რატი დურგლიშვილი: „საქართველოში ჩემი კონკურსებში მონაწილეობა დასრულდა!..“

პოპულარული

რატი დურგლიშვილი: „საქართველოში ჩემი კონკურსებში მონაწილეობა დასრულდა!..“

რატი დურგლიშვილს სასტუმრო „ამბასადორში“ შევხვდით, სპეციალურად „ფორტუნასთვის“ ფოტოსესია შედგა, შემდეგ კი – ინტერვიუ.

მომღერალი გარკვეული პერიოდის განმავლობაში საქართველოში არ იყო, თბილისში დაბრუნებისთანაცე „ევროვიზიის“ შიდა კონკურსში ჩაერთო, ახლა კი ცოტა ხნით დასვენება გადაწყვიტა, რადგან ძალიან გადაღლილია.

რატი, მოწყენილი ჩანხარ…

გადაღლილი ვარ, მოწყენილი – არა (იღიმის). საქართველოში არ ვიყავი, რომ ჩამოვედი, 10 დღე განიწყვეტლივ ვრეპეტიციობდი „ევროვიზიისთვის“, 4-5 საათი გადავტვირთე თავი რეპეტიციებით. საკმაოხნიანი პაუზა გამომივიდა, არ მიმღერია. მთავარი მიზანი იყო, რომ ჩემი ყელი ნოტებს არ ასცდენოდა. არ იყო იდეალური შესრულება, ბოლომდე კმაყოფილი არ ვარ, ის არ იყო, რაც მინდოდა, მაგრამ თავი არ დამიზოგავს, ნორმალური გამოვიდა. ახლა ვინაზღაურებ ენერგიას, მაგრამ ახლა მიწევს წასვლა დიდი ხნით და ამისთვისაც ფსიქოლოგიურად ვემზადები.

რატომ არ მღეროდი ეს პერიოდი?

არ მინდა აფიშირება იმ მიზეზის, რის გამოც არ ვმღეროდი. ბოლო 5-6 თვე ოჯახის წევრთან დაკავშირებული მიზეზი მქონდა, ახლა კი ისევ დავუბრუნდი ჩემს საქმიანობას. სიმართლე გითხრა, არ ვიცი, რითი დავიწყო, რადგან ბევრი საქმე დამიგროვდა.

ახლა იქნება ჩემი სიმღერის პრეზენტაცია, ფაქტობრივად, „ევროვიზიაზე“ გაკეთდა პრეზენტაცია, მსმენელმა შესარჩევ ტურზე მოისმინა. შემდეგი სიმღერის პრემიერას გრანდიოზულად გავაკეთებ.

ამ სიმღერას ჰქვია Why, მელოდია მე მეკუთვნის, ტექსტი – გიორგი ლაღიძეს. როცა ეს სიმღერა დავწერე, მინდოდა, ტექსტი სასიყვარულო ყოფილიყო, მქონდა იდეა კლიპისთვის – მარტოსულ ადამიანზე, რომელმაც ვერ იპოვა ცხოვრებაში ადგილი, ცხოვრობს სახლში და აკეთებს ქანდაკებას, მხოლოდ მასთან აქვს კონტაქტი, ერთ დღეს კი სახლიდან გადის და ნახულობს, რომ რეალური ცხოვრება სულ სხვაა… ახლა სხვანაირი კლიპის იდეა გაჩნდა, შეყვარებულებზე, ცხოვრებისეული კადრებით, სერიალივითაა და „სანტა ბარბარას“ ვეძახი. ის ადამიანები, ვისაც აინტერესებთ ჩემი შემოქმედება, ვფიქრობ, ისიამოვნებენ, ხარისხზე პასუხისმგებელი ვარ. ვგეგმავ სამომავლოდ სასიამოვნო პროექტებს. ჩემს მსმენელს ბევრ სიუპრიზს ვპირდები. ბოლოს კონცერტით დავაგვირგვინებ.


აპირებ „ევროვიზიაზე“ ისევ ბედის ცდას?

გადართული ვარ ჩემს კარიერულ წინსვლაზე. კარგ სიმღერას ბევრად დიდი ძალა აქვს, ვიდრე კონკურსს. ერთმა სიმღერამ შეიძლება, დიდი წარმატება მოგიტანოს. „ქაღალდის ნავის“ შესახებ დღემდე მომდის გამოხმაურებები, თურქეთში შემხვდნენ ადამიანები, რომლებმაც იცოდნენ, ვინ ვიყავი. მირჩევნია, ჩემი საქმე ვაკეთო.

„ევროვიზიის“ ეროვნულ კონკურსზე თითოეული მონაწილის მიზანი იყო, რომ საუკეთესოდ წარმდგარიყო მსმენელის წინაშე. მონდომება დიდი იყო და ვფიქრობ, ყველას გამოვიდა. ვიდექი და ვფიქრობდი, რამდენი ნიჭიერი ადამიანი ცხოვრობს საქართველოში. მაგრამ ზოგადად, კონკურსი სტრესს უკავშირდება. ვფიქრობ, უკვე იმ ასაკშიც აღარ ვარ, რომ კონკურსებში მივიღო მონაწილეობა (იცინის). საზღვარგარეთ მოვსინჯავდი თავს, საქართველოში, ვფიქრობ, კონკურსებში მონაწილეობა დასრულდა. აქ სხვანაირად ხდება რაღაცები, საზღვრებს გარეთ – სხვანაირად. იქ განსხვავებულად გხედავენ, სხვადასხვა მიდგომაა. ზუსტად იქ უნდა მოხვდე, სადაც საჭიროა.

ისევ მიდიხარ საზღვარგარეთ?

ვაპირებ, თუმცა აქ კიდევ ერთი კლიპის გადაღებას ვაპირებ სიმღერაზე, რომელიც უდედმამოდ დარჩენილ ბავშვებს ეძღვნება. დიდი აქცენტი მაქვს ქართველ რეჟისორებზე, რადგან მგონია, ისინი უკეთ გაიგებენ ამ თემას.

 ყველა შენი სიმღერა სასიყვარულოა…

ვიცი, რაც უნდა მკითხო და ამ თემამ ცოტა არ იყოს დამღალა…

ისეთი სიმპათიური ბიჭი ხარ, ყველას აინტერესებს შენი პირადი ამბები…

პირადი ცხოვრება ისაა, რაშიც ბედნიერებას ეძებ. ალბათ, მე კარიერაში ვიპოვე ბედნიერება. კარიერით ხარ ბედნიერი, ოჯახით თუ სხვა რამით, ჩემთვის ერთი და იგივეა. ხელოვანი ადამიანი ამ თემას ცოტა სხვანაირად უდგება. შვილი ყველაზე დიდი ჯილდოა ადამიანისთვის დ აოჯახიც, მაგრამ ოჯახის შექმნა მაშინ უნდა გადაწყვიტო, როცა მიხვდები, შესაბამისი ადამიანი იპოვე. ძალით ოჯახის შექმნა არ მიმაჩნია სწორად. ჩემს წარსულ ურთიერთობებში, ალბათ, ან მე ვერ გამოვდექი, ან მეორე ნახევარი.

ზოგადად, პირად ცხოვრებაზე ლაპარაკი არ მიყვარს. სხვისი პირადი ამბებიც ნაკლებად მაინტერესებს. ადამიანებს სხვანაირად ვაფასებ. არც მაგდენი დრო მაქვს, სულ ვშრომობ…

35 წლის ხარ და როგორ ფიქრობ, საქართველოში მაქსიმუმს მიაღწიე?

მაქსიმუმის მიღწევა ნიშნავს იმას, რომ შენი რეპერტუარი გაქვს, რომელთაგან უმეტესობა ჰიტია. მაქსიმუმია ალბათ ის, რომ რაც ხდებოდა აქამდე და ახლა ხდება, სტაბილურად ვინარჩუნებ რეიტინგს თუ პოპულარობას. არის ჩავარდნებიც, მაგრამ მთლიანობაში ასე შემიძლია ვთქვა. მაქსიმუმის მიღწევა მარტივი არაა, არაფერს თუ არ გააკეთებ, მეორე დღეს არავის ემახსოვრები. შრომაა ყველას წარმატების ფორმულა. ნიჭიერ ადამიანსაც სჭირდება შრომა და უნიჭოსაც.

ფოტო: დათუნა აგასი

გადაღების ადგილი: სასტუმრო „ამბასადორი თბილისი“

ნინო მურღულია

 

ექსკლუზივი /

|

25 იანვარი, 2017

|
WP_Query Object
(
    [query] => Array
        (
            [post_type] => post
            [post_status] => publish
            [posts_per_page] => 3
            [orderby] => ASC
            [tax_query] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [field] => slug
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => rati-durglishvili
                                    [1] => fortunas-fotosesia
                                )

                        )

                )

            [post__not_in] => Array
                (
                    [0] => 103699
                )

        )

    [query_vars] => Array
        (
            [post_type] => post
            [post_status] => publish
            [posts_per_page] => 3
            [orderby] => ASC
            [tax_query] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [field] => slug
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => rati-durglishvili
                                    [1] => fortunas-fotosesia
                                )

                        )

                )

            [post__not_in] => Array
                (
                    [0] => 103699
                )

            [error] => 
            [m] => 
            [p] => 0
            [post_parent] => 
            [subpost] => 
            [subpost_id] => 
            [attachment] => 
            [attachment_id] => 0
            [name] => 
            [static] => 
            [pagename] => 
            [page_id] => 0
            [second] => 
            [minute] => 
            [hour] => 
            [day] => 0
            [monthnum] => 0
            [year] => 0
            [w] => 0
            [category_name] => 
            [tag] => 
            [cat] => 
            [tag_id] => 1089
            [author] => 
            [author_name] => 
            [feed] => 
            [tb] => 
            [paged] => 0
            [meta_key] => 
            [meta_value] => 
            [preview] => 
            [s] => 
            [sentence] => 
            [title] => 
            [fields] => 
            [menu_order] => 
            [embed] => 
            [category__in] => Array
                (
                )

            [category__not_in] => Array
                (
                )

            [category__and] => Array
                (
                )

            [post__in] => Array
                (
                )

            [post_name__in] => Array
                (
                )

            [tag__in] => Array
                (
                )

            [tag__not_in] => Array
                (
                )

            [tag__and] => Array
                (
                )

            [tag_slug__in] => Array
                (
                )

            [tag_slug__and] => Array
                (
                )

            [post_parent__in] => Array
                (
                )

            [post_parent__not_in] => Array
                (
                )

            [author__in] => Array
                (
                )

            [author__not_in] => Array
                (
                )

            [ignore_sticky_posts] => 
            [suppress_filters] => 
            [cache_results] => 1
            [update_post_term_cache] => 1
            [lazy_load_term_meta] => 1
            [update_post_meta_cache] => 1
            [nopaging] => 
            [comments_per_page] => 50
            [no_found_rows] => 
            [order] => DESC
        )

    [tax_query] => WP_Tax_Query Object
        (
            [queries] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => rati-durglishvili
                                    [1] => fortunas-fotosesia
                                )

                            [field] => slug
                            [operator] => IN
                            [include_children] => 1
                        )

                )

            [relation] => AND
            [table_aliases:protected] => Array
                (
                    [0] => mob1n_term_relationships
                )

            [queried_terms] => Array
                (
                    [post_tag] => Array
                        (
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => rati-durglishvili
                                    [1] => fortunas-fotosesia
                                )

                            [field] => slug
                        )

                )

            [primary_table] => mob1n_posts
            [primary_id_column] => ID
        )

    [meta_query] => WP_Meta_Query Object
        (
            [queries] => Array
                (
                )

            [relation] => 
            [meta_table] => 
            [meta_id_column] => 
            [primary_table] => 
            [primary_id_column] => 
            [table_aliases:protected] => Array
                (
                )

            [clauses:protected] => Array
                (
                )

            [has_or_relation:protected] => 
        )

    [date_query] => 
    [request] => SELECT SQL_CALC_FOUND_ROWS  mob1n_posts.ID FROM mob1n_posts  LEFT JOIN mob1n_term_relationships ON (mob1n_posts.ID = mob1n_term_relationships.object_id) WHERE 1=1  AND mob1n_posts.ID NOT IN (103699) AND ( 
  mob1n_term_relationships.term_taxonomy_id IN (1089,12121)
) AND mob1n_posts.post_type = 'post' AND ((mob1n_posts.post_status = 'publish')) GROUP BY mob1n_posts.ID ORDER BY mob1n_posts.post_date DESC LIMIT 0, 3
    [posts] => Array
        (
            [0] => WP_Post Object
                (
                    [ID] => 217115
                    [post_author] => 23
                    [post_date] => 2018-02-23 14:04:19
                    [post_date_gmt] => 2018-02-23 10:04:19
                    [post_content] => ეთუნა ინწკირველი „ტევე პირველის“ საინფორმაციო გამოშვების წამყვანია. როგორც ჩვენთან საუბრისას ამბობს, ამჟამად მისი მთელი დრო ტელევიზიას უკავშირდება, რამაც მისი მთელი თავისუფალი დრო და პირადი ცხოვრებაც შეიწირა. ცხოვრებაში ორჯერ ჰქონდა სერიოზული ურთიერთობა... ეთუნა გულწრფელად აღნიშნავს, რომ უკვე ფიქრობს ოჯახის შექმნაზე და გვიმხელს, რომ ბევრი შვილის ყოლა სურს. ტელეწამყვანს სასტუმრო „კოსტეში“ შევხვდით, სადაც ინტერვიუ ჩავწერეთ.

ეთუნა ინწკირველი:

ტელევიზიამდე დიდი გზა გავიარე. უნივერსიტეტის დასრულების შემდეგ პატარა შეხება მქონდა ბეჭდურ მედიასთან, შემდეგ მიხეილ სააკაშვილის დროს ვმუშაობდი პრეზიდენტის ადმინისტრაციაში, საკმაოდ დატვირთული და მრავალფეროვანი სამსახური მქონდა. ახალი პრეზიდენტის მოსვლის შემდეგ, როგორც ხდება ხოლმე, ცვლილებებს შევეწირე, დავრჩი უსამსახუროდ (იღიმის). ბევრი ვიარე თუ ცოტა სხვადასხვა გასაუბრებაზე, სპორტულ ტელევიზიაში „ტე-ვე-ესი“ მივედი. შემომთავაზეს სპორტული ჟურნალისტობა, რაც რთულად მომეჩვენა, მაგრამ რადგან ვერაფერი ვიპოვე, ისევ მივბრუნდი. დავიწყე ტელევიზიაშუ მუშაობა და მოვიწამლე... „ტე-ვე-ესი“ გადაკეთდა „ტევე პირველად“, ეს პერიოდი რთული იყო, რადგან სპორტში გავერკვიე და საზოგადოებრივ-პოლიტიკურ არხად გადავკეთდით. მოვიდა ინგა გრიგოლია, ტელევიზიამ სხვა სული შეიძინა. პირველი ნაბიჯები გადავდგი და მეხუთე წელია, ახალ-ახალ ნაბიჯებს ვდგამ, ჯერ თავს არ მივიჩნევ შემდგარ ჟურნალისტად, ახლაც სწავლის პროცესში. ვარ.

თავიდან შევშინდი: ინგა გრიგოლია, ნინო ჟიჟილაშვილი, ვახო სანაია... ვფიქრობდი, როგორ გავტოლებოდი მათ. მათგან ბევრი რამ ვისწავლე, გამოვარჩევ ვახო სანაიას, რომელმაც მესიჯების სახით მასწავლა ის, რაც უნდა ვიცოდე და რაც საჭიროა წამყვანისთვის.

მითხარი, რომ ემოციური ხარ... ეს რაში გიშლის ხელს, როგორც ტელეწამყვანს?

ემოციურობა ძალიან მიშლის ხელს. ბევრს ჰგონია, რომ ძალიან მკაცრი ვარ. როცა პირადად გამიცნობენ, სულ მეკითხებიან, რატომ არ იღიმიო. სულ ისეთ ამბებს ვყვები, მგონია, რომ ღიმილით ვერ წაიკითხავ... ყოფილა შემთხვევები, როცა რაღაც ამბავს ისეთი ემოცია მოუტანია, რომ ცრემლები ვერ შემიკავებია. მაგალითად, როცა ბავშვების მკვლელობის ამბავი წამიკითხავს. ეს ემოციები, შესაძლოა, ეთერში შემეტყოს. დედა მეჩხუბება, შენი თავი უნდა მართოო. ვმუშაობ ამაზე და იმედი მაქვს, ნელ-ნელა გამოვასწორებ.



ტელევიზიამ შეგვცალა?

უფრო თავდაჯერებული გავხდი. ამას მეგობრებიც ამჩნევენ (იღიმის). ჩემი ცხოვრება გახდა ტელევიზია - დილით მივდივარ და გამოვდივარ გვიან ღამით, ყველაფერი ტელევიზიას უკავშირდება. პირადი არ მაქვს. არ ვიცი, ეს რეჟიმი მიშლის თუ არა ხელს, ახალი ურთიერთობა დავიწყო ან ახალი აქტივობებით დავკავდე, მაგრამ არ რეჟიმსაც შევეგუე და შევეჩვიე, ამ ეტაპზე არ მაწუხებს. ვნახოთ, მერე როგორ იქნება. ალბათ, ყველა ქალს უნდა ოჯახიც, შვილიც.

ბევრჯერ მიგიღია კომპლიმენტი გარეგნობასთან დაკავშირებით. შენი სილამაზე ხომ არ გაკომპლექსებს?

მაკომპლექსებს და გეტყვით, რატომ. სტერეოტიპია, რომ ლამაზი ქალი არ შეიძლება, იყოს ჭკვიანი. უფრო მეტად გიწევს თავის წარმოჩენა და დამტკიცება, რომ შენი სილამაზის უკან სხვა რაღაცებიც არის. ასე რომ, ცოტა მაქვს ეს კომპლექსი. ჩემს გარეგნობაზე აქცენტს დიდად არ ვაკეთებ, მაგრამ ალბათ, მაყურებელს სიამოვნებს, რომ ეკრანიდან სასიამოვნო გარეგნობის ადამიანი ესაუბრება. თუმცა, მგონია, ამას მნიშვნელობა არ აქვს.

მე უფრო ჩემს სახელზე გავაკეთებდი აქცენტს. ხშირად მინახავს კრიტიკული გამონათქვამები, რატომ არა ეთერი და ეთუნაო. ეთერად თავს კომფორტულად ვერ ვგრძნობ. მოვირგე სახელი ეთუნა და ვფიქრობ, მაყურებელმაც უნდა მიიღოს. რა მნიშვნელობა აქვს, რა ჰქვია საინფორმაციო გადაცემის წამყვანს, მთავარია, ახალი ამბავი გადმოგცეს. ხელმძღვანელობასთანაც მქონდა საუბარი სახელზე და ბოლოს მითხრეს, როგორც შენ გინდა, ისე იყოსო.

ზოგჯერ მაქვს ცუდი გამოხმაურებები და სხვათა შორის, განვიცდი. გაღიზიანებულ მაყურებელს ზოგჯერ არ მოსწონს ინფორმაცია, რომელსაც გადმოსცემ და აგრესია წამყვანზე გადმოაქვს. წამიკითხავს ასეთი გამოხმაურებები სოციალურ ქსელში. ამაზე მქონია ჩემი რეაქცია, მიტირა კიდეც. დიანა ტრაპაიძე მეუბნებოდა, ყველაფერი გულთან ახლოს არ მიიტანოო...



თავდაჯერება მომემატაო, ამბობ და გაკლდა?

ტელევიზიას ისეთი რაღაცის მიცემა შეუძლია ადამიანისთვის, რასაც სხვა სამსახური ვერ მისცემს. მით უმეტეს, ჩემნაირი ადამიანისთვის, რომელსაც ტელევიზიასთან შეხება არ ჰქონია. მაქვს შეგრძნება, რომ მე მეტი შემიძლია. ადრე შესაძლოა, სხვა ადამიანებზე, ოჯახზე, მეგობრებზე ვიყავი დამოკიდებული. ახლა კი ვიცი, რომ მარტო ვარ და მე უნდა გავაკეთო ყველაფერი.

ტელევიზიის მინუსი რა არის?

მინუსს რაც შეეხება, მიმუშავია ბევრ სამსახურში, საჯარო იქნებოდა ეს თუ კერძო, მაგრამ ტელევიზიაში მოსვლის შემდეგ განსხვავებულ გარემოში აღმოვჩნდი. ახლა ერთი ოჯახი ვართ, ვმეგობრობთ, მაგრამ ახალ მოსულზე დამოკიდებულებებს სხვანაირად აღვიქვამდი. არავის აინტერესებს, რამე გაწუხებს თუ არა, საქმეს ვერ მოწყდები. შეიძლება, კოლეგა ვერ დაგიდგეს გვერდში, არის ცოტა შურის მომენტებიც, რაც მეც მიგრძნია, ასევე კონკურენცია. თან, ქართულ რეალობაში კიდევ უფრო მძაფრად იგრძნობა ეს ყოველივე. მეც მძაფრად აღვიქვამდი. ტელევიზიიდან წამოსვლაზე რამდენჯერმე მიფიქრია. ტელევიზიაში აღმოჩნდნენ ისეთი ადამიანები, რომლებმაც მითხრეს, არა, შენ არ უნდა წავიხდეო.

ბოლო პერიოდში დიდი გამოწვევის წინაშე დავდექი. ნოდარ მელაძემ მითხრა, არ დატოვო ტელევიზიაო. პირადი ცხოვრების მოწყობაზე დავფიქრდი და ტელევიზიის დატოვება მომინდა, მაგრამ ნოდარმა თერაპია ჩამიტარა და გადამაფიქრებინა (იღიმის).

როგორია მამაკაცი, რომელსაც შენი მოხიბვლის შანსი აქვს?

განსაკუთრებული კრიტერიუმები არ მაქვს. რომ გითხრა, მაღალი, შავგვრემანი და ცისფერთვალება უნდა იყოს-მეთქი, არ იქნება სწორი. ჩემს ცხოვრებაში ორი სერიოზული ურთიერთობა იყო. ერთმანეთს საერთოდ არ ჰგავდნენ. როგორც ერთნაირი სიყვარული არ არსებობს, ასევე არ არსებობენ ერთნაირი მამაკაცები. მიყვარს ჭკვიანი და იუმორის გრძნობის მქონე მამაკაცები, მაგრამ ხანდახან გოგონები თავს ვკარგავთ ისეთ ადამიანებზე, რომლებიც ჩვენს კრიტერიუმებს საერთოდ არ შეესაბამებიან.



დაგიკარგავს თავი?

დამიკარგავს, მაგრამ ასეთი ეთუნა მგონი, არასდროს აღარ იქნება. ამ ურთიერთობებმა და თავის დაკარგვამ ბევრი რამ მასწავლა. ალბათ, არ შეიძლება, ასე გიყვარდეს ადამიანი. როცა იღვიძებ და იძინებ მისთვის, მზად ხარ, გააბედნიერო ადამიანი და კომფორტი შეუქმნა, მისგან კი მინიმალურსაც ვერ იღებ, ძალიან მტკივნეულია. აქაც თავდაჯერებული გავხდი, არ ვიცი, ეს რამ მოიტანა, დრომ თუ წლებმა... თუმცა კარგი იყო, ეს ეთუნაც უნდა მენახა და გამომეცადა საკუთარი თავი. ალბათ, ახლა გააზრებულად და სხვა ემოციით მივუდგები მეორე ნახევარს, ეს იმას არ ნიშნავს, რომ ძალიან მეყვარება, მაგრამ ბევრ მსხვერპლზე არ წავალ.

როგორი იქნები 10 წლის მერე?

სად ვიქნები, არ ვიცი, მაგრამ... ჩემთვის ოჯახური იდილია მნიშვნელოვანია. ვოცნებობ კარგ მეუღლესა და ბევრ შვილზე. ეს ჩემი თვითმიზანი არასდროს ყოფილა, არც ადრე გათხოვება მდომებია. ჩემი ასაკიდან გამომდინარე, 10-15 წელიწადში, თუკი წინ გავიხედავ, ბევრი შვილი მეყოლება... რაც შეეხება სამსახურს, ტელევიზიის გარდა, პიარით ვარ დაინტერესებული და გამოცდილებაც მქონია. თუ ტელევიზიაზე ოდესმე უარს ვიტყვი, ერთადერთი სფეროა, სადაც ტელევიზიის გარდა ვიმუშავებ.

ფოტო: დათუნა აგასი

გადაღების ადგილი: სასტუმრო „კოსტე“



ნინო მურღულია

[gallery royalslider="1" ids="217125,217128,217126,217127,217129,217130,217131,217136,217132,217133,217134,217135,217138,217137,217139"]

 
                    [post_title] => „TV პირველის“ ულამაზესი წამყვანი: „ვოცნებობ კარგ მეუღლესა და ბევრ შვილზე...“
                    [post_excerpt] => 
                    [post_status] => publish
                    [comment_status] => closed
                    [ping_status] => closed
                    [post_password] => 
                    [post_name] => tv-pirvelis-ulamazesi-wamyvani-vocnebob-karg-meughlesa-da-bevr-shvilze
                    [to_ping] => 
                    [pinged] => 
                    [post_modified] => 2018-02-23 14:39:17
                    [post_modified_gmt] => 2018-02-23 10:39:17
                    [post_content_filtered] => 
                    [post_parent] => 0
                    [guid] => http://fortuna.ge/?p=217115
                    [menu_order] => 0
                    [post_type] => post
                    [post_mime_type] => 
                    [comment_count] => 0
                    [filter] => raw
                )

            [1] => WP_Post Object
                (
                    [ID] => 216145
                    [post_author] => 23
                    [post_date] => 2018-02-21 13:24:49
                    [post_date_gmt] => 2018-02-21 09:24:49
                    [post_content] => „ჩემი ცოლის დაქალებში“ მსახიობი კახა მიქიაშვილი ვასოს როლში გამოჩნდა, რომელიც ზაზას მეგობარ ანას აწუხებს. ზაზამ გამოსარჩლება გადაწყვიტა და ვასოსგან თავში აგური მიიღო. როგორ გაგრძელდება ეს ხაზი, ჯერ მსახიობმა არ იცის, თუმცა ჩვენთან ინტერვიუში, რომელიც „თბილისი მარიოტში“ ჩავწერეთ,  აღნიშნავს, რომ ვასოსნაირი მამაკაცები საკუთარ საახლობლოში არასდროს ჰყოლია. კახამ ხუმრობით ისიც კი გვითხრა, დაწერეთ, რომ მანიაკი არ ვარო. როგორც სოციალურ ქსელებში კომენტარებისას გამოჩნდა, ზოგიერთმა მაყურებელმა მისი პერსონაჟი ზედმეტად სერიოზულად მიიღო...

სანამ ინტერვიუს დავიწყებდით, თავად მითხარი, ერთ პატარა როლში გამოჩენაც კი ტელევიზიით როგორ პოპულარობას ჰმატებს მსახიობს... 

კახა მიქიაშვილი:

არ ვიცი, ჩემი პროფესიის ნაკლია თუ ხიბლი და ასე იყო ყველა - თეატრში წლები როლი როლზე რომ ითამაშო, წარმატებულად, ისე არ ჩანს, კონკრეტულად თეატრის მაყურებელი აფასებს, საკმარისია, ეკრანში ერთ კადრში გამოჩნდე, განხილვის თემა ხდება. ბუნებრივია, ეს არის კარგი, მსახიობობას უხდება. მეორეა, თუ ნეგატიური როლი შეასრულე, მასთან გაიგივებენ.

გურამ საღარაძის მაგალითი გამახსენდა, მისნაირ კეთილ გულჩვილ და წესიერ ადამიანს ბევრს არ ვიცნობდი. თავად აქვს მოყოლილი, „სახლი ძველ უბანში“ მონაწილეობის შემდეგ, სადმე თუ გამოჩნდებოდა, როგორ იწერდნენ პირჯვარს და გარბოდნენ მისგან (იღიმის). შემიძლია იგივე ვთქვა ბევრ სხვა მსახიობზეც. პირდაპირ მინდა ვთქვა, რომ არ ვარ მანიაკი, მადლობა ღმერთს (იცინის)!.. ხალხს აგურებს არ ვურტყამ თავში და არც არავის ფანჯარასთან ვდგავარ შესაშინებლად. საერთოდ, მგონია, რომ ჩემი პროფესიის ერთ-ერთი ხიბლი ესაა - რაც უფრო განსხვავებულ ტიპაჟს ქმნი, უფრო სხვანაირს, ვიდრე იქამდე გითამაშია, მით უფრო რთულია. გულწრფელად რომ გითხრათ, სუფთა პროფესიული კუთხით, კომენტარებს, ზოგს ხუმრობით და ზოგს არახუმრობით ნათქვამს - რა, საშინელი როლია, რა ცუდი ტიპი ხარ და როგორ დაგვზაფრეო, პროფესიული ნიშნით კომპლიმენტად ვიღებ. თუ დადებით პერსონაჟს თამაშობ და ხალხს თავი შეაყვარე და დაამახსოვრე, კარგია, როცა ნეგატიურ როლს ასრულებ და ესეც დაამახსოვრდა მაყურებელს, ე.ი. კარგად შექმენი როლი.ამით იმას არ ვამბობ, რომ მე ვითამაშე კარგად, უბრალოდ, ვადარებ. კიდევ ერთხელ ვამბობ, მანიაკი არ ვარ. როცა სცენარი წავიკითხე, მზად ვიყავი, რომ გარკვეული პერიოდის განმავლობაში საზოგადოებაში მანიაკის იმიჯი მექნებოდა, მათ შორის, ვინც არ მიცნობს, თორემ ვინც მიცნობს, იცის ჩემი ხასიათი (იღიმის). ვინაიდან ამ სერიალს უყურებს მთელი საქართველო, თუ მთელი სამყარო და მსოფლიო არა, დიდ ნაწილში ეს იმიჯი არ ამცდება, მაგრამ რა ვქნათ, ეს პროფესიის ნაწილია...



ასეთ კომენტარებს მართლა სერიოზულად წერდნენ?

ძალიან გამეცინა და ამასაც შეგუებული ვარ - ისეთმა ხალხმა მომწერა და დამირეკა, ანონსში რომ დამინახეს, წლები რომ არ მინახავს (იცინის). აინტერესებთ, როგორ გაგრძელდება, მაგრამ ნამდვილად ვერ ვეტყვი. ჩემმა მეგობარმა ჩამიგდო, ჩემს ფოტოზე რა კომენტარებიც წერია, სერიოზული განხილვა იყო. რა ვქნა, რა ვუყო... მანიაკი ნამდვილად არ ვარ. მაყურებელი ნახავს, როგორი მშიშარაა ჩემი პერსონაჟი. მანიაკები ყოველთვის მშიშრები არიან...

ისე, ვასოსნაირ ადამიანს შეხვედრიხარ?

ღმერთმა დამიფაროს. ისეთ სოციუმსა და საზოგადოებაში ვტრიალებ, ასეთი ავადმყოფები არ არიან. სხვათა შორის, ამ როლზე მუშაობისას მე და რეჟისორი შევთანხმდით მარტივად, ჩაცმაზე იყო საუბარი. თუ პირდაპირ ეტყობა ადამიანს, რომ მანიაკია, არავინ დაამყარებს მასთან კომუნიკაციას. ასეთ ადამიანებს ჩვეულებრივად აცვიათ, თითქოს ჩვეულებრივად იქცევიან და ასე ადვილად ვერ შეატყობ. შეიძლება, შევხვედრივარ კიდეც, მაგრამ ვერ მივმხდარვარ. მთელი პრობლემა, ალბათ, ასეთი ადამიანებისა, ის არის, რომ შეიძლება, თავაზიანიც იყოს პირველ ეტაპზე და შემდეგ ურთიერთობაში აჩენს საკუთარ სახეს. ჩემი ახლო მეგობარი გოგონებისგანაც არ გამიგია, რომ ასეთი პრობლემა ჰქონიათ, მაგრამ ალბათ, ხდება.

https://www.youtube.com/watch?v=84GRNxgvibo&feature=youtu.be

ისე, შენს მეგობარ გოგონას გამოესარჩლებოდი ასეთ შემთხვევაში?

თუ შენი ახლობელი გოგონა მოგმართავს, ეცდები დახმარებას. არ ვიცი, რა ფორმით მოვახერხებდი ამას ან მეც აგურს ჩამარტყამდნენ თუ არა, მაგრამ ვიმედოვნებდი და ვისურვებდი, რომ ნორმალურ სახელმწიფოში ყველაფერს კანონი არეგულირებდეს და ყველაზე ცუდ შემთხვევაში იყოს მუშტი-კრივი და დასისხლიანება. კონკრეტულ შემთხვევაში რას იზამ, არ იცი. თუ ანას კუთხიდან შევხედავთ, გოგონა მარტო ცხოვრობს, დაუცველია, მიმართა პატრულს, აშანტაჟებს ის ბიჭი და ვერაფერს შვრება.

გადაღებების პროცესი როგორი იყო?

არ იყო რთული, გულწრფელად გეუბნებით. სერიალში ბევრი დრო არ გაქვს, ტექსტს გიგზავნიან, უცებ გადიხარ, რეჟისორი ამოცანას გისახავს... ნამდვილად არ გამჭირვებია, თან, ყველას ვიცნობ, კარგი ურთიერთობა გვაქვს - მათ იციან, რომ მე მანიაკი არ ვარ და მე ვიცი, რომ ისინი არ არიან მანიაკები (იცინის).



რამდენჯერ გაიმეორე...

არა, ამას უკვე ხუმრობით ვამბობ (იცინის). სასაცილო ის იყო, სადაც ვიღებდით, ბევრმა ნაცნობმა გამოიარა, მათ შორის, სასულიერო პირებმა, მომესალმნენ. გულში ვფიქრობდი, ნეტავ, იცოდეთ, ვის ესალმებით-მეთქი. სერია რომ გავიდა, იმავე ხალხმა მითხრა, თურმე, რა როლში გიღებენო.

კასტინგი გაიარე?

არა, პირდაპირ დამირეკეს და შემომთავაზეს...

ძალიან კარგი მანიაკი იქნებიო?

(იცინის) ისე, ამ შემოთავაზებაზე გამეღიმა, რაღა მანიაკის როლი შემომთავაზეთ-მეთქი... ადრეც მქონდა შეთავაზება, კატოს რომელიღაც თაყვანისმცემლის როლზე, აღარ მახსოვს ზუსტად. ეკა მჟავანაძემ, ჩვენმა კოლეგამ, შესანიშნავმა ადამიანმა დამირეკა. მანიაკის როლიც სრულიად განსხვავებულია ჩემგანაც და ჩემი ნათამაშები როლებისგანაც. მე იმ ადამიანების კატეგორიას მივეკუთვნები, რომლებიც არ თვლიან, რომ ყველგან უნდა გამოჩნდე. ჩვენს პროფესიაში ცნობადობას აქვს მნიშვნელობა და ზოგი მიიჩნევს, რომ შავი პიარიც პიარია. მე არ მაქვს ეს მოსაზრება. ვიცი ეპატაჟური ადამიანები და არავის განვიკითხავ, რომლებიც ფიქრობენ, რომ ყველანაირი ხერხით უნდა წარმოაჩინონ თავი... ჩემში ეს არ ზის და ეკრანზე გამოჩენის პრობლემაც არ მაქვს. როცა სცენარი წავიკითხე, მაინც დავფიქრდი, მინდოდა თუ არა ამ როლის შესრულება, თუმცა რამდენიმე წუთს ვიფიქრე და მერე დავთანხმდი... საინტერესოა მაინც.

არის როლი, რომელსაც არ დათანხმდებოდი?

ორჯერ მომიწია უარის თქმამ, ერთხელ ფიზიკურად არ მეცალა, მეორედ - მცირე მკურნალობის კურსს გავდიოდი. პორნოგრაფიაში რომ არ ვითამაშებდი, ზუსტად ვიცი. ნამდვილად - არა!.. არც ეროტიკულ სცენაში ვითამაშებდი. ქართულ კინოში მინახავს ეროტიკული სცენები და არის მაინც უხერხულობები, ამასაც გამოცდილება და მიჩვევა სჭირდება. დიპლომში თეატრისა და კინოს მსახიობი მიწერია, მაგრამ სასწავლებელი ისე დავამთავრე, კინო არ მისწავლია. ეროტიკულ სცენაში მონაწილეობას სხვა თავისუფლება სჭირდება, არ მიფიქრია, კომპლექსია თუ რა არის.

მსახიობობის გარდა სხვა რაღაცებით ხარ დაკავებული...

ძირითადად ვარ თეატრში, რამდენიმე წელია, ვმუშაობ ტელევიზიაში, მიმყავს საღამოები და კონცერტები, კორპორატიული საღამოები. 20 წელი ხდება, რაც მსახიობი ვარ და მადლობა ღმერთს, სულ დაკავებული ვარ, შემოქმედებითი პაუზა არ მქონია. სხვა პროფესია არ მიცდია. ეს იმას არ ნიშნავს, რომ ამ პროფესიაში ვარსკვლავებს ვწყვეტ, მაგრამ ახლა სხვა არაფერი წარმომიდგენია. სალომე გოგიაშვილმა და მისმა მეუღლემ გახსნეს პრესტიჟული ავეჯის მაღაზია და რატომღაც გადაწყვიტეს, რომ მე უნდა ვყოფილიყავი დირექტორი. ჩემთვის დამატებითი გამოწვევა და ფინანსური შემომსავალიც იყო, ასე რომ, კომპანიის დირექტორიც გავხდი.



ფინანსურად მომგებიანი მსახიობის პროფესია ვერ გახდა ვერასდროს...

არც ყოფილა და არც იქნება. მე ვისაც ვიცნობდი, არც ერთი მსახიობი არ ცხოვრობდა კარგად. ადრე პატივისცემა ჰქონდათ, შესაძლოა, ურიგოდ მიეღოთ ბინა ან მანქანა, ისიც - ყველას არა. ჩვენ ძალიან პატარა ქვეყანა ვართ, მცირე ბაზარი გვაქვს, რამდენი შეიძლება დაადო ბილეთს, რომ კარგად იცხოვრო? მართლა საარსებო მინიმუმზეა საუბარი. მე არ ვწუწუნებ, ბევრი ნიჭიერი და ღირსეული ადამიანი 300-350 ლარზე არსებობს. კინოშიც არ არის დიდი ჰონორარები.

კინოდან გაქვს შემოთავაზებები?

ერეკლე ბადურაშვილის ფილმში ვმონაწილეობ, რომელსაც ახლა იღებენ. ვარ „ჩემი ცოლის დაქალებშიც“, თუმცა არ ვიცი, რამდენ ხანს იქნება ჩემი პერსონაჟი. სიამოვნებით გავყვები ამ პერსონაჟს, რადგან თავიდანვე ვთქვი თანხმობა. ეგრე, თეატრში საფრთხობელას ვთამაშობ და ხალხი ხვდება, რომ ყანაში არ ვდგავარ (იცინის).

ისე, შეიძლება, მამაკაცს ქალი ისე შეუყვარდეს, რომ ასეთ რადიკალურ ნაბიჯებზე წავიდეს?

მგონია, რომ ეს ნორმა არ არის. ალბათ, ასეთ ადამიანს ჰგონია, რომ გოგონას ასე ხიბლავს, სცემეს და მაინც დაურეკა. მაგრამ როცა ადამიანი პატრულს გაყენებს ან ქუჩაში გხვდებიან, უნდა მიხვდე, რომ იქ შენი ადგილი არ არის. მე მაინც მგონია, რომ ასე არ შეიძლება, სიყვარულის გამო მოიქცნენ.

„ჩემი  ცოლის დაქალებში“ გამოჩენის მერე თაყვანისმცემლები ხომ არ გააქტიურდნენ?

საერთოდ არ მყავს თაყვანისმცემლები, არც მყოლია. სხვა მსახიობებზე გამიგია, ჩემზე არა. პირდაპირი ადამიანი ვარ. ვიღაცას არ ეგონოს, რომ თავმდაბლობით ვამბობ, შეიძლება, ცუდია ჩემი პროფესიისთვის,  მაგრამ ზედმეტად თავის წარმოჩენას არ ვცდილობ. რაც არის, იმაზე შემიძლია ლაპარაკი. შეიძლება, ორჯერ-სამჯერ მოსულა თეატრში ვიღაც და ავტოგრაფი ჩამოურთმევია, მაგრამ არ ყოფილა არასდროს, რომ ქუჩაში დამხვედროდა ვინმე, შენზე ვგიჟდებიო (იცინის). ახლა მით უმეტეს, ვინ მოვა? ისეთი როლი ვითამაშე, თუკი ვინმე იყო, სულ დამბლოკავს, ალბათ. იფიქრებს, მანიაკი ყოფილაო. თუ ვინმე გამოჩნდება, ე.ი. მანიაკალური გადახრები ჰქონია. ახლა მივხვდები, ამ როლის შემდეგ, ვის რა განზრახვა ჰქონია ჩემთან მიმართებაში (იცინის).

[gallery royalslider="1" ids="216156,216159,216165,216158,216161,216160,216162,216157,216163,216164,216166,216167"]

ფოტო: დათუნა აგასი

გადაღების ადგილი: სასტუმრო „მარიოტი თბილისი“



ნინო მურღულია
                    [post_title] => კახა მიქიაშვილი: „პირდაპირ მინდა ვთქვა, რომ მანიაკი არ ვარ!..“
                    [post_excerpt] => 
                    [post_status] => publish
                    [comment_status] => closed
                    [ping_status] => closed
                    [post_password] => 
                    [post_name] => kakha-miqiashvili-pirdapir-minda-vtqva-rom-maniaki-ar-var
                    [to_ping] => 
                    [pinged] => 
                    [post_modified] => 2018-02-23 14:50:38
                    [post_modified_gmt] => 2018-02-23 10:50:39
                    [post_content_filtered] => 
                    [post_parent] => 0
                    [guid] => http://fortuna.ge/?p=216145
                    [menu_order] => 0
                    [post_type] => post
                    [post_mime_type] => 
                    [comment_count] => 0
                    [filter] => raw
                )

            [2] => WP_Post Object
                (
                    [ID] => 213649
                    [post_author] => 23
                    [post_date] => 2018-02-13 16:08:49
                    [post_date_gmt] => 2018-02-13 12:08:49
                    [post_content] => საქართველოს პარლამენტის წევრი „ქართული ოცნებიდან“, ლანჩხუთი-ჩოხატაურის მაჟორიტარი დეპუტატი, ნინო წილოსანი სამი შვილის დედაა. პოლიტიკაში ბიზნესიდან მივიდა, სადაც თავის დამკვიდრება, როგორც თავად აღნიშნავს, როგორც ქალისთვის, არცთუ ადვილი იყო... ყველაზე გვიან მასთან იმ ადამიანის აღიარება მივიდა, ვისი აზრიც ყველაზე მნიშვნელოვანი იყო - მამის. ახლა, როგორც თავად ამბობს, გამოცდის პერიოდი აქვს და საკუთარ თავს ახალი მიზანი დაუსახა...

ნინო წილოსანთან ინტერვიუ სასტუმრო „ამბასადორში“ ჩავწერეთ, მან fortuna.ge-სთან საქმეზეც ისაუბრა და პირადზეც...

პოლიტიკაში მოსვლის გადაწყვეტილება რთული იყო?

სანამ პოლიტიკაში მოვიდოდი, პრინციპში, დატვირთული დღის განრიგი მქონდა და საკმაოდ რთული იყო ჩემი საქმიანობა, თუმცა ახლა ამ ყველაფერს დაემატა საჯაროობა, თმენის ვალდებულება და ბევრი ისეთი ფაქტორი, რაც მანამდე არ იყო. ეს, თავისთავად, სირთულეც არის, თუმცა, ვფიქრობ, ნორმალურად ვართმევ თავს და ვათავსებ საქმიანობასა და ოჯახის საქმეებს. ჩემთვის ძალიან მნიშვნელოვანია ოჯახი, არანაკლებ მნიშვნელოვანი - საქმე და ვცდილობ, ორივე ადგილას დაბალანსებულად ვიყო წარმოდგენილი...

ამას თან ახლავს პოპულარობის გარკვეული დოზაც, რომელიც თქვენ უკვე მიიღეთ... როგორია?

პოპულარობა, ზოგადად, კარგია, მაგრამ ინტერესის ქვეშ მყოფს გიწევს რაღაცებზე უარის თქმა. მაგალითად, იმ ცხოვრების წესზე, რომელიც აქამდე გქონდა - საჯარო ადგილას წასვლა, სადილი, ვახშამი. მაშინ, როცა ხარ პოლიტიკოსი და მით უმეტეს, სოციალურად შეჭირვებული რაიონების მაჟორიტარი, ცოტა სხვანაირად აღიქმება. თუმცა ეს ჩემი ცხოვრების წესი იყო და შესაბამისად, რთულია ამაზე უარის თქმა...

ერთი, ძირეული და მნიშვნელოვანი ფაქტორი არ შეცვლილა, ჩემი ოჯახისა და მეგობრებისთვის ყოველთვის მომეძებნება დრო. ეს ის ადამიანები არიან, რომლებიც მთელი ცხოვრებაა მომყვებიან. მიუხედავად იმისა, სად ვიქნები, ეს ჩემი პიროვნების შემადგენელი ნაწილია. ისინი ჩემ გვერდით უნდა იყვნენ. ასე რომ, არ შეიცვალა მხოლოდ ეს - დანარჩენი: უფრო მეტად დაკავებული ვარ, ხშირად მიწევს გურიაში ყოფნა, მოსახლეობასთან შეხვედრა, ასევე ქუთაისში, პარლამენტში ყოფნა და საზღვარგარეთ ვიზიტებით წასვლა. ამ მხრივ ჩემი ოჯახი დიდი გამოცდის წინაშე დგას, განსაკუთრებით, ჩემი შვილები, რომელთაც უწევთ, ამდენი ხნის განმავლობაში ვერ ნახონ დედა...



რამხელები არიან?

სამი შვილი მყავს, უფროსი 15-საა, უმცროსი - 6-ის. ძალიან ყოჩაღად მიიღეს ჩემი ეს გადაწყვეტილება. წინასაარჩევნო პერიოდი იყო ძალიან დაძაბული და ფაქტობრივად, ორი თვის განმავლობაში ოჯახის წევრები არ მინახავს, რადგან სულ გურიაში ვიყავი. ჩემი შვილები თბილისში იყვნენ, სწავლის პერიოდი დაემთხვა და ვერ ჩამოდიოდნენ ჩემთან ხშირად. ახლაც, რაციონალურად უდგებიან ჩემს დაკავებულობას, არყოფნას. მაგრამ მეორე მხრივ, ვამბობ, რომ ვარ „ხარისხიანი“ დედა. ამაში ვგულისხმობ, რომ შეიძლება, ბავშვებისთვის დიდი დრო არ მაქვს გამოყოფილი, მაგრამ რაც მაქვს, იმას ხარისხიანად ვატარებთ ერთად, ვსაუბრობთ ბევრ მნიშვნელოვან საკითხზე, რაც ადარდებთ ან რაც უნდა მივაწოდო მათ, ასაკის მიხედვით.

მეუღლე?..

მეუღლე, ვლადიმერ აბულაძე ასევე მუშაობს, მაგრამ გარკვეული დოზით გადაინაწილა ჩემი ვალდებულებები და ძალიან არის ჩართული ბავშვების აღზრდაში. ამ ეტაპზე ის დიდ როლს თამაშობს.

შეგიძლიათ, გაიხსენოთ თქვენი სიყვარულის ამბავი?

(იღიმის) ჩემი მეუღლე არის ყოფილი კალათბურთელი, რომელიც სულ მეწუწუნება, რომ არასდროს დავდიოდი მის თამაშებზე, მიუხედავად იმისა, რომ მიყვარს სპორტი და ჯანსაღი ცხოვრების წესი... რომ გითხრათ, რომ კალათბურთის გულშემატკივარი ვარ და განსაკუთრებულ სიამოვნებას ვიღებ სპორტული თამაშების ყურებისას, არ იქნება სიმართლე. ჩემს მეუღლეს ეს დანაკლისი გამოჰყვა და სულ მეუბნება ხოლმე.

მიმაჩნია, რომ საკმაოდ პატარა ასაკში, 19 წლის დავოჯახდი, რასაც ჩემი შვილისთვის არ ვისურვებდი მიუხედავად იმისა, რომ არ ვარ უკმაყოფილო ჩემი დაოჯახების ფაქტით, სამი შვილით, ზოგადად, მეუღლით... ვფიქრობ, არაფერი დამაკლდა რადიკალურად, თუმცა შეიძლებოდა, დამკლებოდა, რომ არა ჩემი ძალიან მონდომებული ხასიათი. ვფიქრობ, უფრო მეტის სწავლა შემეძლო. თუ ახლა კონკრეტული მიმართულებით განათლებას ვიღებ დისტანციურად და ონლაინკურსებით, შემეძლო, ეს საფუძვლიანად გამეკეთებინა საზღვარგარეთ წასვლით... მგონია, რომ ახალგაზრდული წლები უნდა გამოიყენო კარგი განათლების მისაღებად. უცხოეთში ცხოვრების გამოცდილება ბევრ დადებითს გაძლევს.



ადრე დაოჯახებაში, თქვენ შემთხვევაში, მეტ მინუსს ვერ ხედავთ... 

ეს პირველია, როცა ადრე არ დაოჯახდები, დედობის, შვილების ტვირთი არ გაქვს წამოკიდებული და დროს განათლებას ახმარ. მეორეა - შესაძლოა, ადრეულ ასაკში ვერ განსაზღვრო სწორად შენი პარტნიორი, დაოჯახდე ქვეემოციებით და არა გააზრებულად, საბოლოოდ კი, ქორწინება წარუმატებელი აღმოჩნდეს. თავისთავად, არსებობს წარმატებული მაგალითები, მაგრამ ჩემი შვილისთვის დაოჯახებას 25 წლის შემდეგ ვისურვებდი (იღიმის).

თქვენმა მეუღლემ რით მოგხიბლათ? როგორც ჩანს, კალათბურთით არა... 

(იღიმის) სპორტი არ ყოფილა მთავარი, მაგრამ თავისთავად, ესეც იყო შემადგენელი ნაწილი. სპორტსმენები განსაკუთრებულად საინტერესო ადამიანები არიან, ბევრ შრომას არიან მიჩვეულნი, ჯანსაღი ცხოვრების წესს ეწევიან, ეს ჩემთვის მნიშვნელოვანია. ამოსავალი წერტილი იყო ის, რომ ერთმანეთს კარგად შევეწყვეთ...

როგორც საქმიან ქალს, ისე მინდა, კითხვა დაგისვათ. კარიერის დასაწყისში რა სირთულეებს აწყდებოდით, როგორც ქალი?

ახლა, რაც პოლიტიკაში მოვედი და განსაკუთრებით აქტიურად ვარ ჩართული გენდერული თანასწორობის საკითხებში, შემიძლია, კონკრეტული სახელები დავარქვა იმ განცდებსა და პრობლემებს, რაც ამ წლების განმავლობაში მქონია. ქალებს, თავისთავად, აქვთ პრობლემები კარიერულ წინსვლაში და პირველი იწყება მამაკაცების უახლოესი გარემოცვიდან, მათი აღქმიდან. ჩემი მეუღლეც თავიდან ბედნიერად არ შეხვედრია იმ ფაქტს, რომ მე უფრო მეტად დაკავებული უნდა ვყოფილიყავი და ამ დისკომფორტს ვგრძნობდი. ასევე მუდმივად ვგრძნობდი გარკვეულ ირონიას მამაკაცების მხრიდან, როცა სერიოზულ თემებზე ვიწყებდი საუბარს, მაგალითად, მძიმე ინდუსტრიაზე და ვაგონებზე... ამას ვხედავდი და ვგრძნობდი. შეურაცხმყოფელია, როცა ცდილობ, შენი ცოდნა და გამოცდილება, მოსაზრებები გამოავლინო და ამ დროს ეჯახები გენდერულ სტერეოტიპს, გიყურებენ, ხარ ქალი და აქედან გამომდინარე, მიიჩნევენ, რომ შენ შეიძლება, არ გქონდეს კომპეტენტური მოსაზრებები გარკვეულ თემებზე. თუმცა, ესეც დროებითია, მამაკაცისთვისაც ადვილია, დაინახოს, რამდენად კომპეტენტური ხარ.  საბოლოო ჯამში, ასეც ხდებოდა, დარწმუნებული ვარ.



მამაკაცებმა თქვენ გარშემო, მაგალითად, მამამ, როდის დაგაფასათ სათანადოდ?

მამა ძალიან აქტიურ როლს თამაშობდა ჩემს ცხოვრებაში. ბავშვობიდან მოყოლებული ის ჩემთვის საზომია, თავისი წარმატების ფორმულა აქვს, ისტორია და ამას სათანადოდ ვაფასებ. ამასთანავე, განსაკუთრებული ემოციები მაქვს მის მიმართ. მთელი ამ პერიოდის განმავლობაში, რაც კი გამიკეთებია, სულ ვფიქრობდი, რამდენი ქულით შეაფასებდა... გამორჩეულად კრიტიკულია შვილების მიმართ. ყველაზე ბოლოს მამამ მაღიარა. ეს დიდი მოტივაცია იყო უფრო მეტის გასაკეთებლად. მამამ დაახლოებით სამი წლის წინ მაღიარა, მაშინ, როცა მომცა საშუალება, მასთან ერთად კონკრეტული გადაწყვეტილებები მიმეღო, გვერდით დამიყენა. უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ დავიწყე ოჯახურ კომპანიაში მუშაობა, დავიწყე ბუღალტრობით და გავიარე ყველა საფეხური. ადამიანისთვის ხელოვნურად პოზიციების მინიჭების წინააღმდეგი ვარ, ყველაფერი უნდა გაიარო, სანამ მაღალ პოზიციამდე მიხვალ.

ახლა ვისი რჩევაა თქვენთვის მნიშვნელოვანი?

ბევრი ადამიანის აზრს ვითვალისწინებ, კონკრეტულად ვერ დავასახელებ. მიყვარს ადამიანების მოსმენა, ვითვალისწინებ ყველა რჩევას, თუ ჩავთვლი, რომ სწორია.

მუდამ კარგად გამოიყურებით. ჩაცმის სტილი შეგეცვალათ პოლიტიკაში წასვლის შემდეგ?

მიმაჩნია, რომ შიგთავსთან ერთად მნიშვნელოვანია მისი შეფუთვა. მე განსაკუთრებულ აქცენტს ცოდნასა და კვალიფიკაციაზე, მოსაზრებებზე ვაკეთებ, მაგრამ არანაკლებ მნიშვნელოვანია ვიზუალი, ასე რომ, ამ მხარესაც დიდ ყურადღებას ვაქცევ. ჩაცმის სტილიც, გარკვეულწილად, შემეცვალა, რადგან ჩემი ადრინდელი იმიჯი საერთო კონტექსტიდან ამოვარდნილი იქნებოდა, თუმცა აქაც ვპოულობ გამახალისებელ ელემენტებს.

თავისუფალ დროს რითი ხართ დაკავებული?

ოჯახის წევრებთან და მეგობრებთან ურთიერთობით. მივდივართ ქალაქგარეთ, ვერთობით სხვადასხვა ადგილას. ვსრიალებდი, მაგრამ ერთი წლის წინ გუდაურში ფეხი ვიტკინე, გავიკეთე ოპერაცია და ჯერჯერობით ვერ ვარ ფორმაში, მაგრამ გვაქვს გასართობები, რითაც ერთმანეთთან ყოფნას ვიხალისებთ. ის სამი თვე, როცა ოპერაცია გავიკეთე და რეაბილიტაციის პროცესი მქონდა, მძიმე იყო, ყავარჯნით დავდიოდი და კარგ ხანს მწარედ მახსოვდა, მაგრამ  მეორე მხრივ, მაინც კარგი პერიოდი იყო, დიდი დრო გავატარე შინ, ბავშვებთან, წავიკითხე წიგნები, რომლებიც განსაკუთრებულად დამამახსოვრდა...

ჯანსაღ ცხოვრებაზე ვსაუბრობდით და ახლა ვარ დაკავებული ვარჯიშით, კვირაში სამჯერ დავდივარ დარბაზში. ყველას ვურჩევ ამას, რადგან ჯანსაღი ცხოვრების წესს არ აქვს ალტერნატივა.



ახლა ცხოვრების რა ეტაპი დაგიდგათ?

გამოცდის ეტაპი მაქვს. როცა არჩევნების დროს ვხვდებოდი უამრავ ადამიანს, ვპირდებოდი, რომ ბევრ რამეს გავაკეთებდი, მათი ცხოვრება უკეთესი რომ გამხდარიყო. პარლამენტში ყოფნის ოთხი წელი ჩემთვის გამოცდაა. თუკი ვერ მოვახერხე, რომ მაქსიმუმი გავაკეთო მათთვის, ეს იქნება წარუმატებელი პერიოდი და ჩემი ცხოვრების დიდი ტკივილი...

ახლა ვარ ძალიან დაძაბული, რადგან ყოველდღიურად მიწევს ამ ადამიანების პრობლემებთან შეჯახება, რაღაც ნაწილის მოგვარება, რაღაცების ვერმოგვარება. იმხელა პასუხისმგებლობა მაქვს, რაც აქამდე არ მქონია.

კრიტიკას როგორ ხვდებით?

პრინციპში, კარგად, რადგან თვითკრიტიკული ვარ. იმაზე მეტ შენიშვნას ვერავინ მომცემს, ვიდრე მე შემიძლია მივცე საკუთარ თავს. უსამართლო კრიტიკის მიმართ საკმაოდ მგრძნობიარე ვარ, რადგან თავად ვცდილობ, არ გავაკრიტიკო ადამიანები. თუკი არასწორი შენიშვნის მიცემა მომიხდა, თუნდაც შვილისთვის, შემდეგ ბოდიშის მოხდა არ მიჭირს. მაშინ, როცა ადამიანები კრიტიკას ზედაპირულად ისვრიან და სხვებსაც სტკენენ გულს, რადგან ჩემ მიმართ აგრესიული გამონათქვამები მხოლოდ ჩემზე არ აისახება, არამედ ჩემი ოჯახის წევრებზე, ეს გულსატკენია. მტკენია გული პერიოდულად, თავისთავად.

რა გახალისებთ ასეთ დროს?

ასეთ დროს მნიშვნელოვანია, იპოვო მოტივაცია, რომელიც წინ გამოძრავებს. ჩემთვის ასეთი რამ მუდმივი განვითარებისკენ სწრაფვაა და მინდა, ეს არასდროს დავასრულო...

[gallery royalslider="1" link="file" ids="213658,213659,213660,213661,213662,213663,213664,213665,213666,213667,213668,213669,213670"]

ფოტო: დათუნა აგასი

გადაღების ადგილი: სასტუმრო „ამბასადორი თბილისი“

ნინო მურღულია


                    [post_title] => ნინო წილოსანის საქმე და პირადი: „მიმაჩნია, რომ „ხარისხიანი“ დედა ვარ!..“
                    [post_excerpt] => 
                    [post_status] => publish
                    [comment_status] => closed
                    [ping_status] => closed
                    [post_password] => 
                    [post_name] => nino-wilosanis-saqme-da-piradi-mimachnia-rom-khariskhiani-deda-var
                    [to_ping] => 
                    [pinged] => 
                    [post_modified] => 2018-02-13 21:47:43
                    [post_modified_gmt] => 2018-02-13 17:47:43
                    [post_content_filtered] => 
                    [post_parent] => 0
                    [guid] => http://fortuna.ge/?p=213649
                    [menu_order] => 0
                    [post_type] => post
                    [post_mime_type] => 
                    [comment_count] => 0
                    [filter] => raw
                )

        )

    [post_count] => 3
    [current_post] => -1
    [in_the_loop] => 
    [post] => WP_Post Object
        (
            [ID] => 217115
            [post_author] => 23
            [post_date] => 2018-02-23 14:04:19
            [post_date_gmt] => 2018-02-23 10:04:19
            [post_content] => ეთუნა ინწკირველი „ტევე პირველის“ საინფორმაციო გამოშვების წამყვანია. როგორც ჩვენთან საუბრისას ამბობს, ამჟამად მისი მთელი დრო ტელევიზიას უკავშირდება, რამაც მისი მთელი თავისუფალი დრო და პირადი ცხოვრებაც შეიწირა. ცხოვრებაში ორჯერ ჰქონდა სერიოზული ურთიერთობა... ეთუნა გულწრფელად აღნიშნავს, რომ უკვე ფიქრობს ოჯახის შექმნაზე და გვიმხელს, რომ ბევრი შვილის ყოლა სურს. ტელეწამყვანს სასტუმრო „კოსტეში“ შევხვდით, სადაც ინტერვიუ ჩავწერეთ.

ეთუნა ინწკირველი:

ტელევიზიამდე დიდი გზა გავიარე. უნივერსიტეტის დასრულების შემდეგ პატარა შეხება მქონდა ბეჭდურ მედიასთან, შემდეგ მიხეილ სააკაშვილის დროს ვმუშაობდი პრეზიდენტის ადმინისტრაციაში, საკმაოდ დატვირთული და მრავალფეროვანი სამსახური მქონდა. ახალი პრეზიდენტის მოსვლის შემდეგ, როგორც ხდება ხოლმე, ცვლილებებს შევეწირე, დავრჩი უსამსახუროდ (იღიმის). ბევრი ვიარე თუ ცოტა სხვადასხვა გასაუბრებაზე, სპორტულ ტელევიზიაში „ტე-ვე-ესი“ მივედი. შემომთავაზეს სპორტული ჟურნალისტობა, რაც რთულად მომეჩვენა, მაგრამ რადგან ვერაფერი ვიპოვე, ისევ მივბრუნდი. დავიწყე ტელევიზიაშუ მუშაობა და მოვიწამლე... „ტე-ვე-ესი“ გადაკეთდა „ტევე პირველად“, ეს პერიოდი რთული იყო, რადგან სპორტში გავერკვიე და საზოგადოებრივ-პოლიტიკურ არხად გადავკეთდით. მოვიდა ინგა გრიგოლია, ტელევიზიამ სხვა სული შეიძინა. პირველი ნაბიჯები გადავდგი და მეხუთე წელია, ახალ-ახალ ნაბიჯებს ვდგამ, ჯერ თავს არ მივიჩნევ შემდგარ ჟურნალისტად, ახლაც სწავლის პროცესში. ვარ.

თავიდან შევშინდი: ინგა გრიგოლია, ნინო ჟიჟილაშვილი, ვახო სანაია... ვფიქრობდი, როგორ გავტოლებოდი მათ. მათგან ბევრი რამ ვისწავლე, გამოვარჩევ ვახო სანაიას, რომელმაც მესიჯების სახით მასწავლა ის, რაც უნდა ვიცოდე და რაც საჭიროა წამყვანისთვის.

მითხარი, რომ ემოციური ხარ... ეს რაში გიშლის ხელს, როგორც ტელეწამყვანს?

ემოციურობა ძალიან მიშლის ხელს. ბევრს ჰგონია, რომ ძალიან მკაცრი ვარ. როცა პირადად გამიცნობენ, სულ მეკითხებიან, რატომ არ იღიმიო. სულ ისეთ ამბებს ვყვები, მგონია, რომ ღიმილით ვერ წაიკითხავ... ყოფილა შემთხვევები, როცა რაღაც ამბავს ისეთი ემოცია მოუტანია, რომ ცრემლები ვერ შემიკავებია. მაგალითად, როცა ბავშვების მკვლელობის ამბავი წამიკითხავს. ეს ემოციები, შესაძლოა, ეთერში შემეტყოს. დედა მეჩხუბება, შენი თავი უნდა მართოო. ვმუშაობ ამაზე და იმედი მაქვს, ნელ-ნელა გამოვასწორებ.



ტელევიზიამ შეგვცალა?

უფრო თავდაჯერებული გავხდი. ამას მეგობრებიც ამჩნევენ (იღიმის). ჩემი ცხოვრება გახდა ტელევიზია - დილით მივდივარ და გამოვდივარ გვიან ღამით, ყველაფერი ტელევიზიას უკავშირდება. პირადი არ მაქვს. არ ვიცი, ეს რეჟიმი მიშლის თუ არა ხელს, ახალი ურთიერთობა დავიწყო ან ახალი აქტივობებით დავკავდე, მაგრამ არ რეჟიმსაც შევეგუე და შევეჩვიე, ამ ეტაპზე არ მაწუხებს. ვნახოთ, მერე როგორ იქნება. ალბათ, ყველა ქალს უნდა ოჯახიც, შვილიც.

ბევრჯერ მიგიღია კომპლიმენტი გარეგნობასთან დაკავშირებით. შენი სილამაზე ხომ არ გაკომპლექსებს?

მაკომპლექსებს და გეტყვით, რატომ. სტერეოტიპია, რომ ლამაზი ქალი არ შეიძლება, იყოს ჭკვიანი. უფრო მეტად გიწევს თავის წარმოჩენა და დამტკიცება, რომ შენი სილამაზის უკან სხვა რაღაცებიც არის. ასე რომ, ცოტა მაქვს ეს კომპლექსი. ჩემს გარეგნობაზე აქცენტს დიდად არ ვაკეთებ, მაგრამ ალბათ, მაყურებელს სიამოვნებს, რომ ეკრანიდან სასიამოვნო გარეგნობის ადამიანი ესაუბრება. თუმცა, მგონია, ამას მნიშვნელობა არ აქვს.

მე უფრო ჩემს სახელზე გავაკეთებდი აქცენტს. ხშირად მინახავს კრიტიკული გამონათქვამები, რატომ არა ეთერი და ეთუნაო. ეთერად თავს კომფორტულად ვერ ვგრძნობ. მოვირგე სახელი ეთუნა და ვფიქრობ, მაყურებელმაც უნდა მიიღოს. რა მნიშვნელობა აქვს, რა ჰქვია საინფორმაციო გადაცემის წამყვანს, მთავარია, ახალი ამბავი გადმოგცეს. ხელმძღვანელობასთანაც მქონდა საუბარი სახელზე და ბოლოს მითხრეს, როგორც შენ გინდა, ისე იყოსო.

ზოგჯერ მაქვს ცუდი გამოხმაურებები და სხვათა შორის, განვიცდი. გაღიზიანებულ მაყურებელს ზოგჯერ არ მოსწონს ინფორმაცია, რომელსაც გადმოსცემ და აგრესია წამყვანზე გადმოაქვს. წამიკითხავს ასეთი გამოხმაურებები სოციალურ ქსელში. ამაზე მქონია ჩემი რეაქცია, მიტირა კიდეც. დიანა ტრაპაიძე მეუბნებოდა, ყველაფერი გულთან ახლოს არ მიიტანოო...



თავდაჯერება მომემატაო, ამბობ და გაკლდა?

ტელევიზიას ისეთი რაღაცის მიცემა შეუძლია ადამიანისთვის, რასაც სხვა სამსახური ვერ მისცემს. მით უმეტეს, ჩემნაირი ადამიანისთვის, რომელსაც ტელევიზიასთან შეხება არ ჰქონია. მაქვს შეგრძნება, რომ მე მეტი შემიძლია. ადრე შესაძლოა, სხვა ადამიანებზე, ოჯახზე, მეგობრებზე ვიყავი დამოკიდებული. ახლა კი ვიცი, რომ მარტო ვარ და მე უნდა გავაკეთო ყველაფერი.

ტელევიზიის მინუსი რა არის?

მინუსს რაც შეეხება, მიმუშავია ბევრ სამსახურში, საჯარო იქნებოდა ეს თუ კერძო, მაგრამ ტელევიზიაში მოსვლის შემდეგ განსხვავებულ გარემოში აღმოვჩნდი. ახლა ერთი ოჯახი ვართ, ვმეგობრობთ, მაგრამ ახალ მოსულზე დამოკიდებულებებს სხვანაირად აღვიქვამდი. არავის აინტერესებს, რამე გაწუხებს თუ არა, საქმეს ვერ მოწყდები. შეიძლება, კოლეგა ვერ დაგიდგეს გვერდში, არის ცოტა შურის მომენტებიც, რაც მეც მიგრძნია, ასევე კონკურენცია. თან, ქართულ რეალობაში კიდევ უფრო მძაფრად იგრძნობა ეს ყოველივე. მეც მძაფრად აღვიქვამდი. ტელევიზიიდან წამოსვლაზე რამდენჯერმე მიფიქრია. ტელევიზიაში აღმოჩნდნენ ისეთი ადამიანები, რომლებმაც მითხრეს, არა, შენ არ უნდა წავიხდეო.

ბოლო პერიოდში დიდი გამოწვევის წინაშე დავდექი. ნოდარ მელაძემ მითხრა, არ დატოვო ტელევიზიაო. პირადი ცხოვრების მოწყობაზე დავფიქრდი და ტელევიზიის დატოვება მომინდა, მაგრამ ნოდარმა თერაპია ჩამიტარა და გადამაფიქრებინა (იღიმის).

როგორია მამაკაცი, რომელსაც შენი მოხიბვლის შანსი აქვს?

განსაკუთრებული კრიტერიუმები არ მაქვს. რომ გითხრა, მაღალი, შავგვრემანი და ცისფერთვალება უნდა იყოს-მეთქი, არ იქნება სწორი. ჩემს ცხოვრებაში ორი სერიოზული ურთიერთობა იყო. ერთმანეთს საერთოდ არ ჰგავდნენ. როგორც ერთნაირი სიყვარული არ არსებობს, ასევე არ არსებობენ ერთნაირი მამაკაცები. მიყვარს ჭკვიანი და იუმორის გრძნობის მქონე მამაკაცები, მაგრამ ხანდახან გოგონები თავს ვკარგავთ ისეთ ადამიანებზე, რომლებიც ჩვენს კრიტერიუმებს საერთოდ არ შეესაბამებიან.



დაგიკარგავს თავი?

დამიკარგავს, მაგრამ ასეთი ეთუნა მგონი, არასდროს აღარ იქნება. ამ ურთიერთობებმა და თავის დაკარგვამ ბევრი რამ მასწავლა. ალბათ, არ შეიძლება, ასე გიყვარდეს ადამიანი. როცა იღვიძებ და იძინებ მისთვის, მზად ხარ, გააბედნიერო ადამიანი და კომფორტი შეუქმნა, მისგან კი მინიმალურსაც ვერ იღებ, ძალიან მტკივნეულია. აქაც თავდაჯერებული გავხდი, არ ვიცი, ეს რამ მოიტანა, დრომ თუ წლებმა... თუმცა კარგი იყო, ეს ეთუნაც უნდა მენახა და გამომეცადა საკუთარი თავი. ალბათ, ახლა გააზრებულად და სხვა ემოციით მივუდგები მეორე ნახევარს, ეს იმას არ ნიშნავს, რომ ძალიან მეყვარება, მაგრამ ბევრ მსხვერპლზე არ წავალ.

როგორი იქნები 10 წლის მერე?

სად ვიქნები, არ ვიცი, მაგრამ... ჩემთვის ოჯახური იდილია მნიშვნელოვანია. ვოცნებობ კარგ მეუღლესა და ბევრ შვილზე. ეს ჩემი თვითმიზანი არასდროს ყოფილა, არც ადრე გათხოვება მდომებია. ჩემი ასაკიდან გამომდინარე, 10-15 წელიწადში, თუკი წინ გავიხედავ, ბევრი შვილი მეყოლება... რაც შეეხება სამსახურს, ტელევიზიის გარდა, პიარით ვარ დაინტერესებული და გამოცდილებაც მქონია. თუ ტელევიზიაზე ოდესმე უარს ვიტყვი, ერთადერთი სფეროა, სადაც ტელევიზიის გარდა ვიმუშავებ.

ფოტო: დათუნა აგასი

გადაღების ადგილი: სასტუმრო „კოსტე“



ნინო მურღულია

[gallery royalslider="1" ids="217125,217128,217126,217127,217129,217130,217131,217136,217132,217133,217134,217135,217138,217137,217139"]

 
            [post_title] => „TV პირველის“ ულამაზესი წამყვანი: „ვოცნებობ კარგ მეუღლესა და ბევრ შვილზე...“
            [post_excerpt] => 
            [post_status] => publish
            [comment_status] => closed
            [ping_status] => closed
            [post_password] => 
            [post_name] => tv-pirvelis-ulamazesi-wamyvani-vocnebob-karg-meughlesa-da-bevr-shvilze
            [to_ping] => 
            [pinged] => 
            [post_modified] => 2018-02-23 14:39:17
            [post_modified_gmt] => 2018-02-23 10:39:17
            [post_content_filtered] => 
            [post_parent] => 0
            [guid] => http://fortuna.ge/?p=217115
            [menu_order] => 0
            [post_type] => post
            [post_mime_type] => 
            [comment_count] => 0
            [filter] => raw
        )

    [comment_count] => 0
    [current_comment] => -1
    [found_posts] => 107
    [max_num_pages] => 36
    [max_num_comment_pages] => 0
    [is_single] => 
    [is_preview] => 
    [is_page] => 
    [is_archive] => 1
    [is_date] => 
    [is_year] => 
    [is_month] => 
    [is_day] => 
    [is_time] => 
    [is_author] => 
    [is_category] => 
    [is_tag] => 1
    [is_tax] => 
    [is_search] => 
    [is_feed] => 
    [is_comment_feed] => 
    [is_trackback] => 
    [is_home] => 
    [is_404] => 
    [is_embed] => 
    [is_paged] => 
    [is_admin] => 
    [is_attachment] => 
    [is_singular] => 
    [is_robots] => 
    [is_posts_page] => 
    [is_post_type_archive] => 
    [query_vars_hash:WP_Query:private] => e8462b26f73b9e91043d1d9483e60ea0
    [query_vars_changed:WP_Query:private] => 
    [thumbnails_cached] => 
    [stopwords:WP_Query:private] => 
    [compat_fields:WP_Query:private] => Array
        (
            [0] => query_vars_hash
            [1] => query_vars_changed
        )

    [compat_methods:WP_Query:private] => Array
        (
            [0] => init_query_flags
            [1] => parse_tax_query
        )

)

მსგავსი სიახლეები