დიზაინერი ნანა მელქაძე ჟურნალ „თბილისელებთან“ (22 დეკემბრის ნომერი) საუბრობს გადატანილი ტრაგედიის შესახებ:
„ერთადერთი შვილი რომ გარდამეცვალა, ოთხი წელი მარტო ვიყავი და ვერც ვიფიქრებდი, თუ შვილები მეყოლებოდა. ღმერთის ნებით, ორი ვაჟკაცი შემეძინა, მაგრამ მანამდეც, რთულ წლებში, ყველა ბავშვი მიყვარდა. არავინ უნდა შეეხოს სხვის შვილებს, მით უმეტეს, ჩემთვის შვილი ჩემი წარსულში მომხდარის გამო ხელშეუხებელი თემაა. მე არავის ვაწუხებ ჩემი წარსულით. ეს ჩემს გულშია, ცხოვრებას ვაგრძელებ, ვიცინი, შვილებს ვპატრონობ, მეგობარი ვარ, საქმეს ვაკეთებ…
მეორე ოჯახი დამენგრა, მაგრამ ამის გამო თავს დამარცხებულად არ მივიჩნევ, პირიქით, ბოროტებაზე გავიმარჯვე.
იცით, როდის დავმარცხდი? როცა შვილი დავკარგე. მაშინ ვიყავი ყველაზე უძლური. ის ჩემი აღზრდილი იყო, დიდი ამაგი მქონდა ჩადებული…“
