„მაშინ მეგონა, რომ აღარც გავიღიმებდი, აღარც გაპრანჭვის, ან სადმე წასვლის სურვილი გამიჩნდებოდა, მაგრამ, მგონი, მართლა არ ხდება ისეთის დაშვება, რასაც ვერ გადავიტანთ“.
„სტრესი, ტკივილი და გაუძლებლის გაძლება, ჩემი უახლოესი ადამიანების, თითოეული თქვენგანის მხრიდან თანადგომის და გამხნევების შედეგად შევძელი.“
„ქალს, რომელიც დაბადებიდან 3 წლამდე მენჯებზე თაბაშირებით 5 ოპერაცია თვალებზე გაკეთებული, რომელიც წინა ხაზზე, ტყვიის წვიმაში მუშაობდა, ანევრიზმაც ვერაფერს უზამს“.
„ვინც იცით, ხომ ამდენი კრიზისი გამოვიარე დღემდე და ყველაზე რთული ყოფილა, როცა ამგვარი განსაცდელისას, და-ძმა და მეუღლე არ გყავს და იმედად მხოლოდ 29 წლის შვილი და დედის ლოცვა გეგულება“.
ბატონო გიორგი, მე, კოვიდგადატანილი ერთი მოქალაქე, უმორჩილესად გთხოვთ, სადღესასწაულო დღეებშიც მაქსიმალურად შეინარჩუნოთ ამჟამად დადგენილი აკრძალვების დიდი ნაწილი.
