ნანიკო ხაზარაძისა და ლილუ ნუცუბიძის დედა-შვილური იდილია – „ლილუ ჩემი ერთგვარი ცენზორია…“

პოპულარული

ნანიკო ხაზარაძისა და ლილუ ნუცუბიძის დედა-შვილური იდილია  – „ლილუ ჩემი ერთგვარი ცენზორია…“

ნანიკო ხაზარაძესა და მის შვილს, ლილუ ნუცუბიძეს, რომელიც უკვე დიდი გოგოა, „ტიფანი ბარში“ შევხვდით ფოტოსესიისა და ინტერვიუსთვის. ლილუს ამჟამად დედიკოსავით ვარცხნილობა აქვს, თუმცა ნანიკო ამბობს, რომ ეს მისმა ქალიშვილმა თავად გადაწყვიტა.

დედა-შვილს ძალიან საინტერესო ურთიერთობა აქვს, რაზეც სიამოვნებით გვესაუბრნენ.

ნანიკო, როგორი გოგო გაიზარდა შენი ლილუ?

დიდად არ შეცვლილა, უბრალოდ, ფიზიკურად გახდა დიდი. როგორც იყო, ისეთივე დარჩა – კეთილი, პასუხისმგებლიანი, მორჩილი…

ლილუ:

ყველაფერში – არა. მაგალითად, ოთახს არ ვალაგებ ხოლმე. კიდევ ზოგჯერ ვმეცადინეობდი, მაგრამ ხარისხიანად არა… კიდევ ჩემი ნაკლი ისაა, რომ ცოტას ვჭამ, არ მაძალებენ და რაც მიყვარს, იმას მაჭმევენ, მაგრამ მაშინ, როცა არ მშია.

ნანიკო:

რა ქნას, მეტი ნაკლი არ აქვს. მეცადინეობას რაც შეეხება, ახლა უკვე კარგად მეცადინეობს. ეს გამოსწორებულია, დალაგებასაც მოევლება. რაც შეეხება ჭამას, ეს თვითონ გადაწყვიტე, დიდი ხარ უკვე.

ვის ჰგავს ლილუ?

მამამისს ჰგავს საოცრად. ერთი რამ, რაც საერთო გვაქვს, ეს თვალებია. მართლა ძალიან ჰგავს.

ლილუ:

ბებიაჩემი ხანდახან ლევანიკოს მეძახის (იცინის).

ხასიათით ვის ჰგავხარ?

ხანდახან ძალიან ცუდი ხასიათი მაქვს. ასეთ დროს ან გამოუძინებელი ვარ, ან დაღლილი, ან მშიერი. ოღონდ მე ვერ ვხვდები, რომ მშიერი ვარ. როცა შევჭამ, ენერგიული ვხდები და კარგ ხასიათზე ვდგები.

ნანიკო, ბავშვობიდან გამოხატავდა ასეთ ხასიათს?

მართალია. როცა მშიერია, არ უნდა გაეკარო, ლომივით არის (იღიმის). ორ ლუკმას რომ აჭმევ, მართლაც კარგ ხასიათზე დგება. ბავშვობიდან ასეთი ხასიათი ჰქონდა და მართლა არაფერი შეცვლილა. ფიზიკურად გაიზარდა, გამოცდილება დაემატა, რითაც უფრო ჭკვიანურად აკეთებს რაღაცეებს, ფიქრობს…

ნანიკოს დეფიციტი ხომ არ არის შენს ცხოვრებაში, ლილუ?

არა, პირიქით. ყველაფერში მეხმარება, რჩევებს მაძლევს, ხანდახან ვკამათობთ. ზოგჯერ ხომ საჭიროა კამათი? განვიხილავთ იმას, რაც არ მოგვწონს და გვინდა, რომ გამოსწორდეს.

ნანიკო:

ლილუს ცხოვრების არც ერთ ეტაპზე არ ჰქონია ჩემი დეფიციტი. იმასაც უნდა ვუმადლოდე, რომ ასეთი გრაფიკი მაქვს. ჩემი სურვილია, რომ ლილუს არ აკლდეს ჩემი ყურადღება და არც აკლია. არ ვიცი, როგორ ვახერხებ. სურვილი თუ გაქვს, ყველაფერს მოახერხებ, ათასი საქმეც რომ გეყაროს თავზე…

მოგწონს, დედიკო რომ ეკრანზეა?

ლილუ:

ძალიან მომწონს. ზოგადად დედაში მომწონს ის, რომ თბილია, კომუნიკაბელურია, გახსნილია ჩემთან და ჩემი საუკეთესო მეგობარია. ზოგს დედასთან არ აქვს ასეთი კარგი ურთიერთობა, როგორც ჩვენ გვაქვს ერთმანეთთან.

ნანიკო:

ჩვენ შორის ტაბუდადებული თემები არ არსებობს. არც მე ვუმალავ არაფერს, რაც ჩემს ცხოვრებაში ხდება და არც ლილუ მიმალავს. საქმიანად განვიხილავთ, ვბჭობთ, ხშირად ვეკითხები რჩევებს. სხვათა შორის, ბევრი კარგი რჩევა მოუცია, რაც აქამდე არ ვიცოდი, რომ უნდა გამეკეთებინა. ეს მომხდარა პროფესიულ და პირად ცხოვრებასთან დაკავშირებით. სულ პატარა იყო, ბაღში რომ მივაკითხე. მისი ბაღელის დედა დავინახეთ. მითხრა, რა ლამაზიაო. მეც ვუპასუხე, სულ კარგად აცვია-მეთქი. თუ სულ კარგად აცვია და ასე მოგწონს, რატომ არ გითქვამს მისთვის არასდროსო… მაშინ მივხვდი, რომ არ გამოვხატავდი ჩემს მოწონებას და მეგონა, რომ ავტომატურად ყველა მიხვდებოდა, რაც ასე არ არის. იმ დღიდან დავიწყე დაკვირვება და კომპლიმენტების ხმამაღლა გამოხატვა. იმ დღიდან მოყოლებული ბევრ ადამიანს ვახარებ ჩემი კომპლიმენტებით. ლილუმ გამაკეთებინა ეს აღმოჩენა და მადლობა ამისთვის. პროფესიულ რჩევებსაც მაძლევს. მაგალითად, არ მოსწონს ჩემი პროფესია, იმიტომ, რომ ჟურნალისტები ხშირად ეკრანზე არ საუბრობენ იმას, რასაც მართლა ფიქრობენ. ეს არ ეხება ყველა გადაცემასა თუ წამყვანს, მაგრამ ძირითადად, წამყვანების მინუსია ის, რომ მათ უწევთ სულ სხვა საკითხებზე საუბარი და რეალურად სხვა რაღაცები აწუხებთ. მას მერე დავიწყე ამ თემაზე ფიქრიც, მიუხედავად იმისა, რომ ეკრანზე არასდროს ვიტყუები, ყოველ შემთხვევაში ვცდილობ. მას მერე უფრო მეტად ვუფიქრდები, რა უნდა ვთქვა და რა – არა. ასე რომ, ლილუ ჩემი ერთგვარი ცენზორია.

ლილუ:

მკითხეს, რა გინდა, გამოხვიდე, ალბათ, ჟურნალისტიო. მაშინ ვუპასუხე, რომ არ მსურს ჟურნალისტობა, უფრო მეტად მხატვრობა მინდა, რასაც მინდა, იმას დავხატავ და თავისუფალი ვიქნები-მეთქი, ჟურნალისტს კი აზრის ბოლომდე გამოთქმის საშუალება არ აქვს. მირჩევნია, ისეთი საქმიანობა მქონდეს, სადაც თავისუფალი ვიქნები.

კიდევ რა შედის შენს ინტერესებში?

ვცეკვავ, თანამედროვე ცეკვებზე დავდივარ.

დედიკო დადის სკოლის კრებებზე?

სკოლის კრებები არ გვაქვს. მოვიფიქრეთ ასეთი ფორმა, მიმაქვს რვეული, სადაც ვაწერინებ მასწავლებლებს ჩემს დახასიათებებს და მერე ნანიკო ნახულობს.

ერთნაირი ვარხნილობა რომ გაქვთ, ვინ მოიფიქრა?

ნანიკო:

ამას ჩემთან არანაირი კავშირი არ აქვს. ყველა მეკითხება, რა უქენი ბავშვსო. რამდენიმე კლასელმა გოგონამ მოიფიქრა და ერთად გადაიპარსეს თავები. დედა არაფერ შუაშია.

ლილუ:

ნანიკო სამსახურში იყო, გაუგრძელდა ჩაწერა. სახლში მივედი და დავურეკე ნანიკოს, 6 ლარი მაქვს და თმა უნდა გადავიპარსო-მეთქი. ნანიკო დამეთანხმა, ოღონდ მთხოვა, დავლოდებოდი. მოვიდა, ერთად წავედით სალონში და გადავიპარსე თავი.

ბიჭი თუ მოგწონს, ნანიკოს უყვები?

კი, ყველაფერს და ძალიან კარგ რჩევებს მაძლევს. მაგალითად, მირჩევს, რომ ძალიან აქტიური არ ვიყო და თვითონაც დააცადო რაღაცის გაკეთება. მეტი არ მახსენდება, მაგრამ მისი რჩევები გამომადგა.

მოკლედ, ძალიან იდილიური ურთიერთობა გაქვთ…

ნანიკო:

მე ვფიქრობ, რომ საუბრით ბევრი პრობლემის მოგვარებაა შესაძლებელი. მხოლოდ ჩემსა და ლილუზე არ მაქვს ლაპარაკი. ხშირად გვგონია, რომ რაღაცას რომ ვფიქრობთ, სხვამაც იცის და ასე არ არის.

აკრძალვები არ არის?

ლილუ:

აკრძალვები არა, მაგრამ ჩემი უსაფრთხოების გამო საღამოს სახლში უნდა ვიყო. ასევე არ შეიძლება სკოლის გაცდენა, ესეც ჩემ სასარგებლოდაა.

პროფესია უკვე არჩეული გქონია…

არა, ალბათ, ხატვა ჰობი იქნება და სხვა საქმიანობას ავირჩევ. ხატვა მიყვარს, მაგრამ მინდა, პრაქტიკული პროფესია მქონდეს.

ფულს ნანიკოს სთხოვ ხოლმე თუ თვითონ გაძლევს?

ხან ასეა, ხან – ისე. ბევრს თუ ვთხოვ და უმიზეზოდ, მაშინ არ მაძლევს.

ნანიკო, რა ღირებულებები ჩადე ლილუში, როგორი გოგო გინდა იყოს?

ძალიან ბევრი რამ თვითონ ლილუსგან ვისწავლე. ის ჩემთვის მთავარი ფიგურაა. მან შეკრა ყველაფერი, რაც აქამდე მქონდა. მან წინა პლანზე გამოიტანა ღირებულებები და მოათავსა ერთ ადგილას. ჩემი მთავარი მისიაა, ლილუმ დამოუკიდებლად ცხოვრება ისწავლოს. შეიძლება, ხვალ აგური დამეცეს თავში და ჩემ გარეშე მოუწიოს ცხოვრებამ. ლილუმ ისიც იცის, რომ მთავარი სიძლიერე ცოდნაა, როცა რაღაც კარგად იცი, არ დაიკარგები. მთავარია სწავლა და დამოუკიდებლად ცხოვრების უნარი.

ბევრი მშობელი აგროვებს თანხას, რომ სწავლაში დააბანდოს…

მისი სკოლა თავისთავად მოიცავს საზღვარგარეთ გამგზავრებას. ახლა მიდის საფრანგეთში ერთი თვით, შემდეგ მე-12 კლასს რომ დაასრულებს, ისევ გაემგზავრება. ახლა არ უნდა წასვლა, მაგრამ ვფიქრობ, მერე მოინდომებს.

ლილუ:

ფრანგული მესმის და ვწერ, მაგრამ მგონია, რომ ოჯახთან ურთიერთობა გამიჭირდება. თან, იქაურ სკოლაში სხვანაირი სისტემაა და მეშინია…

ერთად სამოგზაუროდ დადიხართ?

ვყოფილვართ, თურქეთში, გერმანიაში და შვეიცარიაში.

ნანიკო:

დიდი მილიონერის განცხადება გამოვიდა, მაგრამ ნამდვილად ნამყოფები ვართ. ჩემი მეგობრები ცხოვრობენ. ჟენევაში რომ ჩავედი, სადაც ჩემი მეგობარი ცხოვრობს, ერთ მშვენიერ დღეს ვკითხე, ხომ კარგია აქ-მეთქი და ვერ მიხვდა, რატომ იყო კარგი. დავავალე, მეორე დილას რომ გაიღვიძებდა, ჩემთვის ეთქვა სამი განსხვავება თბილისსა და ჟენევას შორის. ეს განსხვავებები კი იყო შემდეგი – რომ იქ სხვანაირი ბრენდის რძე იყიდება, სხვა ენაზე საუბრობენ და ბევრი ჩიტი დაფრინავს (იცინის). მივხვდი, რომ ლილუისთვის საქართველო იდეალური გარემოა, რადგან მან ვერ ნახა განსხვავება. მივხვდი, რომ არაჩვეულებრივ ქვეყანაში ვცხოვრობთ. შემდეგ ჯერზე უფრო მოეწონა.

ლილუ:

ბევრი ადგილი მოვინახულეთ, ერთხელ დავიკარგეთ და ცოტა გავერთე კიდეც. სუფთა ქალაქია, სიგარეტს არ ეწევა ბევრი და ეს ძალიან მომწონს. ჩუმი ხალხია, მუდო (იცინის). მე უფრო ხალისიანი და გიჟი ვარ, გართობის მოყვარული, იქ კი სულ ჩამოსტირით სახე და მოწყენილები არიან.

ნანიკო:

ესეც თქვენი ევროპა. გაუმარჯოს საქართველოს!..

ლილუ, აქ როგორ ერთობი?

მე და ჩემი მეგობრები ძალიან კარგად ვერთობით, ან ერთმანეთთან ვრჩებით, ან კაფეში მივდივართ.

ნანიკო, წლები რომ გავა და საზღვარგარეთ წავა სასწავლებლად, მონატრებას როგორ გაუმკლავდები?

მონატრება ეგოისტური გრძნობაა. თუკი რეალურად გიყვარს ადამიანი, რომელ ქვეყანაშიც უნდა იყოს, მისი ბედნიერება უნდა გაგიხარდეს. თან, ახლა ტექნოლოგიებია განვითარებული და შეგიძლია ნებისმიერ დროს დაუკავშირდე.

ლილუ:

შეიძლება ნიუ იორკში წავიდე, სადაც ლევანიკოა. 18 წლის რომ ვიქნები, „მწვანე ბარათი“ მექნება, რადგან მამაჩემს აქვს ეს ბარათი. შეიძლება, აქაც დავრჩე…

ნანიკო:

სადაც შენ უფრო მოგეწონება, შეგიძლია, იქ გაემგზავრო.

გადაღების ადგილი: „ტიფანი ბარი“

ფოტო: დათუნა აგასი

ნინო მურღულია

 

 

 

ექსკლუზივი /

|

17 მარტი, 2017

|
WP_Query Object
(
    [query] => Array
        (
            [post_type] => post
            [post_status] => publish
            [posts_per_page] => 3
            [orderby] => ASC
            [tax_query] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [field] => slug
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => naniko-khazaradze
                                    [1] => fortunas-fotosesia
                                    [2] => lilu-nucubidze
                                )

                        )

                )

            [post__not_in] => Array
                (
                    [0] => 115768
                )

        )

    [query_vars] => Array
        (
            [post_type] => post
            [post_status] => publish
            [posts_per_page] => 3
            [orderby] => ASC
            [tax_query] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [field] => slug
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => naniko-khazaradze
                                    [1] => fortunas-fotosesia
                                    [2] => lilu-nucubidze
                                )

                        )

                )

            [post__not_in] => Array
                (
                    [0] => 115768
                )

            [error] => 
            [m] => 
            [p] => 0
            [post_parent] => 
            [subpost] => 
            [subpost_id] => 
            [attachment] => 
            [attachment_id] => 0
            [name] => 
            [static] => 
            [pagename] => 
            [page_id] => 0
            [second] => 
            [minute] => 
            [hour] => 
            [day] => 0
            [monthnum] => 0
            [year] => 0
            [w] => 0
            [category_name] => 
            [tag] => 
            [cat] => 
            [tag_id] => 985
            [author] => 
            [author_name] => 
            [feed] => 
            [tb] => 
            [paged] => 0
            [meta_key] => 
            [meta_value] => 
            [preview] => 
            [s] => 
            [sentence] => 
            [title] => 
            [fields] => 
            [menu_order] => 
            [embed] => 
            [category__in] => Array
                (
                )

            [category__not_in] => Array
                (
                )

            [category__and] => Array
                (
                )

            [post__in] => Array
                (
                )

            [post_name__in] => Array
                (
                )

            [tag__in] => Array
                (
                )

            [tag__not_in] => Array
                (
                )

            [tag__and] => Array
                (
                )

            [tag_slug__in] => Array
                (
                )

            [tag_slug__and] => Array
                (
                )

            [post_parent__in] => Array
                (
                )

            [post_parent__not_in] => Array
                (
                )

            [author__in] => Array
                (
                )

            [author__not_in] => Array
                (
                )

            [ignore_sticky_posts] => 
            [suppress_filters] => 
            [cache_results] => 1
            [update_post_term_cache] => 1
            [lazy_load_term_meta] => 1
            [update_post_meta_cache] => 1
            [nopaging] => 
            [comments_per_page] => 50
            [no_found_rows] => 
            [order] => DESC
        )

    [tax_query] => WP_Tax_Query Object
        (
            [queries] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => naniko-khazaradze
                                    [1] => fortunas-fotosesia
                                    [2] => lilu-nucubidze
                                )

                            [field] => slug
                            [operator] => IN
                            [include_children] => 1
                        )

                )

            [relation] => AND
            [table_aliases:protected] => Array
                (
                    [0] => mob1n_term_relationships
                )

            [queried_terms] => Array
                (
                    [post_tag] => Array
                        (
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => naniko-khazaradze
                                    [1] => fortunas-fotosesia
                                    [2] => lilu-nucubidze
                                )

                            [field] => slug
                        )

                )

            [primary_table] => mob1n_posts
            [primary_id_column] => ID
        )

    [meta_query] => WP_Meta_Query Object
        (
            [queries] => Array
                (
                )

            [relation] => 
            [meta_table] => 
            [meta_id_column] => 
            [primary_table] => 
            [primary_id_column] => 
            [table_aliases:protected] => Array
                (
                )

            [clauses:protected] => Array
                (
                )

            [has_or_relation:protected] => 
        )

    [date_query] => 
    [request] => SELECT SQL_CALC_FOUND_ROWS  mob1n_posts.ID FROM mob1n_posts  LEFT JOIN mob1n_term_relationships ON (mob1n_posts.ID = mob1n_term_relationships.object_id) WHERE 1=1  AND mob1n_posts.ID NOT IN (115768) AND ( 
  mob1n_term_relationships.term_taxonomy_id IN (12121,13967,985)
) AND mob1n_posts.post_type = 'post' AND ((mob1n_posts.post_status = 'publish')) GROUP BY mob1n_posts.ID ORDER BY mob1n_posts.post_date DESC LIMIT 0, 3
    [posts] => Array
        (
            [0] => WP_Post Object
                (
                    [ID] => 233379
                    [post_author] => 23
                    [post_date] => 2018-04-17 17:25:06
                    [post_date_gmt] => 2018-04-17 13:25:06
                    [post_content] => ანი კავლელიშვილი „ბლექ სი არენას“ დირექტორად, დაახლოებით, ერთი წლის წინ დაინიშნა. ანი მანამდეც მუშაობდა შეკვეთილში მდებარე დარბაზში, სადაც ღონისძიებების ნაწილს ხელმძღვანელობდა.

2017 წელის სეზონი ქალი ხელმძღვანელის ხელში არენისთვის საკმაოდ საინტერესო და მრავალფეროვანი იყო. განსაკუთრებული გახლდათ 20 მაისს სეზონის გახსნაზე ჩატარებული ლეგენდარული როკჯგუფის „აეროსმიტის“ კონცერტი, რომლის მენეჯმენტმაც, საქართველოს დატოვების შემდეგ, „ბლექ სი არენას“ შესანიშნავ კოლექტივს მადლობა გადაუხადა მაღალი პროფესიონალიზმისთვის, თავად არენის შესაძლებლობებით კი ძალიან მოიხიბლა.

ახლახან ანი კავლელიშვილის გუნდს ანაკლიაში მუსიკალური ღონისძიებების მენეჯმენტიც დაავალეს. „ბლექ სი არენას“ დირექტორი მიიჩნევს, რომ ეს კიდევ ახალი და საინტერესო გამოწვევაა. ანაკლიაში „ბლექ სი არენას“ გუნდი საინტერესო რამდენიმე უიკენდს გეგმავს...

ანი კავლელიშვილი:

ამ პოზიციაზე გასულ წელს დავინიშნე და არაერთხელ ავღნიშნე, რომ უდიდესი გამოწვევა იყო. ნდობა, რომელიც გამომიცხადეს, უთუოდ უნდა გამემართლებინა. რთული სეზონი გავიარეთ, თუმცა ვფიქრობ, წარმატებით. დიდი შრომა გასწია ჩემმა გუნდმა და დამსახურებული არაერთი მადლობა მიიღო.

2018 წლის ზაფხულის დაგეგმვა გასული წლიდან დავიწყეთ. ამ ეტაპზეც მიმდინარეობს მოლაპარაკებების პროცესი, რომელიც ძალიან დიდ დროს მოითხოვს. უკვე ყველასთვის კარგად გახდა ცნობილი, რომ როცა ესაუბრები ვარსკვლავის მენეჯმენტ ჯგუფს, სანამ მათგან არ მიიღებ ნებართვას, არ შეგიძლია არტისტის სახელის გაჟღერება. პრიორიტეტი ისევ მაღალი ხარისხი და მრავალფეროვნებაა. ჩვენი წლევანელი პროგრამა საინტერესო და მაღალი დონის პროექტებითაა შედგენილი.

წელსაც დიდი ყურადღება მიექცევა ქართველ შემსრულებლებსა და ქართულ პროექტებს. ერთის მხრივ, ტურისტებს ვაცნობთ ქართულ კულტურასა და ესტრადას და მეორე მხრივ, ქართულ შოუბიზნესის განვითარებას მაქსიმალურად ვუწყობთ ხელს.  ვფიქრობთ, ამას ხელს უწყობს უცხოელ არტისტბთან კოლაბორაცია. წელსაც იქნება ამ მხრივ ძალიან საინტერესო ღონისძიებები.

„ბლექ სი არენა“ 2018 წლის სეზონი მაისში გაიხსნება და გპირდებით, რომ ეს დაუვიწყარი საღამო იქნება (იღიმის).



თქვენთვის, ალბათ, განსაკუთრებული იყო წინა წელს „აეროსმიტის“ დადებითი შეფასებები არენის მისამართით... 

საერთოდ, როცა „ბლექ სი არენაზეა“ საუბარი, ხშირად მომისმენია ასეთი კომენტარი, რა მარტივი სამსახური გაქვთო. დამერწმუნეთ, რომ ამ ძალიან სასიამოვნო და საინტერესო საქმეს უამრავი სირთულე, ბარიერი და ღელვა ახლავს. ნებისმიერ საქმეს თან ახლავს შეცდომებიც, თუმცა ჩვენ შემთხვევაში ეს შეცდომა შესაძლოა, მოხდეს 10 000 მაყურებლის წინაშე.  თუკი რომელიმე კომპანია შეცდომას უშვებს, ის შესაძლოა, საზოგადოებისთვის უხილავი დარჩეს, რაც ჩვენ შემთხვევაში, თითქმის შეუძლებელია. ჩვენი საქმე მოითხოვს საიუვილერო მუშაობას.

ჩვენ ორი მნიშვნელოვანი შემფასებელი გვყავს: ჩვენი მაყურებელი და არტისტები, ვინც გვსტუმრობს.

როცა ჩვენ წელს მოლაპარაკებები დავიწყეთ სხვადასხვა არტისტთან, წინ დაგხვდა ეს არაჩვეულებრივი რევიუები. არტისტის მენეჯერები და აგენტები უზიარებენ ერთმანეთს კარგ და ცუდ გამოცდილებასაც. ეს არის ძირითადი მომენტი, რის გამოც ჩვენ კიდევ უფრო მეტად ვართ დაინტერესებულნი, რომ „ბლექ სი არენა“ სათანადოდ იყოს წარმოჩენილი და საქმეს გვიმარტივებს.

„ბლექ სი არენა“ ძალიან საინტერესო ისტორია ახლა იწერება, ასე რომ, ყველა ნაბიჯი ზედმიწევნით მნიშვნელოვანია. ამ ხნის განმავლობაში მხოლოდ დადებითი შეფასებებით  მივიწევთ წინ. უცხოელები თუ ქართველები კომფორტულად მუშაობენ გუნდთან და შედეგიც არის. „აეროსმიტმა“ გამოსამშვიდობებლი ტურნეს 18 ქვეყნის  18 მუსიკალური არენა მოინახულა და ჩვენი საკონცერტო დარბაზით აღფრთოვანებული დარჩა.  მას „გასაოცარი“ უწოდეს და შავი ზღვის ბრილიანტად მოიხსენიეს. არენების უმრავლესობა სპორტული მიზნებისთვის შენდება და შემდეგ ცდილობენ, საკონცერტო წარმოდგენებს მოარგონ. „ბლექ სი არენა“  სწორედ მუსიკალური და თეატრალური წარმოდგენებისთვის არის აშენებული და ისეა დაგეგმარებული, რომ კიდევ უფრო მეტად გვიადვილებს ამ რთულ სამუშაოს.

ყველაზე დიდი მოტივაცია და ჯილდო კულისებს მიღმა მიღებული უამრავი მადლობა და კომპლიმენტია, რომელსაც ეს პროფესიონალების გუნდი ნამდვილად იმსახურებს.



დიდი არტისტები გვესტუმრებიან წელს?

რასაკვირველია. საერთოდ, ძალიან რთულია იმის განსაღვრა, ვინ არის დიდი არტისტი. არ არსებობს კონკრეტული საზომი, შეიძლება ვთქვათ, რამდენი ჯილდო აქვს აღებული ამა თუ იმ შესმრულებელსა თუ ჯგუფს, მაგრამ ეს მაინც ვერ განსაზღვრავს არტისტის მასშტაბს და ხშირად პირობითია ამით განსაზღვრაც. საზომი, ალბათ, ხალხის სიყვარულია, ზოგადად კი, ყველაფერი მაინც გემოვნებამდე მიდის. ჩვენთვის მნიშვნელოვანია, რომ არენის სცენა ლეგენდარულმა მუსიკოსებმა დაიკავონ. უკვე მესამე წელია, რაც „ჩექ ინ ჯორჯიას“ ფარგლებში საქართველოში ასეთი მასშტაბის არტისტებმა დაიწყეს ჩამოსვლა. დიდი ნაბიჯია გადადგმული „ჩექ ინ ჯორჯიას“ მიერ ამ მიმართულებით, რაც ძალიან მნიშვნელოვანია ქვეყნისთვის და ამ კუთხით ტურიზმის განვითარებისთვის. ვფიქრობთ, წინ კიდევ დიდი გზაა და მრავალი საინტერესო კონცერტი...

ჩვენ ბევრ დიდ არტისტს შევხვდებით, მაგრამ აქცენტს ლეგენდებზე ვაკეთებთ და ამ პრინციპმა აშკარად გაამართლა (იღიმის).

„ბლექ სი არენას“ წარმატებამ განაპირობა, ალბათ, რომ შენ და შენს გუნდს დაგევალათ ანაკლიაში მუსიკალური ღონისძიებების მოწყობა... 

ანაკლია კიდევ ერთი დიდი გამოწვევაა ჩემთვის და ჩემი გუნდისთვის. ეს ძალიან საინტერესო თემაა. „ბლექ სი არენამ“, გარდა იმ მიზნისა, რაც უკვე განახორციელა, კიდევ ერთი კარგი ფუნქცია შეასრულა, დაასაქმა უამრავი ადამიანი, საქართველოს გაუზარდა ამ სფეროს არაერთი პროფესიონალი, ფაქტობრივად, რეგიონში ამ მიმართულების ბევრი სპეციალისტია. ეს დააფასა კიდეც დღევანდელმა ხელისუფლებამ და ჩვენ მოგვცა საშუალება, მივიღოთ ანაკლიის საზაფხულო სეზონის მართვაში მონაწილეობა.

ჩვენ წელს მივდივართ ანაკლიაშიც. მჯერა, რომ ჩემი გუნდი მოახერხებს, ეს ზაფხული სამეგრელოსთვის საინტერესო გახადოს. რადგანაც ანაკლია პოზიცინიორებულია, როგორც ელექტრონული მუსიკის ფესტივალებისთვის სასურველი ნიშა, ჩვენ კი ამის ხელშეწყობას ვაპირებთ და ამ ნიშას აუცილებლად შევინარჩუნებთ, გვინდა გავაკეთოთ რამდენიმე უიქენდზე გათვლილი მუსიკალური საღამოების სეტი ელექტრონული მუსიკის მოყვარულებისთვის. მნიშვნელოვანია, რომ ეს ღონისძიებები ამ კურორტის გაცოცხლებაში მიიღებს მონაწილეობას, თავს მოუყრის ელექტრონული მუსიკის მოყვარულებს, რეგიონი მეტ ტურისტს უმასპინძლებს. თქვენ იცით, რამდენად მნიშვნელოვანია ანაკლია საქართველოსთვის თავისი გეოგრაფიით, მდებარეობით, ამიტომაც „ჩექ ინ ჯორჯიას“ ის არავითარ შემთხვევაში არ გამორჩებოდა თვალსაწიერიდან.

თუმცა ჩვენ წლევანდელ ზაფხულს ანაკლიაში გარდამავალ პერიოდს ვეძახით. ყველაზე მნიშვნელოვანი, რაც ბატონმა დიმიტრი ქუმსიშვილმა დააანონსა, არის მრავალწლიანი მხარდაჭერის პროგრამა. ჩვენ წელს უკვე დავიწყეთ მუშაობა ამ მხრივ და ვეძებთ ისეთ კომპანიებს, ჯგუფებსა და პრომოუტერებს, რომლებიც შემოიტანენ საინტერესო პროექტებს, სახელმწიფო კი ხანგრძლივი პერიოდით დაუდგება მხარში. ეს ფესტივალი უშუალოდ იქნება ანაკლიის კურორტისთვის და წარმატებით გაგრძელდება ამ მიმართულებით მსოფლიოს ბაზარზე ანაკლიის პოზიციონირება.

არ შეიძლება, რომ არ დაინახო ადგილობრივების მზადება და განწყობა, ამიტომ არ შეიძლებოდა, ანაკლია უყურადღებოდ დარჩენილიყო და ჩვენ ამისთვის მაქსიმუმს ვაკეთებთ.

რაც შეეხება არტნაწილს, აქ დაგვჭირდა პროფესიონალების ჩართულობა, ძალიან მნიშვნელოვანია სფეროს სპეციალისტების აზრი, ამიტომაც დავუძახეთ გამოცდილ ადამიანებს, მათგან შეიკრა ჯგუფი, ისინი მუშაობენ ამ საღამოების დაგეგმვაზე. ისინი გვერდით დაუდგნენ სახელმწიფოს და ასევე კურორტს, სადაც ეს ღონისძიებები გაიმართება. ვფიქრობ, ამდენი ადამიანის კეთილგანწყობა აუცილებლად გამოიღებს შედეგს.



როდის გახდება ცნობილი ანაკლიის ლაინაფი?

როგორც იცით, ამ ღონისძიებებს აქვს სპეციფიკა, დღეების დატვირთვა ნიშნავს, რომ გყავდეს უამრავი არტისტი, შეიძლება, სათვალავიც აგერიოს, იმდენი დიჯეი უნდა ჩამოვიდეს შენს ქვეყანაში და იმდენმა ქართველმა არტისტმა უნდა დაიკავოს სცენა. ვფიქრობ, ჩვენ მაისის ბოლოს გვექნება უკვე ზუსტი სურათი, მოლაპარაკებები თითქმის დასრულებულია და ლაინაფსაც ამ დროისთვის გამოვაცხადებთ.

ფოტო: დათუნა აგასი 

გადაღების ადგილი: სასტუმრო „ამბასადორი“



ნინო მურღულია

[gallery royalslider="1" ids="233392,233398,233394,233393,233395,233396,233397,233399,233400,233401,233402"]
                    [post_title] => ანი კავლელიშვილი „ბლექ სი არენას“ და ანაკლიაში დაგეგმილი პროექტის შესახებ
                    [post_excerpt] => 
                    [post_status] => publish
                    [comment_status] => closed
                    [ping_status] => closed
                    [post_password] => 
                    [post_name] => ani-kavlelishvili-bleq-si-arenas-da-anakliashi-dagegmili-proeqtis-shesakheb
                    [to_ping] => 
                    [pinged] => 
                    [post_modified] => 2018-04-17 17:56:37
                    [post_modified_gmt] => 2018-04-17 13:56:37
                    [post_content_filtered] => 
                    [post_parent] => 0
                    [guid] => http://fortuna.ge/?p=233379
                    [menu_order] => 0
                    [post_type] => post
                    [post_mime_type] => 
                    [comment_count] => 0
                    [filter] => raw
                )

            [1] => WP_Post Object
                (
                    [ID] => 230347
                    [post_author] => 23
                    [post_date] => 2018-04-05 17:22:04
                    [post_date_gmt] => 2018-04-05 13:22:04
                    [post_content] => თიკა ფაცაცია და აჩიკო სოლოღაშვილი „მხოლოდ ქართული“-ს ერთ-ერთი ოთახის წამყვანები გახდნენ. წყვილი მაშინ შეუერთდება მუსიკალური კონკურსის გუნდს, როდესაც „რუსთავი 2“-ზე შოუს ლაივები დაიწყება.

თიკა და აჩიკო ერთად მუშაობას მიჩვეულები არიან. „შუა დღეში“ თანაწამყვანები დიდი ხანია გახდნენ, წლების წინ კი, ერთმანეთთან პირველად, ერთ-ერთი არხის მუსიკალური შოუს წამყვანებად იმუშავეს, მანამდე ამავე კონკურსის გამარჯვებულებიც გახდნენ...

აჩიკო:

ლამის მთელი ცხოვრება დუეტი ვართ. ახლა მოგვეცა შანსი, მაყურებლის წინაშე გავაცოცხლოთ ჩვენი დუეტი, რომელიც პირველად ერთ-ერთი არხის პროექტზე შედგა, ჯერ მონაწილეობა მივიღეთ და გავიმარჯვეთ, შემდეგ კი წამყვანები გავხდით.

თიკა:

დედა, რა ნიჭიერი იყავი და ხარ. ხომ იცი, რომ მაშინაც ძალიან მიყვარდი და ახლაც ძალიან მიყვარხარ. გავიმარჯვეთ, როგორც მუსიკალურად, ასევე სამსახიობო მონაცემებით დაჯილდოვებულმა დუეტმა...  მაშინ აჩიკოს დამსახურებით მოვიგეთ.

მაშინდელ თიკასა და აჩიკოს და დღევანდელს რა განასხვავებს?

აჩიკო:

ზუსტად იგივენაირები ვიყავით, შესაძლოა, ცოტა ნაკლები ნაოჭით. მე ჩემს თავზე ვამბობ (იცინიან). თიკასთან ერთად მუშაობა სულ მიხარია. კი ვართ ახლაც ერთ გადაცემაში, მაგრამ ეს სხვა ფორმატია.

თიკა:

„შუა დღეში“ ყოფილ, ყოველდღიურ პრობლემატიკაზე, სოციალურ თემებზეა საუბარი, „მხოლოდ ქართულში“ კი სულ სხვა ღილაკს დავაჭერთ ხელს და განწყობაც სხვანაირი იქნება.



აჩიკო:

პრინციპში, განწყობა ჩვენ სულ კარგი გვაქვს, უბრალოდ, კიდევ სხვა ფერი ემატება ჩვენს შემოქმედებით ცხოვრებას.

მოგწონთ „მხოლოდ ქართული“?

კიდევ ერთხელ დავრწმუნდი, რომ ქართული სიმღერის კარგად შესრულება ძალიან რთულია. ბევრი კარგი მომღერალია, რომელსაც უჭირს ქართულის შესრულება. თუმცა რამდენიმე კონკუსანტის ხილვის შემდეგ ძალიან გამიხარდა და ვთქვი: „აი, თუ არა-მეთქი. მახარებს, რომ ზოგადად, გაჟღერდება ქართული სიმღერა, ისიც მიხარია, რომ იქნება წარმოდგენილი სხვადასხვა ჟანრის ქართული სიმღერა...

თიკა:

ეს არის ის, რასაც ყველაზე მეტი მაყურებელი ჰყავს. ყველაზე მეტად აქვთ მოსმენილი, სიამოვნება განცდილი, კონცერტზე თუ სხვაგან, როცა ქართულს გაიგონებ, მაინც შენია და ჟრუანტელი გივლის.

ჯერ პირველი სერია გავიდა და ძალიან ველოდებოდი, მაინტერესებდა, რა იქნებოდა ის ახალი და განსაკუთრებული, რასაც პროექტში მოვისმენდით... დღეს ისტორია იწყება „მხოლოდ ქართულის“. პირველი სერიიდან ავიკვიატე ერთი ძველი სიმღერა, რომელიც აქამდე არ მქონდა მოსმენილი.

როგორი იქნება თქვენი დატვირთვა ამ შოუში?

აჩიკო: 

ჩვენ წარმოვადგენთ ერთ-ერთ სადაზღვევო კომპანიას და მისი ოთახის წამყვანები ვიქნებით. ავეჯი დავდგით უკვე (იღიმის). ჩვენთან იქნება უამრავი სტუმარი, კი გვეტყობა, რომ სტუმართმოყვარეები ვართ.



თიკა:

ჩვენთან იქნებიან ძალიან პატივსაცემი ადამიანები მუსიკალური სფეროდან, კომპოზიტორები, ისინი, ვინც ქმნის ქართულს, რითაც ვამაყობთ, გვემღერება და ვზრდით ჩვენს შვილებს. საამაყოა, რომ ყოველ ორშაბათს ამ ადამიანებთან მექნება ურთიერთობა.

ორივე მღერით და ცეკვავთ, ოთახში იქნება ცეკვა-თამაში?

აჩიკო:

არც სიმღერა გვაკლია და არც ცეკვა, არც მოგვაკლდება... თუმცა ტურებს შევუსაბამებთ. გააჩნია, როგორი ტური იქნება იმ დღეს. ჯერ არაფერი დაგვიგეგმავს.

თქვენი პარტნიორობა უფრო სასიამოვნოა იმიტომ, რომ მეგობრები ხართ

რა თქმა უნდა, თუმცა არა მხოლოდ ამიტომ. პარტნიორობა ჩემთვის უცხო არ არის, თეატრში პარტნიორზე ბევრი რამ არის დამოკიდებული და ვიცი ამის ფასი. კიდევ უფრო მეტად ვაფასებ პარტნიორობის შეგრძნებას. ჩემთვის თიკა არის საუკეთესო პარტნიორი, მეგობარი და დედა. კიდევ ერთხელ დიდი მადლობა ამ პროექტს, რომ მასთან ერთად მომიწევს ყოფნა.

თიკა:

აჩო, დიდი მადლობა, გული ძალიან ამიჩუყდა (იღიმის). არჩილის ფაქტორი იყო ერთ-ერთი, რის გამოც პროექტში მონაწილეობას დავთანხმდი. ვიცი, როგორიცაა და ისეთ რაღაცებს მოიგონებს, რაც ყველას მოეწონება.

არასდროს გიჩხუბიათ?

ერთი კერძი არ გავუკეთე და მაშინ მეჩხუბა. არამ ამას ჩხუბსაც ვერ დავარქმევთ, უბრალოდ, ეწყინა.

აჩიკო:

არ გამიკეთა ქათამი მაიონეზში. ხომ წარმოგიდგენიათ, როგორი ხელი ექნება თიკა ფაცაციას, სასწაულს აკეთებს. ჩვენი თავისუფალი დრო ვერ ემთხვევა ერთმანეთს.



თიკა:

საქმე ისაა, რომ ჯანსაღ კვებაზე ვარ გადასული და მაიონეზს აღარ ვიყენებ (იღიმის).

მოკლედ, არაფერზე კამათობთ.

აჩიკო:

ყოველთვის ვუზიარებდით ერთმანეთს მოსაზრებებს და კონსენსუსამდე მივდიოდით. არასდროს გვიკამათია.

თიკა:

სულ ხელს ვუმართავთ ერთმანეთს, სამსახურს მიღმაც, რჩევა იქნება ეს, კონსულტაცია თუ სხვა სახის დახმარება, მაგალითად, ტანსაცმლის გაცვლას. ისე კარგად დგას ქუსლზე (იცინის).

აჩიკო:

ჩემი პროფესიიდან გამომდინარე, ხშირად მჭირდება ხოლმე თიკას გარდერობში შეხედვა. არასდროს დანანებია ჩემთვის არაფერი (იღიმის).

პროექტს რომ დავუბრუნდეთ, რას ელოდებით მისგან?

ქართული სიმღერის პოპულარიზაციას. ასევე დარწმუნებული ვარ, რომ კომპოზიტორებისთვის იქნება მოტივაცია, ბევრი კარგი ქართული სიმღერა შეიქმნას, ძველიც ისევ გაჟღერდეს...

თიკა:

მე ველოდები აღმოჩენებს, ქართული სიმღერების თანამედროვე ხედვებს, რაც ახალგაზრდებს თან მოჰყვებათ და ფავორიტებს, რომლებსაც ვიპოვით კონკურსანტებს შორის. ერთ გამოსვლას, ადამიანს ბევრი რამის დატოვება შეუძლია, ის, რაც შესაძლოა, სხვებისთვის მნიშვნელოვანი გახდეს. ველოდებით ბევრ ასეთ ნაპერწკალს, რომელსაც „მხოლოდ ქართული“, დარწმუნებული ვარ, აუცილებლად იპოვის!..

ფოტო: დათუნა აგასი 

გადაღების ადგილი: „სტრადა“



ნინო მურღულია

[gallery royalslider="1" ids="230360,230357,230367,230358,230359,230361,230362,230368,230363,230370,230364,230369,230365,230366"]
                    [post_title] => „მხოლოდ ქართულის“ წამყვანების წყვილი - როდის სთხოვს აჩიკო სოლოღაშვილი თიკა ფაცაციას ტანსაცმელს
                    [post_excerpt] => 
                    [post_status] => publish
                    [comment_status] => closed
                    [ping_status] => closed
                    [post_password] => 
                    [post_name] => mkholod-qartulis-wamyvanebis-wyvili-rodis-stkhovs-achiko-sologhashvili-tika-facacias-tansacmels
                    [to_ping] => 
                    [pinged] => 
                    [post_modified] => 2018-04-05 17:22:04
                    [post_modified_gmt] => 2018-04-05 13:22:04
                    [post_content_filtered] => 
                    [post_parent] => 0
                    [guid] => http://fortuna.ge/?p=230347
                    [menu_order] => 0
                    [post_type] => post
                    [post_mime_type] => 
                    [comment_count] => 0
                    [filter] => raw
                )

            [2] => WP_Post Object
                (
                    [ID] => 229408
                    [post_author] => 23
                    [post_date] => 2018-04-03 14:43:30
                    [post_date_gmt] => 2018-04-03 10:43:30
                    [post_content] => მაია ასათიანს „რუსთავი 2“-ში ვესტუმრეთ, იქ მცირე ხნის წინ თავის საყვარელ საქმეს დაუბრუნდა და ეკრანსაც, საიდანაც ყოველ კვირა ესალმება მაყურებელს. ქალიშვილის გარდაცვალების შემდეგ ტელეწამყვანმა მაყურებელი არ მიატოვა და არც მაყურებელს მიუტოვებია ის... იყო პაუზა წინა წელს, რა თქმა უნდა და იყო მცირე, ორკვირიანი პაუზა ახლაც, თებერვალში, როცა მაიას, ნუცას გარდაცვალების წლისთავზე, ისევ მოუხდა მოგონებებთან შეჭიდება...

როგორც თავად ამბობს, ნუცას იმქვეყნად წასლის შემდეგ მეორედ დაიბადა და ცხოვრებას თავიდან სწავლობს. გაყიდა ბინა, სადაც შვილთან ერთად ცხოვრობდა და ახლა ნაქირავებ სახლში ახალი ბინის რემონტს ელოდება, ცხენზე ჯირითს სწავლობს და ცურავს მაშინ, როცა „პროფილთან“ დაკავშირებულ საქმეებს არ აგვარებს ტელევიზიაში. აქ მას მეორე ოჯახი ელოდება, მეგობრები, რომლებმაც უახლოეს ადამიანებთან ერთად, პირადი ტრაგედია გადაატანინეს.

მაიასთან ინტერვიუ fortuna.ge-მ ქსკლუზიურად ჩაწერა.

ბანალური, მაგრამ ამ შემთხვევაში, აქტუალური კითხვით დავიწყებ შენთან საუბარს - ახლა როგორ ხარ?

მაია ასათიანი: 

ძალიან დიდი მადლობა მინდა ვუთხრა მაყურებელს და ყველა იმ ადამიანს, ვინც მგულშემატკივრობდა და დაინტერესდა ჩემი მდგომარეობით. დღის განმავლობაში მომდიოდა უამრავი წერილი სრულიად უცნობი ადამიანებისგან.

23 თებერვალს, ნუცას გარდაცვალებიდან ერთი წელი გავიდა. მიუხედავად იმისა, რომ სულ ვცდილობ, მაგრად ვიდგე და ჩემი ჭირი არ გამოვიტანო გარეთ, ზოგადად, კომპლექსი გამიჩნდა... არ მინდა, ადამიანებისთვის ჩემი მწუხარება გადამდები იყოს, ამიტომ ვცდილობ, მყარად ვიდგე და ვიყო პოზიტიური.

როდესაც წლისთავი მოახლოვდა, ამ დღეების თავიდან გადატანა რთული აღმოჩნდა. მქონდა განცდა, რომ ყოველი წამი, როცა ნუცა მიდიოდა, დამიბრუნდა... შემექმნა მცირე ჯანმრთელობის მცირე პრობლემაც, ეს ტრავმა უკვალოდ არსად მიდის, გულზე მქონდა პრობლემა, ამიტომ უკეთესი იქნებოდა, ცოტა ხანს პაუზა ამეღო. ეს ერთკვირიანი მონაკვეთი მჭირდებოდა იმისთვის, რომ ჩემი შვილი მარტოს მეგლოვა.

დიდი მადლობა მინდა ვუთხრა იმ ადამიანებს, ვინც გაიგო ჩემი მწუხარება და მადლობა მათ, ვისაც ესმის ჩემი გლოვაც და ჩემი ამ ცხოვრებაში დაბრუნებაც. რეალურად, ჩემი სიმყარე ამ ადამიანების დამსახურებაც არის, ეს არ გახლავთ ლიტონი და მოგონილი სიტყვები. ძალიან მამხნევებდა იმ დედების მაგალითები, რომლებსაც ჩემი მსგავსი ამბავი აქვთ. ბევრი გავიცანი ჩემი ტრაგედიის შემდეგ და ბევრ რამეს სხვანაირად შევხედე. მეუბნებოდნენ, რომ პირველი წელი იქნებოდა ყველაზე რთული, შემდეგ კი ყველაფერი მეორედ იქნებოდა და მართლაც ასეა...

ის, რომ საქმეს მალე დავუბრუნდი, ამანაც გადამრჩინა.

როგორ ვარ სულიერად? ამ კითხვაზე რთულია პასუხის გაცემა. როგორ შეიძლება, სრულყოფილად კარგად იყოს შვილმკვდარი ქალი?!. თუმცა ფიზიკურად კარგად ვარ, ვმუშაობ მეორე პროექტზე, რომელიც მალე გავა „რუსთავი 2“-ის ეთერში, ქალებისთვის განკუთვნილი გასართობი გადაცემაა...



ძალიან კარგი სამეგობრო წრე გყავს სამსახურში, რომლებთან ერთადაც მუშაობ. კარგად გახსოვს, რთულ პერიოდში ვინ იყო შენ გვერდით და ვინ არ იყო?

ცხოვრება ძალიან რთულია. ჩემს მდგომარეობაში მყოფ ადამიანს შეიძლება, ეჭვი შეეპაროს, რამდენად სამართლიანია სამყარო. ბევრი ცუდი რამ ხდება, ბევრი სიბინძურე. ჩემი პროფესია გულისხმობს იმასაც, რომ ხედავდე ძალიან მძიმე რაღაცებს, სიბინძურეს... ამ დღეებმა და ადამიანებმა, რომლებიც ჩემ გვერდით არიან, მაჩვენეს, რომ დედამიწას სიყვარული ატრიალებს, როგორც ჩემი საყვარელი მწერალი ამბობს... მეც სიყვარულმა გადამარჩინა. გადამარჩინა დედამ, რომლის უსაზღვრო სიყვარულის გამო დავდექი ფეხზე და დავრჩი ცხოვრებაში, ჩემი დების თავგანწირვამ, რომელთაც არ უნდოდათ, თვალებჩამქრალი ვენახე და გადამარჩინეს მეგობრებმა. მაშინ, როცა უუნარო ვიყავი, ქმედითები იყვნენ ჩემი მეგობრები და აკეთებდნენ ყველაფერს იმისთვის, რომ მე ცხოვრება გამხარებოდა. ხშირად ვსვამდი შეკითხვას, დადგება დღე, როცა გათენება გამიხარდება-მეთქი? ვერ ვიტყვი, რომ ახლა გათენება ისე მიხარია, როგორც წლების წინ, მაგრამ ჩემთვის თენდება და მე არ ვარ მარტო, ვარ სულ სიყვარულით გარემოცული, რაც დიდი ბედნიერებაა. ეს არ არის უბრალოდ ნათქვამი სიტყვები, რომ გიპასუხოთ. ის, რომ ფეხზე ვდგავარ და უბედურების ასეთ დიდ ტალღას ვუმკლავდები, სიყვარულის დამსახურებაა, რომელიც მართლაც არსებობს, მიუხედავად იმისა, რომ ძალიან რთულ დროს ვცხოვრობთ.

მკიცხავდნენ და მლანძღავდნენ, რაც ჩემთვის უცხო არ არის. რაც აქტიურად ვჩანვარ, მას მერე სულ იყო სიშავის ტალღა ჩემ მიმართ, მაგრამ სიყვარული, სითბო და ადამიანური ფასეულობები, არის ის, რაც მაძლებინებს და მყარად მაყენებს ფეხზე. ათასჯერ უფრო მეტია პოზიტიური და სითბოთი სავსე წერილი. აღმოვაჩინე, რომ დედამისი ზურგზე აღარ არსებობს თემა, რომელიც ტკივილს მომაყენებს, სიტყვა, რომელიც მატკენს, ქმედება, რომელიც მეტკინება, რადგან აღარ მტკივა და ვერ მეტკინება. რეალურად მოვკვდი და თავიდან დავიბადე. მე ვნახე, რა არის სიკვდილი... ერთხელ უკვე გარდავიცვალე და სიკვდილის აღარ მეშინია!..

ახლა ჰარმონიაში ვარ საკუთარ თავთან. ვიცი, რომ მაქვს ეს ტვირთი და ის ცხოვრების ბოლომდე უნდა ვატარო. სიცოცხლის ბოლოც არ არის საშიში, რადგან იქ ჩემი ცხოვრების მთავარი შეხვედრა მელოდება.

რთული და ძნელია, რა თქმა უნდა, ადვილი არ არის, მაგრამ ასეთი ბედი მერგო.



ერთი დღით ცხოვრობ თუ გეგმავ ცხოვრებას?

ერთი დღით არ ვცხოვრობ, უბრალოდ, ვცდილობ, ის გათენდეს, დაღამდეს და არ ვიყო უფუნქციო. ჩემი სამსახურიც არ მაძლევს საშუალებას, რომ  უფუნქციო ვიყო და დეპრესიული... პატარა პრობლემების დროსაც არ შემეძლო და ახლაც არ შემიძლია. სულ მიკვირს იმ ადამიანებს, ვინც ლოგინში წევს და ცუდადაა. მთელი ამ პერიოდის განმავლობაში, რაც ტრაგედია შემემთხვა, რასაკვირველია, მქონდა რთული დღეებიც, მაგრამ არ მქონია შემთხვევა, როცა ოთახში ვიყავი ჩაკეტილი და არავისთან მინდოდა კონტაქტი. ვიცოდი, რომ რთული იქნებოდა, მაგრამ პირველი, რაც გავაკეთე, გარეთ გამოვედი. თავზეც მეფარა შავი ნაჭერი, გავუგე ყველა სხვა თავშებურულ ქალს, სამყაროს ემალები, გინდა, პატარა და შეუმჩნეველი იყო... ის მოვიხსენი და 40 დღის შემდეგ, შავიც გავიხადე. სხვათა შორის, შავი ჩემთვის ერთგვარი უნიფორმა იყო, შავის გარდა ტანსაცმელი არ მქონია... მაქვს განცდა, რომ ჩემი შვილი მიყურებს და არ მინდა, მნახოს დაცემული, სევდიანი, მოუვლელი და სუსტი.  მინდა, ხედავდეს, რომ ღირსეულად გადამაქვს უმისობა. მინდა ვიყო ისეთი, როგორიც ნუცას ვუყვარდი, სულ ამბობდა, რომ მისთვის მაგალითი ვიყავი და ნუცას მაგალითი არ უნდა დაეცეს...

ნუცას სიკვდილი ჩემთვის ერთგვარი წყალგამყოფივით არის. ის სხვა ცხოვრებაა და ეს სხვა. ჩემმა ახალმა ცხოვრებამ მაჩვენა, რომ არიან ადამიანები, ვისაც ძალიან უნდოდა, დაცემული ვენახე. მახსოვს ადამიანები, რომლებიც გაოცებას ვერ მალავდნენ, როცა დავბრუნდი. ადამიანების გარკვეულ კატეგორიას ეგონა, რომ დავეცემოდი და ძალიან მითანაგრძნობდნენ ამ დაცემაში... აღმოვაჩინე, რომ უბედური და დავრდომილი შესაძლოა, უფრო მეტისთვის იყო სასურველი, ვიდრე ფეხზე მყარად მდგომი. დაცემა ადვილია, ფეხზე დგომაა ძნელი და სანამ მე ცოცხალი ვარ, სანამ არ მივსულვარ ჩემს შვილთან, არ მინდა, ვიყო დაცემული და ვინმემ თქვას, რომ ნუცას დედა დაეცა, არ დავეცემი...

გეგმებზე მკითხე და გეგმები სულ მაქვს. შარშან, ნუცას გარდაცვალების შემდეგ მთავარი გეგმა იყო, გადავრჩენილიყავი და დავრჩენილიყავი სიცოცხლეში... და ასეც მოხდა.  სახლში, სადაც მე და ჩემი შვილი ვცხოვრობდით, გაჩერება ძალიან გამიჭირდა. შევიცვალე საცხოვრებელი და ახლა ვარ ნაქირავებ ბინაში. ავიღე კრედიტი და ვიყიდე ახალი ბინა. ახლა რემონტის ბოლო სტადიაში ვარ. თითქოს, ამით ჩემს ახალ სიცოცხლეს ვიწყებ. 40 წლის ასაკში დავიწყე ახალი ცხოვრება და პირველ ნაბიჯებს ვდგამ.

ვიცი, რომ მკითხავ პირადზე და ამაზე პასუხი არ მაქვს. პირადი ყოველთვის მქონდა, მაგრამ არასდროს მივიჩნევდი, რომ ამაზე ხმამაღლა უნდა მესაუბრა, რადგან პირადს ისედაც ვნებს, როცა წყვილში ცნობილი ქალია... არ მახსენდება პერიოდი, როცა მარტო ვიყავი. ჩემს ცხოვრებაში ყოველთვის არსებობდა მამაკაცი, რომლის გვერდითაც თავს კარგად ვგრძნობდი.

ხშირად მისვამენ კითხვას, გავაჩენ თუ არა ბავშვს. ძალიან უხერხულად ვგრძნობ ხოლმე თავს ამ შეკითხვის დროს, რადგან ეს პირადი და მტკივნეული თემაა. ამ ეტაპზე იმდენად ვარ ჩემი ტრაგედიით მოცული, რომ ამას არ ვაპირებ, მიუხედავად იმისა, რომ შემიძლია. ამ ეტაპზე არ ვარ მზად დედობისთვის. არ უნდა გააჩინო შვილი იმიტომ, რომ ტრაგედია გაგიქარწყლდეს... გარდაცვლილი შვილის სახელზე არ უნდა გააჩინო შვილი, რომ შენს ცხოვრებას აზრი შესძინო. ერთმა ჩემმა მეგობარმა, ქეთი ლომსაძემ მითხრა, არ მყავს შვილი, მაგრამ ჩემს ცხოვრებას აზრი აქვსო... აღმოვაჩინე, რომ შეიძლება, ცხოვრებას აზრი ჰქონდეს... ახლა შვილის გაჩენა ძალიან ეგოისტური ნაბიჯი  იქნებოდა ჩემი მხრიდან...



მაია, პროფესიული თვალსაზრისით გადაფასება არ მომხდარა ამ ყველაფრის შემდეგ? არ გიფიქრია, რომ დრო დადგა, რაღაც სხვა აკეთო?

არა. ჩემი საქმე ძალიან მიყვარს. ამ სფეროში 15 წლიდან ვარ. არ ვიცი სხვანაირი ცხოვრება და არც ის ვიცი, სხვა რა უნდა ვაკეთო. როცა პარიზი-თბილისის რეისი დაეშვა თბილისის აეროპორტში და ჩამოვასვენე ჩემი შვილი, ტრაპიდან რომ ფეხი ჩამოვდგი, დავინახე ყველა ის ადამიანი, ვისაც ჩემი სფეროდან რაიმე შეხება ჰქონდა ან არ ჰქონდა... მთელი ჩემი დიდი ოჯახი, სახელად ტელევიზია, გლოვობდა ჩემთან ერთად... მე, ალბათ, აქ შემერევა ჭაღარა, ოღონდ მაყურებელი გონებრივად დაბერებულს არ მნახავს. ესეც მაქვს გადაწყვეტილი, ჯერ კადრიდან წავალ და მერე, თუკი ვიცოცხლე ამდენი ხანი, ნელ-ნელა მოვიფიქრებ, როგორ წავიდე ტელევიზიიდან საერთოდ...

სიბერის ცოტა მეშინია, არ მინდა, მიუსაფარი მოხუცი ვიყო. ბევრ ადამიანს ვხედავ ახლა, ვისაც ჩემნაირი აქტიური ცხოვრება ჰქონდა და ახლა მოწყალებას ითხოვს. შვილი არ მყავს და ამიტომაც, ბოლო დროს მეფიქრება, რა იქნება სიბერისას, მაგრამ ვიცი, რა იქნება სიბერემდე - ტელევიზია!.. როცა არაქმედითუნარიანი ვიქნები, წავალ...

როცა ეკრანზე ბრუნდებოდი, ბევრს ეგონა, რომ მძიმე თემებს გააკეთებდი... 

მაყურებელს გაუკვირდა, რომ მძიმე თემით კი დავიწყეთ, მაგრამ მერე აღარ გვქონია. მე მაქვს ტრაგედია, მაგრამ ეს იმას არ ნიშნავს, რომ სამ მილიონ ადამიანს ჩემი პირადი უბედურება თავს მოვახვიო. ისე ყოფნა უფრო იოლია, როცა შენს ემოციებს აძლევ გასაქანს, თავზე გაქვს წაკრული და პირველივე კითხვაზე იწყებ ვიშვიშს, რა ცუდად ხარ...

„პროფილი“ ყოველთვის მაყურებლის დაკვეთას ითვალისწინებს. ამ სეზონზე ოჯახურ ფასეულობებზე აქცენტის გაკეთება გადავწყვიტეთ. მაყურებელს მოენატრა ადამიანური სითბო და სიტკბო. „პროფილის“ თემები ხშირად იცვლება, უბრალოდ, სამმილიონიან ქვეყანაში ბაზარი არის ისეთი, როგორიც არის... ათი წელი გადაცემა სატელევიზიო ბაზარზე ვერ გაძლებს, თუკი მას არ ჰყავს დიდი მაყურებელი.

შარშან, როცა ნუცას სიკვდილის შემდეგ ეთერში დავბრუნდი, ორთვიანი პაუზა მქონდა... ჩემს თავს ვუთხარი, მიუხედავად ყველაფრისა, რაც დაგემართა, თუ შეძლებ, რომ ისევ პირველ ადგილზე გახვიდე-მეთქი... წლის რეიტინგს ვგულისხმობ. ჩემ თავს ეს მიზანი დავუსახე. მანამდე 9 წელი ყოველთვის ვიყავი პირველ ადგილზე წლის რეიტინგში. დეკემბრის ბოლოს, როცა რეიტინგი მოვიდა, ჩემ თავს ვუთხარი, ყოჩაღ-მეთქი, რადგან პირველზე გავედით და ეს ჩემთვის ნიშანი იყო...

ზოგადად, ჩემს თავს ვუსახავ ხოლმე ამოცანებს. ახლა დავისახე მიზანი, რომ დავიწყო ახალი ცხოვრება და გადავიდე ახალ სახლში.



შენი ყოველდღიურობა როგორია? ახლა ძალიან კარგ ფორმაში ხარ... 

შეიძლება, ზოგმა თქვას, რომ მას შემდეგ, რაც დამემართა, არ უნდა მოვუარო თავს, მაგრამ ვფიქრობ, ვალდებული ვარ, თავს მოვუარო, რადგან მიყურებს უამრავი ადამიანი და ვარ ეკრანზე.

ვიკვებები ჯანსაღად, რაც დრომ გამომიმუშავა, დილას ყოველთვის ვსაუზმობ. ჩემი ტრაგედიის მერე, სამწუხაროდ, ხორცს ვეღარ ვჭამ, მხოლოდ ქათმის ხორცს, ისიც იშვიათად. უფრო მეტად შემიყვარდა ბოსტნეული, რძის პროდუქტები. ბევრად უკეთესად ვარ, როცა ასე ვიკვებები. თუკი ვინმეს მოსწონს, როგორ გამოვიყურები, ეს წყლის დამსახურებაცაა, რადგან აქტიურად ვსვამ. ასევე ყოველდღე ვცურავ კილომეტრს და გარდა ამისა, ცხენით ჯირითსაც ვსწავლობ, რაც ძალიან მინდოდა და ახლა მოვახერხე...

შარშან, მაისის მერე, დავუბრუნდი ამ რეჟიმს. ცურვა ისაა, რაც მაცოცხლებს და მასულდგმულებს, პროფესიულად ვცურავ. როგორი დაღლილიც უნდა ვიყო, მივდივარ აუზზე და მერე ვბრუნდები სახლში.

მყავს ორი ძაღლი, ერთი ნუცას ჰასკი და მეორე პატარა მალტეზი. თუკი ძალიან დაღლილი არ ვარ, ჩემი დღის რეჟიმში შედის მათი გასეირნება, რაც ძალიან მსიამოვნებს.

მთელი ცხოვრება მქონდა სიგამხდრის პრობლემა. გენეტიკურადაც თხელი ვარ და მუშაობისას სულ მავიწყდებოდა ჭამა. დამჭირდა ვიტამინების დახმარება, რომ ცოტა მომემატა წონაში. უფრო კარგად ვგრძნობ თავს ცოტა მომატებული, ახლა ვცდილობ, არ დავიკლო ან არ მოვიმატო. მაყურებელიც მწერს, რომ ასეთ ფორმაში უფრო მოვწონვარ.

ხშირად მწერდნენ, თმა გაიზარდეო. დავუბრუნე ჩემი ბავშვობის ვარცხნილობა. ჩემთვის საძულველი ვარცხნილობა იყო გადაწეული თმით სიარული. მაყურებელმა მომწერა, რომ გადაწეული თმა ძალიან მიხდება და მადლობა მას, რადგან მეც მომწონს ჩემი თავი ამ ვარცხნილობით.

შენს სამოსზეც იყო საუბარი... 

წლებია, მე და ავთანდილი ვმუშაობთ ერთად. გადაცემის სამოსს ვარჩევთ ისე, როგორც მაშინ, ნუცა რომ ცოცხალი იყო. ცოცხალი ვაკეთებ გადაცემას და ეკრანზეც ისე უნდა მეცვას, როგორც ცოცხალს. ძალიან ბევრი შავი კაბა მაქვს გარდერობში, მაგრამ, როგორც ავთო ხუმრობს ხოლმე, სულ მგონია, რომ შავი კაბა არ მაქვს. ახლაც პატარა შავ კაბას ვიკერავ გადაცემისთვის... შეგვაქვს ხოლმე მრავალფეროვნებაც. მახსოვს, მითქმა-მოთქმა ჩემს ჩაცმულობასთან დაკავშირებით. ჩვენი საზოგადოების ნაწილი მიიჩნევს, რომ უბედურებაში მყოფი ქალი მიცვალებულივით უნდა გამოიყურებოდეს. ჩვენი სარწმუნოების მიხედვით, 40 დღის შემდეგ გლოვა უნდა დამთავრდეს, რადგან თუკი სულის უკვდავების გვჯერა, მაშინ რაღას ვგლოვობთ? ზოგადად, სამოსი რომ გლოვის ნიშანი იყოს, მთელი ცხოვრება ეკრანზეც და მის გარეთაც შავი მეცვა და არაფერს ვგლოვობდი... ასე რომ, თუ გარეთ გაზაფხულია, იყოს გაზაფხული...

ფოტო: დათუნა აგასი

ნინო მურღულია

[gallery royalslider="1" ids="229435,229429,229433,229431,229426,229432,229428,229427,229430,229434"]
                    [post_title] => მაია ასათიანის მეორე სიცოცხლე - „სახლში, სადაც მე და ჩემი შვილი ვცხოვრობდით, გაჩერება ძალიან გამიჭირდა...“
                    [post_excerpt] => 
                    [post_status] => publish
                    [comment_status] => closed
                    [ping_status] => closed
                    [post_password] => 
                    [post_name] => maia-asatianis-meore-sicockhle-sakhlshi-sadac-me-da-chemi-shvili-vckhovrobdit-gachereba-dzalian-gamichirda
                    [to_ping] => 
                    [pinged] => 
                    [post_modified] => 2018-04-03 15:19:49
                    [post_modified_gmt] => 2018-04-03 11:19:49
                    [post_content_filtered] => 
                    [post_parent] => 0
                    [guid] => http://fortuna.ge/?p=229408
                    [menu_order] => 0
                    [post_type] => post
                    [post_mime_type] => 
                    [comment_count] => 0
                    [filter] => raw
                )

        )

    [post_count] => 3
    [current_post] => -1
    [in_the_loop] => 
    [post] => WP_Post Object
        (
            [ID] => 233379
            [post_author] => 23
            [post_date] => 2018-04-17 17:25:06
            [post_date_gmt] => 2018-04-17 13:25:06
            [post_content] => ანი კავლელიშვილი „ბლექ სი არენას“ დირექტორად, დაახლოებით, ერთი წლის წინ დაინიშნა. ანი მანამდეც მუშაობდა შეკვეთილში მდებარე დარბაზში, სადაც ღონისძიებების ნაწილს ხელმძღვანელობდა.

2017 წელის სეზონი ქალი ხელმძღვანელის ხელში არენისთვის საკმაოდ საინტერესო და მრავალფეროვანი იყო. განსაკუთრებული გახლდათ 20 მაისს სეზონის გახსნაზე ჩატარებული ლეგენდარული როკჯგუფის „აეროსმიტის“ კონცერტი, რომლის მენეჯმენტმაც, საქართველოს დატოვების შემდეგ, „ბლექ სი არენას“ შესანიშნავ კოლექტივს მადლობა გადაუხადა მაღალი პროფესიონალიზმისთვის, თავად არენის შესაძლებლობებით კი ძალიან მოიხიბლა.

ახლახან ანი კავლელიშვილის გუნდს ანაკლიაში მუსიკალური ღონისძიებების მენეჯმენტიც დაავალეს. „ბლექ სი არენას“ დირექტორი მიიჩნევს, რომ ეს კიდევ ახალი და საინტერესო გამოწვევაა. ანაკლიაში „ბლექ სი არენას“ გუნდი საინტერესო რამდენიმე უიკენდს გეგმავს...

ანი კავლელიშვილი:

ამ პოზიციაზე გასულ წელს დავინიშნე და არაერთხელ ავღნიშნე, რომ უდიდესი გამოწვევა იყო. ნდობა, რომელიც გამომიცხადეს, უთუოდ უნდა გამემართლებინა. რთული სეზონი გავიარეთ, თუმცა ვფიქრობ, წარმატებით. დიდი შრომა გასწია ჩემმა გუნდმა და დამსახურებული არაერთი მადლობა მიიღო.

2018 წლის ზაფხულის დაგეგმვა გასული წლიდან დავიწყეთ. ამ ეტაპზეც მიმდინარეობს მოლაპარაკებების პროცესი, რომელიც ძალიან დიდ დროს მოითხოვს. უკვე ყველასთვის კარგად გახდა ცნობილი, რომ როცა ესაუბრები ვარსკვლავის მენეჯმენტ ჯგუფს, სანამ მათგან არ მიიღებ ნებართვას, არ შეგიძლია არტისტის სახელის გაჟღერება. პრიორიტეტი ისევ მაღალი ხარისხი და მრავალფეროვნებაა. ჩვენი წლევანელი პროგრამა საინტერესო და მაღალი დონის პროექტებითაა შედგენილი.

წელსაც დიდი ყურადღება მიექცევა ქართველ შემსრულებლებსა და ქართულ პროექტებს. ერთის მხრივ, ტურისტებს ვაცნობთ ქართულ კულტურასა და ესტრადას და მეორე მხრივ, ქართულ შოუბიზნესის განვითარებას მაქსიმალურად ვუწყობთ ხელს.  ვფიქრობთ, ამას ხელს უწყობს უცხოელ არტისტბთან კოლაბორაცია. წელსაც იქნება ამ მხრივ ძალიან საინტერესო ღონისძიებები.

„ბლექ სი არენა“ 2018 წლის სეზონი მაისში გაიხსნება და გპირდებით, რომ ეს დაუვიწყარი საღამო იქნება (იღიმის).



თქვენთვის, ალბათ, განსაკუთრებული იყო წინა წელს „აეროსმიტის“ დადებითი შეფასებები არენის მისამართით... 

საერთოდ, როცა „ბლექ სი არენაზეა“ საუბარი, ხშირად მომისმენია ასეთი კომენტარი, რა მარტივი სამსახური გაქვთო. დამერწმუნეთ, რომ ამ ძალიან სასიამოვნო და საინტერესო საქმეს უამრავი სირთულე, ბარიერი და ღელვა ახლავს. ნებისმიერ საქმეს თან ახლავს შეცდომებიც, თუმცა ჩვენ შემთხვევაში ეს შეცდომა შესაძლოა, მოხდეს 10 000 მაყურებლის წინაშე.  თუკი რომელიმე კომპანია შეცდომას უშვებს, ის შესაძლოა, საზოგადოებისთვის უხილავი დარჩეს, რაც ჩვენ შემთხვევაში, თითქმის შეუძლებელია. ჩვენი საქმე მოითხოვს საიუვილერო მუშაობას.

ჩვენ ორი მნიშვნელოვანი შემფასებელი გვყავს: ჩვენი მაყურებელი და არტისტები, ვინც გვსტუმრობს.

როცა ჩვენ წელს მოლაპარაკებები დავიწყეთ სხვადასხვა არტისტთან, წინ დაგხვდა ეს არაჩვეულებრივი რევიუები. არტისტის მენეჯერები და აგენტები უზიარებენ ერთმანეთს კარგ და ცუდ გამოცდილებასაც. ეს არის ძირითადი მომენტი, რის გამოც ჩვენ კიდევ უფრო მეტად ვართ დაინტერესებულნი, რომ „ბლექ სი არენა“ სათანადოდ იყოს წარმოჩენილი და საქმეს გვიმარტივებს.

„ბლექ სი არენა“ ძალიან საინტერესო ისტორია ახლა იწერება, ასე რომ, ყველა ნაბიჯი ზედმიწევნით მნიშვნელოვანია. ამ ხნის განმავლობაში მხოლოდ დადებითი შეფასებებით  მივიწევთ წინ. უცხოელები თუ ქართველები კომფორტულად მუშაობენ გუნდთან და შედეგიც არის. „აეროსმიტმა“ გამოსამშვიდობებლი ტურნეს 18 ქვეყნის  18 მუსიკალური არენა მოინახულა და ჩვენი საკონცერტო დარბაზით აღფრთოვანებული დარჩა.  მას „გასაოცარი“ უწოდეს და შავი ზღვის ბრილიანტად მოიხსენიეს. არენების უმრავლესობა სპორტული მიზნებისთვის შენდება და შემდეგ ცდილობენ, საკონცერტო წარმოდგენებს მოარგონ. „ბლექ სი არენა“  სწორედ მუსიკალური და თეატრალური წარმოდგენებისთვის არის აშენებული და ისეა დაგეგმარებული, რომ კიდევ უფრო მეტად გვიადვილებს ამ რთულ სამუშაოს.

ყველაზე დიდი მოტივაცია და ჯილდო კულისებს მიღმა მიღებული უამრავი მადლობა და კომპლიმენტია, რომელსაც ეს პროფესიონალების გუნდი ნამდვილად იმსახურებს.



დიდი არტისტები გვესტუმრებიან წელს?

რასაკვირველია. საერთოდ, ძალიან რთულია იმის განსაღვრა, ვინ არის დიდი არტისტი. არ არსებობს კონკრეტული საზომი, შეიძლება ვთქვათ, რამდენი ჯილდო აქვს აღებული ამა თუ იმ შესმრულებელსა თუ ჯგუფს, მაგრამ ეს მაინც ვერ განსაზღვრავს არტისტის მასშტაბს და ხშირად პირობითია ამით განსაზღვრაც. საზომი, ალბათ, ხალხის სიყვარულია, ზოგადად კი, ყველაფერი მაინც გემოვნებამდე მიდის. ჩვენთვის მნიშვნელოვანია, რომ არენის სცენა ლეგენდარულმა მუსიკოსებმა დაიკავონ. უკვე მესამე წელია, რაც „ჩექ ინ ჯორჯიას“ ფარგლებში საქართველოში ასეთი მასშტაბის არტისტებმა დაიწყეს ჩამოსვლა. დიდი ნაბიჯია გადადგმული „ჩექ ინ ჯორჯიას“ მიერ ამ მიმართულებით, რაც ძალიან მნიშვნელოვანია ქვეყნისთვის და ამ კუთხით ტურიზმის განვითარებისთვის. ვფიქრობთ, წინ კიდევ დიდი გზაა და მრავალი საინტერესო კონცერტი...

ჩვენ ბევრ დიდ არტისტს შევხვდებით, მაგრამ აქცენტს ლეგენდებზე ვაკეთებთ და ამ პრინციპმა აშკარად გაამართლა (იღიმის).

„ბლექ სი არენას“ წარმატებამ განაპირობა, ალბათ, რომ შენ და შენს გუნდს დაგევალათ ანაკლიაში მუსიკალური ღონისძიებების მოწყობა... 

ანაკლია კიდევ ერთი დიდი გამოწვევაა ჩემთვის და ჩემი გუნდისთვის. ეს ძალიან საინტერესო თემაა. „ბლექ სი არენამ“, გარდა იმ მიზნისა, რაც უკვე განახორციელა, კიდევ ერთი კარგი ფუნქცია შეასრულა, დაასაქმა უამრავი ადამიანი, საქართველოს გაუზარდა ამ სფეროს არაერთი პროფესიონალი, ფაქტობრივად, რეგიონში ამ მიმართულების ბევრი სპეციალისტია. ეს დააფასა კიდეც დღევანდელმა ხელისუფლებამ და ჩვენ მოგვცა საშუალება, მივიღოთ ანაკლიის საზაფხულო სეზონის მართვაში მონაწილეობა.

ჩვენ წელს მივდივართ ანაკლიაშიც. მჯერა, რომ ჩემი გუნდი მოახერხებს, ეს ზაფხული სამეგრელოსთვის საინტერესო გახადოს. რადგანაც ანაკლია პოზიცინიორებულია, როგორც ელექტრონული მუსიკის ფესტივალებისთვის სასურველი ნიშა, ჩვენ კი ამის ხელშეწყობას ვაპირებთ და ამ ნიშას აუცილებლად შევინარჩუნებთ, გვინდა გავაკეთოთ რამდენიმე უიქენდზე გათვლილი მუსიკალური საღამოების სეტი ელექტრონული მუსიკის მოყვარულებისთვის. მნიშვნელოვანია, რომ ეს ღონისძიებები ამ კურორტის გაცოცხლებაში მიიღებს მონაწილეობას, თავს მოუყრის ელექტრონული მუსიკის მოყვარულებს, რეგიონი მეტ ტურისტს უმასპინძლებს. თქვენ იცით, რამდენად მნიშვნელოვანია ანაკლია საქართველოსთვის თავისი გეოგრაფიით, მდებარეობით, ამიტომაც „ჩექ ინ ჯორჯიას“ ის არავითარ შემთხვევაში არ გამორჩებოდა თვალსაწიერიდან.

თუმცა ჩვენ წლევანდელ ზაფხულს ანაკლიაში გარდამავალ პერიოდს ვეძახით. ყველაზე მნიშვნელოვანი, რაც ბატონმა დიმიტრი ქუმსიშვილმა დააანონსა, არის მრავალწლიანი მხარდაჭერის პროგრამა. ჩვენ წელს უკვე დავიწყეთ მუშაობა ამ მხრივ და ვეძებთ ისეთ კომპანიებს, ჯგუფებსა და პრომოუტერებს, რომლებიც შემოიტანენ საინტერესო პროექტებს, სახელმწიფო კი ხანგრძლივი პერიოდით დაუდგება მხარში. ეს ფესტივალი უშუალოდ იქნება ანაკლიის კურორტისთვის და წარმატებით გაგრძელდება ამ მიმართულებით მსოფლიოს ბაზარზე ანაკლიის პოზიციონირება.

არ შეიძლება, რომ არ დაინახო ადგილობრივების მზადება და განწყობა, ამიტომ არ შეიძლებოდა, ანაკლია უყურადღებოდ დარჩენილიყო და ჩვენ ამისთვის მაქსიმუმს ვაკეთებთ.

რაც შეეხება არტნაწილს, აქ დაგვჭირდა პროფესიონალების ჩართულობა, ძალიან მნიშვნელოვანია სფეროს სპეციალისტების აზრი, ამიტომაც დავუძახეთ გამოცდილ ადამიანებს, მათგან შეიკრა ჯგუფი, ისინი მუშაობენ ამ საღამოების დაგეგმვაზე. ისინი გვერდით დაუდგნენ სახელმწიფოს და ასევე კურორტს, სადაც ეს ღონისძიებები გაიმართება. ვფიქრობ, ამდენი ადამიანის კეთილგანწყობა აუცილებლად გამოიღებს შედეგს.



როდის გახდება ცნობილი ანაკლიის ლაინაფი?

როგორც იცით, ამ ღონისძიებებს აქვს სპეციფიკა, დღეების დატვირთვა ნიშნავს, რომ გყავდეს უამრავი არტისტი, შეიძლება, სათვალავიც აგერიოს, იმდენი დიჯეი უნდა ჩამოვიდეს შენს ქვეყანაში და იმდენმა ქართველმა არტისტმა უნდა დაიკავოს სცენა. ვფიქრობ, ჩვენ მაისის ბოლოს გვექნება უკვე ზუსტი სურათი, მოლაპარაკებები თითქმის დასრულებულია და ლაინაფსაც ამ დროისთვის გამოვაცხადებთ.

ფოტო: დათუნა აგასი 

გადაღების ადგილი: სასტუმრო „ამბასადორი“



ნინო მურღულია

[gallery royalslider="1" ids="233392,233398,233394,233393,233395,233396,233397,233399,233400,233401,233402"]
            [post_title] => ანი კავლელიშვილი „ბლექ სი არენას“ და ანაკლიაში დაგეგმილი პროექტის შესახებ
            [post_excerpt] => 
            [post_status] => publish
            [comment_status] => closed
            [ping_status] => closed
            [post_password] => 
            [post_name] => ani-kavlelishvili-bleq-si-arenas-da-anakliashi-dagegmili-proeqtis-shesakheb
            [to_ping] => 
            [pinged] => 
            [post_modified] => 2018-04-17 17:56:37
            [post_modified_gmt] => 2018-04-17 13:56:37
            [post_content_filtered] => 
            [post_parent] => 0
            [guid] => http://fortuna.ge/?p=233379
            [menu_order] => 0
            [post_type] => post
            [post_mime_type] => 
            [comment_count] => 0
            [filter] => raw
        )

    [comment_count] => 0
    [current_comment] => -1
    [found_posts] => 105
    [max_num_pages] => 35
    [max_num_comment_pages] => 0
    [is_single] => 
    [is_preview] => 
    [is_page] => 
    [is_archive] => 1
    [is_date] => 
    [is_year] => 
    [is_month] => 
    [is_day] => 
    [is_time] => 
    [is_author] => 
    [is_category] => 
    [is_tag] => 1
    [is_tax] => 
    [is_search] => 
    [is_feed] => 
    [is_comment_feed] => 
    [is_trackback] => 
    [is_home] => 
    [is_404] => 
    [is_embed] => 
    [is_paged] => 
    [is_admin] => 
    [is_attachment] => 
    [is_singular] => 
    [is_robots] => 
    [is_posts_page] => 
    [is_post_type_archive] => 
    [query_vars_hash:WP_Query:private] => b105d248ab55bd686fbb9b6dcd1e5222
    [query_vars_changed:WP_Query:private] => 
    [thumbnails_cached] => 
    [stopwords:WP_Query:private] => 
    [compat_fields:WP_Query:private] => Array
        (
            [0] => query_vars_hash
            [1] => query_vars_changed
        )

    [compat_methods:WP_Query:private] => Array
        (
            [0] => init_query_flags
            [1] => parse_tax_query
        )

)

მსგავსი სიახლეები