რისკენ ისწრაფვის პუტინი და რა სამხედრო ამოცანებით შეიჭრა რუსეთი უკრაინაში / "კვირის თემის" პოდკასტი

რუსეთის მიერ აღმოსავლეთ უკრაინის სეპარატისტული რეგიონების დამოუკიდებლობის ცნობის შემდეგ, ანალიტიკოსების ნაწილის მოლოდინი, რომ ომი “გარდაუვალია”, გამართლდა. დღეს, 24 თებერვლის დილით, რუსეთმა უკრაინაში სრულმასშტაბიანი ომი წამოიწყო და დაიწყო ქალაქების დაბომბმვა, მათ შორის, კიევისა და ხარკოვის მიმდებარედ.

რუსეთი უკრაინაში შეიჭრა, ქვეყანა დიდი ომის ზღვარზეა – მოვლენების ქრონოლოგია

უკრაინამ რუსეთთან დიპლომატიური ურთიერთობა გაწყვიტა. პარტნიორი ქვეყნების უმეტესობამ კი დაგმო რუსეთის აგრესიული ქმედებები. განცხადებები გაკეთდა საქართველოშიც. სალომე ზურაბიშვილი უკრაინის საკითხზე პარლამენტის რიგგარეშე სხდომას მოიწვევს.

სტუმრად “კვირის თემაში”: 

ზურაბ ბატიაშვილი, “რონდელის ფონდის” მკვლევარი ;

კორნელი კაკაჩია – „საქართველოს პოლიტიკის ინსტიტუტის“ დირექტორი 

ვახტანგ მაისაია  – სამხედრო ექსპერტი

 

 

რეალურად, პუტინს სურს საბჭოთა კავშირის აღდგენა, არავითარი ახალი მსოფლიო ომი არ იქნება – ზურაბ ბატიაშვილი

 

რეალურად, ეს არის პუტინის ომი ცივილიზებულ სამყაროსთან და ეს არა მხოლოდ უკრაინას, არამედ ეხება ყველას, ვისთვისაც ძვირფასია ადამიანის უფლებები, დემოკრატია, თავისუფლება, – ასე შეაფასა “ფორტუნას” გადაცემაში “კვირის თემა” “რონდელის ფონდის” მკვლევარმა, ზურაბ ბატიაშვილმა რუსეთის თავდასხმა უკრაინაზე.

მისი შეფასებით, რაც უფრო მეტად მოიმატებს რუსეთის აგრესია, მით მეტი რეაგირება იქნება დასავლეთის მხრიდან.

 

 

“ეს უფრო გლობალური ამბავია, ვიდრე ლოკალური და ხდება იმისთვის, რომ პუტინს სურს საბჭოთა კავშირის აღდგენა და ამის უფლებას არ აძლევს დანარჩენი ცივილიზებული სამყარო.

დიპლომატია და მოლაპარაკებების მიღწევა არის ცივილიზებული სამყაროს ნაწილი, მაგრამ სადაც არ ჭრის ვნახეთ სიველურე გამოამჟღავნეს ამ ძალებმა. ეს რა თქმა უნდა, ერთ და ორ დღეში არ დასრულდება”, – აცხადებს ზურაბ ბატიაშვილი.

“რონდელის ფონდის” მკვლევარის შეფასებით, დასავლეთის მხრიდან უკვე დაწესებული და სამომავლოდ განხილული სანქციები საბოლოო ჯამში, დიდ დარტყმას მიაყენებს რუსეთის ეკონომიკას.

“ის სანქციები, რომელიც შემოიღეს და დროთა განმავლობაში, კიდევ შემოიღებენ, გამოიწვევს ეკონომიკურ გამოფიტვას რუსეთისა, რომელიც არავისთვის არაა დასამალი, რომ საზრდოობს მხოლოდ იმ შემოსავალზე, რომელსაც ბუნებრივი რესურსების რეალიზაციის შედეგად აღწევს.

სადღაც, რაღაც მომენტში ყველაფერი მილევადია და მაშინ დაიწყება შეუქცევადი პროცესი. მაგალითად, „ფორბსმა“ დაითვალა, რომ გუშინ, მხოლოდ ერთ დღეში რვა მილიარდი დაკარგეს რუსმა ოლიგარქებმა. ეს რაოდენობაც გაიზრდება და ფინანსებს დაკარგავენ არა მხოლოდ ოლიგარქები, არამედ რუსეთის მოქალაქეებიც. ამ გლობალური ამბის ფასის გადახდა ყველას მოუწევს. ყველა ქვეყანას, ყველას ჯიბეს შეეხება. ალბათ, ბრძოლები გაგრძელდება. ახლა, როდესაც ასეთი გადაწყვეტილება მიიღო რუსეთმა, არა მგონია, რომ ერთ-ორ დღეში შეწყვიტოს”, – განაცხადა ზურაბ ბატიაშვილმა.

მისივე განცხადებით, უკრაინას უპრეცედენტო მხარდაჭერა აქვს და დასავლეთი მას სამხედრო დახმარებასაც უწევს, თუმცა “რონდელის ფონდის” მკვლევარი ახალ მსოფლიო ომს გამორიცხავს.

“არავითარი ახალი მსოფლიო ომი არ იქნება, იმიტომ რომ ნატო და დასავლეთი ამაში პირდაპირ არ მონაწილეობს რაც შეეხება მოსაზრებას, რომ უკრაინა მარტოა, ძალიან მცდარი შეფასება და რუსული ნარატივი მგონია.

სინამდვილეში, საერთაშორისო არენაზე უკრაინას აქვს სრული მხარდაჭერა, როგორც სანქციების, ასევე, სამხედრო თვალსაზრისით – ეს ეხება არა მხოლოდ იარაღის მიწოდებას, არამედ მათი სამხედროების გაწვრთნას. უკრაინა დიდი ქვეყანაა, საკმარისი რაოდენობის ჯარისკაცები ჰყავს, პატრიოტი მოქალაქეები ჰყავს, იგი შეძლებს თავი დაცვას.

ბრძოლები იქნება და ვუსურვოთ უკრაინას გამარჯვება, იმპერიას დანგრევა.

საქართველოს პოზიცია თავდაპირველად გაუგებარი იყო, თუმცა დასავლეთის მხრიდან სანქციების საკითხის წამოწევის შემდეგ, ვნახეთ საქართველოს ხელისუფლების განცხადებები, სადაც რუსეთის ქმედებები დაგმობილია. ვისურვებდი, რომ უფრო თანმიმდევრულები ვყოფილიყავით, თავიდანვე ასეთი პოზიცია დაგვეჭირა. უფრო მკაფიოდ დაგვეფიქსირებინა ჩვენი თავიც და ჩვენი პრობლემებიც”, – აღნიშნა ზურაბ ბატიაშვილმა.

 

 

“თუ უკრაინაში მიაღწია თავის გეოპოლიტიკურ მიზანს, მეორე სამიზნე საქართველო იქნება” – რისკენ ისწრაფვის პუტინი?

 

რუსეთ-უკრაინის კონფლიქტის ფონზე, საქართველოს როლსა და პოზიციებზე ისაუბრა  „საქართველოს პოლიტიკის ინსტიტუტის“ დირექტორმა, კორნელი კაკაჩიამ. როგორც მან “ფორტუნას” გადაცემაში “კვირის თემა” აღნიშნა, “მიუხედავად იმისა, რომ ომი დაიწყო, ჯერჯერობით საერთაშორისო თანამეგობრობიდან საუბარი არ არის კონკრეტულად იმ საკითხებზე, რომელიც უკრაინას სჭირდება”.

“პირველ რიგში, იმისთვის, რომ უკრაინამ გაუძლოს, მას სჭირდება შეიარაღება, ფინანსები, ჰუმანიტარული დახმარება. უკრაინა საქართველოსგან განსხვავებით დიდი ქვეყანაა, რომელსაც შეუძლია საკუთარი თავი დაიცვას, მაგრამ მას სჭირდება ძლიერი ზურგი. ამ მიმართულებით ჯერჯერობით დამაიმედებელი ინფორმაცია არ არის”, – აცხადებს კორნელი კაკაჩია.

„საქართველოს პოლიტიკის ინსტიტუტის“ დირექტორი მიიჩნევს, რომ საქართველო უფრო მეტად უნდა გააქტიურდეს უკრაინის მხარდაჭერის კუთხით.

“უკრაინისა და საქართველოს სტრატეგიული ველი ერთმანეთთან არის გადაბმული, ამიტომ მისივე თქმით, ის, რაც მოხდება უკრაინაში, პირდაპირი გავლენა ექნება საქართველოზე. ამიტომ საქართველო მეტად უნდა გააქტიურდეს, ეს ეხება უფრო ხელისუფლებას, ვინაიდან უკრაინას საზოგადოების მხარდაჭერა ყოველთვის აქვს.

ბოლო დღეებში იყო ისეთი შეგრძნება, თითქოს ჩვენი საგარეო პოლიტიკა არ გამოხატავდა საზოგადოებრივ აზრის მოთხოვნას. ჩვენ გვახსოვს, რომ 2008 წელს უკრაინის პრეზიდენტი თბილისში ჩამოვიდა, როცა ყველაზე მეტად გვიჭირდა. ფაქტია, ჩვენ შეიძლება სამხედრო გზით ვერ დავეხმაროთ”, – აცხადებს კორნელი კაკაჩია და დასძენს, რომ ძალიან დიდი მნიშვნელობა აქვს უკრაინისთვის პოლიტიკურ, მორალურ და ჰუმანიტარულ დახმარებას.

მკაფიო მითითებაა, მოქალაქეებმა თავი აარიდონ ქუჩაში სიარულს, თუ იქნება საჰაერო განგაში, მივიდნენ შესაბამის თავშესაფარში – უკრაინაში საქართველოს ელჩი ბოლო ცნობებით

“ღმერთმა არ ქნას და თუ რუსეთმა უკრაინაში მიაღწია თავის გეოპოლიტიკურ მიზანს, მეორე სამიზნე საქართველო იქნება.

ამ ფონზე საქართველოს არადამაჯერებელი საგარეო პოლიტიკა უკრაინასთან მიმართებაში, ამას დამატებული საქართველოსა და დასავლეთს შორის გაციებული ურთიერთობები, მთლიანობაში ქმნის შთაბეჭდილებას, რომ ქვეყანა თითქოს ისეთ საგარეო პოლიტიკას ატარებს, რომელიც უფრო ეწყობა რუსეთის არგაღიზიანების, ამაზეა აწყობილი და არა იმაზე, რა არის ჩვენი ეროვნული ინტერესი.

აქ არსებობს გარკვეული საფრთხეები, თუ გავითვალისწინებთ, რომ რამდენიმე თვის წინ რუსეთის საგარეო საქმეთა სამინისტრომ თქვა, რომ უკრაინასთან მიმართებაში საქართველოსგან ისინი ელიან დაბალანსებულ პოლიტიკას. რას ნიშნავს ეს? როგორ შეიძლება საქართველოს, რომლის ტერიტორიები ოკუპირებულია, ჰქონდეს დაბალანსებული პოლიტიკა?

მოსკოვს უჩნდება მოლოდინები, რომ საქართველო რაღაცნაირად მისი გავლენის ქვეშ არის და მას შეუძლია საგარეო პოლიტიკაზე მოახდინოს გარკვეული გავლენა”, – აცხადებს კორნელი კაკაჩია.

 

რისკენ ისწრაფვის პუტინი?

 

„საქართველოს პოლიტიკის ინსტიტუტის“ დირექტორი აცხადებს, რომ პუტინს მე-19 საუკუნის რუსეთის იმპერიის აღდგენა სურს.

რაც შეეხება დასავლეთის მხრიდან მოსალოდნელ ნაბიჯებს, კორნელი კაკაჩია მიიჩნევს, რომ ქვეყნებმა, რომლებიც რუსეთს სანქციებს უწესებენ, პრინციპულობა უნდა გამოიჩინონ.

“ზოგს ჰგონია, რომ პუტინს სურს საბჭოთა კავშირის აღდგენა, მაგრამ მის განცხადებებს კარგად თუ გავშიფრავთ, ჩანს, რომ მას რეალურად მე-19 საუკუნის რუსეთის იმპერიის აღდგენა სურს. ისეთ საზღვრებს ავლებს, მათ შორის უკრაინასთან მიმართებაში, რომ სცილდება ამ საბჭოთა გეოგრაფიას. პუტინმა დაკარგა ადეკვატურობა.

რაც შეეხება დასავლეთს, არსებობს განსხვავებები, მათ შორის დასავლური ევროპის ქვეყნები, რომელთაც არ უნდათ რადიკალური ზომების მიღება სხვადასხვა მიზეზების გამო, როცა შეერთებული შტატები მზად არის უფრო მეტი გააკეთოს.

ამ უთანხმოებას ევროკავშირის წამყვან ქვეყნებს შორის,  მშვენივრად იყენებს რუსეთი და იმედი აქვს, რომ მიუხედავად სანქციებისა, გარკვეული პერიოდის შემდეგ, როგორც ეს 2008 წელს მოხდა, დასავლეთი დაივიწყებს ამას და კვლავ აღდგება ნორმალური ურთიერთობები.

ამ სიტუაციაში ეს არ მოხდება. განსხვავებით 2008 წლისა, საერთაშორისო თანამეგობრობის პოზიცია აბსოლუტურად ერთიანია და აქ უკვე საუბარია პრინციპებზე, რომელიც არის ფუნდამენტური ევროპის უსაფრთხოების და თავად გაეროს, როგორც ორგანიზაციისთვის არის ფუძემდებლური. ღვთის გულისათვის, შეაჩერეთ ეს სიგიჟე – გაეროს გენერალური მდივანი, რომ ამას ამბობს, აქ უკვე გასაგებია საერთაშორისო საზოგადოების პოზიცია.

ახლა მთავარი კითხვაა, რამდენად პრინციპულები იქნებიან ის სახელმწიფოები, რომლებიც უწესებენ სანქციებს რუსეთს და რამდენ ხანს გასტანს, რადგან მხოლოდ რუსეთი კი არა, ზარალდება მეორე მხარეც, ვინც აწესებს სანქციებს.

გასაგებია, რომ დღეს დასავლეთი უკრაინის ნაცვლად ვერ იბრძოლებს, მაგრამ უკრაინას სჭირდება მხარდაჭერა ფიზიკური, ასევე, სამხედრო ტიპის, გასაგებია, რომ უკრაინა ნატოს წევრი არ არის და ამის პირდაპირ განხორციელების ვალდებულება დასავლეთს არ აქვს, მაგრამ ეს მხარდაჭერა იქნება ძალიან მნიშვნელოვანი, რადგან თუ უკრაინა დაეცა, ეს მთლიანად შექმნის სერიოზულ სიტუაციას აღმოსავლეთ ევროპისთვის და დასავლეთ ევროპისთვის”, – განაცხადა “ფორტუნას” გადაცემაში “კვირის თემა” კორნელი კაკაჩიამ

რუსეთ-უკრაინის ომის ქრონოლოგიას და მუდმივად განახლებად ინფორმაციას გაეცნობით აქ.

 

 

 

„პუტინმა ჰიტლერის სტრატეგია გამოიყენა და სიმბოლურია, რომ ისიც დილის 4 საათზე დაესხა თავს უკრაინას“ – რა სამხედრო ამოცანები აქვს რუსეთს?

 

უსაფრთხოებისა და სამხედრო საკითხებში ანალიტიკოსის, ვახტანგ მაისაიას შეფასებით, უკრაინაზე თავდასხმისას, პუტინის შეიარაღებული ძალების ამოცანა რამდენიმე ეტაპს მოიცავდა. როგორც მან რადიო „ფორტუნას“ გადაცემაში – „კვირის თემაში“ აღნიშნა, თუ რუსეთის სტრატეგიიდან გამომდინარე შევაფასებთ, პირველი მომენტი იყო, როგორმე ოკუპანტებს დასავლეთის მხრიდან სამხედრო ტექნიკისა და შეიარაღების შეწყვეტა მოეხდინათ.

შემდეგ კი შავი ზღვისა და აზოვის მიმდებარე ზოლის კუთხით მთავარი, ძირითადი ქალაქების დაკავება, სრული ბლოკირება მომხდარიყო. თუმცა მიუხედავად ამ გეგმისა, სამხედრო ანალიტიკოსი ფიქრობს, რომ რუსეთს ეს სტრატეგიული გეგმა ჩაუვარდა, რადგან მაისაიას შეფასებით, უკრაინამ შეძლო და შეტევის პირველი ეტაპი მეტ-ნაკლებად წარმატებით გადალახა.

ვახტანგ მაისაია ასევე ფიქრობს, რომ ახლა მნიშვნელოვანია დასავლეთის მხრიდან, რუსეთის სრულ პოლიტიკურ-ეკონომიკურ ბლოკადაში მოქცევა. ამასთან კი, დიპლომატიური მოლაპარაკებების დაწყება. გარდა ამისა, მაისაია არ გამორიცხავს, რომ პუტინმა შესაძლოა გარკვეული პროვოკაციები NATO-ს წევრ ქვეყნებშიც მოაწყოს – დაბომბოს ლიეტუვა და პოლონეთი.

 

უკრაინაში მიმდინარე მოვლენები და ბოლო ცნობები კონფლიქტის ზონიდან, ვახტანგ მაისაიამ გადაცემა – „კვირის თემაში“ შეაფასა.

„სამწუხაროდ, ინფორმაცია ურთიერთსაწინააღმდეგოა და ვიტყოდი, რომ რეალურის სურათის წარმოჩენა საკმაოდ რთულია. სხვათა შორის, რუსეთის საინფორმაციო სივრცეში სამხედრო ცენზურაა შემოღებული, ამაზე საუბარი ახლა დაიწყო, ხოლო უკრაინული საინფორმაციო საშუალებები, როგორც ჩანს, ბლოკირებულია, შესაბამისად, ძალიან მწირი ინფორმაცია მოდის.

მაგრამ, იქიდან გამომდინარე, რომ საინფორმაციო ომიდან დაპირისპირება უკვე ფსიქოლოგიური ომის ფაზაში გადავიდა, შეიძლება ვთქვათ, რომ ფაქტობრივად რეალური სამხედრო აგრესია განხორციელდა.

პრინციპში, სამხედრო კლასიფიკაციის კონფლიქტით, ეს არის დაბალი ინტენსივობის სამხედრო კონფლიქტი, რომელიც ახლა უკრაინის ტერიტორიაზე მიმდინარეობს, თუმცა ეს პირდაპირი სამხედრო კონფლიქტი და ინტერვენციაა, რომელსაც პუტინის რეჟიმი დამოუკიდებელი უკრაინის წინააღმდეგ ახორციელებს“, – განაცხადა ვახტანგ მაისაიამ.

 

 

„პუტინმა გამოიყენა ჰიტლერის სტრატეგია“ – რა სამხედრო ამოცანებით შეიჭრა რუსეთი უკრაინაში

 

როგორც მან „ფორტუნას“ განუცხადა, რა თქმა უნდა, ბუნებრივია, რომ როცა საკმაო დრო გავა, უფრო რთული აღსაქმელი იქნება, თუ რა ხდება რეალობაში უკრაინაში, თუმცა, სამხედრო ოპერატიული ანალიზის საფუძველზე რომ ვისაუბროთ, ის მოულოდნელობის ეფექტი, რომელიც უკრაინის შეიარაღებული ძალებისა და ხელისუფლების მიმართ, პუტინმა დღის 4 საათზე განახორციელა, ჰიტლერის სტრატეგიაა.

 

 

„მან გამოიყენა ჰიტლერის სტრატეგია ბარბაროსას გეგმის მიხედვით და ისიც სიმბოლურია, რომ ისევე როგორც ჰიტლერი, პუტინიც უკრაინას დილის 4 საათზე დაესხა თავს.

მან უკრაინაში შეჭრა სპეციალური ოპერატიული დაჯგუფებების მიხედვით 3 მიმართულებით განახორციელა: ერთი იყო, ბელგოროდი-ხარკოვის მიმართულება; მეორე ოკუპირებული დონეცკის ტერიტორია, ასე ვთქვათ, შემდგომი გასვლა დნეპრის მიმართულებით და მესამე შეტევა სამხრეთ მიმართულებიდან იყო, რომ ოპერატიულ სივრცეზე გასვლა მომხდარიყო, თუნდაც ზაპოროჟიეს მიმართულებით.

გარდა ამისა, კიდევ იყო ერთგვარი, როგორც ჩანს, ე.წ დამხმარე, ყურადღების გადასატანი შეტევა ბელორუსის ტერიტორიიდან, რომელიც კიევის კუთხით უფრო იყო მიმართული.

თუმცაღა მანამდე, რუსეთმა მძინარე ქალაქებზე საკმაოდ პირდაპირი – საარტილერიო-სარაკეტო და საავიაციო დარტყმები განახორციელა. აქ გამოყენებული იქნა: ტაქტიკური ავიაცია; საბრძოლო ავიაციის კომპონენტები და განსაკუთრებით საუბარია, სარაკეტო დარტყმებზე, რომელიც ისეთ სიღრმისეულ ტერიტორიებზე განხორციელდა, როგორიცაა: ივანო ფრანკოვსკი, ლვოვი, კიევი და სხვა ტერიტორიები.

როგორც ჩანს, პუტინის შეიარაღებული ძალების ამოცანა რამდენიმე ეტაპს მოიცავდა. თუ სტრატეგიული კუთხიდან გამომდინარე შევაფასებთ, პირველი მომენტი იყო, როგორმე დასავლეთის მხრიდან სამხედრო ტექნიკისა და შეიარაღების შეწყვეტა მოეხდინათ. მეორე – მოეხდინათ სრული ბლოკირება და მომხდარიყო მთავარი, ძირითადი ქალაქების დაკავება – შავი ზღვისა და აზოვის მიმდებარე ზოლის კუთხით“, – აღნიშნა ვახტანგ მაისაიამ.

მისი შეფასებით, პუტინის გეგმებში ასევე შედიოდა, მომხდარიყო დონეცკისა და ლუგანსკის რეგიონების მთლიანი დაკავება და ბრძოლისუნარიანი, 100 ათას კაციანი უკრაინული, საკმაოდ სერიოზული დაჯგუფების ალყაში მოქცევა, რომელიც გაერთიანებული ოპერაციების ძალების, ოპერატიული თეატრის ზონაში მოქმედებს.

„ამოცანა იყო მათი განადგურება და ეს იყო მათი ძირითადი მომენტი, მერე კი, შემდგომში, როგორც ჩანს, რუსეთის გეგმები ხარკოვის აღებასაც მოიცავდა. თუმცა, რუსებმა ოპერატიულ წარმატებას ვერ მიაღწიეს, მიუხედავად იმისა, რომ მათ მხარეზე სტრატეგიული – მოულოდნელობის უპირატესობა იყო და ეს მომენტი მნიშვნელოვანია. ამასთან, ოპერატიულ სივრცეზე გასვლა, თუნდაც დონეცკისა და ლუგანსკის მიმართულებით პრობლემატური გახდა.

რადგან ვოლხოვსკისა და იგივე ლუგანსკის მიმართულებით, ე.წ პირველი და მეორე საარმიო ნაწილების ზონების წინ წაწევა მოხდა, რომლებიც სეპარატისტული რეჟიმის შეიარაღებულ ძალებს ეკუთვნით, 1 და 3 კილომეტრი ძალიან სასაცილოა – მე ვიტყოდი, რომ ეს იმდენად არასერიოზულია, რომ რუსეთის შეიარაღებულ ძალებსა და მათ სატელიტებს, ფაქტობრივად ე.წ ბლიცკრიგის გეგმა ჩაუვარდათ.

ამას ემატება ისიც, რომ უკრაინამ რუსეთთან დიპლომატიურ-პოლიტიკური ურთიერთობა გაწყვიტა, გამოცხადდა საერთო, ტოტალური მობილიზაცია.

ის რომ უკრაინის შეიარაღებული ძალები დაწყებული ბელორუსის საზღვრებიდან, ოდესის პირობითი ხაზის კუთხით, შემკავებლური ტიპის ბრძოლებს აწარმოებენ, უკვე ნიშნავს, რომ უკრაინის შეიარაღებულ ძალებს აქვთ იმის საშუალება, რომ ტოტალური მობილიზაციის და ტერიტორიული თავდაცვის ძალების მობილიზაციის პირობებში, რამდენიმე ხანში, აგრესორებზე ტაქტიკური უპირატესობა მიპოვონ.

რა ძალებს ჩართვას აგრესორი შემდეგ, ეს ცალკე საუბრის თემაა და შესაბამისად, რამდენად განახორციელებს მოსახლეობაზე ფსიქოლოგიური დარტყმებს, რაც ნიშნავს, რომ რუსეთი შეიძლება მშვიდობიანი მოსახლეობის დაბომბვაზეც გადავიდეს, რათა გამოიწვიოს ფსიქოლოგიური პანიკა და დემორალიზება. შემდეგ კი, ფაქტობრივად ტოტალური განადგურების სტრატეგიაზე გადავიდეს, რაც საკმაოდ მძიმე შედეგების მომტანი იქნება,“ – აღნიშნა ვახტანგ მაისაიამ.

მისივე თქმით, ამ ეტაპზე ვერ ვიტყვით, რომ რუსეთმა ზუსტი დარტყმები განახორციელა. ანალიტიკოსის შეფასებით, როგორც ჩანს, რუსებს ე.წ ჭკვიანური იარაღის რესურსები უკვე ამოეწურათ, ყოველ შემთხვევაში, პირადი მონაწილეობით. მოულოდნელობის ეფექტი კი, უკრაინის მიმართულებით თითქმის უკვე მიილია.

ვახტანგ მაისაიას აზრით, ახლა ამ პროცესს დასავლეთის რეალური დახმარება და ჩართვა უნდა დაემატოს, თუნდაც იგივე პოლიტიკური და ეკონომიკური ბლოკადის ხარჯზე.

„ამის ფონზე კი, დიპლომატიური მოლაპარაკებების პროცესის განვითარება უნდა დაიწყოს, რადგან უკრაინელებმა პირველი ტალღის მეტ-ნაკლებად ეფექტურად გამკლავება შეძლეს. ახლა მოლაპარაკებები უნდა დაიწყოს და ამ შემთხვევაში უკრაინა არ აღმოჩნდება იმ მდგომარეობაში, რომელშიც სამწუხაროდ, ჩვენ 2008 წლის აგვისტოს ომის დროს აღმოვჩნდით“, – დასძინა ანალიტიკოსმა.

 

 

 

„რუსეთმა, შესაძლოა, გარკვეული შეჭრის ელემენტები NATO-ს წევრ სახელმწიფოებზეც განახორციელოს“

 

წამყვანის დამაზუსტებელ კითხვაზე – რამდენად არის მზად საერთაშორისო თანამეგობრობა, მათ შორის, NATO-ს წევრი ქვეყნები გააძლიეროს უკრაინის სამხედრო ჩართულობა და რამდენად შეიძლება NATO-ს დებულების მე-4 მუხლი ქმედითი და შედეგზე ორიენტირებული იყოს, სამხედრო ანალიტიკოსმა ასე უპასუხა:

„მეოთხე მუხლი უკვე სრული მასშტაბით ამოქმედებულია და ნიშნავს სასწრაფო წესით კონსულტაციის დაწყებას NATO-ს წევრ სახელმწიფოებს შორის, ასევე ალიანსის ნებისმიერი საბჭოს ამოქმედებას, მინისტერიალი იქნება ეს თუ სამიტიც კი.

ინტენსიური კონსულტაციები კრიზისის აღმოფხვრასთან დაკავშირებით. მეოთხე მუხლთან ერთად საუბარია იმაზე, რომ ამოქმედდეს მე-5 მუხლით გათვალისწინებული, კოლექტიური თავდაცვის პრინციპი, ოღონდ იმ ტერიტორიებზე, სადაც ბუნებრივია, არის ჩრდილოატლანტიკური ალიანსის გავლენის ზონები, უშუალოდ მოქმედების არეალი – საუბარია NATO-ს წევრ ქვეყნებზე“, – აღნიშნა წამყვანის საპასუხოდ მაიასამ.

ამასთან, ექსპერტმა საგულისხმო გარემოებაზე მიუთითა და თქვა, რომ რამდენადაც პარადოქსულად არ უნდა ჟღერდეს, არის მაღალი ალბათობა იმისა, რომ რუსეთმა გარკვეული შეჭრის ელემენტები NATO-ს წევრ სახელმწიფოებზეც განახორციელოს.

„იგივე ე.წ სუვოლკის კორიდორი, რომელიც პოლონეთსა და ლიეტუვას შორისაა და კალინგრადს ბელორუსთან აერთიანებს, გამორიცხული არც ისაა, რომ გაერთიანებულმა – რუსულმა და ბელორუსმა საარმიო დაჯგუფებებმა პროვოკაციული, სამხედრო ქმედებები განახორციელოს, დაუშვათ მოახდინოს პოლონეთისა და ლიეტუვას ტერიტორიების დაბომბვა.

ან მოახდინოს სამხრეთ დივერსიული ჯგუფების შეჭრა და არამეგობრული ცეცხლის გახსნის ელემენტები. გავერანებული პუტინისგან ესეც მოსალოდნელია და ამ შემთხვევაში NATO მეხუთე მუხლით გათვალისწინებულ ვალდებულებებს აამოქმედებს, რათა დაიცვას საკუთარი, წევრი სახელმწიფოები.“ – განაცხადა ვახტანგ მაისაიამ.