მაია ასათიანის მეორე სიცოცხლე – „სახლში, სადაც მე და ჩემი შვილი ვცხოვრობდით, გაჩერება ძალიან გამიჭირდა…“

პოპულარული

მაია ასათიანის მეორე სიცოცხლე – „სახლში, სადაც მე და ჩემი შვილი ვცხოვრობდით, გაჩერება ძალიან გამიჭირდა…“

მაია ასათიანს „რუსთავი 2“-ში ვესტუმრეთ, იქ მცირე ხნის წინ თავის საყვარელ საქმეს დაუბრუნდა და ეკრანსაც, საიდანაც ყოველ კვირა ესალმება მაყურებელს. ქალიშვილის გარდაცვალების შემდეგ ტელეწამყვანმა მაყურებელი არ მიატოვა და არც მაყურებელს მიუტოვებია ის… იყო პაუზა წინა წელს, რა თქმა უნდა და იყო მცირე, ორკვირიანი პაუზა ახლაც, თებერვალში, როცა მაიას, ნუცას გარდაცვალების წლისთავზე, ისევ მოუხდა მოგონებებთან შეჭიდება…

როგორც თავად ამბობს, ნუცას იმქვეყნად წასლის შემდეგ მეორედ დაიბადა და ცხოვრებას თავიდან სწავლობს. გაყიდა ბინა, სადაც შვილთან ერთად ცხოვრობდა და ახლა ნაქირავებ სახლში ახალი ბინის რემონტს ელოდება, ცხენზე ჯირითს სწავლობს და ცურავს მაშინ, როცა „პროფილთან“ დაკავშირებულ საქმეებს არ აგვარებს ტელევიზიაში. აქ მას მეორე ოჯახი ელოდება, მეგობრები, რომლებმაც უახლოეს ადამიანებთან ერთად, პირადი ტრაგედია გადაატანინეს.

მაიასთან ინტერვიუ fortuna.ge-მ ქსკლუზიურად ჩაწერა.

ბანალური, მაგრამ ამ შემთხვევაში, აქტუალური კითხვით დავიწყებ შენთან საუბარს – ახლა როგორ ხარ?

მაია ასათიანი:

ძალიან დიდი მადლობა მინდა ვუთხრა მაყურებელს და ყველა იმ ადამიანს, ვინც მგულშემატკივრობდა და დაინტერესდა ჩემი მდგომარეობით. დღის განმავლობაში მომდიოდა უამრავი წერილი სრულიად უცნობი ადამიანებისგან.

23 თებერვალს, ნუცას გარდაცვალებიდან ერთი წელი გავიდა. მიუხედავად იმისა, რომ სულ ვცდილობ, მაგრად ვიდგე და ჩემი ჭირი არ გამოვიტანო გარეთ, ზოგადად, კომპლექსი გამიჩნდა… არ მინდა, ადამიანებისთვის ჩემი მწუხარება გადამდები იყოს, ამიტომ ვცდილობ, მყარად ვიდგე და ვიყო პოზიტიური.

როდესაც წლისთავი მოახლოვდა, ამ დღეების თავიდან გადატანა რთული აღმოჩნდა. მქონდა განცდა, რომ ყოველი წამი, როცა ნუცა მიდიოდა, დამიბრუნდა… შემექმნა მცირე ჯანმრთელობის მცირე პრობლემაც, ეს ტრავმა უკვალოდ არსად მიდის, გულზე მქონდა პრობლემა, ამიტომ უკეთესი იქნებოდა, ცოტა ხანს პაუზა ამეღო. ეს ერთკვირიანი მონაკვეთი მჭირდებოდა იმისთვის, რომ ჩემი შვილი მარტოს მეგლოვა.

დიდი მადლობა მინდა ვუთხრა იმ ადამიანებს, ვინც გაიგო ჩემი მწუხარება და მადლობა მათ, ვისაც ესმის ჩემი გლოვაც და ჩემი ამ ცხოვრებაში დაბრუნებაც. რეალურად, ჩემი სიმყარე ამ ადამიანების დამსახურებაც არის, ეს არ გახლავთ ლიტონი და მოგონილი სიტყვები. ძალიან მამხნევებდა იმ დედების მაგალითები, რომლებსაც ჩემი მსგავსი ამბავი აქვთ. ბევრი გავიცანი ჩემი ტრაგედიის შემდეგ და ბევრ რამეს სხვანაირად შევხედე. მეუბნებოდნენ, რომ პირველი წელი იქნებოდა ყველაზე რთული, შემდეგ კი ყველაფერი მეორედ იქნებოდა და მართლაც ასეა…

ის, რომ საქმეს მალე დავუბრუნდი, ამანაც გადამრჩინა.

როგორ ვარ სულიერად? ამ კითხვაზე რთულია პასუხის გაცემა. როგორ შეიძლება, სრულყოფილად კარგად იყოს შვილმკვდარი ქალი?!. თუმცა ფიზიკურად კარგად ვარ, ვმუშაობ მეორე პროექტზე, რომელიც მალე გავა „რუსთავი 2“-ის ეთერში, ქალებისთვის განკუთვნილი გასართობი გადაცემაა…

ძალიან კარგი სამეგობრო წრე გყავს სამსახურში, რომლებთან ერთადაც მუშაობ. კარგად გახსოვს, რთულ პერიოდში ვინ იყო შენ გვერდით და ვინ არ იყო?

ცხოვრება ძალიან რთულია. ჩემს მდგომარეობაში მყოფ ადამიანს შეიძლება, ეჭვი შეეპაროს, რამდენად სამართლიანია სამყარო. ბევრი ცუდი რამ ხდება, ბევრი სიბინძურე. ჩემი პროფესია გულისხმობს იმასაც, რომ ხედავდე ძალიან მძიმე რაღაცებს, სიბინძურეს… ამ დღეებმა და ადამიანებმა, რომლებიც ჩემ გვერდით არიან, მაჩვენეს, რომ დედამიწას სიყვარული ატრიალებს, როგორც ჩემი საყვარელი მწერალი ამბობს… მეც სიყვარულმა გადამარჩინა. გადამარჩინა დედამ, რომლის უსაზღვრო სიყვარულის გამო დავდექი ფეხზე და დავრჩი ცხოვრებაში, ჩემი დების თავგანწირვამ, რომელთაც არ უნდოდათ, თვალებჩამქრალი ვენახე და გადამარჩინეს მეგობრებმა. მაშინ, როცა უუნარო ვიყავი, ქმედითები იყვნენ ჩემი მეგობრები და აკეთებდნენ ყველაფერს იმისთვის, რომ მე ცხოვრება გამხარებოდა. ხშირად ვსვამდი შეკითხვას, დადგება დღე, როცა გათენება გამიხარდება-მეთქი? ვერ ვიტყვი, რომ ახლა გათენება ისე მიხარია, როგორც წლების წინ, მაგრამ ჩემთვის თენდება და მე არ ვარ მარტო, ვარ სულ სიყვარულით გარემოცული, რაც დიდი ბედნიერებაა. ეს არ არის უბრალოდ ნათქვამი სიტყვები, რომ გიპასუხოთ. ის, რომ ფეხზე ვდგავარ და უბედურების ასეთ დიდ ტალღას ვუმკლავდები, სიყვარულის დამსახურებაა, რომელიც მართლაც არსებობს, მიუხედავად იმისა, რომ ძალიან რთულ დროს ვცხოვრობთ.

მკიცხავდნენ და მლანძღავდნენ, რაც ჩემთვის უცხო არ არის. რაც აქტიურად ვჩანვარ, მას მერე სულ იყო სიშავის ტალღა ჩემ მიმართ, მაგრამ სიყვარული, სითბო და ადამიანური ფასეულობები, არის ის, რაც მაძლებინებს და მყარად მაყენებს ფეხზე. ათასჯერ უფრო მეტია პოზიტიური და სითბოთი სავსე წერილი. აღმოვაჩინე, რომ დედამისი ზურგზე აღარ არსებობს თემა, რომელიც ტკივილს მომაყენებს, სიტყვა, რომელიც მატკენს, ქმედება, რომელიც მეტკინება, რადგან აღარ მტკივა და ვერ მეტკინება. რეალურად მოვკვდი და თავიდან დავიბადე. მე ვნახე, რა არის სიკვდილი… ერთხელ უკვე გარდავიცვალე და სიკვდილის აღარ მეშინია!..

ახლა ჰარმონიაში ვარ საკუთარ თავთან. ვიცი, რომ მაქვს ეს ტვირთი და ის ცხოვრების ბოლომდე უნდა ვატარო. სიცოცხლის ბოლოც არ არის საშიში, რადგან იქ ჩემი ცხოვრების მთავარი შეხვედრა მელოდება.

რთული და ძნელია, რა თქმა უნდა, ადვილი არ არის, მაგრამ ასეთი ბედი მერგო.

ერთი დღით ცხოვრობ თუ გეგმავ ცხოვრებას?

ერთი დღით არ ვცხოვრობ, უბრალოდ, ვცდილობ, ის გათენდეს, დაღამდეს და არ ვიყო უფუნქციო. ჩემი სამსახურიც არ მაძლევს საშუალებას, რომ  უფუნქციო ვიყო და დეპრესიული… პატარა პრობლემების დროსაც არ შემეძლო და ახლაც არ შემიძლია. სულ მიკვირს იმ ადამიანებს, ვინც ლოგინში წევს და ცუდადაა. მთელი ამ პერიოდის განმავლობაში, რაც ტრაგედია შემემთხვა, რასაკვირველია, მქონდა რთული დღეებიც, მაგრამ არ მქონია შემთხვევა, როცა ოთახში ვიყავი ჩაკეტილი და არავისთან მინდოდა კონტაქტი. ვიცოდი, რომ რთული იქნებოდა, მაგრამ პირველი, რაც გავაკეთე, გარეთ გამოვედი. თავზეც მეფარა შავი ნაჭერი, გავუგე ყველა სხვა თავშებურულ ქალს, სამყაროს ემალები, გინდა, პატარა და შეუმჩნეველი იყო… ის მოვიხსენი და 40 დღის შემდეგ, შავიც გავიხადე. სხვათა შორის, შავი ჩემთვის ერთგვარი უნიფორმა იყო, შავის გარდა ტანსაცმელი არ მქონია… მაქვს განცდა, რომ ჩემი შვილი მიყურებს და არ მინდა, მნახოს დაცემული, სევდიანი, მოუვლელი და სუსტი.  მინდა, ხედავდეს, რომ ღირსეულად გადამაქვს უმისობა. მინდა ვიყო ისეთი, როგორიც ნუცას ვუყვარდი, სულ ამბობდა, რომ მისთვის მაგალითი ვიყავი და ნუცას მაგალითი არ უნდა დაეცეს…

ნუცას სიკვდილი ჩემთვის ერთგვარი წყალგამყოფივით არის. ის სხვა ცხოვრებაა და ეს სხვა. ჩემმა ახალმა ცხოვრებამ მაჩვენა, რომ არიან ადამიანები, ვისაც ძალიან უნდოდა, დაცემული ვენახე. მახსოვს ადამიანები, რომლებიც გაოცებას ვერ მალავდნენ, როცა დავბრუნდი. ადამიანების გარკვეულ კატეგორიას ეგონა, რომ დავეცემოდი და ძალიან მითანაგრძნობდნენ ამ დაცემაში… აღმოვაჩინე, რომ უბედური და დავრდომილი შესაძლოა, უფრო მეტისთვის იყო სასურველი, ვიდრე ფეხზე მყარად მდგომი. დაცემა ადვილია, ფეხზე დგომაა ძნელი და სანამ მე ცოცხალი ვარ, სანამ არ მივსულვარ ჩემს შვილთან, არ მინდა, ვიყო დაცემული და ვინმემ თქვას, რომ ნუცას დედა დაეცა, არ დავეცემი…

გეგმებზე მკითხე და გეგმები სულ მაქვს. შარშან, ნუცას გარდაცვალების შემდეგ მთავარი გეგმა იყო, გადავრჩენილიყავი და დავრჩენილიყავი სიცოცხლეში… და ასეც მოხდა.  სახლში, სადაც მე და ჩემი შვილი ვცხოვრობდით, გაჩერება ძალიან გამიჭირდა. შევიცვალე საცხოვრებელი და ახლა ვარ ნაქირავებ ბინაში. ავიღე კრედიტი და ვიყიდე ახალი ბინა. ახლა რემონტის ბოლო სტადიაში ვარ. თითქოს, ამით ჩემს ახალ სიცოცხლეს ვიწყებ. 40 წლის ასაკში დავიწყე ახალი ცხოვრება და პირველ ნაბიჯებს ვდგამ.

ვიცი, რომ მკითხავ პირადზე და ამაზე პასუხი არ მაქვს. პირადი ყოველთვის მქონდა, მაგრამ არასდროს მივიჩნევდი, რომ ამაზე ხმამაღლა უნდა მესაუბრა, რადგან პირადს ისედაც ვნებს, როცა წყვილში ცნობილი ქალია… არ მახსენდება პერიოდი, როცა მარტო ვიყავი. ჩემს ცხოვრებაში ყოველთვის არსებობდა მამაკაცი, რომლის გვერდითაც თავს კარგად ვგრძნობდი.

ხშირად მისვამენ კითხვას, გავაჩენ თუ არა ბავშვს. ძალიან უხერხულად ვგრძნობ ხოლმე თავს ამ შეკითხვის დროს, რადგან ეს პირადი და მტკივნეული თემაა. ამ ეტაპზე იმდენად ვარ ჩემი ტრაგედიით მოცული, რომ ამას არ ვაპირებ, მიუხედავად იმისა, რომ შემიძლია. ამ ეტაპზე არ ვარ მზად დედობისთვის. არ უნდა გააჩინო შვილი იმიტომ, რომ ტრაგედია გაგიქარწყლდეს… გარდაცვლილი შვილის სახელზე არ უნდა გააჩინო შვილი, რომ შენს ცხოვრებას აზრი შესძინო. ერთმა ჩემმა მეგობარმა, ქეთი ლომსაძემ მითხრა, არ მყავს შვილი, მაგრამ ჩემს ცხოვრებას აზრი აქვსო… აღმოვაჩინე, რომ შეიძლება, ცხოვრებას აზრი ჰქონდეს… ახლა შვილის გაჩენა ძალიან ეგოისტური ნაბიჯი  იქნებოდა ჩემი მხრიდან…

მაია, პროფესიული თვალსაზრისით გადაფასება არ მომხდარა ამ ყველაფრის შემდეგ? არ გიფიქრია, რომ დრო დადგა, რაღაც სხვა აკეთო?

არა. ჩემი საქმე ძალიან მიყვარს. ამ სფეროში 15 წლიდან ვარ. არ ვიცი სხვანაირი ცხოვრება და არც ის ვიცი, სხვა რა უნდა ვაკეთო. როცა პარიზი-თბილისის რეისი დაეშვა თბილისის აეროპორტში და ჩამოვასვენე ჩემი შვილი, ტრაპიდან რომ ფეხი ჩამოვდგი, დავინახე ყველა ის ადამიანი, ვისაც ჩემი სფეროდან რაიმე შეხება ჰქონდა ან არ ჰქონდა… მთელი ჩემი დიდი ოჯახი, სახელად ტელევიზია, გლოვობდა ჩემთან ერთად… მე, ალბათ, აქ შემერევა ჭაღარა, ოღონდ მაყურებელი გონებრივად დაბერებულს არ მნახავს. ესეც მაქვს გადაწყვეტილი, ჯერ კადრიდან წავალ და მერე, თუკი ვიცოცხლე ამდენი ხანი, ნელ-ნელა მოვიფიქრებ, როგორ წავიდე ტელევიზიიდან საერთოდ…

სიბერის ცოტა მეშინია, არ მინდა, მიუსაფარი მოხუცი ვიყო. ბევრ ადამიანს ვხედავ ახლა, ვისაც ჩემნაირი აქტიური ცხოვრება ჰქონდა და ახლა მოწყალებას ითხოვს. შვილი არ მყავს და ამიტომაც, ბოლო დროს მეფიქრება, რა იქნება სიბერისას, მაგრამ ვიცი, რა იქნება სიბერემდე – ტელევიზია!.. როცა არაქმედითუნარიანი ვიქნები, წავალ…

როცა ეკრანზე ბრუნდებოდი, ბევრს ეგონა, რომ მძიმე თემებს გააკეთებდი…

მაყურებელს გაუკვირდა, რომ მძიმე თემით კი დავიწყეთ, მაგრამ მერე აღარ გვქონია. მე მაქვს ტრაგედია, მაგრამ ეს იმას არ ნიშნავს, რომ სამ მილიონ ადამიანს ჩემი პირადი უბედურება თავს მოვახვიო. ისე ყოფნა უფრო იოლია, როცა შენს ემოციებს აძლევ გასაქანს, თავზე გაქვს წაკრული და პირველივე კითხვაზე იწყებ ვიშვიშს, რა ცუდად ხარ…

„პროფილი“ ყოველთვის მაყურებლის დაკვეთას ითვალისწინებს. ამ სეზონზე ოჯახურ ფასეულობებზე აქცენტის გაკეთება გადავწყვიტეთ. მაყურებელს მოენატრა ადამიანური სითბო და სიტკბო. „პროფილის“ თემები ხშირად იცვლება, უბრალოდ, სამმილიონიან ქვეყანაში ბაზარი არის ისეთი, როგორიც არის… ათი წელი გადაცემა სატელევიზიო ბაზარზე ვერ გაძლებს, თუკი მას არ ჰყავს დიდი მაყურებელი.

შარშან, როცა ნუცას სიკვდილის შემდეგ ეთერში დავბრუნდი, ორთვიანი პაუზა მქონდა… ჩემს თავს ვუთხარი, მიუხედავად ყველაფრისა, რაც დაგემართა, თუ შეძლებ, რომ ისევ პირველ ადგილზე გახვიდე-მეთქი… წლის რეიტინგს ვგულისხმობ. ჩემ თავს ეს მიზანი დავუსახე. მანამდე 9 წელი ყოველთვის ვიყავი პირველ ადგილზე წლის რეიტინგში. დეკემბრის ბოლოს, როცა რეიტინგი მოვიდა, ჩემ თავს ვუთხარი, ყოჩაღ-მეთქი, რადგან პირველზე გავედით და ეს ჩემთვის ნიშანი იყო…

ზოგადად, ჩემს თავს ვუსახავ ხოლმე ამოცანებს. ახლა დავისახე მიზანი, რომ დავიწყო ახალი ცხოვრება და გადავიდე ახალ სახლში.

შენი ყოველდღიურობა როგორია? ახლა ძალიან კარგ ფორმაში ხარ…

შეიძლება, ზოგმა თქვას, რომ მას შემდეგ, რაც დამემართა, არ უნდა მოვუარო თავს, მაგრამ ვფიქრობ, ვალდებული ვარ, თავს მოვუარო, რადგან მიყურებს უამრავი ადამიანი და ვარ ეკრანზე.

ვიკვებები ჯანსაღად, რაც დრომ გამომიმუშავა, დილას ყოველთვის ვსაუზმობ. ჩემი ტრაგედიის მერე, სამწუხაროდ, ხორცს ვეღარ ვჭამ, მხოლოდ ქათმის ხორცს, ისიც იშვიათად. უფრო მეტად შემიყვარდა ბოსტნეული, რძის პროდუქტები. ბევრად უკეთესად ვარ, როცა ასე ვიკვებები. თუკი ვინმეს მოსწონს, როგორ გამოვიყურები, ეს წყლის დამსახურებაცაა, რადგან აქტიურად ვსვამ. ასევე ყოველდღე ვცურავ კილომეტრს და გარდა ამისა, ცხენით ჯირითსაც ვსწავლობ, რაც ძალიან მინდოდა და ახლა მოვახერხე…

შარშან, მაისის მერე, დავუბრუნდი ამ რეჟიმს. ცურვა ისაა, რაც მაცოცხლებს და მასულდგმულებს, პროფესიულად ვცურავ. როგორი დაღლილიც უნდა ვიყო, მივდივარ აუზზე და მერე ვბრუნდები სახლში.

მყავს ორი ძაღლი, ერთი ნუცას ჰასკი და მეორე პატარა მალტეზი. თუკი ძალიან დაღლილი არ ვარ, ჩემი დღის რეჟიმში შედის მათი გასეირნება, რაც ძალიან მსიამოვნებს.

მთელი ცხოვრება მქონდა სიგამხდრის პრობლემა. გენეტიკურადაც თხელი ვარ და მუშაობისას სულ მავიწყდებოდა ჭამა. დამჭირდა ვიტამინების დახმარება, რომ ცოტა მომემატა წონაში. უფრო კარგად ვგრძნობ თავს ცოტა მომატებული, ახლა ვცდილობ, არ დავიკლო ან არ მოვიმატო. მაყურებელიც მწერს, რომ ასეთ ფორმაში უფრო მოვწონვარ.

ხშირად მწერდნენ, თმა გაიზარდეო. დავუბრუნე ჩემი ბავშვობის ვარცხნილობა. ჩემთვის საძულველი ვარცხნილობა იყო გადაწეული თმით სიარული. მაყურებელმა მომწერა, რომ გადაწეული თმა ძალიან მიხდება და მადლობა მას, რადგან მეც მომწონს ჩემი თავი ამ ვარცხნილობით.

შენს სამოსზეც იყო საუბარი…

წლებია, მე და ავთანდილი ვმუშაობთ ერთად. გადაცემის სამოსს ვარჩევთ ისე, როგორც მაშინ, ნუცა რომ ცოცხალი იყო. ცოცხალი ვაკეთებ გადაცემას და ეკრანზეც ისე უნდა მეცვას, როგორც ცოცხალს. ძალიან ბევრი შავი კაბა მაქვს გარდერობში, მაგრამ, როგორც ავთო ხუმრობს ხოლმე, სულ მგონია, რომ შავი კაბა არ მაქვს. ახლაც პატარა შავ კაბას ვიკერავ გადაცემისთვის… შეგვაქვს ხოლმე მრავალფეროვნებაც. მახსოვს, მითქმა-მოთქმა ჩემს ჩაცმულობასთან დაკავშირებით. ჩვენი საზოგადოების ნაწილი მიიჩნევს, რომ უბედურებაში მყოფი ქალი მიცვალებულივით უნდა გამოიყურებოდეს. ჩვენი სარწმუნოების მიხედვით, 40 დღის შემდეგ გლოვა უნდა დამთავრდეს, რადგან თუკი სულის უკვდავების გვჯერა, მაშინ რაღას ვგლოვობთ? ზოგადად, სამოსი რომ გლოვის ნიშანი იყოს, მთელი ცხოვრება ეკრანზეც და მის გარეთაც შავი მეცვა და არაფერს ვგლოვობდი… ასე რომ, თუ გარეთ გაზაფხულია, იყოს გაზაფხული…

ფოტო: დათუნა აგასი

ნინო მურღულია

ექსკლუზივი /

|

3 აპრილი, 2018

|
WP_Query Object
(
    [query] => Array
        (
            [post_type] => post
            [post_status] => publish
            [posts_per_page] => 3
            [orderby] => ASC
            [tax_query] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [field] => slug
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => maia-asatiani
                                    [1] => fortunas-fotosesia
                                )

                        )

                )

            [post__not_in] => Array
                (
                    [0] => 229408
                )

        )

    [query_vars] => Array
        (
            [post_type] => post
            [post_status] => publish
            [posts_per_page] => 3
            [orderby] => ASC
            [tax_query] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [field] => slug
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => maia-asatiani
                                    [1] => fortunas-fotosesia
                                )

                        )

                )

            [post__not_in] => Array
                (
                    [0] => 229408
                )

            [error] => 
            [m] => 
            [p] => 0
            [post_parent] => 
            [subpost] => 
            [subpost_id] => 
            [attachment] => 
            [attachment_id] => 0
            [name] => 
            [static] => 
            [pagename] => 
            [page_id] => 0
            [second] => 
            [minute] => 
            [hour] => 
            [day] => 0
            [monthnum] => 0
            [year] => 0
            [w] => 0
            [category_name] => 
            [tag] => 
            [cat] => 
            [tag_id] => 102
            [author] => 
            [author_name] => 
            [feed] => 
            [tb] => 
            [paged] => 0
            [meta_key] => 
            [meta_value] => 
            [preview] => 
            [s] => 
            [sentence] => 
            [title] => 
            [fields] => 
            [menu_order] => 
            [embed] => 
            [category__in] => Array
                (
                )

            [category__not_in] => Array
                (
                )

            [category__and] => Array
                (
                )

            [post__in] => Array
                (
                )

            [post_name__in] => Array
                (
                )

            [tag__in] => Array
                (
                )

            [tag__not_in] => Array
                (
                )

            [tag__and] => Array
                (
                )

            [tag_slug__in] => Array
                (
                )

            [tag_slug__and] => Array
                (
                )

            [post_parent__in] => Array
                (
                )

            [post_parent__not_in] => Array
                (
                )

            [author__in] => Array
                (
                )

            [author__not_in] => Array
                (
                )

            [ignore_sticky_posts] => 
            [suppress_filters] => 
            [cache_results] => 1
            [update_post_term_cache] => 1
            [lazy_load_term_meta] => 1
            [update_post_meta_cache] => 1
            [nopaging] => 
            [comments_per_page] => 50
            [no_found_rows] => 
            [order] => DESC
        )

    [tax_query] => WP_Tax_Query Object
        (
            [queries] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => maia-asatiani
                                    [1] => fortunas-fotosesia
                                )

                            [field] => slug
                            [operator] => IN
                            [include_children] => 1
                        )

                )

            [relation] => AND
            [table_aliases:protected] => Array
                (
                    [0] => mob1n_term_relationships
                )

            [queried_terms] => Array
                (
                    [post_tag] => Array
                        (
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => maia-asatiani
                                    [1] => fortunas-fotosesia
                                )

                            [field] => slug
                        )

                )

            [primary_table] => mob1n_posts
            [primary_id_column] => ID
        )

    [meta_query] => WP_Meta_Query Object
        (
            [queries] => Array
                (
                )

            [relation] => 
            [meta_table] => 
            [meta_id_column] => 
            [primary_table] => 
            [primary_id_column] => 
            [table_aliases:protected] => Array
                (
                )

            [clauses:protected] => Array
                (
                )

            [has_or_relation:protected] => 
        )

    [date_query] => 
    [request] => SELECT SQL_CALC_FOUND_ROWS  mob1n_posts.ID FROM mob1n_posts  LEFT JOIN mob1n_term_relationships ON (mob1n_posts.ID = mob1n_term_relationships.object_id) WHERE 1=1  AND mob1n_posts.ID NOT IN (229408) AND ( 
  mob1n_term_relationships.term_taxonomy_id IN (12121,102)
) AND mob1n_posts.post_type = 'post' AND ((mob1n_posts.post_status = 'publish')) GROUP BY mob1n_posts.ID ORDER BY mob1n_posts.post_date DESC LIMIT 0, 3
    [posts] => Array
        (
            [0] => WP_Post Object
                (
                    [ID] => 287182
                    [post_author] => 23
                    [post_date] => 2018-09-21 14:42:35
                    [post_date_gmt] => 2018-09-21 10:42:35
                    [post_content] => მერაბ სეფაშვილი 14 ოქტომბერს, თბილისის დიდ საკონცერტო დარბაზში გრანდიოზულ კონცერტს მართავს. ის სცენაზე მოღვაწეობის 40 წლის იუბილეს აღნიშნავს შესანიშნავ მუსიკოსებთან ერთად, რომლებიც მას გვერდს დაუმშვენებენ.

მერაბი ამ ბოლო დროს იმიჯშეცვლილი წარდგა საზოგადოების წინაშე. მას ახალი ვარცხნილობა აქვს, რომელიც სოციალურ ქსელებში პოპულარული გახდა. ცნობილ მომღერალს „სტრადა“-ში შევხვდით და  ყველა საინტერესო თემაზე ვესაუბრეთ.

მერაბ სეფაშვილი:

14 ოქტომბერს დიდ საკონცერტო დარბაზში კონცერტს გავმართავ. მადლობა მხარდაჭერისთვის. ვცდილობ, კარგი გამოვიდეს. იქნება ძველი და ახალი სიმღერები, რომლებსაც ბენდთან ერთად შევასრულებ.

რას ნიშნავს ჩემთვის სცენაზე მოღვაწეობის 40 წლის იუბილე? ეს თარიღი, პირველ რიგში, გამოცდილებას უკავშირდება, რომელიც ამ წლების განმავლობაში მივიღე. ეს ნებისმიერი არტისტისთვის მნიშვნელოვანია. მართლა ძალიან დიდი გამოცდილებაა და კონცერტი უნდა იყოს მაყურებლისთვის საინტერესო და ხარისხიანი. ისეთი მუსიკოსები შევიკრიბეთ, რომ მუსიკალური მხარე იქნება ნამდვილად ხარისხიანი. ეს იქნება, ჩემი აზრით, ყველაზე მნიშვნელოვანი. ვცდილობ, ვიყო ფორმაში და ყოველ წელს შევძლო რაღაც ახალი.

ვოკალს ავარჯიშებთ ხოლმე?

ასე არ ვმეცადინეობ, მაგრამ ვცდილობ, ბევრი ვიმღერო არა მხოლოდ საკონცერტო დარბაზებში, არამედ კლუბებში, სხვადასხვა ადგილას. ძალიან მნიშვნელოვანია, მომღერალმა ხშირად იმღეროს. ასევე ჩაწეროს ახალი სიმღერები. 14 ოქტომბრის კონცერტზე აჟღერდება ძველი სიმღერები ახალი ვერსიებით. ეს ყოველთვის საინტერესოა და მოდურიც გახდა. მთელი მსოფლიო ასეა. ახალი ნაკლებად იწერება. მეც მსურს, რომ კარგი ძველი სიმღერები არ დავკარგო.



შოუბიზნესი, მგონი, მეტ-ნაკლებად ამოძრავდა საქართველოში...

(იცინის) მე უფრო მეტს ვისურვებდი. ძალიან ბევრი ახალგაზრდა კარგი მომღერალი გამოჩნდა. მნიშვნელოვანია, რომ ბევრი კონცერტი ჰქონდეთ, ამ სფეროს მიეცეს განვითარების, მათ კი - სცენაზე გამოსვლის საშუალება.

საქართველოში სულ ასე ხდებოდა, არჩევნებთან ერთად აქტიურდებოდა კონცერტების თემაც. შოუბიზნესი კი არ უნდა იყოს დამოკიდებული არც სახელმწიფოზე და არც კერძო ინვესტიციაზე. თავისით უნდა ვითარდებოდეს.

დღესაც ასეა?

დიახ, ასე გრძელდება, რა თქმა უნდა. ალბათ, სულ რამდენიმე ადამიანია, ვისაც შეუძლია, თავისი შემოქმედება აწარმოოს საკუთარი შემოსავლით. რეალურად, მომღერლებს ძალიან მცირე შემოსავალი აქვთ. ეს არ ყოფნის იმას, რომ მიხვიდე სტუდიაში, ჩაწერო სიმღერა, გადაიღო კლიპი. ძალიან ძვირია ეს ყველაფერი.

ქართველი მომღერლები, ძირითადად, ამ ყველაფერს სხვადასხვა ადამიანის ქველმოქმედებით ახერხებენ ხოლმე... 

ასეა და ასე არ უნდა იყოს. ძალიან კარგია მეგობრები, ადამიანები, ვისაც ეს სფერო უყვარს და უანგაროდ გეხმარებიან, მაგრამ ყველას უნდა შეეძლოს, თვითონ შექმნას საკუთარი პროდუქცია.

ფორმაში ყოფნა ვახსენეთ და გავიგე, რომ სიგარეტისთვის თავი დაგინებებიათ. 

35 წელი ვეწეოდი და ერთი თვეა, სიგარეტს დავანებე თავი. სხვადასხვა ალტერნატიულ საშუალებას ვიყენებ და ბევრად კარგად ვარ. კარგად იმოქმედა სუნთქვის ამბავზე. პატარაც აღარ ვარ, ეს აუცილებელი იყო და დიდი ხნის წინაც უნდა გამეკეთებინა.

ახლა რამ გაიძულათ?

თავისთავად მოხდა. აღარ მომწონდა მოწევა. ისიც არ მომწონს, სხვა რომ ეწევა ჩემი თანდასწრებით.



ანუ გუგული მაღრაძის ინიციატივამ სულზე მოგისწროთ...

(იცინის) ამ კანონპროექტს ვეთანხმები, რადგან როცა ეწევი, სხვა არ უნდა შეაწუხო, გახვიდე გარეთ და ისე მოწიო. მე რამ მაიძულა, ვერ გეტყვით. არ მგონია, რომ ისევ დავიწყო.

ფიზიკურად კარგ ფორმაში ხართ და ვარჯიშიც ხომ არ დაიწყეთ?

არა, ჯერჯერობით არ დამიწყია.

ახალგაზრდულად გამოიყურებით. ახალი ვარცხნილობა გაქვთ...

(იცინის) ცოტა თმა მოვიმატე... უამრავი ახალი ტექნოლოგიაა მსოფლიოში. ამას ჰქვია იმპლანტაცია. მერე მითხრეს, თუ საქართველოში მოეწონებათ, გასწავლით, ასე ფულიც როგორ გააბევროთო (იღიმის). საზღვარგარეთ გავიკეთე თმის იმპლანტაცია.

სოციალურ ქსელებში თქვენი ახალი ვარცხნილობა აიტაცეს...

(იცინის) კი, კი, ვნახე.

ელოდით ასეთ რეაქციას?

არ ვიცი. ჩემი აზრით, სცენაზე ესთეტიკური მხარეც ძალიან მნიშვნელოვანია. პრობლემები მქონდა და მოვიგვარე.

ჩაცმულობაზეც მინდა გკითხოთ. 14 ოქტომბერს იცით, რას ჩაიცვამთ?

ჯერჯერობით, არ ვიცი. თავად ვარჩევ ხოლმე, არავინ მეხმარება, ვყიდულობ. კონცერტამდე ერთი კვირით ადრე გადავწყვეტ, რას ჩავიცვამ. რა თქმა უნდა, კარგად უნდა გამოიყურებოდე, მაგრამ ჩემ შემთხვევაში მეორეხარისხოვანია, მთავარია, სცენაზე კომფორტულად ვიყო. რამდენიმე ვარიანტი მექნება არჩეული და ხასიათის მიხედვით შევარჩევ.



მუსიკალურ მხარეზე ისევ გკითხავთ. დუეტები შესრულდება?

ჩემს კონცერტზე პირველად შესრულდება რამდენიმე დუეტი. ვისთან, ამას სიურპრიზად დავტოვებ. იმდენი დუეტი მაქვს ჩაწერილი, ყველა რომ ვიმღეროთ, შეუძლებელია...

ღელვის საფუძველი გაქვთ, კონცერტის წინ ნერვიულობთ?

ყველა კონცერტის წინ ვღელავ, მაგრამ როგორც კი სცენაზე გადიხარ, ღელვა მთავრდება. ბევრჯერ მქონია ექსტრემალური სიტუაცია, ვიღაცას რაღაც აერია, მაგრამ ისე გამოვსულვარ მდგომარეობიდან, მაყურებელს ვერ შეუმჩნევია. მთავარია, თავად იყო მზად.

ახლა თქვენი ცხოვრების რა საფეხურზე ხართ?

სულ ვერიდები პოლიტიკაზე ლაპარაკს, რადგან ეს ჩემი სფერო არ არის. ახლა იმ ეტაპზე ვარ, რომ მინდა, ქვეყანა იყოს ისე, როგორც ჩვენ ყველას გვინდა. ხალხი კარგად ცხოვრობდეს, ეს არის მნიშვნელოვანი. რეალურად ხალხს ძალიან უჭირს და მინდა, ეს მოგვარდეს. ამასთან ერთად, შოუბიზნესის პრობლემებიც მოგვარდება.

არჩევნებზე აპირებთ წასვლას?

კი, აუცილებლად.

იცით, ვის მისცემთ ხმას?

თუ რამე არ შეიცვალა, პრინციპში გადაწყვეტილი მაქვს, ვის მივცემ ხმას, თუმცა საიდუმლოდ დავტოვებ.

ფოტოგრაფი: დათუნა აგასი 

გადაღების ადგილი: „სტრადა“



ნინო მურღულია

[gallery
royalslider="1" ids="287197,287203,287198,287196,287194,287202,287199,287200,287201,287204,287220"]
                    [post_title] => მერაბ სეფაშვილი: „თმა საზღვარგარეთ გადავინერგე...“
                    [post_excerpt] => 
                    [post_status] => publish
                    [comment_status] => closed
                    [ping_status] => closed
                    [post_password] => 
                    [post_name] => merab-sefashvili-tma-sazghvargaret-gadavinerge
                    [to_ping] => 
                    [pinged] => 
                    [post_modified] => 2018-09-21 15:14:16
                    [post_modified_gmt] => 2018-09-21 11:14:16
                    [post_content_filtered] => 
                    [post_parent] => 0
                    [guid] => http://fortuna.ge/?p=287182
                    [menu_order] => 0
                    [post_type] => post
                    [post_mime_type] => 
                    [comment_count] => 0
                    [filter] => raw
                )

            [1] => WP_Post Object
                (
                    [ID] => 287008
                    [post_author] => 23
                    [post_date] => 2018-09-21 12:11:46
                    [post_date_gmt] => 2018-09-21 08:11:46
                    [post_content] => ანრი ჯოხაძის ახალი კლიპი, რომელიც მან ნიკო გომელაურის ლექსზე შექმნილ სიმღერაზე გადაიღო, კინო „ამირანში“ შეკრებილმა საზოგადოებამ 20 სექტემბერს იხილა. ვიდეორგოლი სამჯერ აჩვენეს, რადგან ხანგრძლივი აპლოდისმენტების ფონზე პუბლიკა მის გამეორებას ითხოვდა. ალბათ, მეოთხედაც გაიმეორებდნენ, თუმცა ანრიმ აღარ ისურვა და ყველას გარეთ მოუხმო.

„ჩემს ქალაქში ყველაფერი მოსულა“, ეს ფრაზა ნიკო გომელაურის ცნობილი ლექსიდან, ალბათ, ყველა ჩვენგანს ახსოვს. მსახიობი და პოეტი აღარ არის, მაგრამ მისი შემოქმედება კვლავ აქტუალურია. მის მეუღლესთან, ქალბატონ ნინა ჩოდრიშვილთან შეთანხმებით, ანრი ჯოხაძემ ცნობილ ლექსზე მელოდია შექმნა და ბოლო ოთხი წელია, ცდილობს დააასრულოს ვიდეორგოლი, რომელშიც 40-მდე ცნობილი სახე გადაიღო, მათ შორის ნუკი კოშკელიშვილი, ქრისტინე იმედაძე, ზუზუ ბეჟაშვილი, რომლისთვისაც ეს ერთ-ერთი ბოლო გადაღება აღმოჩნდა, კესარია აბრამიძე კრისტი ყიფშიძე, ნინი ბადურაშვილი და თაკო გაჩეჩილაძე, რომელთაც სიმღერაში საკუთარი პარტიები აქვთ, ნინო გაჩეჩილაძე და სხვები. ვიდეოროგლის ოპერატორი ცნობილი ფოტოგრაფი, ირაკლი გედენიძე გახლავთ, რომელმაც შვილთან, ვასკასთან ერთად, დიდი სამუშაო გასწია და საინტერესო კადრები გადაიღო, მათ შორის, როგორც თავად გვითხრა, დრონით გადაღებული კადრებიც შედის... „ანრიმ ყოველთვის ზუსტად იცის, რა უნდა. შრომატევადი იყო, მაგრამ რადგან რეჟისორმა ზუსტად იცოდა, როგორი კადრი სჭირდებოდა, ყველაფერი წინასწარ ვიცოდით. რამდენიმე ლოკაციაზე ცოტა უფრო მეტად ვიმუშავეთ, იდეისა და მესიჯების ცოდნის გამო ნამდვილად არ გაგვჭირვებია, ანრი დიდი პროფესიონალია“, გაგვიმხილა ცნობილმა ფოტოგრაფმა.

ვიდეორგოლის ჩვენების დასრულების შემდეგ, რასაკვირველია, დავინტერესდით, როგორ მოეწონა ის ნინა ჩოდრიშვილს და ასევე აზრი ვკითხეთ შოუბიზნესის წარმომადგენლებსაც.



ნინა ჩოდრიშვილი, ნიკო გომელაურის მეუღლე:

გარდა იმისა, რომ ძალიან მიხარია, ნიკომ მიიღო მონაწილეობა ამ პროექტში, მომწონს კონცეფცია, სათქმელი და თქმის სურვილი. რაც მთავარია, კარგად გამოვიდა. გულწრფელად ძალიან მომეწონა... ძალიან მწყინს, რომ ყველაფერი ეს ნიკოს გარეშე ხდება...

ნუკი კოშკელიშვილი:

თქვენ წარმოიდგინეთ, აღარ მახსოვდა, რომ ამ კლიპში ვიყავი გადაღებული (იციის). სულ ვახსენებდი ანრის, როდის იქნება კლიპი-მეთქი. ანრი არის გენიოსი და დიდი პროფესიონალი, რომელთან მუშაობითაც დიდი სიამოვნება მივიღე. სულ მპასუხობდა, რომ ეს სიმღერა მისთვის ძალიან მნიშვნელოვანი იყო და მასზე გადაღებულ კლიპს ასე ადვილად ვერ გამოუშვებდა. ვფიქრობ, ეს სწორი მიდგომა იყო.

მიხარია, რომ ჩემი მეუღლეც დაესწრო ვიდეორგოლის ჩვენებას და შემეძლო მისთვის ამეხსნა, სად რა ჰქონდა ნაგულისხმევი ანრის. ძალიან მაგარი ბიჭია. წარმატებები, ანრი, კიდევ გადაგვიღე, ხასიათზე რომ იქნები. როცა ანრი ხასიათზეა, მაგარ რაღაცებს აკეთებს.

რატი დურგლიშვილი:

ძალიან მომეწონა და ვულოცავ ანრის კიდევ ერთ გამარჯვებასა და წარმატებას. ვისურვებდი, კიდევ გაგვანებივროს ასეთი ლამაზი კლიპებით. ჩემი მეგობრები მონაწილეობენ და ძალიან გამიხარდა მათი ეკრანზე ნახვა. ძალიან შინაარსიანი ვიდეოა და ყველაფერი დავინახე. ანრის ყოველთვის აქვს ხოლმე სათქმელი, საოცრებაა...

საღამოს ბოლოს მთავარმა გმირმა ჩვენთან საუბრისთვის მოიცალა. ანრის ღელვა ინტერვიუს დროსაც ეტყობოდა და მანამდეც, როცა სცენაზე კლიპის წარსადგენად  და მადლობის გადასახდელად ავიდა... როგორც აღნიშნა, ამ პროექტზე დიდხანს იმიტომ მუშაობდა, რომ სურდა, ის საუკეთესო გამოსულიყო.



ანრი, სწორად გავიგეთ შენი სათქმელი? ბრჭყვიალა რაღაცების მიღმა ქვეყანაში უდიდესი პრობლემებია... 

ანრი ჯოხაძე:

დიახ, ეს არის ამ კლიპის ფინალური მესიჯი. პრობლემა ის კი არ არის, ვინ ვისთან დაწვება, ვინ გამოაჩენს ძუძუს ეთერში, ამ ქვეყნის მთავარი პრობლემა არის ოკუპაცია. ყოველ დღე თუ არა, ყოველ მეორე დღეს მაინც ამ მთავარ თემაზე უნდა გავაკეთოთ აქცენტი. ნიკო გომელაურს ეს ჩემზე მეტად აწუხებდა თავის შემოქმედებაში, ეს ყველგან ჩანს.

რატომ ნერვიულობდი დღეს განსაკუთრებით?

ძალიან ვნერვიულობდი, იმიტომ, რომ ოთხი წელია, ამ სიმღერასა და კლიპზე ვმუშაობ. დღეს ნინა ჩოდრიშვილი აქ იყო და ყველაზე დიდ პასუხისმგებლობას მის წინაშე ვგრძნობ.

[gallery columns="4" link="file" ids="287027,287034,287023,287025,287020,287019,287030,287028"]

როგორი კმაყოფილი ხარ თავად შედეგით?

უკეთესი ყოველთვის შეიძლება, მაგრამ მთავარი ვიდერგოლში აქ არის ის, რომ მაყურებლამდე მესიჯი სწორად მიიტანო. ეს შევძელი. აქ რა ფერის კაბა აცვია პერსონაჟს, აბსოლუტურად არ მაღელვებს. ხელოვანი ადამიანისგან პროტესტია მთავარი, თორემ ყვავილებსა და ვარდებზე ყველა მღერის...

ამ სიმღერაში ანრი ჯოხაძე ვარდებზე ნამდვილად არ მღერის. ის მღერის იმ რეალობაზე, რომელიც ქვეყანაშია შექმნილი. ყოველდღიურად ჩვენი ყურადღების მიღმა, სინამდვილეში მეასეხარისხოვანი თემების გამო, რჩება ის, რაც წესით,  ყველა ქართველის მთავარი საფიქრალი და საზრუნავი უნდა იყოს, დაკარგული ტერიტორიები, რომლებიც მეზობელმა ქვეყანამ მიიტაცა - კლიპის ბოლოს თქვენ ნახავთ გორში დევნილების დასახლებას, მავთულხლართებს და წითლად დაწერილ სიტყვას, რომლის თქმაც ოკუპანტებისთვის ყველა ჩვენგანს სურს!..

ნინო მურღულია

ფოტო: გოგა მოსიაშვილი

[gallery royalslider="1" ids="287011,287012,287013,287014,287015,287016,287017,287018,287019,287020,287021,287022,287023,287024,287025,287026,287027,287028,287029,287030,287031,287032,287033,287034,287035,287036"]
                    [post_title] => ანრი ჯოხაძის კლიპი ყველა ქართველის სათქმელით - „მთავარი არ არის, ვინ ვისთან დაწვება და ვინ ძუძუს გამოაჩენს...“
                    [post_excerpt] => 
                    [post_status] => publish
                    [comment_status] => closed
                    [ping_status] => closed
                    [post_password] => 
                    [post_name] => anri-jokhadzis-klipi-yvela-qartvelis-satqmelit-mtavari-ar-aris-vin-vistan-dawveba-da-vin-dzudzus-gamoachens
                    [to_ping] => 
                    [pinged] => 
                    [post_modified] => 2018-09-21 13:21:50
                    [post_modified_gmt] => 2018-09-21 09:21:50
                    [post_content_filtered] => 
                    [post_parent] => 0
                    [guid] => http://fortuna.ge/?p=287008
                    [menu_order] => 0
                    [post_type] => post
                    [post_mime_type] => 
                    [comment_count] => 0
                    [filter] => raw
                )

            [2] => WP_Post Object
                (
                    [ID] => 286649
                    [post_author] => 23
                    [post_date] => 2018-09-20 12:34:21
                    [post_date_gmt] => 2018-09-20 08:34:21
                    [post_content] => მაია ასათიანმა ნანუკა ჟორჟოლიანს ინტერვიუ მისცა, სადაც ბევრი რამის შესახებ ისაუბრა, მათ შორის იმაზე, როგორ გადაწყვიტა შვილის გარდაცვალების შემდეგ ტელევიზიაში დაბრუნება. მან აღნიშნა - „არც დამისვამს კითხვა, დავბრუნებულიყავი თუ არა ტელევიზიაში ნუცას შემდეგ... მე რომ ვყოფილიყავი პედაგოგი, დავბრუნდებოდი სკოლაში, მე რომ ვყოფილიყავი ექიმი, დავბრუნდებოდი საავადმყოფოში, ვიყავი ჟურნალისტი და დავბრუნდი ტელევიზიაში...“

მაიამ იმაზეც ისაუბრა, ფიქრობს თუა რა ეკრანიდან წასვლაზე...

„ვფიქრობ ამაზე, რომ ერთხელაც დადგება დღე და მე წავალ ეკრანიდან, ეს მაქვს გააზრებული..

მინახავს ბევრი სახელოვანი და შემდგარი ადამიანი თავის პროფესიაში, რომლებმაც დააგვიანეს საჯარო პროფესიებიდან წასვლა და ძალიან უმწეოები გამოჩნდნენ შემდეგ და მე არ მინდა რომ ასეთი დავამახსოვრდე მაყურებელს. მე მინდა, ჩემი საქმით დავამახსოვდე მაყურებელს და არა ჩემი უმწეობით. ეს დრო აუცილებლად დადგება და ამიტომ ეკრანიდან წავალ. არ ვიცი, ეს როდის მოხდება, მაგრამ ჩემი პროფესიიდან გამომდინარე, ვიმუშავებ იმაზე, რომ დროულად მივხვდე, როდის იქნება დრო, რომ ეკრანზე აღარ გამოვჩნდე.."


                    [post_title] => „არც დამისვამს კითხვა, დავბრუნებულიყავი თუ არა ტელევიზიაში ნუცას შემდეგ...“
                    [post_excerpt] => 
                    [post_status] => publish
                    [comment_status] => closed
                    [ping_status] => closed
                    [post_password] => 
                    [post_name] => arc-damisvams-kitkhva-davbrunebuliyavi-tu-ara-televiziashi-nucas-shemdeg
                    [to_ping] => 
                    [pinged] => 
                    [post_modified] => 2018-09-20 12:34:21
                    [post_modified_gmt] => 2018-09-20 08:34:21
                    [post_content_filtered] => 
                    [post_parent] => 0
                    [guid] => http://fortuna.ge/?p=286649
                    [menu_order] => 0
                    [post_type] => post
                    [post_mime_type] => 
                    [comment_count] => 0
                    [filter] => raw
                )

        )

    [post_count] => 3
    [current_post] => -1
    [in_the_loop] => 
    [post] => WP_Post Object
        (
            [ID] => 287182
            [post_author] => 23
            [post_date] => 2018-09-21 14:42:35
            [post_date_gmt] => 2018-09-21 10:42:35
            [post_content] => მერაბ სეფაშვილი 14 ოქტომბერს, თბილისის დიდ საკონცერტო დარბაზში გრანდიოზულ კონცერტს მართავს. ის სცენაზე მოღვაწეობის 40 წლის იუბილეს აღნიშნავს შესანიშნავ მუსიკოსებთან ერთად, რომლებიც მას გვერდს დაუმშვენებენ.

მერაბი ამ ბოლო დროს იმიჯშეცვლილი წარდგა საზოგადოების წინაშე. მას ახალი ვარცხნილობა აქვს, რომელიც სოციალურ ქსელებში პოპულარული გახდა. ცნობილ მომღერალს „სტრადა“-ში შევხვდით და  ყველა საინტერესო თემაზე ვესაუბრეთ.

მერაბ სეფაშვილი:

14 ოქტომბერს დიდ საკონცერტო დარბაზში კონცერტს გავმართავ. მადლობა მხარდაჭერისთვის. ვცდილობ, კარგი გამოვიდეს. იქნება ძველი და ახალი სიმღერები, რომლებსაც ბენდთან ერთად შევასრულებ.

რას ნიშნავს ჩემთვის სცენაზე მოღვაწეობის 40 წლის იუბილე? ეს თარიღი, პირველ რიგში, გამოცდილებას უკავშირდება, რომელიც ამ წლების განმავლობაში მივიღე. ეს ნებისმიერი არტისტისთვის მნიშვნელოვანია. მართლა ძალიან დიდი გამოცდილებაა და კონცერტი უნდა იყოს მაყურებლისთვის საინტერესო და ხარისხიანი. ისეთი მუსიკოსები შევიკრიბეთ, რომ მუსიკალური მხარე იქნება ნამდვილად ხარისხიანი. ეს იქნება, ჩემი აზრით, ყველაზე მნიშვნელოვანი. ვცდილობ, ვიყო ფორმაში და ყოველ წელს შევძლო რაღაც ახალი.

ვოკალს ავარჯიშებთ ხოლმე?

ასე არ ვმეცადინეობ, მაგრამ ვცდილობ, ბევრი ვიმღერო არა მხოლოდ საკონცერტო დარბაზებში, არამედ კლუბებში, სხვადასხვა ადგილას. ძალიან მნიშვნელოვანია, მომღერალმა ხშირად იმღეროს. ასევე ჩაწეროს ახალი სიმღერები. 14 ოქტომბრის კონცერტზე აჟღერდება ძველი სიმღერები ახალი ვერსიებით. ეს ყოველთვის საინტერესოა და მოდურიც გახდა. მთელი მსოფლიო ასეა. ახალი ნაკლებად იწერება. მეც მსურს, რომ კარგი ძველი სიმღერები არ დავკარგო.



შოუბიზნესი, მგონი, მეტ-ნაკლებად ამოძრავდა საქართველოში...

(იცინის) მე უფრო მეტს ვისურვებდი. ძალიან ბევრი ახალგაზრდა კარგი მომღერალი გამოჩნდა. მნიშვნელოვანია, რომ ბევრი კონცერტი ჰქონდეთ, ამ სფეროს მიეცეს განვითარების, მათ კი - სცენაზე გამოსვლის საშუალება.

საქართველოში სულ ასე ხდებოდა, არჩევნებთან ერთად აქტიურდებოდა კონცერტების თემაც. შოუბიზნესი კი არ უნდა იყოს დამოკიდებული არც სახელმწიფოზე და არც კერძო ინვესტიციაზე. თავისით უნდა ვითარდებოდეს.

დღესაც ასეა?

დიახ, ასე გრძელდება, რა თქმა უნდა. ალბათ, სულ რამდენიმე ადამიანია, ვისაც შეუძლია, თავისი შემოქმედება აწარმოოს საკუთარი შემოსავლით. რეალურად, მომღერლებს ძალიან მცირე შემოსავალი აქვთ. ეს არ ყოფნის იმას, რომ მიხვიდე სტუდიაში, ჩაწერო სიმღერა, გადაიღო კლიპი. ძალიან ძვირია ეს ყველაფერი.

ქართველი მომღერლები, ძირითადად, ამ ყველაფერს სხვადასხვა ადამიანის ქველმოქმედებით ახერხებენ ხოლმე... 

ასეა და ასე არ უნდა იყოს. ძალიან კარგია მეგობრები, ადამიანები, ვისაც ეს სფერო უყვარს და უანგაროდ გეხმარებიან, მაგრამ ყველას უნდა შეეძლოს, თვითონ შექმნას საკუთარი პროდუქცია.

ფორმაში ყოფნა ვახსენეთ და გავიგე, რომ სიგარეტისთვის თავი დაგინებებიათ. 

35 წელი ვეწეოდი და ერთი თვეა, სიგარეტს დავანებე თავი. სხვადასხვა ალტერნატიულ საშუალებას ვიყენებ და ბევრად კარგად ვარ. კარგად იმოქმედა სუნთქვის ამბავზე. პატარაც აღარ ვარ, ეს აუცილებელი იყო და დიდი ხნის წინაც უნდა გამეკეთებინა.

ახლა რამ გაიძულათ?

თავისთავად მოხდა. აღარ მომწონდა მოწევა. ისიც არ მომწონს, სხვა რომ ეწევა ჩემი თანდასწრებით.



ანუ გუგული მაღრაძის ინიციატივამ სულზე მოგისწროთ...

(იცინის) ამ კანონპროექტს ვეთანხმები, რადგან როცა ეწევი, სხვა არ უნდა შეაწუხო, გახვიდე გარეთ და ისე მოწიო. მე რამ მაიძულა, ვერ გეტყვით. არ მგონია, რომ ისევ დავიწყო.

ფიზიკურად კარგ ფორმაში ხართ და ვარჯიშიც ხომ არ დაიწყეთ?

არა, ჯერჯერობით არ დამიწყია.

ახალგაზრდულად გამოიყურებით. ახალი ვარცხნილობა გაქვთ...

(იცინის) ცოტა თმა მოვიმატე... უამრავი ახალი ტექნოლოგიაა მსოფლიოში. ამას ჰქვია იმპლანტაცია. მერე მითხრეს, თუ საქართველოში მოეწონებათ, გასწავლით, ასე ფულიც როგორ გააბევროთო (იღიმის). საზღვარგარეთ გავიკეთე თმის იმპლანტაცია.

სოციალურ ქსელებში თქვენი ახალი ვარცხნილობა აიტაცეს...

(იცინის) კი, კი, ვნახე.

ელოდით ასეთ რეაქციას?

არ ვიცი. ჩემი აზრით, სცენაზე ესთეტიკური მხარეც ძალიან მნიშვნელოვანია. პრობლემები მქონდა და მოვიგვარე.

ჩაცმულობაზეც მინდა გკითხოთ. 14 ოქტომბერს იცით, რას ჩაიცვამთ?

ჯერჯერობით, არ ვიცი. თავად ვარჩევ ხოლმე, არავინ მეხმარება, ვყიდულობ. კონცერტამდე ერთი კვირით ადრე გადავწყვეტ, რას ჩავიცვამ. რა თქმა უნდა, კარგად უნდა გამოიყურებოდე, მაგრამ ჩემ შემთხვევაში მეორეხარისხოვანია, მთავარია, სცენაზე კომფორტულად ვიყო. რამდენიმე ვარიანტი მექნება არჩეული და ხასიათის მიხედვით შევარჩევ.



მუსიკალურ მხარეზე ისევ გკითხავთ. დუეტები შესრულდება?

ჩემს კონცერტზე პირველად შესრულდება რამდენიმე დუეტი. ვისთან, ამას სიურპრიზად დავტოვებ. იმდენი დუეტი მაქვს ჩაწერილი, ყველა რომ ვიმღეროთ, შეუძლებელია...

ღელვის საფუძველი გაქვთ, კონცერტის წინ ნერვიულობთ?

ყველა კონცერტის წინ ვღელავ, მაგრამ როგორც კი სცენაზე გადიხარ, ღელვა მთავრდება. ბევრჯერ მქონია ექსტრემალური სიტუაცია, ვიღაცას რაღაც აერია, მაგრამ ისე გამოვსულვარ მდგომარეობიდან, მაყურებელს ვერ შეუმჩნევია. მთავარია, თავად იყო მზად.

ახლა თქვენი ცხოვრების რა საფეხურზე ხართ?

სულ ვერიდები პოლიტიკაზე ლაპარაკს, რადგან ეს ჩემი სფერო არ არის. ახლა იმ ეტაპზე ვარ, რომ მინდა, ქვეყანა იყოს ისე, როგორც ჩვენ ყველას გვინდა. ხალხი კარგად ცხოვრობდეს, ეს არის მნიშვნელოვანი. რეალურად ხალხს ძალიან უჭირს და მინდა, ეს მოგვარდეს. ამასთან ერთად, შოუბიზნესის პრობლემებიც მოგვარდება.

არჩევნებზე აპირებთ წასვლას?

კი, აუცილებლად.

იცით, ვის მისცემთ ხმას?

თუ რამე არ შეიცვალა, პრინციპში გადაწყვეტილი მაქვს, ვის მივცემ ხმას, თუმცა საიდუმლოდ დავტოვებ.

ფოტოგრაფი: დათუნა აგასი 

გადაღების ადგილი: „სტრადა“



ნინო მურღულია

[gallery
royalslider="1" ids="287197,287203,287198,287196,287194,287202,287199,287200,287201,287204,287220"]
            [post_title] => მერაბ სეფაშვილი: „თმა საზღვარგარეთ გადავინერგე...“
            [post_excerpt] => 
            [post_status] => publish
            [comment_status] => closed
            [ping_status] => closed
            [post_password] => 
            [post_name] => merab-sefashvili-tma-sazghvargaret-gadavinerge
            [to_ping] => 
            [pinged] => 
            [post_modified] => 2018-09-21 15:14:16
            [post_modified_gmt] => 2018-09-21 11:14:16
            [post_content_filtered] => 
            [post_parent] => 0
            [guid] => http://fortuna.ge/?p=287182
            [menu_order] => 0
            [post_type] => post
            [post_mime_type] => 
            [comment_count] => 0
            [filter] => raw
        )

    [comment_count] => 0
    [current_comment] => -1
    [found_posts] => 176
    [max_num_pages] => 59
    [max_num_comment_pages] => 0
    [is_single] => 
    [is_preview] => 
    [is_page] => 
    [is_archive] => 1
    [is_date] => 
    [is_year] => 
    [is_month] => 
    [is_day] => 
    [is_time] => 
    [is_author] => 
    [is_category] => 
    [is_tag] => 1
    [is_tax] => 
    [is_search] => 
    [is_feed] => 
    [is_comment_feed] => 
    [is_trackback] => 
    [is_home] => 
    [is_404] => 
    [is_embed] => 
    [is_paged] => 
    [is_admin] => 
    [is_attachment] => 
    [is_singular] => 
    [is_robots] => 
    [is_posts_page] => 
    [is_post_type_archive] => 
    [query_vars_hash:WP_Query:private] => 53ba3356222b8fe007bbb7c0cb24c708
    [query_vars_changed:WP_Query:private] => 
    [thumbnails_cached] => 
    [stopwords:WP_Query:private] => 
    [compat_fields:WP_Query:private] => Array
        (
            [0] => query_vars_hash
            [1] => query_vars_changed
        )

    [compat_methods:WP_Query:private] => Array
        (
            [0] => init_query_flags
            [1] => parse_tax_query
        )

)

მსგავსი სიახლეები