კომპოზიტორ მაიკო კაჭკაჭიშვილის ვოკალური სტუდია დიდი პრეზენტაციის შემდგომ ოფიციალურად გაიხსნა.
მამამ ემიგრაციაში 21 წელი გაატარა და საქართველოში ჩემზე ერთი წლით ადრე დაბრუნდა.
ეს იყო ჩემთვის ყველაზე ტოპ და ბედნიერი დღე, მაგრამ ამ დღეს აჯობა ქორწილის დღემ.
მთავარი ისაა, რაც უნდა გამოუვალ მდგომარეობაში იყოს, ჩემი და მამის იმედი ყოველთვის უნდა ჰქონდეს.
დიდი ხანი დავატარებდი ამ ოცნებას გულით, მაგრამ გარკვეული პირობები ხელს არ მიწყობდა.
ქორწილს ვგეგმავდით დაახლოებით 5 თვის განმავლობაში და ვერ ვიტყოდი რომ მარტივი იყო.
ეს ზაფხული, პრინციპში, ამისთვის გამოვიყენე - ვმუზიცირებდი. მივიღე საბურთალოს რუჯი..
ამბობენ, რომ გამიჭირდება კლიმატის გამო, ამიტომ ფეხს ვითრევ... ჯერჯერობით ინდოეთში გამგზავრება ოცნებად მრჩება...
მიუხედავად იმისა, რომ რვაში გავდივარ სამსახურში, ჯერ არ დასრულებულა ჩემი მოგზაურობა, ისევ საქართველოში ვიმოგზაურებთ.
მართლა არ ვიცი, 10 წლის მერე სად ვიქნები, მაგრამ ერთი რამ ზუსტად ვიცი, რომ სცენის გარეშე ვერ გავძლებ ვერც 10, ვერც 30 და ვერც 40 წლის შემდეგ.
საკონცერტო მუშაობისა და მუსიკალური სკოლის პარალელურად, ამ მიმართულებითაც დიდი შრომაა გასაწევი, რადგან მსმენელი ჩვენგან ახალ სიმღერებს ელოდება...
ვიღვიძებ დილის რვა საათზე, ვიკვებები ჯანსაღად, ცილებითა და მწვანე საკვებით, ვიღებ პროტეინს.
როცა აეროპორტში ქართული საუბარი გავიგე. მეგობართან ერთად ვიყავი და ვკითხე, გჯერა, რომ ქართულად ლაპარაკობენ და საქართველოში ვართ-მეთქი?
ზამთარში რომ მნახეს ხევსურებმა, ხევსურეთში უნდა გადავფრენილიყავი, გაუკვირდათ, ყველა მოდის ზამთარში ბარში და შენ იმ სიცივეში ისევ მთაში მიდიხარო?
მგონია, რომ ჩვენი სიყვარული უპირობოა. კონკრეტული მიზეზები, თუ რატომ მიყვარს და რატომ ვუყვარვარ, არ არსებობს.
