მასწავლებელი სტუდენტი, რომელიც ლექციებზე შვილთან ერთად დადის

პოპულარული

მასწავლებელი სტუდენტი, რომელიც ლექციებზე შვილთან ერთად დადის

3 თვის ალექსანდრეს დედა, 32-ე საჯარო სკოლის პირველი კლასის მასწავლებელი და ილიას უნივერსიტეტის მასწავლებლის მოსამზადებელი პროგრამის სტუდენტი თათია ლაბაძე, ლექციებზე შვილთან ერთად დადის.

EDU.ARIS.GE თათიას ლექციაზე ესტუმრა. ამბობს, რომ  მასწავლებლის მოსამზადებელ პროგრამაზე სწავლა მაშინ დაიწყო, როდესაც ფეხმძიმედ იყო, თუმცა არ დაუხევია უკან იმის გამო, რომ ბავშვის გაჩენა მალე უწევდა. იცოდა, რომ მეორე სემესტრის გატარება ბავშვთან ერთად მოუხდებოდა და პროგრამაზე მაინც ჩააბარა. ფიქრობს, რომ პროგრამის დასრულებასთან ერთად მისი პატარაც გაიზრდება და უფროსი მასწავლებლის სტატუსსაც მიიღებს.

„არ დავკარგე ერთი წელი. თუ გავჩერდებოდი და ფეხმძიმე არ ვივლიდი, ერთი წელი პროფესიულ წინსვლისთვის დამაკლდებოდა. ახლა კი ყველაფერი მექნება: პატარასაც გავზრდი და უფრო მასწავლებლის სტატუსიც მექნება.

მინდა ვისაუბრო, სამსახურში ჩემი მიღების პროცესზეც. დირექტორმა მასწავლებლად ფეხმძიმე მიმიღო. მას არ გაუთვალისწინებია ჩემი მუცელი. მშობლებსაც აუხსნა, რომ ფეხმძიმობა არ ნიშნავს ავად ყოფნას, რომ ეს არის ძალიან კარგი მდგომარეობა. რასაკვირველია, მე მოსწავლეების წინაშეც  ვგრძნობდი პასუხისმგებლობას და ვფიქრობდი, რომ შვილის გაჩენის შემდეგ, სამსახურს მალევე დავუბრუნდებოდი“, – ამბობს თათია.

რაც შეეხება ლექციებზე ბავშვთან ერთად სიარულს, იმიტომ გადაწყვიტა, რომ  მხოლოდ შაბათობით აქვს უნივერსიტეტში ლექციები, თან დილიდან საღამომდე. ამდენხანს კი ვერც ბავშვთან განშორებას აიტანდა და ლექციების გაცდენაც ცუდად იმოქმედებდა მის აკადემიურ მოსწრებაზე. სხვა ვარიანტზეც ფიქრობდა, რომ ლექციის შუალედებეში მამიკო მოიყვანდა ბავშვს საჭმელად და შემდეგ ისევ უკან წაიყვანდა, თუმცა ალექსანდრე ისეთი ყოჩაღი აღმოჩნდა, რომ დედას არც სწავლის პროცესში უშლის ხელს და რაც მთავარია, თვითონაც ძალიან მშვიდად გრძნობს მასთან ერთად ლექციებზე თავს.

„ბუნებრივ კვებაზე არის და არ მინდოდა, მთელი დღე ყოფილიყო ხელოვნურზე. მეორე იმიტომაც, რომ არ მინდა,  მთელი დღე მოშორებული ვიყო ბავშვს. დილის 9-საათიდან საღამოს 7- საათამდე მაქვს ლექციები. კიდევ იმიტომ, რომ ავირჩიე დევიზი „ბავშვი ყველგან“. თან ამაში თვითონ ბავშვიც მიწყობს ხელს. თვითონ არის უპრობლემო. უკვე მყავდა „იავნანას“ საქველმოქმედო კონცერტზე, ანუ შეუძლია წყნარად ყოფნა. პრეზენტაციაზე, ერთი თვის იყო, რომ მოვიყვანე. ახლა უკვე აქტიურად დავდივართ უნივერსიტეტში. ჯერ-ჯერობით ვახერხებ, რომ არც ბავშვს მოვაკლო ყურადღება და ლექციებიც არ გავაცდინო. თუ დავნებდებდებოდი, ბავშვი რომ გაჩნდა, არც სამსახურში გავიდოდი“.

ლექციებზე როგორ იქცევა ალექსანდრე?

–ლექციებზე არ გვიშლის ხელს. არავის აწუხებს. 2-ჯერ უკვე ეძინა. სანამ ლექციებს დავასრულებ, მესამე ძილსაც მოასწრებს. მერე წავალთ სახლში. შესვენებებზე ჩემთან ერთად ისვენებს. რაც ძალიან მომწონს, ესაა კომუნიკაცია ჩემს ჯგუფელებთან. ამდენ გაღიმებულ სახეს ერთად რომ უყურებს, ძალიან მიხარია.

თათია, თქვენ სკოლაშიც ასწავლით. თან მალევე გახვედით სამსახურში. როგორ შეათავსეთ საქმე და მშობლის ვალდებულებები?

–ალექსანდრეს სამუშაო დღეებში ჩემ გარეშე ცოტა ხანს უწევს ყოფნა. მეორე სმენის მასწავლებელი ვარ სკოლაში. სანამ წავალ სამსახურში, ვაჭმევ და ვტოვებ. ჩემს მოსვლამდე მარტო ერთხელ უწევს ხელოვნური საკვების მიღება. 11- საათზე მივდივარ სახლიდან და 4-ის ნახევარზე უკვე სახლში ვარ. დიდ დროს არ ატარებს ჩემ გარეშე.

თან ძიძაც არ ჰქვია იმას, ვისაც ვუტოვებ. ის არის ჩემი მოსწავლის მშობელი, რომელიც მეორე დედასავითაა ალექსანდრესთვის და ძალიან იმედიანად ვარ, რომ ვტოვებ მასთან. სახლიდან რომ გავდივარ,  მხოლოდ იმ ბავშვებზე ვფიქრობ, რომლებსაც ვასწავლი. ტელეფონის ეკრანზე დაყენებული ბავშვის ფოტოც შევცვალე, საათს რომ დავხედავდი,  არ გამხსენებოდა და ფიქრებით მასთან არ წავსულიყავი და საგაკვეთილო პროცესს არ დაკლებოდა რამე. რომ ვაჭმევ, მაშინ სკოლის გეგმებზეც ვფიქრობ, უნივერსიტეტის დავალებებზეც. ჯერ-ჯერობით ამ ყველაფერს ერთდოულად ვახერხებ.

თათია, ბევრმა დედამ, არამარტო მასწავლებელმა, არამედ სხვა სფეროში დასაქმებულებმაც, დაანება  სამსახურს, შვილის გაჩენის შემდეგ, თავი. ქალებს ძალიან არ გვიყვარს ამ სიტყვის ხმარება, მაგრამ  მაინც უნდა ვთქვა, ბევრი „დაჯდა“ სახლში. მათ რას ურჩევდით?

–ბავშვის გაჩენა იმას არ ნიშნავს, რომ სახლში უნდა ჩაჯდე და მოწყდე ყველაფერს. პირიქით, უნდა გახდე უფრო აქტიური. პირველ რიგში, იმიტომ რომ ბავშვი როდესაც გაიზრდება, იამაყოს თავისი რეალიზებული დედით. სულ იმაზე ვფიქრობ, ალექსანდრე რომ გაიზრდება, ლექციებზე გადაღებულ ფოტოებსაც ვაჩვენებ და იმ ამბებსაც მოვუყვები, ლექციებზე როგორ დამყავდა და იმედია, რომ მერე იამაყებს. ძალიან მინდა ჩემსავით, საზოგადოებრივ ტრანსპორტში და ლექციებზე, ბევრს ვხედავდე, რომ მარტო არ ვიგრძნო თავი.

შვილის ყოლა არ ნიშნავს იმას, რომ სხვა საქმეებს აუცილებლად უნდა ჩამოშორდე. ბავშვის გაჩენამ არ უნდა შეგიშალოს ხელი საქმიანობაში და მით უმეტეს, განათლების მიღებაში. ჩემი სამსახურიც და განათლებაც სამომავლოდ სჭირდება ისევ და ისევ ჩემს შვილს. ბავშვმა უფრო სასიამოვნო გახადა ჩემი მუშაობის და სწავლის პროცესი. ზუსტად ვიცი, რის გამო ვაკეთებ ამ ყველაფერს და ხალისით ვაკეთებ.

საკვანძო სიტყვები

WP_Query Object
(
    [query] => Array
        (
            [post_type] => post
            [post_status] => publish
            [posts_per_page] => 3
            [orderby] => ASC
            [tax_query] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [field] => slug
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => mshobeli
                                    [1] => maswavlebeli
                                )

                        )

                )

            [post__not_in] => Array
                (
                    [0] => 225220
                )

        )

    [query_vars] => Array
        (
            [post_type] => post
            [post_status] => publish
            [posts_per_page] => 3
            [orderby] => ASC
            [tax_query] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [field] => slug
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => mshobeli
                                    [1] => maswavlebeli
                                )

                        )

                )

            [post__not_in] => Array
                (
                    [0] => 225220
                )

            [error] => 
            [m] => 
            [p] => 0
            [post_parent] => 
            [subpost] => 
            [subpost_id] => 
            [attachment] => 
            [attachment_id] => 0
            [name] => 
            [static] => 
            [pagename] => 
            [page_id] => 0
            [second] => 
            [minute] => 
            [hour] => 
            [day] => 0
            [monthnum] => 0
            [year] => 0
            [w] => 0
            [category_name] => 
            [tag] => 
            [cat] => 
            [tag_id] => 6544
            [author] => 
            [author_name] => 
            [feed] => 
            [tb] => 
            [paged] => 0
            [meta_key] => 
            [meta_value] => 
            [preview] => 
            [s] => 
            [sentence] => 
            [title] => 
            [fields] => 
            [menu_order] => 
            [embed] => 
            [category__in] => Array
                (
                )

            [category__not_in] => Array
                (
                )

            [category__and] => Array
                (
                )

            [post__in] => Array
                (
                )

            [post_name__in] => Array
                (
                )

            [tag__in] => Array
                (
                )

            [tag__not_in] => Array
                (
                )

            [tag__and] => Array
                (
                )

            [tag_slug__in] => Array
                (
                )

            [tag_slug__and] => Array
                (
                )

            [post_parent__in] => Array
                (
                )

            [post_parent__not_in] => Array
                (
                )

            [author__in] => Array
                (
                )

            [author__not_in] => Array
                (
                )

            [ignore_sticky_posts] => 
            [suppress_filters] => 
            [cache_results] => 1
            [update_post_term_cache] => 1
            [lazy_load_term_meta] => 1
            [update_post_meta_cache] => 1
            [nopaging] => 
            [comments_per_page] => 50
            [no_found_rows] => 
            [order] => DESC
        )

    [tax_query] => WP_Tax_Query Object
        (
            [queries] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => mshobeli
                                    [1] => maswavlebeli
                                )

                            [field] => slug
                            [operator] => IN
                            [include_children] => 1
                        )

                )

            [relation] => AND
            [table_aliases:protected] => Array
                (
                    [0] => mob1n_term_relationships
                )

            [queried_terms] => Array
                (
                    [post_tag] => Array
                        (
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => mshobeli
                                    [1] => maswavlebeli
                                )

                            [field] => slug
                        )

                )

            [primary_table] => mob1n_posts
            [primary_id_column] => ID
        )

    [meta_query] => WP_Meta_Query Object
        (
            [queries] => Array
                (
                )

            [relation] => 
            [meta_table] => 
            [meta_id_column] => 
            [primary_table] => 
            [primary_id_column] => 
            [table_aliases:protected] => Array
                (
                )

            [clauses:protected] => Array
                (
                )

            [has_or_relation:protected] => 
        )

    [date_query] => 
    [request] => SELECT SQL_CALC_FOUND_ROWS  mob1n_posts.ID FROM mob1n_posts  LEFT JOIN mob1n_term_relationships ON (mob1n_posts.ID = mob1n_term_relationships.object_id) WHERE 1=1  AND mob1n_posts.ID NOT IN (225220) AND ( 
  mob1n_term_relationships.term_taxonomy_id IN (6544,7067)
) AND mob1n_posts.post_type = 'post' AND ((mob1n_posts.post_status = 'publish')) GROUP BY mob1n_posts.ID ORDER BY mob1n_posts.post_date DESC LIMIT 0, 3
    [posts] => Array
        (
            [0] => WP_Post Object
                (
                    [ID] => 293278
                    [post_author] => 26
                    [post_date] => 2018-10-10 10:55:52
                    [post_date_gmt] => 2018-10-10 06:55:52
                    [post_content] => მასწავლებლის პროფესიული ეთიკის კოდექსი ბოლო წლებია არ განახლებულა. საჯარო სკოლების შინაგანაწესიც დღემდე სწორედ 2010 წლის კოდექსზე დაყრდნობით მზადდება. თუმცა, ბევრად მეტი დროა, რაც მასწავლებელს, განსაკუთრებით, ღვაწლმოსილსა და რამდენიმე ათეული წლიანი პედაგოგიური გამოცდილების მქონეს, საკუთარი დამოკიდებულებები და პრინციპები იმდენად მტკიცედ აქვს ჩამოყალიბებული, რომ მის შეცვლას ან არ ან ვეღარ ახერხებს. მას სჯერა, რომ გაკვეთილზე ერთპიროვნული ლიდერია და სხვა ყველა დანარჩენი შემთხვევა, ზრდილობის და სწორად აღზრდის ჩარჩოებს ცდება.

ნინი თათოშვილი, რომელმაც სკოლა რამდენიმე წლის წინ დაამთავრა, გვიყვება, სოფელში გატარებულ დღეებზე.

„ჩემი ბავშვობის მოგონებები სოფელში ე.წ. „ბირჟას“ ეხება. ვსხედვართ ჩემ თანატოლებთან ერთად ამ ბირჟაზე და სხვადასხვა ამბებს ხალისიანად ვყვებით. უცებ ყველა, ჩემ გარდა, გაყინული, გაქვავებული სახეებით ადგა შუახნის, სუფთად და ოფიციალურად ჩაცმული მამაკაცის გამოჩენისას, მეც გავშეშდი და ცოტა შემეშინდა. სანამ ამ მამაკაცმა არ აიარა ის მონაკვეთი, სადაც ჩვენი ბირჟა იყო და თვალს არ მოეფარა, ეს ჩემი მეგობრები ასე უძრავად იდგნენ. მიზეზი მოგვიანებით გავიგე. სკოლის დამსახურებული ფიზიკის მასწავლებელი იყო, სახელიც მახსოვს შოთა. ოღონდ დღემდე ვერ ვხსნი, ეს ჟესტი რატომ იყო პატივისცემის გამოხატულება,“ - ეს ამბავი 2010 წელს მოხდა, იხსნებს ნინი „ფორტუნასთან“ საუბრისას და დასძენს, რომ სიტუაცია არც ახლაა მნიშვნელოვნად შეცვლილი რეგიონებში.

ცოტათი განსხვავებულია სიტუაცია მაშინაც და დღესაც თბილისში. დრომ და განვითარებამ მოიტანა, რომ მასწავლებელს ახლა ესალმებიან, ეხუმრებიან და მათთან მეგობრობენ. თუმცა, ესეც გამონაკლისი და იშვიათი შემთხვევაა, რადგან ღვაწლმოსილი მასწავლებლებლების ნაწილი ასეთ ურთიერთობებს სხვა ჩარჩოებში სვამს.

სად გადის ზღვარი მასწავლებლისა და მოსწავლის უფლებებს შორს? მეგი კავთუაშვილმა რამდენიმე თვეა არასამთავრობო ორგანიზაცია "მშობლები განათლებისთვის" დააფუძნა და მშობლებს იდეის გარშემო გაერთიანება შესთავაზა, რათა თავად დაიცვან შვილების განათლების უფლება. ამ მიზნით 12 მუნიციპალიტეტში 1500-ზე მეტ მშობელსა და მასწავლებელს შეხვდა. მათი მთავარი პრეტენზია შეეხებოდა ერთს - დღეს სკოლაში მასწავლებლების უფლებები არის დაკნინებული, რის ფონზეც მოსწავლეების უფლებები გაიზარდა. თუმცა, როგორც მეგი კავთუაშვილი "ფორტუნას" უყვება, ცოტა თუ ასახელებს, რა უფლებების დაკნინებასა ან მომატებაზეა საუბარი.
"მასწავლებლსითვის უფლებები რეალურად არავის ჩამოურთმევია. მას არასოდეს ჰქონდა უფრო მეტი უფლება, ვიდრე დღეს აქვს. 2005-2007 წლებიდან დაიწერა მასწავლებლის ეთიკის კოდექსი, სადაც მასწავლებლებს განუსაზღვრეს, როგორ უნდა მოიქცნენ. აქ არ წერია, რომ მასწავლებელს აქვს დაყვირების, სახაზავის ტარების, მაგიდაზე მუშტის დაბრახუნების უფლება და ა.შ. გასული ხელისუფლების პირობებში აეკრძალათ საკუთარი მოსწავლეების მომზადება და მათგან მატერიალური შემოსავლის მიღება. ასევე, მათ აეკრძალათ საჩუქრების აღება. ამის მიუხედავად, ვიცით, რომ საჩუქრებსაც იღებენ და მოსწავლეებსაც ამზადებენ. რიგ შემთხვევაში ამით შეიძლება არაფერი შავდებოდეს, მაგრამ ეს არის აკრძალული და მათ არ მოსწონთ, როცა რამეს უკრძაკლავენ. სინამდვილეში მასწავლებელს დღეს აქვს ყველანაირი უფლება, რომ გადასაცეს მოსწავლეს, როგორც საგნის ცოდნა, ისე კაცთმოყვარეობა და ადამიანად ჩამოაყალიბოს. თუ რომელიმე მასწავლებელს მიაჩნია, რომ მათი უფლებები შეიზღუდა, ამ მითს ისევ თავად ავრცელებენ და ამ მითის სჯერათ მშობლების ძალიან დიდ ნაწილს, რომელიც მომხრეა თმები მოჩეჩოს და ყური აუწიოს ბავშვს, თუკი არ სწავლობს და „ცუდად იქცევა“. თმების მოჩეჩვა კი არ შეიძლება, თუ მოჩეჩა თმები, ასეთ შემთხვევაში უნდა ჩაერიოს სკოლის შინაგანაწესი და მშობელი. კარგი მასწავლებელი სიცილით კვდება, როცა იგებს, რომ მასწავლებელს უფლებები შეეზღუდა," -  აღნიშნა მეგი კავთუაშვილმა.
პედაგოგი მანანა ბეგიაშვილი მიიჩნევს, რომ გაკვეთილზე, ისევე როგორც ოჯახში, ყველა უნდა იყოს პირველი, ოღონდ ყველა თავის ნაწილში. თუმცა, ამის მიუხედავად, გაკვეთილზე დომინანტი მაინც მასწავლებელია.
"მასწავლებლის და მოსწავლის უფლება ერთმანეთს არ უნდა ფარავდეს. მასწავლებელმა უნდა მოახერხოს, რომ მოსწავლის უფლებები არ გადაფაროს და მისი პირადი სივრცე არ შეზღუდოს. დღემდე მისტირიან და ამბობენ, რომ მაშინ წესრიგი იყო, როცა მთლიანად პროცესს მასწავლებელი განკარგავდა და მოსწავლე უსმენდა დოინჯშემორტყმული. მეორე მომენტია ეს იყო წესრიგი ზევიდან ქვევით მიმართული. ჩვენ გვჭირდება სახელმწიფო, სადაც არის აბსოლუტური ორმხრივი მოძრაობა. რაც შეეხება მასწავლებლისა და მოსწავლის უფლებებს, აქ არის ერთადერთი გამოხატულება - მოსწავლე არის ერთადერთ შემთხვევაში კმაყოფილი და ბედნიერი, როცა მას უგებენ. გაკვეთილი იცის თუ არ იცის, აქ უკვე მეორეხარისხოვანია. მასწავლებელი რაც არ უნდა პროფესიონალი იყოს, მას თუ არ შეუძლია მოსწავლის გაგება და მასთან ურთიერთობა, ის არ უნდა შეუშვა გაკვეთილზე. არ გეგონოთ, რომ მასწავლებლებს ვადანაშაულებ. მოსწავლე ცდილობს თვითდამკვიდრებას, მასწავლებელმა უნდა მაოხეროს რაღაცნაირად და დაეხმაროს ამაში. მასწავლებელმა არ უნდა იყვიროს, თუ პედაგოგს ყვირილი სჭირდება ..." -  აღნიშნა "ფორტუნასთან" საუბრისას ქართული ენისა და ლიტერატურის და შემოქმედებითი წერის პედაგოგმა მანანა ბეგიაშვილმა.
შექმნილ სიტუაციას  და მასწავლებლების პროტესტს მათი უფლებების შეზღუდვასთან დაკავშირებით 4 შვილის დედა ნათია ჯანაშია მშობლების მიერ საკუთარი უფლებების სწორად გაანალიზებას უკავშირებს. როგორც ის"ფორტუნასთან" აცხადებს, თუკი მისი ბავშვობის პერიოდში, ჩვეულებრივი ამბავი იყო, პედაგოგს გაელანძღა ბავშვი, მისთვის ფიზიკური შეურაცხყოფა მიეყენებინა და ამაზე მშობელი პროტესტს არ გამოხატავდა, დღეს ეს ასე არ არის.
"როცა ჩემს შვილს შეურაცხყოფა მიაყენა პედაგოგმა, გავაპროტესტე ეს ფაქტი მასთანაც და სკოლის დირექციასთანაც. ამ დროს პედაგოგის უფლებები შევლახე?! სამწუხაროდ, ჩემს ირგვლივ ძალიან ცოტაა ისეთი მშობელი, რომლებიც მოძალადე პედაგოგების მიმართ რიდს ბავშვის უფლებებზე წინ აყენებენ და პირში წყალს იგუბებენ ძალადობრივი ფაქტების დროს. გონიერ მშობლებს, სამწუხაროდ, ინტრიგანის იარლიყი ეკერებათ, მოძალადე პედაგოგები კი, მსხვერპლის როლში გამოდიან, რომლებიც ურცხვად წუწუნებენ, რომ მათი უფლებები შევლახეთ. ასევე „ვლახავთ“ პედაგოგის უფლებებს, როცა ეჭვის თვალით ვუყურებთ წინსწრებით სწავლის „სიკეთეებს“... როცა ვაპროტესტებთ ბავშვის ასაკისთვის და ინტერესებისთვის შეუფერებელ პროგრამას... არც ამ დროს უნდა ჩავერიოთ პედაგოგის საქმიანობაში, არაფრით უნდა ჩავერიოთ, რადგან პედაგოგმა ხომ უკეთ იცის, ის ხომ ყველა შემთხვევაში შეუცდომელი და ყოვლისმცოდნეა?! ჩავერევით? ისევ მსხვერპლად ვაქცევთ პედაგოგს, ისევ ავაწუწუნებთ საკუთარ უფლებებზე, ჩვენ კი ახალ იარლიყს მოგვაკერებენ, რომლის ტარება ამ საზოგადოებაში ძალიან რთულია... თუმცა, მშობლებმა როგორღაც უნდა ვზიდოთ ეს ტვირთი, უნდა გამოვფხიზლდეთ... ჩვენი შვილებისთვის... მათი მომავლისთვის..." - აღნიშნა მან.
ის, რომ დღეს ბავშვებიც უკეთ იცავენ საკუთარ უფლებებს მასწავლებლებთან, ამ აზრზეა ალექსანდრეს დედა - თიკო დემეტრაძე. თუმცა, იმასაც აღიარებს, რომ მასწავლებლების უფლებები დღეს არის დაკნინებული.
"თუ მოსწავლეს მასწავლებელმა შენიშვნა მისცა და არის უსაფუძვლო, აქვს საოცრად თავდაცვის მექანიზმი, რის შედეგადაც მიდიან ხელმძღვანელთან, დირექტორთან ან დამრიგებლთან და ეუბნებიან, რომ ასეთი უსაფუძვლო შენიშვნა მივიღე. პარალელები რომ გამყავს ჩემ ასაკთან, გაზრდილი უფლებები აქვთ მოსწავლეებს, თუმცა უსაფუძვლოდ არა, მიმაჩნია, რომ ეს ასე უნდა იყოს. ჩვენ ეს უფლება არ გვქონდა, მე ასეთ პრეტენზიას ასეთი დოზით ვერ გამოვხატავდი. ვეთანხები იმ აზრს, რომ მასწავლებლის ფუნქციები და უფლებები არის დაკნინებული და მოსწავლეების გაზრდილი. თუმცა, ეს არ არის ცუდი," -  განუცხადა თიკო დემეტრაძემ "ფორტუნას".
მასწავლებლის ეთიკის კოდექსში კი ვკითხულობთ: მუხლი 4. მოსწავლეებთან ურთიერთობა
  1. მასწავლებელი ითავსებს მოსწავლის მრჩევლის ფუნქციას სასწავლო პროცესში წარმოქმნილი სირთულეების გადასალახად და მოსწავლის სურვილის შემთხვევაში, ეხმარება მას პირადი პრობლემების მოგვარებაში.
  2. მასწავლებელი არ აყენებს მოსწავლეს სიტყვიერ ან ფიზიკურ შეურაცხყოფას და არ ახდენს მასზე ემოციურ (ფსიქოლოგიურ) ზეწოლას.
  3. მასწავლებელი არ უწევს საკუთარ მოსწავლეს დამატებით ფასიან საგანმანათლებლო მომსახურებას, გარდა კანონმდებლობით გათვალისწინებული შემთხვევებისა.
  4. მასწავლებელი ინარჩუნებს სიმშვიდეს კონფლიქტურ სიტუაციებში, ისმენს მოსწავლეთა აზრს და იღებს ობიექტურ და სამართლიან გადაწყვეტილებებს.
  5. მასწავლებელი, სასწავლო პროცესის განმავლობაში, ზრუნავს მოსწავლის ჯანმრთელობის, პირადი უსაფრთხოებისა და საკუთრების დაცვაზე.
  6. მასწავლებელი მაგალითს აძლევს და ეხმარება მოსწავლეებს ჯანსაღი ცხოვრების წესისათვის აუცილებელი ღირებულებებისა და უნარ-ჩვევების ჩამოყალიბებაში.
  7. მასწავლებელი, მოსწავლეებთან ურთიერთობის დროს, იცავს მორალურ და ზნეობრივ ნორმებს.
  8. მასწავლებელი პატივს სცემს მოსწავლეთა აზრებს, უქმნის მათ ყველა პირობას იდეებისა და შეხედულებების თავისუფლად გამოსახატად.
  9. მასწავლებელი არ ეწევა მოსწავლეებთან რელიგიურ (გარდა იმ სკოლების მასწავლებლებისა, რომლებიც ეწევიან რელიგიურ საგანმანათლებლო საქმიანობას) და პოლიტიკურ პროპაგანდას.
  10. მასწავლებელი არ იყენებს მოსწავლის ფიზიკურ და ინტელექტუალურ შრომას ან პოტენციალს პირადი მიზნებისათვის.
  11. მასწავლებელი იჩენს თანაბარ ყურადღებას ყველა მოსწავლის მიმართ, განურჩევლად სქესის, რასის, ენის, რელიგიის, ეროვნული, ეთნიკური და სოციალური კუთვნილების, ქონებრივი მდგომარეობის ან სხვა ნიშნისა და ზრუნავს, რომ ყველა მოსწავლემ მიიღოს ხარისხიანი განათლება, მათი სპეციალური საგანმანათლებლო საჭიროებისა თუ შეზღუდული შესაძლებლობის მიუხედავად.
ქეთი გიგოლაშვილი [post_title] => სად გადის ზღვარი მასწავლებლისა და მოსწავლის უფლებებს შორის [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => closed [ping_status] => closed [post_password] => [post_name] => sad-gadis-zghvari-maswavleblisa-da-moswavlis-uflebebs-shoris [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2018-10-10 11:42:01 [post_modified_gmt] => 2018-10-10 07:42:01 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => http://fortuna.ge/?p=293278 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) [1] => WP_Post Object ( [ID] => 290687 [post_author] => 22 [post_date] => 2018-10-04 11:50:00 [post_date_gmt] => 2018-10-04 07:50:00 [post_content] => -მოგწონს სკოლა? -ისე რა. -მასწავლებლები მოგწონს? -ვერ ვიტან! -რატომ? -როგორც კი რამე შეგვეშლება, დებილოს გვეძახიან...   ჩემი შვილის სასკოლო ასაკი ახლოვდება, სკოლის შესარჩევად წინ ერთი წელი გვაქვს. ინტერნეტში ვეცნობი სკოლების შესახებ ინფორმაციას, ვეკითხები მეგობრებს, რამდენად კმაყოფილნი არიან სკოლით, სადაც შვილებს ატარებენ, მაგრამ ყველაზე სრულყოფილ ინფორმაციას მაინც თავად ბავშვებისგან ვიღებ. დიალოგი, რომელსაც თავში გაეცანით, მე და ჩემი შვილის მეგობარს გვეკუთვნის. კიდევ ბევრი რამ მომიყვა, მაგალითად, როგორ გამოაგდო პირველ კლასში გაკვეთილიდან მასწავლებელმა, როცა სკოლაში სულ რამდენიმე კვირის მისული იყო. ზურამ (სახელი შეცვლილია) კარგად იცის რუსული, ცოტა ინგლისური და ცოტაც მათემატიკა. თუმცა, დიდ დროს ეზოში ატარებს და გაკვეთილების მოსამზადებლად სახლში ასვლა ეზარება. მიზეზიც მარტივად მისახვედრია - ისწავლის, მოამზადებს გაკვეთილს და მერე, სკოლაში თუ რაიმე შეეშლება, მაინც „დებილოს“ დაუძახებენ. ზურას არ მოსწონს, როცა ასე მიმართავენ, მაგრამ იმავე მიმართვას წარმატებით იყენებს სხვა ბავშვების მიმართ, როცა რაიმე გაუგებრობას აქვს ადგილი. ამის მიხვედრაც ალბათ, მარტივია - ის, რაც დასაშვებია უფროსისთვის (მით უფრო მასწავლებლისთვის), დასაშვებია ბავშვისთვისაც. ამას ფსიქოლოგები „ქცევის დასწავლას“ უწოდებენ. [caption id="attachment_290690" align="aligncenter" width="720"] აკადემიკოსი შალვა ამონაშვილი, ჰუმანური პედაგოგიკის ფუძემდებელი[/caption]  

რა არის სკოლის მიზანი

საზოგადოებაში დამკვიდრებულია აზრი, რომ სკოლის მიზანი ცოდნის მიცემაა, ამავე საზოგადოების ნაწილი მიიჩნევს, რომ ცოდნასთან ერთად, არანაკლებ მნიშვნელოვანია აღზრდაც. ზემოთ მოცემული მიდგომით, კი ვერცერთი მიზანი შესრულდება და ვერც მეორე. სკოლის მიზანზე საკმაოდ საინტერესოდ წერს კახა ბენდუქიძე, რომელიც მიიჩნევს, რომ აღზრდა, სრულფასოვან მოქალაქედ ჩამოყალიბება უფრო მნიშვნელოვანია: „დაამთავრო სკოლა, და შეძლო საზოგადოებაში არსებობა, ჩემი აზრით, ნიშნავს:
  • გესმოდეს, რა არის ბუნება, საზოგადოება, ადამიანი და ხელოვნება.
  • შეგეძლოს რაოდენობრივი აზროვნება.
  • გააგებინო სხვა ადამიანებს შენი აზრი ზეპირად და წერილობით.
  •  გამოიყენო კრიტიკული და ანალიტიკური აზროვნება ახალი ცოდნის შესაძენად.
  •  მიიღო ეთიკური გადაწყვეტილება მორალური ღირებულებების საფუძველზე.
  • აღიარებდე საზოგადოების მრავალფეროვნებას და იყო ტოლერანტული.
  •  შეგეძლოს საკუთარ ფიზიკურ და სულიერ ჯანმრთელობაზე ზრუნვა.“
ამ მიზნებს დღეს ნაწილობრივ აღიარებს განათლების სამინისტროც. განათლების ახალი რეფორმის პრეზენტაციაზე ითქვა, რომ მოსწავლეების კომპლექსური აზროვნების განვითარება არის ზოგადი განათლების მიმართულებით რეფორმის მთავარი ამოცანა. თუმცა, როგორ აპირებს ამის მიღწევას უწყება, ამის შესახებ პრეზენტაციაზე კონკრეტული არაფერი თქმულა. ცნობილია მხოლოდ, რომ გადამზადდებიან პედაგოგები, გაიზრდება სკოლის დირექტორების და ადმინისტრაციის ხელფასები, ასევე გაზრდილ ანაზღაურებას მიიღებს 10 000-მდე მასწავლებელი. განათლების ექსპერტთა ნაწილი მიიჩნევს, რომ ძირითადი მიმართულებები, რომელიც უწყებამ წარმოადგინა, მისაღებია. თუმცა, ჯერ-ჯერობით ვერც საზოგადოებამ და ვერც ექსპერტებმა მოისმინეს რეფორმის დეტალები. განათლების ექსპერტი რევაზ აფხაზავა "ფორტუნასთან" ამბობს, რომ უახლოეს მომავალში უწყება რეფორმის დეტალების საჯარო განხილვას გეგმავს. "რამდენადაც ვიცი იგეგმება, რომ განათლების სსიპ-ებს შორის უფრო მეტი კოორდინაცია იყოს, მეტი აქცენტი იყოს განათლების ხარისხის განვითარებაზე, სწავლების მიდგომებიც შეიცვალოს. კონკრეტულ დეტალზე საუბარი გამიჭირდება, რადგან სამინისტროს მხრიდან არ არის გაცხადებული, თუმცა, უახლოეს მომავალში ვიცი, რომ უფრო კონკრეტული საკითხები იქნება წარმოდგენილი. უმთავრესი ამოცანა და ხარვეზი საშუალო განათლების მიმართულებით ისაა, რომ დღეს არ არის უზრუნველყოფილი თანაბარი ხელმისაწვდომობა ხარისხიან განათლებაზე. შესაბამისად, ამ მიმართლებით ნაბიჯებია გადასადგემილი, ერთი მხრივ სკოლების განვითარება, მასწავლებლების გაძლიერება, სასწავლო რესურსებით სკოლების უზრუნველყოფა და მათი გაუმჯობესებაც. მთელი რიგი პრობლემებია და მათ სჭირდება პარალელურ რეჟიმში მოგვარება,"- აცხადებს რევაზ აფხაზავა.

ბავშვის მოტივაცია როგორც მთავარი საკითხი

"ნებისმიერ რეფორმას ექნება აზრი, თუ შედეგად ვიღებთ მასწავლებელს, რომელიც უფრო შთაგონებულია, ხალისით მიდის ბავშვებთან. ამის შედეგად ვიღებთ იმას, რომ ბავშვებს უფრო მეტი მოტივაცია უჩნდებათ ისწავლონ და განვითარდნენ "- პაატა ამონაშვილი
ბავშვის მოტივაცია სწორედ ის საკითხია, რომელსაც სწავლების მიდგომებში, მასწავლებელთა პროფესიული განვითარების სქემებში თუ რეფორმებში არც თუ ისე დიდი ადგილი უკავია. ფსიქოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი პაატა ამონაშვილი, რომელიც მსოფლიოში 100-ობით სკოლის პროგრამის შემქმნელია, "ფორტუნასთან" ამბობს, რომ კარგი რეფორმა იქნება ის, რომელიც მასწავლებელს მისცემს სტიმულს, მოტივაციას, რომ მათ ბავშვებთან ჰუმანური მიდგომა ჰქონდეთ. პაატა ამონაშვილი ცნობილ აკადემიკოს, ფსიქოლოგ და პედაგოგ – შალვა ამონაშვილთან ერთად, რამდენიმე წელია მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყანაში, მშობლებისა თუ მასწავლებლებისთვის, სპეციალურ პროგრამებს ატარებს და მათ ჰუმანურ პედაგოგიკას აცნობს. პაატა ამონაშვილი ამბობს, რომ ხშირ შემთხვევაში მასწავლებლის მოტივაცია მხოლოდ ცოდნის გადაცემაა, მაგრამ ავიწყდებათ, რომ ბავშვს ამ ცოდნის მისაღებად თავად სჭირდება მოტივაცია. "აგვისტოში იმ ბავშვებს, რომლებიც სექტემბერში უკვე სკოლაში უნდა წავიდნენ, რომ შევეკითხოთ, თითქმის ყველა ბავშვი გვეტყვის, რომ სკოლაში წასვლა უხარია და სურთ მალე წავიდნენ. დამოკიდებულება ოქტომბრისთვის უკვე იცვლება, არავის უნდა სკოლისკენ გახედვა. ეს ყველა ბავშვთან მიმართებაში ჩანს, ვისთანაც ურთიერთობა გვაქვს. პირველი მიზეზი ამის იმაში მდგომარეობს, რომ სკოლებში გავრცელებულია ტრადიციული მიდგომა ბავშვების მიმართ, როცა მასწავლებელი მიმართულია იქითკენ, რომ ბავშვს მისცეს ცოდნა, საგანმანათლებლო მომსახურება გაუწიოს. ამ მიდგომაში გამოტოვებელია თავად ბავშვის მოტივაციური აზრი - რატომ უნდა მიიღოს ბავშვმა ცოდნა. ამას რომ ვამბობ, არ ვგლისხმობ, რომ მასწავლებელს არ უყვარს ბავშვი, მაგრამ მასწავლებელს აქვს თავისი მოტივაცია - გადასცეს ბავშვებს ცოდნა, მაგრამ მნიშვნელოვანია, რა მოტივაციას უჩენს ბავშვებს - როგორ ანდომებს ბავშვს, რომ მიიღოს ცოდნა. იმთავითვე ბავშვებს არანაირი მოტივაცია არ აქვთ. მათ ბუნებიდან დაყვებათ გარკვეული შინაგანი სწრაფვები - ეს არის სურვილი, იგრძნოს თავი დიდად და თავისუფლად. სწავლების ტრადიციულ მიდგომაში არ არის ნაგულისხმევი ის, თუ რა უნდა გავაკეთოთ, რომ ბავშვებმა თავი დიდებად და თავისუფლად იგრძნონ. პირიქით, ყველაფერია იმისთვის გაკეთებული, რომ ბავშვებმა თავი არც დიდებად იგრძნონ და არც თავისუფლება ჰქონდეთ, რადგან სკოლა იძულებითი ურთიერთობაა, აუცილებლად არის დავალებები, აუცილებლად არის ესა და ეს გაკვეთილები, საკონტროლოები, გამოცდები. ვერ ექნება განცდა, რომ დიდია, რადგან მათ ასწავლიან, მათ ნიშნებს უწერენ, მათ სჯიან და ა.შ. ბუნებრივია, ამიტომ ბავშვებს აღარ უნდათ ამ გარემოში ყოფნა,"- ამბობს პაატა ამონაშვილი. ფსიქოლოგი და აკადემიკოსი აღნიშნავს, რომ ბავშვებს გარდა იმ მოთხოვნილებისა, რომ თავი იგრძნონ დიდებად და თავისუფლად, აქვთ ასევე მოთხოვნილება, რომ ვინმეს უყვარდეს ისინი და თავადაც შეიყვარონ. "მათ ისეთი მასწავლებლები უნდათ, რომლებიც ეყვარებათ. ამაზე კვლევა გვაქვს ჩატარებული და დავინახეთ, რომ ბავშვების უმეტესობას მასწალებლები არ უყვართ. იმ საგნებში, სადაც ბავშვებს სძულთ მასწავლებელი და ასეთი შემთხვევები ხშირად არის ხოლმე, ამ საგნებში აკადემიურ მოსწრებას ბავშვები ვერ უზრუნველყოფენ, აკადემიური მოსწრება მაღალია იმ საგნებში, სადაც უყვართ პედაგოგები,"- ამბობს პაატა ამონაშვილი და დასძენს, რომ კარგი იქნება, თუ მასწავლებლები ფსიქოლოგიური გადამზადების კურსს გაივლიან. "გარკვეული გაუმჯობესება იქნება, თუ ბავშვთა ფსიქოლოგიაში მასწავლებლები გადამზადდებიან, მაგრამ პირველ რიგში, ბავშვების უპირობო სიყვარულია საჭირო. ამიტომ, უნდა დავიწყოთ ფიქრი იმაზე, შეუძლია თუ არა მასწავლებელს თავი შეაყვაროს ბავშვებს და ამას მასწავლებლების სურვილი სჭირდება. მასწავლებლის მოტივაცია ამისთვის შეიძლება იყოს წახალისების მექანიზმები. მაგალითად, სამინისტრო ავლენს საუკეთესო მასწავლებელს, მაგრამ მოდი იყოს საუკეთესო მასწავლებლის გამოვლენა ჰუმანურ მიდგომებში. ეს შეიძლება იყოს მიბმული მასწავლებელთა პროფესიული განვითარების სქემასთანაც,"- ამბობს პაატა ამონაშვილი. ჰუმანური პედაგოგიკის ცენტრები ათეულობით ქვეყანაშია, მათ შორის, ბალტიისპირეთის ქვეყნებში, ევროპის რამდენიმე ქვეყანაში, უკრაინაში, ყაზახეთში, ამიერკავკასიასა და რუსეთში. ტრენინგები მასწავლებელთა სახლის ორგანიზებით, საქართველოშიც ტარდება, თუმცა როგორც პაატა ამონაშვილი ამბობს, არც თუ ისე ბევრი მასწავლებელი ჰყავთ.   თაკო ივანიაძე [post_title] => რატომ არ უყვართ ბავშვებს სკოლა [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => closed [ping_status] => closed [post_password] => [post_name] => ratom-ar-uyvart-bavshvebs-skola [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2018-10-04 11:50:00 [post_modified_gmt] => 2018-10-04 07:50:00 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => http://fortuna.ge/?p=290687 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) [2] => WP_Post Object ( [ID] => 277831 [post_author] => 22 [post_date] => 2018-08-23 14:39:37 [post_date_gmt] => 2018-08-23 10:39:37 [post_content] => აუტიზმის მქონე ექვსი წლის ბავშვის დედა ქუთაისის აეროპორტის ადმინისტრაციას მისი შვილის დისკრიმინაციაში ადანაშაულებს. ნანა ანთიძე დღეს გამთენიისას, ავიაკომპანია „ვიზეარით“ საბერძნეთის მიმართულებით შვილთან ერთად გაფრენას გეგმავდა. როგორც მან ფორტუნას "განუცხადა", გაფრენამდე ბავშვი გაღიზიანებული იყო, რის შემდეგაც ექიმი გამოიძახეს. ნანა ანთიძის თქმით, გარკვეული პერიოდის შემდეგ ბავშვი დამშვიდდა და ექიმმა დაუდასტურა, რომ მისი მდგომარეობა დამაკმაყოფილებელია და გაფრენის ნებართვაც მისცა, თუმცა ბორტზე მაინც არ შეუშვეს. ნანა ანთიძე ამბობს, რომ მსგავსი პრობლემა აქამდე არასდროს შექმნია. ის საბერძნეთში გამგზავრებას მომდევნო რეისით, 26 აგვისტოს გეგმავს, თუმცა, შიშობს, რომ გაფრენის უფლება ისევ არ მისცენ. "ფორტუნა" აეროპორტების გაერთიანებას დაუკავშირდა, სადაც აღნიშნეს, რომ ფაქტთან დაკავშირებით განმარტებებს რამდენიმე წუთში გააკეთებენ. [post_title] => მშობლის თქმით, აუტიზმის გამო ის და მისი შვილი რეისიდან მოხსნეს [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => closed [ping_status] => closed [post_password] => [post_name] => mshoblis-tqmit-autizmis-gamo-is-da-misi-shvili-reisidan-mokhsnes [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2018-08-23 15:09:17 [post_modified_gmt] => 2018-08-23 11:09:17 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => http://fortuna.ge/?p=277831 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) ) [post_count] => 3 [current_post] => -1 [in_the_loop] => [post] => WP_Post Object ( [ID] => 293278 [post_author] => 26 [post_date] => 2018-10-10 10:55:52 [post_date_gmt] => 2018-10-10 06:55:52 [post_content] => მასწავლებლის პროფესიული ეთიკის კოდექსი ბოლო წლებია არ განახლებულა. საჯარო სკოლების შინაგანაწესიც დღემდე სწორედ 2010 წლის კოდექსზე დაყრდნობით მზადდება. თუმცა, ბევრად მეტი დროა, რაც მასწავლებელს, განსაკუთრებით, ღვაწლმოსილსა და რამდენიმე ათეული წლიანი პედაგოგიური გამოცდილების მქონეს, საკუთარი დამოკიდებულებები და პრინციპები იმდენად მტკიცედ აქვს ჩამოყალიბებული, რომ მის შეცვლას ან არ ან ვეღარ ახერხებს. მას სჯერა, რომ გაკვეთილზე ერთპიროვნული ლიდერია და სხვა ყველა დანარჩენი შემთხვევა, ზრდილობის და სწორად აღზრდის ჩარჩოებს ცდება. ნინი თათოშვილი, რომელმაც სკოლა რამდენიმე წლის წინ დაამთავრა, გვიყვება, სოფელში გატარებულ დღეებზე. „ჩემი ბავშვობის მოგონებები სოფელში ე.წ. „ბირჟას“ ეხება. ვსხედვართ ჩემ თანატოლებთან ერთად ამ ბირჟაზე და სხვადასხვა ამბებს ხალისიანად ვყვებით. უცებ ყველა, ჩემ გარდა, გაყინული, გაქვავებული სახეებით ადგა შუახნის, სუფთად და ოფიციალურად ჩაცმული მამაკაცის გამოჩენისას, მეც გავშეშდი და ცოტა შემეშინდა. სანამ ამ მამაკაცმა არ აიარა ის მონაკვეთი, სადაც ჩვენი ბირჟა იყო და თვალს არ მოეფარა, ეს ჩემი მეგობრები ასე უძრავად იდგნენ. მიზეზი მოგვიანებით გავიგე. სკოლის დამსახურებული ფიზიკის მასწავლებელი იყო, სახელიც მახსოვს შოთა. ოღონდ დღემდე ვერ ვხსნი, ეს ჟესტი რატომ იყო პატივისცემის გამოხატულება,“ - ეს ამბავი 2010 წელს მოხდა, იხსნებს ნინი „ფორტუნასთან“ საუბრისას და დასძენს, რომ სიტუაცია არც ახლაა მნიშვნელოვნად შეცვლილი რეგიონებში. ცოტათი განსხვავებულია სიტუაცია მაშინაც და დღესაც თბილისში. დრომ და განვითარებამ მოიტანა, რომ მასწავლებელს ახლა ესალმებიან, ეხუმრებიან და მათთან მეგობრობენ. თუმცა, ესეც გამონაკლისი და იშვიათი შემთხვევაა, რადგან ღვაწლმოსილი მასწავლებლებლების ნაწილი ასეთ ურთიერთობებს სხვა ჩარჩოებში სვამს. სად გადის ზღვარი მასწავლებლისა და მოსწავლის უფლებებს შორს? მეგი კავთუაშვილმა რამდენიმე თვეა არასამთავრობო ორგანიზაცია "მშობლები განათლებისთვის" დააფუძნა და მშობლებს იდეის გარშემო გაერთიანება შესთავაზა, რათა თავად დაიცვან შვილების განათლების უფლება. ამ მიზნით 12 მუნიციპალიტეტში 1500-ზე მეტ მშობელსა და მასწავლებელს შეხვდა. მათი მთავარი პრეტენზია შეეხებოდა ერთს - დღეს სკოლაში მასწავლებლების უფლებები არის დაკნინებული, რის ფონზეც მოსწავლეების უფლებები გაიზარდა. თუმცა, როგორც მეგი კავთუაშვილი "ფორტუნას" უყვება, ცოტა თუ ასახელებს, რა უფლებების დაკნინებასა ან მომატებაზეა საუბარი.
"მასწავლებლსითვის უფლებები რეალურად არავის ჩამოურთმევია. მას არასოდეს ჰქონდა უფრო მეტი უფლება, ვიდრე დღეს აქვს. 2005-2007 წლებიდან დაიწერა მასწავლებლის ეთიკის კოდექსი, სადაც მასწავლებლებს განუსაზღვრეს, როგორ უნდა მოიქცნენ. აქ არ წერია, რომ მასწავლებელს აქვს დაყვირების, სახაზავის ტარების, მაგიდაზე მუშტის დაბრახუნების უფლება და ა.შ. გასული ხელისუფლების პირობებში აეკრძალათ საკუთარი მოსწავლეების მომზადება და მათგან მატერიალური შემოსავლის მიღება. ასევე, მათ აეკრძალათ საჩუქრების აღება. ამის მიუხედავად, ვიცით, რომ საჩუქრებსაც იღებენ და მოსწავლეებსაც ამზადებენ. რიგ შემთხვევაში ამით შეიძლება არაფერი შავდებოდეს, მაგრამ ეს არის აკრძალული და მათ არ მოსწონთ, როცა რამეს უკრძაკლავენ. სინამდვილეში მასწავლებელს დღეს აქვს ყველანაირი უფლება, რომ გადასაცეს მოსწავლეს, როგორც საგნის ცოდნა, ისე კაცთმოყვარეობა და ადამიანად ჩამოაყალიბოს. თუ რომელიმე მასწავლებელს მიაჩნია, რომ მათი უფლებები შეიზღუდა, ამ მითს ისევ თავად ავრცელებენ და ამ მითის სჯერათ მშობლების ძალიან დიდ ნაწილს, რომელიც მომხრეა თმები მოჩეჩოს და ყური აუწიოს ბავშვს, თუკი არ სწავლობს და „ცუდად იქცევა“. თმების მოჩეჩვა კი არ შეიძლება, თუ მოჩეჩა თმები, ასეთ შემთხვევაში უნდა ჩაერიოს სკოლის შინაგანაწესი და მშობელი. კარგი მასწავლებელი სიცილით კვდება, როცა იგებს, რომ მასწავლებელს უფლებები შეეზღუდა," -  აღნიშნა მეგი კავთუაშვილმა.
პედაგოგი მანანა ბეგიაშვილი მიიჩნევს, რომ გაკვეთილზე, ისევე როგორც ოჯახში, ყველა უნდა იყოს პირველი, ოღონდ ყველა თავის ნაწილში. თუმცა, ამის მიუხედავად, გაკვეთილზე დომინანტი მაინც მასწავლებელია.
"მასწავლებლის და მოსწავლის უფლება ერთმანეთს არ უნდა ფარავდეს. მასწავლებელმა უნდა მოახერხოს, რომ მოსწავლის უფლებები არ გადაფაროს და მისი პირადი სივრცე არ შეზღუდოს. დღემდე მისტირიან და ამბობენ, რომ მაშინ წესრიგი იყო, როცა მთლიანად პროცესს მასწავლებელი განკარგავდა და მოსწავლე უსმენდა დოინჯშემორტყმული. მეორე მომენტია ეს იყო წესრიგი ზევიდან ქვევით მიმართული. ჩვენ გვჭირდება სახელმწიფო, სადაც არის აბსოლუტური ორმხრივი მოძრაობა. რაც შეეხება მასწავლებლისა და მოსწავლის უფლებებს, აქ არის ერთადერთი გამოხატულება - მოსწავლე არის ერთადერთ შემთხვევაში კმაყოფილი და ბედნიერი, როცა მას უგებენ. გაკვეთილი იცის თუ არ იცის, აქ უკვე მეორეხარისხოვანია. მასწავლებელი რაც არ უნდა პროფესიონალი იყოს, მას თუ არ შეუძლია მოსწავლის გაგება და მასთან ურთიერთობა, ის არ უნდა შეუშვა გაკვეთილზე. არ გეგონოთ, რომ მასწავლებლებს ვადანაშაულებ. მოსწავლე ცდილობს თვითდამკვიდრებას, მასწავლებელმა უნდა მაოხეროს რაღაცნაირად და დაეხმაროს ამაში. მასწავლებელმა არ უნდა იყვიროს, თუ პედაგოგს ყვირილი სჭირდება ..." -  აღნიშნა "ფორტუნასთან" საუბრისას ქართული ენისა და ლიტერატურის და შემოქმედებითი წერის პედაგოგმა მანანა ბეგიაშვილმა.
შექმნილ სიტუაციას  და მასწავლებლების პროტესტს მათი უფლებების შეზღუდვასთან დაკავშირებით 4 შვილის დედა ნათია ჯანაშია მშობლების მიერ საკუთარი უფლებების სწორად გაანალიზებას უკავშირებს. როგორც ის"ფორტუნასთან" აცხადებს, თუკი მისი ბავშვობის პერიოდში, ჩვეულებრივი ამბავი იყო, პედაგოგს გაელანძღა ბავშვი, მისთვის ფიზიკური შეურაცხყოფა მიეყენებინა და ამაზე მშობელი პროტესტს არ გამოხატავდა, დღეს ეს ასე არ არის.
"როცა ჩემს შვილს შეურაცხყოფა მიაყენა პედაგოგმა, გავაპროტესტე ეს ფაქტი მასთანაც და სკოლის დირექციასთანაც. ამ დროს პედაგოგის უფლებები შევლახე?! სამწუხაროდ, ჩემს ირგვლივ ძალიან ცოტაა ისეთი მშობელი, რომლებიც მოძალადე პედაგოგების მიმართ რიდს ბავშვის უფლებებზე წინ აყენებენ და პირში წყალს იგუბებენ ძალადობრივი ფაქტების დროს. გონიერ მშობლებს, სამწუხაროდ, ინტრიგანის იარლიყი ეკერებათ, მოძალადე პედაგოგები კი, მსხვერპლის როლში გამოდიან, რომლებიც ურცხვად წუწუნებენ, რომ მათი უფლებები შევლახეთ. ასევე „ვლახავთ“ პედაგოგის უფლებებს, როცა ეჭვის თვალით ვუყურებთ წინსწრებით სწავლის „სიკეთეებს“... როცა ვაპროტესტებთ ბავშვის ასაკისთვის და ინტერესებისთვის შეუფერებელ პროგრამას... არც ამ დროს უნდა ჩავერიოთ პედაგოგის საქმიანობაში, არაფრით უნდა ჩავერიოთ, რადგან პედაგოგმა ხომ უკეთ იცის, ის ხომ ყველა შემთხვევაში შეუცდომელი და ყოვლისმცოდნეა?! ჩავერევით? ისევ მსხვერპლად ვაქცევთ პედაგოგს, ისევ ავაწუწუნებთ საკუთარ უფლებებზე, ჩვენ კი ახალ იარლიყს მოგვაკერებენ, რომლის ტარება ამ საზოგადოებაში ძალიან რთულია... თუმცა, მშობლებმა როგორღაც უნდა ვზიდოთ ეს ტვირთი, უნდა გამოვფხიზლდეთ... ჩვენი შვილებისთვის... მათი მომავლისთვის..." - აღნიშნა მან.
ის, რომ დღეს ბავშვებიც უკეთ იცავენ საკუთარ უფლებებს მასწავლებლებთან, ამ აზრზეა ალექსანდრეს დედა - თიკო დემეტრაძე. თუმცა, იმასაც აღიარებს, რომ მასწავლებლების უფლებები დღეს არის დაკნინებული.
"თუ მოსწავლეს მასწავლებელმა შენიშვნა მისცა და არის უსაფუძვლო, აქვს საოცრად თავდაცვის მექანიზმი, რის შედეგადაც მიდიან ხელმძღვანელთან, დირექტორთან ან დამრიგებლთან და ეუბნებიან, რომ ასეთი უსაფუძვლო შენიშვნა მივიღე. პარალელები რომ გამყავს ჩემ ასაკთან, გაზრდილი უფლებები აქვთ მოსწავლეებს, თუმცა უსაფუძვლოდ არა, მიმაჩნია, რომ ეს ასე უნდა იყოს. ჩვენ ეს უფლება არ გვქონდა, მე ასეთ პრეტენზიას ასეთი დოზით ვერ გამოვხატავდი. ვეთანხები იმ აზრს, რომ მასწავლებლის ფუნქციები და უფლებები არის დაკნინებული და მოსწავლეების გაზრდილი. თუმცა, ეს არ არის ცუდი," -  განუცხადა თიკო დემეტრაძემ "ფორტუნას".
მასწავლებლის ეთიკის კოდექსში კი ვკითხულობთ: მუხლი 4. მოსწავლეებთან ურთიერთობა
  1. მასწავლებელი ითავსებს მოსწავლის მრჩევლის ფუნქციას სასწავლო პროცესში წარმოქმნილი სირთულეების გადასალახად და მოსწავლის სურვილის შემთხვევაში, ეხმარება მას პირადი პრობლემების მოგვარებაში.
  2. მასწავლებელი არ აყენებს მოსწავლეს სიტყვიერ ან ფიზიკურ შეურაცხყოფას და არ ახდენს მასზე ემოციურ (ფსიქოლოგიურ) ზეწოლას.
  3. მასწავლებელი არ უწევს საკუთარ მოსწავლეს დამატებით ფასიან საგანმანათლებლო მომსახურებას, გარდა კანონმდებლობით გათვალისწინებული შემთხვევებისა.
  4. მასწავლებელი ინარჩუნებს სიმშვიდეს კონფლიქტურ სიტუაციებში, ისმენს მოსწავლეთა აზრს და იღებს ობიექტურ და სამართლიან გადაწყვეტილებებს.
  5. მასწავლებელი, სასწავლო პროცესის განმავლობაში, ზრუნავს მოსწავლის ჯანმრთელობის, პირადი უსაფრთხოებისა და საკუთრების დაცვაზე.
  6. მასწავლებელი მაგალითს აძლევს და ეხმარება მოსწავლეებს ჯანსაღი ცხოვრების წესისათვის აუცილებელი ღირებულებებისა და უნარ-ჩვევების ჩამოყალიბებაში.
  7. მასწავლებელი, მოსწავლეებთან ურთიერთობის დროს, იცავს მორალურ და ზნეობრივ ნორმებს.
  8. მასწავლებელი პატივს სცემს მოსწავლეთა აზრებს, უქმნის მათ ყველა პირობას იდეებისა და შეხედულებების თავისუფლად გამოსახატად.
  9. მასწავლებელი არ ეწევა მოსწავლეებთან რელიგიურ (გარდა იმ სკოლების მასწავლებლებისა, რომლებიც ეწევიან რელიგიურ საგანმანათლებლო საქმიანობას) და პოლიტიკურ პროპაგანდას.
  10. მასწავლებელი არ იყენებს მოსწავლის ფიზიკურ და ინტელექტუალურ შრომას ან პოტენციალს პირადი მიზნებისათვის.
  11. მასწავლებელი იჩენს თანაბარ ყურადღებას ყველა მოსწავლის მიმართ, განურჩევლად სქესის, რასის, ენის, რელიგიის, ეროვნული, ეთნიკური და სოციალური კუთვნილების, ქონებრივი მდგომარეობის ან სხვა ნიშნისა და ზრუნავს, რომ ყველა მოსწავლემ მიიღოს ხარისხიანი განათლება, მათი სპეციალური საგანმანათლებლო საჭიროებისა თუ შეზღუდული შესაძლებლობის მიუხედავად.
ქეთი გიგოლაშვილი [post_title] => სად გადის ზღვარი მასწავლებლისა და მოსწავლის უფლებებს შორის [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => closed [ping_status] => closed [post_password] => [post_name] => sad-gadis-zghvari-maswavleblisa-da-moswavlis-uflebebs-shoris [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2018-10-10 11:42:01 [post_modified_gmt] => 2018-10-10 07:42:01 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => http://fortuna.ge/?p=293278 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) [comment_count] => 0 [current_comment] => -1 [found_posts] => 17 [max_num_pages] => 6 [max_num_comment_pages] => 0 [is_single] => [is_preview] => [is_page] => [is_archive] => 1 [is_date] => [is_year] => [is_month] => [is_day] => [is_time] => [is_author] => [is_category] => [is_tag] => 1 [is_tax] => [is_search] => [is_feed] => [is_comment_feed] => [is_trackback] => [is_home] => [is_404] => [is_embed] => [is_paged] => [is_admin] => [is_attachment] => [is_singular] => [is_robots] => [is_posts_page] => [is_post_type_archive] => [query_vars_hash:WP_Query:private] => d5a8c0a9a44982ccfa539e59a150779f [query_vars_changed:WP_Query:private] => [thumbnails_cached] => [stopwords:WP_Query:private] => [compat_fields:WP_Query:private] => Array ( [0] => query_vars_hash [1] => query_vars_changed ) [compat_methods:WP_Query:private] => Array ( [0] => init_query_flags [1] => parse_tax_query ) )

მსგავსი სიახლეები