ვის მოედანზეა ბურთი – დონალდ ტრამპისა და ვლადიმერ პუტინის შეხვედრა ჰელსინკში | Radio Fortuna - ოფიციალური ვებგვერდი

ვის მოედანზეა ბურთი – დონალდ ტრამპისა და ვლადიმერ პუტინის შეხვედრა ჰელსინკში

პოპულარული

ვის მოედანზეა ბურთი – დონალდ ტრამპისა და ვლადიმერ პუტინის შეხვედრა ჰელსინკში

16 ივლისს ჰელსინკის სამიტზე აშშ-ის და რუსეთის პრეზიდენტების პირველი ოფიციალური შეხვედრა შედგა, მანამდე 2 ქვეყნის პრეზიდენტი ერთმანეთს პირისპირ 2017 წელს ორჯერ, „დიდი ოცეულის“ სამიტზე და „აზია-წყნარი ოკეანის ეკონომიკურ სამიტზე“ შეხვდა.

ჰელსინკში შეხვედრამდე რამდენიმე დღით ადრე დონალდ ტრამპმა განაცხადა, რომ არ შეუძლია თქვას, ვლადიმერ პუტინი მეგობარია თუ მტერი. აშშ-ის პრეზიდენტი ამბობს, რომ რუსეთის პრეზიდენტი მისი მეტოქე და კონკურენტია. მანვე CBS News-თან ინტერვიუში განაცხადა, რომ რუსეთი „კონკრეტულ ასპექტებში“ აშშ-ის მტერია. თუმცა, აშშ-ის პრეზიდენტი დასძენს, რომ ეს მის კონკურენტუნარიანობაზე მიუთითებს.

დონალდ ტრამპთან პირველ ოფიციალურ შეხვედრაზე ვლადიმერ პუტინმა 40 წუთით დააგვიანა. თუმცა, ამ ფაქტისთვის ექსპერტებს დიდი მნიშვნელობა არ მიუნიჭებიათ, ცნობილია, რომ პუტინმა სხვადასხვა დროს დააგვიანა სხვა მაღალი რანგის ოფიციალურ პირებთან შეხვედრაზე, მათ შორის, დედოფალ ელისაბედ მეორესთან და რომის პაპთან. ექსპერეტები მიიჩნევენ, რომ ამით რუსეთის პრეზიდენტი ძალაუფლების ჩვენებას ცდილობს, თუმცა აქვე საგულისხმოა ისიც, რომ 40 წუთით დაგვიანება პუტინის სტანდარტისთვის შედარებით მცირეა, ამ მხრივ აღსანიშნავია, რომ პუტინმა 2016 წელს იაპონიის პრემიერმინისტრთან შეხვედრაზე 2 საათით დააგვიანა.

 

ფეხბურთი და პოლიტიკა

ჰელსინკში, ტრამპსა და პუტინს შორის პირისპირ გამართული 130 წუთიანი მოლაპარაკების დასრულების შემდეგ, მათ ერთობლივი პრესკონფერენცია გამართეს, სადაც ისინი 1400-ზე მეტი ჟურნალისტის წინაშე მოკლე სიტყვებით წარდგნენ, შემდეგ კი მათ კითხვებს უპასუხეს.

„ოთხი საათის წინ ეს ურთიერთობები იყო ისტორიაში ყველაზე ცუდი, მაგრამ ახლა ყველაფერი შეიცვალა,“ – ეს განცხადება პრეზიდენტ დონალდ ტრამპს ეკუთვნის, რომელიც მან აშშ-ის

არჩევნებში რუსეთის ჩარევის საკითხთან კონტექსტში, პუტინთან შეხვედრის შემდეგ მედიასთან გააკეთა. სწორედ ეს საკითხი იყო ერთ-ერთი მთავარი, რის გამოც ორი ლიდერის ურთიერთობა მსოფლიოს განსაკუთრებული ყურადღების ცენტრში მოექცა. აშშ-ში რუსეთის მიერ არჩევნებში ჩარევის შესაძლო ფაქტის ინტენსიური გამოძიება მიმდინარეობს, მოსკოვი კი ამ ბრალდებებს უარყოფს. როგორც ვლადიმერ პუნტინთან შეხვედრის შემდეგ პრესკონფერენციიდან ჩანდა, ამ საკითხზე პუტინისგან განსხვავებული პოზიცია ნაკლებად აქვს აშშ-ის პრეზიდენტს. მედიასთან დონალდ ტრამპმა აღნიშნა, რომ მას არავინ აჩვენა ბრალდებების დამადასტურებელი მტკიცებულებები, ხოლო საქმის გამოძიებამ მხოლოდ გააფუჭა აშშ-რუსეთის ურთიერთობები.

შეხვედრის კიდევ ერთი მთავარი თემა ყირიმის საკითხი იყო, სადაც ვლადიმერ პუტინმა მედიასთან აღნიშნა, რომ ტრამპი არ აპირებს ყირიმის შემოერთების აღიარებას,  არც რუსეთი გეგმავს პოზიციების გადახედვას. ამის მიუხედავად, რუსეთის პრეზიდენტმა იქვე დასძინა, რომ ეს იყო შესანიშნავი შეხვედრა.

შეხვედრაზე კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი საკითხი, რაზეც ორი სახელმწიფოს ლიდერმა ისაუბრა, სირია იყო. ამ მხრივ აღსანიშნავია ვლადიმერ პუტინის საჩუქარი – ბურთი, რომელიც მან დონალდ ტრამპს პრესკონფერენციაზე გადასცა. ამ ჟესტს წინ უძღოდა ჟურნალისტის შეკითხვა, რომელიც მან პუტინს სირიის საკითხზე დაუსვა და ამ მხრივ მაიკ პომპეოს განცხადების შეფასება სთხოვა. აშშ-ის სახელმწიფო მდივანმა განაცხადა, რომ ორი ქვეყნის ურთიერთობებში ბურთი რუსეთის მხარესაა.

„რაც შეეხება იმას, რომ სირიის საკითხზე ბურთი ჩვენს მხარესაა, პრეზიდენტმა დონალდ ტრამპმა გვითხრა, რომ ჩვენ წარმატებით ჩავატარეთ ჩემპიონატი, რაც შეეხება ბურთს, მას გადავცემ ბატონ პრეზიდენტს და ახლა ბურთი მის მოედანზეა, 2026 წელს მსოფლიო ჩემპიონატს აშშ მასპინძლობს,“ – ამ სიტყვებით გადასცა პუტინმა ტრამპს წინა დღეს მოსკოვში დასრულებული ფეხბურთში მსოფლიო ჩემპიონატის ოფიციალური ბურთი. ტრამპმა ბურთი მეუღლეს მიაწოდა და აღნიშნა, რომ მას აუცილებლად წაუღებს მის უმცროს შვილს.

 

რას ამბობენ ექსპერტები

შეხვედრის გამართვამდეც აშშ-ში დონალდ ტრამპს ბევრი კრიტიკოსი გამოუჩნდა. საექსპერტო წრეებში ამბობდნენ, რომ შეხვედრას კონკრეტული შედეგები არ ექნებოდა.  კიდევ უფრო დიდი კრიტიკა მოჰყვა შეხვედრის შემდეგ პრესკონფერენციაზე დონალდ ტრამპის მიერ გაკეთებულ განცხადებებს.

აშშ-ის დაზვერვის ცენტრალური სამმართველოს ყოფილი ხელმძღვანელი ჯონ ბრენანი დონალდ ტრამპის განცხადებებს სამარცხვინოს უწოდებს.

„დონალდ ტრამპის პრესკონფერენცია ჰელსინკში დანაშაულის და შეცდომების ზღვარს აჭარბებს. ის მთლიანად პუტინის ჯიბეშია, სად ხართ რესპუბლიკელო პატრიოტებო?“- აღნიშნავს ჯონ ბრენანი.

პენტაგონის ყოფილი ხელმძღვანელი ჩაკ ჰეიგელი კი აღნიშნავს, რომ ტრამპმა ამერიკას მარცხი განაცდევინა.

„აშშ-ის პრეზიდენტმა მოახდინა კაპიტულაცია მთელი მსოფლიოს დასანახად და გამოიყურება, როგორც პუტინის მიერ დაშინებული. ეს იყო საოცარი და უკიდურესად შემაშფოთებელი,“- აღნიშნავს ჩაკ ჰეიგელი CNN-თან.

კრიტიკას აშშ-ის პრეზიდენტი Twitter-ზე გამოეხმაურა და დაწერა, რომ აშშ-ის დაზვერვას ეთანხმებოდა და ახლაც ეთანხმება, თუმცა, აცნობიერებს, რომ ნათელი მომავლის შესაქმნელად, წარსულზე ფოკუსირება არ შეიძლება. ამ კონტექსტში ტრამპი კიდევ ერთხელ ხაზს უსვამს, რომ აშშ და რუსეთი მსოფლიოს ორი უდიდესი ბირთვული ქვეყანაა.

მას შემდეგ, რაც დონალ ტრამპმა ვლადიმერ პუტინთან შეხვედრისას აშშ-რუსეთის ურთიერობების გაუარესებაში ამერიკის ყოფილი პრეზიდენტის ადმინისტრაცია დაადანაშაულა, ეროვნული დაზვერვის დირექტორმა დენიელ კოუტსმა განცხადება გაავრცელა.

“სადაზვერვო საზოგადოების როლი მდგომარეობს პრეზიდენტისა და გადაწყვეტილების მიმღებთათვის საუკეთესო ინფორმაციისა და ფაქტებზე დაფუძნებული შეფასებების მიწოდებაში. ჩვენი მკაფიოდ შევაფასეთ 2016 წლის არჩევნებში რუსეთის ჩარევა და მათი განგრძობადი, მრავალმხრივი მცდელობები, რომელთა მიზანი იყო ჩვენი დემოკრატიის შერყევა. და ჩვენ გავაგრძელებთ შეუალმაზებელ და ობიექტურ დაზვერვას ჩვენი ეროვნული უსაფრთხოების მხარდასაჭერად,” – ნათქვამია ეროვნული უსაფრთხოების დირექტორის, დენიელ კოუტსის განცხადებაში.

რუსეთთან ურთიერთობების კუთხით ექსპერეტები აღნიშნავენ, რომ უჩვეულოა, როცა პრეზიდენტი არ ეთანხმება დაზვერვას, თუმცა, დასძენენ, რომ აშშ-რუსეთის ურთიერთობებში ამ შეხვედრის შემდეგ ბევრი არაფერი შეიცვლება.

ტორონტოს უნივერსიტეტის ასოცირებული პროფესორი სევა გიუნიტსკი ამბობს, რომ აშშ-ის საგარეო პოლიტიკისთვის ეს საშინელი მომენტია. გიუტინსკი დასძენს, რომ აშშ-ს სამი განსხვავებული პოლიტიკა აქვს რუსეთთან მიმართებით.

ესენია – კონგრესის, ადმინისტრაციის და თავად ტრამპის პოლიტიკა – რაიმე ცვლილების დანახვა დღევანდელი პრესკონფერენციიდან რთულია. ჯერ-ჯერობით რაიმე მტკიცებულება ამის არ არსებობს,“– აღნიშნავს გიუტინსკი.

როგორც ყოველთვის, ჰელსინკში გამართული შეხვედრაც შეაფსეს სხეულის ენის სპეციალისტებმაც. განქორწინებულ წყვილს შეადარა 2 ქვეყნის პრეზიდენტები სხეულის ენის სპეციალისტმა ჯუდი ჯეიმსმა – „თითქოს ბოლო საკონსულტაციო სესიაზე იმყოფებიან,“ – აღნიშნა მან.

განსხვავებულად ხედავს შეხვედრას კიდევ ერთი სპეციალისტი, ლილიან გლასი: „პუტინი ძალიან კომფორტულად გამოიყურება ტრამპის გარემოცვაში. იცის ის შესანიშნავი კოლეგაა, რადგან ორივე ძლიერი ლიდერია. პუტინმა თავიდან აიცილა ტრამპთან თვალებით კონტაქტი ხელის ჩამორთმევისას.”

 

რა ითქვა ჰელსინკში საქართველოზე

ოფიციალური პირების განცხადებებით შეხვედრის დეტალური დღის წესრიგი წინასწარ ცხადი არ იყო, თუმცა, განსახილველ საკითხებს შორის სირია, უკრაინა, შეიარაღების კონტროლი და ამერიკული სანქციები უნდა ყოფილიყო.

საქართველოზე რუსეთის პრეზიდენტმა ჰელსინკიში ვიზიტისას ჩრდილოატლანტიკური ალიანსის გაფართოების კონტექსტში ამერიკულ ტელეკომპანია Fox News-თან ისაუბრა. ჟურნალისტი დაინტერესდა, როგორი იქნება რუსეთის რეაქცია თუ უკრაინა და საქართველო ნატოში გაწვერიანდებიან. ვლადიმერ პუტინის თქმით, ალიანსის სამხედრო ინფრასტრუქტურის რუსეთის საზღვრებთან მოახლოვებას მოსკოვი პირდაპირ მუქარად აღიქვამს.

„გადაწყვეტილებების მიღებამდე ჩრდილოატლანტიკური ალიანსის ცალკეულ წევრებთან ორმხრივი მუშაობა მიმდინარეობს, როგორც ეს იყო პოლონეთის და რუმინეთის შემთხვევაში, სადაც ახლა ამერიკის შეერთებული შტატების ანტისარაკეტო თავდაცვის სტრატეგიული ელემენტები უნდა განათავსონ. ეს კი, ჩვენი უსაფრთხოებისთვის პირდაპირი მუქარაა,“- აღნიშნავს ვლადიმერ პუტინი.

რუსეთის პრეზიდენტი დასძენს, რომ ნატოს ინფრასტრუქტურის მათ საზღვრებთან მოახლოება რუსეთისთვის განსაკუთრებულად საფრთხის შემცველია და მათი რეაქცია ამ საკითხთან დაკავშრებით უკიდურესად უარყოფითი იქნება.

 

თაკო ივანიაძე

ახალი ამბები /

|

17 ივლისი, 2018

|
WP_Query Object
(
    [query] => Array
        (
            [post_type] => post
            [post_status] => publish
            [posts_per_page] => 3
            [orderby] => ASC
            [tax_query] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [field] => slug
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => donald-trampi
                                    [1] => vladimer-putini
                                    [2] => burti
                                    [3] => helsinki
                                    [4] => fortunas-temebi
                                )

                        )

                )

            [post__not_in] => Array
                (
                    [0] => 266605
                )

        )

    [query_vars] => Array
        (
            [post_type] => post
            [post_status] => publish
            [posts_per_page] => 3
            [orderby] => ASC
            [tax_query] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [field] => slug
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => donald-trampi
                                    [1] => vladimer-putini
                                    [2] => burti
                                    [3] => helsinki
                                    [4] => fortunas-temebi
                                )

                        )

                )

            [post__not_in] => Array
                (
                    [0] => 266605
                )

            [error] => 
            [m] => 
            [p] => 0
            [post_parent] => 
            [subpost] => 
            [subpost_id] => 
            [attachment] => 
            [attachment_id] => 0
            [name] => 
            [static] => 
            [pagename] => 
            [page_id] => 0
            [second] => 
            [minute] => 
            [hour] => 
            [day] => 0
            [monthnum] => 0
            [year] => 0
            [w] => 0
            [category_name] => 
            [tag] => 
            [cat] => 
            [tag_id] => 70
            [author] => 
            [author_name] => 
            [feed] => 
            [tb] => 
            [paged] => 0
            [meta_key] => 
            [meta_value] => 
            [preview] => 
            [s] => 
            [sentence] => 
            [title] => 
            [fields] => 
            [menu_order] => 
            [embed] => 
            [category__in] => Array
                (
                )

            [category__not_in] => Array
                (
                )

            [category__and] => Array
                (
                )

            [post__in] => Array
                (
                )

            [post_name__in] => Array
                (
                )

            [tag__in] => Array
                (
                )

            [tag__not_in] => Array
                (
                )

            [tag__and] => Array
                (
                )

            [tag_slug__in] => Array
                (
                )

            [tag_slug__and] => Array
                (
                )

            [post_parent__in] => Array
                (
                )

            [post_parent__not_in] => Array
                (
                )

            [author__in] => Array
                (
                )

            [author__not_in] => Array
                (
                )

            [ignore_sticky_posts] => 
            [suppress_filters] => 
            [cache_results] => 1
            [update_post_term_cache] => 1
            [lazy_load_term_meta] => 1
            [update_post_meta_cache] => 1
            [nopaging] => 
            [comments_per_page] => 50
            [no_found_rows] => 
            [order] => DESC
        )

    [tax_query] => WP_Tax_Query Object
        (
            [queries] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => donald-trampi
                                    [1] => vladimer-putini
                                    [2] => burti
                                    [3] => helsinki
                                    [4] => fortunas-temebi
                                )

                            [field] => slug
                            [operator] => IN
                            [include_children] => 1
                        )

                )

            [relation] => AND
            [table_aliases:protected] => Array
                (
                    [0] => mob1n_term_relationships
                )

            [queried_terms] => Array
                (
                    [post_tag] => Array
                        (
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => donald-trampi
                                    [1] => vladimer-putini
                                    [2] => burti
                                    [3] => helsinki
                                    [4] => fortunas-temebi
                                )

                            [field] => slug
                        )

                )

            [primary_table] => mob1n_posts
            [primary_id_column] => ID
        )

    [meta_query] => WP_Meta_Query Object
        (
            [queries] => Array
                (
                )

            [relation] => 
            [meta_table] => 
            [meta_id_column] => 
            [primary_table] => 
            [primary_id_column] => 
            [table_aliases:protected] => Array
                (
                )

            [clauses:protected] => Array
                (
                )

            [has_or_relation:protected] => 
        )

    [date_query] => 
    [request] => SELECT SQL_CALC_FOUND_ROWS  mob1n_posts.ID FROM mob1n_posts  LEFT JOIN mob1n_term_relationships ON (mob1n_posts.ID = mob1n_term_relationships.object_id) WHERE 1=1  AND mob1n_posts.ID NOT IN (266605) AND ( 
  mob1n_term_relationships.term_taxonomy_id IN (12033,793,70,368,16375)
) AND mob1n_posts.post_type = 'post' AND ((mob1n_posts.post_status = 'publish')) GROUP BY mob1n_posts.ID ORDER BY mob1n_posts.post_date DESC LIMIT 0, 3
    [posts] => Array
        (
            [0] => WP_Post Object
                (
                    [ID] => 274953
                    [post_author] => 8
                    [post_date] => 2018-08-14 15:28:21
                    [post_date_gmt] => 2018-08-14 11:28:21
                    [post_content] => გმირობის ისტორია, რომელიც ქვეყნის ფარგლებს გასცდა და უკვე მე-10 წელია შინდისის გმირების ამბად ცნობილმა ბრძოლამ 17 სამხედროს სახელი უკვდავყო. 2008 წლის 11 აგვისტოს სოფელ შინდისში მეორე ქვეითი ბრიგადის საინჟინრო ოცეულსა და რუსეთის 58-ე არმიის მოტომსროლელთა ასეულს შორის უთანასწორო ბრძოლა გაიმართა, რომელსაც 17 ქართველი მებრძოლი შეეწირა.

აგვისტოს ომის ამ ქვეთავის შესახებ, საზოგადოებისთვის გარკვეული ინფორმაცია ცნობილია - ის, რომ შინდისის გმირების ისტორია ჩვენამდე სხვადასხვა სახით მოვიდა, რამდენიმე ადამიანის დამსახურებაა. მათ შორის ერთ-ერთი ინიციატორი ედმონდ მინაშვილია, რომელმაც ამ ისტორიის დეტალები შეაგროვა, წიგნად, დოკუმენტურ და მხატვრულ ფილმად აქცია, ასევე მემორიალისა და მუზეუმის შექმნის ინიციატივით გამოვიდა.

ედმონდ მინაშვილი ამ გმირებიდან ერთ-ერთის, მიხეილ დვალიშვილის ბავშვობის მეგობარია. სწორედ მის საპატივცემულოდ დაიწყო ედმონდმა ისტორიების შეგროვება.

ამბობს, რომ ყველაფერს, რასაც შინდისთან დაკავშირებით აკეთებს, მას უძღვნის, თუმცა არანაკლებ ახლობელი გახდა მისთვის დანარჩენი 16 ჯარსკაცი.

[gallery royalslider="1" link="file" size="large" ids="274993,274982,274988,274977,274984,274986,274981,274978,274980,274983,274985,274979,274987,274989,274990,274991,274992"]

"თითქოს, მათ ომამდე საერთო წარსული ჰქონდათ“

ედმონდ მინაშვილი შინდისში პირველად, ამ ამბის გაგების შემდეგ, 2008 წლის 25 აგვისტოს ჩავიდა.
„იქ გავიგე, რომ მიშკასთან ერთად, სხვა ბიჭებიც იყვნენ დაღუპული. სწორედ ამ დროს გადავწყვიტე, რომ ამ ბიჭების სახელი მთელი საქართველოსთვის გამეცნო. შინდისში მოვიძიე ინფორმაცია მათ შესახებ, თუმცა ეს იყო ძალიან მწირი, თითქოსდა, 12 კაცი იყო დაღუპული... შემდეგ თავდაცვის სამინისტროში მოვიძიე ინფორმაცია... დავიწყე გამოძიება, თუ რა მოხდა შინდისში და აღმოჩნდა რომ 12-ის ნაცვლად 17 იყო დაღუპული. ამის შემდეგ შევკარი გადამღები ჯგუფი, ავიღე კრედიტი და ყველა გარდაცვლილის ოჯახში ვცხოვრობდი 5-6 დღით. ასევე ვაგროვებდი ინფორმაციას, არა მხოლოდ შინდისში, არამედ მთლიანად, აგვისტოს ომში გარდაცვლილი ჯარისკაცების შესახებ. ეს პროცესი 5-6 თვეს გაგრძელდა. შედეგად ორი სრულმეტრაჟანი დოკუმენტური ფილმი გამოვიდა. ფილმების დასრულების შემდეგ, კახა კალაძის მხარდაჭერით, შინდისში ეკლესია ავაშენეთ. გამოვუშვით წიგნი ამ თემასთან დაკავშირებით - „მე შინდისელი ბიჭი ვარ“, ასევე გადავიღეთ სრულმეტრაჟიანი მხატვრული ფილმი“ - გვიყვება ედმონდ მინაშვილი.
ედმონდ მინაშვილი „ფორტუნასთან“ ინტერვიუში, 10 წლის წინ 16 აგვისტოს - მისთვის საკმაოდ რთულ დღეს და მისი მეგობრის ლექსებს იხსენებს, რომლებიც გარდაცვალების შემდეგ აღმოაჩინეს.
„16 აგვისტოს ჩამოასვენეს მიშკა და როდესაც ჯარის ფორმა გავხადეთ, ჯიბეში ვუპოვეთ ძალიან ბევრი სისხლიანი ფურცელი, რომლებზეც მისი დაწერილი ლექსები ეწერა. ერთ-ერთი მისი დაწერილი ბოლო ლექსი ასეთია: 11 აგვისტო. (სავარაუდოდ გარდაცვალებამდე რამდენიმე საათით ადრე)   „მე მონატრების სადღეგრძელო მინდა დავლიო, დამეთანხმება მონატრების ვინც იცის ფასი ვინც მონატრებას ცრემლით საღამოს და ამ ცრემლებით ავსებული შეუსვამს თასი“.
როგორც მინაშვილი ამბობს, მიხეილ დვალიშვილი ბავშვობიდან პატრიოტული სულის ადამიანი იყო. მისი მამა აფხაზეთის ომის ვეტერანი გახლდათ (დავით დვალიშვილი) და მიხეილი ბავშვობიდან ჯარის ფორმით დადიოდა - სკოლაშიც კი. მეცხრე კლასიდან სკოლიდან გავიდა და სწავლა ქუთაისის სამხედრო კოლეჯში გააგრძელა - შემდეგ კი, იმ პერიოდში, როცა ოჯახები სავალდებულო სამხედრო სამსახურის თავიდან ასარიდებლად ქრთამს იხდიდნენ, დვალიშვილმა ექიმს ფული იმისთვის მისცა, რომ მისი ჯანმრთელობის მდგომარეობა დაემალა და ჯარისთვის „ვარგისად“ გამოეცხადებინა. ომშიც, გულის შეტევიდან ერთ თვეში, დიდი წინააღმდეგობის მიუხედავად, წავიდა.
„როცა 18 წლის გახდა და კოლეჯი დაასრულა, სავალდებულო ჯარში გადაწყვიტა წასვლა. კომისიამ ჯანმრთელობის კუთხით პრობლემები აღმოუჩინა. მიშიკომ 50 ლარი გადაუხადა ექიმს, რომ ამ პრობლემებზე თვალი დაეხუჭა და ასე წავიდა ჯარში. ომამდე 1 თვით ადრე, გულის შეტევით იწვა ჰოსპიტალში და არანაირი ლოგიკით არ უწევდა მას ომში წასვლა, მაგრამ იმდენი ქნა, რომ მეთაურებს არ დანებდა და წავიდა წინა ხაზზე. ასე, გმირულად შეეწირა სამშობლოს. როგორ შეიძლება ასეთი ადამიანის სახელი დავკარგოთ და დავივიწყოთ“ - ყვება ედმონდ მინაშვილი და განცდა აქვს, რომ ჩვიდმეტივე ჯარისკაცს, თითქოს ომამდე საერთო წარსული ჰქონდა. „რაც არ უნდა გასაკვირი იყოს, იმ პერიოდში, როცა ჯარისკაცების ოჯახებში დავდიოდი, მივხვდი, რომ ყველა 17 ბიჭი აბსოლუტური თანამოაზრე იყო, თითქოს, მათ ომამდე საერთო წარსული ჰქონდათ“.
  შინდისის გმირების მემორიალი - პროექტი 2019 წელს დასრულდება პროექტი „შინდისის გმირების მემორიალი“ 10 წელია კეთდება. როგორც ედმონდ მინაშვილი ამბობს, საბოლოო სახეს ის 2019 წელს მიიღებს. სწორედ ამ დროისთვის იგეგმება შინდისის გმირების ძეგლის დასრულება და მხატვრული ფილმის კინოეკრანებზე გამოსვლა. ფილმში მთავარ როლს გოგა პიპინაშვილი ასრულებს. ის შინდისში მცხოვრებ ახმეტას განასახიერებს, რომელმაც სიცოცხლის რისკის ფასად, ბრძოლის ველიდან სამი დაჭრილი ქართველი მებრძოლი გამოიყვანა და რომელიც გადარჩენილებს რამდენიმე დღის განმავლობაში საკუთარ სახლში მალავდა. ედმონდ მინაშვილი ყველას მადლობას უხდის, ვინც ამ პროექტში ჩაერთო, განსაკუთრებით კი კახა კალაძეს, რომელმაც შინდისში ეკლესიის მშენებლობა დააფინანსა.
„ძალიან ბევრი წინაღობა და პრობლემა გამოვიარეთ ამ ათი წლის განმავლობაში, პროექტის კეთების პროცესში, მაგრამ კეთილი საქმე ყოველთვის კარგად ბოლოვდება და გეგმა, რაც გვქონდა, თითქმის დასასრულს უახლოვდება. ეს ყველაფერი დიდი პროექტია, რომელსაც 10 წელია ვაკეთებთ. დაგეგმილი გვაქვს, რომ სრული პროექტი 2019 წელს დასრულება, როგორც მემორიალი, ასევე ამ წელს გამოვა კიდევ ერთი ფილმი შინდისის გმირების შესახებ, რომელიც მსოფლიოს გააცნობს ქართველი ვაჟკაცების გმირობის ამბებს. ყველაფერს ვიზამ, რომ მსოფლიოს ვაჩვენო ეს ფილმი. არცერთ საფესტივალო პლატფორმას არ გამოვტოვებ. ყველგან ვაპირებ მონაწილეობის მიღებას. ფილმი გამოვიდა ძალიან მძიმე და რაც ყველაზე მთავარია, ძალიან ეფექტური. ისტორია კი, რომელსაც ის გვიამბობს, აბსოლუტურად ავთენტურია,“ - აცხადებს ედმონდ მინაშვილი.
ედმონდ მინაშვილი ასევე, დამატებით გეგმავს, მემორიალის გვერდით, აგვისტოს ომის მუზეუმის გაკეთებას.
„ვმუშაობთ კიდევ ერთ პროექტზე - „აგვისტოს მუზეუმი“, რომელიც მემორიალის გვერდით დანგრეულ რკინიგზის სადგურში გვინდა განთავსდეს. ამ შენობის რესტავრაციას, თუმცა მისი ასეთი სახით შენარჩუნებას ვგეგმავთ. ამ თემაზე მოლაპარაკებები მიმდინარეობს. უკვე არსებობენ ინვესტორებიც, რომლებიც დაინტერესდნენ თემით. ეს იქნება ამ პროექტის ბოლო წერტილი. ვფიქრობთ, რომ ამ პროექტით, შინდისის ბიჭების სახელი ისტორიაში სამუდამოდ დარჩება“ - ამბობს ის.
მუშაობა ამ თემაზე მემორიალით და მუზეუმით არ სრულდება. ედმონდ მინაშვილის სურვილია, მომავალში განათლების სამინისტრომ, სახელმძღვანელოებში შეიტანოს შინდისის ბიჭების ისტორია.
„ამ თემის სასკოლო სახელმძღვანელოებში გამოჩენა ძალიან საინტერესო იქნება მომავალი თაობებისთვის. პატრიოტულ განწყობებს შექმნის მოსწავლეებში. სხვადასხვა ქვეყანას საერთოდ არ ჰყავს გმირები და იგონებენ ისტორიებს იმისთვის, რომ ლიტერატურული ნაშრომები შექმნან და ჩვენ აგერ გუშინ მომხდარი ფაქტიდან გვყავს 17 გმირი და მგონი, ყველაფერი უნდა გავაკეთოთ იმისთვის, რომ ეს სასიკეთოდ გამოვიყენოთ ჩვენი მომავალი თაობის აღზრდისთვის და მათი სახელები ასე ფუჭად არ იყოს შეწირული ჩვენს ქვეყანას და ნაყოფი ჰქონდეს,“ - ამბობს მინაშვილი.
"ფორტუნას" სიუჟეტი შინდისის გმირებზე და დაუჯერებელ ისტორიებზე: https://www.facebook.com/fortuna106.9/videos/2186848248006659/?hc_ref=ARRuRU7zTJ05Qjvis9iqasQ9_PgfYFiBWY-4NA3_5g4RsH_CrVfZcWz-u4Dg7iYevQM პ.ს. შინდისის ბრძოლას 5 ჯარისკაცი გადაურჩა. მათგან ერთი ოთარ კალმახელიძე, შინდისის ბრძოლის 10 წლისთავს ვერ მოესწრო. მასალის მომზადების პროცესში, მისი გარდაცვალების შესახებ შევიტყეთ. ოთარ კალმახელიძეს გულის პრობლემები ჰქონდა, მას ომის შემდეგ 16 ოპერაცია ჰქონდა გადატანილი და პირველი ჯგუფის ინვალიდი იყო. ოთარ კალმახელიძის სახე და ინტერვიუები, იმ ფილმმა შემოინახა, რომელიც სულ მალე, ფესტივალების დაპყრობის შემდეგ, გამოვა კინოეკრანებზე.

თამთა უთურგაშვილი

[post_title] => 17 გმირი საერთო წარსულით და პირი, რომელიც მათ ისტორიებს აგროვებს [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => closed [ping_status] => closed [post_password] => [post_name] => 17-gmiri-saerto-warsulit-da-piri-romelic-mat-istoriebs-agrovebs [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2018-08-14 16:12:10 [post_modified_gmt] => 2018-08-14 12:12:10 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => http://fortuna.ge/?p=274953 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) [1] => WP_Post Object ( [ID] => 274350 [post_author] => 25 [post_date] => 2018-08-14 12:28:30 [post_date_gmt] => 2018-08-14 08:28:30 [post_content] => 12 სახეობის გველი და  ნიანგი - ერთ ჩვეულებრივ თბილისურ სახლში ქვეწარმავლები შინაური ცხოველის სტატუსით ცხოვრობენ. გველგესლები, გიურზები, მახრჩობელა ბოა და კიდევ ათობით ცივსისხლიანი, პროფესიით ეკონომისტ შოთა ზანდუკლს ეკუთვნის. ათეულობით გველს შორის ტერარიუმში 3 წლის ნიანგიც ცხოვრობს, ჯერ პატარაა, მაგრამ საკმაოდ აგრესიული. ქვეწარმავლები სახლში სპეციალურად მათთვის მოწყობილ ტერარიუმში უკვე წლებია ცხოვრობენ. სახლში გველის მოყვანას ყველაზე დიდი პროტესტით დედა შეხვდა, ოჯახის სხვა წევრებისგან განსხვავებით, ბიძის გატაცებას მხარს პატარა ლიზიკო უჭერს, გველების არ ეშინია და საყვარელი სამეფო გველიც ჰყავს.     https://www.youtube.com/watch?v=grs309f0zSk&feature=youtu.be     თამუნა გოგუაძე [post_title] => 12 სახეობის გველი და ნიანგი საბურთალოზე - შოთა ზანდუკელის გატაცება [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => closed [ping_status] => closed [post_password] => [post_name] => 12-sakheobis-gveli-da-niangi-saburtaloze-shota-zandukelis-gataceba [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2018-08-14 12:28:30 [post_modified_gmt] => 2018-08-14 08:28:30 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => http://fortuna.ge/?p=274350 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) [2] => WP_Post Object ( [ID] => 274768 [post_author] => 26 [post_date] => 2018-08-14 10:41:57 [post_date_gmt] => 2018-08-14 06:41:57 [post_content] => ემოციის გარეშე ვერ იხსენებს 1981 წლის 15 სექტემბერს, როდესაც ჯერ კიდევ პატარა გოგომ, ქალისთვის უჩვეულო პროფესია აირჩია და შახტაში სამუშაოდ გამოცხადდა. მაშინ დამწყებ მარკშეიდერს დირექტორიც დიდი აღფრთოვანებოთ არ შეხვედრია, თუმცა, როგორც წლების შემდეგ თავად იხსენებს, მალევე დაამტკიცა, რომ მთავარი მონდომებაა და ქალისთვისაც დაუძლეველი სირთულეები არ არსებობს. ლამარა ბერიანიძე მესამე კურსის სტუდენტი იყო, როდესაც პირველად ჩავიდა შახტაში და ბევრ სირთულესაც გაუძლო მიწის ქვემოთ თუ მიწის ზემოთ. დღეს უკვე ამაყობს განვლილი ცხოვრებით და საკუთარი პროფესიით. რამდენჯერმე სიკვდილსაც გადაურჩა, ახლა კი ახალი პროფესიის შესწავლას ცდილობს. 25 წლის ასაკში ტყიბულის შახტაში სამუშაოდ გაანაწილეს და მან თავისი მთელი ცხოვრება ტყიბულს დაუკავშირა.  ქალბატონი ლამარა თავისი პროფესიის სირთულეზე და ოჯახზე „ფორტუნას“ ესაუბრა. - როდის და რატომ გადაწყვიტეთ რომ შახტაში გინდოდათ მუშაობა?   - მე ისეთ ადგილას გავიზარდე, ახალგორის რაიონში, სოფელ დადიანეთში, ჩემს სოფელში არავინ იცოდა სიტყვა მარკშეიდერიც კი და პლუს ქვანახშირიც ვიცოდით მხოლოდ გეოგრაფიის წიგნებიდან. 1976 წელს საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის სამთო-გეოლოგიურ ფაკულტეტზე ჩავირიცხე, მაშინ ე.წ. ლიმიტი არსებობდა, ვმუშაობდი კოლმეურნეობაში და როგორც მოწინავე კოლმეურნეს მომცეს სწავლის შესაძლებლობა. არ იყო სხვა სპეციალობა არჩევანში და მხოლოდ სამთო ფაკულტეტი ოყო, მაგრამ მე არ მინდოდა ეს ფაკულტეტი, თუმცა ჩემმა ბიცოლამ მირჩია და მერე რომ ვაკვირდებოდი, სპეციალობების უმეტესობა მეტ-ნაკლებად მესმოდა, მაგრამ მარკშეიდერი რა იყო არ ვიცოდი, ვერ ვხვდებოდი რასთან იყო დაკავშირებული, ვერანაირად ვერ გავშიფრე რა იყო და ამ დროს გამიჩნდა ინტერესი, მაინც არ მინდოდა ინჟინრობა და ვიფიქრე, მოდი გავიგებ რა არის სამარკშეიდერო საქმე. მეორე კურსზე რომ გადავედი, უკვე სულ მქონდა პრაქტიკები „მეტრომშენში“, პოლიტექნიკური უნივერსიტეტის მეტრო შენდებოდა, იქ გვქონდა პრატქიკა და მაშინ გავიგე რა იყო უშუალოდ ჩემი პროფესია, ასე გადავწყვიტე დამენებებინა თავი, რადგან ჩავთვალე, რომ ეს ქალისთვის რთული პროფესია იქნებოდა. მინდოდა, თავიდან ჩამებარებინა, მაგრამ დედამ მითხრა, რომ გააგრძელე სწავლაო და  შემდეგ უკვე განაწილებით მოვხვდი ტყიბულში. ასე დაიწყო ყველაფერი. - აგვიხსენით რა არის მარკშეიდერი, რისი გაკეთება გევალებოდათ თქვენ? - მარკშეიდერი სიტყვასიტყვით რომ გითარგმნოთ, გერმანული სიტყვაა და ნიშნავს მიწისქვეშ საზღვრების დადგენას ძირითადად, თუმცა, ზედაპირზეც მუშაობენ მარკშეიდერები, მაგრამ ისინი უფრო გეოლოგიასთან ასოცირდებიან, თუმცა, მაინც ძირითადად მარკშეიდერი არის მიწისქვეშა სამუშაოების სპეციალისტი. - რამდენად რთული იყო მუშაობის პროცესი და რა პრობლემებს აწყდებოთ? - შახტაში მუშაობა ბევრ სირთულესთან არის დაკავშირებული, ჯერ თავისებურად რთულია იქიდან გამომდინარე, რომ სპეციფიკურია შახტა, განსხვავებულია აბსოლუტურად ყველა საწარმოსგან, რთულია იქიდან გამომდინარე, რომ ხარ დახურულ სივრცეში, ეს და ამას კიდევ დაუმატეთ ის, რომ ხანდახან მებრძოლივით მუხლებზე ხოხვა გიწევს, პატარა გვირაბში გაძრომა, აი ძლივს რომ გაძვრები და გაეტევი. ძნელია ასე ახსნა, ყველაზე კარგია, როცა ნახავ, საკუთარ თავზე გამოცდი. უამრავ პრობლემას ვაწყდებით, ჩემს სამუშაოს რაც ახლდა პრობლემა ეს იყო, როდესაც გვირაბი სამთო წნევებისგან იყო დაპრესილი (ასე ვეძახით ჩვენ) და გვირაბის კვეთი, რომელიც უნდა იყოს ნამდვილად 9 კვადრატული მეტრი, იყო 3 ან 3-ზე ნაკლები და ასეთ გვირაბში გვიწევდა ინსტრუმენტის გამართვა, ისევე როგორც თქვენ ჟურნალისტები შტატივებს იყენებთ, ასევე ჩვენ შტატივზე დადგმული დეოდოლიტის მეშვეობით ვაკეთებდით ყველანაირ აგეგმვას, გაზომვით სამუშაოებს. რთულია, როდესაც გვირაბი სიმაღლე არ აღემატება მეტრნახევარს და ხშირად არც არის მეტრნახევარი, ასეთ სიტუაციაში გიწევს შტატივის დადგმა. როდესაც შახტაში ადამიანის ჯანმრთელობას საფრთხე ექმნება, ვაღიარებ, რომ 70% გაუფრთხილებლობის შედეგია, ხოლო 30% კი ბუნებრივია, რომელსაც თავიდან ვერ აიცილებ. იყო შემთხვევები, როცა ჩვენ ჩვენი საკუთარი ხელებით ხელთათმანს წამოვიცვამდით და ამ სამთო მასას ხელებით ვწევდით დაბლა, რომ როგორმე სხივი გაგვეძვრინა, დაახლოებით, 30-40 მეტრზე. არის კიდევ მეორე პრობლემა ჩვენს სამუშაოში, როდესაც გიწევს დახრილ გვირაბში, (არის დახრილი გვირაბი ხანდახან 40 გრადუსი 35 ან 46 გრადუსიან გვირაბში), ამავე შტატივის დადგმა და კვეთი არის ვიწრო და როდესაც გიწევს, რომ შემოუარო ამ ინსტრუმენტს გარშემო, თეოდოლიტი არ უნდა გაინძრეს არცერთ შემთხვევაში. თეოდოლიტი რაზეც გიდგას, უნდა იყოს ჰორიზონტალური ზედაპირის, ეს ძალიან რთული იყო და გვიჭირდა, მაგრამ სხვა გზა როცა არ არის და თან უბანს სჭირდება, რა თქმა უნდა, ყველა ვცდილობდით, რომ დავხმარებოდით უბანს, რადგან ჩვენ ვაძლევდით მარკშეიდრები მიმართულებას. - გააზრებული თუ გქონდათ ის რისკები, რაც ამ პროფესიას ახლავს თან? - რა თქმა უნდა, რისკები არ მქონდა გააზრებული იმიტომ, რომ პრაქტიკაზე, სადაც ჩავყავდით, რა თქმა უნდა, ყველგან დავყავდით მთავარ მარკშეიდერს და ისინი არასდროს არ წაგვიყვანდნენ ისეთ ადგილას, სადაც რისკს შევეჯახებოდით და ჩვენ უფრო მეტად დავყავდით ე.წ. საველე სამუშაოებზე, ამდენად რისკს, სერიოზულ პრობლემას არასდროს შევჯახებივარ და თუ რამე იყო, ვიცოდი, როგორ გადამერჩინა თავი. უამრავი აფეთქების აცილება არის შესაძლებელი. უნივერსიტეტში ვსწავლობდით ასეთ საგანს - მაღაროს აეროლოგია, ანუ შახტის განიავება, სადაც საკმაოდ იყო გაწერილი და კარგად ახსნილი რისკები, ვთვქათ გაზის დაგროვება, სამთო მასის ჩამოქცევა,სამთო წნევები, აქედან თეორიულად ვიცოდით მხოლოდ, მაგრამ პრაქტიკულად არასდროს შევჯახებივარ. მე ვმუშაობდი ორჯონიკიძის სახელობის შახტაში, ისე ვიმუშაცე 16 წელიწადი, რომ იყო რაღაც პატარ-პატარა ნიუანსები, მაგრამ სერიოზულს არაფერს შევჯახებივარ, თუმცა თუკი რაიმე ყოფილა, მე არასდროს სერიოზული დაზიანება არ მიმიღია და არ გამჩენია შიშის გრძნობა. - რაიმე შემთხვევას ხომ არ გაიხსენებდით, რაც შახტაში გადაგხდენიათ - კი, მახსოვს ასეთი შემთხვევა ორი ჰორიზონტის შემაერთებელი გვირაბი, ე.წ. გამკვეთი დათქმულ დროში და მანძილში ვერ გავიდა. ჩავედი სავენტილაციო გვირაბში, ნაბიჯებით გადავზომე მანძილი და დავჯექი, რომ ბურღვისთვის მომესმინა. ჩამიჩუმი არ ისმოდა. გაოცებული ვიჯექი და ვფიქრობდი, სად დაიკარგა მიმართულება. უეცრად აფეთქების ხმა გაისმა და კვამლით დაიფარა მთელი გვირაბი. რომ გითხრა არ შემეშინდა-მეთქი, მოგატყუებთ, რამაც იმ მომენტში გამამხნევა იყო ის, რომ არაფერი მტკიოდა. საერთოდ შახტაში ყურადღების მოდუნება არ შეიძლება, თუმცა ალბათ, პატარ-პატარა შეცდომები მეც დამიშვია, არ ვიცი.  - ეჭვის თვალით არ უყურებდნენ ქალის შახტაში მუშაობას? - გარკვეულწილად კი, უყურებდნენ, მაგრამ ტყიბულში არავის შეუხედავს ეჭვის თვალით იმიტომ, რომ ჩემზე ერთი წლით ადრე დაამთავრა ერთმა არაჩვეულებროივმა გოგონამ, ქეთევან სორდიამ, სამარკშეიდერო საქმე და ჩემზე ადრე ის ჩამოვიდა ტყიბულში და მუშაობდა მარკშეიკერად, ამდენამ უკვე შეგუებულები იყვნენ იმ აზრს, რომ შეიძლება ქალს ემუშავა შახტაში. ისე, სიმართლე რომ გითხრათ, ჩემს დირექტორს დიდად არ გახარებია რომ დამინახა გოგონა მივედი შახტაზე, ვერ იმუშავებო მითხრა და მე მაშინ ვუპასუხე და ჩემი საქმითაც დავარწმუნე, რომ ადამიანს ყველაფერი შეუძლია, მთავარი მონდომებაა. - პირველი სამუშაო დღე თუ გახსოვთ, შეგრძნებები, ემოციები. - კი კი, ყველაფერი მახსოვს, პირველი სამუშაო დღე არ დამავიწყდება არასდროს, ალბათ, თუ სიბერის ჟამს სკლეროზი არ დამემართა. ისიც კი მახსოვს რა ფერის კაბა მეცვა, დღეც 1981 წლის 15 სექტემბერი იყო. ჩამოვედი გაერთიანებაში, თუმცა ბუნებრივია, რომ გაერთიანებაში უფრო გაუკვირდათ გოგო რომ დამინახეს და ამ დროს მე სულ სხვა რამ მაწუხებდა, იმიტომ, რომ მე ვარ ძალიან გახსნილი, იუმორით სავსე და როდესაც გამომაცილეს სადგურამდე და ვიცოდი, რომ სამუშაოდ მივდიოდი, გზაში ვფიქრობდი, როგორ შემხვდება კოლექტივი, როგორი განყოფილება დამხვდება და ძალიან განვიცდიდი ამ ფაქტს. რომ ჩამოვედი მაშინვე მივხვდი, თუ როგორ ძალიან გამიმართლა - მხიარული და სიცოცხლით სავსე ხალხი დამხვდა, არაჩვეულებრივ განყოფილებაში მოვხვდი.  - თქვენს ოჯახზეც რომ გვიამბოთ - ჩემი მეუღლე გავიცანი პრაქტიკაზე რომ ვიყავი წამოსული ტყიბულში პირველად, ის მუშაობდა გვირაბგამყვანად შახტაში და იქ დაიწყო ჯერ ჩვენი მეგობრობა და შემდეგ როგორც ხდება ხოლმე, მეგობრობას მოყვა დიდი სიყვარული, 5 წელიწადი გვიყვარდა ერთმანეთი, აქედან 3 წელი ის მელოდებოდა რომ დამესრულებინა ინსტიტუტი და შემდეგ კომკავშირული საგზურით 2 წელი იყო წასული სამუშაოდ თავად. როდესაც დაბრუნდა მალევე შევქმენით ოჯახი, ჩვენ ვიყავით მუდმივად შეყვარებული ცოლ-ქმარი, შეგვეძინა 2 ქალიშვილი, მარიამი და ხატია ჭელიშვილები, სამწუხაროდ ჩემი მეუღლე ნაადრევად გარდაიცვალა და მარტო მომიწია შებრძოლება ცხოვრების სირთულეებთან. - ძალიან რთული იყო სამსახურიდან წამოსვლა? - არასდროს დამავიწყდება 2018 წლის პირველი თებერვალი, როდესაც სამსახურიდან საბოლოოდ წამოვედი. რთული იყო იმიტომ, რომ რამდენიმე წლის წინ ვალების გამო ბინა გავყიდე, დღემდე სხვის ბინაში ვცხოვრობ, რა თქმა უნდა, ბანკის ვალი კვლავ მაქვს და ვცდილობ, ჩემს პასუხისმგებლობას თავი არ ავარიდო და სანამ ცოცხალი ვარ, ბოლომდე ვიბრძოლებ, ამის საშუალებას ჩემი ჯანმრთელობა და ფიზიკური სიძლიერეც მაძლევს.  ნუცა სალუქვაძე [post_title] => შახტაში გატარებული 36 წელი - მარკშეიდერი ქალის უჩვეულო ამბავი [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => closed [ping_status] => closed [post_password] => [post_name] => shakhtashi-gatarebuli-36-weli-marksheideri-qalis-uchveulo-ambavi [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2018-08-14 10:41:57 [post_modified_gmt] => 2018-08-14 06:41:57 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => http://fortuna.ge/?p=274768 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) ) [post_count] => 3 [current_post] => -1 [in_the_loop] => [post] => WP_Post Object ( [ID] => 274953 [post_author] => 8 [post_date] => 2018-08-14 15:28:21 [post_date_gmt] => 2018-08-14 11:28:21 [post_content] => გმირობის ისტორია, რომელიც ქვეყნის ფარგლებს გასცდა და უკვე მე-10 წელია შინდისის გმირების ამბად ცნობილმა ბრძოლამ 17 სამხედროს სახელი უკვდავყო. 2008 წლის 11 აგვისტოს სოფელ შინდისში მეორე ქვეითი ბრიგადის საინჟინრო ოცეულსა და რუსეთის 58-ე არმიის მოტომსროლელთა ასეულს შორის უთანასწორო ბრძოლა გაიმართა, რომელსაც 17 ქართველი მებრძოლი შეეწირა. აგვისტოს ომის ამ ქვეთავის შესახებ, საზოგადოებისთვის გარკვეული ინფორმაცია ცნობილია - ის, რომ შინდისის გმირების ისტორია ჩვენამდე სხვადასხვა სახით მოვიდა, რამდენიმე ადამიანის დამსახურებაა. მათ შორის ერთ-ერთი ინიციატორი ედმონდ მინაშვილია, რომელმაც ამ ისტორიის დეტალები შეაგროვა, წიგნად, დოკუმენტურ და მხატვრულ ფილმად აქცია, ასევე მემორიალისა და მუზეუმის შექმნის ინიციატივით გამოვიდა. ედმონდ მინაშვილი ამ გმირებიდან ერთ-ერთის, მიხეილ დვალიშვილის ბავშვობის მეგობარია. სწორედ მის საპატივცემულოდ დაიწყო ედმონდმა ისტორიების შეგროვება. ამბობს, რომ ყველაფერს, რასაც შინდისთან დაკავშირებით აკეთებს, მას უძღვნის, თუმცა არანაკლებ ახლობელი გახდა მისთვის დანარჩენი 16 ჯარსკაცი. [gallery royalslider="1" link="file" size="large" ids="274993,274982,274988,274977,274984,274986,274981,274978,274980,274983,274985,274979,274987,274989,274990,274991,274992"] "თითქოს, მათ ომამდე საერთო წარსული ჰქონდათ“ ედმონდ მინაშვილი შინდისში პირველად, ამ ამბის გაგების შემდეგ, 2008 წლის 25 აგვისტოს ჩავიდა.
„იქ გავიგე, რომ მიშკასთან ერთად, სხვა ბიჭებიც იყვნენ დაღუპული. სწორედ ამ დროს გადავწყვიტე, რომ ამ ბიჭების სახელი მთელი საქართველოსთვის გამეცნო. შინდისში მოვიძიე ინფორმაცია მათ შესახებ, თუმცა ეს იყო ძალიან მწირი, თითქოსდა, 12 კაცი იყო დაღუპული... შემდეგ თავდაცვის სამინისტროში მოვიძიე ინფორმაცია... დავიწყე გამოძიება, თუ რა მოხდა შინდისში და აღმოჩნდა რომ 12-ის ნაცვლად 17 იყო დაღუპული. ამის შემდეგ შევკარი გადამღები ჯგუფი, ავიღე კრედიტი და ყველა გარდაცვლილის ოჯახში ვცხოვრობდი 5-6 დღით. ასევე ვაგროვებდი ინფორმაციას, არა მხოლოდ შინდისში, არამედ მთლიანად, აგვისტოს ომში გარდაცვლილი ჯარისკაცების შესახებ. ეს პროცესი 5-6 თვეს გაგრძელდა. შედეგად ორი სრულმეტრაჟანი დოკუმენტური ფილმი გამოვიდა. ფილმების დასრულების შემდეგ, კახა კალაძის მხარდაჭერით, შინდისში ეკლესია ავაშენეთ. გამოვუშვით წიგნი ამ თემასთან დაკავშირებით - „მე შინდისელი ბიჭი ვარ“, ასევე გადავიღეთ სრულმეტრაჟიანი მხატვრული ფილმი“ - გვიყვება ედმონდ მინაშვილი.
ედმონდ მინაშვილი „ფორტუნასთან“ ინტერვიუში, 10 წლის წინ 16 აგვისტოს - მისთვის საკმაოდ რთულ დღეს და მისი მეგობრის ლექსებს იხსენებს, რომლებიც გარდაცვალების შემდეგ აღმოაჩინეს.
„16 აგვისტოს ჩამოასვენეს მიშკა და როდესაც ჯარის ფორმა გავხადეთ, ჯიბეში ვუპოვეთ ძალიან ბევრი სისხლიანი ფურცელი, რომლებზეც მისი დაწერილი ლექსები ეწერა. ერთ-ერთი მისი დაწერილი ბოლო ლექსი ასეთია: 11 აგვისტო. (სავარაუდოდ გარდაცვალებამდე რამდენიმე საათით ადრე)   „მე მონატრების სადღეგრძელო მინდა დავლიო, დამეთანხმება მონატრების ვინც იცის ფასი ვინც მონატრებას ცრემლით საღამოს და ამ ცრემლებით ავსებული შეუსვამს თასი“.
როგორც მინაშვილი ამბობს, მიხეილ დვალიშვილი ბავშვობიდან პატრიოტული სულის ადამიანი იყო. მისი მამა აფხაზეთის ომის ვეტერანი გახლდათ (დავით დვალიშვილი) და მიხეილი ბავშვობიდან ჯარის ფორმით დადიოდა - სკოლაშიც კი. მეცხრე კლასიდან სკოლიდან გავიდა და სწავლა ქუთაისის სამხედრო კოლეჯში გააგრძელა - შემდეგ კი, იმ პერიოდში, როცა ოჯახები სავალდებულო სამხედრო სამსახურის თავიდან ასარიდებლად ქრთამს იხდიდნენ, დვალიშვილმა ექიმს ფული იმისთვის მისცა, რომ მისი ჯანმრთელობის მდგომარეობა დაემალა და ჯარისთვის „ვარგისად“ გამოეცხადებინა. ომშიც, გულის შეტევიდან ერთ თვეში, დიდი წინააღმდეგობის მიუხედავად, წავიდა.
„როცა 18 წლის გახდა და კოლეჯი დაასრულა, სავალდებულო ჯარში გადაწყვიტა წასვლა. კომისიამ ჯანმრთელობის კუთხით პრობლემები აღმოუჩინა. მიშიკომ 50 ლარი გადაუხადა ექიმს, რომ ამ პრობლემებზე თვალი დაეხუჭა და ასე წავიდა ჯარში. ომამდე 1 თვით ადრე, გულის შეტევით იწვა ჰოსპიტალში და არანაირი ლოგიკით არ უწევდა მას ომში წასვლა, მაგრამ იმდენი ქნა, რომ მეთაურებს არ დანებდა და წავიდა წინა ხაზზე. ასე, გმირულად შეეწირა სამშობლოს. როგორ შეიძლება ასეთი ადამიანის სახელი დავკარგოთ და დავივიწყოთ“ - ყვება ედმონდ მინაშვილი და განცდა აქვს, რომ ჩვიდმეტივე ჯარისკაცს, თითქოს ომამდე საერთო წარსული ჰქონდა. „რაც არ უნდა გასაკვირი იყოს, იმ პერიოდში, როცა ჯარისკაცების ოჯახებში დავდიოდი, მივხვდი, რომ ყველა 17 ბიჭი აბსოლუტური თანამოაზრე იყო, თითქოს, მათ ომამდე საერთო წარსული ჰქონდათ“.
  შინდისის გმირების მემორიალი - პროექტი 2019 წელს დასრულდება პროექტი „შინდისის გმირების მემორიალი“ 10 წელია კეთდება. როგორც ედმონდ მინაშვილი ამბობს, საბოლოო სახეს ის 2019 წელს მიიღებს. სწორედ ამ დროისთვის იგეგმება შინდისის გმირების ძეგლის დასრულება და მხატვრული ფილმის კინოეკრანებზე გამოსვლა. ფილმში მთავარ როლს გოგა პიპინაშვილი ასრულებს. ის შინდისში მცხოვრებ ახმეტას განასახიერებს, რომელმაც სიცოცხლის რისკის ფასად, ბრძოლის ველიდან სამი დაჭრილი ქართველი მებრძოლი გამოიყვანა და რომელიც გადარჩენილებს რამდენიმე დღის განმავლობაში საკუთარ სახლში მალავდა. ედმონდ მინაშვილი ყველას მადლობას უხდის, ვინც ამ პროექტში ჩაერთო, განსაკუთრებით კი კახა კალაძეს, რომელმაც შინდისში ეკლესიის მშენებლობა დააფინანსა.
„ძალიან ბევრი წინაღობა და პრობლემა გამოვიარეთ ამ ათი წლის განმავლობაში, პროექტის კეთების პროცესში, მაგრამ კეთილი საქმე ყოველთვის კარგად ბოლოვდება და გეგმა, რაც გვქონდა, თითქმის დასასრულს უახლოვდება. ეს ყველაფერი დიდი პროექტია, რომელსაც 10 წელია ვაკეთებთ. დაგეგმილი გვაქვს, რომ სრული პროექტი 2019 წელს დასრულება, როგორც მემორიალი, ასევე ამ წელს გამოვა კიდევ ერთი ფილმი შინდისის გმირების შესახებ, რომელიც მსოფლიოს გააცნობს ქართველი ვაჟკაცების გმირობის ამბებს. ყველაფერს ვიზამ, რომ მსოფლიოს ვაჩვენო ეს ფილმი. არცერთ საფესტივალო პლატფორმას არ გამოვტოვებ. ყველგან ვაპირებ მონაწილეობის მიღებას. ფილმი გამოვიდა ძალიან მძიმე და რაც ყველაზე მთავარია, ძალიან ეფექტური. ისტორია კი, რომელსაც ის გვიამბობს, აბსოლუტურად ავთენტურია,“ - აცხადებს ედმონდ მინაშვილი.
ედმონდ მინაშვილი ასევე, დამატებით გეგმავს, მემორიალის გვერდით, აგვისტოს ომის მუზეუმის გაკეთებას.
„ვმუშაობთ კიდევ ერთ პროექტზე - „აგვისტოს მუზეუმი“, რომელიც მემორიალის გვერდით დანგრეულ რკინიგზის სადგურში გვინდა განთავსდეს. ამ შენობის რესტავრაციას, თუმცა მისი ასეთი სახით შენარჩუნებას ვგეგმავთ. ამ თემაზე მოლაპარაკებები მიმდინარეობს. უკვე არსებობენ ინვესტორებიც, რომლებიც დაინტერესდნენ თემით. ეს იქნება ამ პროექტის ბოლო წერტილი. ვფიქრობთ, რომ ამ პროექტით, შინდისის ბიჭების სახელი ისტორიაში სამუდამოდ დარჩება“ - ამბობს ის.
მუშაობა ამ თემაზე მემორიალით და მუზეუმით არ სრულდება. ედმონდ მინაშვილის სურვილია, მომავალში განათლების სამინისტრომ, სახელმძღვანელოებში შეიტანოს შინდისის ბიჭების ისტორია.
„ამ თემის სასკოლო სახელმძღვანელოებში გამოჩენა ძალიან საინტერესო იქნება მომავალი თაობებისთვის. პატრიოტულ განწყობებს შექმნის მოსწავლეებში. სხვადასხვა ქვეყანას საერთოდ არ ჰყავს გმირები და იგონებენ ისტორიებს იმისთვის, რომ ლიტერატურული ნაშრომები შექმნან და ჩვენ აგერ გუშინ მომხდარი ფაქტიდან გვყავს 17 გმირი და მგონი, ყველაფერი უნდა გავაკეთოთ იმისთვის, რომ ეს სასიკეთოდ გამოვიყენოთ ჩვენი მომავალი თაობის აღზრდისთვის და მათი სახელები ასე ფუჭად არ იყოს შეწირული ჩვენს ქვეყანას და ნაყოფი ჰქონდეს,“ - ამბობს მინაშვილი.
"ფორტუნას" სიუჟეტი შინდისის გმირებზე და დაუჯერებელ ისტორიებზე: https://www.facebook.com/fortuna106.9/videos/2186848248006659/?hc_ref=ARRuRU7zTJ05Qjvis9iqasQ9_PgfYFiBWY-4NA3_5g4RsH_CrVfZcWz-u4Dg7iYevQM პ.ს. შინდისის ბრძოლას 5 ჯარისკაცი გადაურჩა. მათგან ერთი ოთარ კალმახელიძე, შინდისის ბრძოლის 10 წლისთავს ვერ მოესწრო. მასალის მომზადების პროცესში, მისი გარდაცვალების შესახებ შევიტყეთ. ოთარ კალმახელიძეს გულის პრობლემები ჰქონდა, მას ომის შემდეგ 16 ოპერაცია ჰქონდა გადატანილი და პირველი ჯგუფის ინვალიდი იყო. ოთარ კალმახელიძის სახე და ინტერვიუები, იმ ფილმმა შემოინახა, რომელიც სულ მალე, ფესტივალების დაპყრობის შემდეგ, გამოვა კინოეკრანებზე.

თამთა უთურგაშვილი

[post_title] => 17 გმირი საერთო წარსულით და პირი, რომელიც მათ ისტორიებს აგროვებს [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => closed [ping_status] => closed [post_password] => [post_name] => 17-gmiri-saerto-warsulit-da-piri-romelic-mat-istoriebs-agrovebs [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2018-08-14 16:12:10 [post_modified_gmt] => 2018-08-14 12:12:10 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => http://fortuna.ge/?p=274953 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) [comment_count] => 0 [current_comment] => -1 [found_posts] => 1010 [max_num_pages] => 337 [max_num_comment_pages] => 0 [is_single] => [is_preview] => [is_page] => [is_archive] => 1 [is_date] => [is_year] => [is_month] => [is_day] => [is_time] => [is_author] => [is_category] => [is_tag] => 1 [is_tax] => [is_search] => [is_feed] => [is_comment_feed] => [is_trackback] => [is_home] => [is_404] => [is_embed] => [is_paged] => [is_admin] => [is_attachment] => [is_singular] => [is_robots] => [is_posts_page] => [is_post_type_archive] => [query_vars_hash:WP_Query:private] => 7281c5df29a9ed534099198998d6d0fb [query_vars_changed:WP_Query:private] => [thumbnails_cached] => [stopwords:WP_Query:private] => [compat_fields:WP_Query:private] => Array ( [0] => query_vars_hash [1] => query_vars_changed ) [compat_methods:WP_Query:private] => Array ( [0] => init_query_flags [1] => parse_tax_query ) )

მსგავსი სიახლეები