ნინა წკრიალაშვილი: "40 წლის ასაკში ბევრი რამ გადავაფასე!.." | Radio Fortuna - ოფიციალური ვებგვერდი

ნინა წკრიალაშვილი: „40 წლის ასაკში ბევრი რამ გადავაფასე!..“

პოპულარული

ნინა წკრიალაშვილი: „40 წლის ასაკში ბევრი რამ გადავაფასე!..“

ნინა წკრიალაშვილი ახალი ბიზნესიდეით არის გატაცებული. მალე საკუთარი მაღაზია ექნება, სადაც ჩინეთიდან სამოსს, აქსესუარებს, ფეხსაცმელსა და ჩანთებს შემოიტანს.ს წორედ ამისთვის გაემგზავრა ჩინეთში ორი კვირით… „რუსთავი 2“-ზე „სილამაზის ფორმულას“ იწყებს და ახლა გადაღებებით არის დაკავებული, მაგრამ სასტუმრო „კოსტეში“ ჩვენთან ინტერვიუსთვის სიამოვნებით მოიცალა.

ნინა:

მაინც მათქმევინე, არც გამიხმოვანებია არსად. დიდი ხანია, მინდა, მქონდეს ჩემი ბიზნესი. მქონდა მცდელობები, იდეები, მაგრამ შუა გზაში გადავიფიქრე, რადგან მივხვდი, რომ ჩემი არ იყო. მათ შორის იყო საცვლების ბიზნესი, ამ შემთხვევაში ბევრ პრობლემას შევხვდით და მივხვდით, რომ საქართველოში ვერ მივიღებდით კარგ ხარისხს. საქართველოში ფიზიკურად არ არიან თეთრეულის თარგის გამოჭრელი ადამიანები. ეს იყო ერთადერთი, მაგრამ ყველაზე მთავარი პრობლემა. გადავწყვიტე, გავაკეთო ჩემი მაღაზია და ასევე ატელიეც. ვცდილობ, ვიფიქრო ჩემს პენსიაზე. ვხუმრობ, რა თქმა უნდა. ქალების უმეტესობას და მეც არასდროს ჰბეზრდება ახალი სამოსი. მივხვდი, რომ საკუთარი ატელიე  და მაღაზია იქნება ჩემი ჯიბისთვის დიდი ეკონომია, ამდენ ტანსაცმელს რომ დავინახავ, მეგონება, რომ ყველაფერი ჩემია და ზედმეტ ფულს ამდენ ძონძში აღარ დავხარჯავ (იცინის). რაც მომეწონება, შევიკერავ, ორი ძალიან მაგარი მკერავი მყავს. მაქსიმუმ 10 მარტამდე ჩემი მაღაზია, რომელსაც ჰქვია „ნინას ტანგო“, გაიხსნება.

უცბად ნინას ტანგა მომესმა…

(იცინის) ამაზე უკვე დამცინეს. შეიძლება, უბრალოდ, ტანგო დავარქვა. ვფიქრობ, მომავალში მამაკაცის სამოსიც იქნება წარმოდგენილი და ტანგოს ქალი და მამაკაცი ცეკვავენ. თანაც, ჩემი ხასიათი ტანგოს ჰგავს. მაღაზიისთვის მინდოდა, „69“ დამერქმია. მერე დამეზარა მამაჩემის ხუთწლიანი გაბუტვები და მართლმადიდებელ მშობელთა კავშირის მოვარდნები. საბოლოოდ, ტანგო დავარქვი. თეთრეულის ხაზს თუ გამოვუშვებ, იმას დავარქმევ „69“-ს.

ჩინეთში რატომ წახვედი?

სამოსი, აქსესუარები, ფეხსაცმელები და ჩანთები ჩინეთიდან უნდა შემოვიტანო. გავიარე კონსულტაცია ბიჭოლასთან, რომელიც დიდი ხანია, იქ არის და სხვათა შორის, ძალიან პოპულარულია. ძალიან დიდი წარმატება აქვს, სახელით იცნობენ. უნდა უსმინო, ჩინურად როგორ ლაპარაკობს. მე მხოლოდ ორი სიტყვა ვიცი, გამარჯობა და დიდი მადლობა.

მთელი სამყარო ყველაფერს ჩინეთშია კეთებს. თუ იქ  სწორ ადგილებს მიაგენი, ნებისმიერი ხარისხის რაღაცებს შეიძენ. მინდა, ჩემს მაღაზიაში ნორმალურ ფასად კარგი ხარისხის რაღაცები იყიდებოდეს. ორი კვირა გავატარე იქ. ბევრი ვიფიქრე და ვარჩიე, მაგრამ მაინც არ მეყო ეს დრო და კიდევ ერთხელ მინდა გავემგზავრო. სამოსის გარდა, შემოვიტან იმ აქსესუარებს, რაც ატელიეში გამომადგება.

ფინანსურად ვინ გეხმარება?

ბოლო 17 წელია, საკუთარ თავს თავად უზრუნველვყოფ. დანაზოგი, ბანკი, ოჯახი…

ანუ მამაც გეხმარება?

უმეტესი ნაწილი ჩემია, მამაც მეხმარება, დედა ჩუმად, ცალკე (იცინის). მჯერა, რომ წარმატებული წამოწყება იქნება. ატელიეზე დიდ იმედებს ვამყარებ.

„რუსთავი 2“-ზე გადაცემას იწყებ…

„მარაოზე“ გადიოდა „პომადა“, რომელსაც უამრავი მაყურებელი ჰყავდა, გადაწყდა მისი „რუსთავი 2“-ზე გადატანა. ფორმატი ცოტა სხვანაირი იქნება, მაგრამ იდეა იგივე რჩება. გადაცემის სახელწოდებაა „სილამაზის ფორმულა“. ჩვენი მიზანი იქნება არა უბრალოდ ადამიანების გალამაზება, არამედ მათი იმიჯის რადიკალური შეცვლა. ერთ კვირაში ეთერში გავა. ჩემი პროდიუსერები მეუბნებიან, უფრო აკადემიური იყავიო, მაგრამ არ გამომდის.  ვყვები საკუთარ თავზე ღადაობა ისტორიებს, ყველაზე სასაცილო ამბებს არ უშვებენ, მეუბნებიან, რომ არ შეიძლება, ამდენი საკუთარ თავზე იხუმრო. ვთქვათ, სადღაც მაღაზიაში ვარ და რაღაც ქუდს მაზომებენ, ვამბობ, არ დამახუროთ, რადგან ოთხკუთხედი თავი მაქვს-მეთქი (იცინის).

შენი გარეგნობა მუდმივი განხილვის საგანია… რამე ხომ არ შეცვალე კიდევ?

არაფერი შემიცვლია ჯერ (იცინის). 40 წლის გავხდი, ალბათ, 45 წლის ასაკში სახეს გადავიჭიმავ. რას გადამეკიდნენ, ყველას ჩემზე მეტი აქვს გაკეთებული. რაც შეეხება ტანს, აქაც არ მქონია ცვლილება, უბრალოდ, მკერდზე და საჯდომზე ძველი ფორმები დავიბრუნე, რაც 10 წლის წინ მქონდა. ცხვირი ვის არ გაუკეთებია და მეზოთერაპია? გადამაყოლეს!.. საკუთარ თავზე ვხუმრობ ხოლმე, მგონი, მარტო ყურები არ მაქვს გაკეთებული-მეთქი. როცა მაინც ლაპარაკობენ, ჯობია, შენ დაასწრო (იცინის).

ისე, ამ ბოლო დროს ჭორები საერთოდ არ მაინტერესებს, არც საკუთარ თავზე და არც სხვაზე. ძალიან დავიღალე. ასე მშვიდად ვარ. მივეცი საკუთარ თავს იმის უფლება, რომ მხოლოდ სასარგებლო ინფორმაცია მივიღო. ძალიან მარტივი გახდა ყველაფერი. „შენზე იცი, რა თქვეს?“, ასე რომ იწყებენ ლაპარაკს, უკვე აღარ მაინტერესებს. არც ადრე ვაქცევდი ყურადღებას, მაგრამ ჩემი მშობლები ნერვიულობდნენ… ჩვენი პროფესიის ადამიანებზე სულ ჭორაობენ. ერთადერთი, რაც მაინტერესებს, ისაა, რომ ბევრი ვიმუშაო და მომავალი წლები არ ვიცხოვრო პენსიაზე. არ შემიძლია. თან, სარკეში ჩაიხედო, ნაოჭები დაინახო და თან, ფული არ გქონდეს… ილაპარაკონ მათ, ვინც არაფერს აკეთებს და მერე უყურონ ჩემს შრომის შედეგს.

მახსოვს, გყავდა გვერდით მამაკაცი…

აღარ მყავს… ჩემს პირადში არაფერი ხდება. ნამდვილად ასეა. მარტო ვარ და მივხვდი, რომ ყველაზე შრომისუნარიანი, ენერგიული და ნაყოფიერი მარტოობისას ვარ. სიყვარული ხელს მიშლის. არანორმალური ვიცი ყველაფერი. სულ ვფიქრობ, სადმე რომ გავიდე, არ ეწყინოს-მეთქი… საკუთარ თავზე უარს ვამბობ. ჩვენი პროფესიის ადამიანს მაშინ მამულიჩასნაირი ადამიანი უნდა ჰყავდეს გვერდით. მამულიჩა კი ერთი იყო და ისიც დაკავებულია (იღიმის).

მყავს სამი კატა. ამ ბოლო წლებში აღმოვაჩინე, რომ ვგიჟდები ცხოველებზე. სახლში საჭმელი რომ გამითავდება, მეზარება ჩასვლა, კატებს თუ არ აქვთ საჭმელი, აუცილებლად დილის ხუთ საათზეც ჩავდივარ და ამომაქვს. სახლში ჩემი დაბრუნება უხარიათ და ვერ ვგრძნობ, რომ მარტო ვარ.

ჩემი კატები ბევრ ადამიანს ჯობია, ზოგადად, ცხოველებიც. იმდენად დადებით და პოზიტიურ ენერგიას გაძლევენ… გრძნობენ, როდის ვარ ცუდ ხასიათზე, როცა პრობლემა მაქვს, სამივე ზედ მაზის.

რაც დრო გადის, ვხვდები, რომ მეგობრები აღარ მყავს, იშვიათი ადამიანების გარდა, ორი-სამი ახლო მეგობარი შემომრჩა.

რატომ, რთულ პერიოდში გაგიცრუეს იმედები?

როცა კარგად ხარ, ყველა ნინა-ნინას გაიძახის. ცუდად ყოფნისას არავის უნდიხარ. ისე, ზოგადად, დიდხანს ცუდად ყოფნა არ შემიძლია.

შენი ეს ნათქვამი მამაკაცებსაც ეხება, თუ სამეგობრო წრეს?

არა, სამეგობრო წრეს. იცი, რაში მიმართლებს? რამდენი რომანიც დამთავრებულა, პირველი-ორი თვე გვქონია მძიმე, შემდეგ კი კარგი ურთიერთობები ჩამოგვიყალიბებია. არავის სერიოზული არაფერი დაუშავებია. მეგობრობისთვის ფანტასტიკურები არიან. ყველა მათგანთან ძალიან კარგი ურთიერთობა მაქვს. ერთთან განსაკუთრებით ვმეგობრობ. დღემდე, რამე რომ მიჭირს, მას ვურეკავ პირველს და ისიც ასეა… მიხარია ხოლმე მაინც, როცა ხუთი წლის მერე მეუბნებიან – მაშინ ვერ დაგაფასე და ახლა გაფასებო. იცი, რატომ? არავის არაფერს ვთხოვ, კომფორტს ვუქმნი და ზედ ვყვები. ეტყობა, არ არის საჭირო ზედ გადაყოლა…

40 წლის ასაკში კიდევ რამე გადააფასე?

ბოლო ხანია, ძალიან შევიცვალე. განსაკუთრებით, ბოლო ერთი წელი… არ მჯერა, რომ 40 წლის ვარ, მაგრამ ცხოვრებისეული გამოცდილება თავისას შვრება. თავს ძალას აღარ ვატან, რომ რაღაც ისეთი გავაკეთო, რაც არ მინდა. არასდროს ვაკეთებდი, მაგრამ ახლა მივხვდი – ჯერ საკუთარ თავზე უნდა ვიფიქრო და მერე სხვაზე. ამის გამო ბევრი წელი დამეკარგა თუნდაც დეპრესიაში, ბევრი საქმე გავწელე, ბევრიც ვერ გავაკეთე.

მამაკაცები გაწუხებენ? სულ გაპრანჭული ხარ…

თუ გადაღება არ მაქვს, არც მაკიაჟს ვიკეთებ და მაცვია ჯინსი და ბოტასი. არსად დავდივარ, კლუბში რომ წავიდე, რა გავაკეთო? ამბობენ, „ბასიანი“ კარგი კლუბია, მაგრამ რომ მივიდე, რა გავაკეთო?!.

„ბნელ ოთახზე“ ლაპარაკობენ ბევრს…

შეიძლება, „ბნელი ოთახის“ სანახავად წავიდეს კაცი (იცინის). „გალერისთვის“ ბებერი ვარ, თავი მისკდება, იქ რომ შევდივარ. ქართულ რესტორანს კი ვერ ვიტან, ქორწილი რომ მქონდეს, მაინც არ შევალ.

გექნება კიდევ ქორწილი?

რაზეც ვამბობ, არ მექნება-მეთქი, ის მემართება… არ ვიცი… რამდენიმე წლით საზღვარგარეთ მინდა წასვლა, აქ თუ ყველაფერი კარგად ავაწყვე, მერე ვიფიქრებ წასვლაზე. უბრალოდ, მინდა, საკუთარ თავში გავერკვიო, მინდა, ბოლომდე მინდა გავიგო, როგორი ვარ.

თუ ძალიან მაგრად არ შემიყვარდა, არ გავთხოვდები!.. მე შემიძლია ძალიან დიდი სიყვარული და საკუთარ თავზე, კარიერაზე უარის თქმაც ამის გამო, ოღონდ თუ იმავეს ვიგრძნობ იმ ადამიანისგანაც. მინდა, ისეთი ადამიანი ვიპოვო, რომლისთვისაც ამას გავაკეთებ, მაგრამ სწორად უნდა აღიქვას ეს ყველაფერი და ჰგონიათ, რომ ვალდებული ხარ. 40 წლის ასაკში ბევრი რამ გადავაფასე… მამაკაცებთან ურთიერთობა ძალიან მეზარება, ზუსტად ვიცი, რა ფინალი იქნება. ყველა ერთნაირია საქართველოში. ფინალის მიზეზი ყველგან ერთი და იგივეა, ბოლოს გიღალატებენ, მერე მოვლენ და გეხეწებიან, მაპატიეო. მე რომ ვუღალატო, მაპატიებენ?!. ღალატს არასდროს ვიმსახურებ და ვერ ვხარშავ.

ანუ ახლა ჩაკეტილი ხარ?

იცი, როგორი? მგონია, რომ ვერასდროს გავიხსნები. ახლა საქმეს ვაკეთებ… უი, სიმღერაც მომინდა ისევ. დიმკა თეიმურაზოვმა არაჩვეულებრივი სიმღერა დამიწერა, მგონი, „მატირე“-ზე მეტი ჰიტი გახდება. ტექსტის დაწერა მინდა თვითონ. ჯერ არ მეჩქარება. როგორც კი ტექსტი მომივა თავში, მალევე ჩავწერ. შეიძლება, კლიპიც გადავიღო. რაც მთავარია, სიმღერა მომინდა. როცა ცუდად ვარ, სიმღერა მინდება. არა, კარგად ვარ, მაგრამ სიცარიელეა, რასაც სიმღერით შევივსებ.

ფოტო: დათუნა აგასი

გადაღების ადგილი: სასტუმრო „კოსტე“

ნინო მურღულია

ექსკლუზივი /

|

5 თებერვალი, 2018

|
WP_Query Object
(
    [query] => Array
        (
            [post_type] => post
            [post_status] => publish
            [posts_per_page] => 3
            [orderby] => ASC
            [tax_query] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [field] => slug
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => nina-wkrialashvili
                                    [1] => fortunas-fotosesia
                                )

                        )

                )

            [post__not_in] => Array
                (
                    [0] => 211044
                )

        )

    [query_vars] => Array
        (
            [post_type] => post
            [post_status] => publish
            [posts_per_page] => 3
            [orderby] => ASC
            [tax_query] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [field] => slug
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => nina-wkrialashvili
                                    [1] => fortunas-fotosesia
                                )

                        )

                )

            [post__not_in] => Array
                (
                    [0] => 211044
                )

            [error] => 
            [m] => 
            [p] => 0
            [post_parent] => 
            [subpost] => 
            [subpost_id] => 
            [attachment] => 
            [attachment_id] => 0
            [name] => 
            [static] => 
            [pagename] => 
            [page_id] => 0
            [second] => 
            [minute] => 
            [hour] => 
            [day] => 0
            [monthnum] => 0
            [year] => 0
            [w] => 0
            [category_name] => 
            [tag] => 
            [cat] => 
            [tag_id] => 1070
            [author] => 
            [author_name] => 
            [feed] => 
            [tb] => 
            [paged] => 0
            [meta_key] => 
            [meta_value] => 
            [preview] => 
            [s] => 
            [sentence] => 
            [title] => 
            [fields] => 
            [menu_order] => 
            [embed] => 
            [category__in] => Array
                (
                )

            [category__not_in] => Array
                (
                )

            [category__and] => Array
                (
                )

            [post__in] => Array
                (
                )

            [post_name__in] => Array
                (
                )

            [tag__in] => Array
                (
                )

            [tag__not_in] => Array
                (
                )

            [tag__and] => Array
                (
                )

            [tag_slug__in] => Array
                (
                )

            [tag_slug__and] => Array
                (
                )

            [post_parent__in] => Array
                (
                )

            [post_parent__not_in] => Array
                (
                )

            [author__in] => Array
                (
                )

            [author__not_in] => Array
                (
                )

            [ignore_sticky_posts] => 
            [suppress_filters] => 
            [cache_results] => 1
            [update_post_term_cache] => 1
            [lazy_load_term_meta] => 1
            [update_post_meta_cache] => 1
            [nopaging] => 
            [comments_per_page] => 50
            [no_found_rows] => 
            [order] => DESC
        )

    [tax_query] => WP_Tax_Query Object
        (
            [queries] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => nina-wkrialashvili
                                    [1] => fortunas-fotosesia
                                )

                            [field] => slug
                            [operator] => IN
                            [include_children] => 1
                        )

                )

            [relation] => AND
            [table_aliases:protected] => Array
                (
                    [0] => mob1n_term_relationships
                )

            [queried_terms] => Array
                (
                    [post_tag] => Array
                        (
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => nina-wkrialashvili
                                    [1] => fortunas-fotosesia
                                )

                            [field] => slug
                        )

                )

            [primary_table] => mob1n_posts
            [primary_id_column] => ID
        )

    [meta_query] => WP_Meta_Query Object
        (
            [queries] => Array
                (
                )

            [relation] => 
            [meta_table] => 
            [meta_id_column] => 
            [primary_table] => 
            [primary_id_column] => 
            [table_aliases:protected] => Array
                (
                )

            [clauses:protected] => Array
                (
                )

            [has_or_relation:protected] => 
        )

    [date_query] => 
    [request] => SELECT SQL_CALC_FOUND_ROWS  mob1n_posts.ID FROM mob1n_posts  LEFT JOIN mob1n_term_relationships ON (mob1n_posts.ID = mob1n_term_relationships.object_id) WHERE 1=1  AND mob1n_posts.ID NOT IN (211044) AND ( 
  mob1n_term_relationships.term_taxonomy_id IN (1070,12121)
) AND mob1n_posts.post_type = 'post' AND ((mob1n_posts.post_status = 'publish')) GROUP BY mob1n_posts.ID ORDER BY mob1n_posts.post_date DESC LIMIT 0, 3
    [posts] => Array
        (
            [0] => WP_Post Object
                (
                    [ID] => 271222
                    [post_author] => 6
                    [post_date] => 2018-07-31 15:54:27
                    [post_date_gmt] => 2018-07-31 11:54:27
                    [post_content] => ნათია დუმბაძემ მცირე ხნის წინ აშშ-ში იმშობიარა, სადაც მისი მეუღლე, ბაჩო ბატატუნაშვილი ცხოვრობს. წყვილს მეორე შვილი შეეძინა, პირველი ბიჭი, დუდუ ჰყავთ. როგორც ნათია აღნიშნავს, გოგონას დედობამ ძალია გამოასწორა და ყველა მავნე ჩვევაზე უარი ათქმევინა.

როგორი შეგრძნებაა გოგოს დედობა?

ნათია დუმბაძე: 

უფრო სხვანაირი შეგრძნებაა, პირველი სხვა იყო, ახლა სხვაა. ათი წლის წინ შემეძინა პირველი შვილი, 19 წლის ვიყავი, პატარა და უფრო ვერ ვგრძნობდი. ამ ჯერზე მარტო ვიყავი, ერთი თვე სულ მარტო გავატარე ელეისთან ერთად და უფრო შევიგრძენი მასთან ერთად ყოფნის სიტკბო.

სახელი ვინ შეურჩია?

ეს არის ქალაქის სახელი, სადაც დაიბადა, ლოს ანჯელესი. ეს მეუღლემ მოიფიქრა, მე არა. ელენესთან ასოცირებული სახელია და დავარქვით ელეი. მეც ძალიან მომეწონა ეს სახელი.

რატომ დაიბადა ლოს ანჯელესში?

იმიტომ, რომ ჩემი მეუღლე ცხოვრობს და მუშაობს იქ და გადავწყვიტეთ, მეორე შვილი იქ გაგვეჩინა და ბავშვი ყოფილიყო ამერიკელი (იღიმის).

როდის გაემგზავრე?

როცა შვიდი თვის ფეხმძიმე ვიყავი, იქამდე ვმუშაობდი, არ მქონდა დეკრეტული და როგორც კი ავიღე, გავფრინდი. იქ ვიმშობიარე, ერთი თვე გავჩერდი და მერე ჩამოვიყვანე.

[gallery columns="4" link="file" ids="271225,271226,271227,271228"]

როგორი სამედიცინო მომსახურება მიიღე?

ქართველი ექიმებიც არ ჩამორჩებიან, მინდა გითხრა. განსხვავება უფრო ჰოსპიტალებშია, ექიმებით აქაც კმაყოფილი ვარ, როგორც ეს შვიდი თვე გამატარებინეს. აშშ-ში ჩემს მშობიარობაზე ექვსი მთავარი ექიმი ერთად შემოცვივდა, ეს იყო განსხვავება, ბუნებრივად ვიმშობიარე.

მეუღლე დაესწრო მშობიარობას?

კი, დაესწრო, რა თქმა უნდა, თავისი სურვილით. ისედაც მარტო ვიყავით და არ დამტოვებდა, ჭიპლარიც გადაჭრა.

აღნიშნე, რომ ძალიან დიდი განსხვავებაა გოგოს დედობა... 

ძალიან მაგარია. რაც ჩამოვედი, სიმართლე გითხრა, დრო არ მქონია, რომ რაიმე ვიყიდო მისთვის (იცინის), ძირითადად, დედაჩემია ამ კუთხით დასაქმებული. პირველი გოგო შვილიშვილი ჰყავს და გიჟს ჰგავს, ის ყიდულობს ყველაფერს. აშშ-ში რაც მოვასწარი, შევუძინე.

 



სამსახურში უკვე გახვედი?

ეგრევე, როგორც კი ჩამოვედი. მეორე ფეხმძიმობის შემდეგ უფრო მალე ჩავდექი ფორმაში. ახლა საერთოდ არ მქონდა მომატებული, პირიქით, დავიკელი. ზოგადად, რეჟიმში ჩავდექი, ეგრევე სამსახური, სიმღერა, ბენდი... ამისთვის ორი კვირა დამჭირდა. მეხმარება ძიძაც და ჩემი დედამთილიც. მხოლოდ ძიძა არ მეყოფოდა.

დეფიციტი არ გაქვს ბავშვებთან ურთიერთობის?

სულ მაქვს. სამსახურში ვარ თუ საზღვარგარეთ, სულ ტელეფონში ვიყურები, ფოტოებსა და ვიდეოებს ვათვალიერებ. მაგრამ ზოგადად, როგორც კი თავისუფალი დრო მაქვს, ბავშვებთან ვატარებ. ვსეირნობთ ეზოში, ვაკის პარკში, დუდუსთან ერთად ხშირად დავდივარ სტუმრად, უყვარს კაფე-კაფე სიარული, კინოში...

როცა დისტანციაა ცოლ-ქმარს შორის, ალბათ, მონატრებაც დიდია... 

მე ჩავდივარ ხოლმე, წელიწადში ორჯერ. ვითვლით, რამდენი დარჩა შეხვედრამდე, არის ხოლმე დიდი ამბები. ის სულ მუშაობს, მეც და ეს უფრო გვიადვილებს, ორი შვილი მყავს, ვინ მოაგვარებს პრობლემებს ჩემ გარდა? მეუღლე აქ არ არის, მის გარდა ოჯახურ საკითხებს ვინ მოაგვარებს? ასე რომ, თბილისში ყველაფერი მე ვარ. ჩემი ქმარი ჩემპიონს მეძახის. მამხნევებს, რომ არ მოვდუნდე.



წასვლაზე არ გიფიქრია?

კი, როგორც კი საბუთებს მოვაგვარებთ. წავალთ და ჩამოვალთ ხოლმე, ცხოვრებაც არ იქნება მოსაბეზრებელი, თუმცა სულ იქით ყოფნას არ ვაპირებ. თვითონაც არ უნდა სულ იქ. ახლა იძლებულია, როგორც კი საქმეებს დაალაგებს, მერე უკვე აქეთ-იქით ვივლით. ძირითადი სამსახური იქ ექნება და როგორც კი საშუალება ექნება დატოვების, მერე შეიძლება, ნახევარი წელი აქ ვიყოთ, ნახევარი - იქ.

კარიერის იქ მოწყობას ხომ არ ფიქრობ?

არა. ჩემი ბენდი აქ მყავს და არ ვაპირებ ბენდიდან წამოსვლას.

მეუღლეს მოსწონს შენი აქტიური ცხოვრება?

ძალიან. ასე რომ არ ვიყო, ალბათ, მისთვისაც არ იქნებოდა საინტერესო. თუ მოვდუნდები, არ მოსწონს. იქაც უნდოდა, რომ რაღაც მეკეთებინა, რადგან შეჩვეულია.



სახლის საქმეებს შენ აგვარებ?

არა, ჩემი დედამთილი.

შენს სასიმღერო კარიერიაში რა ხდება?

ვმუშაობ ბენდთან ერთად. უკვე მესამე წელია, არც ერთი კვირა არ ჩაგვიგდია, გამოვდივართ კორპორატიულ თუ სხვა სახის საღამოებზე. ბენდს ჰქვია „გრუვერსი“, რადგან რამდენიმე ახალი მუსიკოსი დაგვემატა. ასე ვთქვათ, რებრენდინგი განვიცადეთ (იცინის). სერიოზულად ვაპირებ მუსიკალური კარიერის განვითარებას.

შენი უფრო შვილი მღერის?

დუდუ მღერის და მინდა, რომ ამ მხრივ ჰქონდეს ნიჭი. პატარა არ ვიცი, რას იზამს. ისე ჰგავს მამას, თავიდან ბოლომდე, რომ არ ვიცი, რამდენად ექნება მუსიკალური მონაცემები.

[gallery columns="4" link="file" ids="271236,271235,271234,271233"]

კიდევ აპირებ გაჩენას?

ძალიან მინდა მესამე და გოგო ისევ. ოთხ-ხუთ წელიწადში გავაჩენ. პირველზე სქესი არ მაინტერესებდა, მეორე გოგო მინდოდა და ახლაც გოგო მინდა.

ახლა შენი ცხოვრების რა ეტაპია?

რთული, მაგრამ საინტერესო და ბედნიერი. გულით გეუბნები, რადიკალურად შემცვალა მეორე შვილმა. უფრო ბედნიერი გავხდი და უფრო ბევრ რამეს ვაკეთებ. მავნე ჩვევებს დავემშვიდობე. ძალიან გამომასწორა ამ ბავშვმა და არ ვიცი, რა მჭირს (იცინის). ორი რომ მყავს, უფრო მობილიზებული გავხდი. ყველგან შემოსავლის წყაროს ვეძებ. მეორეს მერე ასეთ განწყობაზე ვარ. ყველაფერი თავზე დამეცა, უცებ ისე შევვარდი  და დავიქოქე...

ვწუწუნებდი მთელი ცხრა თვე ამ ორსულობაში, მაგრამ ვერაფერს ვჭამდი. მშობიარობის მეორე დღეს ვჭამე იოგურტი, არ უნდოდა ბავშვს, რომ მეჭამა და გავსუქებულიყავი. ახლა ვარჯიში დავიწყე...

[gallery columns="4" link="file" ids="271238,271239,271240,271241"]

 

ანუ არაფერი გაკლია ბედნიერებისთვის...

ალბათ, ჩემს მეუღლესთან ერთად ყოფნა. სანატრელი ეს მაქვს და ჯანმრთელობა. კიდევ ბევრი რამ მინდა, მაგრამ ეს ორი მთავარია. მაქვს ოცნებები, დუდუს ხატვის დიდი ნიჭი აქვს და მინდა, ისწავლოს აშშ-ში, იქ გააკეთოს ყველაფერი. აქ რომ დავტოვო, გავაფუჭებ და იქ მგონია, დიდ წარმატებას მიაღწევს.

ამ ყველაფერთან ერთად მოგზაურობასაც რომ ასწრებ?

ახლახან ჩამოვედი ბარსელონადან. ერთი თვე ჯანსაღ კვებაზე ვიყავი, დილით დარეკავდა თაკო დოლაბერიძე, ჯაბა ქარსელაძესთან გვეპატიჟებოდა და ის გემრიელ კერძებს ამზადებდა. ჩემმა გოგოებმა მთელი ბარსელონა დაათვალიერეს, მე კი ყოველ საღამოს ჯაბასთან ვიჯექი. სამდღიანი მოგზაურობა იყო, მაგრამ ძალიან კარგი. ერთი წელი ყველაფერს ჩამოვრჩი და ვაპირებ, ამ ზაფხულს ავინაზღაურო.

ფოტო: დათუნა აგასი 

გადაღების ადგილი: „ოტიუმი“

ნინო მურღულია

[gallery royalslider="1" link="file" ids="271252,271244,271245,271246,271247,271248,271249,271250,271251,271253,271254,271255,271256,271257,271258,271259,271260,271261,271262,271263,271264,271265"]
                    [post_title] => რატომ დაარქვა ნათია დუმბაძემ ქალიშვილს ელეი - „კიდევ ერთ გოგონას გავაჩენ...“
                    [post_excerpt] => 
                    [post_status] => publish
                    [comment_status] => closed
                    [ping_status] => closed
                    [post_password] => 
                    [post_name] => ratom-daarqva-natia-dumbadzem-qalishvils-elei-kidev-ert-gogonas-gavachen
                    [to_ping] => 
                    [pinged] => 
                    [post_modified] => 2018-07-31 16:21:52
                    [post_modified_gmt] => 2018-07-31 12:21:52
                    [post_content_filtered] => 
                    [post_parent] => 0
                    [guid] => http://fortuna.ge/?p=271222
                    [menu_order] => 0
                    [post_type] => post
                    [post_mime_type] => 
                    [comment_count] => 0
                    [filter] => raw
                )

            [1] => WP_Post Object
                (
                    [ID] => 269388
                    [post_author] => 23
                    [post_date] => 2018-07-25 13:37:41
                    [post_date_gmt] => 2018-07-25 09:37:41
                    [post_content] => მარიკა თხელიძეს მისი მრავალფეროვანი გარდერობის დასათვალიერებლად შინ ვესტუმრეთ. მომღერალს  კლასიკური სამოსიც აქვს და თავისუფალი სტილისაც, აქსესუარებისთვის სპეციალურად გამოყოფილი დიდი უჯრა აქვს, სადაც ბევრ ლამაზ ნივთს აღმოაჩენთ.

მომღერალმა სიამოვნებით დაგვათვალიერებინა საკუთარი სამოსი, ფეხსაცმელი და აქსესუარები და ის რამდენიმე ლუქში გადავიღეთ.

მარიკა თხელიძე:

სამოსი ჩემთვის მნიშვნელოვანია. პრეზენტაციები იქნება თუ ყოველდღიური ცხოვრება, დაბადების დღე თუ კონცერტი, ვცდილობ, არ ვიყო ერთნაირად ჩაცმული. დიდი ხანია, გარდერობს ვავსებ, მაგრამ განვაახლებ ხოლმე. ის სამოსიც რომ იყოს აქ, რომელიც წლების განმავლობაში მაქვს, ტევა არ იქნებოდა (იცინის). ამ გარდერობში უფრო არის გამოსასვლელი ტანსაცმელი. აქ ნახავთ, სხვადასხვა გამოსვლების დროს რაც მეცვა, იმ სამოსს. ერთ-ერთია კოსტიუმი, რომელიც ახალ წელს მეცვა, როცა დათო ევგენიძის სიმღერა შევასრულე, ერთ გოგონას შევაკრინე, ჩემი გემოვნებით. ჩემთვის ბრენდს არ აქვს მნიშვნელობა, მთავარია, მიხდებოდეს და ჰქონდეს ჩემთვის დამახასიათებელი შტრიხები. ერთი კაბა მაქვს, რომელიც „ზარას“ მაღაზიაში შევიძინე. ბევრმა მკითხა, სად შეიძინეო. მიყვარს ეს პროცესი, როცა რაღაც საინტერესოს აღმოვაჩენ. ბევრი რამ მომწონს, მაგრამ შეგნებულად არ ვყიდულობ, რადგან უხერხულ სიტუაციაში შეიძლება აღმოვჩნდე მაგალითად, დაბადების დღეზე. აღმოჩნდა კიდეც ორი ცნობილი სახე, როცა ერთსა და იმავე მაღაზიაში ნაყიდი კაბა ეცვათ (იღიმის). შავი ქვედაბოლო, რომელსაც ფოტოებზე ნახავთ, „კოტონში“ აღმოვაჩინე. ისიც არ მაინტერესებდა, მიხდებოდა თუ არა და ჩემი ზომა იყო თუ არა. ზომაზე ძირითადად, პრობლემა მაქვს. S ზომა ვარ და ხშირად არ არის.

[gallery columns="2" link="file" size="large" ids="269399,269400"]

საზღვარგარეთ სპეციალურად შოპინგისთვის ხომ არ დადიხარ?

არა, სპეციალურად ამისთვის არ დავდივარ, მაგრამ თუ გასვლა მიწევს, სამოსსაც ვყიდულობ. შოპინგი ჩემთვის დიდი რელაქსაციაა და პოზიტივი მოაქვს, ყურადღების გადასატანად ძალიან კარგია. შოპინგზე აქ დავდივარ, მაგრამ თუ არის საშუალება და ვარ საზღვარგარეთ, რამდენიმე მაღაზიაში შევდივარ ხოლმე, მაგალითად, „ეიჩ ენდ ემში“, სადაც ჩემთვისაც ვყიდულობ და ჩემი შვილისთვისაც.

როგორც მივხვდი, შავი და ბეჟი ფერები გიყვარს ძალიან...

შავი ფერი ჩემი საყვარელი ფერია. მერე ვეცადე და შემოვაპარე სხვა ფერებიც, ჭრელიც, მწვანეც და სხვაც.

ორიგინალური ჩანთები გაქვს. სად ყიდულობ?

ერთ-ერთ ბუტიკში, სხვა მომღერლებისთვისაც ნაცნობი ადგილია. მაიკოს ბუტიკს ვეძახით, ჩამოაქვს ბევრი რამ, მათ შორის ჩანთებიც. ბევრი ჩანთა სწორედ იქ მაქვს შეძენილი.

[gallery link="file" size="medium" ids="269396,269395,269394"]

სპორტულ სამოსს როდის იყენებ?

ყოველდღიურად თავისუფალ სტილს ვამჯობინებ. სამინისტროში დახეულ ჯინსს ვერ ჩავიცვამ, მაგრამ ვცდილობ, თხელი პიჯაკები მოვირგო. მცირე ხნის წინ ჯინსის ქურთუკი მაჩუქა მეგობარმა და ისეთ სიცხეში მეცვა, ბოლოს მეუბნებოდნენ, გაიხადეო. ბოლო დროს ჯინსის ქურთუკების მანია დამემართა, ძალიან მომწონს (იღიმის).

სამკაულებისადმი როგორი დამოკიდებულება გაქვს?

არაჩვეულებრივი დამოკიდებულება მაქვს, მომწონს სხვა ადამიანებზე, მაგრამ მე რაღაცნაირად ვერ ვირგებ, არადა, ფოტოებზე რომ ვუყურებ, მიხდება. ძირითადად, ამ აქსესუარებიდან სათვალეებს ვიკეთებ.

[gallery columns="2" link="file" size="large" ids="269398,269397"]

მაღალქუსლიან ფეხსაცმელზე როგორ გრძნობ თავს და რამდენი წყვილი გაქვს?

რამდენიმე წლის წინ კარგად ვგრძნობდი თავს, მაგრამ კედებზე გადავედი. ყველა მეჩხუბებოდა, გოგო ხარ და გაპრანჭეო. ახლა ისევ ქალური სტილისკენ გადავიხარე და მაღალქუსლიან ფეხსაცმელს უფრო ხშირად ვიცვამ.

ბევრს ხარჯავ სამოსზე?

არ მენანება ხარისხიან ნივთში ფულის აგდახდა. კარგი კი ყოველთვის ძვირია, მაგრამ ყოფილა ბევრი შემთხვევა, როცა ძალიან იაფად შემიძენია და ძალიან მომწონებია. ადრე, როცა ნივთს ვიძენდი, ხშირ შემთხვევაში ვდებდი, ავსაწყობებდი, ასე ვთქვათ, მერე კი ვჩუქნიდი ახლობელ ადამიანებს. ახლა, როცა რაღაცას ვიძენ, ვფიქრობ, რამდენად პრაქტიკული იქნება ჩემთვის. თუ ვხვდები, რომ ეს ისაა, რასაც გამოვიყენებ, ვცდილობ, შევიძინო.

[gallery columns="2" link="file" size="large" ids="269393,269392"]

მეორადებში თუ შეგიძენია სამოსი?

წლების წინ. ჩემს ახლობელს ჰქონდა გახსნილი და რამდენიმე ნივთი ვიყიდე, თეთრი მაისური თვლებით, ქვედაბოლო და კიდევ რაღაც, მართლა არ მახსოვს, რამდენი გადავიხადე. მეორადებშიც არის ახალი რაღაცები. როცა ქუჩაში დავდივარ, მიყვარს მაღაზიების შეთვალიერება, ისეთის, რასაც ბევრი არ მიაქცევს ყურადღებას. შეიძლება, იქ ამოვარჩიო რაღაც, მერე რომ ამბავი ტყდება ხოლმე, მარიკა, ეს სად იყიდეო. სოციალურ ქსელში განსაკუთრებით ინტერესდებიან ამით და ეს ჩემთვის დიდი სტიმულია. იყო პერიოდი ჩემს ცხოვრებაში, როცა ვერ ვიყავი ფორმაში და განწყობაც არ მქონდა. მადლობა ღმერთს, ახლა შინაგანად უფრო გაბრწყინებული ვარ, ვცდილობ, ვაფრქვიო პოზიტივი და ყოველი დღის გათენება მიხარია. ეს ჩემს ვიზუალურ მხარესაც დაეტყო და ვცდილობ, ყოველდღე ფორმაში ვიყო (იღიმის).

ფოტო: დათუნა აგასი 

ნინო მურღულია

[gallery royalslider="1" link="file" ids="269401,269392,269402,269399,269394,269393,269395,269396,269397,269398,269400"]
                    [post_title] => მარიკა თხელიძე: „შინაგანად უფრო გაბრწყინებული ვარ და ეს ჩემს ვიზუალურ მხარესაც დაეტყო...“
                    [post_excerpt] => 
                    [post_status] => publish
                    [comment_status] => closed
                    [ping_status] => closed
                    [post_password] => 
                    [post_name] => marika-tkhelidze-shinaganad-ufro-gabrwyinebuli-var-da-es-chems-vizualur-mkharesac-daetyo
                    [to_ping] => 
                    [pinged] => 
                    [post_modified] => 2018-07-25 15:15:55
                    [post_modified_gmt] => 2018-07-25 11:15:55
                    [post_content_filtered] => 
                    [post_parent] => 0
                    [guid] => http://fortuna.ge/?p=269388
                    [menu_order] => 0
                    [post_type] => post
                    [post_mime_type] => 
                    [comment_count] => 0
                    [filter] => raw
                )

            [2] => WP_Post Object
                (
                    [ID] => 266154
                    [post_author] => 23
                    [post_date] => 2018-07-16 15:02:08
                    [post_date_gmt] => 2018-07-16 11:02:08
                    [post_content] => „პირველი არხის“ საინფორმაციო პროგრამის წამყვანი, მარიამ ვაშაძე გაბედნიერდა. მან ცხოვრება ვანიკო ბენიძეს დაუკავშირა, რომელთანაც ათწლიანი მეგობრობა აკავშირებდა. ამბობს, რომ ამდენხნიანმა მეგობრობამ სასიყვარულო ურთიერთობა მასთან უფრო გაუადვილა.

წყვილმა ჯვარი დაიწერა და თაფლობის თვის გასატარებლად მალდივებს მიაშურა. ისინი ერთად გადავიდნენ საცხოვრებლად სახლში, რომელიც ვანიკომ თავისი გემოვნებით მოაწყო. სწორედ აქ გადაიხადეს მცირე წვეულება ჯვრისწერის აღსანიშნავად, დიდ ქორწილს კი შემოდგომაზე გეგმავენ.

მარიამ ვაშაძემ fortuna.ge--ს ექსკლუზიურად უამბო თავისი სიყვარულის ამბავი.

მარიამ, პირველ რიგში, გილოცავ გაბედნიერებას!.. 

მარიამ ვაშაძე: 

დიდი მადლობა (იღიმის). ჩემს მეუღლეს ათ წელზე მეტია, ვიცნობ. ვიყავით მეგობრები, თავიდან რაღაც იყო, მაგრამ მაშინ პატარები ვიყავით. ისეთი ბავშვი ვიყავი, დიდად არ მაინტერესებდა სასიყვარულო ურთიერთობები. ვანიკო მიხვდა, როგორიც ვიყავი და მოკლედ, დავმეგობრდით (იღიმის). ძალიან ბევრი საერთო მეგობარი გვყავს, სწორედ მათგან გავიცანი ვანიკო და სულ ვხვდებოდით ერთმანეთს ხან ერთის, ხან მეორის დაბადების დღეზე. რომ გეკითხა ორივესთვის, ვიტყოდით, კი, მეგობრები ვართო. თან, ვანიკო აქ არ იყო წლების განმავლობაში, ხან პარიზში, ხან ნიუ იორკში სწავლობდა. რომ ჩამოდიოდა, წვეულებებს მართავდა და მეც მპატიჟებდა.

ათი წელი ასე გავიდა. წინა წელს ზაფხულში შევხვდით ერთმანეთს ჯაზფესტივალზე და იქ დაიწყო ყველაფერი. მეც მიკვირს. ყველას ვიწუნებდი, ხან იმას, ხან ამას, ჩემი მეგობრები ხუმრობდნენ, შენ ვინ უნდა მოგეწონოს და როდის უნდა გათხოვდეო. იმას ნამდვილად ვერ წარმოვიდგენდი, რომ ჩემს მეგობარს გავყვებოდი ცოლად. უფრო ალბათ ამხანაგს დავარქმევდი და არა ახლო მეგობარს, ყოველდღიური ურთიერთობა რომ გაქვს, მაგრამ კარგად ვიცნობდით ერთმანეთს და ეს ძალიან დამეხმარა.



ერთმანეთის სასიყვარულო ამბები იცოდით?

მე დიდი სიყვარულის ამბები არ მქონია, ვანიკოსაც არ ჰქონია არაფერი სერიოზული.

ახლა როგორი გახდა ვანიკო, მეგობრისგან განსხვავებით?

სხვანაირი ვანიკო გავიცანი, მანაც სხვანაირი მარიამი გაიცნო. ზოგჯერ ვეუბნები ხოლმე, ის ვანიკო არ ხარ, ვისაც ვიცნობდი-მეთქი.

რამდენ ხანში დაქორწინდით?

შვიდ თვეში დავქორწინდით.

როგორ გთხოვა ხელი?

ურთიერთობა იმისკენ მიდიოდა, რომ ქორწინებით დასრულდებოდა. მე არ მინდოდა ამ თემაზე საუბარი, რადგან ძალიან ვღელავდი. მთხოვა ხელი ვალენტინობას. კარგად იცის ვანიკომ, რომ სახალხოდ ხელის თხოვნა არ მომეწონებოდა. დიდხანს იფიქრა და ბოლოს ისეთ ადგილას მიმიყვანა, სადაც ბევრი ხალხი არ იყო. მომართვა თაიგული, ვალენტინობას გილოცავო. იქ ბარათი იდო, სადაც ეწერა, გამომყვები თუ არა ცოლადო. პირველი რეაქცია ის იყო, რომ სიცილი ამიტყდა... რა თქმა უნდა, დავთანხმდი. თაიგულშივე იდო ბეჭედიც...

[gallery columns="5" link="file" ids="266204,266200,266201,266202,266203"]

როგორ დაგეგმეთ ულამაზესი ქორწილი?

ეს იყო არა ქორწილი, არამედ ჯვრისწერის წვეულება, რომელიც ძალიან ვიწრო წრეში, მხოლოდ ჩვენი მეგობრებისთვის გადავიხადეთ. რადგან აპრილში გადავწყვიტეთ ჯვრისწერა და მერე საქორწინო მოგზაურობაში გამგზავრება, ვანიკოს არ უნდოდა, რომ ჯვრისწერის მერე პირდაპირ გავფრენილიყავით, ამიტომაც სახლში, სადაც ახლა ვცხოვრობთ, რუფტოპ წვეულება დავგეგმეთ. საბოლოოდ, ისეთი მასშტაბური სახე მიიღო, რომ ყველას ქორწილი ეგონა.  თან, თეთრი კაბაც მეცვა, არ მინდოდა, მაგრამ თაიგულიც ვისროლე (იცინის). მინდოდა, დიდი ქორწილისთვის შემომენახა... არადა, ვგეგმავთ დიდ ქორწილს, სადაც იქნება ნათესაობა, მეგობრები, ვინც არ იყო იქ. შემოდგომაზე გადავიხდით. ბევრი ვინერვიულეთ, რადგან ტერასაზე იყო, ტენტებიც დავდგით, რადგან წვიმდა, მაგრამ ძალიან კარგი გამოვიდა.



მთელი სოციალური ქსელი სავსე იყო შენი ფოტოებით. ვინ იმუშავა შენს საქორწინო ლუქზე?

მაკიაჟი გამიკეთა თეკო შენკენმა, თმა გიორგი ელიაძემ, კაბა ეკუთვნოდა ქეთი ჩხიკვაძეს. მინდოდა სადა კაბა ყოფილიყო და ზუსტად ისეთი გამოვიდა ყველაფერი, როგორც მინდოდა. ყველა ძალიან კმაყოფილი იყო. ფოტოები რომ გავრცელდა, ყველა მეკითხებოდა, თმა, მაკიაჟი სად გაიკეთეო. ძალიან კარგი ფოტოები გამოვიდა, ჭალომ გადამიღო...

თაფლობის თვის ფოტოებიც ვნახეთ...

მალდივებზე გავატარეთ თაფლობის თვე. ულამაზესი ადგილია. ფოტოები კი სპონტანურად გადავიღეთ. ორნი ვიყავით და ერთმანეთს ასეთ კარგ ფოტოებს ვერ გადავუღებდით, არც სელფი იქნებოდა ასეთი შთამბეჭდავი, სასტუმრომ შემოგვთავაზა ფოტოგრაფი, რომელმაც ფანტასტიკური ფოტოსესია გადაგვიღო. ძალიან გაგვიმართლა, რომ ასეთი ლამაზი ფოტოები დაგვრჩა. იქიდან დუბაიში გავემგზავრეთ, მალდივებზე კი ათი დღე გავატარეთ.



ერთმანეთის ოჯახის წევრებს, ალბათ, კარგად იცნობთ?

ვანიკოსთან ბევრჯერ ვარ ნამყოფი და ძალიან მიყვარს მისი ოჯახის წევრები, ამანაც ძალიან იმოქმედა ჩვენს ურთიერთობაზე. არ გამიჭირდა გადაწყვეტილების მიღება.

ვანიკოს დამ, ანიმ დაწერა, რომ მისმა ძმამ საუკეთესო არჩევანი გააკეთა... 

ძალიან მიყვარს ანი... ყველანი ბედნიერები ვართ ამ გადაწყვეტილებით, ჩემს ოჯახსაც ყოველთვის ძალიან მოსწონდა ვანიკო. ვანიკოს სულ ამაზე ვეხუმრებოდი, რა კარგია, ოჯახი რომ არ მყავს გასაცნობი-მეთქი. მაინც დაძაბული ხარ, როცა მშობლებს ხვდები (იღიმის).



მარტო ცხოვრობთ?

კი, ერთად გადავედით საცხოვრებლად. სახლი უკვე იყო მოწყობილი. ვანიკომ მოაწყო, რაღაცებს მეკითხებოდა ხოლმე, მანახებდა. ძირითადად, თავად იღებდა გადაწყვეტილებებს, დიზაინი მშობლებთან ერთად თავად მოფიქრა. მე ძალიან კმაყოფილი დავრჩი (იღიმის).

ცოლ-ქმრობის ეტაპი როგორია?

საერთოდ არ გამჭირვებია, ძალიან მარტივად მიდის. რა თქმა უნდა, ჩემი ცხოვრება შეიცვალა, მხოლოდ ჩემს თავზე აღარ ვარ დამოკიდებული, მაგრამ ვანიკო ძალიან უპრობლემო ადამიანია, კარგად შევეგუეთ ერთმანეთს.

შენი აქტიური სამსახური მოსწონს?

არანაირი პრობლემა არ აქვს. ვერ გავყვებოდი ისეთ ადამიანს, რომელიც არ მიმიღებდა ისეთს, როგორიც ვარ. არ ავირჩევდი მას, ვისაც ჩემს პროფესიასთან პრობლემა ექნებოდა.

არც ეჭვიანია?

არა, მეც არ ვაძლევ საბაბს, ზომიერების ფარგლებშია ეჭვიანი. უაზროდ ეჭვიან ადამიანთან ვერ ვიცხოვრებდი, თორემ რაღაც დოზით ყველაშია ეჭვიანობა. მე ბუნებით ცოტა ვარ ეჭვიანი, მაგრამ ვანიკოც არ მაძლევს საბაბს, ჯერჯერობით (იცინის)...

გადაღების ადგილი: სასტუმრო „ამბასადორი“ თბილისი



ფოტო: დათუნა აგასი

ნინო მურღულია

[gallery
royalslider="1" ids="266179,266174,266177,266176,266178,266173,266175,266180,266181"]
                    [post_title] => მარიამ ვაშაძე ცოლად მეგობარს გაჰყვა - „ჩემი მეგობრები მეხუმრებოდნენ, შენ ვინ უნდა მოგეწონოსო...“
                    [post_excerpt] => 
                    [post_status] => publish
                    [comment_status] => closed
                    [ping_status] => closed
                    [post_password] => 
                    [post_name] => mariam-vashadze-colad-megobars-gahyva-chemi-megobrebi-mekhumrebodnen-shen-vin-unda-mogewonoso
                    [to_ping] => 
                    [pinged] => 
                    [post_modified] => 2018-07-17 11:25:38
                    [post_modified_gmt] => 2018-07-17 07:25:38
                    [post_content_filtered] => 
                    [post_parent] => 0
                    [guid] => http://fortuna.ge/?p=266154
                    [menu_order] => 0
                    [post_type] => post
                    [post_mime_type] => 
                    [comment_count] => 0
                    [filter] => raw
                )

        )

    [post_count] => 3
    [current_post] => -1
    [in_the_loop] => 
    [post] => WP_Post Object
        (
            [ID] => 271222
            [post_author] => 6
            [post_date] => 2018-07-31 15:54:27
            [post_date_gmt] => 2018-07-31 11:54:27
            [post_content] => ნათია დუმბაძემ მცირე ხნის წინ აშშ-ში იმშობიარა, სადაც მისი მეუღლე, ბაჩო ბატატუნაშვილი ცხოვრობს. წყვილს მეორე შვილი შეეძინა, პირველი ბიჭი, დუდუ ჰყავთ. როგორც ნათია აღნიშნავს, გოგონას დედობამ ძალია გამოასწორა და ყველა მავნე ჩვევაზე უარი ათქმევინა.

როგორი შეგრძნებაა გოგოს დედობა?

ნათია დუმბაძე: 

უფრო სხვანაირი შეგრძნებაა, პირველი სხვა იყო, ახლა სხვაა. ათი წლის წინ შემეძინა პირველი შვილი, 19 წლის ვიყავი, პატარა და უფრო ვერ ვგრძნობდი. ამ ჯერზე მარტო ვიყავი, ერთი თვე სულ მარტო გავატარე ელეისთან ერთად და უფრო შევიგრძენი მასთან ერთად ყოფნის სიტკბო.

სახელი ვინ შეურჩია?

ეს არის ქალაქის სახელი, სადაც დაიბადა, ლოს ანჯელესი. ეს მეუღლემ მოიფიქრა, მე არა. ელენესთან ასოცირებული სახელია და დავარქვით ელეი. მეც ძალიან მომეწონა ეს სახელი.

რატომ დაიბადა ლოს ანჯელესში?

იმიტომ, რომ ჩემი მეუღლე ცხოვრობს და მუშაობს იქ და გადავწყვიტეთ, მეორე შვილი იქ გაგვეჩინა და ბავშვი ყოფილიყო ამერიკელი (იღიმის).

როდის გაემგზავრე?

როცა შვიდი თვის ფეხმძიმე ვიყავი, იქამდე ვმუშაობდი, არ მქონდა დეკრეტული და როგორც კი ავიღე, გავფრინდი. იქ ვიმშობიარე, ერთი თვე გავჩერდი და მერე ჩამოვიყვანე.

[gallery columns="4" link="file" ids="271225,271226,271227,271228"]

როგორი სამედიცინო მომსახურება მიიღე?

ქართველი ექიმებიც არ ჩამორჩებიან, მინდა გითხრა. განსხვავება უფრო ჰოსპიტალებშია, ექიმებით აქაც კმაყოფილი ვარ, როგორც ეს შვიდი თვე გამატარებინეს. აშშ-ში ჩემს მშობიარობაზე ექვსი მთავარი ექიმი ერთად შემოცვივდა, ეს იყო განსხვავება, ბუნებრივად ვიმშობიარე.

მეუღლე დაესწრო მშობიარობას?

კი, დაესწრო, რა თქმა უნდა, თავისი სურვილით. ისედაც მარტო ვიყავით და არ დამტოვებდა, ჭიპლარიც გადაჭრა.

აღნიშნე, რომ ძალიან დიდი განსხვავებაა გოგოს დედობა... 

ძალიან მაგარია. რაც ჩამოვედი, სიმართლე გითხრა, დრო არ მქონია, რომ რაიმე ვიყიდო მისთვის (იცინის), ძირითადად, დედაჩემია ამ კუთხით დასაქმებული. პირველი გოგო შვილიშვილი ჰყავს და გიჟს ჰგავს, ის ყიდულობს ყველაფერს. აშშ-ში რაც მოვასწარი, შევუძინე.

 



სამსახურში უკვე გახვედი?

ეგრევე, როგორც კი ჩამოვედი. მეორე ფეხმძიმობის შემდეგ უფრო მალე ჩავდექი ფორმაში. ახლა საერთოდ არ მქონდა მომატებული, პირიქით, დავიკელი. ზოგადად, რეჟიმში ჩავდექი, ეგრევე სამსახური, სიმღერა, ბენდი... ამისთვის ორი კვირა დამჭირდა. მეხმარება ძიძაც და ჩემი დედამთილიც. მხოლოდ ძიძა არ მეყოფოდა.

დეფიციტი არ გაქვს ბავშვებთან ურთიერთობის?

სულ მაქვს. სამსახურში ვარ თუ საზღვარგარეთ, სულ ტელეფონში ვიყურები, ფოტოებსა და ვიდეოებს ვათვალიერებ. მაგრამ ზოგადად, როგორც კი თავისუფალი დრო მაქვს, ბავშვებთან ვატარებ. ვსეირნობთ ეზოში, ვაკის პარკში, დუდუსთან ერთად ხშირად დავდივარ სტუმრად, უყვარს კაფე-კაფე სიარული, კინოში...

როცა დისტანციაა ცოლ-ქმარს შორის, ალბათ, მონატრებაც დიდია... 

მე ჩავდივარ ხოლმე, წელიწადში ორჯერ. ვითვლით, რამდენი დარჩა შეხვედრამდე, არის ხოლმე დიდი ამბები. ის სულ მუშაობს, მეც და ეს უფრო გვიადვილებს, ორი შვილი მყავს, ვინ მოაგვარებს პრობლემებს ჩემ გარდა? მეუღლე აქ არ არის, მის გარდა ოჯახურ საკითხებს ვინ მოაგვარებს? ასე რომ, თბილისში ყველაფერი მე ვარ. ჩემი ქმარი ჩემპიონს მეძახის. მამხნევებს, რომ არ მოვდუნდე.



წასვლაზე არ გიფიქრია?

კი, როგორც კი საბუთებს მოვაგვარებთ. წავალთ და ჩამოვალთ ხოლმე, ცხოვრებაც არ იქნება მოსაბეზრებელი, თუმცა სულ იქით ყოფნას არ ვაპირებ. თვითონაც არ უნდა სულ იქ. ახლა იძლებულია, როგორც კი საქმეებს დაალაგებს, მერე უკვე აქეთ-იქით ვივლით. ძირითადი სამსახური იქ ექნება და როგორც კი საშუალება ექნება დატოვების, მერე შეიძლება, ნახევარი წელი აქ ვიყოთ, ნახევარი - იქ.

კარიერის იქ მოწყობას ხომ არ ფიქრობ?

არა. ჩემი ბენდი აქ მყავს და არ ვაპირებ ბენდიდან წამოსვლას.

მეუღლეს მოსწონს შენი აქტიური ცხოვრება?

ძალიან. ასე რომ არ ვიყო, ალბათ, მისთვისაც არ იქნებოდა საინტერესო. თუ მოვდუნდები, არ მოსწონს. იქაც უნდოდა, რომ რაღაც მეკეთებინა, რადგან შეჩვეულია.



სახლის საქმეებს შენ აგვარებ?

არა, ჩემი დედამთილი.

შენს სასიმღერო კარიერიაში რა ხდება?

ვმუშაობ ბენდთან ერთად. უკვე მესამე წელია, არც ერთი კვირა არ ჩაგვიგდია, გამოვდივართ კორპორატიულ თუ სხვა სახის საღამოებზე. ბენდს ჰქვია „გრუვერსი“, რადგან რამდენიმე ახალი მუსიკოსი დაგვემატა. ასე ვთქვათ, რებრენდინგი განვიცადეთ (იცინის). სერიოზულად ვაპირებ მუსიკალური კარიერის განვითარებას.

შენი უფრო შვილი მღერის?

დუდუ მღერის და მინდა, რომ ამ მხრივ ჰქონდეს ნიჭი. პატარა არ ვიცი, რას იზამს. ისე ჰგავს მამას, თავიდან ბოლომდე, რომ არ ვიცი, რამდენად ექნება მუსიკალური მონაცემები.

[gallery columns="4" link="file" ids="271236,271235,271234,271233"]

კიდევ აპირებ გაჩენას?

ძალიან მინდა მესამე და გოგო ისევ. ოთხ-ხუთ წელიწადში გავაჩენ. პირველზე სქესი არ მაინტერესებდა, მეორე გოგო მინდოდა და ახლაც გოგო მინდა.

ახლა შენი ცხოვრების რა ეტაპია?

რთული, მაგრამ საინტერესო და ბედნიერი. გულით გეუბნები, რადიკალურად შემცვალა მეორე შვილმა. უფრო ბედნიერი გავხდი და უფრო ბევრ რამეს ვაკეთებ. მავნე ჩვევებს დავემშვიდობე. ძალიან გამომასწორა ამ ბავშვმა და არ ვიცი, რა მჭირს (იცინის). ორი რომ მყავს, უფრო მობილიზებული გავხდი. ყველგან შემოსავლის წყაროს ვეძებ. მეორეს მერე ასეთ განწყობაზე ვარ. ყველაფერი თავზე დამეცა, უცებ ისე შევვარდი  და დავიქოქე...

ვწუწუნებდი მთელი ცხრა თვე ამ ორსულობაში, მაგრამ ვერაფერს ვჭამდი. მშობიარობის მეორე დღეს ვჭამე იოგურტი, არ უნდოდა ბავშვს, რომ მეჭამა და გავსუქებულიყავი. ახლა ვარჯიში დავიწყე...

[gallery columns="4" link="file" ids="271238,271239,271240,271241"]

 

ანუ არაფერი გაკლია ბედნიერებისთვის...

ალბათ, ჩემს მეუღლესთან ერთად ყოფნა. სანატრელი ეს მაქვს და ჯანმრთელობა. კიდევ ბევრი რამ მინდა, მაგრამ ეს ორი მთავარია. მაქვს ოცნებები, დუდუს ხატვის დიდი ნიჭი აქვს და მინდა, ისწავლოს აშშ-ში, იქ გააკეთოს ყველაფერი. აქ რომ დავტოვო, გავაფუჭებ და იქ მგონია, დიდ წარმატებას მიაღწევს.

ამ ყველაფერთან ერთად მოგზაურობასაც რომ ასწრებ?

ახლახან ჩამოვედი ბარსელონადან. ერთი თვე ჯანსაღ კვებაზე ვიყავი, დილით დარეკავდა თაკო დოლაბერიძე, ჯაბა ქარსელაძესთან გვეპატიჟებოდა და ის გემრიელ კერძებს ამზადებდა. ჩემმა გოგოებმა მთელი ბარსელონა დაათვალიერეს, მე კი ყოველ საღამოს ჯაბასთან ვიჯექი. სამდღიანი მოგზაურობა იყო, მაგრამ ძალიან კარგი. ერთი წელი ყველაფერს ჩამოვრჩი და ვაპირებ, ამ ზაფხულს ავინაზღაურო.

ფოტო: დათუნა აგასი 

გადაღების ადგილი: „ოტიუმი“

ნინო მურღულია

[gallery royalslider="1" link="file" ids="271252,271244,271245,271246,271247,271248,271249,271250,271251,271253,271254,271255,271256,271257,271258,271259,271260,271261,271262,271263,271264,271265"]
            [post_title] => რატომ დაარქვა ნათია დუმბაძემ ქალიშვილს ელეი - „კიდევ ერთ გოგონას გავაჩენ...“
            [post_excerpt] => 
            [post_status] => publish
            [comment_status] => closed
            [ping_status] => closed
            [post_password] => 
            [post_name] => ratom-daarqva-natia-dumbadzem-qalishvils-elei-kidev-ert-gogonas-gavachen
            [to_ping] => 
            [pinged] => 
            [post_modified] => 2018-07-31 16:21:52
            [post_modified_gmt] => 2018-07-31 12:21:52
            [post_content_filtered] => 
            [post_parent] => 0
            [guid] => http://fortuna.ge/?p=271222
            [menu_order] => 0
            [post_type] => post
            [post_mime_type] => 
            [comment_count] => 0
            [filter] => raw
        )

    [comment_count] => 0
    [current_comment] => -1
    [found_posts] => 122
    [max_num_pages] => 41
    [max_num_comment_pages] => 0
    [is_single] => 
    [is_preview] => 
    [is_page] => 
    [is_archive] => 1
    [is_date] => 
    [is_year] => 
    [is_month] => 
    [is_day] => 
    [is_time] => 
    [is_author] => 
    [is_category] => 
    [is_tag] => 1
    [is_tax] => 
    [is_search] => 
    [is_feed] => 
    [is_comment_feed] => 
    [is_trackback] => 
    [is_home] => 
    [is_404] => 
    [is_embed] => 
    [is_paged] => 
    [is_admin] => 
    [is_attachment] => 
    [is_singular] => 
    [is_robots] => 
    [is_posts_page] => 
    [is_post_type_archive] => 
    [query_vars_hash:WP_Query:private] => d56fe514ebc94c0f78d37817a262baaf
    [query_vars_changed:WP_Query:private] => 
    [thumbnails_cached] => 
    [stopwords:WP_Query:private] => 
    [compat_fields:WP_Query:private] => Array
        (
            [0] => query_vars_hash
            [1] => query_vars_changed
        )

    [compat_methods:WP_Query:private] => Array
        (
            [0] => init_query_flags
            [1] => parse_tax_query
        )

)

მსგავსი სიახლეები