,,ჩემი მეუღლე თბილისელია, ერთმანეთი აეროპორტში გავიცანით" - დათო ხუჯაძე სტუმრად ,,არტ-Fm"-ში

გადაცემის ლაივი LIVE

2 მარტს რადიო „ფორტუნას“ და თათა სადრაძის გადაცემას „არტ-FM” მუსიკოსი დათო ხუჯაძე სტუმრობდა, რომელმაც პირად ცხოვრებაში ცვლილებებზე მოუთხრო მსმენელს.

– დათო, სულ ცოტა ხნის წინ მოიყვანე ცოლი. მოგვიყევი ცოტა რამ მის შესახებ?

– ჩემი მეუღლე – ეკა დალაქიშვილი თბილისელია, საკმაოდ საინტერესო პროფესია აქვს – საგუნდო-სადირიჟორო ფაკულტეტი დაასრულა და ლოტბარია, თუმცა არასდროს უმუშავია საკუთარი პროფესიით. ერთმანეთი აეროპორტში გავიცანით, სადაც ადრე მუშაობდა და სწორედ იქ დაიწყო ჩვენი ურთიერთობაც.

– რამდენადაც ვიცი, ყოველთვის განსაკუთრებული მოთხოვნები გქონდა გოგონების მიმართ?

– სინამდვილეში ყოველთვის ერთადერთი მოთხოვნა მქონდა, უბრალოდ მინდოდა კარგი ადამიანი ყოფილიყო.

– თვითონ რამდენად რთული ხასიათი გაქვს?

– ნამდვილად ვერ ვიტყვი, რომ რთული ხასიათი მაქვს. შესაძლოა, პროფესიული მოვალეობების შესრულებისას ვარ რთული და მომთხოვნი, მაგრამ ცხოვრებაში პირიქით, ძალიან მსუბუქი ვარ.

– გინდა თუ არა, რომ შენმა შვილმა შენი პროფესია გააგრძელოს?

– სიმართლე ვთქვა, არასდროს არ მინდოდა. ასეთ შემთხვევაში შვილი ყოველთვის მშობლის ჩრდილში ექცევა, თუ რა თქმა უნდა, მასზე მეტი არ გააკეთა, რის გარანტიასაც ვერავინ მოგცემს. ბევრად უკეთესი იქნება, თუ სხვა პროფესიას აირჩევს, მუსიკა კი, მისი ჰობი იქნება. ამასთანავე, ძალიან რთულია მუსიკოსობა სხვა პროფესიის შეთავსება. საკუთარ თავზე გამოვცადე, მართალია სამედიცინო განათლება მივიღე, მაგრამ მაინც ვერ შევძელი ორივე პროფესიის შეთავსება, ამიტომ უპირატესობა იმ სფეროს მივანიჭე, რომელიც უფრო ახლობელი იყო ჩემთვის. რვა წლიდან ვმღერი და სწორედ მუსიკოსობა ვაქციე ჩემს პროფესიად.

– პანდემიის პერიოდში ხომ არ გიფიქრია პროფესიის შეცვლაზე?

– მართალია, ძალიან რთულ პერიოდში გვიწევს ცხოვრება, მაგრამ პროფესიის შეცვლას მაინც არ ვფიქრობ, რადგან წარმოუდგენლად მეჩვენება რადიკალური ცვლილებები. ვფიქრობ, გარკვეულ წარმატებას მივაღწიე ამ სფეროში და თუ რამე მაქქვს, ისევ ჩემი პროფესიის წყალობით მაქვს. სამწუხაროდ, ყველას არ შეუძლია იგივეს თქმა, რადგან ბევრი ჩემი კოლეგა ყოველდღიურ შემოსავალზე იყო დამოკიდებული და უმეტესობას ინსტრუმენტის გაყიდვაც კი მოუხდა.

– მარადიული ახალგაზრდობა და ბევრი ფული რომ შემოგთავაზონ, რას გაიღებდი სანაცვლოდ მსხვერპლად?

– სიმართლე ვთქვა, არც ერთი მინდა, არც მეორე.

– როგორ ფიქრობ, არის ბევრი ფული ბედნიერება?

– ფული სურვილების ასრულებაში გეხმარება, თორემ ბედნიერება ნამდვილად არ არის.

– შენს ორეულს რომ შეხვედროდი, რა ურთიერთობა გექნებოდა მასთან, იმეგობრებდი, თუ მუდმივად კონკურენციას გაუწევდი?

– რა თქმა უნდა, მაგრად ვიძმაკაცებდი.

– რა ასაკში გააცნობიერე, რომ გაიზარდე და გარკვეული პასუხისმგებლობა გქონდა?

– როცა ბავშვი მეყოლა.

– მთავარი შეკითხვა, რომელსაც მუდმივად უსვამ საკუთარ თავს?

– ვინ ვარ?!

– რა უფრო ცუდია წარუმატებლობა თუ მარცხის შიშით მოქმედებაზე საერთოდ უარის თქმა?

– რა თქმა უნდა, შიში ყველაზე დიდი საშინელებაა.

– გაქვს თუ არა საიდუმლო, რომელსაც ახლობლებსაც არ უმხელ?

– დიდი ხანია ბავშვი აღარ ვარ, ამიტომ საიდუმლოც მაქვს.

– როგორ ფიქრობ, სად იქნები 20 წლის შემდეგ და რას გააკეთებ?

– დარწმუნებული ვარ, საქართველოში ვიქნები.

– რაში დახარჯე პირველი ხელფასი?

– ერთი ტომარა კარტოფილი და ორი ბოთლი არაყი ვიყიდე.

– პროფესიული წარმატება უფრო მნიშვნელოვანია თუ წარმატება პირად ცხოვრებაში?

– ორივე ერთნაირად მნიშვნელოვანია, ამიტომ ვერცერთს ვერ გამოვყოფ.

– გქონდა თუ არა ბავშვობაში ზედმეტსახელი?

– „გიშერიჩს“ მეძახდნენ.

– შეცდომა, რომელსაც ყველაზე მეტად ნანობ?

– ძალიან ბევრია.

– რას ელი მომავლისგან?

– სულიერ სიმშვიდეს და საქართველოს წარმატებას.

– ახლა რაზე მუშაობ?

– ახალი სიმღერა ჩავწერე ჩემს მეგობარტან ხატია ხუციშვილთან ერთად, რომელიც მანამდე ჩინეთში მოღვაწეობდა. ისაა სიმღერის ავტორიც, რომელსაც მართალია, „ზღვის პირას“ ჰქვია, მაგრამ ზღვაზე არაა. გარდა ამისა, ორ კვირაში გოგი ცაბაძის ერთ-ერთი ძველი სიმღერის პრემიერას წარმოვადგენ „სახესთან“ ერთად.

გადაცემის აუდიოჩანაწერი