ფსიქოლოგი მარინა კაჭარავა „იმედის დღეში“ საუბრობს, ე.წ. „ლუზერობის“ თემაზე და აღნიშნავს, რომ ადამიანმა წარუმატებლობა არ უნდა შეისისხლხორცოს:
„პირველი შეცდომაა იღბალზე ლაპარაკი, ცუდი ბედი აქვს, სხვისი ბრალია, გარემოს ბრალია, ვიღაცას რომ ეს ქნა, ამას ეს არ მოუვიდოდა, არ მიმართლებს. ეს თუ ადამიანმა დაირქვა სათაურად, რასაც „ლუზერი“ ჰქვია, იწებებს და იკრავს ამ ფაქტებს, ამ სათაურის ქვეშ შემოყრის ამ ფაქტებს და მერე ხდება სათაურად ლუზერის, წაგებულისა და წარუმატებლის დარქმევა. ეს ისეთი „კომფორტის ზონაა“, რომ არ უნდა აქედან გამოსვლა. პასუხისმგებლობა ნულია. სიზარმაცეც რა არის? ესეც წარუმატებლობის შიშია. რატომ უნდა ვიყო ზარმაცი? ე.ი. მეშინია, რომ გავაკეთო, მაინც არ გამომივა…“
