გიორგი გიგოლაშვილმა „ბიზნესნიუსში“ საყოველთაო ჯანდაცვის პროგრამაში განხორციელებული ცვლილებების შესახებ ისაუბრა

გიორგი გიგოლაშვილმა „ბიზნესნიუსში“ საყოველთაო ჯანდაცვის პროგრამაში განხორციელებული ცვლილებების შესახებ ისაუბრა

17 მარტს, რადიო „ფორტუნამ“ და მაია მამულაშვილის გადაცემამ „ბიზნესნიუსმა“ ბიზნესის ინსტიტუტის ხელმძღვანელს გიორგი გიგოლაშვილის უმასპინძლა.

– ბატონო გიორგი, საყოველთაო ჯანდაცვის პროგრამაში განხორციელებული ცვლილებების შედეგად გაიმიჯნა საყოველთაო და კერძო პაკეტები. 1 მარტიდან დაახლოებით 100 ათასი ადამიანი ვეღარ სარგებლობს ამ პროგრამით, აპრილიდან კი, მორიგი ცვლილებები იგეგმება. თქვენ როგორ აფასებთ ამგვარ გადაწყვეტილებას?

– თემა მართლაც აქტუალურია, ცვლილებები კი, ვფიქრობ საკმაოდ ლოგიკური. მართალია, ისინი, ვისი შემოსავალი ყოველწლიურად 40 ათასი ლარი ან მეტია, გამოეთიშება საყოველთაო ჯანდაცვის პროგრამას, მაგრამ ისინი არ დარჩებიან დაზღვევის გარეშე, რადგან ჯანდაცვის სამინისტროს განაცხადებით, ის შეუთანხმდა სადაზღვევო კომპანიებს, ისეთი სადაზღვევო პროდუქტი შექმნაზე, რომელიც იმავე რისკებს დაფარავს იმავე ლიმიტებით და რაც მთავარია, ღირებულება საკმაოდ ხელმისაწვდომი – თვეში 25-27 ლარი იქნება.

– შესაძლოა სადაზღვევო კომპანია აანაზღაურებს გარკვეულ რისკებს, მაგრამ იმ 100 ათასმა ადამიანმა რა ჰქნას, ვინც ორი კვირაა ვეღარ სარგებლობს დაზღვევით, მაშინ როცა, მოთხოვნა ძირითადად გულისა და ონკოლოგიურ დაავადებებზეა?

– ვფიქრობ, ეს ადამიანიები აქტიურად იფიქრებენ სადაზღვევო პოლისებში დანაკლისის შევსებაზე. ჩვეულებრივ კორპორატიულ დაზღვევაში ლიმიტები სტანდარტიზებული და ყოველთვის გონივრულ ფარგლებშია, შესაძლოა ამგვარ დაავადებებზე არ იყოს ძალიან მაღალი ლიმიტი, მაგრამ არც დაბალია. მითუმეტეს, თუ სადაზღვევო კომპანიამ იცის, რომ მის მიერ დაზღვეულს სპეციფიური სამედიცინო მომსახურება სჭირდება. ის კი, ვისაც დაბალლიმიტიანი პოლისი აქვს, გააქტიურდება მაღალლიმიტიანი პოლისის შესაძენად.

– როგორია ასეთ შემთხვევაში საერთაშორისო გამოცდილება, უნდა იყოს თუ არა მთავარი განმსაზღვრელი შემოსავალი, ან იქნებ საჭიროა მოიძებნოს გარკვეული თანაფარდობა შემოსავალსა და საჭიროებას შორის და ტექნიკურად რამდენად რთულია ამგვარი დიფერენციაცია?

– გეთანხმებით. ტექნიკური თვალსაზღისით დიფერენცია საკმაოდ რთულია, მითუმეტეს, რომ შესაძლოა ამგვარი შემოსავალი ადამიანს 2016 წელს ჰქონდა, დათვლა კი, 2017-ში მოხდა. სწორედ ამიტომ, ჯანდაცვის სამინისტროს განცხადებით, პერიოდულად მოხდება ბაზების გადამოწმება, გარდა ამისა, თავად მოქალაქემ უნდა იზრუნოს და აცნობოს ჯანდაცვის სამინისტროს სოციალური მომსახურების სააგენტოს, თუ მის შემოსავლებში რაიმე ცვლილებებია. მართალია, მაღალშემოსავალიანი მოქალაქეები ვეღარ ისარგებლებენ საყოველთაო დაზღვევის პროგრამით, თუმცა ისინი საკმაოდ ხელმისაწვდომ ფასად – წელიწადში 300 ლარად შეძლებენ იმავე პირობებით პოლისის შეძენას. რაც შეეხება საერთაშორისო გამოცდილებას – უნივერსალური მოდელი არ არსებობს, თუმცა, მსოფლიოს ბევრ ქვეყანაში ბიუჯეტიდან დაფინანსებული პროგრამები მეტწილად დაბალშემოსავლიან მოქალაქეებს ხმარდებათ, რაც არასდროს იწვევს შედარებით მაღალშემოსავლიანი ფენების პროტესტს, რადგან ეს ერთგვარი სოლიდარობაა.

– დაფარავს თუ არა 25-27 ლარიანი პაკეტი იმავე მომსახურებას, რასაც საყოველთაო ჯანდაცვის პროგრამა ანაზღაურებდა, ხომ არ მოჰყვება ამას სადაზღვევო კომპანიეის მხრიდან კონტრაქტების გადახედვა ანუ ხომ არ გაძვირდება სადაზღვევო პაკეტები?

– ჯანდაცვის სამინისტრომ, რომელსაც ერთი ადამიანის მომსახურება საშუალოდ 13 ლარი უჯდებოდა, სთხოვა სადაზღვევო კომპანიებს დაეთვალა თუ რა ეღირებოდა მათი პოლისი იგივე მომსახურებით და  სწორედ 25-27 ლარი გამოვიდა მოგებასთან ერთად. ეს ფასი არ შეიცვლება. თუმცა, პოლისები, რომლებიც მართალია ანაზღაურებდა გარკვეულ რისკებს, მაგრამ არ ფარავდა საყოველთაო დაზღვევის პროგრამით შეთავაზებულ მომსახურებას, გაძვირდება, რათა შეივსოს და სრულად დაიფაროს.

17 მარტი, 2017

სხვა ჩანაწერები