კოკო უკვე დამოუკიდებელი ხელოვანია, როგორც სამსახიობო ხელოვნებაში, ასევე რეჟისურაში. მე მადლობელი ვარ, რომ მისი სპექტაკლის საშუალებით მივბრუნდი „თუმანიშვილის თეატრში“.
მე მართლა მაინტერესებს, მარტოხელა დედები, რომლებიც სრულ განაკვეთზე მუშაობენ, თან ებრძვიან ასეთ დიაგნოზს, როგორ ახერხებენ ყველაფერს, კიბოსთან თანაცხოვრებას როგორ ახერხებენ. ჩემი მთელი დრო მიჰქონდა მხოლოდ კიბოს
ამიგორეს ერთხელ, ჯიმის 150 ათასი ლარი ჩაერიცხაო. ვთქვი, მაგდენს შაკირასაც არ ურიცხავენ მეთქი. დედაჩემმა დაიჯერა, დავიღუპეთ, სად წაიღო ამდენი ფულიო, ჩემს მეუღლეს ეუბნებოდა
საკმაოდ მაგარი პერიოდი მოდის. სულ ვამბობდი, ოღონდ სექტემბერი დასრულდეს მეთქი და აი, ის დასრულდა. წელი იყო კარმული და რთული. აღარ იქნება შფოთვები, ნეგატიური განწყობა. გოგოებო, მინდა გითხრათ, რომ მამაკაცებმა თუ გული გატკინეს, ისინი დაგიბრუნდებიან
