, რასაც მე ვაკეთებ პოლიტიკური გადაცემების შემდეგ, შესაძლოა, იყო შეცდომებიც, ფრაზებიც, რომლებიც არ უნდა მეთქვა, მაგრამ სანანებელი არაფერი მქონია… ყველაფერი, ალბათ, კანონზომიერი გახლდათ – ის შეცდომაც უნდა დაუშვა, არა ფატალური, რა თქმა უნდა, მცირე შეცდომებს ვგულისხმობ. თუკი რაიმე იყო, თავად აღმინიშნავს, რომ რაღაც კითხვა არასწორად დავსვი, მაგრამ ყველა გადაცემა, რომელიც ეთერში მოხვდა, უნდა გასულიყო და ამ წლების მადლიერი ვარ.

როდისმე თუ დადგება თქვენს ცხოვრებაში მშვიდი პერიოდი, როცა მხოლოდ დიასახლისი იქნებით?

არა, არაა!.. ახლანდელი ცხოვრების რიტმი კიდევ უფრო დინამიკურია. მე, ზოგადად, მშვიდი ადამიანი ვარ, იმას ვგულისხმობ, რომ ბევრ რამეს ასე ვუყურებ, ადვილად აღარ ვბრაზდები ადამიანებზე, ვცდილობ, მათი შეცდომები გავატარო, მაგრამ რაც შეეხება ცხოვრების წესს, ის აუცილებლად ენერგიული იქნება. სალონში რომ იარო და შემდეგ შინ სადილები აკეთო, მხოლოდ ამისთვის არ ღირს ცხოვრება. ეს ყველაფერი შეიძლება, აკეთო, მაგრამ 21-ე საუკუნეში ცხოვრებას იმდენი ფერი და სიახლე მოაქვს, შეუძლებელია, ეს არ გამოიყენო…

მგონი, მეუღლეც მოგყვებათ ცხოვრების აქტიურ ტემპში…

დიახ, ჩვენ ორივე ძალიან მაღალი ტემპის ადამიანები ვართ. ჩვენი ოჯახური დილა ასეთია, დილით ადრე ვდგებით, ყველა სადღაც გარბის, მეუღლე კლინიკაში, მე – ჩემს საქმეებზე, შუადღეს შეიძლება, სადმე გადავიკვეთოთ. ჩვენი შვილებიც ამ ტემპში არიან ძალაუნებურად ჩართულნი. არ ვგულისხმობ კვირა დღეს, როცა უნდა მოეშვა და დაისვენო…

ბოლოს მინდა გკითხოთ, ფანტასტიკურად გამოიყურებით, რა საიდუმლო გაქვთ?

ჩემი საიდუმლო არის ის, რომ მე წამოვედი ტელევიზიიდან (იცინის). ტელევიზიას სხვა რიტმი აქვს, როცა მას მოშორდები, ბევრი სხვა შესაძლებლობა ჩანს – შეგიძლია, ირბინო, ივარჯიშო და დატკბე საკუთარი ცხოვრებით!.. (იღიმის).

ფოტო: დათუნა აგასი

გადაღების ადგილი: „თბილისი მოლი“

ნინო მურღულია

ექსკლუზივი /

|

9 ოქტომბერი, 2017

|
WP_Query Object
(
    [query] => Array
        (
            [post_type] => post
            [post_status] => publish
            [posts_per_page] => 3
            [orderby] => ASC
            [tax_query] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [field] => slug
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => eka-khoferia
                                    [1] => fortunas-fotosesia
                                )

                        )

                )

            [post__not_in] => Array
                (
                    [0] => 172824
                )

        )

    [query_vars] => Array
        (
            [post_type] => post
            [post_status] => publish
            [posts_per_page] => 3
            [orderby] => ASC
            [tax_query] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [field] => slug
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => eka-khoferia
                                    [1] => fortunas-fotosesia
                                )

                        )

                )

            [post__not_in] => Array
                (
                    [0] => 172824
                )

            [error] => 
            [m] => 
            [p] => 0
            [post_parent] => 
            [subpost] => 
            [subpost_id] => 
            [attachment] => 
            [attachment_id] => 0
            [name] => 
            [static] => 
            [pagename] => 
            [page_id] => 0
            [second] => 
            [minute] => 
            [hour] => 
            [day] => 0
            [monthnum] => 0
            [year] => 0
            [w] => 0
            [category_name] => 
            [tag] => 
            [cat] => 
            [tag_id] => 213
            [author] => 
            [author_name] => 
            [feed] => 
            [tb] => 
            [paged] => 0
            [meta_key] => 
            [meta_value] => 
            [preview] => 
            [s] => 
            [sentence] => 
            [title] => 
            [fields] => 
            [menu_order] => 
            [embed] => 
            [category__in] => Array
                (
                )

            [category__not_in] => Array
                (
                )

            [category__and] => Array
                (
                )

            [post__in] => Array
                (
                )

            [post_name__in] => Array
                (
                )

            [tag__in] => Array
                (
                )

            [tag__not_in] => Array
                (
                )

            [tag__and] => Array
                (
                )

            [tag_slug__in] => Array
                (
                )

            [tag_slug__and] => Array
                (
                )

            [post_parent__in] => Array
                (
                )

            [post_parent__not_in] => Array
                (
                )

            [author__in] => Array
                (
                )

            [author__not_in] => Array
                (
                )

            [ignore_sticky_posts] => 
            [suppress_filters] => 
            [cache_results] => 1
            [update_post_term_cache] => 1
            [lazy_load_term_meta] => 1
            [update_post_meta_cache] => 1
            [nopaging] => 
            [comments_per_page] => 50
            [no_found_rows] => 
            [order] => DESC
        )

    [tax_query] => WP_Tax_Query Object
        (
            [queries] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => eka-khoferia
                                    [1] => fortunas-fotosesia
                                )

                            [field] => slug
                            [operator] => IN
                            [include_children] => 1
                        )

                )

            [relation] => AND
            [table_aliases:protected] => Array
                (
                    [0] => mob1n_term_relationships
                )

            [queried_terms] => Array
                (
                    [post_tag] => Array
                        (
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => eka-khoferia
                                    [1] => fortunas-fotosesia
                                )

                            [field] => slug
                        )

                )

            [primary_table] => mob1n_posts
            [primary_id_column] => ID
        )

    [meta_query] => WP_Meta_Query Object
        (
            [queries] => Array
                (
                )

            [relation] => 
            [meta_table] => 
            [meta_id_column] => 
            [primary_table] => 
            [primary_id_column] => 
            [table_aliases:protected] => Array
                (
                )

            [clauses:protected] => Array
                (
                )

            [has_or_relation:protected] => 
        )

    [date_query] => 
    [request] => SELECT SQL_CALC_FOUND_ROWS  mob1n_posts.ID FROM mob1n_posts  LEFT JOIN mob1n_term_relationships ON (mob1n_posts.ID = mob1n_term_relationships.object_id) WHERE 1=1  AND mob1n_posts.ID NOT IN (172824) AND ( 
  mob1n_term_relationships.term_taxonomy_id IN (12121,213)
) AND mob1n_posts.post_type = 'post' AND ((mob1n_posts.post_status = 'publish')) GROUP BY mob1n_posts.ID ORDER BY mob1n_posts.post_date DESC LIMIT 0, 3
    [posts] => Array
        (
            [0] => WP_Post Object
                (
                    [ID] => 195641
                    [post_author] => 13
                    [post_date] => 2017-12-11 15:06:05
                    [post_date_gmt] => 2017-12-11 11:06:05
                    [post_content] => მაკა ზამბახიძემ წყნეთში, კერძო სახლში მიგვიპატიჟა წინასაახალწლო ფოტოსესიისთვის, თუმცა მხოლოდ „ფორტუნა“ არ ყოფილა იმ დღეს მისი სტუმარი. მაკამ ბავშვობის მეგობარი შვილებთან, ნიკუშასა და დათასთან ერთად მიიწვია და მხიარული ინტერვიუც შედგა, რომელსაც მაკას გოგონა, სალომეც ესწრებოდა...

ნეკა:

საახალწლოდ ჩვენ ხომ სახლებში არ ვართ ხოლმე (იცინის). ზუსტად ვიცოდი, რომ მაკა ასეთ რამეს ჩაატარებდა და ასე მორთავდა, ვიცი, როგორ სიგიჟემდე უყვარს ახალი წელი, ზამთარი და წინასადღესასწაულო პერიოდი.



მაკა:

ამ სახლში ახალ წელს მეორედ ვხვდები. შარშან, სადღაც დეკემბრის შუა რიცხვებიდან დავიწყე სახლის მორთვა. ასეთი ჭერიც იმიტომ გავაკეთე, რომ ზუსტად ვიცოდი, როგორ უნდა მომერთო საახალწლოდ. წელს კი, პირველ დეკემბერს, ნაძვის ხე უკვე დავდგი.

ნეკა:

მეც დაახლოებით 15 წელია, ვცდილობ, ნაძვის ხე დავდგა. ვიხანგრძლივებ ამ საოცარ პერიოდს.

მაკა:

მაგარია. რაც უფრო გადის წლები, მით უფრო მიყვარდება.



ახალი წლის ტრადიცია რა არის?

ძირითადად, ღია ცის ქვეშ ვხვდებით. ძალიან მინდა სახლში ყოფნა ამ დროს. 31 დეკემბერს, საათი რომ ჩამოჰკრავს თორმეტს და ტელევიზორში მრავალჟამიერი ჟღერს, ეს მომენტი ძალიან მომწონს...

ნეკა:

ასეთი ახალი წელი მოვიწყვე ორი წლის წინ, როცა არც ერთ შეთავაზებას არ დავთანხმდი და ოჯახთან ერთად შევხვდი. ესეც არაჩვეულებრივი იყო, თუმცა ისეთი ბევრი წელიც მახსოვს, ჩემს შვილებს სანტა კლაუსი რომ აკითხავდა და ამ დროს მე სახლში არ ვიყავი (იცინის). როცა პატარები გყავს, უფრო მეტად გინდება ახალ წელს შინ ყოფნა, მაგრამ ზოგადად, გარეთ შეხვედრა კარგად მაქვს დაცდილი. ჩვენი ბედობა 31 დეკემბერია.

მაკა:

ძალიან კარგია გარეთ ფეიერვერკები, ყველა რომ ერთმანეთს ულოცავს და კოცნის (იღიმის). ღია ცის ქვეშაც ძალიან კარგია ახალი წლის შეხვედრა, სასიამოვნო გარემოა. მოკლედ, ორივეგან მომწონს.



თქვენი მეგობრობა რამდენ წელს ითვლის?

ოოოო... მე ვიყავი შვიდი წლის, როცა საბავშვო სტუდიაში შევედი. ნეკა იყო სოლისტი, უკვე ავტორიტეტით სარგებლობდა სტუდიაში (იცინიან).

ნეკა:

იქ ძალიან მჭიდროდ ვმეგობრობდით, ჩვენი დედებიც მეგობრობდნენ, ერთი წლის განმავლობაში. მერე გარდატეხის პერიოდიც დადგა, გარკვეული პერიოდის შემდეგ ერთმანეთი კულისებში აღმოვაჩინეთ, კონცერტებზე. სასიამოვნოა, როცა ადამიანთან ბავშვობის მეგობრობა გაკავშირებს, მასთან შეხვედრა გამორჩეულია, მით უმეტეს, თუკი იმ პროფესიაში ხვდები, სადაც ბავშვობაში ერთად გადადგი პირველი ნაბიჯები.

https://www.youtube.com/watch?v=noTADkKHxGU&feature=youtu.be

მაკა:

ნეკა ბავშვობიდანვე აქტუალური იყო. ხშირად ჩანდა ტელევიზიით. მე ცოტა გვიან გამოვბჩნდი, 25 წლის ასაკში. ნეკა ამ დროს უკვე ჩამოყალიბებული მომღერალი, ვარსკვლავი და სახალხო არტისტი იყო. დედაჩემი სულ ეფერებოდა, ტელევიზიით რომ დაინახავდა ხოლმე.

ნეკა:

მეც მახსოვს მაკას წარმატებების პერიოდი, დედაჩემის ემოციები და ცრემლიანი თვალები. მოკლედ, ერთმანეთით ძალიან ამაყები ვართ (იღიმის).



მაკა:

ბატონი ვახტანგ კახიძის პროექტში უფრო მეტად დავახლოვდით, ყოველდღიური შეხვედრები გვიწევდა, საინტერესო პროექტს შევეჭიდეთ და კარგად დავცადეთ ერთმანეთი, როგორც მუსიკალურად, ასევე მეგობრობის კუთხითაც.

2017 წელს როგორ აცილებთ და 2018-ისგა რას ელოდებით?

ნეკა:

კარგი იყო, უამრავი სიახლით სავსე, იყო გარდატეხები, ახალი სამსახური და ეტაპი ცხოვრებაში. ბავშვებიც სხვა ფაზაში შევიდნენ, ბევრი საინტერესო ეტაპი გავიარე მათთან ურთიერთობისას. იყო სირთულეებიც ბევრი სხვადასხვა კუთხით, მაგრამ მე პოზიტიური ადამიანი ვარ და ვცდილობ დადებითის დანახვას.

მაკა:

არც მე არასდროს ვაკვირდები, რა მოხდა ცუდი წლის განმავლობაში. არის ხოლმე ჩვენს ცხოვრებაში ნეგატიური პერიოდებიც. უფრო მეტ პოზიტივს ვეძებ. იყო ბევრი კონცერტი, მათ შორის, გასვლითიც. მწყდება გული, რომ ბევრი ახალი სიმღერის ჩაწერა ვერ მოვასწარი. საკუთარ თავს ვუსურვებ, რომ 2018-ში ახალი სიმღერების ჩაწერა მოვახერხო. მინდა, კარიერული თვალსაზრისით გავიზარდო, ჩავწერო ისეთი სიმღერები, რომლებსაც ხალხი იმღერებს და გახდება ჰიტი.

ნეკა:

თუმცა ახალი სიმღერების ჩაწერა მხოლოდ ჩვენს სურვილზე არ არის დამოკიდებული. ახალ სიმღერამდე რომ მიხვიდე, რთული გზაა გასავლელი (იღიმის). ვისურვებდი ყველა ჩვენი საყვარელი ადამიანის ჯანმრთელობას, შვილების ბედნიერებას და სიმშვიდეს, რომელიც ჩვენს ქვეყანას ძალიან სჭირდება. ვისურვებდი ბევრ მომღიმარ სახეს, რაც გადამდებია.



როცა მარტო ხართ, რისი დრო დგება, ალბათ, ჭორაობის?

მაკა:

აბა, რააა. ნეკა ძალიან დაკავებულია. ხანდახან როცა ვურეკავ, ყურმილსაც ვერ იღებს და მესიჯებით ვკონტაქტობთ.

ნეკა:

მიხარია, რომ პაუზები არასდროს აისახება ჩვენს, ასე ვთქვათ, ჭორაობაზე და გულიან საუბრებზე. მთავარ სათქმელს ყოველთვის გულწრფელად ვეუბნებით ერთმანეთს, არასდროს ვთამაშობთ, ეს იმას ნიშნავს, რომ ჩვენ შორის ძალიან დიდი სიყვარულია.

 



მაკა:

ვამაყობ ნეკასთან მეგობრობით, გვაკავშირებს ოჯახური სიახლოვე, ვგიჟდები მის ორ ქერათმიან ვაჟკაცზე და მათაც ძალიან ვუყვარვარ, სხვათა შორის. ერთხელ მივედი სკოლაში, სადაც დათა სწავლობს და მან ჯენტლმენურად გამომაცილა...

მაკა:

მაკამ ძალიან ნიჭიერი და წარმატებული გოგო გაზარდა, რაც ძალიან კარგად იცის მაყურებელმა მაკას „ფეისბუქ“-გვერდიდან.ჩვენი შვილებით ძალიან ვამაყობთ. ეს ერთ-ერთი ყველაზე მთავარია. ჩვენი წარმატებაც ამიტომ გვიხარია.

ფოტო: ანდრო ოსადჩევი

ნინო მურღულია

[gallery royalslider="1" ids="195695,195694,195693,195692,195691,195690,195689,195688,195687,195686,195685,195684,195683,195682,195675,195676,195677,195678,195679,195680,195681,195674,195673,195672,195671,195670,195669,195667,195666,195663"]
                    [post_title] => მაკა ზამბახიძის ჯადოსნური საახალწლოდ მორთული სახლი წყნეთში და ნეკა სებისკვერაძესთან მეგობრობის ამბავი
                    [post_excerpt] => 
                    [post_status] => publish
                    [comment_status] => closed
                    [ping_status] => closed
                    [post_password] => 
                    [post_name] => maka-zambakhidzis-jadosnuri-saakhalwlod-mortuli-sakhli-wynetshi-da-neka-sebiskveradzestan-megobrobis-ambavi
                    [to_ping] => 
                    [pinged] => 
                    [post_modified] => 2017-12-14 14:16:42
                    [post_modified_gmt] => 2017-12-14 10:16:42
                    [post_content_filtered] => 
                    [post_parent] => 0
                    [guid] => http://fortuna.ge/?p=195641
                    [menu_order] => 0
                    [post_type] => post
                    [post_mime_type] => 
                    [comment_count] => 0
                    [filter] => raw
                )

            [1] => WP_Post Object
                (
                    [ID] => 191567
                    [post_author] => 13
                    [post_date] => 2017-11-28 16:05:14
                    [post_date_gmt] => 2017-11-28 12:05:14
                    [post_content] => კრისტი ყიფშიძესა და მის გოგონას, ნატალიას „ქორთიარდ მარიოტის“ მყუდრო კაფეში შევხვდით. დედა-შვილი, როგორც აღმოვაჩინეთ,  ხასიათით ერთმანეთისგან ძალიან განსხვავდება. კრისტი დამთმობია, ნატალია საკმაოდ ჯიუტი. 16 წლის გოგონა დედას რჩევებს ისმენს, მაგრამ ნაკლებად ითვალისწინებს. კრისტი ცდილობს, შვილს თავისუფლება მისცეს, თუმცა რამდენიმე მოთხოვნა აქვს, რომელთა შესრულებაც ნატალიას ძალიან უჭირს ხოლმე.

ნატალია:

დედის კუთხიდან რომ შევხედოთ, უნდა, რაღაცები გამოასწოროს, მაგრამ ყველა დედას მივმართავ, ეს ცუდი ხერხია, რადგან თქვენ წინააღმდეგ მოვდივართ და პირიქთ, უარესს ვაკეთებთ. ჯობია, უბრალოდ, აუხსნათ თქვენს შვილებს, რას ითხოვთ და რატომ. ამას დედაჩემი ადრე არ აკეთებდა, ახლა აკეთებს. ცუდია, თუკი დედა-შვილის ურთიერთობაში მესამე პირი ერევა.

კრისტი:

ჩემი მოთხოვნაა, რომ დროზე დაიძინოს, რადგან დილას ადრე ადგეს და გამოძინებული წავიდეს სკოლაში, იყოს რეჟიმში, დროულად ჭამოს, მაგრამ მაინც ისე აკეთებს, როგორც თავად უნდა.



ნატალია:

ვცხოვრობ ისე, როგორც მე მინდა. ვარ ჩემს ოთახში წყნარად, შემოდიან და მიშლიან ხელს (იცინის).

კრისტი:

მე ასეთი არ ვიყავი. დედაჩემს ვუჯერებდი. ნატალია ხასიათით საერთოდ არ მგავს, უფრო მამას ჰგავს. ნატალიას ბევრი დადებითი თვისებაც აქვს, მთლად ასეთი ცუდი ბავშვიც არაა, ძალიან მიზანმიმართულია.



ნატალია:

ყოველთვის ცუდს ამბობს ჩემზე. რაც კარგი მაქვს, არასდროს აღნიშნავს. ახლა თქვა იმიტომ, რომ ცუდად შევხედე (იცინიან).

მგონი, ახლა შენ უფრო ჰგავხარ დედას...

კრისტი:

სულ მაკონტროლებს, ეს ფოტო არ დადო,  ცოტა ვულგარულიაო (იღიმის).

ნატალია:

დედამთილივით ვარ (იცინის). კრისტის ფოტოები მომწონს, მაგრამ ჩემთვის არსებობს რაღაც საზღვრები.



ერთმანეთის დადებით თვისებებზეც გვითხარით რამდენიმე სიტყვა. 

დადებითი?.. ნეტავ, ყველას გყავდეთ კრისტისნაირი დედა. ბავშვობიდან მაძლევს თავისუფლებას, რომელიც ბევრ რამეში მეხმარება. თავისუფლება არ ნიშნავს იმას, რომ ნებისმიერი რამე გააკეთო, თუმცა როცა დედას ეუბნები, რომ გინდა რაღაცის სწავლა და ის ყველანაირად გიწყობს ხელს იმის მიუხედავად, რომ შესაძლოა, არ მოსწონდეს, ეს კარგი თვისებაა. ბევრი დედა ასე არ იქცევა. დედას რაღაც რომ უნდოდა ბავშვობაში და მერე ეს მისმა შვილმა უნდა გააკეთოს, მიუღებელია. კრისტიმ სხვა რაღაცებს შემაჩვია.

კრისტი:

პირველივე დღიდან ყველაფერს ვუსრულებ. ეს არ ნიშნავს მის გათამამებას და გაფუჭებას, უბრალოდ, ბავშვი არ უნდა შეზღუდო. როცა ვეუბნები, ეს არ გააკეთო, ინანებ-მეთქი, მაინც აკეთებს. მერე მოდის და მიყვება, რომ არასწორი ნაბიჯი გადადგა. ასეა, ვფიქრობ, ადამიანები საუკეთესოდ საკუთარ შეცდომებზე სწავლობენ. სხვა სკოლაში უნდოდა გადასვლა, გავაფრთხილე, არ გინდა-მეთქი, მაგრამ არ დამიჯერა. იქ მხოლოდ სამი თვე ისწავლა... ალბათ, თვითონ უნდა გაიჭირვოს და ეტკინოს...



გიორგისაც არ უჯერებ, ნატალია?

არა (იცინის). ყველა გოგო მამიკოს ანგელოზია, მაგრამ ზოგჯერ ანგელოზები არ ვართ ხოლმე (იღიმის). თუ არ მინდა, მაინც არ გავაკეთებ. აქვე მინდა ვთქვა, რომ ცუდს არაფერს ვაკეთებ.

კრისტი, ნატალიას თაყვანისმცემლებზე იცი რამე? გიყვება ამბებს?

ნატალია:

ჩემს პირად ცხოვრებაში არაფერი ხდება...

კრისტი:

პრინციპში, მე არ მიყვება, უყვება ბებიას და ბაბუას. ადრე მომიყვა რაღაც ამბავი და ყველას ვუთხარი, მათ შორის, გიორგისაც (იცინის).

ნატალია:

შენ იმიტომ არ გიყვები, რომ არ ინტერესდები. ცოტა ხნის წინ რაღაცის მოყოლა მინდოდა, ჩემს მეგობართან დავრჩი... კრისტისთვის მოყოლა რომ დავიწყე, თვითონ დაიწყო ლაპარაკი... ფეხსაცმელზე. წავედი და ბებია-ბაბუას მოვუყევი იგივე ამბავი.

https://www.youtube.com/watch?v=Sv-zv8TwPMg&feature=youtu.be

კრისტი:

კივილი რომ გავიგე, მივხვდი, რომ რაღაც ისეთი გააკეთა, რაც არ უნდა გაეკეთებინა (იცინის).

კრისტის პირადი ამბები იცი?

ნატალია:

კრისტისთან არაფერი ხდება ჩემ გარდა. რამე მნიშვნელოვანია თუა, იტყვის. იმედი მაქვს, საიდუმლოებები არ აქვს (იღიმის).

კრისტი:

ნატალია აკონტროლებს ამასაც. გათხოვებაზე არც ვფიქრობ, მაგრამ მთავარია, ნატალიას მოსწონდეს, მასაც უყვარდეს ნატალია.

ნატალია:

ჩემთან კარგი ურთიერთობით შეუძლიათ კრისტის გულის მოგება. მინდა, ჩემნაირი ინტერესი ჰქონდეს, საინტერესო ადამიანი იყოს, ხელოვნება უნდა იცოდეს. არ არის აუცილებელი, მაინცდამაინც ჩემნაირი გემოვნება ჰქონდეს, მაგრამ დედაჩემის გვერდით არ მინდა ადამიანი, რომელიც უინტერესოა. დედაჩემთან ერთად თუ იქნება, მათთან ერთად მეც ხშირად უნდა ვიყო.



კრისტი:

ვინც ამ ინტერვიუს წაიკითხავს, იტყვის, კრისტი ვერასდროს გათხოვდებაო.

ნატალია:

მე მყავს ჩემი კანდიდატურები (იცინის). ვიხუმრე. ზოგი მომწონს, ზოგი - არა. კრისტის ვეუბნები, გათხოვდი-მეთქი და მას არ უნდა. მინდა პატარა და, არ შეიძლება, ერთი სურვილი ამისრულოს? მამაჩემს ბიჭი ჰყავს, ძალიან საყვარელია ალექსანდრე, მაგრამ კრისტის გოგო მინდა, ეს დიდი ბედნიერება იქნება...

კრისტი:

მე ვეუბნები, რომ როგორც საჭიროა, ისე მოხდება. არაფრის დაგეგმვა არ მიყვარს. ერთადერთი ვგეგმავ წინა საღამოს, მეორე დღეს სად უნდა წავიდე, მეტი არაფერს. ცხოვრება არასდროს დამიგეგმავს, ყველაფერი სპონტანურად ხდებოდა. ნატალიას გაჩენაც არ დამიგეგმავს და თავისით მობრძანდა (იღიმის).

ნატალია, რა პროფესიაზე ფიქრობ?

ბევრი რაღაც მომწონს ერთდროულად და ვერ ვხვდები, რას გავყვე. მოდელობა არ მინდა. ხიბლი აღარ აქვს. კრისტის პერიოდში ამ პროფესიის ბუმი იყო. კრისტი და რამდენიმე გოგონა ჩანდა. ახლა კი თითქმის ყველა გოგონა მოდელია.

კრისტი:

მეც ვფიქრობ, რომ დღეს მოდელობა საინტერესო აღარ არის. რაც შეეხება მსახიობობას, უფრო საინტერესოა, თან, გენეტიკაც უწყობს ხელს. ხუთი წლისამ პირველი როლი ითამაშა.



ზურა და გიორგი რას გეუბნებიან, გამოვა შენგან მსახიობიო?

ნატალია:

თუ მომინდება, ხელს შემიწყობენ. ისე არაფერს მეუბნებიან. ხანხადახან ბავშვს უნდა ურჩიო, საით წავიდეს. ახლა რჩევები მჭირდება. არ ვიცი, რაზე ჩავაბარო, წერაც მიყვარს, მსახიობობაც მინდოდა სულ.

კრისტი:

კიდევ ორი წელი გვაქვს წინ, მინდა, საზღვარგარეთ ისწავლოს.



ნატალია:

ინგლისურად ვწერ წიგნს, რაც რთულია. ვიცოდი, რომ არავის უნდა ენახა, არ უნდა გამომეცა. ახლა, როცა გადავწყვიტე, რომ წიგნი გამოვცე და არ დარჩეს რვეულში, თანაც, ილუსტრაციებიც მე უნდა შევქმნა, მესამე თვეა, მეორე თავზე გავიჭედე. მეშინია, ვიღაცები არ მიხვდნენ ამ წიგნიდან ბევრ რამეს. ისიც მეშინია, რომ ილუსტრაციები არ დაიწუნოს ვინმემ. იმედი მაქვს, აღარ შემეშინდება და გამოვცემ. ბევრს აინტერესებს, რატომ ვწერ ინგლისურად. მერე მინდა, უცხოეთში გამოიცეს და თარგმანი არ მიყვარს, ამიტომ ვწერ პირდაპირ ინგლისურად.

კრისტი, როგორიც გაიზარდა ნატალია, ასეთი წარმოგედგინა?

ამაზე არასდროს მიფიქრია. როგორიც მომწონდა და მიყვარდა, ისეთია. აქვს თავისებური სიჯიუტე, რაზეც უკვე ვილაპარაკე. ძალიან სამართლიანია, არ უყვარს ტყუილი, სადმე თუ მიდის და ტელეფონი დაუჯდა, აუცილებლად სხვისგან მომწერს, სადაა. ახლა ამერიკაში ვიყავი, მაგრამ სულ ვიცოდი, სად და ვისთან ერთად იყო. აქ მთავარი ნდობის ფაქტორია. დედა-შვილურად არა, უფრო მეგობრულად ვართ. დედას მეძახის, როცა ფული უნდა ან რამე სჭირდება. ისე კრისტის მეძახის. ბათუმში ვიყავით, იქ გახდა 16 წლის. მითხრა, დილამდე ყველა კლუბი უნდა მოვიაროო. დედაჩემი არ იძინებდა მის გარეშე. მე ვეუბნებოდი, დაიძინე და მოვა-მეთქი. დილით რომ გავიღვიძე, ვნახე, ათი ნომრიდან ჰქონდა მოწერილი სხვადასხვა მესიჯი, ახლა აქ ვარ და იქ ვარო (იღიმის). ტელეფონი დაუჯდა და სხვებისგან მწერდა.



მოკლედ, სირთულეები გაქვთ, მაგრამ საბოლოოდ, მაინც უგებთ ერთმანეთს. 

კამათი ყველა ურთიერთობაშია. ყველაზე ძალიან მომწონს ნატალიაში, როცა რამე უნდა, არ არსებობს, არ გააკეთოს. საკუთარ თავში ძალიან დარწმუნებულია, რომ ყველაფერი გამოუვა.

ნატალია:

ახლა ამატირებს. არ ვარ მიჩვეული, კრისტი რომ მაქებს (იღიმიან).

ფოტო: დათუნა აგასი 

ლოკაცია: „ქორთიარდ მარიოტი“ 

ნინო მურღულია

[gallery royalslider="1" ids="191648,191632,191643,191645,191642,191641,191638,191637,191635,191636,191649"]
                    [post_title] => ნატალია ყიფშიძე: „კრისტის ვთხოვ, რომ გათხოვდეს, პატარა და მინდა...“
                    [post_excerpt] => 
                    [post_status] => publish
                    [comment_status] => closed
                    [ping_status] => closed
                    [post_password] => 
                    [post_name] => natalia-yifshidze-kristis-vtkhov-rom-gatkhovdes-patara-da-minda
                    [to_ping] => 
                    [pinged] => 
                    [post_modified] => 2017-11-30 17:11:57
                    [post_modified_gmt] => 2017-11-30 13:11:57
                    [post_content_filtered] => 
                    [post_parent] => 0
                    [guid] => http://fortuna.ge/?p=191567
                    [menu_order] => 0
                    [post_type] => post
                    [post_mime_type] => 
                    [comment_count] => 0
                    [filter] => raw
                )

            [2] => WP_Post Object
                (
                    [ID] => 191528
                    [post_author] => 6
                    [post_date] => 2017-11-28 14:01:06
                    [post_date_gmt] => 2017-11-28 10:01:06
                    [post_content] => ეკა ხოფერია „დღის შოუს“ ახალი პროექტით ესტუმრა. მისმა გარეგნულმა იმიჯმა წამყვანების აღფრთოვანება გამოიწვია. ჟურნალისტი, რომელიც ტელევიზიას დაემშვიდობა, ამბობს, რომ ჯერჯერობით არ უჭირს მის გარეშე ცხოვრება...

„ძალიან გულახდილად უნდა ვთქვა, გაძლებაზე ნამდვილად არ ვარ. ტელევიზია ჩემს ცხოვრებაში ისეთი დოზით იყო... ძალიან კარგად ვარ, ახლა თქვენ რომ გიყურებთ. დავიწყე გადაცემების ყურება.

გიჩნდება ახალი ინტერესები და გამოწვევები, ბევრ ახალს სწავლობ. ის, რასაც ვაკეთებდი, რაც მართლა ძალიან მიყვარს და ამაზე მეტად არაფერი მიყვარს, ჟურნალისტიკას ვგულისხმობ, ადამიანების ისტორიების მოსმენას, ამოიწურა... შეიძლება, მე ამოვწურე ჩემი თავი. რაც მაინტერესებდა, თითქოს გავაკეთე და არ მინდოდა გამეორება. კარგ დროს დავასრულე. მერე მოვა იდეები ალბათ... როცა მოწყდები ტელევიზიას, მერე ხომ მოდის იდეები და მათ ხელებით ვფანტავ. ჯერ სტანდარტული იდეები მოდის, ისეთი არ მოსულა, რომ მივხვდე, ეს საინტერესოა...“

კითხვაზე, რას ეტყოდა მაყურებელს, ეკამ ცრემლები ვერ შეიკავა და აღნიშნა:

მე ძალიან მიყვარს ჩემი მაყურებელი, მიყვარს, როცა ვუყურებ კამერას, მას არ აღვიქვამ, როგორც ტექნიკურ მოწყობილობას. ამის იქით ვხედავ ადამიანებს... ცოტა სენტიმენტალურია ეს ყველაფერი. „დღის შოუში“ ცრემლი ყოფილა რაღაც...

რაც მომენატრა და რის გარეშეც არ შემიძლია, ეს აუდიტორიაა. სულ მინდა, რაღაცები გავუზიარო ადამიანებს. მათ ვეუბნები, რომ მინდა, ახალი პროექტით დავბრუნდე. ამ პროექტს ერქმევა „აუდიტორია“. ეს სათაური ყველაზე მეტად ასახავს იმას, რაც ყველაზე მეტად მიყვარს. მე ვბრუნდები პირდაპირ ეთერში, თუმცა „ფეისბუქზე“. ვარ პირველი, რომელიც ამას „ფეისბუქით“ გააკეთებს. იქნება მხოლოდ ის თემები, რაც მართლა ძალიან მაინტერესებს.

[video width="1024" height="576" mp4="http://fortuna.ge/wp-content/uploads/2017/11/myvideo-imedihd.mp4"][/video]
                    [post_title] => ეკა ხოფერია „იმედის“ ეთერში ატირდა - ტელეწამყვანი ახალი პროექტით ბრუნდება
                    [post_excerpt] => 
                    [post_status] => publish
                    [comment_status] => closed
                    [ping_status] => closed
                    [post_password] => 
                    [post_name] => eka-khoferia-imedis-etershi-atirda-telewamyvani-akhali-proeqtit-brundeba
                    [to_ping] => 
                    [pinged] => 
                    [post_modified] => 2017-11-28 14:04:17
                    [post_modified_gmt] => 2017-11-28 10:04:17
                    [post_content_filtered] => 
                    [post_parent] => 0
                    [guid] => http://fortuna.ge/?p=191528
                    [menu_order] => 0
                    [post_type] => post
                    [post_mime_type] => 
                    [comment_count] => 0
                    [filter] => raw
                )

        )

    [post_count] => 3
    [current_post] => -1
    [in_the_loop] => 
    [post] => WP_Post Object
        (
            [ID] => 195641
            [post_author] => 13
            [post_date] => 2017-12-11 15:06:05
            [post_date_gmt] => 2017-12-11 11:06:05
            [post_content] => მაკა ზამბახიძემ წყნეთში, კერძო სახლში მიგვიპატიჟა წინასაახალწლო ფოტოსესიისთვის, თუმცა მხოლოდ „ფორტუნა“ არ ყოფილა იმ დღეს მისი სტუმარი. მაკამ ბავშვობის მეგობარი შვილებთან, ნიკუშასა და დათასთან ერთად მიიწვია და მხიარული ინტერვიუც შედგა, რომელსაც მაკას გოგონა, სალომეც ესწრებოდა...

ნეკა:

საახალწლოდ ჩვენ ხომ სახლებში არ ვართ ხოლმე (იცინის). ზუსტად ვიცოდი, რომ მაკა ასეთ რამეს ჩაატარებდა და ასე მორთავდა, ვიცი, როგორ სიგიჟემდე უყვარს ახალი წელი, ზამთარი და წინასადღესასწაულო პერიოდი.



მაკა:

ამ სახლში ახალ წელს მეორედ ვხვდები. შარშან, სადღაც დეკემბრის შუა რიცხვებიდან დავიწყე სახლის მორთვა. ასეთი ჭერიც იმიტომ გავაკეთე, რომ ზუსტად ვიცოდი, როგორ უნდა მომერთო საახალწლოდ. წელს კი, პირველ დეკემბერს, ნაძვის ხე უკვე დავდგი.

ნეკა:

მეც დაახლოებით 15 წელია, ვცდილობ, ნაძვის ხე დავდგა. ვიხანგრძლივებ ამ საოცარ პერიოდს.

მაკა:

მაგარია. რაც უფრო გადის წლები, მით უფრო მიყვარდება.



ახალი წლის ტრადიცია რა არის?

ძირითადად, ღია ცის ქვეშ ვხვდებით. ძალიან მინდა სახლში ყოფნა ამ დროს. 31 დეკემბერს, საათი რომ ჩამოჰკრავს თორმეტს და ტელევიზორში მრავალჟამიერი ჟღერს, ეს მომენტი ძალიან მომწონს...

ნეკა:

ასეთი ახალი წელი მოვიწყვე ორი წლის წინ, როცა არც ერთ შეთავაზებას არ დავთანხმდი და ოჯახთან ერთად შევხვდი. ესეც არაჩვეულებრივი იყო, თუმცა ისეთი ბევრი წელიც მახსოვს, ჩემს შვილებს სანტა კლაუსი რომ აკითხავდა და ამ დროს მე სახლში არ ვიყავი (იცინის). როცა პატარები გყავს, უფრო მეტად გინდება ახალ წელს შინ ყოფნა, მაგრამ ზოგადად, გარეთ შეხვედრა კარგად მაქვს დაცდილი. ჩვენი ბედობა 31 დეკემბერია.

მაკა:

ძალიან კარგია გარეთ ფეიერვერკები, ყველა რომ ერთმანეთს ულოცავს და კოცნის (იღიმის). ღია ცის ქვეშაც ძალიან კარგია ახალი წლის შეხვედრა, სასიამოვნო გარემოა. მოკლედ, ორივეგან მომწონს.



თქვენი მეგობრობა რამდენ წელს ითვლის?

ოოოო... მე ვიყავი შვიდი წლის, როცა საბავშვო სტუდიაში შევედი. ნეკა იყო სოლისტი, უკვე ავტორიტეტით სარგებლობდა სტუდიაში (იცინიან).

ნეკა:

იქ ძალიან მჭიდროდ ვმეგობრობდით, ჩვენი დედებიც მეგობრობდნენ, ერთი წლის განმავლობაში. მერე გარდატეხის პერიოდიც დადგა, გარკვეული პერიოდის შემდეგ ერთმანეთი კულისებში აღმოვაჩინეთ, კონცერტებზე. სასიამოვნოა, როცა ადამიანთან ბავშვობის მეგობრობა გაკავშირებს, მასთან შეხვედრა გამორჩეულია, მით უმეტეს, თუკი იმ პროფესიაში ხვდები, სადაც ბავშვობაში ერთად გადადგი პირველი ნაბიჯები.

https://www.youtube.com/watch?v=noTADkKHxGU&feature=youtu.be

მაკა:

ნეკა ბავშვობიდანვე აქტუალური იყო. ხშირად ჩანდა ტელევიზიით. მე ცოტა გვიან გამოვბჩნდი, 25 წლის ასაკში. ნეკა ამ დროს უკვე ჩამოყალიბებული მომღერალი, ვარსკვლავი და სახალხო არტისტი იყო. დედაჩემი სულ ეფერებოდა, ტელევიზიით რომ დაინახავდა ხოლმე.

ნეკა:

მეც მახსოვს მაკას წარმატებების პერიოდი, დედაჩემის ემოციები და ცრემლიანი თვალები. მოკლედ, ერთმანეთით ძალიან ამაყები ვართ (იღიმის).



მაკა:

ბატონი ვახტანგ კახიძის პროექტში უფრო მეტად დავახლოვდით, ყოველდღიური შეხვედრები გვიწევდა, საინტერესო პროექტს შევეჭიდეთ და კარგად დავცადეთ ერთმანეთი, როგორც მუსიკალურად, ასევე მეგობრობის კუთხითაც.

2017 წელს როგორ აცილებთ და 2018-ისგა რას ელოდებით?

ნეკა:

კარგი იყო, უამრავი სიახლით სავსე, იყო გარდატეხები, ახალი სამსახური და ეტაპი ცხოვრებაში. ბავშვებიც სხვა ფაზაში შევიდნენ, ბევრი საინტერესო ეტაპი გავიარე მათთან ურთიერთობისას. იყო სირთულეებიც ბევრი სხვადასხვა კუთხით, მაგრამ მე პოზიტიური ადამიანი ვარ და ვცდილობ დადებითის დანახვას.

მაკა:

არც მე არასდროს ვაკვირდები, რა მოხდა ცუდი წლის განმავლობაში. არის ხოლმე ჩვენს ცხოვრებაში ნეგატიური პერიოდებიც. უფრო მეტ პოზიტივს ვეძებ. იყო ბევრი კონცერტი, მათ შორის, გასვლითიც. მწყდება გული, რომ ბევრი ახალი სიმღერის ჩაწერა ვერ მოვასწარი. საკუთარ თავს ვუსურვებ, რომ 2018-ში ახალი სიმღერების ჩაწერა მოვახერხო. მინდა, კარიერული თვალსაზრისით გავიზარდო, ჩავწერო ისეთი სიმღერები, რომლებსაც ხალხი იმღერებს და გახდება ჰიტი.

ნეკა:

თუმცა ახალი სიმღერების ჩაწერა მხოლოდ ჩვენს სურვილზე არ არის დამოკიდებული. ახალ სიმღერამდე რომ მიხვიდე, რთული გზაა გასავლელი (იღიმის). ვისურვებდი ყველა ჩვენი საყვარელი ადამიანის ჯანმრთელობას, შვილების ბედნიერებას და სიმშვიდეს, რომელიც ჩვენს ქვეყანას ძალიან სჭირდება. ვისურვებდი ბევრ მომღიმარ სახეს, რაც გადამდებია.



როცა მარტო ხართ, რისი დრო დგება, ალბათ, ჭორაობის?

მაკა:

აბა, რააა. ნეკა ძალიან დაკავებულია. ხანდახან როცა ვურეკავ, ყურმილსაც ვერ იღებს და მესიჯებით ვკონტაქტობთ.

ნეკა:

მიხარია, რომ პაუზები არასდროს აისახება ჩვენს, ასე ვთქვათ, ჭორაობაზე და გულიან საუბრებზე. მთავარ სათქმელს ყოველთვის გულწრფელად ვეუბნებით ერთმანეთს, არასდროს ვთამაშობთ, ეს იმას ნიშნავს, რომ ჩვენ შორის ძალიან დიდი სიყვარულია.

 



მაკა:

ვამაყობ ნეკასთან მეგობრობით, გვაკავშირებს ოჯახური სიახლოვე, ვგიჟდები მის ორ ქერათმიან ვაჟკაცზე და მათაც ძალიან ვუყვარვარ, სხვათა შორის. ერთხელ მივედი სკოლაში, სადაც დათა სწავლობს და მან ჯენტლმენურად გამომაცილა...

მაკა:

მაკამ ძალიან ნიჭიერი და წარმატებული გოგო გაზარდა, რაც ძალიან კარგად იცის მაყურებელმა მაკას „ფეისბუქ“-გვერდიდან.ჩვენი შვილებით ძალიან ვამაყობთ. ეს ერთ-ერთი ყველაზე მთავარია. ჩვენი წარმატებაც ამიტომ გვიხარია.

ფოტო: ანდრო ოსადჩევი

ნინო მურღულია

[gallery royalslider="1" ids="195695,195694,195693,195692,195691,195690,195689,195688,195687,195686,195685,195684,195683,195682,195675,195676,195677,195678,195679,195680,195681,195674,195673,195672,195671,195670,195669,195667,195666,195663"]
            [post_title] => მაკა ზამბახიძის ჯადოსნური საახალწლოდ მორთული სახლი წყნეთში და ნეკა სებისკვერაძესთან მეგობრობის ამბავი
            [post_excerpt] => 
            [post_status] => publish
            [comment_status] => closed
            [ping_status] => closed
            [post_password] => 
            [post_name] => maka-zambakhidzis-jadosnuri-saakhalwlod-mortuli-sakhli-wynetshi-da-neka-sebiskveradzestan-megobrobis-ambavi
            [to_ping] => 
            [pinged] => 
            [post_modified] => 2017-12-14 14:16:42
            [post_modified_gmt] => 2017-12-14 10:16:42
            [post_content_filtered] => 
            [post_parent] => 0
            [guid] => http://fortuna.ge/?p=195641
            [menu_order] => 0
            [post_type] => post
            [post_mime_type] => 
            [comment_count] => 0
            [filter] => raw
        )

    [comment_count] => 0
    [current_comment] => -1
    [found_posts] => 107
    [max_num_pages] => 36
    [max_num_comment_pages] => 0
    [is_single] => 
    [is_preview] => 
    [is_page] => 
    [is_archive] => 1
    [is_date] => 
    [is_year] => 
    [is_month] => 
    [is_day] => 
    [is_time] => 
    [is_author] => 
    [is_category] => 
    [is_tag] => 1
    [is_tax] => 
    [is_search] => 
    [is_feed] => 
    [is_comment_feed] => 
    [is_trackback] => 
    [is_home] => 
    [is_404] => 
    [is_embed] => 
    [is_paged] => 
    [is_admin] => 
    [is_attachment] => 
    [is_singular] => 
    [is_robots] => 
    [is_posts_page] => 
    [is_post_type_archive] => 
    [query_vars_hash:WP_Query:private] => 9e9739f009608b58b1a407ba2e4f5540
    [query_vars_changed:WP_Query:private] => 
    [thumbnails_cached] => 
    [stopwords:WP_Query:private] => 
    [compat_fields:WP_Query:private] => Array
        (
            [0] => query_vars_hash
            [1] => query_vars_changed
        )

    [compat_methods:WP_Query:private] => Array
        (
            [0] => init_query_flags
            [1] => parse_tax_query
        )

)

მსგავსი სიახლეები