Alfa Romeo-ს ავტოსთორი

თუ ოდესმე გინახავს Alfa Romeo და გიფიქრია – „ეს უბრალოდ მანქანაა“, სიმართლე ითქვას, ალბათ არასდროს გქონია მისი მართვის ბედნიერება.
საქმე იმაშია, რომ Alfa Romeo არ ქმნის ტრანსპორტს. ის ქმნის ემოციას.

ყველაფერი იწყება 1910 წელს, მილანში. ქარხნის სახელწოდება იყო მარტივი:
A.L.F.A. – Anonima Lombarda Fabbrica Automobili.


მოგვიანებით მას შეუერთდა ინჟინერი ნიკოლა რომეო – და ასე დაიბადა ის სახელი, რომელიც საუკუნეზე მეტია ბრუნავს რკინისა და გულის ზღვარზე.

პირველივე წლებში Alfa გახდა რბოლის სიმბოლო. Enzo Ferrari, სანამ თავისი სახელის მანქანებს შექმნიდა, სწორედ Alfa Romeo-ს მრბოლელი იყო.
მათთვის სიჩქარე არ იყო მიზანი – ეს იყო ენერგია, რომელიც ადამიანს მანქანასთან აერთიანებს.

1930-იანებში Alfa-ს ლოგოზე გველის სიმბოლო – Biscione – უკვე იტალიური სიამაყის ნიშნად იქცა. ის თითქოს ამბობს:
„ჩვენი მანქანა არ გემორჩილება – შენ მას უნდა მოეპყრო როგორც ცოცხალ არსებას.“

და მართლაც – ვინც Alfa Romeo-ს ატარებს, ამბობს, რომ მანქანა თითქოს გესაუბრება: საჭე ოდნავ შეარხიე და იგრძნობ – შენთანაა.
ფილოსოფია მარტივია: არ აქვს მნიშვნელობა, რამდენად სწრაფად მიდიხარ – მთავარია, როგორ გრძნობ გზას.

ასე დაიბადა „La Meccanica delle Emozioni“ – ემოციების მექანიკა.


მხოლოდ Alfa-ს შეუძლია მიანიჭოს ზუსტ ინჟინერიას ისეთი ვნება, როგორიც იტალიელების გულს ახასიათებს. მისი ძრავების ხმა – ეს არ არის ბგერა. ეს მუსიკაა, რომელიც ნავთით იწვის და გულით ჟღერს.

მათთვის ყოველი მოდელი ხელოვნების ნამუშევარია: Giulia, 156, 8C Competizione, Stelvio – ყველა მათგანი თითქოს შექმნილია არა მომხმარებლისთვის, არამედ მათი სულიერი თავისუფლების გამოსახატად.

Alfa Romeo-ს ფანები კი ამბობენ: „შენ Alfa-ს არ ყიდულობ. შენ მასთან ურთიერთობას იწყებ.“ და როცა ერთხელ ამ ურთიერთობას გემო გაუსინჯე, ყველა სხვა მანქანა… უბრალოდ, ტექნიკა ხდება.