გიორგი ყიფშიძე: "ჩემს ცოლს გოგო ემუქრებოდა, ეგ ბიჭი ჩემია, სადარბაზშო დაგხვდები და მოგკლავო…" | Radio Fortuna - ოფიციალური ვებგვერდი

გიორგი ყიფშიძე: „ჩემს ცოლს გოგო ემუქრებოდა, ეგ ბიჭი ჩემია, სადარბაზშო დაგხვდები და მოგკლავო…“

პოპულარული

გიორგი ყიფშიძე: „ჩემს ცოლს გოგო ემუქრებოდა, ეგ ბიჭი ჩემია, სადარბაზშო დაგხვდები და მოგკლავო…“

გიორგი ყიფშიძეს მიხეილ თუმანიშვილის სახელობის თეატრში შევხვდით ინტერვიუსთვის. მსახიობთან საუბარი იმ ინფორმაციით დავიწყეთ, რომელიც თავად გაავრცელა „ფეისბუქზე“, გიორგიმ დაწერა, რომ თუმანიშვილის თეატრს ახლა განსაკუთრებული პერიოდი უდგას, რადგან ყველა სპექტაკლზე ბილეთები რამდენიმე წუთში იყიდება. გიორგისთან მის ბოლოდროინდელ რთულ პერიოდზეც ვისაუბრეთ, როცა მკურნალობის პროცესს გადიოდა…

შენი „ფეისბუქის“ გვერდიდან შევიტყვეთ, რომ თურმე ხალხი თეატრში დადის და ბილეთებზე დიდი წეწვა-გლეჯა ყოფილა…

გიორგი:

რაოდენ გასაკვირიც უნდა იყოს, ასეა. შევეგუე უკვე, მთლად ახალი ამბავიც არ არის. დაახლოებით ერთი წელიწადია, თუმანიშვილის თეატრში ბილეთები არ იშოვება. ამ სიტყვის პირდაპირი მნიშვნელობით, ზოგჯერ 11 წუთში იყიდება სპექტაკლების ბილეთები. ახლა „ბაკულაზე“ მინდოდა ორი ადამიანის დაპატიჟება და ფიზიკურად არ იყო ბილეთები, სულ ასეა, რაც ძალიან მაგარია.

შენი აზრით, ეს რამ გამოიწვია?

არ ვიცი, ალბათ, თეატრი სწორ გზაზე დგას, კოლექტივიც მნიშვნელოვანია. შესაძლოა, ხალხის ინტერესი გაიზარდა თეატრის მიმართ. ინტერესი ერთია, რას გთავაზობენ – მეორეა.

„ბაკულას ღორები“ ახსენე, ძალიან ცნობილი სპექტაკლია…

კი არის ცნობილი, მაგრამ თაობები მოდის, აზრზე არ არიან, ნანახი არ აქვთ. ისეთი სპექტაკლია, რომელზეც თაობები იზრდება. მიუხედავად ამისა, ძველგაზრდებიც უკვე მეათედ დადიან. სხვათა შორის, მე რომ დავიბადე, მაგ წელს დაიდგა „ბაკულას ღორები“ და მე მომიძღვნეს, ასე რომ, ეს სპექტაკლი ჩემხელაა. მაშინ გოგა პიპინაშვილი თამაშობდა ჩემს როლს, ახლა მე ვთამაშობ. გარდა ამისა, უნდა ვახსენოთ „მეფე ლირი“. უკვე დადგა საკითხი, ხომ არ გაიზარდოს მაყურებლებისთვის განკუთვნილი ადგილები, რადგან 200 ადამიანზე მეტი დარბაზში ვერ ეტევა, არადა, სპექტაკლზე დასწრების მსურველი გაცილებით მეტია – სულ ჩადგმულია სკამები, თითქმის დღეგამოშვებით ვთამაშობთ და მაინც ანშლაგებია. ჩვენი თეატრი, ფაქტია, მაყურებლით განებივრებულია.

ეს მსახიობის ფინანსურ მდგომარეობაზე რამენაირად აისახება?

შემდეგი კითხვა დასვი (იღიმის). თეატრში რომ ბევრი ხალხი დადის, ამ შემთხვევაში მსახიობის ფინანსებზე არ აისახება. გააჩნია, თეატრს როგორი კონტრაქტი აქვს შენთან დადებული. როცა ზურა გეწაძე იყო მმართველი, რამდენ სპექტაკლშიც თამაშობდი, ხელფასს სპექტაკლების რაოდენობის შესაბამისად, იმდენი ასი ლარი ემატებოდა. არ ჰქონდა მნიშვნელობა, ახალბედა თუ უკვე გამოცდილი მსახიობი იყავი.  ამან გარკვეული საუბრები გამოიწვია ძველგაზრდებს შორის, თუ არ ვარ ამდენ სპექტაკლში დაკავებული, მე რა ვქნაო… ეს ფორმა მოიფიქრეს იმიტომ, რომ ძალიან ბევრი მსახიობი როლზე არ თანხმდებოდა, ზოგჯერ რეჟისორს არ იცნობდნენ და არ ენდობოდნენ, ზოგჯერ – სხვა მიზეზით. უარი რომ არ ეთქვათ, თანაც, მსახიობისთვის ფინანსურად მომგებიანი ყოფილიყო, ასეთი გამოსავალი მოიფიქრეს. ძალიან გაამართლა, რადგან როლებზე უარს არავინ აღარ ამბობდა… მეც მითქვამს უარი როლზე. ძალიან ბევრჯერ დამიწყია რაღაცაზე მუშაობა და მივხვდი, ცუდად გამოსვლას ჯობდა, საერთოდ არ გამოსულიყო, ამიტომ შემიწყვეტია თანამშრომლობა. წინასწარ ეტყობოდა, რომ კარგი არ გამოვიდოდა, ცუდში თამაში კი არავის სურს. ახლა რა სისტემაა, აღარ მიკითხავს.

გარკვეული პერიოდის წინ იყო პროტესტი მსახიობების ხელფასებთან დაკავშირებით თეატრებში, საბოლოოდ, რა გადაწყდა?

არ მინდა ამ თემაზე ლაპარაკი, რადგან ცუდი ბიჭი გამოვედი და გამოვიდა, რომ მამაჩემს „პადნოჟკა“ დავუდე, არადა, თვითონ საერთოდ არ იცოდა, მე რის თქმას ვაპირებდი. სხვა კონტექსტში ვთქვი და ჟურნალისტებმა სხვანაირად შემოატრიალეს, ასე ხდება ხოლმე. ესეც გასაგებია…

რა უნდა გამოსწორდეს ან როგორ? ძნელია ამაზე ლაპარაკი, როცა ვიღაც იტყვის, კარგი რა, მეზობელი მშიერი მიკვდებაო… ყველა ქვეყანაშია მშიერი ადამიანი, მაგრამ ეს იმას არ ნიშნავს, რომ მე ჩემს პროფესიაში მეტს არ უნდა ვითხოვდე, ან მეტი არ მეკუთვნის. რა თქმა უნდა, ძალიან ბევრს უჭირს, მარტო ჩემს გარშემო სიღარიბის ზღვარს მიღმა იმდენია, რომ ვერ დავთვლი… მაგრამ ყველამ უნდა მიხედოს თავის პროფესიას და ეცადოს, წინ წავიდეს.

მახსოვს, რომ მსახიობები აპირებდით ამ კუთხით რაღაცას…

რადგან ჩემი ნათქვამი არასწორად გაიგეს, აღარ ვაპირებ ამ თემაზე ყურადღების გამახვილებას. ჩემს საქმეს წყნარად და ჩუმად მივხედავ.

ადრე მახსოვს ტელევიზიაში წამყვანად შენს თავს ვერ ხედავდი, მაგრამ შემდეგ აზრი შეიცვალე…

ყველაზე კარგად თავი ვიგრძენი ვანიკო თარხნიშვილთან ერთად „ნიჭიერში“. გარდა იმისა, რომ მეგობრები ვართ და ერთმანეთის ნახევარი სიტყვით გვესმის, ჯგუფია ისეთი მაგარი, ვინც სწორ ამოცანებს გაძლევს. ხედავ, როგორი პროფესიონალები არიან და არ აძლევს თავს უფლებას, სხვანაირად მოიქცე. ტელევიზიას სხვა ნიუანსები ახასიათებს, გიორგი ხაბურზანიამ და დემნა ჯაფარიძემ გამაოცეს, მათთან მუშაობისას მივხვდი, რომ ტელევიზია ისეთი ხელწამოსაკრავი არ არის… თუკი მათი მსგავსი ჯგუფი გიდგას უკან, შეიძლება, ამ მხრივ შენგან რაღაც გამოვიდეს…

რას არ დათანხმდებოდი?

გააჩნია, ვინ აკეთებს და რას, გავაანალიზებდი, რამდენად ჩემია ან არა…

კინოდან არ გაქვს შემოთავაზება?

არაფერი ხდება. ძალიან მწყდება გული. კინოინდუსტრია ჩემს პარალელურად მიდის, ვაგონს ვერ შევახტი, არ ვიცი, რატომ. ძალიან დიდი კონკურენციაა და სავსებით გასაგებია, რომ შენი ადგილი კონკრეტულ პროექტებში არ არის, მაგრამ თან, ცოტა პროექტი კეთდება. რაც არის, მე იქ არ ვარ. შეიძლება, არის სააგენტოები, რომლებიც უპირატესობას სხვა მსახიობებ ს ანიჭებენ და მათ სვამენ პირველ რიგებში. შეიძლება, ძველგაზრდად მიმიჩნევენ, მაგრამ მე არ აღვიქვამ. რადგან 40 წლის ვარ, კი არ დავბერდი?!.

ასაკის მატებას გრძნობ?

საკაიფოდ ვგრძნობ თავს, მაგრამ ცოტა გავხდი. ცე ჰეპატიტი გვქონდა, მეც და მამაჩემსაც. ვიმკურნალეთ, მაგრამ მე გავხდი, წამალმა დამფერთხა და გამომაშრო, ასე ვთქვათ, ქიმიოთერაპიაა. მადაზე ვარ, ვჭამ გემრიელად და ენერგიაზეც ვარ, მაგრამ ვერ ვიმატებ.

დეპრესიული პერიოდი იყო?

მკურნალობისას კი, იყო. წამალს აქვს გვერდითი ეფექტი, ნერვული დაძაბულობის. ეტყობა, ამისი ბრალიც იყო, რომ მაშინ მსახიობების ამბავზე საერთოდ რამე ვთქვი. აზრი არ ჰქონდა არაფრის თქმას…

ჯანმრთელობის მხრივ ახლა როგორ ხარ?

მშვენივრად, „ხოდზე“ ვარ.

კინოინდუსტრიამ რომ გვერდი აგიარა, ეს იმის ბრალი ხომ არ არის, რომ ზედმეტად პოპულარული სახე ხარ?

შეიძლება… ზედმეტი პოპულარობა არსებობს, ეტყობა, ადამიანიც იცვითება, მაგრამ კინოში არ გავიცვითე. ზურამ 80-მდე ფილმში შეასრულა როლი და არ გაცვეთილა. ყველაზე ცუდია, როცა მსახიობს ერთ კონკრეტულ როლში ჩასვამენ და სულ იმას ათამაშებენ, მაგალითად, ძველ ბიჭს, ქურდს… მთავარია, რეჟისორმა სხვანაირ ამპლუაში, ჟანრსა და გარემოში დაგინახოს… ფაქტია, რომ ამდენი რეჟისორიც არ არის. ძალიან მომწონს ის ბიჭი, გიორგი ოვაშვილი, თუმცა პირადად არ ვიცნობ, ახალგაზრდებიდან ის მომწონს.

რა მოგიტანა ცუდი და კარგი პოპულარობამ?

ამაზე არასდროს დავფიქრებულვარ. კარგია, რადგან ხალხის სიყვარული მოაქვს და ეს ძალიან სასიამოვნო გრძნობაა. თუ ჩათვლიან, რომ რაღაც კარგად გამოგდის, გიფასებენ, რიგში დგახარ, გეხევეწებიან, ურიგოდ გაგიშვებთო, რესტორანში გეპატიჟებიან, ტაქსისტი, რომელიც დღეში 20 ლარს შოულობს, უფასოდ მიგიყვანს სადღაც.

ცუდი? არ ვიცი… ჭორები? სულ არის, ბევრი და განუწყვეტლივ. ამას წინათ რაღაც საშინელი ჭორი მითხრეს, რუსთაველის თეატრში შენ რობერტ სტურუას აგინეო? ასეთი ჭორი არსებობს… მე რომ რობერტ სტურუას ვაგინო, მომაჭერით ენა ეგრევე!.. რა სისულელეა, საიდან მოიტანეს. ამ ჭორს არანაირი საფუძველი არ აქვს და ასეთი ჭორი ძალიან ხშირია. ზოგს უყვარს, არც ისე საინტერესო ამბავი საინტერესოდ მოყვეს. რობერტ სტურუასთან არანაირი დაპირისპირება არ მქონია

.

პირადზეც გამიგია ბევრი, ცოლს დაშორდა, შერიგდა…

16 წელია, ცოლთან ერთად ვარ. ამ ჭორზე თუ გაბრაზდები, ძალიან მალე დაბერდები (იცინის). ასე რომ, ყველაფერს აქვს კარგი და ცუდი მხარე, ზედმეტი ყურადღება, სიყვარულიც არ ვარგა.

რომელიმე შენი თაყვანისმცემელი ზღვარს თუ გადასულა?

დაურეკავთ ჩემი ცოლისთვის, მოგკლავთ, სადარბაზოში დაგხვდებითო, ეგ ბიჭი ჩემიაო. გოგო ემუქრებოდა, საერთოდ არ ვიცოდი, ვინ იყო. ბოლოს ანიმ ტელეფონი გამოცვალა. ერთი ისეთი ამბავი მაქვს, უბრალოდ, ვერ მოვყვები, სასწაულია… ანათემას გადამცემენ.

კარგი რა, მოგვიყევი…

მთვრალი საეკლესიო პირი მიუვარდა ჩემს ცოლს და უთხრა, მეც სიამოვნებით ვიქნებოდი გიორგის ცოლიო. შეშინებული ანი ამოვარდა სახლში და მიყვებოდა, მეგონა, ხუმრობდა, კარზე ბრახუნი ატყდა და სახლშიც გვივარდებოდა. გამოვიძახე პატრული, დააწერინეს ხელწერილი, რომ მეორედ ასე აღარ მოიქცეოდა. ეს როდის ხდებოდა, იცი? მე და ანი „მაესტროს“ რეალურ შოუში რომ ვმონაწილეობდით, მაშინ ბინას ვქირაობდით ვერაზე და ის მღვდელი ჩვენი მეზობელი იყო. სუპერმარკეტიდან გამოჰყვა თურმე ანის. ჩვენი კარის მეზობელი ყოფილა. რკინის კარი იყო, მაგრამ ისე აბრახუნებდა… პატრულს უთხრა, ნაკურთხი ჯვრის ჩუქება მინდოდაო… აბა, კარი რატომ ჩამომიღო?!. პატრულს რომ დავურეკე, ვუთხარი, სახლში მივარდებიან-მეთქი, აბა, რომ მეთქვა, მღვდელი კარს მინგრევს, ჩემი ცოლობა უნდა-მეთქი, ხომ წამიყვანდნენ საგიჟეთში (იცინის)?

 

ძალიან უცნაური ისტორიაა. 40 წლის გახდი და თუ გაქვს ისეთი როლი, რომლითაც ამაყობ?

მაქვს ორი ასეთი როლი, შექსპირის პიესებში საუკეთესო პერსონაჟები მაქვს ნათამაშები. სხვის აზრს ვამბობ და არა ჩემსას. „რომეო და ჯულიეტაში“ მერკუციოს როლისთვის 2003 წელს საუკეთესო მსახიობის ტიტული მომანიჭეს. ახლა „მეფე ლირში“ ვასრულებ როლს, რომელიც ვფიქრობ, ასევე ერთ-ერთი საუკეთესოა ჩემს კარიერაში. ბედნიერი ვარ, როცა ამ როლს ვასრულებ…

ბევრ ასეთ ბედნიერი მომენტს გისურვებ…

მადლობა (იღიმის).

 

ფოტო: დათუნა აგასი

ნინო მურღულია

 

ექსკლუზივი /

|

15 იანვარი, 2018

|
WP_Query Object
(
    [query] => Array
        (
            [post_type] => post
            [post_status] => publish
            [posts_per_page] => 3
            [orderby] => ASC
            [tax_query] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [field] => slug
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => giorgi-yifshidze
                                    [1] => fortunas-fotosesia
                                )

                        )

                )

            [post__not_in] => Array
                (
                    [0] => 204609
                )

        )

    [query_vars] => Array
        (
            [post_type] => post
            [post_status] => publish
            [posts_per_page] => 3
            [orderby] => ASC
            [tax_query] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [field] => slug
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => giorgi-yifshidze
                                    [1] => fortunas-fotosesia
                                )

                        )

                )

            [post__not_in] => Array
                (
                    [0] => 204609
                )

            [error] => 
            [m] => 
            [p] => 0
            [post_parent] => 
            [subpost] => 
            [subpost_id] => 
            [attachment] => 
            [attachment_id] => 0
            [name] => 
            [static] => 
            [pagename] => 
            [page_id] => 0
            [second] => 
            [minute] => 
            [hour] => 
            [day] => 0
            [monthnum] => 0
            [year] => 0
            [w] => 0
            [category_name] => 
            [tag] => 
            [cat] => 
            [tag_id] => 10074
            [author] => 
            [author_name] => 
            [feed] => 
            [tb] => 
            [paged] => 0
            [meta_key] => 
            [meta_value] => 
            [preview] => 
            [s] => 
            [sentence] => 
            [title] => 
            [fields] => 
            [menu_order] => 
            [embed] => 
            [category__in] => Array
                (
                )

            [category__not_in] => Array
                (
                )

            [category__and] => Array
                (
                )

            [post__in] => Array
                (
                )

            [post_name__in] => Array
                (
                )

            [tag__in] => Array
                (
                )

            [tag__not_in] => Array
                (
                )

            [tag__and] => Array
                (
                )

            [tag_slug__in] => Array
                (
                )

            [tag_slug__and] => Array
                (
                )

            [post_parent__in] => Array
                (
                )

            [post_parent__not_in] => Array
                (
                )

            [author__in] => Array
                (
                )

            [author__not_in] => Array
                (
                )

            [ignore_sticky_posts] => 
            [suppress_filters] => 
            [cache_results] => 1
            [update_post_term_cache] => 1
            [lazy_load_term_meta] => 1
            [update_post_meta_cache] => 1
            [nopaging] => 
            [comments_per_page] => 50
            [no_found_rows] => 
            [order] => DESC
        )

    [tax_query] => WP_Tax_Query Object
        (
            [queries] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => giorgi-yifshidze
                                    [1] => fortunas-fotosesia
                                )

                            [field] => slug
                            [operator] => IN
                            [include_children] => 1
                        )

                )

            [relation] => AND
            [table_aliases:protected] => Array
                (
                    [0] => mob1n_term_relationships
                )

            [queried_terms] => Array
                (
                    [post_tag] => Array
                        (
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => giorgi-yifshidze
                                    [1] => fortunas-fotosesia
                                )

                            [field] => slug
                        )

                )

            [primary_table] => mob1n_posts
            [primary_id_column] => ID
        )

    [meta_query] => WP_Meta_Query Object
        (
            [queries] => Array
                (
                )

            [relation] => 
            [meta_table] => 
            [meta_id_column] => 
            [primary_table] => 
            [primary_id_column] => 
            [table_aliases:protected] => Array
                (
                )

            [clauses:protected] => Array
                (
                )

            [has_or_relation:protected] => 
        )

    [date_query] => 
    [request] => SELECT SQL_CALC_FOUND_ROWS  mob1n_posts.ID FROM mob1n_posts  LEFT JOIN mob1n_term_relationships ON (mob1n_posts.ID = mob1n_term_relationships.object_id) WHERE 1=1  AND mob1n_posts.ID NOT IN (204609) AND ( 
  mob1n_term_relationships.term_taxonomy_id IN (12121,10074)
) AND mob1n_posts.post_type = 'post' AND ((mob1n_posts.post_status = 'publish')) GROUP BY mob1n_posts.ID ORDER BY mob1n_posts.post_date DESC LIMIT 0, 3
    [posts] => Array
        (
            [0] => WP_Post Object
                (
                    [ID] => 271222
                    [post_author] => 6
                    [post_date] => 2018-07-31 15:54:27
                    [post_date_gmt] => 2018-07-31 11:54:27
                    [post_content] => ნათია დუმბაძემ მცირე ხნის წინ აშშ-ში იმშობიარა, სადაც მისი მეუღლე, ბაჩო ბატატუნაშვილი ცხოვრობს. წყვილს მეორე შვილი შეეძინა, პირველი ბიჭი, დუდუ ჰყავთ. როგორც ნათია აღნიშნავს, გოგონას დედობამ ძალია გამოასწორა და ყველა მავნე ჩვევაზე უარი ათქმევინა.

როგორი შეგრძნებაა გოგოს დედობა?

ნათია დუმბაძე: 

უფრო სხვანაირი შეგრძნებაა, პირველი სხვა იყო, ახლა სხვაა. ათი წლის წინ შემეძინა პირველი შვილი, 19 წლის ვიყავი, პატარა და უფრო ვერ ვგრძნობდი. ამ ჯერზე მარტო ვიყავი, ერთი თვე სულ მარტო გავატარე ელეისთან ერთად და უფრო შევიგრძენი მასთან ერთად ყოფნის სიტკბო.

სახელი ვინ შეურჩია?

ეს არის ქალაქის სახელი, სადაც დაიბადა, ლოს ანჯელესი. ეს მეუღლემ მოიფიქრა, მე არა. ელენესთან ასოცირებული სახელია და დავარქვით ელეი. მეც ძალიან მომეწონა ეს სახელი.

რატომ დაიბადა ლოს ანჯელესში?

იმიტომ, რომ ჩემი მეუღლე ცხოვრობს და მუშაობს იქ და გადავწყვიტეთ, მეორე შვილი იქ გაგვეჩინა და ბავშვი ყოფილიყო ამერიკელი (იღიმის).

როდის გაემგზავრე?

როცა შვიდი თვის ფეხმძიმე ვიყავი, იქამდე ვმუშაობდი, არ მქონდა დეკრეტული და როგორც კი ავიღე, გავფრინდი. იქ ვიმშობიარე, ერთი თვე გავჩერდი და მერე ჩამოვიყვანე.

[gallery columns="4" link="file" ids="271225,271226,271227,271228"]

როგორი სამედიცინო მომსახურება მიიღე?

ქართველი ექიმებიც არ ჩამორჩებიან, მინდა გითხრა. განსხვავება უფრო ჰოსპიტალებშია, ექიმებით აქაც კმაყოფილი ვარ, როგორც ეს შვიდი თვე გამატარებინეს. აშშ-ში ჩემს მშობიარობაზე ექვსი მთავარი ექიმი ერთად შემოცვივდა, ეს იყო განსხვავება, ბუნებრივად ვიმშობიარე.

მეუღლე დაესწრო მშობიარობას?

კი, დაესწრო, რა თქმა უნდა, თავისი სურვილით. ისედაც მარტო ვიყავით და არ დამტოვებდა, ჭიპლარიც გადაჭრა.

აღნიშნე, რომ ძალიან დიდი განსხვავებაა გოგოს დედობა... 

ძალიან მაგარია. რაც ჩამოვედი, სიმართლე გითხრა, დრო არ მქონია, რომ რაიმე ვიყიდო მისთვის (იცინის), ძირითადად, დედაჩემია ამ კუთხით დასაქმებული. პირველი გოგო შვილიშვილი ჰყავს და გიჟს ჰგავს, ის ყიდულობს ყველაფერს. აშშ-ში რაც მოვასწარი, შევუძინე.

 



სამსახურში უკვე გახვედი?

ეგრევე, როგორც კი ჩამოვედი. მეორე ფეხმძიმობის შემდეგ უფრო მალე ჩავდექი ფორმაში. ახლა საერთოდ არ მქონდა მომატებული, პირიქით, დავიკელი. ზოგადად, რეჟიმში ჩავდექი, ეგრევე სამსახური, სიმღერა, ბენდი... ამისთვის ორი კვირა დამჭირდა. მეხმარება ძიძაც და ჩემი დედამთილიც. მხოლოდ ძიძა არ მეყოფოდა.

დეფიციტი არ გაქვს ბავშვებთან ურთიერთობის?

სულ მაქვს. სამსახურში ვარ თუ საზღვარგარეთ, სულ ტელეფონში ვიყურები, ფოტოებსა და ვიდეოებს ვათვალიერებ. მაგრამ ზოგადად, როგორც კი თავისუფალი დრო მაქვს, ბავშვებთან ვატარებ. ვსეირნობთ ეზოში, ვაკის პარკში, დუდუსთან ერთად ხშირად დავდივარ სტუმრად, უყვარს კაფე-კაფე სიარული, კინოში...

როცა დისტანციაა ცოლ-ქმარს შორის, ალბათ, მონატრებაც დიდია... 

მე ჩავდივარ ხოლმე, წელიწადში ორჯერ. ვითვლით, რამდენი დარჩა შეხვედრამდე, არის ხოლმე დიდი ამბები. ის სულ მუშაობს, მეც და ეს უფრო გვიადვილებს, ორი შვილი მყავს, ვინ მოაგვარებს პრობლემებს ჩემ გარდა? მეუღლე აქ არ არის, მის გარდა ოჯახურ საკითხებს ვინ მოაგვარებს? ასე რომ, თბილისში ყველაფერი მე ვარ. ჩემი ქმარი ჩემპიონს მეძახის. მამხნევებს, რომ არ მოვდუნდე.



წასვლაზე არ გიფიქრია?

კი, როგორც კი საბუთებს მოვაგვარებთ. წავალთ და ჩამოვალთ ხოლმე, ცხოვრებაც არ იქნება მოსაბეზრებელი, თუმცა სულ იქით ყოფნას არ ვაპირებ. თვითონაც არ უნდა სულ იქ. ახლა იძლებულია, როგორც კი საქმეებს დაალაგებს, მერე უკვე აქეთ-იქით ვივლით. ძირითადი სამსახური იქ ექნება და როგორც კი საშუალება ექნება დატოვების, მერე შეიძლება, ნახევარი წელი აქ ვიყოთ, ნახევარი - იქ.

კარიერის იქ მოწყობას ხომ არ ფიქრობ?

არა. ჩემი ბენდი აქ მყავს და არ ვაპირებ ბენდიდან წამოსვლას.

მეუღლეს მოსწონს შენი აქტიური ცხოვრება?

ძალიან. ასე რომ არ ვიყო, ალბათ, მისთვისაც არ იქნებოდა საინტერესო. თუ მოვდუნდები, არ მოსწონს. იქაც უნდოდა, რომ რაღაც მეკეთებინა, რადგან შეჩვეულია.



სახლის საქმეებს შენ აგვარებ?

არა, ჩემი დედამთილი.

შენს სასიმღერო კარიერიაში რა ხდება?

ვმუშაობ ბენდთან ერთად. უკვე მესამე წელია, არც ერთი კვირა არ ჩაგვიგდია, გამოვდივართ კორპორატიულ თუ სხვა სახის საღამოებზე. ბენდს ჰქვია „გრუვერსი“, რადგან რამდენიმე ახალი მუსიკოსი დაგვემატა. ასე ვთქვათ, რებრენდინგი განვიცადეთ (იცინის). სერიოზულად ვაპირებ მუსიკალური კარიერის განვითარებას.

შენი უფრო შვილი მღერის?

დუდუ მღერის და მინდა, რომ ამ მხრივ ჰქონდეს ნიჭი. პატარა არ ვიცი, რას იზამს. ისე ჰგავს მამას, თავიდან ბოლომდე, რომ არ ვიცი, რამდენად ექნება მუსიკალური მონაცემები.

[gallery columns="4" link="file" ids="271236,271235,271234,271233"]

კიდევ აპირებ გაჩენას?

ძალიან მინდა მესამე და გოგო ისევ. ოთხ-ხუთ წელიწადში გავაჩენ. პირველზე სქესი არ მაინტერესებდა, მეორე გოგო მინდოდა და ახლაც გოგო მინდა.

ახლა შენი ცხოვრების რა ეტაპია?

რთული, მაგრამ საინტერესო და ბედნიერი. გულით გეუბნები, რადიკალურად შემცვალა მეორე შვილმა. უფრო ბედნიერი გავხდი და უფრო ბევრ რამეს ვაკეთებ. მავნე ჩვევებს დავემშვიდობე. ძალიან გამომასწორა ამ ბავშვმა და არ ვიცი, რა მჭირს (იცინის). ორი რომ მყავს, უფრო მობილიზებული გავხდი. ყველგან შემოსავლის წყაროს ვეძებ. მეორეს მერე ასეთ განწყობაზე ვარ. ყველაფერი თავზე დამეცა, უცებ ისე შევვარდი  და დავიქოქე...

ვწუწუნებდი მთელი ცხრა თვე ამ ორსულობაში, მაგრამ ვერაფერს ვჭამდი. მშობიარობის მეორე დღეს ვჭამე იოგურტი, არ უნდოდა ბავშვს, რომ მეჭამა და გავსუქებულიყავი. ახლა ვარჯიში დავიწყე...

[gallery columns="4" link="file" ids="271238,271239,271240,271241"]

 

ანუ არაფერი გაკლია ბედნიერებისთვის...

ალბათ, ჩემს მეუღლესთან ერთად ყოფნა. სანატრელი ეს მაქვს და ჯანმრთელობა. კიდევ ბევრი რამ მინდა, მაგრამ ეს ორი მთავარია. მაქვს ოცნებები, დუდუს ხატვის დიდი ნიჭი აქვს და მინდა, ისწავლოს აშშ-ში, იქ გააკეთოს ყველაფერი. აქ რომ დავტოვო, გავაფუჭებ და იქ მგონია, დიდ წარმატებას მიაღწევს.

ამ ყველაფერთან ერთად მოგზაურობასაც რომ ასწრებ?

ახლახან ჩამოვედი ბარსელონადან. ერთი თვე ჯანსაღ კვებაზე ვიყავი, დილით დარეკავდა თაკო დოლაბერიძე, ჯაბა ქარსელაძესთან გვეპატიჟებოდა და ის გემრიელ კერძებს ამზადებდა. ჩემმა გოგოებმა მთელი ბარსელონა დაათვალიერეს, მე კი ყოველ საღამოს ჯაბასთან ვიჯექი. სამდღიანი მოგზაურობა იყო, მაგრამ ძალიან კარგი. ერთი წელი ყველაფერს ჩამოვრჩი და ვაპირებ, ამ ზაფხულს ავინაზღაურო.

ფოტო: დათუნა აგასი 

გადაღების ადგილი: „ოტიუმი“

ნინო მურღულია

[gallery royalslider="1" link="file" ids="271252,271244,271245,271246,271247,271248,271249,271250,271251,271253,271254,271255,271256,271257,271258,271259,271260,271261,271262,271263,271264,271265"]
                    [post_title] => რატომ დაარქვა ნათია დუმბაძემ ქალიშვილს ელეი - „კიდევ ერთ გოგონას გავაჩენ...“
                    [post_excerpt] => 
                    [post_status] => publish
                    [comment_status] => closed
                    [ping_status] => closed
                    [post_password] => 
                    [post_name] => ratom-daarqva-natia-dumbadzem-qalishvils-elei-kidev-ert-gogonas-gavachen
                    [to_ping] => 
                    [pinged] => 
                    [post_modified] => 2018-07-31 16:21:52
                    [post_modified_gmt] => 2018-07-31 12:21:52
                    [post_content_filtered] => 
                    [post_parent] => 0
                    [guid] => http://fortuna.ge/?p=271222
                    [menu_order] => 0
                    [post_type] => post
                    [post_mime_type] => 
                    [comment_count] => 0
                    [filter] => raw
                )

            [1] => WP_Post Object
                (
                    [ID] => 269388
                    [post_author] => 23
                    [post_date] => 2018-07-25 13:37:41
                    [post_date_gmt] => 2018-07-25 09:37:41
                    [post_content] => მარიკა თხელიძეს მისი მრავალფეროვანი გარდერობის დასათვალიერებლად შინ ვესტუმრეთ. მომღერალს  კლასიკური სამოსიც აქვს და თავისუფალი სტილისაც, აქსესუარებისთვის სპეციალურად გამოყოფილი დიდი უჯრა აქვს, სადაც ბევრ ლამაზ ნივთს აღმოაჩენთ.

მომღერალმა სიამოვნებით დაგვათვალიერებინა საკუთარი სამოსი, ფეხსაცმელი და აქსესუარები და ის რამდენიმე ლუქში გადავიღეთ.

მარიკა თხელიძე:

სამოსი ჩემთვის მნიშვნელოვანია. პრეზენტაციები იქნება თუ ყოველდღიური ცხოვრება, დაბადების დღე თუ კონცერტი, ვცდილობ, არ ვიყო ერთნაირად ჩაცმული. დიდი ხანია, გარდერობს ვავსებ, მაგრამ განვაახლებ ხოლმე. ის სამოსიც რომ იყოს აქ, რომელიც წლების განმავლობაში მაქვს, ტევა არ იქნებოდა (იცინის). ამ გარდერობში უფრო არის გამოსასვლელი ტანსაცმელი. აქ ნახავთ, სხვადასხვა გამოსვლების დროს რაც მეცვა, იმ სამოსს. ერთ-ერთია კოსტიუმი, რომელიც ახალ წელს მეცვა, როცა დათო ევგენიძის სიმღერა შევასრულე, ერთ გოგონას შევაკრინე, ჩემი გემოვნებით. ჩემთვის ბრენდს არ აქვს მნიშვნელობა, მთავარია, მიხდებოდეს და ჰქონდეს ჩემთვის დამახასიათებელი შტრიხები. ერთი კაბა მაქვს, რომელიც „ზარას“ მაღაზიაში შევიძინე. ბევრმა მკითხა, სად შეიძინეო. მიყვარს ეს პროცესი, როცა რაღაც საინტერესოს აღმოვაჩენ. ბევრი რამ მომწონს, მაგრამ შეგნებულად არ ვყიდულობ, რადგან უხერხულ სიტუაციაში შეიძლება აღმოვჩნდე მაგალითად, დაბადების დღეზე. აღმოჩნდა კიდეც ორი ცნობილი სახე, როცა ერთსა და იმავე მაღაზიაში ნაყიდი კაბა ეცვათ (იღიმის). შავი ქვედაბოლო, რომელსაც ფოტოებზე ნახავთ, „კოტონში“ აღმოვაჩინე. ისიც არ მაინტერესებდა, მიხდებოდა თუ არა და ჩემი ზომა იყო თუ არა. ზომაზე ძირითადად, პრობლემა მაქვს. S ზომა ვარ და ხშირად არ არის.

[gallery columns="2" link="file" size="large" ids="269399,269400"]

საზღვარგარეთ სპეციალურად შოპინგისთვის ხომ არ დადიხარ?

არა, სპეციალურად ამისთვის არ დავდივარ, მაგრამ თუ გასვლა მიწევს, სამოსსაც ვყიდულობ. შოპინგი ჩემთვის დიდი რელაქსაციაა და პოზიტივი მოაქვს, ყურადღების გადასატანად ძალიან კარგია. შოპინგზე აქ დავდივარ, მაგრამ თუ არის საშუალება და ვარ საზღვარგარეთ, რამდენიმე მაღაზიაში შევდივარ ხოლმე, მაგალითად, „ეიჩ ენდ ემში“, სადაც ჩემთვისაც ვყიდულობ და ჩემი შვილისთვისაც.

როგორც მივხვდი, შავი და ბეჟი ფერები გიყვარს ძალიან...

შავი ფერი ჩემი საყვარელი ფერია. მერე ვეცადე და შემოვაპარე სხვა ფერებიც, ჭრელიც, მწვანეც და სხვაც.

ორიგინალური ჩანთები გაქვს. სად ყიდულობ?

ერთ-ერთ ბუტიკში, სხვა მომღერლებისთვისაც ნაცნობი ადგილია. მაიკოს ბუტიკს ვეძახით, ჩამოაქვს ბევრი რამ, მათ შორის ჩანთებიც. ბევრი ჩანთა სწორედ იქ მაქვს შეძენილი.

[gallery link="file" size="medium" ids="269396,269395,269394"]

სპორტულ სამოსს როდის იყენებ?

ყოველდღიურად თავისუფალ სტილს ვამჯობინებ. სამინისტროში დახეულ ჯინსს ვერ ჩავიცვამ, მაგრამ ვცდილობ, თხელი პიჯაკები მოვირგო. მცირე ხნის წინ ჯინსის ქურთუკი მაჩუქა მეგობარმა და ისეთ სიცხეში მეცვა, ბოლოს მეუბნებოდნენ, გაიხადეო. ბოლო დროს ჯინსის ქურთუკების მანია დამემართა, ძალიან მომწონს (იღიმის).

სამკაულებისადმი როგორი დამოკიდებულება გაქვს?

არაჩვეულებრივი დამოკიდებულება მაქვს, მომწონს სხვა ადამიანებზე, მაგრამ მე რაღაცნაირად ვერ ვირგებ, არადა, ფოტოებზე რომ ვუყურებ, მიხდება. ძირითადად, ამ აქსესუარებიდან სათვალეებს ვიკეთებ.

[gallery columns="2" link="file" size="large" ids="269398,269397"]

მაღალქუსლიან ფეხსაცმელზე როგორ გრძნობ თავს და რამდენი წყვილი გაქვს?

რამდენიმე წლის წინ კარგად ვგრძნობდი თავს, მაგრამ კედებზე გადავედი. ყველა მეჩხუბებოდა, გოგო ხარ და გაპრანჭეო. ახლა ისევ ქალური სტილისკენ გადავიხარე და მაღალქუსლიან ფეხსაცმელს უფრო ხშირად ვიცვამ.

ბევრს ხარჯავ სამოსზე?

არ მენანება ხარისხიან ნივთში ფულის აგდახდა. კარგი კი ყოველთვის ძვირია, მაგრამ ყოფილა ბევრი შემთხვევა, როცა ძალიან იაფად შემიძენია და ძალიან მომწონებია. ადრე, როცა ნივთს ვიძენდი, ხშირ შემთხვევაში ვდებდი, ავსაწყობებდი, ასე ვთქვათ, მერე კი ვჩუქნიდი ახლობელ ადამიანებს. ახლა, როცა რაღაცას ვიძენ, ვფიქრობ, რამდენად პრაქტიკული იქნება ჩემთვის. თუ ვხვდები, რომ ეს ისაა, რასაც გამოვიყენებ, ვცდილობ, შევიძინო.

[gallery columns="2" link="file" size="large" ids="269393,269392"]

მეორადებში თუ შეგიძენია სამოსი?

წლების წინ. ჩემს ახლობელს ჰქონდა გახსნილი და რამდენიმე ნივთი ვიყიდე, თეთრი მაისური თვლებით, ქვედაბოლო და კიდევ რაღაც, მართლა არ მახსოვს, რამდენი გადავიხადე. მეორადებშიც არის ახალი რაღაცები. როცა ქუჩაში დავდივარ, მიყვარს მაღაზიების შეთვალიერება, ისეთის, რასაც ბევრი არ მიაქცევს ყურადღებას. შეიძლება, იქ ამოვარჩიო რაღაც, მერე რომ ამბავი ტყდება ხოლმე, მარიკა, ეს სად იყიდეო. სოციალურ ქსელში განსაკუთრებით ინტერესდებიან ამით და ეს ჩემთვის დიდი სტიმულია. იყო პერიოდი ჩემს ცხოვრებაში, როცა ვერ ვიყავი ფორმაში და განწყობაც არ მქონდა. მადლობა ღმერთს, ახლა შინაგანად უფრო გაბრწყინებული ვარ, ვცდილობ, ვაფრქვიო პოზიტივი და ყოველი დღის გათენება მიხარია. ეს ჩემს ვიზუალურ მხარესაც დაეტყო და ვცდილობ, ყოველდღე ფორმაში ვიყო (იღიმის).

ფოტო: დათუნა აგასი 

ნინო მურღულია

[gallery royalslider="1" link="file" ids="269401,269392,269402,269399,269394,269393,269395,269396,269397,269398,269400"]
                    [post_title] => მარიკა თხელიძე: „შინაგანად უფრო გაბრწყინებული ვარ და ეს ჩემს ვიზუალურ მხარესაც დაეტყო...“
                    [post_excerpt] => 
                    [post_status] => publish
                    [comment_status] => closed
                    [ping_status] => closed
                    [post_password] => 
                    [post_name] => marika-tkhelidze-shinaganad-ufro-gabrwyinebuli-var-da-es-chems-vizualur-mkharesac-daetyo
                    [to_ping] => 
                    [pinged] => 
                    [post_modified] => 2018-07-25 15:15:55
                    [post_modified_gmt] => 2018-07-25 11:15:55
                    [post_content_filtered] => 
                    [post_parent] => 0
                    [guid] => http://fortuna.ge/?p=269388
                    [menu_order] => 0
                    [post_type] => post
                    [post_mime_type] => 
                    [comment_count] => 0
                    [filter] => raw
                )

            [2] => WP_Post Object
                (
                    [ID] => 266154
                    [post_author] => 23
                    [post_date] => 2018-07-16 15:02:08
                    [post_date_gmt] => 2018-07-16 11:02:08
                    [post_content] => „პირველი არხის“ საინფორმაციო პროგრამის წამყვანი, მარიამ ვაშაძე გაბედნიერდა. მან ცხოვრება ვანიკო ბენიძეს დაუკავშირა, რომელთანაც ათწლიანი მეგობრობა აკავშირებდა. ამბობს, რომ ამდენხნიანმა მეგობრობამ სასიყვარულო ურთიერთობა მასთან უფრო გაუადვილა.

წყვილმა ჯვარი დაიწერა და თაფლობის თვის გასატარებლად მალდივებს მიაშურა. ისინი ერთად გადავიდნენ საცხოვრებლად სახლში, რომელიც ვანიკომ თავისი გემოვნებით მოაწყო. სწორედ აქ გადაიხადეს მცირე წვეულება ჯვრისწერის აღსანიშნავად, დიდ ქორწილს კი შემოდგომაზე გეგმავენ.

მარიამ ვაშაძემ fortuna.ge--ს ექსკლუზიურად უამბო თავისი სიყვარულის ამბავი.

მარიამ, პირველ რიგში, გილოცავ გაბედნიერებას!.. 

მარიამ ვაშაძე: 

დიდი მადლობა (იღიმის). ჩემს მეუღლეს ათ წელზე მეტია, ვიცნობ. ვიყავით მეგობრები, თავიდან რაღაც იყო, მაგრამ მაშინ პატარები ვიყავით. ისეთი ბავშვი ვიყავი, დიდად არ მაინტერესებდა სასიყვარულო ურთიერთობები. ვანიკო მიხვდა, როგორიც ვიყავი და მოკლედ, დავმეგობრდით (იღიმის). ძალიან ბევრი საერთო მეგობარი გვყავს, სწორედ მათგან გავიცანი ვანიკო და სულ ვხვდებოდით ერთმანეთს ხან ერთის, ხან მეორის დაბადების დღეზე. რომ გეკითხა ორივესთვის, ვიტყოდით, კი, მეგობრები ვართო. თან, ვანიკო აქ არ იყო წლების განმავლობაში, ხან პარიზში, ხან ნიუ იორკში სწავლობდა. რომ ჩამოდიოდა, წვეულებებს მართავდა და მეც მპატიჟებდა.

ათი წელი ასე გავიდა. წინა წელს ზაფხულში შევხვდით ერთმანეთს ჯაზფესტივალზე და იქ დაიწყო ყველაფერი. მეც მიკვირს. ყველას ვიწუნებდი, ხან იმას, ხან ამას, ჩემი მეგობრები ხუმრობდნენ, შენ ვინ უნდა მოგეწონოს და როდის უნდა გათხოვდეო. იმას ნამდვილად ვერ წარმოვიდგენდი, რომ ჩემს მეგობარს გავყვებოდი ცოლად. უფრო ალბათ ამხანაგს დავარქმევდი და არა ახლო მეგობარს, ყოველდღიური ურთიერთობა რომ გაქვს, მაგრამ კარგად ვიცნობდით ერთმანეთს და ეს ძალიან დამეხმარა.



ერთმანეთის სასიყვარულო ამბები იცოდით?

მე დიდი სიყვარულის ამბები არ მქონია, ვანიკოსაც არ ჰქონია არაფერი სერიოზული.

ახლა როგორი გახდა ვანიკო, მეგობრისგან განსხვავებით?

სხვანაირი ვანიკო გავიცანი, მანაც სხვანაირი მარიამი გაიცნო. ზოგჯერ ვეუბნები ხოლმე, ის ვანიკო არ ხარ, ვისაც ვიცნობდი-მეთქი.

რამდენ ხანში დაქორწინდით?

შვიდ თვეში დავქორწინდით.

როგორ გთხოვა ხელი?

ურთიერთობა იმისკენ მიდიოდა, რომ ქორწინებით დასრულდებოდა. მე არ მინდოდა ამ თემაზე საუბარი, რადგან ძალიან ვღელავდი. მთხოვა ხელი ვალენტინობას. კარგად იცის ვანიკომ, რომ სახალხოდ ხელის თხოვნა არ მომეწონებოდა. დიდხანს იფიქრა და ბოლოს ისეთ ადგილას მიმიყვანა, სადაც ბევრი ხალხი არ იყო. მომართვა თაიგული, ვალენტინობას გილოცავო. იქ ბარათი იდო, სადაც ეწერა, გამომყვები თუ არა ცოლადო. პირველი რეაქცია ის იყო, რომ სიცილი ამიტყდა... რა თქმა უნდა, დავთანხმდი. თაიგულშივე იდო ბეჭედიც...

[gallery columns="5" link="file" ids="266204,266200,266201,266202,266203"]

როგორ დაგეგმეთ ულამაზესი ქორწილი?

ეს იყო არა ქორწილი, არამედ ჯვრისწერის წვეულება, რომელიც ძალიან ვიწრო წრეში, მხოლოდ ჩვენი მეგობრებისთვის გადავიხადეთ. რადგან აპრილში გადავწყვიტეთ ჯვრისწერა და მერე საქორწინო მოგზაურობაში გამგზავრება, ვანიკოს არ უნდოდა, რომ ჯვრისწერის მერე პირდაპირ გავფრენილიყავით, ამიტომაც სახლში, სადაც ახლა ვცხოვრობთ, რუფტოპ წვეულება დავგეგმეთ. საბოლოოდ, ისეთი მასშტაბური სახე მიიღო, რომ ყველას ქორწილი ეგონა.  თან, თეთრი კაბაც მეცვა, არ მინდოდა, მაგრამ თაიგულიც ვისროლე (იცინის). მინდოდა, დიდი ქორწილისთვის შემომენახა... არადა, ვგეგმავთ დიდ ქორწილს, სადაც იქნება ნათესაობა, მეგობრები, ვინც არ იყო იქ. შემოდგომაზე გადავიხდით. ბევრი ვინერვიულეთ, რადგან ტერასაზე იყო, ტენტებიც დავდგით, რადგან წვიმდა, მაგრამ ძალიან კარგი გამოვიდა.



მთელი სოციალური ქსელი სავსე იყო შენი ფოტოებით. ვინ იმუშავა შენს საქორწინო ლუქზე?

მაკიაჟი გამიკეთა თეკო შენკენმა, თმა გიორგი ელიაძემ, კაბა ეკუთვნოდა ქეთი ჩხიკვაძეს. მინდოდა სადა კაბა ყოფილიყო და ზუსტად ისეთი გამოვიდა ყველაფერი, როგორც მინდოდა. ყველა ძალიან კმაყოფილი იყო. ფოტოები რომ გავრცელდა, ყველა მეკითხებოდა, თმა, მაკიაჟი სად გაიკეთეო. ძალიან კარგი ფოტოები გამოვიდა, ჭალომ გადამიღო...

თაფლობის თვის ფოტოებიც ვნახეთ...

მალდივებზე გავატარეთ თაფლობის თვე. ულამაზესი ადგილია. ფოტოები კი სპონტანურად გადავიღეთ. ორნი ვიყავით და ერთმანეთს ასეთ კარგ ფოტოებს ვერ გადავუღებდით, არც სელფი იქნებოდა ასეთი შთამბეჭდავი, სასტუმრომ შემოგვთავაზა ფოტოგრაფი, რომელმაც ფანტასტიკური ფოტოსესია გადაგვიღო. ძალიან გაგვიმართლა, რომ ასეთი ლამაზი ფოტოები დაგვრჩა. იქიდან დუბაიში გავემგზავრეთ, მალდივებზე კი ათი დღე გავატარეთ.



ერთმანეთის ოჯახის წევრებს, ალბათ, კარგად იცნობთ?

ვანიკოსთან ბევრჯერ ვარ ნამყოფი და ძალიან მიყვარს მისი ოჯახის წევრები, ამანაც ძალიან იმოქმედა ჩვენს ურთიერთობაზე. არ გამიჭირდა გადაწყვეტილების მიღება.

ვანიკოს დამ, ანიმ დაწერა, რომ მისმა ძმამ საუკეთესო არჩევანი გააკეთა... 

ძალიან მიყვარს ანი... ყველანი ბედნიერები ვართ ამ გადაწყვეტილებით, ჩემს ოჯახსაც ყოველთვის ძალიან მოსწონდა ვანიკო. ვანიკოს სულ ამაზე ვეხუმრებოდი, რა კარგია, ოჯახი რომ არ მყავს გასაცნობი-მეთქი. მაინც დაძაბული ხარ, როცა მშობლებს ხვდები (იღიმის).



მარტო ცხოვრობთ?

კი, ერთად გადავედით საცხოვრებლად. სახლი უკვე იყო მოწყობილი. ვანიკომ მოაწყო, რაღაცებს მეკითხებოდა ხოლმე, მანახებდა. ძირითადად, თავად იღებდა გადაწყვეტილებებს, დიზაინი მშობლებთან ერთად თავად მოფიქრა. მე ძალიან კმაყოფილი დავრჩი (იღიმის).

ცოლ-ქმრობის ეტაპი როგორია?

საერთოდ არ გამჭირვებია, ძალიან მარტივად მიდის. რა თქმა უნდა, ჩემი ცხოვრება შეიცვალა, მხოლოდ ჩემს თავზე აღარ ვარ დამოკიდებული, მაგრამ ვანიკო ძალიან უპრობლემო ადამიანია, კარგად შევეგუეთ ერთმანეთს.

შენი აქტიური სამსახური მოსწონს?

არანაირი პრობლემა არ აქვს. ვერ გავყვებოდი ისეთ ადამიანს, რომელიც არ მიმიღებდა ისეთს, როგორიც ვარ. არ ავირჩევდი მას, ვისაც ჩემს პროფესიასთან პრობლემა ექნებოდა.

არც ეჭვიანია?

არა, მეც არ ვაძლევ საბაბს, ზომიერების ფარგლებშია ეჭვიანი. უაზროდ ეჭვიან ადამიანთან ვერ ვიცხოვრებდი, თორემ რაღაც დოზით ყველაშია ეჭვიანობა. მე ბუნებით ცოტა ვარ ეჭვიანი, მაგრამ ვანიკოც არ მაძლევს საბაბს, ჯერჯერობით (იცინის)...

გადაღების ადგილი: სასტუმრო „ამბასადორი“ თბილისი



ფოტო: დათუნა აგასი

ნინო მურღულია

[gallery
royalslider="1" ids="266179,266174,266177,266176,266178,266173,266175,266180,266181"]
                    [post_title] => მარიამ ვაშაძე ცოლად მეგობარს გაჰყვა - „ჩემი მეგობრები მეხუმრებოდნენ, შენ ვინ უნდა მოგეწონოსო...“
                    [post_excerpt] => 
                    [post_status] => publish
                    [comment_status] => closed
                    [ping_status] => closed
                    [post_password] => 
                    [post_name] => mariam-vashadze-colad-megobars-gahyva-chemi-megobrebi-mekhumrebodnen-shen-vin-unda-mogewonoso
                    [to_ping] => 
                    [pinged] => 
                    [post_modified] => 2018-07-17 11:25:38
                    [post_modified_gmt] => 2018-07-17 07:25:38
                    [post_content_filtered] => 
                    [post_parent] => 0
                    [guid] => http://fortuna.ge/?p=266154
                    [menu_order] => 0
                    [post_type] => post
                    [post_mime_type] => 
                    [comment_count] => 0
                    [filter] => raw
                )

        )

    [post_count] => 3
    [current_post] => -1
    [in_the_loop] => 
    [post] => WP_Post Object
        (
            [ID] => 271222
            [post_author] => 6
            [post_date] => 2018-07-31 15:54:27
            [post_date_gmt] => 2018-07-31 11:54:27
            [post_content] => ნათია დუმბაძემ მცირე ხნის წინ აშშ-ში იმშობიარა, სადაც მისი მეუღლე, ბაჩო ბატატუნაშვილი ცხოვრობს. წყვილს მეორე შვილი შეეძინა, პირველი ბიჭი, დუდუ ჰყავთ. როგორც ნათია აღნიშნავს, გოგონას დედობამ ძალია გამოასწორა და ყველა მავნე ჩვევაზე უარი ათქმევინა.

როგორი შეგრძნებაა გოგოს დედობა?

ნათია დუმბაძე: 

უფრო სხვანაირი შეგრძნებაა, პირველი სხვა იყო, ახლა სხვაა. ათი წლის წინ შემეძინა პირველი შვილი, 19 წლის ვიყავი, პატარა და უფრო ვერ ვგრძნობდი. ამ ჯერზე მარტო ვიყავი, ერთი თვე სულ მარტო გავატარე ელეისთან ერთად და უფრო შევიგრძენი მასთან ერთად ყოფნის სიტკბო.

სახელი ვინ შეურჩია?

ეს არის ქალაქის სახელი, სადაც დაიბადა, ლოს ანჯელესი. ეს მეუღლემ მოიფიქრა, მე არა. ელენესთან ასოცირებული სახელია და დავარქვით ელეი. მეც ძალიან მომეწონა ეს სახელი.

რატომ დაიბადა ლოს ანჯელესში?

იმიტომ, რომ ჩემი მეუღლე ცხოვრობს და მუშაობს იქ და გადავწყვიტეთ, მეორე შვილი იქ გაგვეჩინა და ბავშვი ყოფილიყო ამერიკელი (იღიმის).

როდის გაემგზავრე?

როცა შვიდი თვის ფეხმძიმე ვიყავი, იქამდე ვმუშაობდი, არ მქონდა დეკრეტული და როგორც კი ავიღე, გავფრინდი. იქ ვიმშობიარე, ერთი თვე გავჩერდი და მერე ჩამოვიყვანე.

[gallery columns="4" link="file" ids="271225,271226,271227,271228"]

როგორი სამედიცინო მომსახურება მიიღე?

ქართველი ექიმებიც არ ჩამორჩებიან, მინდა გითხრა. განსხვავება უფრო ჰოსპიტალებშია, ექიმებით აქაც კმაყოფილი ვარ, როგორც ეს შვიდი თვე გამატარებინეს. აშშ-ში ჩემს მშობიარობაზე ექვსი მთავარი ექიმი ერთად შემოცვივდა, ეს იყო განსხვავება, ბუნებრივად ვიმშობიარე.

მეუღლე დაესწრო მშობიარობას?

კი, დაესწრო, რა თქმა უნდა, თავისი სურვილით. ისედაც მარტო ვიყავით და არ დამტოვებდა, ჭიპლარიც გადაჭრა.

აღნიშნე, რომ ძალიან დიდი განსხვავებაა გოგოს დედობა... 

ძალიან მაგარია. რაც ჩამოვედი, სიმართლე გითხრა, დრო არ მქონია, რომ რაიმე ვიყიდო მისთვის (იცინის), ძირითადად, დედაჩემია ამ კუთხით დასაქმებული. პირველი გოგო შვილიშვილი ჰყავს და გიჟს ჰგავს, ის ყიდულობს ყველაფერს. აშშ-ში რაც მოვასწარი, შევუძინე.

 



სამსახურში უკვე გახვედი?

ეგრევე, როგორც კი ჩამოვედი. მეორე ფეხმძიმობის შემდეგ უფრო მალე ჩავდექი ფორმაში. ახლა საერთოდ არ მქონდა მომატებული, პირიქით, დავიკელი. ზოგადად, რეჟიმში ჩავდექი, ეგრევე სამსახური, სიმღერა, ბენდი... ამისთვის ორი კვირა დამჭირდა. მეხმარება ძიძაც და ჩემი დედამთილიც. მხოლოდ ძიძა არ მეყოფოდა.

დეფიციტი არ გაქვს ბავშვებთან ურთიერთობის?

სულ მაქვს. სამსახურში ვარ თუ საზღვარგარეთ, სულ ტელეფონში ვიყურები, ფოტოებსა და ვიდეოებს ვათვალიერებ. მაგრამ ზოგადად, როგორც კი თავისუფალი დრო მაქვს, ბავშვებთან ვატარებ. ვსეირნობთ ეზოში, ვაკის პარკში, დუდუსთან ერთად ხშირად დავდივარ სტუმრად, უყვარს კაფე-კაფე სიარული, კინოში...

როცა დისტანციაა ცოლ-ქმარს შორის, ალბათ, მონატრებაც დიდია... 

მე ჩავდივარ ხოლმე, წელიწადში ორჯერ. ვითვლით, რამდენი დარჩა შეხვედრამდე, არის ხოლმე დიდი ამბები. ის სულ მუშაობს, მეც და ეს უფრო გვიადვილებს, ორი შვილი მყავს, ვინ მოაგვარებს პრობლემებს ჩემ გარდა? მეუღლე აქ არ არის, მის გარდა ოჯახურ საკითხებს ვინ მოაგვარებს? ასე რომ, თბილისში ყველაფერი მე ვარ. ჩემი ქმარი ჩემპიონს მეძახის. მამხნევებს, რომ არ მოვდუნდე.



წასვლაზე არ გიფიქრია?

კი, როგორც კი საბუთებს მოვაგვარებთ. წავალთ და ჩამოვალთ ხოლმე, ცხოვრებაც არ იქნება მოსაბეზრებელი, თუმცა სულ იქით ყოფნას არ ვაპირებ. თვითონაც არ უნდა სულ იქ. ახლა იძლებულია, როგორც კი საქმეებს დაალაგებს, მერე უკვე აქეთ-იქით ვივლით. ძირითადი სამსახური იქ ექნება და როგორც კი საშუალება ექნება დატოვების, მერე შეიძლება, ნახევარი წელი აქ ვიყოთ, ნახევარი - იქ.

კარიერის იქ მოწყობას ხომ არ ფიქრობ?

არა. ჩემი ბენდი აქ მყავს და არ ვაპირებ ბენდიდან წამოსვლას.

მეუღლეს მოსწონს შენი აქტიური ცხოვრება?

ძალიან. ასე რომ არ ვიყო, ალბათ, მისთვისაც არ იქნებოდა საინტერესო. თუ მოვდუნდები, არ მოსწონს. იქაც უნდოდა, რომ რაღაც მეკეთებინა, რადგან შეჩვეულია.



სახლის საქმეებს შენ აგვარებ?

არა, ჩემი დედამთილი.

შენს სასიმღერო კარიერიაში რა ხდება?

ვმუშაობ ბენდთან ერთად. უკვე მესამე წელია, არც ერთი კვირა არ ჩაგვიგდია, გამოვდივართ კორპორატიულ თუ სხვა სახის საღამოებზე. ბენდს ჰქვია „გრუვერსი“, რადგან რამდენიმე ახალი მუსიკოსი დაგვემატა. ასე ვთქვათ, რებრენდინგი განვიცადეთ (იცინის). სერიოზულად ვაპირებ მუსიკალური კარიერის განვითარებას.

შენი უფრო შვილი მღერის?

დუდუ მღერის და მინდა, რომ ამ მხრივ ჰქონდეს ნიჭი. პატარა არ ვიცი, რას იზამს. ისე ჰგავს მამას, თავიდან ბოლომდე, რომ არ ვიცი, რამდენად ექნება მუსიკალური მონაცემები.

[gallery columns="4" link="file" ids="271236,271235,271234,271233"]

კიდევ აპირებ გაჩენას?

ძალიან მინდა მესამე და გოგო ისევ. ოთხ-ხუთ წელიწადში გავაჩენ. პირველზე სქესი არ მაინტერესებდა, მეორე გოგო მინდოდა და ახლაც გოგო მინდა.

ახლა შენი ცხოვრების რა ეტაპია?

რთული, მაგრამ საინტერესო და ბედნიერი. გულით გეუბნები, რადიკალურად შემცვალა მეორე შვილმა. უფრო ბედნიერი გავხდი და უფრო ბევრ რამეს ვაკეთებ. მავნე ჩვევებს დავემშვიდობე. ძალიან გამომასწორა ამ ბავშვმა და არ ვიცი, რა მჭირს (იცინის). ორი რომ მყავს, უფრო მობილიზებული გავხდი. ყველგან შემოსავლის წყაროს ვეძებ. მეორეს მერე ასეთ განწყობაზე ვარ. ყველაფერი თავზე დამეცა, უცებ ისე შევვარდი  და დავიქოქე...

ვწუწუნებდი მთელი ცხრა თვე ამ ორსულობაში, მაგრამ ვერაფერს ვჭამდი. მშობიარობის მეორე დღეს ვჭამე იოგურტი, არ უნდოდა ბავშვს, რომ მეჭამა და გავსუქებულიყავი. ახლა ვარჯიში დავიწყე...

[gallery columns="4" link="file" ids="271238,271239,271240,271241"]

 

ანუ არაფერი გაკლია ბედნიერებისთვის...

ალბათ, ჩემს მეუღლესთან ერთად ყოფნა. სანატრელი ეს მაქვს და ჯანმრთელობა. კიდევ ბევრი რამ მინდა, მაგრამ ეს ორი მთავარია. მაქვს ოცნებები, დუდუს ხატვის დიდი ნიჭი აქვს და მინდა, ისწავლოს აშშ-ში, იქ გააკეთოს ყველაფერი. აქ რომ დავტოვო, გავაფუჭებ და იქ მგონია, დიდ წარმატებას მიაღწევს.

ამ ყველაფერთან ერთად მოგზაურობასაც რომ ასწრებ?

ახლახან ჩამოვედი ბარსელონადან. ერთი თვე ჯანსაღ კვებაზე ვიყავი, დილით დარეკავდა თაკო დოლაბერიძე, ჯაბა ქარსელაძესთან გვეპატიჟებოდა და ის გემრიელ კერძებს ამზადებდა. ჩემმა გოგოებმა მთელი ბარსელონა დაათვალიერეს, მე კი ყოველ საღამოს ჯაბასთან ვიჯექი. სამდღიანი მოგზაურობა იყო, მაგრამ ძალიან კარგი. ერთი წელი ყველაფერს ჩამოვრჩი და ვაპირებ, ამ ზაფხულს ავინაზღაურო.

ფოტო: დათუნა აგასი 

გადაღების ადგილი: „ოტიუმი“

ნინო მურღულია

[gallery royalslider="1" link="file" ids="271252,271244,271245,271246,271247,271248,271249,271250,271251,271253,271254,271255,271256,271257,271258,271259,271260,271261,271262,271263,271264,271265"]
            [post_title] => რატომ დაარქვა ნათია დუმბაძემ ქალიშვილს ელეი - „კიდევ ერთ გოგონას გავაჩენ...“
            [post_excerpt] => 
            [post_status] => publish
            [comment_status] => closed
            [ping_status] => closed
            [post_password] => 
            [post_name] => ratom-daarqva-natia-dumbadzem-qalishvils-elei-kidev-ert-gogonas-gavachen
            [to_ping] => 
            [pinged] => 
            [post_modified] => 2018-07-31 16:21:52
            [post_modified_gmt] => 2018-07-31 12:21:52
            [post_content_filtered] => 
            [post_parent] => 0
            [guid] => http://fortuna.ge/?p=271222
            [menu_order] => 0
            [post_type] => post
            [post_mime_type] => 
            [comment_count] => 0
            [filter] => raw
        )

    [comment_count] => 0
    [current_comment] => -1
    [found_posts] => 117
    [max_num_pages] => 39
    [max_num_comment_pages] => 0
    [is_single] => 
    [is_preview] => 
    [is_page] => 
    [is_archive] => 1
    [is_date] => 
    [is_year] => 
    [is_month] => 
    [is_day] => 
    [is_time] => 
    [is_author] => 
    [is_category] => 
    [is_tag] => 1
    [is_tax] => 
    [is_search] => 
    [is_feed] => 
    [is_comment_feed] => 
    [is_trackback] => 
    [is_home] => 
    [is_404] => 
    [is_embed] => 
    [is_paged] => 
    [is_admin] => 
    [is_attachment] => 
    [is_singular] => 
    [is_robots] => 
    [is_posts_page] => 
    [is_post_type_archive] => 
    [query_vars_hash:WP_Query:private] => d4505e2159bab6848334ce342ba53235
    [query_vars_changed:WP_Query:private] => 
    [thumbnails_cached] => 
    [stopwords:WP_Query:private] => 
    [compat_fields:WP_Query:private] => Array
        (
            [0] => query_vars_hash
            [1] => query_vars_changed
        )

    [compat_methods:WP_Query:private] => Array
        (
            [0] => init_query_flags
            [1] => parse_tax_query
        )

)

მსგავსი სიახლეები