მანიკა ასათიანი: „ძალიან პატარები ვიყავით, როცა დავქორწინდით და ერთად გავიზარდეთ… ჩემი და ბექას მთავარი საფიქრალი ჩვენი შვილია…“
მთავარი ისაა, რაც უნდა გამოუვალ მდგომარეობაში იყოს, ჩემი და მამის იმედი ყოველთვის უნდა ჰქონდეს.
მთავარი ისაა, რაც უნდა გამოუვალ მდგომარეობაში იყოს, ჩემი და მამის იმედი ყოველთვის უნდა ჰქონდეს.
ეს ზაფხული, პრინციპში, ამისთვის გამოვიყენე - ვმუზიცირებდი. მივიღე საბურთალოს რუჯი..
მიუხედავად იმისა, რომ რვაში გავდივარ სამსახურში, ჯერ არ დასრულებულა ჩემი მოგზაურობა, ისევ საქართველოში ვიმოგზაურებთ.
მართლა არ ვიცი, 10 წლის მერე სად ვიქნები, მაგრამ ერთი რამ ზუსტად ვიცი, რომ სცენის გარეშე ვერ გავძლებ ვერც 10, ვერც 30 და ვერც 40 წლის შემდეგ.
საკონცერტო მუშაობისა და მუსიკალური სკოლის პარალელურად, ამ მიმართულებითაც დიდი შრომაა გასაწევი, რადგან მსმენელი ჩვენგან ახალ სიმღერებს ელოდება...