რუსული „GQ“ ირაკლი კვირიკაძის შესახებ წერს – „ქართული კინოს იმედი“

პოპულარული

რუსული „GQ“ ირაკლი კვირიკაძის შესახებ წერს – „ქართული კინოს იმედი“

რუსული „GQ“-ს 2017 წლის ოქტომბრის ნომრის ერთ-ერთი გმირი „მძევლების“ მთავარი პერსონაჟი, მსახიობი ირაკლი კვირიკაძეა. მის შესახებ მასალა პოპულარული ჟურნალის ვებგვერდზე გამოქვეყნდა. ფოტოებზე ირაკლი ქართველი დიზაინერის ირაკლი რუსაძის მიერ შექმნილ კოსტიუმშია გამოწყობილი.

„ირაკლი კვირიკაძე – ქართული კინოს იმედი და „მძევლების“ მთავარი საგანძური“ – ასე არის დასათაურებული სტატია, სადაც ქართველი მსახიობის შესახებ მოგვითხრობენ.

წერილში ვკითხულობთ:

„კინოეკრანებზე გამოვიდა „მძევლები“ – ფილმი თვითმფრინავის გატაცებაზე, რომელმაც საბჭოთა საქართველოს ისტორია „მდე“ და „შემდეგ“ გაყო. კინოსურათში მთავარი როლი ირაკლი კვირიკაძემ შეასრულა – ახალგაზრდა ქართველმა მსახიობმა, რომელსაც მყარად აქვს გადაწყვეტილი აშშ-ში წარმატების მოპოვება.

„ბოდიში, მაგრამ დროთა განმავლობაში უფრო მეტად მიძნელდება რუსულად ლაპარაკი, რადგან ბოლო დროს, ძირითადად, ინგლისურად მიწევს ყველასთან ურთიერთობა“ – ასე იწყებს ჩვენთან საუბარი ირაკლი კვირიკაძე, 25 წლის ქართველი მსახიობი, რომელიც ახლა ლოს ანჯელესში ცხოვრობს და თავს ამერიკელ მოქალაქედ მიიჩნევს. რეზო გიგინეიშვილის „მძევლები“, რომლის პრემიერაც ბერლინის კინოფესტივალზე ამა წლის თებერვალში შედგა, ირაკლისთვის საერთაშორისო ასპარეზის შესანიშნავი სტარტი გამოდგა…

ბედის ირონიით, ირაკლის გარკვეული კუთხით იმავე სცენარით მიჰყავს თავისი ცხოვრება, როგორც გეგა კობახიძეს, მის გმირს „მძევლებიდან“. მანაც, როგორც მისმა პერსონაჟმა, გადაწყვიტა  სამშობლოს დატოვება და ოკეანის გაღმა საცხოვრებლად წასვლა. ამასთან, ირაკლი და მისი გმირი საკმაოდ ჰგვანან ერთმანეთს, როგორც გარეგნულად, ასევე ხასიათითაც. ამას აღნიშნავს ყველა, ვინც საქმის მთავარ ფიგურანტებს იცნობდა (როგორც მსახიობი ამბობს, მისი ოჯახი ძალიან ახლოს იყო გეგას მშობლებთან, განსაკუთრებით, დედასთან). საზღვარგარეთ გამგზავრების მეთოდები კი ორ ახალგაზრდას განსხვავებული ჰქონდა, ირაკლისთვის, საბედნიეროდ, საზღვრები ღია იყო, მაგრამ თავის გმირთან საბედისწერო მსგავსებას უჯრედულ დონეზე გრძნობს – „აღარ შემეძლო საქართელოში ცხოვრება, სადაც საშინელი საბჭოთა მენტალიტეტი ნარჩუნდება, რომელიც მე ძალიან არ მომწონს. არ შემიძლია ასეთ ატსმოფეროში ყოფნა, ვერ ვსუნთქავ. იცით, მე ძალიან მიყვარს და ვაფასებ თავისუფლებას. ზუსტად ისევე, როგორც გეგა. თავიდან მას რაღაც ახლის ნახვა სურდა, საკუთარი თავის მოძებნა, სხვანაირი ცხოვრების დაწყება. გამოდის, რომ ჩვენ მართლაც ბევრი გვაქვს საერთო“.

ახლა ირაკლი ლოს ანჯელესშია: „ეს ყველაზე მყუდრო და კომფორტული ადგილია დედამიწაზე“. ის თანამშრომლოსბ აგენტთან, რომელიც მისთვის როლებს ეძებს. ირაკლი ამბობს, რომ „მძევლების“ შემდეგ მისმ მიმართ ინტერესი გაიზარდა, დაურეკეს გერმანიიდა როლზე მოსასინჯად, აშშ-ში კი შესაძლოა, ერთ-ერთ სერიალში ითამაშოს“.

 

შოუბიზნესი /

|

28 სექტემბერი, 2017

|

საკვანძო სიტყვები

WP_Query Object
(
    [query] => Array
        (
            [post_type] => post
            [post_status] => publish
            [posts_per_page] => 3
            [orderby] => ASC
            [tax_query] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [field] => slug
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => mdzevlebi
                                    [1] => irakli-kvirikadze
                                )

                        )

                )

            [post__not_in] => Array
                (
                    [0] => 168790
                )

        )

    [query_vars] => Array
        (
            [post_type] => post
            [post_status] => publish
            [posts_per_page] => 3
            [orderby] => ASC
            [tax_query] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [field] => slug
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => mdzevlebi
                                    [1] => irakli-kvirikadze
                                )

                        )

                )

            [post__not_in] => Array
                (
                    [0] => 168790
                )

            [error] => 
            [m] => 
            [p] => 0
            [post_parent] => 
            [subpost] => 
            [subpost_id] => 
            [attachment] => 
            [attachment_id] => 0
            [name] => 
            [static] => 
            [pagename] => 
            [page_id] => 0
            [second] => 
            [minute] => 
            [hour] => 
            [day] => 0
            [monthnum] => 0
            [year] => 0
            [w] => 0
            [category_name] => 
            [tag] => 
            [cat] => 
            [tag_id] => 1850
            [author] => 
            [author_name] => 
            [feed] => 
            [tb] => 
            [paged] => 0
            [meta_key] => 
            [meta_value] => 
            [preview] => 
            [s] => 
            [sentence] => 
            [title] => 
            [fields] => 
            [menu_order] => 
            [embed] => 
            [category__in] => Array
                (
                )

            [category__not_in] => Array
                (
                )

            [category__and] => Array
                (
                )

            [post__in] => Array
                (
                )

            [post_name__in] => Array
                (
                )

            [tag__in] => Array
                (
                )

            [tag__not_in] => Array
                (
                )

            [tag__and] => Array
                (
                )

            [tag_slug__in] => Array
                (
                )

            [tag_slug__and] => Array
                (
                )

            [post_parent__in] => Array
                (
                )

            [post_parent__not_in] => Array
                (
                )

            [author__in] => Array
                (
                )

            [author__not_in] => Array
                (
                )

            [ignore_sticky_posts] => 
            [suppress_filters] => 
            [cache_results] => 1
            [update_post_term_cache] => 1
            [lazy_load_term_meta] => 1
            [update_post_meta_cache] => 1
            [nopaging] => 
            [comments_per_page] => 50
            [no_found_rows] => 
            [order] => DESC
        )

    [tax_query] => WP_Tax_Query Object
        (
            [queries] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => mdzevlebi
                                    [1] => irakli-kvirikadze
                                )

                            [field] => slug
                            [operator] => IN
                            [include_children] => 1
                        )

                )

            [relation] => AND
            [table_aliases:protected] => Array
                (
                    [0] => mob1n_term_relationships
                )

            [queried_terms] => Array
                (
                    [post_tag] => Array
                        (
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => mdzevlebi
                                    [1] => irakli-kvirikadze
                                )

                            [field] => slug
                        )

                )

            [primary_table] => mob1n_posts
            [primary_id_column] => ID
        )

    [meta_query] => WP_Meta_Query Object
        (
            [queries] => Array
                (
                )

            [relation] => 
            [meta_table] => 
            [meta_id_column] => 
            [primary_table] => 
            [primary_id_column] => 
            [table_aliases:protected] => Array
                (
                )

            [clauses:protected] => Array
                (
                )

            [has_or_relation:protected] => 
        )

    [date_query] => 
    [request] => SELECT SQL_CALC_FOUND_ROWS  mob1n_posts.ID FROM mob1n_posts  LEFT JOIN mob1n_term_relationships ON (mob1n_posts.ID = mob1n_term_relationships.object_id) WHERE 1=1  AND mob1n_posts.ID NOT IN (168790) AND ( 
  mob1n_term_relationships.term_taxonomy_id IN (19694,1850)
) AND mob1n_posts.post_type = 'post' AND ((mob1n_posts.post_status = 'publish')) GROUP BY mob1n_posts.ID ORDER BY mob1n_posts.post_date DESC LIMIT 0, 3
    [posts] => Array
        (
            [0] => WP_Post Object
                (
                    [ID] => 136752
                    [post_author] => 4
                    [post_date] => 2017-06-06 17:23:15
                    [post_date_gmt] => 2017-06-06 13:23:15
                    [post_content] => რეზო გიგინეიშვილის ფილმი "მძევლები" ივნისის თვეში 2 კინოფესტივალზეა მიწვეული.

"თვითმფრინავის ბიჭების" ისტორია ჯერ 10 ივნისს ფესტივალის "კინოტავრი" საკონკურსო პროგრამაში გაცოცხლდება, შემდეგ კი ფილმი ედინბურგის საერთაშორისო კინოფესტივალზე გადაინაცვლებს, სადაც "მძევლების" ინგლისური პრემიერა 24 და 25 ივნისს გაიმართება.

რეზო გიგინეიშვილის ფილმის „მძევლები" მსოფლიო პრემიერა ბერლინის საერთაშორისო კინოფესტივალზე შედგა.

ჩვენებას ფილმის რეჟისორთან ერთად მსახიობები, პროდიუსერები და გადამღები ჯგუფის სხვა წევრები დაესწრნენ.

ფილმის სცენარი ეფუძნება 1983 წელს რეალურად მომხდარ ამბავს, რომელიც საბჭოთა კავშირიდან ახალგაზრდების ჯგუფის მიერ თვითმფრინავის გატაცებასა და მის შედეგებს აღწერს. "მძევლები" ქართულ-რუსულ-პოლონური კოპროდუქციაა. ეს არის პირველი შემთხვევა, როდესაც ფილმი ქართული და პოლონური კინოცენტრების ერთობლივი დაფინანსებით შეიქმნა.
                    [post_title] => რეზო გიგინეიშვილის ფილმი "მძევლები" საფესტივალო კარიერას განაგრძობს
                    [post_excerpt] => 
                    [post_status] => publish
                    [comment_status] => closed
                    [ping_status] => closed
                    [post_password] => 
                    [post_name] => rezo-gigineishvilis-filmi-mdzevlebi-safestivalo-karieras-ganagrdzobs
                    [to_ping] => 
                    [pinged] => 
                    [post_modified] => 2017-06-06 17:23:15
                    [post_modified_gmt] => 2017-06-06 13:23:15
                    [post_content_filtered] => 
                    [post_parent] => 0
                    [guid] => http://fortuna.ge/?p=136752
                    [menu_order] => 0
                    [post_type] => post
                    [post_mime_type] => 
                    [comment_count] => 0
                    [filter] => raw
                )

            [1] => WP_Post Object
                (
                    [ID] => 125045
                    [post_author] => 4
                    [post_date] => 2017-04-24 17:48:23
                    [post_date_gmt] => 2017-04-24 13:48:23
                    [post_content] => „მძევლები“ 2017 წლის დრამაა 1983 წლის მოვლენებზე, რომლებიც საქართველოში განვითარდა - რამდენიმე ახალგაზრდამ საბჭოთა კავშირიდან გაქცევა გადაწყვიტა და თვითმფრინავი, „ტუ 134“ გაიტაცა, რომელიც თბილისიდან ბათუმში მიფრინავდა. მათი სურვილი იყო, თვითმფრინავს გეზი თურქეთისკენ აეღო, თუმცა გამტაცებლებს წინააღმდეგობა ეკიპაჟმა გაუწია, თვითმფრინავი თბილისში დაბრუნდა და დაჯდა, სადაც ის შტურმით აიღეს. გამტაცებლებს შორის იყვნენ  გეგა კობახიძე, დავით მიქაბერიძე, სოსო წერეთელი, კახა ივერიელი, პაატა ივერიელი, გია ტაბიძე და თინა ფეტვიაშვილი.

თვითმფრინავის გატაცებისას დაიღუპნენ ორი პილოტი და ბორტგამცილებელი, ორი მგზავრი და რამდენიმე გამტაცებელი. გია ტაბიძე ატეხილი სროლის შედეგად ადგილზევე გარდაიცვალა. ყელში დაიჭრა და მოგვიანებით სისხლისგან დაიცალა სოსო წერეთელი, სასოწარკვეთილმა დავით მიქაბერიძემ კი, როგორც კი თბილისის აეროპორტში დასხდნენ, თავი მოიკლა.

თინა ფეტვიაშვილს თოთხმეტი წლით თავისუფლების აღკვეთა მიესაჯა, დანარჩენებს სასჯელის უმაღლესი ზომა — დახვრეტა. საქმეში ფიგურირებდა კიდევ ერთი ადამიანი, სასულიერო პირი, მამა თეოდორე, იგივე თეიმურაზ ჩიხლაძე. იგი 1983 წლის 2 თებერვალს აიყვანეს ანტისაბჭოური ტერორისტული ჯგუფის იდეური მხარდაჭერისათვის და სამართალში მისცეს.

წლების განმავლობაში „თვითმფრინავის ბიჭების“ შესახებ სხვადასხვა ჭორ-მართალს გაიგონებდით. ეს ამბავი დათო ტურაშვილმა „ჯინსების თაობაში“ აღწერა, რომელიც მალევე სპექტაკლად იქცა და ის უამრავმა ადამიანმა ნახა.



რამდენიმე წლის წინ კი რეზო გიგინეიშვილმა ამ მოვლენებზე დაყრდნობით ფილმის გადაღება გადაწყვიტა. სცენარი მას, ლაშა ბუღაძესა და ირაკლი კვირიკაძეს ეკუთვნით. ფილმის პრემიერა „ბერლინალეზე“ შედგა, ქართულ კინოეკრანებზე კი 20 აპრილს გამოვიდა.

პრემიერის შემდეგ საინტერესო შეფასებებს გაიგონებდით მაყურებლებს შორის. ერთ რამეზე ყველა შეთანხმდა, რომ შეუძლებელია, ამ ფილმს გულგრილად შეხედო.  კინოჩვენების შემდეგ განწყობაც შესაბამისი იყო.

„მძევლების“ დადებით მხარეებზე ვისაუბროთ - პირველ რიგში, სამსახიობო ანსამბლით უნდა დავიწყოთ, რომელიც მართლაც ძალიან კარგადაა შერჩეული. რეზო გიგინეიშვილმა შესანიშნავ, უკვე ყველასთვის კარგად ცნობილ მსახიობებთან - ავთო მახარაძესთან, მიშა გომიაშვილთან და დარეჯან ხარშილაძესთან ერთად, ახალგაზრდები: ირაკლი კვირიკაძე, თინა დალაქიშვილი, გიგა დათიაშვილი, გიორგი გრძელიძე, გიორგი ხურცილავა, გიორგი ტაბიძე, ვახო ჩაჩანიძე, კატო კალატოზიშვილი შეარჩია. მსახიობებმა რეჟისორის მიერ დასმული ამოცანა შესანიშნავად გაითავისეს და  კარგი პერფორმანსები შემოგვთავაზეს, რითაც საკუთარი პერსონაჟები, რომლებიც რეალურ ცხოვრებაშიც არსებობდნენ, ბუნებრივად განასახიერეს. ფილმში საბჭოთა დროინდელი საქართველოს გარემოა შექმნილი და იმ ეპოქის განწყობაც დაჭერილია, რაც ამ ნამუშევრის შემთხვევაში, განსაკუთრებულად მნიშვნელოვანია.

სცენარისტებმა არაერთხელ აღნიშნეს, რომ ფილმი რეალურ მოვლენებს არ მიჰყვება, თუმცა იმ მაყურებლისთვის, რომელსაც ეს ამბავი უამრავჯერ აქვს მოსმენილი და საქმის ძირითადი არსიც იცის, ეს საკმაოდ ძნელი მისაღები აღმოჩნდა. ამ ვერსიის გასამყარებლად ფილმში პერსონაჟების სახელები და გვარებიც შეცვლილია, თუმცა რაც უნდა იყოს, ის მაინც „თვითმფრინავის ბიჭების“ ამბავზე დაყრდნობით შეიქმნა და აქ მივდივართ იმ მხარესთან, რომელიც, ბევრის აზრით, შედარებით სუსტია - ფილმის პირველი, დაახლოებით 20 წუთი ისე მიმდინარეობს, რომ მაყურებელი, რომელმაც არ იცის, რას უყურებს, ამბავს ვერ იგებს, ყველაფერი, ფაქტობრივად, დიალოგების გარეშე მიდის. პერსონაჟები საკმარისად არ არის გახსნილი, ისეთი შთაბეჭდილება იქმნება, რომ ისინი არიან ადამიანები, რომლებმაც თვითმფრინავის გატაცება გადაწყვიტეს მხოლოდ იმიტომ, რომ ბათუმში ზღვაში არ აბანავეს და „ქემელს“ ვერ ეწეოდნენ. ალბათ, მათთვის, ვისთვისაც ის ეპოქა არ არის ახლობელი, იმ დროს არ უცხოვრია და იმ ადგილას, სადაც „თვითმფრინავის ბიჭებს“, მაინც ძნელი იქნება მათი მოტივაციის სრულყოფილად გაგება.  ამ ტიპის ფილმში, რომელიც ჩაკეტილობასა და რკინის ფარდაზე, ადამიანებზე დიქტატზეა საუბარი, პერსონაჟების მოტივაციის სრულად გახსნა ყველაზე მნიშვნელოვანი ამბავია. გამოითქვა მოსაზრება, რომ ეს არის ანტისაბჭოთა ფილმი, რაშიც ამგვარი მოსაზრების ავტორებს ვერ დავეთანხმებით, რადგან საბჭოთა წყობის მანკიერი მხარეები იმდენად კარგად არ ჩანს, რომ ამ ფილმს ანტისაბჭოთა დავარქვათ. უფრო მეტად ჩანს რამდენიმე ახალგაზრდას ბავშვური მოუხეშავობით გადადგმული ნაბიჯი, რომელსაც ფატალური შედეგი მოჰყვა...

მთლიანობაში, „მძევლები“ არის ფილმი, რომელიც აუცილებლად უნდა ნახოთ, რადგან ის საქართველოს ისტორიიდან ერთ-ერთ საინტერესო ფურცელს ეხება, რომლის შესახებაც ბოლომდე სიმართლე ჯერჯერობით არავინ იცის. არც მის შემქმნელებს ჰქონიათ მისი გამომჟღავნების პრეტენზია. მათ ამ ამბის თავიანთი, მხატვრული ვერსია გადაიღეს.

ნინო მურღულია

[gallery link="file" ids="125049,125050,125051"]
                    [post_title] => რეზო გიგინეიშვილის „მძევლები“ - ფილმის ძლიერი და სუსტი მხარეები
                    [post_excerpt] => 
                    [post_status] => publish
                    [comment_status] => closed
                    [ping_status] => closed
                    [post_password] => 
                    [post_name] => rezo-gigineishvilis-mdzevlebi-filmis-dzlieri-da-susti-mkhareebi
                    [to_ping] => 
                    [pinged] => 
                    [post_modified] => 2017-04-24 17:48:23
                    [post_modified_gmt] => 2017-04-24 13:48:23
                    [post_content_filtered] => 
                    [post_parent] => 0
                    [guid] => http://fortuna.ge/?p=125045
                    [menu_order] => 0
                    [post_type] => post
                    [post_mime_type] => 
                    [comment_count] => 0
                    [filter] => raw
                )

            [2] => WP_Post Object
                (
                    [ID] => 121907
                    [post_author] => 4
                    [post_date] => 2017-04-11 18:03:06
                    [post_date_gmt] => 2017-04-11 14:03:06
                    [post_content] => 20 აპრილიდან საქართველოს კინოთეატრებში რეზო გიგინეიშვილის „მძევლები“ გამოდის. დღეს კინო „ამირანში“ შედგა ფილმის დახურული ჩვენება მედიისთვის, შემდგომ კი სასტუმრო „რუმსში“ პრესკონფერენცია გაიმართა, რომელსაც ფილმის რეჟისორი, რეზო გიგინეიშვილი, სცენარისტი - ლაშა ბუღაძე, პროდიუსერი - თაკო ტატიშვილი და მსახიობები: ავთო მახარაძე, მიშა გომიაშვილი, თინა დაქალიშვილი, გიორგი ხურცილავა, გიორგი გრძელიძე, ილიკო სუხიშვილი ესწრებოდნენ.

როგორც უკვე ყველა თქვენგანმა იცის, ფილმი დაფუძნებულია მოვლენებზე, რომლებიც საქართველოში „თვითმფრინავის ბიჭების“ საქმითაა ცნობილი. რეზო გიგინეიშვილმა და ლაშა ბუღაძემ აღნიშნეს, რომ თემაზე დიდხნიანი მუშაობისას მათ შორის ბევრი კამათი წარმოიშვა, საბოლოოდ კი შეთანხმდნენ, რომ ეს არ უნდა ყოფილიყო დოკუმენტური ფილმი. ეს არის მხატვრული ნამუშევარი, სადაც რეჟისორი და სცენარისტი ეცადნენ, გაეერთიანებინათ მრავალწლიანი მუშაობის შედეგი, როგორ შეძლეს თვითმრფინავის ბიჭების ამბის გადმოცემა, რომლის გარშემოც ბევრი ჭორი-მართალი და მითი ტრიალებდა, უკვე მაყურებლის შესაფასებელია.

ლაშა ბუღაძის თქმით, ბერლინში, კინოჩვენებაზე ფილმი, რასაკვირველია, ქართველი მაყურებლისგან განსხვავებულად აღიქვეს. მთავარი კი ისაა, რომ იქ დაინახეს ის შიში, რომელიც დღესაც ცოცხალია და რომლის წინაშეც ნებისმიერ დროს შეიძლება დადგეს მსოფლიო, როცა ადამიანი სრულ იზოლაციაშია, ამან შეიძლება დაბადოს ისეთი დანაშაული, როგორზეც ფილმში „მძევლებია“ საუბარი.



ლაშა ბუღაძე:

მოგეხსენებათ, ეს ფილმი არ არის დოკუმენტური ქრონიკა, ეს არის ამ ისტორიული ამბის მხატვრული, ჩვენი ვერსია. ამ უშველებელი ამბიდან კონკრეტულ რაღაცებზე ვკონცენტრირდით, გმირების ფსიქოლოგიურ მდგომარეობაზე, მათ ურთიერთობაზე მშობლებთან, ატმოსფეროზე, რომელიც შესაძლოა, ასეთი ყოფილიყო 80-იან წლებში.

რეზო გიგინეიშვილი:

არ მომწონს კინო, სადაც რეჟისორი მორალისტობს. როცა გავეცანი მასალას, ძალიან მძიმე იყო, წავიკითხე დაკითხვების ოქმები, შემდეგ ბევრ ადამიანს შევხვდი და მადლობა მათ, ვინც დამელაპარაკა. მათთვისაც ეს ძალიან მძიმე იყო... ამ ისტორიას ბევრი მითი ახლავს, მე და ლაშას ხალხი ქუჩაში გვეკითხება, ეს ასე იყოო? და ჩვენ ვიცით, რომ სიმართლეს არ შეესაბამება. მე და ლაშამ გადავწყვიტეთ, რაც ნამდვილად ვიცოდით, იმ ხაზს გავყოლოდით... ჩემი კონცეფცია იყო, რომ ამხელა მასშტაბის ტრაგედიაში ვერავის დავარქმევდით გმირს ან მოღალატეს. ჩემთვის საინტერესო იყო პროცესი, თეთრსა და შავს შორის ძიების. ამ ფილმის გადაღება ნამდვილი ტანჯვა იყო, რადგან უამრავ სირთულეს გადავაწყდით, მაგრამ თუკი მე და ჩემი კოლეგები გავიზარდეთ ამ პროცესში და ჩვენმა გადაღებულმა ფილმმა ადამიანები ააღელვა, ეს ჩემთვის გამარჯვებაა...



თაკო ტატიშვილი:

ვფიქრობ, რეზო გიგინეიშვილმა თავისი კარიერის შუა ეტაპზე დაამტკიცა, რომ კლიშე შეიძლება, დაირღვეს და კომერციული ფილმის შემდგომ, რეჟისორმა დაგროვილი ცოდნისა და ინტერესის ხარჯზე, შეიძლება, ძალიან საინტერესო საავტორო კინო წარმოადგინოს. პროდიუსერების სახელით შემიძლია ვთქვა, რომ ეს ჩვენთვის ჩვენი რეჟისორის ძალიან დიდი პლუსია. „ბერლინალეზე“ წარმატებულმა დასაწყისმა და მაისში სხვადასხვა ფესტივალზე დაგეგმილმა ჩვენებებმა ჩვენი ენთუზიაზმი კიდევ უფრო გაამყარა.



ილიკო სუხიშვილი:

ჩემთვის კინოში მონაწილეობა ძალიან ახალი იყო. დამამშვიდა იმ გარემომ, რომელიც გადასაღებ მოედანზე შეიქმნა. რეჟისორი მაძლევდა კონკრეტულ დავალებებს და მას ვენდობოდი. ვფიქრობდი, რომ თუკი კონკრეტულ მომენტში ისე ვერ ვითამაშებდი, როგორც საჭირო იყო, რეზო ამას ფილმში არ ჩასვამდა. ვცდილობდი, არაფერი გამეფუჭებინა.



ავთო მახარაძე:

როდესაც რეზომ შემომთავაზა ამ ფილმში მონაწილეობა, ჩემთვის ეს ძალიან სასიხარულო იყო, რადგან ძალიან მსიამოვნებს ახალგაზრდა თაობასთან მუშაობა. რაც უნდა იყოს, როცა ახალი თაობა მოდის, მას თავისი შესრულების ტექნიკა, აღქმა და ზოგადად, სიახლეები მოაქვს. რეჟისორთან მუშაობა ძალიან გამიადვილდა. კი ვამბობთ, რომ სხვადასხვა თაობა ვართ, მაგრამ არც მთლად ასეა საქმე. ჩვენს პროფესიებში, როგორც ჩანს, არსებობს მუდმივი რაღაცები, რომლებიც პრინციპში, არ იცვლება, ძირი უცვლელია. ამდენად, იოლი, გასაგები და საინტერესო იყო რეზო გიგინეიშვილთან მუშაობა.

ამ ამბავთან მე დაკავშირებული ვარ. იმ პერიოდში მე და გეგა კობახიძე ერთად ვმუშაობდით ფილმზე. ადრეც გვიმუშავია ერთად, როცა სულ პატარა იყო. იმ თვითმფრინავში მეც შეიძლებოდა, სრულიად თავისუფლად აღმოვჩენილიყავი. გასტროლებიდან დავბრუნდი და ბათუმში უნდა წავსულიყავი გადაღებაზე. დამირეკეს ბათუმიდან, ცუდი ამინდია და ნუ გადმოფრინდებით ხვალო. არ ვიცი, რა მოხდებოდა, იმ თვითმფრინავში რომ ვყოფილიყავი. ვერაფერს შევცვლიდი და არც ამისი პრეტენზია მაქვს. ალბათ, გეგასთვის მოულოდნელი იქნებოდა ჩემი იქ ყოფნა, როგორც დანარჩენებისთვის, ვინც მონაწილეობდა ამ ამბავში...

დღეს, როცა ფილმი მეორედ ვნახე, დავფიქრდი ერთ რამეზე, ვუყურეთ მხატვრულ ნაწარმოებს, რომელიც წარმატებით შედგა და ვულოცავ ყველა მონაწილეს, მაგრამ ერთი წუთით რომ დავბრუნდეთ იმ პერიოდში, 1983 წლის 17 ნოემბერს, სხვა მოკრძალება გაუჩნდება ადამიანს არა მხოლოდ ამ ახალგაზრდების მიმართ, არამედ ყველა იმ ადამიანის მიმართ, ვინც იმ თვითმფრინავში აღმოჩნდა...

შეგახსენებთ, რომ „მძევლების“ ნახვა 20 აპრილიდან შეგიძლიათ.

ნინო მურღულია

[gallery link="file" columns="5" ids="121926,121927,121928,121929,121930,121931,121932,121933,121934,121935"]
                    [post_title] => რეზო გიგინეიშვილი: „მძევლების“ გადაღება ნამდვილი ტანჯვა იყო“
                    [post_excerpt] => 
                    [post_status] => publish
                    [comment_status] => closed
                    [ping_status] => closed
                    [post_password] => 
                    [post_name] => rezo-gigineishvili-mdzevlebis-gadagheba-namdvili-tanjva-iyo
                    [to_ping] => 
                    [pinged] => 
                    [post_modified] => 2017-04-11 23:25:12
                    [post_modified_gmt] => 2017-04-11 19:25:12
                    [post_content_filtered] => 
                    [post_parent] => 0
                    [guid] => http://fortuna.ge/?p=121907
                    [menu_order] => 0
                    [post_type] => post
                    [post_mime_type] => 
                    [comment_count] => 0
                    [filter] => raw
                )

        )

    [post_count] => 3
    [current_post] => -1
    [in_the_loop] => 
    [post] => WP_Post Object
        (
            [ID] => 136752
            [post_author] => 4
            [post_date] => 2017-06-06 17:23:15
            [post_date_gmt] => 2017-06-06 13:23:15
            [post_content] => რეზო გიგინეიშვილის ფილმი "მძევლები" ივნისის თვეში 2 კინოფესტივალზეა მიწვეული.

"თვითმფრინავის ბიჭების" ისტორია ჯერ 10 ივნისს ფესტივალის "კინოტავრი" საკონკურსო პროგრამაში გაცოცხლდება, შემდეგ კი ფილმი ედინბურგის საერთაშორისო კინოფესტივალზე გადაინაცვლებს, სადაც "მძევლების" ინგლისური პრემიერა 24 და 25 ივნისს გაიმართება.

რეზო გიგინეიშვილის ფილმის „მძევლები" მსოფლიო პრემიერა ბერლინის საერთაშორისო კინოფესტივალზე შედგა.

ჩვენებას ფილმის რეჟისორთან ერთად მსახიობები, პროდიუსერები და გადამღები ჯგუფის სხვა წევრები დაესწრნენ.

ფილმის სცენარი ეფუძნება 1983 წელს რეალურად მომხდარ ამბავს, რომელიც საბჭოთა კავშირიდან ახალგაზრდების ჯგუფის მიერ თვითმფრინავის გატაცებასა და მის შედეგებს აღწერს. "მძევლები" ქართულ-რუსულ-პოლონური კოპროდუქციაა. ეს არის პირველი შემთხვევა, როდესაც ფილმი ქართული და პოლონური კინოცენტრების ერთობლივი დაფინანსებით შეიქმნა.
            [post_title] => რეზო გიგინეიშვილის ფილმი "მძევლები" საფესტივალო კარიერას განაგრძობს
            [post_excerpt] => 
            [post_status] => publish
            [comment_status] => closed
            [ping_status] => closed
            [post_password] => 
            [post_name] => rezo-gigineishvilis-filmi-mdzevlebi-safestivalo-karieras-ganagrdzobs
            [to_ping] => 
            [pinged] => 
            [post_modified] => 2017-06-06 17:23:15
            [post_modified_gmt] => 2017-06-06 13:23:15
            [post_content_filtered] => 
            [post_parent] => 0
            [guid] => http://fortuna.ge/?p=136752
            [menu_order] => 0
            [post_type] => post
            [post_mime_type] => 
            [comment_count] => 0
            [filter] => raw
        )

    [comment_count] => 0
    [current_comment] => -1
    [found_posts] => 9
    [max_num_pages] => 3
    [max_num_comment_pages] => 0
    [is_single] => 
    [is_preview] => 
    [is_page] => 
    [is_archive] => 1
    [is_date] => 
    [is_year] => 
    [is_month] => 
    [is_day] => 
    [is_time] => 
    [is_author] => 
    [is_category] => 
    [is_tag] => 1
    [is_tax] => 
    [is_search] => 
    [is_feed] => 
    [is_comment_feed] => 
    [is_trackback] => 
    [is_home] => 
    [is_404] => 
    [is_embed] => 
    [is_paged] => 
    [is_admin] => 
    [is_attachment] => 
    [is_singular] => 
    [is_robots] => 
    [is_posts_page] => 
    [is_post_type_archive] => 
    [query_vars_hash:WP_Query:private] => aafacef84af00043eccfb3d3f4b8968d
    [query_vars_changed:WP_Query:private] => 
    [thumbnails_cached] => 
    [stopwords:WP_Query:private] => 
    [compat_fields:WP_Query:private] => Array
        (
            [0] => query_vars_hash
            [1] => query_vars_changed
        )

    [compat_methods:WP_Query:private] => Array
        (
            [0] => init_query_flags
            [1] => parse_tax_query
        )

)

მსგავსი სიახლეები