ნანიკო ხაზარაძისა და ლილუ ნუცუბიძის დედა-შვილური იდილია – „ლილუ ჩემი ერთგვარი ცენზორია…“

პოპულარული

ნანიკო ხაზარაძისა და ლილუ ნუცუბიძის დედა-შვილური იდილია  – „ლილუ ჩემი ერთგვარი ცენზორია…“

ნანიკო ხაზარაძესა და მის შვილს, ლილუ ნუცუბიძეს, რომელიც უკვე დიდი გოგოა, „ტიფანი ბარში“ შევხვდით ფოტოსესიისა და ინტერვიუსთვის. ლილუს ამჟამად დედიკოსავით ვარცხნილობა აქვს, თუმცა ნანიკო ამბობს, რომ ეს მისმა ქალიშვილმა თავად გადაწყვიტა.

დედა-შვილს ძალიან საინტერესო ურთიერთობა აქვს, რაზეც სიამოვნებით გვესაუბრნენ.

ნანიკო, როგორი გოგო გაიზარდა შენი ლილუ?

დიდად არ შეცვლილა, უბრალოდ, ფიზიკურად გახდა დიდი. როგორც იყო, ისეთივე დარჩა – კეთილი, პასუხისმგებლიანი, მორჩილი…

ლილუ:

ყველაფერში – არა. მაგალითად, ოთახს არ ვალაგებ ხოლმე. კიდევ ზოგჯერ ვმეცადინეობდი, მაგრამ ხარისხიანად არა… კიდევ ჩემი ნაკლი ისაა, რომ ცოტას ვჭამ, არ მაძალებენ და რაც მიყვარს, იმას მაჭმევენ, მაგრამ მაშინ, როცა არ მშია.

ნანიკო:

რა ქნას, მეტი ნაკლი არ აქვს. მეცადინეობას რაც შეეხება, ახლა უკვე კარგად მეცადინეობს. ეს გამოსწორებულია, დალაგებასაც მოევლება. რაც შეეხება ჭამას, ეს თვითონ გადაწყვიტე, დიდი ხარ უკვე.

ვის ჰგავს ლილუ?

მამამისს ჰგავს საოცრად. ერთი რამ, რაც საერთო გვაქვს, ეს თვალებია. მართლა ძალიან ჰგავს.

ლილუ:

ბებიაჩემი ხანდახან ლევანიკოს მეძახის (იცინის).

ხასიათით ვის ჰგავხარ?

ხანდახან ძალიან ცუდი ხასიათი მაქვს. ასეთ დროს ან გამოუძინებელი ვარ, ან დაღლილი, ან მშიერი. ოღონდ მე ვერ ვხვდები, რომ მშიერი ვარ. როცა შევჭამ, ენერგიული ვხდები და კარგ ხასიათზე ვდგები.

ნანიკო, ბავშვობიდან გამოხატავდა ასეთ ხასიათს?

მართალია. როცა მშიერია, არ უნდა გაეკარო, ლომივით არის (იღიმის). ორ ლუკმას რომ აჭმევ, მართლაც კარგ ხასიათზე დგება. ბავშვობიდან ასეთი ხასიათი ჰქონდა და მართლა არაფერი შეცვლილა. ფიზიკურად გაიზარდა, გამოცდილება დაემატა, რითაც უფრო ჭკვიანურად აკეთებს რაღაცეებს, ფიქრობს…

ნანიკოს დეფიციტი ხომ არ არის შენს ცხოვრებაში, ლილუ?

არა, პირიქით. ყველაფერში მეხმარება, რჩევებს მაძლევს, ხანდახან ვკამათობთ. ზოგჯერ ხომ საჭიროა კამათი? განვიხილავთ იმას, რაც არ მოგვწონს და გვინდა, რომ გამოსწორდეს.

ნანიკო:

ლილუს ცხოვრების არც ერთ ეტაპზე არ ჰქონია ჩემი დეფიციტი. იმასაც უნდა ვუმადლოდე, რომ ასეთი გრაფიკი მაქვს. ჩემი სურვილია, რომ ლილუს არ აკლდეს ჩემი ყურადღება და არც აკლია. არ ვიცი, როგორ ვახერხებ. სურვილი თუ გაქვს, ყველაფერს მოახერხებ, ათასი საქმეც რომ გეყაროს თავზე…

მოგწონს, დედიკო რომ ეკრანზეა?

ლილუ:

ძალიან მომწონს. ზოგადად დედაში მომწონს ის, რომ თბილია, კომუნიკაბელურია, გახსნილია ჩემთან და ჩემი საუკეთესო მეგობარია. ზოგს დედასთან არ აქვს ასეთი კარგი ურთიერთობა, როგორც ჩვენ გვაქვს ერთმანეთთან.

ნანიკო:

ჩვენ შორის ტაბუდადებული თემები არ არსებობს. არც მე ვუმალავ არაფერს, რაც ჩემს ცხოვრებაში ხდება და არც ლილუ მიმალავს. საქმიანად განვიხილავთ, ვბჭობთ, ხშირად ვეკითხები რჩევებს. სხვათა შორის, ბევრი კარგი რჩევა მოუცია, რაც აქამდე არ ვიცოდი, რომ უნდა გამეკეთებინა. ეს მომხდარა პროფესიულ და პირად ცხოვრებასთან დაკავშირებით. სულ პატარა იყო, ბაღში რომ მივაკითხე. მისი ბაღელის დედა დავინახეთ. მითხრა, რა ლამაზიაო. მეც ვუპასუხე, სულ კარგად აცვია-მეთქი. თუ სულ კარგად აცვია და ასე მოგწონს, რატომ არ გითქვამს მისთვის არასდროსო… მაშინ მივხვდი, რომ არ გამოვხატავდი ჩემს მოწონებას და მეგონა, რომ ავტომატურად ყველა მიხვდებოდა, რაც ასე არ არის. იმ დღიდან დავიწყე დაკვირვება და კომპლიმენტების ხმამაღლა გამოხატვა. იმ დღიდან მოყოლებული ბევრ ადამიანს ვახარებ ჩემი კომპლიმენტებით. ლილუმ გამაკეთებინა ეს აღმოჩენა და მადლობა ამისთვის. პროფესიულ რჩევებსაც მაძლევს. მაგალითად, არ მოსწონს ჩემი პროფესია, იმიტომ, რომ ჟურნალისტები ხშირად ეკრანზე არ საუბრობენ იმას, რასაც მართლა ფიქრობენ. ეს არ ეხება ყველა გადაცემასა თუ წამყვანს, მაგრამ ძირითადად, წამყვანების მინუსია ის, რომ მათ უწევთ სულ სხვა საკითხებზე საუბარი და რეალურად სხვა რაღაცები აწუხებთ. მას მერე დავიწყე ამ თემაზე ფიქრიც, მიუხედავად იმისა, რომ ეკრანზე არასდროს ვიტყუები, ყოველ შემთხვევაში ვცდილობ. მას მერე უფრო მეტად ვუფიქრდები, რა უნდა ვთქვა და რა – არა. ასე რომ, ლილუ ჩემი ერთგვარი ცენზორია.

ლილუ:

მკითხეს, რა გინდა, გამოხვიდე, ალბათ, ჟურნალისტიო. მაშინ ვუპასუხე, რომ არ მსურს ჟურნალისტობა, უფრო მეტად მხატვრობა მინდა, რასაც მინდა, იმას დავხატავ და თავისუფალი ვიქნები-მეთქი, ჟურნალისტს კი აზრის ბოლომდე გამოთქმის საშუალება არ აქვს. მირჩევნია, ისეთი საქმიანობა მქონდეს, სადაც თავისუფალი ვიქნები.

კიდევ რა შედის შენს ინტერესებში?

ვცეკვავ, თანამედროვე ცეკვებზე დავდივარ.

დედიკო დადის სკოლის კრებებზე?

სკოლის კრებები არ გვაქვს. მოვიფიქრეთ ასეთი ფორმა, მიმაქვს რვეული, სადაც ვაწერინებ მასწავლებლებს ჩემს დახასიათებებს და მერე ნანიკო ნახულობს.

ერთნაირი ვარხნილობა რომ გაქვთ, ვინ მოიფიქრა?

ნანიკო:

ამას ჩემთან არანაირი კავშირი არ აქვს. ყველა მეკითხება, რა უქენი ბავშვსო. რამდენიმე კლასელმა გოგონამ მოიფიქრა და ერთად გადაიპარსეს თავები. დედა არაფერ შუაშია.

ლილუ:

ნანიკო სამსახურში იყო, გაუგრძელდა ჩაწერა. სახლში მივედი და დავურეკე ნანიკოს, 6 ლარი მაქვს და თმა უნდა გადავიპარსო-მეთქი. ნანიკო დამეთანხმა, ოღონდ მთხოვა, დავლოდებოდი. მოვიდა, ერთად წავედით სალონში და გადავიპარსე თავი.

ბიჭი თუ მოგწონს, ნანიკოს უყვები?

კი, ყველაფერს და ძალიან კარგ რჩევებს მაძლევს. მაგალითად, მირჩევს, რომ ძალიან აქტიური არ ვიყო და თვითონაც დააცადო რაღაცის გაკეთება. მეტი არ მახსენდება, მაგრამ მისი რჩევები გამომადგა.

მოკლედ, ძალიან იდილიური ურთიერთობა გაქვთ…

ნანიკო:

მე ვფიქრობ, რომ საუბრით ბევრი პრობლემის მოგვარებაა შესაძლებელი. მხოლოდ ჩემსა და ლილუზე არ მაქვს ლაპარაკი. ხშირად გვგონია, რომ რაღაცას რომ ვფიქრობთ, სხვამაც იცის და ასე არ არის.

აკრძალვები არ არის?

ლილუ:

აკრძალვები არა, მაგრამ ჩემი უსაფრთხოების გამო საღამოს სახლში უნდა ვიყო. ასევე არ შეიძლება სკოლის გაცდენა, ესეც ჩემ სასარგებლოდაა.

პროფესია უკვე არჩეული გქონია…

არა, ალბათ, ხატვა ჰობი იქნება და სხვა საქმიანობას ავირჩევ. ხატვა მიყვარს, მაგრამ მინდა, პრაქტიკული პროფესია მქონდეს.

ფულს ნანიკოს სთხოვ ხოლმე თუ თვითონ გაძლევს?

ხან ასეა, ხან – ისე. ბევრს თუ ვთხოვ და უმიზეზოდ, მაშინ არ მაძლევს.

ნანიკო, რა ღირებულებები ჩადე ლილუში, როგორი გოგო გინდა იყოს?

ძალიან ბევრი რამ თვითონ ლილუსგან ვისწავლე. ის ჩემთვის მთავარი ფიგურაა. მან შეკრა ყველაფერი, რაც აქამდე მქონდა. მან წინა პლანზე გამოიტანა ღირებულებები და მოათავსა ერთ ადგილას. ჩემი მთავარი მისიაა, ლილუმ დამოუკიდებლად ცხოვრება ისწავლოს. შეიძლება, ხვალ აგური დამეცეს თავში და ჩემ გარეშე მოუწიოს ცხოვრებამ. ლილუმ ისიც იცის, რომ მთავარი სიძლიერე ცოდნაა, როცა რაღაც კარგად იცი, არ დაიკარგები. მთავარია სწავლა და დამოუკიდებლად ცხოვრების უნარი.

ბევრი მშობელი აგროვებს თანხას, რომ სწავლაში დააბანდოს…

მისი სკოლა თავისთავად მოიცავს საზღვარგარეთ გამგზავრებას. ახლა მიდის საფრანგეთში ერთი თვით, შემდეგ მე-12 კლასს რომ დაასრულებს, ისევ გაემგზავრება. ახლა არ უნდა წასვლა, მაგრამ ვფიქრობ, მერე მოინდომებს.

ლილუ:

ფრანგული მესმის და ვწერ, მაგრამ მგონია, რომ ოჯახთან ურთიერთობა გამიჭირდება. თან, იქაურ სკოლაში სხვანაირი სისტემაა და მეშინია…

ერთად სამოგზაუროდ დადიხართ?

ვყოფილვართ, თურქეთში, გერმანიაში და შვეიცარიაში.

ნანიკო:

დიდი მილიონერის განცხადება გამოვიდა, მაგრამ ნამდვილად ნამყოფები ვართ. ჩემი მეგობრები ცხოვრობენ. ჟენევაში რომ ჩავედი, სადაც ჩემი მეგობარი ცხოვრობს, ერთ მშვენიერ დღეს ვკითხე, ხომ კარგია აქ-მეთქი და ვერ მიხვდა, რატომ იყო კარგი. დავავალე, მეორე დილას რომ გაიღვიძებდა, ჩემთვის ეთქვა სამი განსხვავება თბილისსა და ჟენევას შორის. ეს განსხვავებები კი იყო შემდეგი – რომ იქ სხვანაირი ბრენდის რძე იყიდება, სხვა ენაზე საუბრობენ და ბევრი ჩიტი დაფრინავს (იცინის). მივხვდი, რომ ლილუისთვის საქართველო იდეალური გარემოა, რადგან მან ვერ ნახა განსხვავება. მივხვდი, რომ არაჩვეულებრივ ქვეყანაში ვცხოვრობთ. შემდეგ ჯერზე უფრო მოეწონა.

ლილუ:

ბევრი ადგილი მოვინახულეთ, ერთხელ დავიკარგეთ და ცოტა გავერთე კიდეც. სუფთა ქალაქია, სიგარეტს არ ეწევა ბევრი და ეს ძალიან მომწონს. ჩუმი ხალხია, მუდო (იცინის). მე უფრო ხალისიანი და გიჟი ვარ, გართობის მოყვარული, იქ კი სულ ჩამოსტირით სახე და მოწყენილები არიან.

ნანიკო:

ესეც თქვენი ევროპა. გაუმარჯოს საქართველოს!..

ლილუ, აქ როგორ ერთობი?

მე და ჩემი მეგობრები ძალიან კარგად ვერთობით, ან ერთმანეთთან ვრჩებით, ან კაფეში მივდივართ.

ნანიკო, წლები რომ გავა და საზღვარგარეთ წავა სასწავლებლად, მონატრებას როგორ გაუმკლავდები?

მონატრება ეგოისტური გრძნობაა. თუკი რეალურად გიყვარს ადამიანი, რომელ ქვეყანაშიც უნდა იყოს, მისი ბედნიერება უნდა გაგიხარდეს. თან, ახლა ტექნოლოგიებია განვითარებული და შეგიძლია ნებისმიერ დროს დაუკავშირდე.

ლილუ:

შეიძლება ნიუ იორკში წავიდე, სადაც ლევანიკოა. 18 წლის რომ ვიქნები, „მწვანე ბარათი“ მექნება, რადგან მამაჩემს აქვს ეს ბარათი. შეიძლება, აქაც დავრჩე…

ნანიკო:

სადაც შენ უფრო მოგეწონება, შეგიძლია, იქ გაემგზავრო.

გადაღების ადგილი: „ტიფანი ბარი“

ფოტო: დათუნა აგასი

ნინო მურღულია

 

 

 

ექსკლუზივი /

|

17 მარტი, 2017

|
WP_Query Object
(
    [query] => Array
        (
            [post_type] => post
            [post_status] => publish
            [posts_per_page] => 3
            [orderby] => ASC
            [tax_query] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [field] => slug
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => naniko-khazaradze
                                    [1] => fortunas-fotosesia
                                    [2] => lilu-nucubidze
                                )

                        )

                )

            [post__not_in] => Array
                (
                    [0] => 115768
                )

        )

    [query_vars] => Array
        (
            [post_type] => post
            [post_status] => publish
            [posts_per_page] => 3
            [orderby] => ASC
            [tax_query] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [field] => slug
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => naniko-khazaradze
                                    [1] => fortunas-fotosesia
                                    [2] => lilu-nucubidze
                                )

                        )

                )

            [post__not_in] => Array
                (
                    [0] => 115768
                )

            [error] => 
            [m] => 
            [p] => 0
            [post_parent] => 
            [subpost] => 
            [subpost_id] => 
            [attachment] => 
            [attachment_id] => 0
            [name] => 
            [static] => 
            [pagename] => 
            [page_id] => 0
            [second] => 
            [minute] => 
            [hour] => 
            [day] => 0
            [monthnum] => 0
            [year] => 0
            [w] => 0
            [category_name] => 
            [tag] => 
            [cat] => 
            [tag_id] => 985
            [author] => 
            [author_name] => 
            [feed] => 
            [tb] => 
            [paged] => 0
            [meta_key] => 
            [meta_value] => 
            [preview] => 
            [s] => 
            [sentence] => 
            [title] => 
            [fields] => 
            [menu_order] => 
            [embed] => 
            [category__in] => Array
                (
                )

            [category__not_in] => Array
                (
                )

            [category__and] => Array
                (
                )

            [post__in] => Array
                (
                )

            [post_name__in] => Array
                (
                )

            [tag__in] => Array
                (
                )

            [tag__not_in] => Array
                (
                )

            [tag__and] => Array
                (
                )

            [tag_slug__in] => Array
                (
                )

            [tag_slug__and] => Array
                (
                )

            [post_parent__in] => Array
                (
                )

            [post_parent__not_in] => Array
                (
                )

            [author__in] => Array
                (
                )

            [author__not_in] => Array
                (
                )

            [ignore_sticky_posts] => 
            [suppress_filters] => 
            [cache_results] => 1
            [update_post_term_cache] => 1
            [lazy_load_term_meta] => 1
            [update_post_meta_cache] => 1
            [nopaging] => 
            [comments_per_page] => 50
            [no_found_rows] => 
            [order] => DESC
        )

    [tax_query] => WP_Tax_Query Object
        (
            [queries] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => naniko-khazaradze
                                    [1] => fortunas-fotosesia
                                    [2] => lilu-nucubidze
                                )

                            [field] => slug
                            [operator] => IN
                            [include_children] => 1
                        )

                )

            [relation] => AND
            [table_aliases:protected] => Array
                (
                    [0] => mob1n_term_relationships
                )

            [queried_terms] => Array
                (
                    [post_tag] => Array
                        (
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => naniko-khazaradze
                                    [1] => fortunas-fotosesia
                                    [2] => lilu-nucubidze
                                )

                            [field] => slug
                        )

                )

            [primary_table] => mob1n_posts
            [primary_id_column] => ID
        )

    [meta_query] => WP_Meta_Query Object
        (
            [queries] => Array
                (
                )

            [relation] => 
            [meta_table] => 
            [meta_id_column] => 
            [primary_table] => 
            [primary_id_column] => 
            [table_aliases:protected] => Array
                (
                )

            [clauses:protected] => Array
                (
                )

            [has_or_relation:protected] => 
        )

    [date_query] => 
    [request] => SELECT SQL_CALC_FOUND_ROWS  mob1n_posts.ID FROM mob1n_posts  LEFT JOIN mob1n_term_relationships ON (mob1n_posts.ID = mob1n_term_relationships.object_id) WHERE 1=1  AND mob1n_posts.ID NOT IN (115768) AND ( 
  mob1n_term_relationships.term_taxonomy_id IN (12121,13967,985)
) AND mob1n_posts.post_type = 'post' AND ((mob1n_posts.post_status = 'publish')) GROUP BY mob1n_posts.ID ORDER BY mob1n_posts.post_date DESC LIMIT 0, 3
    [posts] => Array
        (
            [0] => WP_Post Object
                (
                    [ID] => 123921
                    [post_author] => 4
                    [post_date] => 2017-04-20 13:42:08
                    [post_date_gmt] => 2017-04-20 09:42:08
                    [post_content] => სალომე გოგიაშვილს შინ ვესტუმრეთ, სადაც მისი ოთხი შვილი იზრდება, მაშო, ციბუკა, იკა და დუდა. როგორც სალომე ამბობს, დროს ყველაფრისთვის პოულობს, ბავშვებთან ურთიერთობასაც ახერხებს, მეუღლესთან განმარტოებასაც და ასევე საკუთარ ბიზნესზე ზრუნვასაც. ტელეწამყვანი მალე ავეჯის მაღაზიას გახსნის.

მრავალშვილიანი დედის ამპლუა გაქვს. აქტიური ცხოვრების წესიდან დიასახლისობაზე გადართვა როგორია?

სალომე:  

ახლა მაქვს ყველაზე აქტიური პერიოდი, მყავს ოთხი შვილი, რომელთაც სჭირდებათ ყურადღება და მეუღლე, რომელიც ოთხ შვილს უდრის და მას კიდევ მეტი ყურადღება სჭირდება (იცინის). პლუს ამას, გაირკვა, რომ ყველაზე ეჭვიანი მეგობრები მყავს, როგორც კი არ დავურეკავ, მინაწყენდებიან. მაქვს სამსახური და ასევე ბევრი იდეა, რომლის განხორციელებაც მინდა. ბიზნესში გადავერთე, ვაპირებ ავეჯის მაღაზიის გახსნას. ორ კვირაში დასრულდება რემონტი, ავეჯი შევიძინე იტალიაში და მაღაზიაც მალე გაიხსნება. ლამაზი, ხარისხიანი, გემოვნებიანი და არაგადატვირთული ავეჯის ნაკლებობაა თბილისში, თუ არის, ძალიან ძვირია და ყველას არ აქვს შეძენის საშუალება. მინდა, ჩამოვიტანო იტალიური ავეჯი, რომელსაც მომხმარებელი ხელმისაწვდომ ფასად შეიძენს.

მაშო, სალომე მართლა ყველაფერს ასწრებს?

ყველაფერეს ასწრებს, მაგრამ სულ დაკავებულია. ამის მიუხედავად, სულ ახერხებს, რომ ჩვენთან გაატაროს დრო.

სალომე:

ჩემს შვილებს დედის ნაკლებობა არ აქვთ. შეძლებისდაგვარად, დედა სულ მათთან ერთადაა.



მაშო:

სალომე სულ მაკონტროლებს, მირეკავს, აინტერესებს, სად ვარ.

სალომე:

ან ისე აღმოჩნდება ხოლმე, რომ იმავე კაფეში მივდივარ, სადაც მაშოა. ვითომ შემთხვევით აღმოვჩნდი, მე და ციბუკა დავდივართ ხოლმე, ვითომ ამას უნდა. მაშო 14 წლისაა, არ არის იმხელა, რომ მარტო იაროს. ალბათ, მეც არ მომეწონებოდა, დედაჩემს რომ ასე ვეკონტროლებინე. მეჩხუბებიან ჩემი მეგობრები, გაუშვიო, მაგრამ არ მომწონს, ღამის ათ საათზე პატარა გოგონები ქუჩაში რომ მხვდებიან სეირნობისას. ახლა მესმის დედაჩემის და მამაჩემის, რატომ არ მიშვებდნენ მარტო ამ ასაკში. მგონია, რომ პატარა ბავშვი ღამე ქუჩაში რომ მარტო დადის, უპატრონოობის შთაბეჭიდლებას ტოვებს. ამიტომ მაშკამ იცის, თუ მეგობრებთან ერთად უნდა წასვლა, ყველგან ვუშვებ, მაგრამ ვიცი, ვისთან ერთადაა და სად არის. ძირითადად, მე თვითონ მიმყავს და რომ გამოდის, მე ვარიგებ ყველას სახლშ (იცინის).

მაშო, თაყვანისმცემლები გყავს?

არა, მაგრამ თუ მეყოლება, არ ვიცი, რა გვეშველება. თუკი ვინმეს დაინახავს, სულ ეჭვიანობს. ბიჭი მეგობრები მყავს, მაგრამ ძალიან ახლობელი და ბავშვობიდან რომ ვმეგობრობ, მათზე არ ეჭვიანობს.



სალომე:

გამომიყვანა ურჩხული. ასეც არ არის. პირობას ვდებ, რომ ჩემი შვილების პირად ცხოვრებაში არ ჩავერევი, თუკი მივხვდები, რომ ნორმალური ადამიანი შეარჩიეს. თუკი მივხვდები, რომ ეს ის არ არის, იცით, რაც მოხდება.

დაგაინტერესებს შენი შვილების რჩეულებზე ყველაფერი?

რას მეკითხები, აბა? როგორ არ დამაინტერესებს (იცინის). გოგო ვარ და ვიცი, რაზეა წამსვლელი ქალი, როცა მამაკაცი უყვარს. შეუძლია, გადააბიჯოს ყველას, ოჯახის წევრებს და წაჰყვეს იმ ადამიანს, ვისაც ჰგონია, მთელი ცხოვრება ეძებდა. როცა დედა ეუბნება, ეს ის არ არის, ვინც შენ გჭირდებაო, მაშინ ჰგონია, ის ბიჭი იჩაგრება და უნდა გადაარჩინოს. მე ხომ გამოვიარე ეს ყველაფერი, „გადავარჩინე“ ვიღაცები (იღიმის) და მივხვდი, სადა ხარ თურმე, რეებს აკეთებ. მე ისე არ მივუდგები შვილებს, როგორც მე მომიდგნენ. როგორც კი ქალს ჯიბრში უდგები, მისი ინსტინქტია, რომ მაინც გააკეთოს ის, რაც უნდა. ვცდილობ, დავმეგობრდე შვილებთან, ახლოს ვიყო და მივცე რჩევა. თუკი არ გაითვალისწინებენ და მზად იქნებიან ცხვირის მოტეხვისთვის, გვერდში მაინც დავუდგები. უბრალოდ, მსურს, რომ არ გამოიარონ ის, რაც მე გამოვიარე.

მაშო, შენთვის როგორია სალომე?

ძალიან მეგობრული, მასთან ყველაფერზე ლაპარაკი შემიძლია. ძალიან მკაცრიც არ არის.



ციბუკა, შენ ფეხბურთელობა გინდა, არა?

დავდივარ ფეხბურთზე, ძალიან მომწონს. ჩემი საყვარელი ფეხბურთელია რონალდო.

სალომე:

ჩვენი მასწავლებელი ამბობს, რომ რაც ჩაფიქრებული გვაქვს, თუკი ბევრს ივარჯიშებს და მოინდომებს, გამოვა. ციბუ ძალიან მონდომებულია.

გინდა, რომ ციბუკა ფეხბურთელი გამოვიდეს?

რას ამბობ? თუ ეს არ გამოვა, ისეთი მონდომებული ვარ, რომ მე გამოვალ (იცინის). აჩემება მაქვს. რომ დავფეხმძიმდი და გავიგე, რომ ბიჭი იყო, ვთქვი, უნდა იყოს ცისფერთვალება და ქერა და გამოვიდეს ფეხბურთელი-მეთქი. რატომ მინდოდა ეს ფეხბურთელობა, არ ვიცი. რომ წამოიზარდა, გამომიცხადა, არ მინდა ფეხბურთიო. ისე ვინერვიულე, რომ გადაწყვიტა, დედის სიკვდილს ფეხბურთით გატაცება ჯობია. ახლა ძალიან შეუყვარდა. არ არსებობს ფეხბურთელი, მისი ვინაობა რომ არ იცოდეს. ჩემი მეგობრები რაღაცებს რომ ეკითხებიან, ყველაფერს პასუხობს. მე ისე მიხარია, თითქოს უნივერსიტეტი ჰქონდეს დამთავრებული (იცინის).

ორმა პატარამ რა შემოიტანა თქვენს ცხოვრებაში?

მესამე, ბატონი ირაკლი, მგონი, უფრო მამას ჰგავს. თავისი ასაკისთვის ძალიან განვითარებულია. ბიჭის კვალობაზე ძალიან ადრე დაიწყო ლაპარაკი. უყურებს თურქულ სერიალს, ძალიან განიცდის მისი გმირების ბედს, ახლა ავარიაში მოყოლილა ქალბატონი თუ ბატონი ზეინაბი და ამას განვიცდიდით (იცინის). დუდა ძალიან გაწონასწორებულია. თუ ხასიათზე არაა, არ გაგიღიმებს. იმ დღეს მამამისი ათვალიერებდა პროექტს და მასთან ერთად დაიწყო დათვალიერება. მგონია, რომ არქიტექტურისკენ წავა. საბოლოოდ, რა იქნება, არ ვიცი.



თავიდანცე განსაზღვრე შვილების პროფესიები?

(იცინის) უბრალოდ, ჩემთვის ვფიქრობ, მაშკა ჯერ არ ვიცი, რა პროფესიას აირჩევს. ჯერ მისი პროფესიაა ბიონსეს ფანობა.

მაშო:

დედამ სიუპრიზი გამიკეთა, დაბადების დღეზე მაჩუქა ბიონსეს კონცერტის ბილეთი. თავადაც წამომყვა. ჩემი ოცნება ამისრულდა და ყველაზე მაგარ კონცერტს დავესწარი.

როგორ ერთობით ერთად? დიდი ოჯახი გაქვთ...

სალომე:

დღის ამ პერიოდში არ არის სტუმრიანობა, მაგრამ ჩვენი ოჯახის კარი სულ ღიაა. სტუმრები მოსვლას იწყებენ ღამის 11 საათიდან. ამას ჩემი მშობლებისგან ვარ მიჩვეული. ხომ იცი, მზითვი რომ მოაქვთ ქალებს, საძინებელი და სხვა რაღაცები, მე მოვიტანე სტუმრიანობა (იცინის). განწყობა, რომ სახლში მოვედი და უნდა დავიძინო, არასდროს გვაქვს. ვიცით, რომ საღამოს მაინც მოვლენ სტუმრები. საჭმელიც დიდი რაოდენობით მზადდება. თუკი არავინ მოდის, ვხვდებით, რომ მარტო ბავშვების ხმაური არ არის საკმარისი. ბავშვობიდან ვფიქრობდი, რომ ბევრი შვილი მეყოლებოდა, მაგრამ მაშინ ორს ვგულისხმობდი. მადლობა ღმერთს, რომ ოთხი შვილი მყავს. ძალიან რომ არ მეზარებოდეს, მეხუთე შვილსაც გავაჩენდი (იღიმის). მართლა აღარ შემიძლია. მგონი, ოთხი შვილი საკმარისია. ბავშვებსაც აღარ უნდათ სულ ორსული დედა. დედასთან უნდათ დროის გატარება.



მაშო:

უამრავი და-ძმა მყავს და საკმარისია (იღიმის).

ციბუკას გამოუჩნდა და...

სალომე:

ციბუკას ჰყავს და, 16 წლის ლიზა, რომელიც ახლახან გავიცანით. ეს სოციალურ ქსელში დავწერე, რადგან მინდოდა, საზოგადოებას გაეგო. უნდ აინატრო ასეთი ბავშვი, კულტურული და ჭკვიანი გოგოა. ციბუკა ძალიან უყვარს. ახლახან ავად გახდა, საავადმყოფოში გვეწვინა, მაშო თავისთავად თავზე ედგა, ლიზა თავისი სურვილით მოვიდა, ლოგინში ჩაუწვა და თავს ევლებოდა. ლიზა ციბუკას ასლია გარეგნულად. თვითონ გამოჩნდა ლიზა. მე ვფიქრობდი, რომ ციბუკა ჯერ პატარა იყო, თანაც არ ვიცოდი ლიზას განწყობა, უნდოდა თუ არა ძმის გაცნობა. ლიზამ გამოხატა სურვილი და ძალიან ბედნიერი ვიყავი. ძალიან დიდი ოჯახი შეიკრა. ლიზა და მაშკა, ვფიქრობ, ძალიან ახლო მეგობრები იქნებიან. ციბუს რომ ძალიან მაგარი პატრონი ჰყავს ლიზას სახით, ამაში ეჭვი არ მეპარება და ძალიან მიხარია.

სალომე, შენ და ვახო თუ ახერხებთ განმარტოებას ამ ყველაფრის ფონზე?

ვახერხებთ. მირეკავს ხოლმე, სამსახურიდან გამოვდივარ და გამოდი, სადმე წავიდეთო. მცალია, თუ არა, აუცილებლად ყველაფერს თავს ვანებებ და მივდივარ მასთან ერთად. კვირაში რამდენიმე დღე, ორი საათით მაინც, მარტო გავდივართ, ეს კაფე იქნება თუ სხვა ადგილი. ხშირად ვმოგზაურობთ სხვადასხვა ქვეყანაში. რომ გადავიწვებით ხოლმე, ვამბობთ, მოდი, წავიდეთ და დავისვენოთო.

მაშო:

ჩვენ სულ გვინდა, რომ ვახოსა და სალომესთან ერთად წავიდეთ ხოლმე და ხშირად დავყავართ ყოველ ზაფხულს. მგონი, მარტო ყოფნა დიდად არ გამოსდით (იცინიან).

ფოტო: დათუნა აგასი

ნინო მურღულია

[gallery royalslider="1" ids="123934,123928,123929,123931,123932,123930,123933,123939,123935,123936,123937,123938,123940"]
                    [post_title] => სალომე გოგიაშვილი: „ძალიან რომ არ მეზარებოდეს, მეხუთე შვილსაც გავაჩენდი...“
                    [post_excerpt] => 
                    [post_status] => publish
                    [comment_status] => closed
                    [ping_status] => closed
                    [post_password] => 
                    [post_name] => salome-gogiashvili-dzalian-rom-ar-mezarebodes-mekhute-shvilsac-gavachendi
                    [to_ping] => 
                    [pinged] => 
                    [post_modified] => 2017-04-20 13:46:56
                    [post_modified_gmt] => 2017-04-20 09:46:56
                    [post_content_filtered] => 
                    [post_parent] => 0
                    [guid] => http://fortuna.ge/?p=123921
                    [menu_order] => 0
                    [post_type] => post
                    [post_mime_type] => 
                    [comment_count] => 0
                    [filter] => raw
                )

            [1] => WP_Post Object
                (
                    [ID] => 121755
                    [post_author] => 4
                    [post_date] => 2017-04-11 14:08:43
                    [post_date_gmt] => 2017-04-11 10:08:43
                    [post_content] => აჩიკო მეფარიძე შვიდი წლის განმავლობაში რუსეთში ცხოვრობდა, ბოლო სამი წელია კი, თბილისს დაუბრუნდა და წყნეთში, საკუთარ სახლში ცხოვრობს, სადაც ეზოს მოწყობითაა დაკავებული. მასთან ინტერვიუ სასტუმრო „ამბასადორში“ ჩავწერეთ.

აჩიკო მეფარიძე:

სამი წელია, აქ ვარ, მაგრამ ხშირად დავდივარ საზღვარგარეთ, გასტროლებზე. აქ, სამწუხაროდ, არ იმართება ბევრი კონცერტი.

რომ შევადაროთ იმ პერიოდს, როცა ვამბობდით, შოუბიზნესი არ არსებობსო, ახლანდელი პერიოდი...

მაშინ შოუბიზნესი ნამდვილად არსებობდა, რადგან კარგი, ნორმალური შემოსავალი მქონდა. უბრალოდ, მაშინ ცოტა სხვა ჩარჩოები და ზომები უნდოდათ ყოფილიყო და ყველას სურდა, ჰქონოდა სხვა მასშტაბი, ასე არ ხდება. ვერ ვიტყვი, რომ გამონაკლისი ვიყავი, ვისაც შემოსავალი ჰქონდა. იყო რაღაც პროცენტი, რომელიც ამ საქმით მშვენივრად ცხოვრობდა, ზოგს მეტი ჰქონდა, ზოგს - ნაკლები, მაგრამ ანაზღაურებას იღებდა.

როდის მიხვდით, რომ შოუბიზნესს პრობლემები შეექმნა?

2004 წლიდან. როდესაც მთავრობა შეიცვალა, მაშინვე უკვე ჩანდა, რომ ტელეეკრანს არავინ დაგვითმობდა. თქვენ ჟურნალისტი ხართ და პრინციპში, ჩემზე კარგად იცით ტელევიზიის ფასი რეკლამირებაში. როცა გინდა, მიაღწიო რაღაც დონეს ამა თუ იმ სფეროში, ამისთვის საჭიროა რეკლამა ჭარბი რაოდენობით. მაშინ მივხვდი, რომ შოუბიზნესისთვის იმ დროს არავინ მოგვცემდა ტელევიზიაში, როგორც ადრე. გვეგონა, რომ ნორმალური იყო, როცა დიდი დოზით ვჩანდით. პრინციპში, ეს ასეც იყო, რადგან ჩვენი სფეროსთვის აუცილებელია. იყო ჯანსაღი კონკურენცია და იმ პერიოდში ბევრი ახალი პროდუქტი შეიქმნა, ახალ ჰიტებს მთელი ქვეყანა მღეროდა, ჩემი აზრით, ეს საოცარი პერიოდი იყო. გული მწყდება, რომ ამას წარსულში ვლაპარაკობ...



ბოლო დროს იმ პერიოდის სიმღერები ისევ პოპულარული გახდა, მათ შორისაა თქვენი სიმღერაც - „მითხარი“...

არა მხოლოდ „მითხარი“, არამედ რამდენიმე სხვა სიმღერაც ჩემი რეპერტუარიდან. ახლახან მქონდა კონცერტების სერია, სადაც ძალიან ბევრი ახალგაზრდა ვიხილე, თინეიჯერები. გასაოცარი იყო ის, რომ ყველა სიმღერის ტექსტი იცოდნენ ზეპირად - „მითხარი“, „მშვიდობით“, „მაპატიე“, „ო, რა კაია“, „მაჩუქე ეს ღამე“, „ვიცეკვოთ დილამდე“. კლუბში იყო კონცერტები და ვუყურებდი, ხშირად ჩემთან ერთად სცენაზე მღეროდნენ. ნაწილს მე ვმღეროდი, ნაწილს - ისინი და ძალიან სასიხარულო იყო. ვერ ვხსნი, როგორ მოხდა ეს ყველაფერი. მგონი იმიტომ, რომ ქართული ახალი არაფერი იქმნება. ნებისმიერი ადამიანი, რაც უნდა კარგად იცოდეს უცხოური ენები, მშობლიურ ენაზე ნამღერს სხვანაირად აღიქვამს. ამ სამ წელიწადში ახალი ქართული სიმღერა თითქმის არ გამიგია.

თქვენს რეპერტუარში არის ახალი სიმღერები?

არის, მაგრამ ჯერ არ მაქვს მზად მაყურებლისთვის. მინდა, ჯერ კლიპი გადავიღო და მანამდე ორი-სამი კვირით ადრე დავატრიალო ახალი სიმღერა. როგორც წესი და რიგია. ამას წინათ ვერიკო ტურაშვილის კლიპის პრეზენტაციაზე ვიყავი და ძალიან გამიხარდა, რომ მაია კაჭკაჭიშვილის ახალი სიმღერა შეასრულა, რომელიც ძალიან მომეწონა და ვერიკოს არაჩვეულებრივად აქვს შესრულებული. ქავერების შესრულებით შოუბიზნესი არ იქმნება. არც „ვოისით“, არც „იქს ფაქტორით“... კი, გასართობად შესაძლოა, კარგი შოუებია და თავადაც მიყვარს, როცა კლუბში ქავერს კარგად ასრულებენ, ძალიან სასიამოვნოა, მაგრამ მხოლოდ ეს არ არის საკმარისი. მეორე მხრივ, თუკი მომღერალი ახალ სიმღერას შეასრულებს, სად უნდა გამოიტანოს, სად შეასრულოს? ყველაფერი თუ ისევ ისე არ აეწყო, როგორც იყო, არაფერი გამოვა. სიმღერაზე მომღერლის გარდა, უამრავი სხვა ადამიანი მუშაობს და ეს ჯაჭვი თავიდან უნდა შეიკრას. მე და კიდევ რამდენიმე ადამიანი ვაპირებთ, შოუბიზნესი თავიდან ავამუშაოთ - ესენი არიან რუსა მორჩილაძე, ვერიკო ტურაშვილი, კახა კუხიანიძე, ნინო ძოწენიძე, ლელა წურწუმია, სტეფანე, კახაბერი. სულ რამდენიმე ადამიანია, რომელიც ქართულენოვან სიმღერას ქმნის და ამითაა დაკავებული.



თქვენ რამდენ ხანში გადაიღებთ ახალ კლიპს?

ზაფხულში. ძალიან კარგი პრეზენტაცია მინდა გავაკეთო. ადგილიც სიუპრიზი იქნება, ჩემი ყველა კლიპის პრეზენტაციაბ ყოველთვის სიუპრიზი იყო, ხან იპოდრომზე ვმართავდი და ხან თბილისის ზღვაზე. მოკლედ, ვფიქრობ, ყველაფერი კარგად იქნება.

გიყურებთ და საერთოდ არ შეცვლილხართ გარეგნულად. ამას როგორ ახერხებთ?

რატომ უნდა შევიცვალო (იღიმის)? არანაირი საიდუმლო არ მაქვს. უბრალოდ, ვვარჯიშობ და ჯანსაღ კვებას მივმართავ - ვჭამ მარტო ბოსტნეულს, იშვიათად - ქათმის ხორცს. სხვა არაფერი მინდება. ვცხოვრობ წყნეთში, ჩემს სახლში. რაც შეეხება ვარჯიშს, დავდივარ ტრენაჟორებზე, არაჩვეულებრივი მწვრთნელი მყავს, ლევან გობეჯიშვილი, ერთ-ერთ სავარჯიშო დარბაზში. კარგ მწვრთნელს დიდი მნიშვნელობა აქვს, რათა სწორი ვარჯიშები შეგირჩიოს და სწორად დაგტვირთოს.

თქვენს შემოქმედებაში ბევრი სასიყვარულო სიმღერაა... პირადში რა ხდება?

ჯერჯერობით, არაფერი. მხოლოდ შემოქმედებით ვარ დაკავებული. 21 აპრილს კონცერტი მაქვს „სიელოში“. სხვათა შორის, აქ ყოველთვის გემოვნებიან და ხარისხიან მუსიკას უკრავენ. მცირე ხნის წინ მე და „ქუჩის ბიჭებს“ გერმანიაში კონცერტი გვქონდა, ზალიკო ბერგერს მიჰყავდა, პოლიგლოტია და გერმანულიც თუ იცოდა, არ მეგონა (იღიმის). დაახლოებით 500-კაციან დარბაზში გვქონდა გამოსვლა, პატარა ქალაქ კარლსრუეში. ხალხი სხვადასხვა ქალაქიდან ჩამოვიდა. მანამდე მიუნხენში მქონდა გამოსვლა, მოსკოვში, თბილისშიც გავმართე კონცერტი.



რა ეტაპი დაგიდგათ ახლა ცხოვრებაში?

ინტენსიური მშენებლობა მაქვს წყნეთში, ვაწყობ ეზოს, ვალამაზებ. შევიძინე ბევრი ახალი მცენარე. ამით ვარ დაკავებული, სხვათა შორის, არ არის ადვილი საქმე. არ იფიქროთ, რომ უცებ კეთდება. უნდა გათვალო, რა იქნება ხუთი-ათი წლის მერე. ეს საქმე ჩემთვის საინტერესოა. დიდი ხანია, წყნეთში ეს სახლი გვაქვს, არ მიცხოვრია იქ, თბილისში ვცხოვრობდი ჩემს ბინაში. ვეჩვევი ქალაქგარეთ ცხოვრებას, მომწონს, სხვანაირი ენერგეტიკაა, მყავს თუთიყუში პაკო, ძაღლი მაქსი... (იღიმის).

untitled-3
გადაღების ადგილი: სასტუმრო „ამბასადორი თბილისი“

ფოტო: დათუნა აგასი 

ნინო მურღულია

[gallery royalslider="1" ids="121793,121797,121791,121800,121792,121794,121796,121798,121795,121799"]
                    [post_title] => აჩიკო მეფარიძე ქართული შოუბიზნესის აღორძინებას გეგმავს - „ყველაფერი ისე უნდა აეწყოს, როგორც ადრე იყო...“
                    [post_excerpt] => 
                    [post_status] => publish
                    [comment_status] => closed
                    [ping_status] => closed
                    [post_password] => 
                    [post_name] => achiko-mefaridze-qartuli-shoubiznesis-aghordzinebas-gegmavs-yvelaferi-ise-unda-aewyos-rogorc-adre-iyo
                    [to_ping] => 
                    [pinged] => 
                    [post_modified] => 2017-04-11 14:22:39
                    [post_modified_gmt] => 2017-04-11 10:22:39
                    [post_content_filtered] => 
                    [post_parent] => 0
                    [guid] => http://fortuna.ge/?p=121755
                    [menu_order] => 0
                    [post_type] => post
                    [post_mime_type] => 
                    [comment_count] => 0
                    [filter] => raw
                )

            [2] => WP_Post Object
                (
                    [ID] => 120558
                    [post_author] => 4
                    [post_date] => 2017-04-06 13:40:01
                    [post_date_gmt] => 2017-04-06 09:40:01
                    [post_content] => ლელა მებურიშვილს წყნეთში ვესტუმრეთ, სადაც ოჯახთან ერთად ამჟამად ისვენებს, ალექსანდრესა და ლილიკოს სუფთა ჰაერზე ყოფნა რომ არ მოაკლდეთ. ლელას ეხმარებიან, მაგრამ მთელ თავისუფალ დროს შვილებთან ერთად ატარებს და მისთვის ყველაზე ძვირფასი სწორედ ეს დროა, მიუხედავად იმისა, რომ სერიალში მონაწილეობა მოენატრა და საქმე ძალიან უყვარს.

ორი შვილის დედობა განსხვავებული შეგრძნებაა?

ლელა მებურიშვილი:

ხშირად მომისმენია, როცა ამბობენ, პირველი შვილი რომ შემეძინა, დედობა ვერ გავაცნობიერეო. ჩემ შემთხვევაში პირველივე შვილზე გავაცნობიერე და ჩემი ცხოვრება ასბოლუტურად შეიცვალა. მეუბოდნენ, მერე ნახე, რა დაგემართებაო, მაგრამ მე პირველივე წამიდან „დამემართა“.

ორად ვიყოფი, როცა ალექსანდრესთან ვარ, ლილიკოსთან ყოფნა მინდა და პირიქით. მგონია, რომ ყოველი წუთი მათ გარეშე ამაოა. ყველა თავისუფალი დროის ჩემს შვილებთან გატარება მინდა. ადრე, როცა გვიან მიმთავრდებოდა გადაღება ან სპექტაკლი, სულ, ვცდილობდი, რაღაც მომეფიქრებინა, სადღაც წავსულიყავი, მეგობრები მენახა. ახლა სახლში მოვიჩქარი.

რაიმე წინადადებაზე თუ გითქვამს უარი, რომ შვილებთან მეტი დრო გაგეტარებინა?

ყოფილა, მაგრამ ეს არ იყო გადამწყვეტი წინადადება ჩემს კარიერაში. შესაძლოა, ბავშვები რომ არ მყოლოდა, მაინც მეთქვა უარი. მიჩვეული ვარ რამდენიმე საქმის ერთად კეთებას, სპექტაკლებსაც ვთამაშობ, მაქვს გადაღებები და ტელევიზიაშიც ვასწრებ ყოფნას. ერთმა რომელიმე საქმიანობამ რომ მთლიანად მოიცვას ყველაფერი, დიდი ხანია, არ მქონია. შესაძლოა, გამოჩნდეს ისეთი საქმე, რომელიც ყველაფერს გადაფარავს. ასეთი რამდენიმე წინადადება მქონდა, რომელზეც დავფიქრდი და უარი ვთქვი. ამ ახალ საქმეებს მთლიანად სჭირდებოდა ჩემი დრო და სხვა რაღაცებს ვერ მოავსწრებდი.



არ გწყდება გული?

არ მწყდება. ჩემი პროფესიაში როცა თანხმდები რაიმე პროექტს, ის შესაძლოა, ორი-სამი თვე გაგრძელდეს, მაგრამ მერე ჩერდება. ერთწლიან და მეტხნიან პროექტს, რომელიც ბავშვებთან ნაკლებ დროს გამატარებინებდა, ვერ დავთანხმდებოდი.

მეუღლე, ბაჩო საგანელიძე, თუ არის ჩართული შვილების აღზრდაში?

რა თქმა უნდა, მაქსიმალურად ცდილობს, რომ ჩაერთოს, იცოდეს ყველა დეტალი, რას აკეთებენ ბავშვები, რას აჭამენ და სვამენ, მაგრამ მე უფრო ვაქტიურობ. დღის განმავლობაში სულ საქმის კურსში ვარ, როდის დაიძინეს და რა ჭამეს. ბაჩოც ცდილობს, „სკაიპით“ ჩაერთოს. ცდილობს, დღის განმავლობაში სულ არ მოსწყდეს ბავშვებს და ჰქონდეს მათთან კომუნიკაცია.

ვფიქრობ, მე ზედმეტად აქტიური დედა ვარ. ჩემი მეგობრებიც მეუბნებიან, რომ ზედმეტი მომდის. როცა თავისუფალი დრო მაქვს, დამნაშავედ ვიგრძნობ თავს, რომ რაღაც სხვა გავაკეთო. ყველაზე დიდ სიამოვნებას ახლა ამით ვიღებ.

დიასახლისობ?

მირჩევნია, ბავშვებთან ვითამაშო, გავერთო, დავაძინო და ვასეირნო, ვიდრე სახლი ვაალგო და საჭმელი ვაკეთო, ჩემდა სამარცხვინოდ. ისე, მგონია, რომ ეს არ არის სამარცხვინო. როცა დრო არ გაქვს, სახლის საქმეებში დაკარგო და ბავშვებს მოაკლო, არასწორი მგონია.

ძალიან ბევრი ადამიანი მეხმარება, ძიძები, ჩემი მშობლები, ბაჩოს მშობლები. ყველაფერში აქტიურად არიან ჩათული.



საჭმლის გაკეთება იცი?

ყველაზე ნაკლებად მსიამოვნებს, ჯერჯერობით. ხანდახან, როცა ვაკეთებ, ამბობენ, რომ გემრიელი გამომდის. მე სიამოვნებას ვერ ვიღებ. ცხოვრება იმდენად მოკლეა, რომ უნდა გააკეთო ის, რაც გსიამოვნებს, თუ გაქვს ამის საშუალება. ჯერჯერობით მაძლევენ ამის საშუალებას (იღიმის). ზოგჯერ ყველაფრის გაკეთება შეიძლება, როცა საჭიროა. ბაჩოს ძალიან უხარია, როცა გემრიელი საჭმელი ხვდება, ზოგჯერ მაინც ვსაქმიანობ სამზარეულოში. მეუღლე ხომ უნდა გაახარო...

რომანტიკული შეხვედრებისთვის დრო გრჩებათ?

როცა ბავშვები არ გვყავდა, განსხვავებულად ვატარებდით დროს. შეყვარებულებივით დავდიოდით. ბევრად მეტი თავისუფალი დრო გვქონდა, მათ შორის, ერთმანეთისთვის. ყველაფერი შეიცვალა, მათ შორის, ესეც. გვინდა, შვილებთან ერთად ვიყოთ. შაბათ-კვირას მდომებია სადღაც წასვლა. ბაჩო აპროტესტებს ხოლმე, ისედაც ვერ ვნახულობ ბავშვებს და მაშინ ისინიც წავიყვანოთო. ზოგჯერ ბაჩო გამომყოლია გადაღებაზე და ამ დროს დაგვიტოვებია ბავშვები. თუ საქმეზე არ მივდივართ და დასასვენებლად ან დროის გასატარებლად მივეშურებით, ბავშვები აუცილებლად ჩვენთან ერთად არიან. ჩემს მეგობრებს სულ ვეუბნები, სანამ შვილები არ ჰყავთ, მაქსიმალურად გაერთონ, რადგან მერე მათ გარეშე უბრალოდ, აღარ მოუნდებათ არსად წასვლა.



როგორ მოახერხე, რომ ორივე შვილი შენ დაგემსგავსა? ბაჩო არ აპროტესტებს?

(იცინის) ბაჩო მიიჩნევს, რომ მას ჰგვანან. ბაჩოს მშობლები ამბობენ, რომ ჩვენი შვილები მას ჰგვანან, ჩემი მშობლები მე მამსგავსებენ... თავიდან ორივე ბაჩოს ჰგავდა, მაგრამ თანდათან მე მემსგავსებიან. როცა ალექსანდრე ცუდად იქცევა, ამბობენ, ლელას ჰგავსო (იცინის). ამას, რა თქმა უნდა, ხუმრობით ვამბობ. ალექსანდრე ძალიან მოწესრიგებულია, ამით, მგონია, რომ მე მგავს. ლილიკო ძალიან მშვიდია. კომფორტულად გრძნობს თავს, თუ რაღაც არ მოსწონს, უცნაური ხმით ტირის, შეიძლება ითქვას, კივის. დაბადებიდან ორივეს მშვიდად ეძინა ღამე. პატარა ბავშვი რომ გყავს და გამოუძინებელი ხარ, ეს არ ვიცი, რა არის. ზოგჯერ ისეთი გადაღეული ბავშვები არიან, რომ სამსახურში ისვენებენ მშობლები და მე ასე არ ვარ. მშვიდი შვილები მყავს და მომწონს მათთან ურთიერთობა.

როგორები უნდა იყვნენ, სად ისწავლონ, როგორი ცხოვრება ჰქონდეთ, ამაზე ფიქრობ?

მთავარია, თვითონ იყვნენ ბედნიერები. რასაც აირჩევენ, მე არასდროს შევეწინააღმდეგები. პირიქით, ხელს შევუწყობ. მაქსიმალურად ვეცდები, გამოვიცნო, რა სურთ. ბავშვს რომ უყურებ, ბედნიერებას უნდა ასხივებდეს. მშობელი უნდა იყოს ბედნიერი და მშვიდი, რომ შვილები გააბედნიეროს. ჩემი მიზანი ესაა, რომ მე ვიყო ისე, რომ ჩემი ოჯახი გავაბედნიერო.

ახლა ნირვანას მიაღწიე, ბედნიერად გრძნობ თავს?

უდიდეს ბედნიერებას მივაღწიე, ეს ყოფილა მართლა სასწაული, სანამ შვილები არ გეყოლება, ამას ვერ მიხვდები... სულ მიყვარდა ბავშვები, მაგრამ ეს სხვა შეგრძნებაა. ბოლო წერტილი ნამდვილად არაა, რადგან ბევრი გეგმა მაქვს.



კიდევ აპირებ შვილების ყოლას?

დიდი სიამოვნებით ვიყოლიებდი ძალიან ბევრ შვილს, დედობა ძალიან მომწონს, მაგრამ იმდენად ვნერვიულობ ყველა წვრილმანზე, მეტ შვილზე ფიქრი გამიჭირდება. ახლა ვფიქრობ, საკმარისია, მერე შეიძლება, მომინდეს კიდევ შვილის გაჩენა.

საქმიანობის კუთხით რა ხდება?

მაქვს შემოთავაზებები, თეატრიდან და ტელევიზიიდან, მაგრამ ჯერ ვერ ვილაპარაკებ. სიმართლე გითხრა, საშინლად მომენატრა სერიალში ან ფილმში მონაწილეობა. იმედია, საინტერესო შემოთავაზება გამოჩნდება. სერიალში მონაწილეობა ძალიან შრომატევადია. მე რომ „ჩემი ცოლის დაქალებში“ დავრჩენილიყავი, ალბათ, ლილიკო ჯერ არ მეყოლებოდა, რადგან ამდენი დრო არ მექნებოდა. ალბათ, ცუდად ჟღერს, მაგრამ მეორე ბავშვზე ვერ ვიფიქრებდი. ყველაფერი კარგად დაემთხვა, საბედნიეროდ. სულ ვიღლებოდი და ღამეებს ვათენებდი, მაგრამ დაღლილობის მიუხედავად, შინაგანად სულ მენატრება გადაღების პროცესი...

ფოტო: დათუნა აგასი

ნინო მურღულია

[gallery royalslider="1" ids="120574,120579,120569,120571,120567,120566,120578,120570,120572,120568,120573,120565,120575,120576,120577"]
                    [post_title] => ლელა მებურიშვილი: „ზედმეტად აქტიური დედა ვარ...“
                    [post_excerpt] => 
                    [post_status] => publish
                    [comment_status] => closed
                    [ping_status] => closed
                    [post_password] => 
                    [post_name] => lela-meburishvili-zedmetad-aqtiuri-deda-var
                    [to_ping] => 
                    [pinged] => 
                    [post_modified] => 2017-04-06 16:36:33
                    [post_modified_gmt] => 2017-04-06 12:36:33
                    [post_content_filtered] => 
                    [post_parent] => 0
                    [guid] => http://fortuna.ge/?p=120558
                    [menu_order] => 0
                    [post_type] => post
                    [post_mime_type] => 
                    [comment_count] => 0
                    [filter] => raw
                )

        )

    [post_count] => 3
    [current_post] => -1
    [in_the_loop] => 
    [post] => WP_Post Object
        (
            [ID] => 123921
            [post_author] => 4
            [post_date] => 2017-04-20 13:42:08
            [post_date_gmt] => 2017-04-20 09:42:08
            [post_content] => სალომე გოგიაშვილს შინ ვესტუმრეთ, სადაც მისი ოთხი შვილი იზრდება, მაშო, ციბუკა, იკა და დუდა. როგორც სალომე ამბობს, დროს ყველაფრისთვის პოულობს, ბავშვებთან ურთიერთობასაც ახერხებს, მეუღლესთან განმარტოებასაც და ასევე საკუთარ ბიზნესზე ზრუნვასაც. ტელეწამყვანი მალე ავეჯის მაღაზიას გახსნის.

მრავალშვილიანი დედის ამპლუა გაქვს. აქტიური ცხოვრების წესიდან დიასახლისობაზე გადართვა როგორია?

სალომე:  

ახლა მაქვს ყველაზე აქტიური პერიოდი, მყავს ოთხი შვილი, რომელთაც სჭირდებათ ყურადღება და მეუღლე, რომელიც ოთხ შვილს უდრის და მას კიდევ მეტი ყურადღება სჭირდება (იცინის). პლუს ამას, გაირკვა, რომ ყველაზე ეჭვიანი მეგობრები მყავს, როგორც კი არ დავურეკავ, მინაწყენდებიან. მაქვს სამსახური და ასევე ბევრი იდეა, რომლის განხორციელებაც მინდა. ბიზნესში გადავერთე, ვაპირებ ავეჯის მაღაზიის გახსნას. ორ კვირაში დასრულდება რემონტი, ავეჯი შევიძინე იტალიაში და მაღაზიაც მალე გაიხსნება. ლამაზი, ხარისხიანი, გემოვნებიანი და არაგადატვირთული ავეჯის ნაკლებობაა თბილისში, თუ არის, ძალიან ძვირია და ყველას არ აქვს შეძენის საშუალება. მინდა, ჩამოვიტანო იტალიური ავეჯი, რომელსაც მომხმარებელი ხელმისაწვდომ ფასად შეიძენს.

მაშო, სალომე მართლა ყველაფერს ასწრებს?

ყველაფერეს ასწრებს, მაგრამ სულ დაკავებულია. ამის მიუხედავად, სულ ახერხებს, რომ ჩვენთან გაატაროს დრო.

სალომე:

ჩემს შვილებს დედის ნაკლებობა არ აქვთ. შეძლებისდაგვარად, დედა სულ მათთან ერთადაა.



მაშო:

სალომე სულ მაკონტროლებს, მირეკავს, აინტერესებს, სად ვარ.

სალომე:

ან ისე აღმოჩნდება ხოლმე, რომ იმავე კაფეში მივდივარ, სადაც მაშოა. ვითომ შემთხვევით აღმოვჩნდი, მე და ციბუკა დავდივართ ხოლმე, ვითომ ამას უნდა. მაშო 14 წლისაა, არ არის იმხელა, რომ მარტო იაროს. ალბათ, მეც არ მომეწონებოდა, დედაჩემს რომ ასე ვეკონტროლებინე. მეჩხუბებიან ჩემი მეგობრები, გაუშვიო, მაგრამ არ მომწონს, ღამის ათ საათზე პატარა გოგონები ქუჩაში რომ მხვდებიან სეირნობისას. ახლა მესმის დედაჩემის და მამაჩემის, რატომ არ მიშვებდნენ მარტო ამ ასაკში. მგონია, რომ პატარა ბავშვი ღამე ქუჩაში რომ მარტო დადის, უპატრონოობის შთაბეჭიდლებას ტოვებს. ამიტომ მაშკამ იცის, თუ მეგობრებთან ერთად უნდა წასვლა, ყველგან ვუშვებ, მაგრამ ვიცი, ვისთან ერთადაა და სად არის. ძირითადად, მე თვითონ მიმყავს და რომ გამოდის, მე ვარიგებ ყველას სახლშ (იცინის).

მაშო, თაყვანისმცემლები გყავს?

არა, მაგრამ თუ მეყოლება, არ ვიცი, რა გვეშველება. თუკი ვინმეს დაინახავს, სულ ეჭვიანობს. ბიჭი მეგობრები მყავს, მაგრამ ძალიან ახლობელი და ბავშვობიდან რომ ვმეგობრობ, მათზე არ ეჭვიანობს.



სალომე:

გამომიყვანა ურჩხული. ასეც არ არის. პირობას ვდებ, რომ ჩემი შვილების პირად ცხოვრებაში არ ჩავერევი, თუკი მივხვდები, რომ ნორმალური ადამიანი შეარჩიეს. თუკი მივხვდები, რომ ეს ის არ არის, იცით, რაც მოხდება.

დაგაინტერესებს შენი შვილების რჩეულებზე ყველაფერი?

რას მეკითხები, აბა? როგორ არ დამაინტერესებს (იცინის). გოგო ვარ და ვიცი, რაზეა წამსვლელი ქალი, როცა მამაკაცი უყვარს. შეუძლია, გადააბიჯოს ყველას, ოჯახის წევრებს და წაჰყვეს იმ ადამიანს, ვისაც ჰგონია, მთელი ცხოვრება ეძებდა. როცა დედა ეუბნება, ეს ის არ არის, ვინც შენ გჭირდებაო, მაშინ ჰგონია, ის ბიჭი იჩაგრება და უნდა გადაარჩინოს. მე ხომ გამოვიარე ეს ყველაფერი, „გადავარჩინე“ ვიღაცები (იღიმის) და მივხვდი, სადა ხარ თურმე, რეებს აკეთებ. მე ისე არ მივუდგები შვილებს, როგორც მე მომიდგნენ. როგორც კი ქალს ჯიბრში უდგები, მისი ინსტინქტია, რომ მაინც გააკეთოს ის, რაც უნდა. ვცდილობ, დავმეგობრდე შვილებთან, ახლოს ვიყო და მივცე რჩევა. თუკი არ გაითვალისწინებენ და მზად იქნებიან ცხვირის მოტეხვისთვის, გვერდში მაინც დავუდგები. უბრალოდ, მსურს, რომ არ გამოიარონ ის, რაც მე გამოვიარე.

მაშო, შენთვის როგორია სალომე?

ძალიან მეგობრული, მასთან ყველაფერზე ლაპარაკი შემიძლია. ძალიან მკაცრიც არ არის.



ციბუკა, შენ ფეხბურთელობა გინდა, არა?

დავდივარ ფეხბურთზე, ძალიან მომწონს. ჩემი საყვარელი ფეხბურთელია რონალდო.

სალომე:

ჩვენი მასწავლებელი ამბობს, რომ რაც ჩაფიქრებული გვაქვს, თუკი ბევრს ივარჯიშებს და მოინდომებს, გამოვა. ციბუ ძალიან მონდომებულია.

გინდა, რომ ციბუკა ფეხბურთელი გამოვიდეს?

რას ამბობ? თუ ეს არ გამოვა, ისეთი მონდომებული ვარ, რომ მე გამოვალ (იცინის). აჩემება მაქვს. რომ დავფეხმძიმდი და გავიგე, რომ ბიჭი იყო, ვთქვი, უნდა იყოს ცისფერთვალება და ქერა და გამოვიდეს ფეხბურთელი-მეთქი. რატომ მინდოდა ეს ფეხბურთელობა, არ ვიცი. რომ წამოიზარდა, გამომიცხადა, არ მინდა ფეხბურთიო. ისე ვინერვიულე, რომ გადაწყვიტა, დედის სიკვდილს ფეხბურთით გატაცება ჯობია. ახლა ძალიან შეუყვარდა. არ არსებობს ფეხბურთელი, მისი ვინაობა რომ არ იცოდეს. ჩემი მეგობრები რაღაცებს რომ ეკითხებიან, ყველაფერს პასუხობს. მე ისე მიხარია, თითქოს უნივერსიტეტი ჰქონდეს დამთავრებული (იცინის).

ორმა პატარამ რა შემოიტანა თქვენს ცხოვრებაში?

მესამე, ბატონი ირაკლი, მგონი, უფრო მამას ჰგავს. თავისი ასაკისთვის ძალიან განვითარებულია. ბიჭის კვალობაზე ძალიან ადრე დაიწყო ლაპარაკი. უყურებს თურქულ სერიალს, ძალიან განიცდის მისი გმირების ბედს, ახლა ავარიაში მოყოლილა ქალბატონი თუ ბატონი ზეინაბი და ამას განვიცდიდით (იცინის). დუდა ძალიან გაწონასწორებულია. თუ ხასიათზე არაა, არ გაგიღიმებს. იმ დღეს მამამისი ათვალიერებდა პროექტს და მასთან ერთად დაიწყო დათვალიერება. მგონია, რომ არქიტექტურისკენ წავა. საბოლოოდ, რა იქნება, არ ვიცი.



თავიდანცე განსაზღვრე შვილების პროფესიები?

(იცინის) უბრალოდ, ჩემთვის ვფიქრობ, მაშკა ჯერ არ ვიცი, რა პროფესიას აირჩევს. ჯერ მისი პროფესიაა ბიონსეს ფანობა.

მაშო:

დედამ სიუპრიზი გამიკეთა, დაბადების დღეზე მაჩუქა ბიონსეს კონცერტის ბილეთი. თავადაც წამომყვა. ჩემი ოცნება ამისრულდა და ყველაზე მაგარ კონცერტს დავესწარი.

როგორ ერთობით ერთად? დიდი ოჯახი გაქვთ...

სალომე:

დღის ამ პერიოდში არ არის სტუმრიანობა, მაგრამ ჩვენი ოჯახის კარი სულ ღიაა. სტუმრები მოსვლას იწყებენ ღამის 11 საათიდან. ამას ჩემი მშობლებისგან ვარ მიჩვეული. ხომ იცი, მზითვი რომ მოაქვთ ქალებს, საძინებელი და სხვა რაღაცები, მე მოვიტანე სტუმრიანობა (იცინის). განწყობა, რომ სახლში მოვედი და უნდა დავიძინო, არასდროს გვაქვს. ვიცით, რომ საღამოს მაინც მოვლენ სტუმრები. საჭმელიც დიდი რაოდენობით მზადდება. თუკი არავინ მოდის, ვხვდებით, რომ მარტო ბავშვების ხმაური არ არის საკმარისი. ბავშვობიდან ვფიქრობდი, რომ ბევრი შვილი მეყოლებოდა, მაგრამ მაშინ ორს ვგულისხმობდი. მადლობა ღმერთს, რომ ოთხი შვილი მყავს. ძალიან რომ არ მეზარებოდეს, მეხუთე შვილსაც გავაჩენდი (იღიმის). მართლა აღარ შემიძლია. მგონი, ოთხი შვილი საკმარისია. ბავშვებსაც აღარ უნდათ სულ ორსული დედა. დედასთან უნდათ დროის გატარება.



მაშო:

უამრავი და-ძმა მყავს და საკმარისია (იღიმის).

ციბუკას გამოუჩნდა და...

სალომე:

ციბუკას ჰყავს და, 16 წლის ლიზა, რომელიც ახლახან გავიცანით. ეს სოციალურ ქსელში დავწერე, რადგან მინდოდა, საზოგადოებას გაეგო. უნდ აინატრო ასეთი ბავშვი, კულტურული და ჭკვიანი გოგოა. ციბუკა ძალიან უყვარს. ახლახან ავად გახდა, საავადმყოფოში გვეწვინა, მაშო თავისთავად თავზე ედგა, ლიზა თავისი სურვილით მოვიდა, ლოგინში ჩაუწვა და თავს ევლებოდა. ლიზა ციბუკას ასლია გარეგნულად. თვითონ გამოჩნდა ლიზა. მე ვფიქრობდი, რომ ციბუკა ჯერ პატარა იყო, თანაც არ ვიცოდი ლიზას განწყობა, უნდოდა თუ არა ძმის გაცნობა. ლიზამ გამოხატა სურვილი და ძალიან ბედნიერი ვიყავი. ძალიან დიდი ოჯახი შეიკრა. ლიზა და მაშკა, ვფიქრობ, ძალიან ახლო მეგობრები იქნებიან. ციბუს რომ ძალიან მაგარი პატრონი ჰყავს ლიზას სახით, ამაში ეჭვი არ მეპარება და ძალიან მიხარია.

სალომე, შენ და ვახო თუ ახერხებთ განმარტოებას ამ ყველაფრის ფონზე?

ვახერხებთ. მირეკავს ხოლმე, სამსახურიდან გამოვდივარ და გამოდი, სადმე წავიდეთო. მცალია, თუ არა, აუცილებლად ყველაფერს თავს ვანებებ და მივდივარ მასთან ერთად. კვირაში რამდენიმე დღე, ორი საათით მაინც, მარტო გავდივართ, ეს კაფე იქნება თუ სხვა ადგილი. ხშირად ვმოგზაურობთ სხვადასხვა ქვეყანაში. რომ გადავიწვებით ხოლმე, ვამბობთ, მოდი, წავიდეთ და დავისვენოთო.

მაშო:

ჩვენ სულ გვინდა, რომ ვახოსა და სალომესთან ერთად წავიდეთ ხოლმე და ხშირად დავყავართ ყოველ ზაფხულს. მგონი, მარტო ყოფნა დიდად არ გამოსდით (იცინიან).

ფოტო: დათუნა აგასი

ნინო მურღულია

[gallery royalslider="1" ids="123934,123928,123929,123931,123932,123930,123933,123939,123935,123936,123937,123938,123940"]
            [post_title] => სალომე გოგიაშვილი: „ძალიან რომ არ მეზარებოდეს, მეხუთე შვილსაც გავაჩენდი...“
            [post_excerpt] => 
            [post_status] => publish
            [comment_status] => closed
            [ping_status] => closed
            [post_password] => 
            [post_name] => salome-gogiashvili-dzalian-rom-ar-mezarebodes-mekhute-shvilsac-gavachendi
            [to_ping] => 
            [pinged] => 
            [post_modified] => 2017-04-20 13:46:56
            [post_modified_gmt] => 2017-04-20 09:46:56
            [post_content_filtered] => 
            [post_parent] => 0
            [guid] => http://fortuna.ge/?p=123921
            [menu_order] => 0
            [post_type] => post
            [post_mime_type] => 
            [comment_count] => 0
            [filter] => raw
        )

    [comment_count] => 0
    [current_comment] => -1
    [found_posts] => 69
    [max_num_pages] => 23
    [max_num_comment_pages] => 0
    [is_single] => 
    [is_preview] => 
    [is_page] => 
    [is_archive] => 1
    [is_date] => 
    [is_year] => 
    [is_month] => 
    [is_day] => 
    [is_time] => 
    [is_author] => 
    [is_category] => 
    [is_tag] => 1
    [is_tax] => 
    [is_search] => 
    [is_feed] => 
    [is_comment_feed] => 
    [is_trackback] => 
    [is_home] => 
    [is_404] => 
    [is_embed] => 
    [is_paged] => 
    [is_admin] => 
    [is_attachment] => 
    [is_singular] => 
    [is_robots] => 
    [is_posts_page] => 
    [is_post_type_archive] => 
    [query_vars_hash:WP_Query:private] => b105d248ab55bd686fbb9b6dcd1e5222
    [query_vars_changed:WP_Query:private] => 
    [thumbnails_cached] => 
    [stopwords:WP_Query:private] => 
    [compat_fields:WP_Query:private] => Array
        (
            [0] => query_vars_hash
            [1] => query_vars_changed
        )

    [compat_methods:WP_Query:private] => Array
        (
            [0] => init_query_flags
            [1] => parse_tax_query
        )

)

მსგავსი სიახლეები