„სოფელში შეიძლება იდგე ჭიშკართან მოხურული ბუშლატით.. ჭაჭის ყრუ სუნით პირში და კიდევ კარალიოკის სუნით და ღიმილით უყურებდე გზას, რომელიც არსაით მიდის და არც მასზე მოდის ვინმე“ – გიორგი კეკელიძე სოფლის ცხოვრებაზე
როგორც მწერალი აღნიშნავს, სოფლის ყოველდღიურობის გარდაუვალი სცენები ამავდროულად სასიამოვნო ნაწილია.
