რატომ ვერ ხდება არასრულწლოვანთა დანაშაულების პრევენცია – ინტერვიუ ანა არგანაშვილთან

პოპულარული

რატომ ვერ ხდება არასრულწლოვანთა დანაშაულების პრევენცია – ინტერვიუ ანა არგანაშვილთან

„ჩვენს ქვეყანაში ბავშვები არ არიან პრიორიტეტები,“ – ეს სიტყვები სახალხო დამცველს, უჩა ნანუაშვილს, ეკუთვნის.  პოლიტიკოსები საკუთარ გამოსვლაში ხშირად საუბრობენ მომავალ თაობაზე და ამბობენ, რომ ნაბიჯები რომელიც სხვადასხვა მიმართულებით იდგმევა, მომავალში მათ კეთილდღეობაზე აისახება.

გვინახავს პოსტერებიც წინასაარჩევნოდ, სადაც პოლიტიკოსები ბავშვებთან ერთად არიან გამოსახულნი, თუმცა, მნიშვნელოვანია, რა კეთდება დღეს არასრულწლოვებისთვის.

51-ე სკოლაში მომდარ ტრაგედიას რომ უდავოდ გარკვეული პრეისტორია ჰქონდა, რომლის საგანგაშოობა გარშემომყოფებმა ვერ შეაფასეს და გამოეპარათ, ამაზე საზოგადოება თანხმდება, თუმცა, იგივე საზოგადოება რიგ შემთხვევაში მოძალადის ლინჩის წესით გასამართლებას, რიგ შემთხვევებში კი არასრულწლვანთა მართლმსაჯულების გამკაცრების საჭიროებას ხედავს. თუმცა, გვავიწყდება, რომ მსხვერპლიც და მოძალადეც ამავე საზოგადოების, ქვეყნის ნაწილია, რომელშიც, როგორც მაია ცირამუამ ერთ-ერთ სატელევიზიო გამოსვლაში განაცხადა, „იყო ე.წ. “ქართული მარში”, ამ ქვეყანაში აწამებდნენ ადამიანებს, ამ ქვეყანაში შემდეგ ამ წამების კადრებს აჩვენებდნენ მოსწავლეებს, ამ ქვეყანაში ძალადობენ ოჯახში ბავშვებზე, ამ ქვეყანაში კლავენ ქალებს მამაკაცები და ამას მაინცდამაინც დიდი დამცავი მექანიზმები არ აქვს.“ 

მომხდარი მხოლოდ კონკრეტული ოჯახის, ან სკოლის პრობლემაზე კი არა, ქვეყანაში არსებულ ვითარებაზე მიუთითებს, სადაც საზოგადოება, მათ შორის არასრულწლოვნები, ძალადობას ხედავენ ოჯახებში, ქუჩაში, საპარლამენტო დარბაზში, ტაბურეტკებიან სამღვდელოებაში.

რატომ მიდის საქმე დანაშაულამდე და შესაძლებელია თუ არა მისი პრევენცია, სად უშვებს შეცდომას ოჯახი, სკოლა, სამართალდამცავი სტრუქტურა და მთლიანად სახელმწიფო, ამ საკითხებზე “ფორტუნასთან” არასამთავრობო ორგანიზაცია “პარტნიორობა ადამიანის უფლებებისთვის” ხელმძღვანელმა, ანა არგანაშვილმა, ისაუბრა.

ანა არგანაშვილი: ბავშვთა შესახებ კვლევებში დაფიქსირებულია, რომ სანამ ანტისოციალური ქცევა წარმოიშვება, სანამ დანაშაულამდე მივალთ, ამას ყოველთვის წინ უძღვის ბულინგი, ჩაგვრა, ბავშვთან კომუნიკაციის გაწყვეტა, ბავშვის საჭიროებების უგულებელყოფადა ა. შ.

ამ ეჭვს, რომ მომხდარს ჰქონდა პრეისტორია, აქვს თავისი საფუძველი, რომელიც გამოძიებამ უნდა დაადასუროს. ეს შემთხვევა სისტემურად უნდა განვიხილოთ, ერთია, რა პასუხისმგებლობა დაეკისრებათ ინდივიდებს და დარწმუნებული ვარ, რომ სასამართლო ადეკვატურად დააკისრებს მათ პასუხისმგებლობას, მაგრამ მეორეა ის სისტემური ხარვეზი, რაც ჩვენ დავინახეთ.

კერძოდ, წლების განმავლობაში სკოლაში იყო ძალიან მაღალი ბავშვთა მიმართ ძალადობის და ბულინგის ფონი, მაგრამ ამაზე სახელმწიფოს რეაგირება არ ჰქონდა. სისტემური მიზეზი თუ არ მოგვარდა, ჩვენ ყოველდღიურად საფრთხის ქვეშ ვართ, რომ ბულინგი და ძალადობა დანაშაულში გადაიზრდება.

  • რეფერირების პროცედურის მიხედვით, ჯანდაცვის სამინისტრო, შსს და განათლების სამინისტრო უნდა ზრუნავდნენ ამაზე, რეალურად არის თუ არა ამ უწყებებს შორის კომუნიკაცია? ვიცით, რომ მასწავლებელს, რომელიც ხედავს, რომ სკოლაში ბულინგს აქვს ადგილი, ან თუნდაც ოჯახში ხორციელდება ძალადობა და ამის ნიშნები გვაქვს სახეზე,  აქვს ვალდებულება, შეატყობინოს დასახელებულ უწყებებს, რეალურად ხდება თუ არა მსგავსი კომუნიკაცია?

ანა არგანაშვილი: არაერთხელ გვითქვამს, სანამ ეს ფაქტი მოხდებოდა, რომ კოორდინაცია უწყებებს შორის არ არსებობს. უფრო მეტიც, უწყებები ერთმანეთის მუშაობის შესახებ ინფორმაციას არ ფლობენ, მათი სტატისტიკაც კი არ ემთხვევა ბავშვთა მიმართ ძალადობის და ბულინგის შესახებ. როგორც ომბუდსმენის ბოლო კვლევამ გამოავლინა, მასწავლებლებს ძალიან დაბალი ცნობიერება აქვთ ძალადობის და ბულინგის საკითხებზე. სრულმა უმრავლესობამ არ იცის, რომ კანონით ვალდებულება ეკისრებათ ამოიცნონ და შემდეგ გადამისამართება გააკეთონ. ასევე,  კანონით ვალდებულნი არიან სააღმზრდელო და საგანმანათლებლო ღონისძიებები გაატარონ. რეალურად განათლების, ჯანდაცვის და შს სამინისტროები არ თანამშრომლობენ ამ საკითხებზე, სწორედ ამიტომ შექმნეს უწყებათაშორისი კომისია ახლა, მაგრამ ეს უნდა შემქნილიყო ბევრი წლის წინ.

  • როცა ვსაუბრობთ იმაზე, რომ ბულინგის შესახებ მასწავლებლებს არ აქვთ სათანადო ცოდნა, საინტერესოა, რამდენად არის მასწავლებლის ტრენინგებში ეს საკითხი შეტანილი? 

ანა არგანაშვილი: ტრენინგები შეიძლება, იყოს მხოლოდ ერთი კომპონენტი ამ პრობლემის აღმოსაფხვრელად და არა ერთადერთი. სწორედ ამაშია პრობლემა, რომ განათლების სამინისტროს აქამდე ჰქონდა არასავალდებულო ტრენინგები მასწავლებლებისთვის, ხოლო ტრენინგების შემდეგ არ ამოწმებდნენ, რეალურად შეიცვალა თუ არა სკოლებში სიტუაცია. შემდგომი ზედამხედვლეობა არ ხდებოდა. ამას გარდა, ტრენინგი არ არის არანაირად საკმარისი, სკოლაში უნდა იყოს წრეები, მოქმედებდეს შიდა პროტოკოლი, ბავშვების ურთიერთდახმარების ჯგუფები უნდა იყოს, საგანმანათლებლო კურსებში უნდა იყოს ინტეგრირებული ძალადობის და ბულინგის წინააღმდეგ ბრძოლა. ასევე, კანონის გაცნობაა საჭირო ბავშვებისთვის. 

სამოქალაქო განათლება ჯერ კიდევ სუსტია სკოლებში და არა მხოლოდ ბავშვებისთვისაა სუსტი, მასწავლებლებსაც, სამწუხაროდ, კანონის უზენაესობისა და საკანონდმდებლო ნორმების შესახებ დაბალი ცნობიერება აქვთ. გარდა ამისა, ბევრი მათგანი ამბობს, რომ დღევანდელი დატვირთვის პირობებში არ ეძლევათ საშუალება, რომ ამ საკითხებისთვის ჰქონდეთ დრო, მათი დატვირთვა განისაზღვრება საგაკვეთილო პროცესით, როცა საჭიროა ჰქონდეთ დრო ბავშვებთან სხვა ტიპის კომუნიკაციისთვის. ესეც უნდა იყოს ბიუჯეტირებული. ბულინგის აღმოსაფხვრელად აქტივობების წილი დაფინანსებაში უნდა იყოს განსაზღვრული.

ერთ-ერთი პრობლემაა ის, რომ ბავშვების დრო არის დაუკავებელი, საგაკვეთილო პროცესის შემდეგ მათი დრო ცარიელია, არა აქვთ სპორტულ, სახელოვნებო, არაფორმალური განათლების აქტივობებში მონაწილეობის საშუალება. მაგალითად, აშშ-ში აქტიურად არის გავრცელებული ბავშვების მონაწილეობა თემის, იმ უბნის განვითარებაში, სადაც ცხოვრობენ, ხანდაზმულების დახმარება, სხვადასხვა მოწყვლადი ჯგუფების მხარდაჭერა მოხალისეობრივ საწყისებზე, ეკოლოგიაზე მუშაობა. უამრავი საქმიანობაა განსაზღვრული ბავშვებისთვის, რომ არ დარჩეთ ისეთი თავისუფალი დრო, რომელიც ანტისოციალურ ქცევად გარდაიქმნება, მე არ ვგულისხმობ, რომ ბავშვს თამაშის და გართობის უფლება უნდა შევუზღუდოთ, მაგრამ ესეც უნდა იყოს ორგანიზებული და არ უნდა იყოს ბავშვზე შეტოვებული, ის მოიფიქრებს თუ არა გართობის სწორ ფორმას, რომელიც ძალადობის შემცველი არ იქნება.

ამის გარდა, პრობლემაა, რომ დღეს ოჯახებთან არავინ მუშაობს. როგორ უნდა ამოიცნოს მშობელმა, თუ ბავშვი ავლენს ანტისოციალურ ქცევას ან აქვს რისკი ამ ქცევის განვითარებისა, ეს მათთვის არავის უსწავლებია. განათლების სამინისტრო უნდა მუშაობდეს ამაზე, გვაქვს პირდაპირ შესაბამისი ჩანაწერი, რომ სკოლა მშობლებთან კომუნიკაციის გარეშე ვერ უნდა ფუნქციონირებდეს. ბავშვი, მასწავლებელი და ოჯახი არის სამკუთხედი, მაგრამ ოჯახი გათიშულია, ძალიან ხშირად გათიშულია ბავშვიც. ბავშვი აღქმულია, როგორც ობიექტი, რომელსაც მხოლოდ უნდა მიაწოდო, მისი აზრი არ არის მოსმენილი, გათვალისწინებული. თუნდაც, ამ დღეებში, ყველა ვსაუბრობდით ბავშვებზე ბავშვების გარდა, მათთვის არავის უკითხავს, როგორ არიან სკოლაში, რას გრძნობენ, ანუ ისევ  მათი იზოლაცია ხდება.

  • როცა ვსაუბრობთ იმაზე, რომ ბავშვების საკითხები არ არის პრიორიტეტი სახელმწიფოსთვის, ამაში მშობლების როლი როგორია, აყენებენ კი მშობლები ამ მოთხოვნებს? რამდენად აქვთ ზოგადად მშობლებს ინფორმაცია ბავშვთა უფლებების შესახებ? სახელმწიფო მეტ-ნაკლებად მუშაობას იწყებს იმ პრობლემებზე, რომელზეც მოთხოვნა ჩნდება, რეალურად საზოაგადოებაშიც, მშობლებშიც ხომ არ არის პრობლემა, რის გამოც  ბავშვთა საკითხები არაპრიორიტეტულია შემდეგ უკვე სახელმწიფოსთვის? 

ანა არგანაშვილი: კი, ნამდვილად ასეა. მშობლები უნდა აქტიურობდნენ და ითხოვდნენ ამ ყველაფრის განხორციელებას, მაგრამ მშობლები მაშინაც კი, როცა, მაგალითად, სკოლის თვითმმართველობის, სამეურვეო საბჭოს ან დისციპლინური კომიტეტის წევრები არიან, ამ უფლებას აქტიურად არ იყენებენ. მაგალითისთვის, როცა ბავშვს სჭირდება ფსიქოლოგი და სახელმწიფო არ უზრუნველყოფს, ეს ბავშვის უფლების დარღვევაა და მშობელმა უნდა გაასაჩივროს. ეს ხშირ შემთხვევაში არ იციან და მეორე, სამწუხაროდ, ოჯახებში არის ცნობიერება, რომ, თუ პასიურები იქნებიან და დაექვემდებარებიან შემოთავაზებულ დღის წესრიგს, შეექმნებათ ნაკლები პრობლემა. ძალიან ბევრმა მშობელმა, რომელმაც იაქტიურა, შემდგომში განაცხადა, რომ ამის გამო, მისი შვილი კიდევ უფრო დაისაჯა, გაირიყა. ვინც სამართალს ვერ მიაღწია, მათ საბრძოლველად მოტივაცია დაკარგეს. ამიტომ ის მშობლები, რომლებიც აცნობიერებენ, რომ ბავშვის უფლებების დამცველები არიან, არ უნდა შეეგუონ სახელმწიფოს მხრიდან ბავშვის უფლებების ნაკლებ პრიორიტეტულად წარმოჩენას.

უმეტესობა ვართ მშობლები, მათ შორის ჟურნალისტები, სხვადასხვა სფეროში მოღვაწე ადამიანები, მაგრამ როცა ჩვენთვის ხდება ცნობილი სახელმწიფო ბიუჯეტის მიღების შესახებ, ან მთავრობის გეგმის შესახებ, თუნდაც, არჩევნების დროს პოლიტიკური პარტიების პროგრამების შესახებ არც ერთი მშობელი, არც ერთი ჩვენგანი არ სვამს კითხვას, კი მაგრამ თუ ყველა რეფორმა ბავშვებზე არ არის ორიენტირებული, მაშინ რანაირად შეგვიძლია ხვალინდელი დღის იმედი გვქონდეს? მაგალითად, ევროპის ბევრ ქვეყანაში ყველა სახელმწიფო რეფორმა,  გააზრებული და დაგეგმილია იმის მიხედვით, თუ,რას მოუტანს ბავშვებს. როგორ აისახება ეს რეფორმა ბავშვებზე დღეს და მომავალში. შეიძლება, გვეგონოს, რომ ეკონომიკის, ან სპორტის სფეროში რეფორმა არ არის კავშირში ბავშვთა უფლებებთან, მაგრამ რეალურად ყველაფერი კავშირშია და მათზე ახდენს ზეგავლენას. ამიტომ სახელმწიფომ ბავშვთა უფლებები არა მხოლოდ იზოლირებულად უნდა განიხილოს, არამედ გამჭოლად, ყველა მიმდინარე პროცესში და რეფორმაში დაითვალოს და გაანალიზოს, რა გავლენას მოახდენს ეს ბავშვებში.

  • მას შემდეგ რაც ეს ფაქტი მოხდა, საზოგადოებაში გაჩნდა მოთხოვნა კანონმდებლობის გამკაცრების…

ანა არგანაშვილი: ეს მოთხოვნა არ არის დაფუძნებული ინფორმაციაზე. თუ ადამიანმა არ იცის, როგორი კანონმდებლობა გვაქვს არასრულწლოვანთა მართლმსაჯულების სფეროში, რა თქმა უნდა, შეიძლება, დაუსაბუთებელი მოთხოვნები გვქონდეს. პირიქით არის საქმე, არასრულწლოვანთა მართლმსაჯულების სფეროში კარგი კანონმდებლობა გვაქვს, ერთ-ერთი სამაგალითო ძალიან ბევრი ქვეყნისთვის და გაეროს ბავშვთა უფლებების კომიტეტისთვის, მაგრამ პრობლემა ამ და სხვა კანონების აღსრულებაშია.

  • რა პრობლემებია აღსრულების მიმართულებით?

ანა არგანაშვილი:  ჩვენ კანონმდებლობა გვაკისრებს პრევენციის განხორციელების ვალდებულებას.  არასრულწლოვანთა დანაშაულების პრევენცია უნდა განხორციელდეს 3 დონეზე – ბავშვებისათვის, დღემდე რომელთაც არ შექმნიათ კანონთან კონფლიქტი, ბავშვებისათვის, რომელთაც აღენიშნებათ რისკ-ფაქტორების იმისა, რომ მომავალში შეექმნათ კანონთან კონფლიქტი, ბავშვებისათვის, რომელთაც უკვე შეექმნათ კანონთან კონფლიქტი და აქვთ განმეორების ანუ რეციდივის საფრთხე. მაგალითად, პრევენცია თუ არ განხორციელდა, მას შემდეგ რაც ბავშვთან დაფიქსირდა ანტისოციალური ქცევა, მოხვდა სისტემაში, ეს ნიშნავს, რომ კანონმდებლობა არ სრულდება. მაგალითად, ჯანდაცვის და განათლების სამინისტრო სწორედ უნდა იცავდეს ბავშვს იმისგან, რომ, თუ ბავშვის ქცევაში გარკვეული რისკები იკვეთება, ეს შემცირდეს, რომ ბავშვი არ მოხვდეს მართლმსაჯულების სისტემაში როგორც ბრალდებული. მაგალითად, ბევრი 14 წლამდე ბავშვი, რომელიც ავლენს გარკვეულ ანტისოციალურ ქცევას, ხშირად საჭიროებენ გარკვეული სახის მხარდაჭერას, ფსიქოლოგის კონსულტაციას, სხვადასხვა სერვისებში ჩართვას და სოციალური მუშაკის დახმარებას. იმისათვის, რომ 14 წლის მიღწევის შემდეგ, კანონთან კონფლიქტი არ შეექმნათ.  ამ მიმართულებით არის სრული პასიურობა. ჯანდაცვის სამინისტროს არ აქვს არც ერთი სპეციალური პროგრამა, რომელიც ანტისოციალური ქცევის კორექციაზე იქნებოდა ორიენტირებული, მაშინ საიდან გვაქვს მოლოდინი, რომ ბავშვები რომლებიც არიან რისკ-ჯგუფებში კანონთან კონფლიქტში არ იქნებიან.

  • განვითარებულ ქვეყნებში რა პროგრამები არსებობს ამ მიმართულებით?

ანა არგანაშვილი:  პირველ რიგში, ეს არის ოჯახთან მუშაობა, საგანმანათლებლო და ოჯახის გაძლიერების პროგრამები, ოჯახებს ასწავლიან იმ ნიშნების ამოცნობას, რა დროსაც უნდა მიხვდნენ, რომ ბავშვს დახმარება ესაჭიროება, რომ ანტისოციალური ან ძალადობრივი ქცევა არ წარმოიშვას. ამ ნიშნების გაჩენის შემთხვევაში სწორ მოქმედებას ასწავლიან. სკოლაში პროგრამებია სპეციალური, ასევე სკოლის შემდგომი, სათემო პროგრამები. ძალიან ბევრი რამ ხდება ყველა თემში, რაზეც ზემოთ ვისაუბრე, ბავშვები აქტიურად არიან ჩართულნი თემის ცხოვრებაში, საკუთარი როლი აქვთ გააზრებული, მომავლის მიზნები ჩამოყალიბებული.

 

თაკო ივანიაძე

ახალი ამბები /

|

4 დეკემბერი, 2017

|
WP_Query Object
(
    [query] => Array
        (
            [post_type] => post
            [post_status] => publish
            [posts_per_page] => 3
            [orderby] => ASC
            [tax_query] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [field] => slug
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => ana-arganashvili
                                    [1] => fortunas-temebi
                                    [2] => 51-e-skolis-incidenti
                                    [3] => danashaulis-prevencia
                                )

                        )

                )

            [post__not_in] => Array
                (
                    [0] => 193309
                )

        )

    [query_vars] => Array
        (
            [post_type] => post
            [post_status] => publish
            [posts_per_page] => 3
            [orderby] => ASC
            [tax_query] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [field] => slug
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => ana-arganashvili
                                    [1] => fortunas-temebi
                                    [2] => 51-e-skolis-incidenti
                                    [3] => danashaulis-prevencia
                                )

                        )

                )

            [post__not_in] => Array
                (
                    [0] => 193309
                )

            [error] => 
            [m] => 
            [p] => 0
            [post_parent] => 
            [subpost] => 
            [subpost_id] => 
            [attachment] => 
            [attachment_id] => 0
            [name] => 
            [static] => 
            [pagename] => 
            [page_id] => 0
            [second] => 
            [minute] => 
            [hour] => 
            [day] => 0
            [monthnum] => 0
            [year] => 0
            [w] => 0
            [category_name] => 
            [tag] => 
            [cat] => 
            [tag_id] => 12127
            [author] => 
            [author_name] => 
            [feed] => 
            [tb] => 
            [paged] => 0
            [meta_key] => 
            [meta_value] => 
            [preview] => 
            [s] => 
            [sentence] => 
            [title] => 
            [fields] => 
            [menu_order] => 
            [embed] => 
            [category__in] => Array
                (
                )

            [category__not_in] => Array
                (
                )

            [category__and] => Array
                (
                )

            [post__in] => Array
                (
                )

            [post_name__in] => Array
                (
                )

            [tag__in] => Array
                (
                )

            [tag__not_in] => Array
                (
                )

            [tag__and] => Array
                (
                )

            [tag_slug__in] => Array
                (
                )

            [tag_slug__and] => Array
                (
                )

            [post_parent__in] => Array
                (
                )

            [post_parent__not_in] => Array
                (
                )

            [author__in] => Array
                (
                )

            [author__not_in] => Array
                (
                )

            [ignore_sticky_posts] => 
            [suppress_filters] => 
            [cache_results] => 1
            [update_post_term_cache] => 1
            [lazy_load_term_meta] => 1
            [update_post_meta_cache] => 1
            [nopaging] => 
            [comments_per_page] => 50
            [no_found_rows] => 
            [order] => DESC
        )

    [tax_query] => WP_Tax_Query Object
        (
            [queries] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => ana-arganashvili
                                    [1] => fortunas-temebi
                                    [2] => 51-e-skolis-incidenti
                                    [3] => danashaulis-prevencia
                                )

                            [field] => slug
                            [operator] => IN
                            [include_children] => 1
                        )

                )

            [relation] => AND
            [table_aliases:protected] => Array
                (
                    [0] => mob1n_term_relationships
                )

            [queried_terms] => Array
                (
                    [post_tag] => Array
                        (
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => ana-arganashvili
                                    [1] => fortunas-temebi
                                    [2] => 51-e-skolis-incidenti
                                    [3] => danashaulis-prevencia
                                )

                            [field] => slug
                        )

                )

            [primary_table] => mob1n_posts
            [primary_id_column] => ID
        )

    [meta_query] => WP_Meta_Query Object
        (
            [queries] => Array
                (
                )

            [relation] => 
            [meta_table] => 
            [meta_id_column] => 
            [primary_table] => 
            [primary_id_column] => 
            [table_aliases:protected] => Array
                (
                )

            [clauses:protected] => Array
                (
                )

            [has_or_relation:protected] => 
        )

    [date_query] => 
    [request] => SELECT SQL_CALC_FOUND_ROWS  mob1n_posts.ID FROM mob1n_posts  LEFT JOIN mob1n_term_relationships ON (mob1n_posts.ID = mob1n_term_relationships.object_id) WHERE 1=1  AND mob1n_posts.ID NOT IN (193309) AND ( 
  mob1n_term_relationships.term_taxonomy_id IN (21536,21578,12127,16375)
) AND mob1n_posts.post_type = 'post' AND ((mob1n_posts.post_status = 'publish')) GROUP BY mob1n_posts.ID ORDER BY mob1n_posts.post_date DESC LIMIT 0, 3
    [posts] => Array
        (
            [0] => WP_Post Object
                (
                    [ID] => 195611
                    [post_author] => 12
                    [post_date] => 2017-12-11 14:03:49
                    [post_date_gmt] => 2017-12-11 10:03:49
                    [post_content] => სად გადის ზღვარი სამართლიანობის აღდგენასა და ჰუმანიზმს შორის - არასრულწლოვანთა კოლონიის ყოფილი დირექტორი  დღეს არასრულწლოვანთა   მართლმსაჯულების მიმართულებით არასამთავრობო ორგანიზაციას ხელმძღვანელობს. ტატო ქელბაქიანი „ფორტუნასთან“ ციხის კრიმინალიზაციის საფრთხეებსა და არასრულწლოვანთა პენიტენციურ დაწესებულებებში არსებულ ვითარებაზე საუბრობს.
  • სად გადის ზღვარი კანონს,  ჰუმანურობასა და საზოგადოების მიერ მოთხოვნილ სამართალს   შორის?
ტატო ქელბაქიანი: საზოგადოების პირველადი ემოციური განწყობები გასაგებია,  მნიშვნელოვანია დაზარალებულის ინტერესები. თუმცა, როცა სასჯელზე ვსაუბრობთ, გარდა იმისა, რომ სამართლიანობის აღსადგენად სასჯელი პროპორციული უნდა იყოს, მოზარდთან მიმართებაში მნიშვნელოვანია რეაბილიტაციაზე ორიენტირებაც.  არასრულწლოვანი საზოგადოებას წლების შემდეგ სრულფასოვან წევრად და არა საშიშ პიროვნებად უნდა დაუბრუნდეს.
  • სასჯელთან დაკავშირებით უფლებადამცველებისა და საზოგადოების ნაწილის პოზიცია მკვეთრად განსხვავებულია. მოსწავლეებს შორის დატრიალებული ტრაგედიის შემდეგ ხშირად ისმოდა შეფასებები,  რომ  „ბავშვები სასტიკები“ არიან. რა პრობლემას ქმნის საზოგადოების მსგავსი განწყობები?
ტატო ქელბაქიანი: საზოგადოება ზოგადად არ არის ტოლერანტული და არამარტო ჩვენთან.  როცა მსგავსი მძიმე ფაქტია მომხდარი, ამ ფონზე   რთულია,  საზოგადოებას აუხსნა, რატომ არის რეაბილიტაცია მნიშვნელოვანი. ძალიან დიდი სამუშაოა საზოგადოების ცნობიერების ამაღლებისთვის ჩასატარებელი და ამაში სახელმწიფო და მედია სწორი მესიჯების გაჟღერებით თანაბრად უნდა იყოს ჩართული.  რაც შეეხება მოზარდებს, ბავშვებს ახასიათებთ ანტისოციალური ქცევა,  რომელიც ზრდის და განვითარების ნაწილია და უმეტეს შემთხვევაში, უჩინარდება და ქრება სრულწლოვანების ასაკის მიღწევასთან ერთად.  არ ნიშნავს, რომ ანტისოციალური ქცევის ბავშვი  აუცილებლად დამნაშავე იზრდება.  ბრიტანეთშის მაგალითზე, დაახლოებით, 6% იყო, ვინც ანტისოციალური ქცევა ზრდასრულობისას გააგრძელა. რთული ქცევის ბავშვთან საჭიროა ჩარევა, მუშაობა და არა სტიგმატიზირება, რომ ამისგან არაფერი არ გამოვა.
  • თუ საკითხს შევხედავთ დაზარალებულის პოზიციიდან, არ გეჩვენებათ,  რომ დაზარალებულის ინტერესი ბოლომდე  არ იქნება გათვალისწინებული?
ტატო ქელბაქიანი:  დაზარალებულის ინტერესი და დაზარალებულის ჩართვა სამართლის აღსრულების პროცესში მიშვნელოვანია. ახალი მიდგომა - მედიაცია, იგივე  აღდგენითი მართლმსაჯულება, არის ჩატეხილი ხიდის აღდგენის მცდელობა დაზარალებულსა და დამნაშავეს შორის. ბუნებრივია, მსგავს რთულ შემთხვევებზე მედიაციამ შიძლება, ვერ გაამართლოს, თუმცა, ზოგიერთ ქვეყანაში ყოფილა მაგალითები,  როცა მედიაცია მკვლელობის საქმეზეც კი შედგა. მსგავსი მიდგომა შემდგომში შურისძიების ელემენტებსაც გამორიცხავს. მაგალითად,  ერთ სოფელში მცხოვრები ადამიანები, როცა ერთი დამნაშავეა და მეორე დაზარალებული,  სასჯელის მოხდის შემდეგ მათი თანაცხოვრება შესაძლებელი უნდა იყოს.
  • რამდენად ბევრია სასჯელის მაქსიმალური ვადა 12 წელი არასრულწლოვანისთვის და რამდენად ცოტაა მძიმე დანაშაულში ბრალდებულისთვის?
ტატო ქელბაქიანი:  თუ ამოცანაა,  რომ დამნაშავე საზოგადოებას სრულფასოვან წევრად დაუბრუნდეს, ამ შემთხვევაში საქართველოში მოქმედი სასჯელის ვადა, საშუალო ევროპული სტატისტიკის მიხედვით, ნორმალურია. მაქსიმალური სასჯელი  ჰოლანდიაში არის 6 წელია, ავსტრიაში - 10 წელი,  ესტონეთში - 15 წელი . 12 წელი არც ცოტაა და არც დრამატულად ბევრი. რაც უნდა დრამატული იყო დანაშაული,  ცალკეული შემთხვევით მთლიანი პოლიტიკის შეფასება და გადახედვა არასწორია. სასჯელის გამკაცრებას პრევენციაზე აქცენტირება სჯობს,  რადგან ხშირად საქმე სასჯელის ჩადენამდეა  გაფუჭებული. დღეს ციხეში, დახლოებით, 20-მდე მსჯავრდებულია. 2013 წელს, როცა მე ვიყავი - იყო 65, 2012 წლის აგვისტოში  - 150,  ხოლო  2007 წელს  200-მდე.  სტატისტიკა კლებადია და ამას ლიბერალურმა კანონმდებლობამაც შეუწყო ხელი. 
  • გამოდგება თუ არა სასჯელის სიმკაცრე პრევენციისთვის და კანონის ლიბერალურობა ხომ არ განაპირობებს დანაშაულის წახალისებას?
ტატო ქელბაქიანი:  სასჯელის შიშს აქვს პრევენციული ხასიათი, თუმცა, არასრულწლოვნებთან მიმართებაში ნაკლებად მუშაობს.  ბავშვები ბოლომდე ვერ აცნობიერებენ ,  არ ფიქრობენ შედეგებზე და სასჯელის შიში პრევენციას არ განაპირობებს. აქვე მნიშვნელოვანია,  რომ არასაპატიმრო სასჯელი (განრიდება ან მედიაცია) მოზარდმა ცალსახა პატიებად არ ჩათვალოს და იფიქროს,  რომ ყველაფრის კეთების უფლება აქვს.
  • როგორც არასრულწლოვანთა ციხის ყოფილი დირექტორი,  რა საფრთხეს შეიცავს ციხე მოზარდისთვის და რამდენად  ხშირია პენიტენციურ დაწესებულებებში ძალადობის შემთხვევები?
ტატო ქელბაქიანი:  ციხეს პიროვნებისთვის  კრიმინალიზაციის მაღალი საფრთხის მატარებელია. შვეიცარიის მაგალითით, არასაპატიმრო ღონისძიებები შვეიცარიაში  92% შემთხვევაში  გამოიყენება და მხოლოდ 8% იყო საპატიმრო. ციხეში მოზარდი წყდება სოციალურ წრეს, აფერხებს  გონებრივ და ფიზიკურ განვითარებას. პენიტენციურ დაწესებულებაშიც არის შიდა ძალადობის ფაქტები.  ეს რისკები პენიტენციურ სისტემაში სულ იქნება, რასაც კონტროლი და უკეთესი ინფრასტრუქტურა სჭირდება.
  • ბოლო პერიოდში გახშირდა 14 წელს მიუღწეველი ბავშვების მიერ ჩადენილი ვანდალიზმის ფაქტები.  დაფიქსირდა ასევე შემთხვევა, როცა მოკლულიც და ბრალდებულიც 13 წლის ბავშვი იყო . რა ხდება ასეთ შემთხვევაში,  არის თუ არა ეს შავი ხვრელი კანონმდებლობაში?
ტატო ქელბაქიანი:  რას ვაკეთებთ, როცა 14 წელს მიუღწეველი პირი სჩადის დანაშაულს ან აქვს ანტისოციალური ქცევა?!  - ვერაფერს. ეს არის კანონმდებლობის პრობლემა. მაქვს ინფორმაცია, რომ საპატრულო პოლიციის განყოფილებებში გამოკრული აქვთ ამ ბავშვების დაბადების თარიღები და ელოდებიან, როდის გახდება 14 წლის.  ეს არის არასერიოზული დამოკიდებულება, როდესაც არაფერს აკეთებ და ელოდები, როდის გახდება 14 წლის. დანაშაულის რეაგირების გარეშე დატოვება ბავშვისთვის არის წამახალისებელი ფაქტორი.  საჭიროა ეფექტური რეაგირება,  როგორც პროგრამებით, ასევე ინსტიტუციურად. დღეს არის ერთადერთი ინსტიტუციური ორგანო სამტრედიის სპეცსკოლა , სადაც უნდა მოხდეს მძიმე შემთხვევებში ბავშვის გადაყვანა, თუმცა,  ეს სკოლა ვერ ასრულებს თავის ფუნქციას.
  • ქვეყნის მენტალიტეტი, სოციალური ფონი არის თუ არა საქართველოში დანაშაულის მაპროვოცირებელი ფაქტორი?
ტატო ქელბაქიანი:  ქვეყანაში, საზოგადოებაში არის ძალიან დიდი ძალადობრივი ფონი. გაეროს ბავშვთა ფონდის მიერ ჩატარებული კვლევის მიხედვით, ოჯახებში ბავშვთა მიმართ ძალადობა აღზრდის მიღებული ფორმაა.  ძალადობა წარმოშობს ძალადობას, მსხვერპლი ბავშვი თავად ხდება მოძალადე და ა.შ. არის მენტალური პრობლემებიც,  რომელსაც სკოლებში კარგად ორგანიზებული სამოქალაქო განათლება სჭირდება. ადამიანებმა უნდა ისწავლონ კანონთან ურთიერთობა, პოლიციასთან თანამშრომლობა და ა.შ. ეს ყველაფერი ღირებულებათა ფონს ქმნის და საბოლოო ჯამში, მოზარდზე ახდენს გავლენას.     თამუნა გოგუაძე  [post_title] => რა ხდება არასრულწლოვანთა ციხეში და რამდენად მკაცრია კანონი - ინტერვიუ ციხის ყოფილ დირექტორთან [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => closed [ping_status] => closed [post_password] => [post_name] => ra-khdeba-arasrulwlovanta-cikheshi-da-ramdenad-mkacria-kanoni-interviu-cikhis-yofil-direqtortan [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2017-12-11 14:03:49 [post_modified_gmt] => 2017-12-11 10:03:49 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => http://fortuna.ge/?p=195611 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) [1] => WP_Post Object ( [ID] => 195240 [post_author] => 14 [post_date] => 2017-12-10 10:39:53 [post_date_gmt] => 2017-12-10 06:39:53 [post_content] => არასამთავრობო ორგანიზაცია “პარტნიორობა ადამიანის უფლებებისთვის” ხელმძღვანელმა,  ანა არგანაშვილმა თბილისში, მოქალაქის მიერ ბავშვზე ძალადობის ფაქტის შესახებ ინფორმაცია სოციალურ ქსელში გაავრცელა. საკუთარ "ფეისბუქის" გვერდზე  მან ფოტოც გამოაქვეყნა  და ბავშვის დაცვის მიზნით შესაბამის უწყებებს  მითითებულ მისამართზე გასვლისკენ მოუწოდა.  
ჩემი მეგობარი წერს, რომ მოსაშვილზე შპარის წინ ზის ეს ქალი, ყინავს ამ ბავშვს, უყვირის და ძალადობს, გამოძახებულია პატრულიც და ჩართულია გენერალური ინსპექცია. სანამ ბავშვი არ გაიყინება შსს ვერ მიხვდება რომ ბავშვი საფრთხის წინაშეა? თუ, სანამ ენჯეოს იურისტები არ მივლენ და ატეხავენ ამბავს. რატომ არის გაუგებარი რომ ეს ბავშვი ამ ყინვაში ღამით გაიყინება და ქალი თუ უარს ამბობს ბავშის წაყვანაზე, ბავშვი მაინც უნდა გადაიყვანონ. ოკ დავუტოვებ ჩემს შვილებს ვინმეს და წავალ მეც, რახან მანამდე არ აპირებს შსს რეაგირებას. სოციალური მუშაკები ქვეყანაში რომ არ გვყავს 6 საათის მერე, ეგ გავიგეთ ყველამ!
  როგორც კომენტარებიდან ირკვევა, აღნიშნული მისამართიდან ქალბატონი გადაიყვანეს , თუმცა ის კვლავ დაბრუნდა ადგილზე.
ეს ქალი კიდევ აქ ზის!!!!
https://www.facebook.com/photo.php?fbid=10156143460383754&set=a.10151357888813754.506859.686873753&type=3&theater   [post_title] => "ეს ქალი, ყინავს ამ ბავშვს, უყვირის და ძალადობს, გამოძახებულია პატრულიც" [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => closed [ping_status] => closed [post_password] => [post_name] => es-qali-yinavs-am-bavshvs-uyviris-da-dzaladobs-gamodzakhebulia-patrulic [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2017-12-10 10:41:09 [post_modified_gmt] => 2017-12-10 06:41:09 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => http://fortuna.ge/?p=195240 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) [2] => WP_Post Object ( [ID] => 194994 [post_author] => 12 [post_date] => 2017-12-08 17:09:06 [post_date_gmt] => 2017-12-08 13:09:06 [post_content] => "რუსთავის მე-18 საჯარო სკოლის მოსწავლე, რომელსაც ელექტროშოკი აღმოუჩინეს, ამბობს, რომ ნივთი სკოლაში შემთხვევით გამოჰყვა," - ამის შესახებ "ფორტუნას" სკოლის დირექტორმა, ნატალია ჯავახიშვილმა განუცხადა. მისივე თქმით, მანდატურმა ბავშვი, რომელიც მეათე კლასელია, საეჭვო ნივთით სკოლის ეზოს გარეთ შენიშნა, მას შემდეგ, რაც დარწმუნდნენ, რომ მას ელექტროშოკი ჰქონდა თან, პოლიციას გამოუძახეს. ნატალია ჯავახიშვილი: ეს მოხდა სკოლის ეზოს გარეთ, მანდატურმა შეამჩნია ჩვენი სკოლის მოსწავლე, მეათე კლასელი ბიჭი, რომელიც სკოლის გვერდით შენობასთან იდგა და ეკავა ხელში ფანარის მსგავსი ნივთი, მაგრამ ყურადღება იმან მიიქცია, რომ ეს ნივთი გამოსცემდა ხმას. შემოიყვანა ბავშვი სკოლაში და გვთხოვა, რომ შევსულიყავით მის კაბინეტში. მივხვდით, რომ ეს იყო ელექტროშოკი, გამოვიძახეთ საპატრულო პოლიცია, დავურეკეთ მშობელს და წაიყვანეს მოსწავლე, მშობელი და მანდატური გამოკითხვაზე.
  • თუ შეგინიშნავთ ბავშვისთვის რაიმე ანტისოციალური ქცევა ან თავად ხომ არ გამხდარა ბულინგის მსხვერპლი? 
ნატალია ჯავახიშვილი: ამ ბავშვისთვის არასდროს არანაირი ანტისოციალური ქცევა არ შემინიშნავს, არანაირ დისციპლინურ გადაცდომას არ ჰქონია მისი მხრიდან ადგილი. მშვიდი, საკმაოდ მოწესრიგებელი ბავშვია და კითხვაზე, თუ რათ უნდოდა ეს ნივთი, წამომყვაო - ასე განაცხადა. არც ბულინგის მხვერპლი გამხდარა, სრული პასუხისმგებლობით ვაცხადებ, რომ არ ყოფილა ასეთი.
  • ფსიქოლოგი თუ მუშაობს სკოლაში?
ნატალია ჯავახიშვილი: ფსიქოლოგი მუშაობს, ასევე გვყავს ორი სპეცმასწავლებელი. ფსიქოლოგს გასაუბრება არ მოუხდენია ბავშვთან, რადგან საპატრულო პოლიციამ წაიყვანა ბავშვი მშობელთან ერთად გამოკითხვაზე
  • მას შემდეგ რაც გაირკვევა, რა მიზნენებისთვის ჰქონდა ბავშვს ელექტროშოკი, რაიმე პრობლემის შემთხვევაში, რა ნაბიჯებს გადადგამს სკოლა?
ნატალია ჯავახიშვილი: ჩვენ სისტემატიურად ვახორციელებთ კონტროლს და ეჭვის შემთხვევაში ვაწარმოებთ ჩხრეკას. ჩართულნი ვართ შსს-ს ორ პროექტში ძალადობის თემაზე. ბავშვებს, მშობლებს უტარდებათ ლექციური საუბრები, მით უმეტეს, ბოლო პერიოდში განსაკუთრებით აქტიურად.
  • ზოგადად რამდენად დგას ბულინგის პრობლემა პირადად თქვენს სკოლაში და რა ღონისძიებებს მიმართავს მისი პრევენციისთვის სკოლა? 
ნატალია ჯავახიშვილი:  რაიმე მძაფრი შემთხვევა არ ყოფილა. ჩვენ ძალიან ხშირად ვატარებთ ღია კლასის საათებს ფსიქოლოგის თანდასწრებით და სისტემატიურად მიდის ამ თემაზე საუბარი. მსუბუქი შემთხვევები ყოფილა, ამ შემთხვევაში რეფერირებას აუცილებლად ვაწარმოებთ. მანდატურის სამსახურს აქვს ფსიქოლოგიური ცენტრი, მშობლის თანდასწრებით ხდება ასეთ დროს ბავშვის რეფერირება და მასთან ფსიქოლოგები იწყებენ მუშაობას.   თაკო ივანიაძე  [post_title] => ბავშვი ამბობს, რომ ელექტროშოკი სკოლაში შემთხვევით გამოჰყვა - დირექტორი [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => closed [ping_status] => closed [post_password] => [post_name] => bavshvi-romelsac-eleqtroshoki-aghmochnda-ambobs-rom-is-shemtkhvevit-gamohyva-skolashi-direqtori [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2017-12-08 17:15:26 [post_modified_gmt] => 2017-12-08 13:15:26 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => http://fortuna.ge/?p=194994 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) ) [post_count] => 3 [current_post] => -1 [in_the_loop] => [post] => WP_Post Object ( [ID] => 195611 [post_author] => 12 [post_date] => 2017-12-11 14:03:49 [post_date_gmt] => 2017-12-11 10:03:49 [post_content] => სად გადის ზღვარი სამართლიანობის აღდგენასა და ჰუმანიზმს შორის - არასრულწლოვანთა კოლონიის ყოფილი დირექტორი  დღეს არასრულწლოვანთა   მართლმსაჯულების მიმართულებით არასამთავრობო ორგანიზაციას ხელმძღვანელობს. ტატო ქელბაქიანი „ფორტუნასთან“ ციხის კრიმინალიზაციის საფრთხეებსა და არასრულწლოვანთა პენიტენციურ დაწესებულებებში არსებულ ვითარებაზე საუბრობს.
  • სად გადის ზღვარი კანონს,  ჰუმანურობასა და საზოგადოების მიერ მოთხოვნილ სამართალს   შორის?
ტატო ქელბაქიანი: საზოგადოების პირველადი ემოციური განწყობები გასაგებია,  მნიშვნელოვანია დაზარალებულის ინტერესები. თუმცა, როცა სასჯელზე ვსაუბრობთ, გარდა იმისა, რომ სამართლიანობის აღსადგენად სასჯელი პროპორციული უნდა იყოს, მოზარდთან მიმართებაში მნიშვნელოვანია რეაბილიტაციაზე ორიენტირებაც.  არასრულწლოვანი საზოგადოებას წლების შემდეგ სრულფასოვან წევრად და არა საშიშ პიროვნებად უნდა დაუბრუნდეს.
  • სასჯელთან დაკავშირებით უფლებადამცველებისა და საზოგადოების ნაწილის პოზიცია მკვეთრად განსხვავებულია. მოსწავლეებს შორის დატრიალებული ტრაგედიის შემდეგ ხშირად ისმოდა შეფასებები,  რომ  „ბავშვები სასტიკები“ არიან. რა პრობლემას ქმნის საზოგადოების მსგავსი განწყობები?
ტატო ქელბაქიანი: საზოგადოება ზოგადად არ არის ტოლერანტული და არამარტო ჩვენთან.  როცა მსგავსი მძიმე ფაქტია მომხდარი, ამ ფონზე   რთულია,  საზოგადოებას აუხსნა, რატომ არის რეაბილიტაცია მნიშვნელოვანი. ძალიან დიდი სამუშაოა საზოგადოების ცნობიერების ამაღლებისთვის ჩასატარებელი და ამაში სახელმწიფო და მედია სწორი მესიჯების გაჟღერებით თანაბრად უნდა იყოს ჩართული.  რაც შეეხება მოზარდებს, ბავშვებს ახასიათებთ ანტისოციალური ქცევა,  რომელიც ზრდის და განვითარების ნაწილია და უმეტეს შემთხვევაში, უჩინარდება და ქრება სრულწლოვანების ასაკის მიღწევასთან ერთად.  არ ნიშნავს, რომ ანტისოციალური ქცევის ბავშვი  აუცილებლად დამნაშავე იზრდება.  ბრიტანეთშის მაგალითზე, დაახლოებით, 6% იყო, ვინც ანტისოციალური ქცევა ზრდასრულობისას გააგრძელა. რთული ქცევის ბავშვთან საჭიროა ჩარევა, მუშაობა და არა სტიგმატიზირება, რომ ამისგან არაფერი არ გამოვა.
  • თუ საკითხს შევხედავთ დაზარალებულის პოზიციიდან, არ გეჩვენებათ,  რომ დაზარალებულის ინტერესი ბოლომდე  არ იქნება გათვალისწინებული?
ტატო ქელბაქიანი:  დაზარალებულის ინტერესი და დაზარალებულის ჩართვა სამართლის აღსრულების პროცესში მიშვნელოვანია. ახალი მიდგომა - მედიაცია, იგივე  აღდგენითი მართლმსაჯულება, არის ჩატეხილი ხიდის აღდგენის მცდელობა დაზარალებულსა და დამნაშავეს შორის. ბუნებრივია, მსგავს რთულ შემთხვევებზე მედიაციამ შიძლება, ვერ გაამართლოს, თუმცა, ზოგიერთ ქვეყანაში ყოფილა მაგალითები,  როცა მედიაცია მკვლელობის საქმეზეც კი შედგა. მსგავსი მიდგომა შემდგომში შურისძიების ელემენტებსაც გამორიცხავს. მაგალითად,  ერთ სოფელში მცხოვრები ადამიანები, როცა ერთი დამნაშავეა და მეორე დაზარალებული,  სასჯელის მოხდის შემდეგ მათი თანაცხოვრება შესაძლებელი უნდა იყოს.
  • რამდენად ბევრია სასჯელის მაქსიმალური ვადა 12 წელი არასრულწლოვანისთვის და რამდენად ცოტაა მძიმე დანაშაულში ბრალდებულისთვის?
ტატო ქელბაქიანი:  თუ ამოცანაა,  რომ დამნაშავე საზოგადოებას სრულფასოვან წევრად დაუბრუნდეს, ამ შემთხვევაში საქართველოში მოქმედი სასჯელის ვადა, საშუალო ევროპული სტატისტიკის მიხედვით, ნორმალურია. მაქსიმალური სასჯელი  ჰოლანდიაში არის 6 წელია, ავსტრიაში - 10 წელი,  ესტონეთში - 15 წელი . 12 წელი არც ცოტაა და არც დრამატულად ბევრი. რაც უნდა დრამატული იყო დანაშაული,  ცალკეული შემთხვევით მთლიანი პოლიტიკის შეფასება და გადახედვა არასწორია. სასჯელის გამკაცრებას პრევენციაზე აქცენტირება სჯობს,  რადგან ხშირად საქმე სასჯელის ჩადენამდეა  გაფუჭებული. დღეს ციხეში, დახლოებით, 20-მდე მსჯავრდებულია. 2013 წელს, როცა მე ვიყავი - იყო 65, 2012 წლის აგვისტოში  - 150,  ხოლო  2007 წელს  200-მდე.  სტატისტიკა კლებადია და ამას ლიბერალურმა კანონმდებლობამაც შეუწყო ხელი. 
  • გამოდგება თუ არა სასჯელის სიმკაცრე პრევენციისთვის და კანონის ლიბერალურობა ხომ არ განაპირობებს დანაშაულის წახალისებას?
ტატო ქელბაქიანი:  სასჯელის შიშს აქვს პრევენციული ხასიათი, თუმცა, არასრულწლოვნებთან მიმართებაში ნაკლებად მუშაობს.  ბავშვები ბოლომდე ვერ აცნობიერებენ ,  არ ფიქრობენ შედეგებზე და სასჯელის შიში პრევენციას არ განაპირობებს. აქვე მნიშვნელოვანია,  რომ არასაპატიმრო სასჯელი (განრიდება ან მედიაცია) მოზარდმა ცალსახა პატიებად არ ჩათვალოს და იფიქროს,  რომ ყველაფრის კეთების უფლება აქვს.
  • როგორც არასრულწლოვანთა ციხის ყოფილი დირექტორი,  რა საფრთხეს შეიცავს ციხე მოზარდისთვის და რამდენად  ხშირია პენიტენციურ დაწესებულებებში ძალადობის შემთხვევები?
ტატო ქელბაქიანი:  ციხეს პიროვნებისთვის  კრიმინალიზაციის მაღალი საფრთხის მატარებელია. შვეიცარიის მაგალითით, არასაპატიმრო ღონისძიებები შვეიცარიაში  92% შემთხვევაში  გამოიყენება და მხოლოდ 8% იყო საპატიმრო. ციხეში მოზარდი წყდება სოციალურ წრეს, აფერხებს  გონებრივ და ფიზიკურ განვითარებას. პენიტენციურ დაწესებულებაშიც არის შიდა ძალადობის ფაქტები.  ეს რისკები პენიტენციურ სისტემაში სულ იქნება, რასაც კონტროლი და უკეთესი ინფრასტრუქტურა სჭირდება.
  • ბოლო პერიოდში გახშირდა 14 წელს მიუღწეველი ბავშვების მიერ ჩადენილი ვანდალიზმის ფაქტები.  დაფიქსირდა ასევე შემთხვევა, როცა მოკლულიც და ბრალდებულიც 13 წლის ბავშვი იყო . რა ხდება ასეთ შემთხვევაში,  არის თუ არა ეს შავი ხვრელი კანონმდებლობაში?
ტატო ქელბაქიანი:  რას ვაკეთებთ, როცა 14 წელს მიუღწეველი პირი სჩადის დანაშაულს ან აქვს ანტისოციალური ქცევა?!  - ვერაფერს. ეს არის კანონმდებლობის პრობლემა. მაქვს ინფორმაცია, რომ საპატრულო პოლიციის განყოფილებებში გამოკრული აქვთ ამ ბავშვების დაბადების თარიღები და ელოდებიან, როდის გახდება 14 წლის.  ეს არის არასერიოზული დამოკიდებულება, როდესაც არაფერს აკეთებ და ელოდები, როდის გახდება 14 წლის. დანაშაულის რეაგირების გარეშე დატოვება ბავშვისთვის არის წამახალისებელი ფაქტორი.  საჭიროა ეფექტური რეაგირება,  როგორც პროგრამებით, ასევე ინსტიტუციურად. დღეს არის ერთადერთი ინსტიტუციური ორგანო სამტრედიის სპეცსკოლა , სადაც უნდა მოხდეს მძიმე შემთხვევებში ბავშვის გადაყვანა, თუმცა,  ეს სკოლა ვერ ასრულებს თავის ფუნქციას.
  • ქვეყნის მენტალიტეტი, სოციალური ფონი არის თუ არა საქართველოში დანაშაულის მაპროვოცირებელი ფაქტორი?
ტატო ქელბაქიანი:  ქვეყანაში, საზოგადოებაში არის ძალიან დიდი ძალადობრივი ფონი. გაეროს ბავშვთა ფონდის მიერ ჩატარებული კვლევის მიხედვით, ოჯახებში ბავშვთა მიმართ ძალადობა აღზრდის მიღებული ფორმაა.  ძალადობა წარმოშობს ძალადობას, მსხვერპლი ბავშვი თავად ხდება მოძალადე და ა.შ. არის მენტალური პრობლემებიც,  რომელსაც სკოლებში კარგად ორგანიზებული სამოქალაქო განათლება სჭირდება. ადამიანებმა უნდა ისწავლონ კანონთან ურთიერთობა, პოლიციასთან თანამშრომლობა და ა.შ. ეს ყველაფერი ღირებულებათა ფონს ქმნის და საბოლოო ჯამში, მოზარდზე ახდენს გავლენას.     თამუნა გოგუაძე  [post_title] => რა ხდება არასრულწლოვანთა ციხეში და რამდენად მკაცრია კანონი - ინტერვიუ ციხის ყოფილ დირექტორთან [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => closed [ping_status] => closed [post_password] => [post_name] => ra-khdeba-arasrulwlovanta-cikheshi-da-ramdenad-mkacria-kanoni-interviu-cikhis-yofil-direqtortan [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2017-12-11 14:03:49 [post_modified_gmt] => 2017-12-11 10:03:49 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => http://fortuna.ge/?p=195611 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) [comment_count] => 0 [current_comment] => -1 [found_posts] => 277 [max_num_pages] => 93 [max_num_comment_pages] => 0 [is_single] => [is_preview] => [is_page] => [is_archive] => 1 [is_date] => [is_year] => [is_month] => [is_day] => [is_time] => [is_author] => [is_category] => [is_tag] => 1 [is_tax] => [is_search] => [is_feed] => [is_comment_feed] => [is_trackback] => [is_home] => [is_404] => [is_embed] => [is_paged] => [is_admin] => [is_attachment] => [is_singular] => [is_robots] => [is_posts_page] => [is_post_type_archive] => [query_vars_hash:WP_Query:private] => 70fbf32750c1ebc7d29c596cc6fe1829 [query_vars_changed:WP_Query:private] => [thumbnails_cached] => [stopwords:WP_Query:private] => [compat_fields:WP_Query:private] => Array ( [0] => query_vars_hash [1] => query_vars_changed ) [compat_methods:WP_Query:private] => Array ( [0] => init_query_flags [1] => parse_tax_query ) )

მსგავსი სიახლეები