წყლის ალერგია

მიჩნეულია, რომ წყლის ალერგია წარმოიქმნება კანთან წყლის შეხების შედეგად გამოწვეული ანომალიური იმუნური პასუხით. წარმოიდგინეთ, რომ თქვენი იმუნური სისტემა ფხიზელი დარაჯია, რომელიც ყოველთვის მზადყოფნაშია დამპყრობლების მიმართ. აკვაგენური ციების შემთხვევაში, წყალი როგორღაც იწვევს განგაშის პასუხს. შედეგად კი წარმოიქმნება ისეთი ნივთიერებები, როგორიცაა ჰისტამინი, რაც ნასუსხსა და ქავილს იწვევს.  თუმცა, ძირითადად, წყლის ალერგიის შესახებ უმეტესი რამ ჯერ მაინც უცნობია. მეცნიერები გენეტიკური, იმუნოლოგიური და დერმატოლოგიური ცნობების მიხედვით წყლის ალერგიის საიდუმლოთა გამომჟღავნებას სწავლობენ. 

წყლის ალერგიის პირველი საუბარი მე-20 საუკუნის ბოლო პერიოდს ეკუთვნის. დეტალურად არის აღწერილი შემთხვევები, როცა ადამიანები წყლით გამოწვეულ ქავილს განიცდიან. წყლის ალერგიის იშვიათობა მის საიდუმლოს უფრო მისტიკურს ხდის. ბუნდოვანების მიუხედავად, დაავადება წარუშლელ კვალს ტოვებს მის მქონეებზე. ამჟამინდელი შეფასებით, მსოფლიოში აღრიცხულია ასზე ნაკლები შემთხვევა. შედეგად, ის ჭინჭრის ციების ერთ-ერთი უიშვიათესი ფორმაა.

ამ ალერგიის მართვა დიდ გამოწვევას წარმოადგენს პაციენტებისა და ექიმებისათვის. არსებობს რამდენიმე სტრატეგია, რომელსაც ისინი იყენებენ. ალერგიის ტრადიციული სამკურნალო საშუალებები დროებით შვებას გვთავაზობს, მაგრამ არ შველის გამომწვევ მიზეზს. ექსპერიმენტული თერაპიები, მაგალითად, ფოტოთერაპია, მიზნად ისახავს იმუნური სისტემის დამშვიდებას და ანთების შემცირებას.  წყლისგან თავის არიდება რთულია და მოითხოვს ფრთხილ დაგეგმვას. დამცავი ბარიერების გამოყენება, მაგალითად, დამარბილებელი კრემების, შეიძლება დაგვეხმაროს კანსა და წყალს შორის ბარიერის წარმოქმნაში, რამაც შეიძლება შეამციროს სიმპტომების სიმწვავე და სიხშირე.