მარიამ ვაშაძე ცოლად მეგობარს გაჰყვა – "ჩემი მეგობრები მეხუმრებოდნენ, შენ ვინ უნდა მოგეწონოსო…" | Radio Fortuna - ოფიციალური ვებგვერდი

მარიამ ვაშაძე ცოლად მეგობარს გაჰყვა – „ჩემი მეგობრები მეხუმრებოდნენ, შენ ვინ უნდა მოგეწონოსო…“

პოპულარული

მარიამ ვაშაძე ცოლად მეგობარს გაჰყვა – „ჩემი მეგობრები მეხუმრებოდნენ, შენ ვინ უნდა მოგეწონოსო…“

„პირველი არხის“ საინფორმაციო პროგრამის წამყვანი, მარიამ ვაშაძე გაბედნიერდა. მან ცხოვრება ვანიკო ბენიძეს დაუკავშირა, რომელთანაც ათწლიანი მეგობრობა აკავშირებდა. ამბობს, რომ ამდენხნიანმა მეგობრობამ სასიყვარულო ურთიერთობა მასთან უფრო გაუადვილა.

წყვილმა ჯვარი დაიწერა და თაფლობის თვის გასატარებლად მალდივებს მიაშურა. ისინი ერთად გადავიდნენ საცხოვრებლად სახლში, რომელიც ვანიკომ თავისი გემოვნებით მოაწყო. სწორედ აქ გადაიხადეს მცირე წვეულება ჯვრისწერის აღსანიშნავად, დიდ ქორწილს კი შემოდგომაზე გეგმავენ.

მარიამ ვაშაძემ fortuna.ge–ს ექსკლუზიურად უამბო თავისი სიყვარულის ამბავი.

მარიამ, პირველ რიგში, გილოცავ გაბედნიერებას!..

მარიამ ვაშაძე:

დიდი მადლობა (იღიმის). ჩემს მეუღლეს ათ წელზე მეტია, ვიცნობ. ვიყავით მეგობრები, თავიდან რაღაც იყო, მაგრამ მაშინ პატარები ვიყავით. ისეთი ბავშვი ვიყავი, დიდად არ მაინტერესებდა სასიყვარულო ურთიერთობები. ვანიკო მიხვდა, როგორიც ვიყავი და მოკლედ, დავმეგობრდით (იღიმის). ძალიან ბევრი საერთო მეგობარი გვყავს, სწორედ მათგან გავიცანი ვანიკო და სულ ვხვდებოდით ერთმანეთს ხან ერთის, ხან მეორის დაბადების დღეზე. რომ გეკითხა ორივესთვის, ვიტყოდით, კი, მეგობრები ვართო. თან, ვანიკო აქ არ იყო წლების განმავლობაში, ხან პარიზში, ხან ნიუ იორკში სწავლობდა. რომ ჩამოდიოდა, წვეულებებს მართავდა და მეც მპატიჟებდა.

ათი წელი ასე გავიდა. წინა წელს ზაფხულში შევხვდით ერთმანეთს ჯაზფესტივალზე და იქ დაიწყო ყველაფერი. მეც მიკვირს. ყველას ვიწუნებდი, ხან იმას, ხან ამას, ჩემი მეგობრები ხუმრობდნენ, შენ ვინ უნდა მოგეწონოს და როდის უნდა გათხოვდეო. იმას ნამდვილად ვერ წარმოვიდგენდი, რომ ჩემს მეგობარს გავყვებოდი ცოლად. უფრო ალბათ ამხანაგს დავარქმევდი და არა ახლო მეგობარს, ყოველდღიური ურთიერთობა რომ გაქვს, მაგრამ კარგად ვიცნობდით ერთმანეთს და ეს ძალიან დამეხმარა.

ერთმანეთის სასიყვარულო ამბები იცოდით?

მე დიდი სიყვარულის ამბები არ მქონია, ვანიკოსაც არ ჰქონია არაფერი სერიოზული.

ახლა როგორი გახდა ვანიკო, მეგობრისგან განსხვავებით?

სხვანაირი ვანიკო გავიცანი, მანაც სხვანაირი მარიამი გაიცნო. ზოგჯერ ვეუბნები ხოლმე, ის ვანიკო არ ხარ, ვისაც ვიცნობდი-მეთქი.

რამდენ ხანში დაქორწინდით?

შვიდ თვეში დავქორწინდით.

როგორ გთხოვა ხელი?

ურთიერთობა იმისკენ მიდიოდა, რომ ქორწინებით დასრულდებოდა. მე არ მინდოდა ამ თემაზე საუბარი, რადგან ძალიან ვღელავდი. მთხოვა ხელი ვალენტინობას. კარგად იცის ვანიკომ, რომ სახალხოდ ხელის თხოვნა არ მომეწონებოდა. დიდხანს იფიქრა და ბოლოს ისეთ ადგილას მიმიყვანა, სადაც ბევრი ხალხი არ იყო. მომართვა თაიგული, ვალენტინობას გილოცავო. იქ ბარათი იდო, სადაც ეწერა, გამომყვები თუ არა ცოლადო. პირველი რეაქცია ის იყო, რომ სიცილი ამიტყდა… რა თქმა უნდა, დავთანხმდი. თაიგულშივე იდო ბეჭედიც…

როგორ დაგეგმეთ ულამაზესი ქორწილი?

ეს იყო არა ქორწილი, არამედ ჯვრისწერის წვეულება, რომელიც ძალიან ვიწრო წრეში, მხოლოდ ჩვენი მეგობრებისთვის გადავიხადეთ. რადგან აპრილში გადავწყვიტეთ ჯვრისწერა და მერე საქორწინო მოგზაურობაში გამგზავრება, ვანიკოს არ უნდოდა, რომ ჯვრისწერის მერე პირდაპირ გავფრენილიყავით, ამიტომაც სახლში, სადაც ახლა ვცხოვრობთ, რუფტოპ წვეულება დავგეგმეთ. საბოლოოდ, ისეთი მასშტაბური სახე მიიღო, რომ ყველას ქორწილი ეგონა.  თან, თეთრი კაბაც მეცვა, არ მინდოდა, მაგრამ თაიგულიც ვისროლე (იცინის). მინდოდა, დიდი ქორწილისთვის შემომენახა… არადა, ვგეგმავთ დიდ ქორწილს, სადაც იქნება ნათესაობა, მეგობრები, ვინც არ იყო იქ. შემოდგომაზე გადავიხდით. ბევრი ვინერვიულეთ, რადგან ტერასაზე იყო, ტენტებიც დავდგით, რადგან წვიმდა, მაგრამ ძალიან კარგი გამოვიდა.

მთელი სოციალური ქსელი სავსე იყო შენი ფოტოებით. ვინ იმუშავა შენს საქორწინო ლუქზე?

მაკიაჟი გამიკეთა თეკო შენკენმა, თმა გიორგი ელიაძემ, კაბა ეკუთვნოდა ქეთი ჩხიკვაძეს. მინდოდა სადა კაბა ყოფილიყო და ზუსტად ისეთი გამოვიდა ყველაფერი, როგორც მინდოდა. ყველა ძალიან კმაყოფილი იყო. ფოტოები რომ გავრცელდა, ყველა მეკითხებოდა, თმა, მაკიაჟი სად გაიკეთეო. ძალიან კარგი ფოტოები გამოვიდა, ჭალომ გადამიღო…

თაფლობის თვის ფოტოებიც ვნახეთ…

მალდივებზე გავატარეთ თაფლობის თვე. ულამაზესი ადგილია. ფოტოები კი სპონტანურად გადავიღეთ. ორნი ვიყავით და ერთმანეთს ასეთ კარგ ფოტოებს ვერ გადავუღებდით, არც სელფი იქნებოდა ასეთი შთამბეჭდავი, სასტუმრომ შემოგვთავაზა ფოტოგრაფი, რომელმაც ფანტასტიკური ფოტოსესია გადაგვიღო. ძალიან გაგვიმართლა, რომ ასეთი ლამაზი ფოტოები დაგვრჩა. იქიდან დუბაიში გავემგზავრეთ, მალდივებზე კი ათი დღე გავატარეთ.

ერთმანეთის ოჯახის წევრებს, ალბათ, კარგად იცნობთ?

ვანიკოსთან ბევრჯერ ვარ ნამყოფი და ძალიან მიყვარს მისი ოჯახის წევრები, ამანაც ძალიან იმოქმედა ჩვენს ურთიერთობაზე. არ გამიჭირდა გადაწყვეტილების მიღება.

ვანიკოს დამ, ანიმ დაწერა, რომ მისმა ძმამ საუკეთესო არჩევანი გააკეთა…

ძალიან მიყვარს ანი… ყველანი ბედნიერები ვართ ამ გადაწყვეტილებით, ჩემს ოჯახსაც ყოველთვის ძალიან მოსწონდა ვანიკო. ვანიკოს სულ ამაზე ვეხუმრებოდი, რა კარგია, ოჯახი რომ არ მყავს გასაცნობი-მეთქი. მაინც დაძაბული ხარ, როცა მშობლებს ხვდები (იღიმის).

მარტო ცხოვრობთ?

კი, ერთად გადავედით საცხოვრებლად. სახლი უკვე იყო მოწყობილი. ვანიკომ მოაწყო, რაღაცებს მეკითხებოდა ხოლმე, მანახებდა. ძირითადად, თავად იღებდა გადაწყვეტილებებს, დიზაინი მშობლებთან ერთად თავად მოფიქრა. მე ძალიან კმაყოფილი დავრჩი (იღიმის).

ცოლ-ქმრობის ეტაპი როგორია?

საერთოდ არ გამჭირვებია, ძალიან მარტივად მიდის. რა თქმა უნდა, ჩემი ცხოვრება შეიცვალა, მხოლოდ ჩემს თავზე აღარ ვარ დამოკიდებული, მაგრამ ვანიკო ძალიან უპრობლემო ადამიანია, კარგად შევეგუეთ ერთმანეთს.

შენი აქტიური სამსახური მოსწონს?

არანაირი პრობლემა არ აქვს. ვერ გავყვებოდი ისეთ ადამიანს, რომელიც არ მიმიღებდა ისეთს, როგორიც ვარ. არ ავირჩევდი მას, ვისაც ჩემს პროფესიასთან პრობლემა ექნებოდა.

არც ეჭვიანია?

არა, მეც არ ვაძლევ საბაბს, ზომიერების ფარგლებშია ეჭვიანი. უაზროდ ეჭვიან ადამიანთან ვერ ვიცხოვრებდი, თორემ რაღაც დოზით ყველაშია ეჭვიანობა. მე ბუნებით ცოტა ვარ ეჭვიანი, მაგრამ ვანიკოც არ მაძლევს საბაბს, ჯერჯერობით (იცინის)…

გადაღების ადგილი: სასტუმრო „ამბასადორი“ თბილისი

ფოტო: დათუნა აგასი

ნინო მურღულია

ექსკლუზივი /

|

16 ივლისი, 2018

|
WP_Query Object
(
    [query] => Array
        (
            [post_type] => post
            [post_status] => publish
            [posts_per_page] => 3
            [orderby] => ASC
            [tax_query] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [field] => slug
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => mariam-vashadze
                                    [1] => fortunas-fotosesia
                                )

                        )

                )

            [post__not_in] => Array
                (
                    [0] => 266154
                )

        )

    [query_vars] => Array
        (
            [post_type] => post
            [post_status] => publish
            [posts_per_page] => 3
            [orderby] => ASC
            [tax_query] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [field] => slug
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => mariam-vashadze
                                    [1] => fortunas-fotosesia
                                )

                        )

                )

            [post__not_in] => Array
                (
                    [0] => 266154
                )

            [error] => 
            [m] => 
            [p] => 0
            [post_parent] => 
            [subpost] => 
            [subpost_id] => 
            [attachment] => 
            [attachment_id] => 0
            [name] => 
            [static] => 
            [pagename] => 
            [page_id] => 0
            [second] => 
            [minute] => 
            [hour] => 
            [day] => 0
            [monthnum] => 0
            [year] => 0
            [w] => 0
            [category_name] => 
            [tag] => 
            [cat] => 
            [tag_id] => 8212
            [author] => 
            [author_name] => 
            [feed] => 
            [tb] => 
            [paged] => 0
            [meta_key] => 
            [meta_value] => 
            [preview] => 
            [s] => 
            [sentence] => 
            [title] => 
            [fields] => 
            [menu_order] => 
            [embed] => 
            [category__in] => Array
                (
                )

            [category__not_in] => Array
                (
                )

            [category__and] => Array
                (
                )

            [post__in] => Array
                (
                )

            [post_name__in] => Array
                (
                )

            [tag__in] => Array
                (
                )

            [tag__not_in] => Array
                (
                )

            [tag__and] => Array
                (
                )

            [tag_slug__in] => Array
                (
                )

            [tag_slug__and] => Array
                (
                )

            [post_parent__in] => Array
                (
                )

            [post_parent__not_in] => Array
                (
                )

            [author__in] => Array
                (
                )

            [author__not_in] => Array
                (
                )

            [ignore_sticky_posts] => 
            [suppress_filters] => 
            [cache_results] => 1
            [update_post_term_cache] => 1
            [lazy_load_term_meta] => 1
            [update_post_meta_cache] => 1
            [nopaging] => 
            [comments_per_page] => 50
            [no_found_rows] => 
            [order] => DESC
        )

    [tax_query] => WP_Tax_Query Object
        (
            [queries] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => mariam-vashadze
                                    [1] => fortunas-fotosesia
                                )

                            [field] => slug
                            [operator] => IN
                            [include_children] => 1
                        )

                )

            [relation] => AND
            [table_aliases:protected] => Array
                (
                    [0] => mob1n_term_relationships
                )

            [queried_terms] => Array
                (
                    [post_tag] => Array
                        (
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => mariam-vashadze
                                    [1] => fortunas-fotosesia
                                )

                            [field] => slug
                        )

                )

            [primary_table] => mob1n_posts
            [primary_id_column] => ID
        )

    [meta_query] => WP_Meta_Query Object
        (
            [queries] => Array
                (
                )

            [relation] => 
            [meta_table] => 
            [meta_id_column] => 
            [primary_table] => 
            [primary_id_column] => 
            [table_aliases:protected] => Array
                (
                )

            [clauses:protected] => Array
                (
                )

            [has_or_relation:protected] => 
        )

    [date_query] => 
    [request] => SELECT SQL_CALC_FOUND_ROWS  mob1n_posts.ID FROM mob1n_posts  LEFT JOIN mob1n_term_relationships ON (mob1n_posts.ID = mob1n_term_relationships.object_id) WHERE 1=1  AND mob1n_posts.ID NOT IN (266154) AND ( 
  mob1n_term_relationships.term_taxonomy_id IN (8212,12121)
) AND mob1n_posts.post_type = 'post' AND ((mob1n_posts.post_status = 'publish')) GROUP BY mob1n_posts.ID ORDER BY mob1n_posts.post_date DESC LIMIT 0, 3
    [posts] => Array
        (
            [0] => WP_Post Object
                (
                    [ID] => 271222
                    [post_author] => 6
                    [post_date] => 2018-07-31 15:54:27
                    [post_date_gmt] => 2018-07-31 11:54:27
                    [post_content] => ნათია დუმბაძემ მცირე ხნის წინ აშშ-ში იმშობიარა, სადაც მისი მეუღლე, ბაჩო ბატატუნაშვილი ცხოვრობს. წყვილს მეორე შვილი შეეძინა, პირველი ბიჭი, დუდუ ჰყავთ. როგორც ნათია აღნიშნავს, გოგონას დედობამ ძალია გამოასწორა და ყველა მავნე ჩვევაზე უარი ათქმევინა.

როგორი შეგრძნებაა გოგოს დედობა?

ნათია დუმბაძე: 

უფრო სხვანაირი შეგრძნებაა, პირველი სხვა იყო, ახლა სხვაა. ათი წლის წინ შემეძინა პირველი შვილი, 19 წლის ვიყავი, პატარა და უფრო ვერ ვგრძნობდი. ამ ჯერზე მარტო ვიყავი, ერთი თვე სულ მარტო გავატარე ელეისთან ერთად და უფრო შევიგრძენი მასთან ერთად ყოფნის სიტკბო.

სახელი ვინ შეურჩია?

ეს არის ქალაქის სახელი, სადაც დაიბადა, ლოს ანჯელესი. ეს მეუღლემ მოიფიქრა, მე არა. ელენესთან ასოცირებული სახელია და დავარქვით ელეი. მეც ძალიან მომეწონა ეს სახელი.

რატომ დაიბადა ლოს ანჯელესში?

იმიტომ, რომ ჩემი მეუღლე ცხოვრობს და მუშაობს იქ და გადავწყვიტეთ, მეორე შვილი იქ გაგვეჩინა და ბავშვი ყოფილიყო ამერიკელი (იღიმის).

როდის გაემგზავრე?

როცა შვიდი თვის ფეხმძიმე ვიყავი, იქამდე ვმუშაობდი, არ მქონდა დეკრეტული და როგორც კი ავიღე, გავფრინდი. იქ ვიმშობიარე, ერთი თვე გავჩერდი და მერე ჩამოვიყვანე.

[gallery columns="4" link="file" ids="271225,271226,271227,271228"]

როგორი სამედიცინო მომსახურება მიიღე?

ქართველი ექიმებიც არ ჩამორჩებიან, მინდა გითხრა. განსხვავება უფრო ჰოსპიტალებშია, ექიმებით აქაც კმაყოფილი ვარ, როგორც ეს შვიდი თვე გამატარებინეს. აშშ-ში ჩემს მშობიარობაზე ექვსი მთავარი ექიმი ერთად შემოცვივდა, ეს იყო განსხვავება, ბუნებრივად ვიმშობიარე.

მეუღლე დაესწრო მშობიარობას?

კი, დაესწრო, რა თქმა უნდა, თავისი სურვილით. ისედაც მარტო ვიყავით და არ დამტოვებდა, ჭიპლარიც გადაჭრა.

აღნიშნე, რომ ძალიან დიდი განსხვავებაა გოგოს დედობა... 

ძალიან მაგარია. რაც ჩამოვედი, სიმართლე გითხრა, დრო არ მქონია, რომ რაიმე ვიყიდო მისთვის (იცინის), ძირითადად, დედაჩემია ამ კუთხით დასაქმებული. პირველი გოგო შვილიშვილი ჰყავს და გიჟს ჰგავს, ის ყიდულობს ყველაფერს. აშშ-ში რაც მოვასწარი, შევუძინე.

 



სამსახურში უკვე გახვედი?

ეგრევე, როგორც კი ჩამოვედი. მეორე ფეხმძიმობის შემდეგ უფრო მალე ჩავდექი ფორმაში. ახლა საერთოდ არ მქონდა მომატებული, პირიქით, დავიკელი. ზოგადად, რეჟიმში ჩავდექი, ეგრევე სამსახური, სიმღერა, ბენდი... ამისთვის ორი კვირა დამჭირდა. მეხმარება ძიძაც და ჩემი დედამთილიც. მხოლოდ ძიძა არ მეყოფოდა.

დეფიციტი არ გაქვს ბავშვებთან ურთიერთობის?

სულ მაქვს. სამსახურში ვარ თუ საზღვარგარეთ, სულ ტელეფონში ვიყურები, ფოტოებსა და ვიდეოებს ვათვალიერებ. მაგრამ ზოგადად, როგორც კი თავისუფალი დრო მაქვს, ბავშვებთან ვატარებ. ვსეირნობთ ეზოში, ვაკის პარკში, დუდუსთან ერთად ხშირად დავდივარ სტუმრად, უყვარს კაფე-კაფე სიარული, კინოში...

როცა დისტანციაა ცოლ-ქმარს შორის, ალბათ, მონატრებაც დიდია... 

მე ჩავდივარ ხოლმე, წელიწადში ორჯერ. ვითვლით, რამდენი დარჩა შეხვედრამდე, არის ხოლმე დიდი ამბები. ის სულ მუშაობს, მეც და ეს უფრო გვიადვილებს, ორი შვილი მყავს, ვინ მოაგვარებს პრობლემებს ჩემ გარდა? მეუღლე აქ არ არის, მის გარდა ოჯახურ საკითხებს ვინ მოაგვარებს? ასე რომ, თბილისში ყველაფერი მე ვარ. ჩემი ქმარი ჩემპიონს მეძახის. მამხნევებს, რომ არ მოვდუნდე.



წასვლაზე არ გიფიქრია?

კი, როგორც კი საბუთებს მოვაგვარებთ. წავალთ და ჩამოვალთ ხოლმე, ცხოვრებაც არ იქნება მოსაბეზრებელი, თუმცა სულ იქით ყოფნას არ ვაპირებ. თვითონაც არ უნდა სულ იქ. ახლა იძლებულია, როგორც კი საქმეებს დაალაგებს, მერე უკვე აქეთ-იქით ვივლით. ძირითადი სამსახური იქ ექნება და როგორც კი საშუალება ექნება დატოვების, მერე შეიძლება, ნახევარი წელი აქ ვიყოთ, ნახევარი - იქ.

კარიერის იქ მოწყობას ხომ არ ფიქრობ?

არა. ჩემი ბენდი აქ მყავს და არ ვაპირებ ბენდიდან წამოსვლას.

მეუღლეს მოსწონს შენი აქტიური ცხოვრება?

ძალიან. ასე რომ არ ვიყო, ალბათ, მისთვისაც არ იქნებოდა საინტერესო. თუ მოვდუნდები, არ მოსწონს. იქაც უნდოდა, რომ რაღაც მეკეთებინა, რადგან შეჩვეულია.



სახლის საქმეებს შენ აგვარებ?

არა, ჩემი დედამთილი.

შენს სასიმღერო კარიერიაში რა ხდება?

ვმუშაობ ბენდთან ერთად. უკვე მესამე წელია, არც ერთი კვირა არ ჩაგვიგდია, გამოვდივართ კორპორატიულ თუ სხვა სახის საღამოებზე. ბენდს ჰქვია „გრუვერსი“, რადგან რამდენიმე ახალი მუსიკოსი დაგვემატა. ასე ვთქვათ, რებრენდინგი განვიცადეთ (იცინის). სერიოზულად ვაპირებ მუსიკალური კარიერის განვითარებას.

შენი უფრო შვილი მღერის?

დუდუ მღერის და მინდა, რომ ამ მხრივ ჰქონდეს ნიჭი. პატარა არ ვიცი, რას იზამს. ისე ჰგავს მამას, თავიდან ბოლომდე, რომ არ ვიცი, რამდენად ექნება მუსიკალური მონაცემები.

[gallery columns="4" link="file" ids="271236,271235,271234,271233"]

კიდევ აპირებ გაჩენას?

ძალიან მინდა მესამე და გოგო ისევ. ოთხ-ხუთ წელიწადში გავაჩენ. პირველზე სქესი არ მაინტერესებდა, მეორე გოგო მინდოდა და ახლაც გოგო მინდა.

ახლა შენი ცხოვრების რა ეტაპია?

რთული, მაგრამ საინტერესო და ბედნიერი. გულით გეუბნები, რადიკალურად შემცვალა მეორე შვილმა. უფრო ბედნიერი გავხდი და უფრო ბევრ რამეს ვაკეთებ. მავნე ჩვევებს დავემშვიდობე. ძალიან გამომასწორა ამ ბავშვმა და არ ვიცი, რა მჭირს (იცინის). ორი რომ მყავს, უფრო მობილიზებული გავხდი. ყველგან შემოსავლის წყაროს ვეძებ. მეორეს მერე ასეთ განწყობაზე ვარ. ყველაფერი თავზე დამეცა, უცებ ისე შევვარდი  და დავიქოქე...

ვწუწუნებდი მთელი ცხრა თვე ამ ორსულობაში, მაგრამ ვერაფერს ვჭამდი. მშობიარობის მეორე დღეს ვჭამე იოგურტი, არ უნდოდა ბავშვს, რომ მეჭამა და გავსუქებულიყავი. ახლა ვარჯიში დავიწყე...

[gallery columns="4" link="file" ids="271238,271239,271240,271241"]

 

ანუ არაფერი გაკლია ბედნიერებისთვის...

ალბათ, ჩემს მეუღლესთან ერთად ყოფნა. სანატრელი ეს მაქვს და ჯანმრთელობა. კიდევ ბევრი რამ მინდა, მაგრამ ეს ორი მთავარია. მაქვს ოცნებები, დუდუს ხატვის დიდი ნიჭი აქვს და მინდა, ისწავლოს აშშ-ში, იქ გააკეთოს ყველაფერი. აქ რომ დავტოვო, გავაფუჭებ და იქ მგონია, დიდ წარმატებას მიაღწევს.

ამ ყველაფერთან ერთად მოგზაურობასაც რომ ასწრებ?

ახლახან ჩამოვედი ბარსელონადან. ერთი თვე ჯანსაღ კვებაზე ვიყავი, დილით დარეკავდა თაკო დოლაბერიძე, ჯაბა ქარსელაძესთან გვეპატიჟებოდა და ის გემრიელ კერძებს ამზადებდა. ჩემმა გოგოებმა მთელი ბარსელონა დაათვალიერეს, მე კი ყოველ საღამოს ჯაბასთან ვიჯექი. სამდღიანი მოგზაურობა იყო, მაგრამ ძალიან კარგი. ერთი წელი ყველაფერს ჩამოვრჩი და ვაპირებ, ამ ზაფხულს ავინაზღაურო.

ფოტო: დათუნა აგასი 

გადაღების ადგილი: „ოტიუმი“

ნინო მურღულია

[gallery royalslider="1" link="file" ids="271252,271244,271245,271246,271247,271248,271249,271250,271251,271253,271254,271255,271256,271257,271258,271259,271260,271261,271262,271263,271264,271265"]
                    [post_title] => რატომ დაარქვა ნათია დუმბაძემ ქალიშვილს ელეი - „კიდევ ერთ გოგონას გავაჩენ...“
                    [post_excerpt] => 
                    [post_status] => publish
                    [comment_status] => closed
                    [ping_status] => closed
                    [post_password] => 
                    [post_name] => ratom-daarqva-natia-dumbadzem-qalishvils-elei-kidev-ert-gogonas-gavachen
                    [to_ping] => 
                    [pinged] => 
                    [post_modified] => 2018-07-31 16:21:52
                    [post_modified_gmt] => 2018-07-31 12:21:52
                    [post_content_filtered] => 
                    [post_parent] => 0
                    [guid] => http://fortuna.ge/?p=271222
                    [menu_order] => 0
                    [post_type] => post
                    [post_mime_type] => 
                    [comment_count] => 0
                    [filter] => raw
                )

            [1] => WP_Post Object
                (
                    [ID] => 269388
                    [post_author] => 23
                    [post_date] => 2018-07-25 13:37:41
                    [post_date_gmt] => 2018-07-25 09:37:41
                    [post_content] => მარიკა თხელიძეს მისი მრავალფეროვანი გარდერობის დასათვალიერებლად შინ ვესტუმრეთ. მომღერალს  კლასიკური სამოსიც აქვს და თავისუფალი სტილისაც, აქსესუარებისთვის სპეციალურად გამოყოფილი დიდი უჯრა აქვს, სადაც ბევრ ლამაზ ნივთს აღმოაჩენთ.

მომღერალმა სიამოვნებით დაგვათვალიერებინა საკუთარი სამოსი, ფეხსაცმელი და აქსესუარები და ის რამდენიმე ლუქში გადავიღეთ.

მარიკა თხელიძე:

სამოსი ჩემთვის მნიშვნელოვანია. პრეზენტაციები იქნება თუ ყოველდღიური ცხოვრება, დაბადების დღე თუ კონცერტი, ვცდილობ, არ ვიყო ერთნაირად ჩაცმული. დიდი ხანია, გარდერობს ვავსებ, მაგრამ განვაახლებ ხოლმე. ის სამოსიც რომ იყოს აქ, რომელიც წლების განმავლობაში მაქვს, ტევა არ იქნებოდა (იცინის). ამ გარდერობში უფრო არის გამოსასვლელი ტანსაცმელი. აქ ნახავთ, სხვადასხვა გამოსვლების დროს რაც მეცვა, იმ სამოსს. ერთ-ერთია კოსტიუმი, რომელიც ახალ წელს მეცვა, როცა დათო ევგენიძის სიმღერა შევასრულე, ერთ გოგონას შევაკრინე, ჩემი გემოვნებით. ჩემთვის ბრენდს არ აქვს მნიშვნელობა, მთავარია, მიხდებოდეს და ჰქონდეს ჩემთვის დამახასიათებელი შტრიხები. ერთი კაბა მაქვს, რომელიც „ზარას“ მაღაზიაში შევიძინე. ბევრმა მკითხა, სად შეიძინეო. მიყვარს ეს პროცესი, როცა რაღაც საინტერესოს აღმოვაჩენ. ბევრი რამ მომწონს, მაგრამ შეგნებულად არ ვყიდულობ, რადგან უხერხულ სიტუაციაში შეიძლება აღმოვჩნდე მაგალითად, დაბადების დღეზე. აღმოჩნდა კიდეც ორი ცნობილი სახე, როცა ერთსა და იმავე მაღაზიაში ნაყიდი კაბა ეცვათ (იღიმის). შავი ქვედაბოლო, რომელსაც ფოტოებზე ნახავთ, „კოტონში“ აღმოვაჩინე. ისიც არ მაინტერესებდა, მიხდებოდა თუ არა და ჩემი ზომა იყო თუ არა. ზომაზე ძირითადად, პრობლემა მაქვს. S ზომა ვარ და ხშირად არ არის.

[gallery columns="2" link="file" size="large" ids="269399,269400"]

საზღვარგარეთ სპეციალურად შოპინგისთვის ხომ არ დადიხარ?

არა, სპეციალურად ამისთვის არ დავდივარ, მაგრამ თუ გასვლა მიწევს, სამოსსაც ვყიდულობ. შოპინგი ჩემთვის დიდი რელაქსაციაა და პოზიტივი მოაქვს, ყურადღების გადასატანად ძალიან კარგია. შოპინგზე აქ დავდივარ, მაგრამ თუ არის საშუალება და ვარ საზღვარგარეთ, რამდენიმე მაღაზიაში შევდივარ ხოლმე, მაგალითად, „ეიჩ ენდ ემში“, სადაც ჩემთვისაც ვყიდულობ და ჩემი შვილისთვისაც.

როგორც მივხვდი, შავი და ბეჟი ფერები გიყვარს ძალიან...

შავი ფერი ჩემი საყვარელი ფერია. მერე ვეცადე და შემოვაპარე სხვა ფერებიც, ჭრელიც, მწვანეც და სხვაც.

ორიგინალური ჩანთები გაქვს. სად ყიდულობ?

ერთ-ერთ ბუტიკში, სხვა მომღერლებისთვისაც ნაცნობი ადგილია. მაიკოს ბუტიკს ვეძახით, ჩამოაქვს ბევრი რამ, მათ შორის ჩანთებიც. ბევრი ჩანთა სწორედ იქ მაქვს შეძენილი.

[gallery link="file" size="medium" ids="269396,269395,269394"]

სპორტულ სამოსს როდის იყენებ?

ყოველდღიურად თავისუფალ სტილს ვამჯობინებ. სამინისტროში დახეულ ჯინსს ვერ ჩავიცვამ, მაგრამ ვცდილობ, თხელი პიჯაკები მოვირგო. მცირე ხნის წინ ჯინსის ქურთუკი მაჩუქა მეგობარმა და ისეთ სიცხეში მეცვა, ბოლოს მეუბნებოდნენ, გაიხადეო. ბოლო დროს ჯინსის ქურთუკების მანია დამემართა, ძალიან მომწონს (იღიმის).

სამკაულებისადმი როგორი დამოკიდებულება გაქვს?

არაჩვეულებრივი დამოკიდებულება მაქვს, მომწონს სხვა ადამიანებზე, მაგრამ მე რაღაცნაირად ვერ ვირგებ, არადა, ფოტოებზე რომ ვუყურებ, მიხდება. ძირითადად, ამ აქსესუარებიდან სათვალეებს ვიკეთებ.

[gallery columns="2" link="file" size="large" ids="269398,269397"]

მაღალქუსლიან ფეხსაცმელზე როგორ გრძნობ თავს და რამდენი წყვილი გაქვს?

რამდენიმე წლის წინ კარგად ვგრძნობდი თავს, მაგრამ კედებზე გადავედი. ყველა მეჩხუბებოდა, გოგო ხარ და გაპრანჭეო. ახლა ისევ ქალური სტილისკენ გადავიხარე და მაღალქუსლიან ფეხსაცმელს უფრო ხშირად ვიცვამ.

ბევრს ხარჯავ სამოსზე?

არ მენანება ხარისხიან ნივთში ფულის აგდახდა. კარგი კი ყოველთვის ძვირია, მაგრამ ყოფილა ბევრი შემთხვევა, როცა ძალიან იაფად შემიძენია და ძალიან მომწონებია. ადრე, როცა ნივთს ვიძენდი, ხშირ შემთხვევაში ვდებდი, ავსაწყობებდი, ასე ვთქვათ, მერე კი ვჩუქნიდი ახლობელ ადამიანებს. ახლა, როცა რაღაცას ვიძენ, ვფიქრობ, რამდენად პრაქტიკული იქნება ჩემთვის. თუ ვხვდები, რომ ეს ისაა, რასაც გამოვიყენებ, ვცდილობ, შევიძინო.

[gallery columns="2" link="file" size="large" ids="269393,269392"]

მეორადებში თუ შეგიძენია სამოსი?

წლების წინ. ჩემს ახლობელს ჰქონდა გახსნილი და რამდენიმე ნივთი ვიყიდე, თეთრი მაისური თვლებით, ქვედაბოლო და კიდევ რაღაც, მართლა არ მახსოვს, რამდენი გადავიხადე. მეორადებშიც არის ახალი რაღაცები. როცა ქუჩაში დავდივარ, მიყვარს მაღაზიების შეთვალიერება, ისეთის, რასაც ბევრი არ მიაქცევს ყურადღებას. შეიძლება, იქ ამოვარჩიო რაღაც, მერე რომ ამბავი ტყდება ხოლმე, მარიკა, ეს სად იყიდეო. სოციალურ ქსელში განსაკუთრებით ინტერესდებიან ამით და ეს ჩემთვის დიდი სტიმულია. იყო პერიოდი ჩემს ცხოვრებაში, როცა ვერ ვიყავი ფორმაში და განწყობაც არ მქონდა. მადლობა ღმერთს, ახლა შინაგანად უფრო გაბრწყინებული ვარ, ვცდილობ, ვაფრქვიო პოზიტივი და ყოველი დღის გათენება მიხარია. ეს ჩემს ვიზუალურ მხარესაც დაეტყო და ვცდილობ, ყოველდღე ფორმაში ვიყო (იღიმის).

ფოტო: დათუნა აგასი 

ნინო მურღულია

[gallery royalslider="1" link="file" ids="269401,269392,269402,269399,269394,269393,269395,269396,269397,269398,269400"]
                    [post_title] => მარიკა თხელიძე: „შინაგანად უფრო გაბრწყინებული ვარ და ეს ჩემს ვიზუალურ მხარესაც დაეტყო...“
                    [post_excerpt] => 
                    [post_status] => publish
                    [comment_status] => closed
                    [ping_status] => closed
                    [post_password] => 
                    [post_name] => marika-tkhelidze-shinaganad-ufro-gabrwyinebuli-var-da-es-chems-vizualur-mkharesac-daetyo
                    [to_ping] => 
                    [pinged] => 
                    [post_modified] => 2018-07-25 15:15:55
                    [post_modified_gmt] => 2018-07-25 11:15:55
                    [post_content_filtered] => 
                    [post_parent] => 0
                    [guid] => http://fortuna.ge/?p=269388
                    [menu_order] => 0
                    [post_type] => post
                    [post_mime_type] => 
                    [comment_count] => 0
                    [filter] => raw
                )

            [2] => WP_Post Object
                (
                    [ID] => 265052
                    [post_author] => 23
                    [post_date] => 2018-07-12 16:30:59
                    [post_date_gmt] => 2018-07-12 12:30:59
                    [post_content] => სოფო ბედიას მარჯანიშვილზე „სტრადაში“ შევხვდით, სადაც სამი თვის ფეხმძიმე მომღერალმა სიამვონებით იპოზიორა ფოტოკამერის წინ. ის და მიშა მესხი ნანატრ შვილს ელოდებიან. მათ ბიჭი შეეძინებათ, რომლის სახელიც ჯერ არ მოუფიქრებიათ... სოფოს დედის და დედამთილის დახმარების იმედი აქვს, ძიძის აყვანას არ აპირებს, რადგან თავადაც ბევრი დროის გატარებას გეგმავს შვილთან.

სოფო ბედია: 

ათი წლის წინ გავაჩინე ნიკუშა. რა თქმა უნდა, მაშინ ბავშვი ვიყავი, 23 წლის. დედობა გასახარია მუდამ, მაგრამ მაშინ ბავშვი ვიყავი, 33 წლის ვარ, ასაკად არ მიიჩნევა, მაგრამ ახლა პატარა აღარ ვარ. მეხუთე წელია, მე და მიშა ერთად ვართ. ხალხს ეგონა, რომ ბაშვისთვის არ მეცალა. რატომ არ აჩენო, ეს კითხვა იყო და ძალიან მოსაბეზრებლადაც მისვამდნენ. შეიძლება, მართლა არ გინდა... მაგრამ როცა ძალიან გსურს და მტკივნეულ ადგილას რომ გაჭერენ ფეხს. გვინდოდა ძალიან, მაგრამ არ მოხდა. იყო რამდენიმე შემთხვევა, მაგრამ ცუდად დამთავრდა, ისედაც სტრესული და ტრავმული იყო ჩემთვის... ოჯახის წევრები გაგებით ეკიდებოდნენ, ძალიან შეგნებული ადამიანები გვყავს ყველა მხრიდან. ნაკლებად ახლობელი ადამიანები მეკითხებოდნენ. ყველაფერი ღმერთის ნებაა, როცა უფალმა მოინდომა, მაშინ მოგვცა ეს ბედნიერება. ღმერთს ვთხოვ, მშვიდად ჩაიაროს ყველაფერმა, როგორც ახლა ვარ. ორსულებს რომ ახასიათებთ, არც ტოქსიკოზი და არც სხვა რამ არ მაქვს. ერთადერთი, წონაში ვიმატებ და ეს არის სადარდებელი, მაგრამ ამასაც არ ვდარდობ. სულ მშია, მაგრამ ვცდილობ, კალორიულ საკვებსა და ცომს მოვერიდო. არადა, ბოლო წლებში სულ დიეტაზე ვარ და ცომზე ვამბობდი უარს, მაგრამ ორსულობისას ისევ მომინდა. ახლა უარი ვთქვი და სურვილის მიუხედავად, არ მივირთმევ. ვცდილობ, ბევრი არ ვჭამო...

ექიმთან შეათანხმე?

რა თქმა უნდა. ძალიან ჭკვიანი ორსული ვარ. დიდი პასუხისმგებლობით ვეკიდები ორსულობას.

ნიკუშას გაუხარდა, ძმა რომ ეყოლება?

ნიკუშას ისე ვუყვარვარ, ჩემზე აფანატებს. თავიდან ალბათ ექნება მცირე ეჭვიანობა, მაგრამ მე ასეთი მიდგომა მაქვს - სულ ვეუბნები, რომ ის არის ჩემთვის პირველი და უნდა დამეხმაროს... სხვათა შორის, თავად უნდოდა ძმა. მე და მიშას გოგონა გვსურდა. არის ქალების კატეგორია, ვისაც უნდა, სულ ბიჭები გააჩინოს, მე არ ვარ ასეთი, ლოგიკურად მინდოდა გოგო, რადგან ბიჭი მყავს... თუ ღმერთის ნებით მოხდება, რა თქმა უნდა, გოგოსაც გავაჩენ. მიშას ხიბლავს კიკინებიანი გოგონები, ბავშვებსაც ძალიან უყვართ მიშა, ალბათ, ანიმაციურ გმირს ამსგავებენ (იღიმის). ბიჭი, რა თქმა უნდა, უხარია, გვარის გამგრძელებელია, მაგრამ ამ ეტაპზე ჩვენთვის სქესს არანაირი მნიშვნელობა არ ჰქონია, რადგან ნანატრი შვილია...



შენს კარიერას ბავშვი გამო ცოტა ხანს ხომ არ დააპაუზებ?

ნიკუშა რვა თვის იყო, როცა მე „ჯეოსტარში“ ვმონაწილეობდი. მახსოვს, როგორ ვწვალობდი, დავრბოდი, ბუნებრივ კვებაზე მყავდა, ძალიან ვიტანჯებოდი. მერე გასვლითი კონცერტები იყო და ბავშვს ყურადღებას ვეღარ ვაქცევდი. დედაჩემი და ბებია მეხმარებოდნენ, მაგრამ ნიკუშა სულ მენატრებოდა. ახლა დედაჩემიც მომეხმარება და დედამთილიც, ის არაჩვეულებრივი ქალბატონია და ერთი სული აქვს, როდის მომეხმარება. მათთვისაც ნანატრი ბავშვია. გადავწყვიტე, რაც ნიკუშას მოვაკელი, მეორე შვილს უფრო მეტი დრო დავუთმო. ნიკას სულ ვაკლივარ, მიუხედავად იმისა, რომ ერთად ვცხოვრობთ. სულ ჩემი უკმარისობა აქვს. ჩემი პროფესიის ადამიანებს აქვთ ეს პრობლემა. ზოგს ძიძა ეხმარება. მე ძიძა არ მჭირდება, რადგან ბებიაჩემი, 80 წლის ასაკშიც ძალიან კარგ ფორმაშია, მას და ნიკუშას ერთ ოთახში სძინავთ. მეორეზე ბევრი დამხმარება მეყოლება, მაგრამ ძირითად დროს მასთან მე გავატარებ.

ძიძის მომხრე ზოგადად არ ხარ?

არ ვუყურებ კარგად ამ ინსტიტუტს. ყველას არ ეხება, რადგან ზოგ შემთხვევაში ძიძები დედების მსგავსად უყვართ. კადრებს რომ ვუყურებ ხოლმე, ძიძები როგორ ექცევიან ბავშვებს, ურტყამენ და უბრახუნებენ, მინდა, წამებით მოვკლა. ჩემში დესპოტი ცოცხლდება. სულ მეშინია, როცა ჩემი მეგობრები ბავშვებს ძიძებს უტოვებენ. ღმერთმა არ დამაჭირვოს ძიძა.

დაიწყე ბავშვისთვის ნივთებისა და სამოსის შეძენა?

მალე ალბათ მოგვიწევს ყველაფერზე ზრუნვა. ბევრი რაღაცების შეძენა.

ათი წლის წინანდელი გამოცდილება ალბათ, დავიწყებული გაქვს... 

ათი წლის წინ სხვა რაღაცები იყო, ახლა სხვა კომფორტებია. ვკითხულობ სტატიებს და ვიძიებ ახალ ინფორმაციას. დეტალებში ვეცნობი ყველაფერს. ადრე ამის საშუალება არ იყო, უფრო მეტი ინტერესით ვარ.

ნიკუშას როგორ ზრდი და მისი ძამიკო როგორ გინდა, იყოს?

მინდა, ჩემი შვილები იყვნენ ზრდილობიანები, წესიერები და იცოდნენ მანდილოსანთან მოპყრობა. ეს ჩემთვის ყველაზე მთავარია, - ქალის პატივისცემა. იმავდროულად გააჩნდეთ საკუთარი პრინციპები. ტიპური ქართველი კაცი, ოღონდ არა „ყანწური“, კაი ტიპი, თავისი იუმორით - ასე წარმომიდგენია.



 

ნიკუშა თუ მღერის?

არა. შეიძლება მატყუებს. ხანდახან ვიჭერ, რომ მღერის ხოლმე, ხანდახან სულ სხვა პლანეტაზეა. მგონი, ჩემს პროფესიას მიპროტესტებს. ბევრ მომღერალს აქვს ეს გამოცდილება, როცა მათი შვილები ფიქრობენ, რომ პროფესიამ მათი თავი წაართვა. ბავშვი იბღვირება, როცა ვეუბნები, რომ კონცერტზე ან ჩაწერაზე ვარ წასასვლელი. ერთ რამეს ვიტყვი, ნიკას საოცარი სამსახიობო მონაცემები აქვს. აკეთებს გარდასახვებს, რუსულსა და ინგლისურს ფლობს შესანიშნავად, რუსულს ისე, რომ ხანდახან ქართულად ლაპარაკი უჭირს. უაქცენტოდ ისე საუბრობს, არაქართველი გეგონება. მიხარია, რომ ძალიან კარგად იცის ენები. ვერ გეტყვი, რომ მინდა, მსახიობი გამოვიდეს, რადგან მომღერლობასავით დაუფასებელი პროფესიაა. დღემდე ვდგავარ სტუდიაში და ვმუშაობ, სიახლეებს ვაკეთებ, ამის გარეშე პროფესიაში ვერ იქნები. სულ მინდა პრემიერა, ახალი სიმღერა, რომ ორსულობამ პაუზა არ გამოიწვიოს.

ჩავწერე ახალი ქალაქური ძალიან ლამაზი სიმღერა. ვემზადებოდი სოლოკონცერტისთვის ფილარმონიაში. რა თქმა უნდა, ამ თემამ ცოტა გადაიწია. მშვიდობით მოვიმშობიარებ, ჩავდგები ფორმაში და შემდეგი წლის შემოდგომას დავგეგმავ. გენიალური კომპოზიტორების მარგალიტებს შევასრულებ ჩემი ვერსიით. კი, იწერება დღეს კარგი სიმღერები, მაგრამ მაინც გამართლებაზეა და ძირითადად, უფრო ტაშიტუშის თემაა, პიარდება და იტაცებს მაყურებელი. ეს ჩემთვის არ არის სასიხარულო, თუმცა ვსინჯე, ჩავწერე და მოლოდინს გადააჭარბა გამოხმაურებამ (იღიმის). მე მაინც უფრო აკადემიური სტილის მომღერლად მივიჩნევი, თუმცა ყველაფერი უნდა გქონდეს და იმღერო დონეზე, ჩარჩოდან არ უნდა ამოვარდე. მოკლედ, კონცერტზე ვოცნებობდი, მომღერლისთვის ხომ ეს ყველაზე მთავარია. დროებით გადაიდო, აუცილებლად გავაკეთებ ყველაფერს, რომ ის შედგეს.

მიშა ხომ არ შეიცვალა, რაც გაიგო, რომ ორსულად ხარ?

მიშა ყოველთვის მოსიყვარულე იყო, მაგრამ უკვე შემაწუხებლად იქცევა (იცინის). სულ უნდა, მუცელზე ხელი ედოს. სულ მეკითხება, როდის გაინძრევა ბავშვიო. სულ ყურს ადებს, კოცნის და ელაპარაკება. სხვანაირი რიტუალია, რაც ქალისთვის ძალიან სასიამოვნოა, გარდა იმისა, რომ შენ ატარებ იმ პატარა სიცოცხლეს, ის სიყვარულის ნაყოფია.



როგორც მივხვდი, კიდევ ფიქრობ ბავშვებზე...

რატომაც არა?!. თუ ყველაფერი მშვიდად იქნება, აუცილებლად ბუნებრივად გავაჩენ.

მიშა დაესწრება მშობიარობას?

არავითარ შემთხვევაში, არ არსებობს. ძალიან ემოციურია. მე რომ მისი დაკარგული ფერი დავინახო, მეც ცუდად გავხდები. ვფიქრობ, რომ არაესთეტიკურიცაა დატანჯული ცოლის ყურება. ზოგი კამერით რომ იღებს ხოლმე, ესეც არ შემიძლია. ერთ-ორ თამამ ადამიანს სამეგობრო წრიდან შევიყვან და დავასწრებ. დედას, რასაკვირველია, არ შევიყვან. მე თვითონაც არა ვარ პანიკიორი. უშიშარი ადამიანი ვარ. თან, მაქვს გამოცდილება. ასე რომ, არ მეშინია. გაუტკივარების გარეშე გავაჩინე, რთული იყო, მაგრამ არა უშავს, ესეც ხომ ჩვენი ხვედრია, ქალების. მეკითხებიან, რატომ იტანჯავ თავსო. ვფიქრობ, ქალი ხელახლა იბადება, ექიმებმაც ამიხსნეს, რომ ბუნებრივად მშობიარობა ძალიან კარგია. არსებობენ ქალები, რომელთაც ოღონდ არ ეტკინონ და იჭრიან თავს. მე არ მინდა საკეისროს გაკეთება, თუ აუცილებელი არ გახდა.

მოკლედ, ყველაფერს პოზიტიურად უყურებ...

ძალიან ვცდილობ ვაკონტროლო ემოციები, რომ არაფერზე მომეშალოს ნერვები, მიხაროდეს იმ ადამიანებთან ერთად, ვინც მიყვარს, მინდა, ჩემმა ქმარმა მაცინოს, ვერ ვიტან მოწყენილობას და მოწყენილებს.

ახლა დასასვენებლად მივდივარ ქობულეთში, შოუში გადაღება მაქვს და მერე დავისვენებ ზღვაზე, ათი დღის შემდეგ კი სამეგრელოში ჩემს მშობლიურ სოფელს მივაშურებ. მიყვარს ბობოქარი ზაფხულები, ჩემი დასვენება ძირითადად, „ტუსივკები“ და ცეკვა-თამაშია სამეგობრო წრეში და არა წიგნის კითხვა და ზღვის ტალღების ცქერა, მაგრამ ამ შემთხვევაში ნამეტანი მშვიდი ზაფხული მელოდება. ასეც უნდა იყოს (იღიმის).

გადაღების ადგილი: „სტრადა“



ფოტო: დათუნა აგასი

ნინო მურღულია

[gallery royalslider="1" link="file" ids="265120,265121,265122,265123,265124,265125,265126,265127,265128,265129,265130"]
                    [post_title] => სოფო ბედია: „ქმარს მშობიარობას არ დავასწრებ!..“
                    [post_excerpt] => 
                    [post_status] => publish
                    [comment_status] => closed
                    [ping_status] => closed
                    [post_password] => 
                    [post_name] => sofo-bedia-qmars-mshobiarobas-ar-davaswreb
                    [to_ping] => 
                    [pinged] => 
                    [post_modified] => 2018-07-12 16:54:39
                    [post_modified_gmt] => 2018-07-12 12:54:39
                    [post_content_filtered] => 
                    [post_parent] => 0
                    [guid] => http://fortuna.ge/?p=265052
                    [menu_order] => 0
                    [post_type] => post
                    [post_mime_type] => 
                    [comment_count] => 0
                    [filter] => raw
                )

        )

    [post_count] => 3
    [current_post] => -1
    [in_the_loop] => 
    [post] => WP_Post Object
        (
            [ID] => 271222
            [post_author] => 6
            [post_date] => 2018-07-31 15:54:27
            [post_date_gmt] => 2018-07-31 11:54:27
            [post_content] => ნათია დუმბაძემ მცირე ხნის წინ აშშ-ში იმშობიარა, სადაც მისი მეუღლე, ბაჩო ბატატუნაშვილი ცხოვრობს. წყვილს მეორე შვილი შეეძინა, პირველი ბიჭი, დუდუ ჰყავთ. როგორც ნათია აღნიშნავს, გოგონას დედობამ ძალია გამოასწორა და ყველა მავნე ჩვევაზე უარი ათქმევინა.

როგორი შეგრძნებაა გოგოს დედობა?

ნათია დუმბაძე: 

უფრო სხვანაირი შეგრძნებაა, პირველი სხვა იყო, ახლა სხვაა. ათი წლის წინ შემეძინა პირველი შვილი, 19 წლის ვიყავი, პატარა და უფრო ვერ ვგრძნობდი. ამ ჯერზე მარტო ვიყავი, ერთი თვე სულ მარტო გავატარე ელეისთან ერთად და უფრო შევიგრძენი მასთან ერთად ყოფნის სიტკბო.

სახელი ვინ შეურჩია?

ეს არის ქალაქის სახელი, სადაც დაიბადა, ლოს ანჯელესი. ეს მეუღლემ მოიფიქრა, მე არა. ელენესთან ასოცირებული სახელია და დავარქვით ელეი. მეც ძალიან მომეწონა ეს სახელი.

რატომ დაიბადა ლოს ანჯელესში?

იმიტომ, რომ ჩემი მეუღლე ცხოვრობს და მუშაობს იქ და გადავწყვიტეთ, მეორე შვილი იქ გაგვეჩინა და ბავშვი ყოფილიყო ამერიკელი (იღიმის).

როდის გაემგზავრე?

როცა შვიდი თვის ფეხმძიმე ვიყავი, იქამდე ვმუშაობდი, არ მქონდა დეკრეტული და როგორც კი ავიღე, გავფრინდი. იქ ვიმშობიარე, ერთი თვე გავჩერდი და მერე ჩამოვიყვანე.

[gallery columns="4" link="file" ids="271225,271226,271227,271228"]

როგორი სამედიცინო მომსახურება მიიღე?

ქართველი ექიმებიც არ ჩამორჩებიან, მინდა გითხრა. განსხვავება უფრო ჰოსპიტალებშია, ექიმებით აქაც კმაყოფილი ვარ, როგორც ეს შვიდი თვე გამატარებინეს. აშშ-ში ჩემს მშობიარობაზე ექვსი მთავარი ექიმი ერთად შემოცვივდა, ეს იყო განსხვავება, ბუნებრივად ვიმშობიარე.

მეუღლე დაესწრო მშობიარობას?

კი, დაესწრო, რა თქმა უნდა, თავისი სურვილით. ისედაც მარტო ვიყავით და არ დამტოვებდა, ჭიპლარიც გადაჭრა.

აღნიშნე, რომ ძალიან დიდი განსხვავებაა გოგოს დედობა... 

ძალიან მაგარია. რაც ჩამოვედი, სიმართლე გითხრა, დრო არ მქონია, რომ რაიმე ვიყიდო მისთვის (იცინის), ძირითადად, დედაჩემია ამ კუთხით დასაქმებული. პირველი გოგო შვილიშვილი ჰყავს და გიჟს ჰგავს, ის ყიდულობს ყველაფერს. აშშ-ში რაც მოვასწარი, შევუძინე.

 



სამსახურში უკვე გახვედი?

ეგრევე, როგორც კი ჩამოვედი. მეორე ფეხმძიმობის შემდეგ უფრო მალე ჩავდექი ფორმაში. ახლა საერთოდ არ მქონდა მომატებული, პირიქით, დავიკელი. ზოგადად, რეჟიმში ჩავდექი, ეგრევე სამსახური, სიმღერა, ბენდი... ამისთვის ორი კვირა დამჭირდა. მეხმარება ძიძაც და ჩემი დედამთილიც. მხოლოდ ძიძა არ მეყოფოდა.

დეფიციტი არ გაქვს ბავშვებთან ურთიერთობის?

სულ მაქვს. სამსახურში ვარ თუ საზღვარგარეთ, სულ ტელეფონში ვიყურები, ფოტოებსა და ვიდეოებს ვათვალიერებ. მაგრამ ზოგადად, როგორც კი თავისუფალი დრო მაქვს, ბავშვებთან ვატარებ. ვსეირნობთ ეზოში, ვაკის პარკში, დუდუსთან ერთად ხშირად დავდივარ სტუმრად, უყვარს კაფე-კაფე სიარული, კინოში...

როცა დისტანციაა ცოლ-ქმარს შორის, ალბათ, მონატრებაც დიდია... 

მე ჩავდივარ ხოლმე, წელიწადში ორჯერ. ვითვლით, რამდენი დარჩა შეხვედრამდე, არის ხოლმე დიდი ამბები. ის სულ მუშაობს, მეც და ეს უფრო გვიადვილებს, ორი შვილი მყავს, ვინ მოაგვარებს პრობლემებს ჩემ გარდა? მეუღლე აქ არ არის, მის გარდა ოჯახურ საკითხებს ვინ მოაგვარებს? ასე რომ, თბილისში ყველაფერი მე ვარ. ჩემი ქმარი ჩემპიონს მეძახის. მამხნევებს, რომ არ მოვდუნდე.



წასვლაზე არ გიფიქრია?

კი, როგორც კი საბუთებს მოვაგვარებთ. წავალთ და ჩამოვალთ ხოლმე, ცხოვრებაც არ იქნება მოსაბეზრებელი, თუმცა სულ იქით ყოფნას არ ვაპირებ. თვითონაც არ უნდა სულ იქ. ახლა იძლებულია, როგორც კი საქმეებს დაალაგებს, მერე უკვე აქეთ-იქით ვივლით. ძირითადი სამსახური იქ ექნება და როგორც კი საშუალება ექნება დატოვების, მერე შეიძლება, ნახევარი წელი აქ ვიყოთ, ნახევარი - იქ.

კარიერის იქ მოწყობას ხომ არ ფიქრობ?

არა. ჩემი ბენდი აქ მყავს და არ ვაპირებ ბენდიდან წამოსვლას.

მეუღლეს მოსწონს შენი აქტიური ცხოვრება?

ძალიან. ასე რომ არ ვიყო, ალბათ, მისთვისაც არ იქნებოდა საინტერესო. თუ მოვდუნდები, არ მოსწონს. იქაც უნდოდა, რომ რაღაც მეკეთებინა, რადგან შეჩვეულია.



სახლის საქმეებს შენ აგვარებ?

არა, ჩემი დედამთილი.

შენს სასიმღერო კარიერიაში რა ხდება?

ვმუშაობ ბენდთან ერთად. უკვე მესამე წელია, არც ერთი კვირა არ ჩაგვიგდია, გამოვდივართ კორპორატიულ თუ სხვა სახის საღამოებზე. ბენდს ჰქვია „გრუვერსი“, რადგან რამდენიმე ახალი მუსიკოსი დაგვემატა. ასე ვთქვათ, რებრენდინგი განვიცადეთ (იცინის). სერიოზულად ვაპირებ მუსიკალური კარიერის განვითარებას.

შენი უფრო შვილი მღერის?

დუდუ მღერის და მინდა, რომ ამ მხრივ ჰქონდეს ნიჭი. პატარა არ ვიცი, რას იზამს. ისე ჰგავს მამას, თავიდან ბოლომდე, რომ არ ვიცი, რამდენად ექნება მუსიკალური მონაცემები.

[gallery columns="4" link="file" ids="271236,271235,271234,271233"]

კიდევ აპირებ გაჩენას?

ძალიან მინდა მესამე და გოგო ისევ. ოთხ-ხუთ წელიწადში გავაჩენ. პირველზე სქესი არ მაინტერესებდა, მეორე გოგო მინდოდა და ახლაც გოგო მინდა.

ახლა შენი ცხოვრების რა ეტაპია?

რთული, მაგრამ საინტერესო და ბედნიერი. გულით გეუბნები, რადიკალურად შემცვალა მეორე შვილმა. უფრო ბედნიერი გავხდი და უფრო ბევრ რამეს ვაკეთებ. მავნე ჩვევებს დავემშვიდობე. ძალიან გამომასწორა ამ ბავშვმა და არ ვიცი, რა მჭირს (იცინის). ორი რომ მყავს, უფრო მობილიზებული გავხდი. ყველგან შემოსავლის წყაროს ვეძებ. მეორეს მერე ასეთ განწყობაზე ვარ. ყველაფერი თავზე დამეცა, უცებ ისე შევვარდი  და დავიქოქე...

ვწუწუნებდი მთელი ცხრა თვე ამ ორსულობაში, მაგრამ ვერაფერს ვჭამდი. მშობიარობის მეორე დღეს ვჭამე იოგურტი, არ უნდოდა ბავშვს, რომ მეჭამა და გავსუქებულიყავი. ახლა ვარჯიში დავიწყე...

[gallery columns="4" link="file" ids="271238,271239,271240,271241"]

 

ანუ არაფერი გაკლია ბედნიერებისთვის...

ალბათ, ჩემს მეუღლესთან ერთად ყოფნა. სანატრელი ეს მაქვს და ჯანმრთელობა. კიდევ ბევრი რამ მინდა, მაგრამ ეს ორი მთავარია. მაქვს ოცნებები, დუდუს ხატვის დიდი ნიჭი აქვს და მინდა, ისწავლოს აშშ-ში, იქ გააკეთოს ყველაფერი. აქ რომ დავტოვო, გავაფუჭებ და იქ მგონია, დიდ წარმატებას მიაღწევს.

ამ ყველაფერთან ერთად მოგზაურობასაც რომ ასწრებ?

ახლახან ჩამოვედი ბარსელონადან. ერთი თვე ჯანსაღ კვებაზე ვიყავი, დილით დარეკავდა თაკო დოლაბერიძე, ჯაბა ქარსელაძესთან გვეპატიჟებოდა და ის გემრიელ კერძებს ამზადებდა. ჩემმა გოგოებმა მთელი ბარსელონა დაათვალიერეს, მე კი ყოველ საღამოს ჯაბასთან ვიჯექი. სამდღიანი მოგზაურობა იყო, მაგრამ ძალიან კარგი. ერთი წელი ყველაფერს ჩამოვრჩი და ვაპირებ, ამ ზაფხულს ავინაზღაურო.

ფოტო: დათუნა აგასი 

გადაღების ადგილი: „ოტიუმი“

ნინო მურღულია

[gallery royalslider="1" link="file" ids="271252,271244,271245,271246,271247,271248,271249,271250,271251,271253,271254,271255,271256,271257,271258,271259,271260,271261,271262,271263,271264,271265"]
            [post_title] => რატომ დაარქვა ნათია დუმბაძემ ქალიშვილს ელეი - „კიდევ ერთ გოგონას გავაჩენ...“
            [post_excerpt] => 
            [post_status] => publish
            [comment_status] => closed
            [ping_status] => closed
            [post_password] => 
            [post_name] => ratom-daarqva-natia-dumbadzem-qalishvils-elei-kidev-ert-gogonas-gavachen
            [to_ping] => 
            [pinged] => 
            [post_modified] => 2018-07-31 16:21:52
            [post_modified_gmt] => 2018-07-31 12:21:52
            [post_content_filtered] => 
            [post_parent] => 0
            [guid] => http://fortuna.ge/?p=271222
            [menu_order] => 0
            [post_type] => post
            [post_mime_type] => 
            [comment_count] => 0
            [filter] => raw
        )

    [comment_count] => 0
    [current_comment] => -1
    [found_posts] => 114
    [max_num_pages] => 38
    [max_num_comment_pages] => 0
    [is_single] => 
    [is_preview] => 
    [is_page] => 
    [is_archive] => 1
    [is_date] => 
    [is_year] => 
    [is_month] => 
    [is_day] => 
    [is_time] => 
    [is_author] => 
    [is_category] => 
    [is_tag] => 1
    [is_tax] => 
    [is_search] => 
    [is_feed] => 
    [is_comment_feed] => 
    [is_trackback] => 
    [is_home] => 
    [is_404] => 
    [is_embed] => 
    [is_paged] => 
    [is_admin] => 
    [is_attachment] => 
    [is_singular] => 
    [is_robots] => 
    [is_posts_page] => 
    [is_post_type_archive] => 
    [query_vars_hash:WP_Query:private] => 575fb7c76cba93959795fff4c73e07bc
    [query_vars_changed:WP_Query:private] => 
    [thumbnails_cached] => 
    [stopwords:WP_Query:private] => 
    [compat_fields:WP_Query:private] => Array
        (
            [0] => query_vars_hash
            [1] => query_vars_changed
        )

    [compat_methods:WP_Query:private] => Array
        (
            [0] => init_query_flags
            [1] => parse_tax_query
        )

)

მსგავსი სიახლეები