ნანიკო ხაზარაძისა და ლილუ ნუცუბიძის დედა-შვილური იდილია – „ლილუ ჩემი ერთგვარი ცენზორია…“

პოპულარული

ნანიკო ხაზარაძისა და ლილუ ნუცუბიძის დედა-შვილური იდილია  – „ლილუ ჩემი ერთგვარი ცენზორია…“

ნანიკო ხაზარაძესა და მის შვილს, ლილუ ნუცუბიძეს, რომელიც უკვე დიდი გოგოა, „ტიფანი ბარში“ შევხვდით ფოტოსესიისა და ინტერვიუსთვის. ლილუს ამჟამად დედიკოსავით ვარცხნილობა აქვს, თუმცა ნანიკო ამბობს, რომ ეს მისმა ქალიშვილმა თავად გადაწყვიტა.

დედა-შვილს ძალიან საინტერესო ურთიერთობა აქვს, რაზეც სიამოვნებით გვესაუბრნენ.

ნანიკო, როგორი გოგო გაიზარდა შენი ლილუ?

დიდად არ შეცვლილა, უბრალოდ, ფიზიკურად გახდა დიდი. როგორც იყო, ისეთივე დარჩა – კეთილი, პასუხისმგებლიანი, მორჩილი…

ლილუ:

ყველაფერში – არა. მაგალითად, ოთახს არ ვალაგებ ხოლმე. კიდევ ზოგჯერ ვმეცადინეობდი, მაგრამ ხარისხიანად არა… კიდევ ჩემი ნაკლი ისაა, რომ ცოტას ვჭამ, არ მაძალებენ და რაც მიყვარს, იმას მაჭმევენ, მაგრამ მაშინ, როცა არ მშია.

ნანიკო:

რა ქნას, მეტი ნაკლი არ აქვს. მეცადინეობას რაც შეეხება, ახლა უკვე კარგად მეცადინეობს. ეს გამოსწორებულია, დალაგებასაც მოევლება. რაც შეეხება ჭამას, ეს თვითონ გადაწყვიტე, დიდი ხარ უკვე.

ვის ჰგავს ლილუ?

მამამისს ჰგავს საოცრად. ერთი რამ, რაც საერთო გვაქვს, ეს თვალებია. მართლა ძალიან ჰგავს.

ლილუ:

ბებიაჩემი ხანდახან ლევანიკოს მეძახის (იცინის).

ხასიათით ვის ჰგავხარ?

ხანდახან ძალიან ცუდი ხასიათი მაქვს. ასეთ დროს ან გამოუძინებელი ვარ, ან დაღლილი, ან მშიერი. ოღონდ მე ვერ ვხვდები, რომ მშიერი ვარ. როცა შევჭამ, ენერგიული ვხდები და კარგ ხასიათზე ვდგები.

ნანიკო, ბავშვობიდან გამოხატავდა ასეთ ხასიათს?

მართალია. როცა მშიერია, არ უნდა გაეკარო, ლომივით არის (იღიმის). ორ ლუკმას რომ აჭმევ, მართლაც კარგ ხასიათზე დგება. ბავშვობიდან ასეთი ხასიათი ჰქონდა და მართლა არაფერი შეცვლილა. ფიზიკურად გაიზარდა, გამოცდილება დაემატა, რითაც უფრო ჭკვიანურად აკეთებს რაღაცეებს, ფიქრობს…

ნანიკოს დეფიციტი ხომ არ არის შენს ცხოვრებაში, ლილუ?

არა, პირიქით. ყველაფერში მეხმარება, რჩევებს მაძლევს, ხანდახან ვკამათობთ. ზოგჯერ ხომ საჭიროა კამათი? განვიხილავთ იმას, რაც არ მოგვწონს და გვინდა, რომ გამოსწორდეს.

ნანიკო:

ლილუს ცხოვრების არც ერთ ეტაპზე არ ჰქონია ჩემი დეფიციტი. იმასაც უნდა ვუმადლოდე, რომ ასეთი გრაფიკი მაქვს. ჩემი სურვილია, რომ ლილუს არ აკლდეს ჩემი ყურადღება და არც აკლია. არ ვიცი, როგორ ვახერხებ. სურვილი თუ გაქვს, ყველაფერს მოახერხებ, ათასი საქმეც რომ გეყაროს თავზე…

მოგწონს, დედიკო რომ ეკრანზეა?

ლილუ:

ძალიან მომწონს. ზოგადად დედაში მომწონს ის, რომ თბილია, კომუნიკაბელურია, გახსნილია ჩემთან და ჩემი საუკეთესო მეგობარია. ზოგს დედასთან არ აქვს ასეთი კარგი ურთიერთობა, როგორც ჩვენ გვაქვს ერთმანეთთან.

ნანიკო:

ჩვენ შორის ტაბუდადებული თემები არ არსებობს. არც მე ვუმალავ არაფერს, რაც ჩემს ცხოვრებაში ხდება და არც ლილუ მიმალავს. საქმიანად განვიხილავთ, ვბჭობთ, ხშირად ვეკითხები რჩევებს. სხვათა შორის, ბევრი კარგი რჩევა მოუცია, რაც აქამდე არ ვიცოდი, რომ უნდა გამეკეთებინა. ეს მომხდარა პროფესიულ და პირად ცხოვრებასთან დაკავშირებით. სულ პატარა იყო, ბაღში რომ მივაკითხე. მისი ბაღელის დედა დავინახეთ. მითხრა, რა ლამაზიაო. მეც ვუპასუხე, სულ კარგად აცვია-მეთქი. თუ სულ კარგად აცვია და ასე მოგწონს, რატომ არ გითქვამს მისთვის არასდროსო… მაშინ მივხვდი, რომ არ გამოვხატავდი ჩემს მოწონებას და მეგონა, რომ ავტომატურად ყველა მიხვდებოდა, რაც ასე არ არის. იმ დღიდან დავიწყე დაკვირვება და კომპლიმენტების ხმამაღლა გამოხატვა. იმ დღიდან მოყოლებული ბევრ ადამიანს ვახარებ ჩემი კომპლიმენტებით. ლილუმ გამაკეთებინა ეს აღმოჩენა და მადლობა ამისთვის. პროფესიულ რჩევებსაც მაძლევს. მაგალითად, არ მოსწონს ჩემი პროფესია, იმიტომ, რომ ჟურნალისტები ხშირად ეკრანზე არ საუბრობენ იმას, რასაც მართლა ფიქრობენ. ეს არ ეხება ყველა გადაცემასა თუ წამყვანს, მაგრამ ძირითადად, წამყვანების მინუსია ის, რომ მათ უწევთ სულ სხვა საკითხებზე საუბარი და რეალურად სხვა რაღაცები აწუხებთ. მას მერე დავიწყე ამ თემაზე ფიქრიც, მიუხედავად იმისა, რომ ეკრანზე არასდროს ვიტყუები, ყოველ შემთხვევაში ვცდილობ. მას მერე უფრო მეტად ვუფიქრდები, რა უნდა ვთქვა და რა – არა. ასე რომ, ლილუ ჩემი ერთგვარი ცენზორია.

ლილუ:

მკითხეს, რა გინდა, გამოხვიდე, ალბათ, ჟურნალისტიო. მაშინ ვუპასუხე, რომ არ მსურს ჟურნალისტობა, უფრო მეტად მხატვრობა მინდა, რასაც მინდა, იმას დავხატავ და თავისუფალი ვიქნები-მეთქი, ჟურნალისტს კი აზრის ბოლომდე გამოთქმის საშუალება არ აქვს. მირჩევნია, ისეთი საქმიანობა მქონდეს, სადაც თავისუფალი ვიქნები.

კიდევ რა შედის შენს ინტერესებში?

ვცეკვავ, თანამედროვე ცეკვებზე დავდივარ.

დედიკო დადის სკოლის კრებებზე?

სკოლის კრებები არ გვაქვს. მოვიფიქრეთ ასეთი ფორმა, მიმაქვს რვეული, სადაც ვაწერინებ მასწავლებლებს ჩემს დახასიათებებს და მერე ნანიკო ნახულობს.

ერთნაირი ვარხნილობა რომ გაქვთ, ვინ მოიფიქრა?

ნანიკო:

ამას ჩემთან არანაირი კავშირი არ აქვს. ყველა მეკითხება, რა უქენი ბავშვსო. რამდენიმე კლასელმა გოგონამ მოიფიქრა და ერთად გადაიპარსეს თავები. დედა არაფერ შუაშია.

ლილუ:

ნანიკო სამსახურში იყო, გაუგრძელდა ჩაწერა. სახლში მივედი და დავურეკე ნანიკოს, 6 ლარი მაქვს და თმა უნდა გადავიპარსო-მეთქი. ნანიკო დამეთანხმა, ოღონდ მთხოვა, დავლოდებოდი. მოვიდა, ერთად წავედით სალონში და გადავიპარსე თავი.

ბიჭი თუ მოგწონს, ნანიკოს უყვები?

კი, ყველაფერს და ძალიან კარგ რჩევებს მაძლევს. მაგალითად, მირჩევს, რომ ძალიან აქტიური არ ვიყო და თვითონაც დააცადო რაღაცის გაკეთება. მეტი არ მახსენდება, მაგრამ მისი რჩევები გამომადგა.

მოკლედ, ძალიან იდილიური ურთიერთობა გაქვთ…

ნანიკო:

მე ვფიქრობ, რომ საუბრით ბევრი პრობლემის მოგვარებაა შესაძლებელი. მხოლოდ ჩემსა და ლილუზე არ მაქვს ლაპარაკი. ხშირად გვგონია, რომ რაღაცას რომ ვფიქრობთ, სხვამაც იცის და ასე არ არის.

აკრძალვები არ არის?

ლილუ:

აკრძალვები არა, მაგრამ ჩემი უსაფრთხოების გამო საღამოს სახლში უნდა ვიყო. ასევე არ შეიძლება სკოლის გაცდენა, ესეც ჩემ სასარგებლოდაა.

პროფესია უკვე არჩეული გქონია…

არა, ალბათ, ხატვა ჰობი იქნება და სხვა საქმიანობას ავირჩევ. ხატვა მიყვარს, მაგრამ მინდა, პრაქტიკული პროფესია მქონდეს.

ფულს ნანიკოს სთხოვ ხოლმე თუ თვითონ გაძლევს?

ხან ასეა, ხან – ისე. ბევრს თუ ვთხოვ და უმიზეზოდ, მაშინ არ მაძლევს.

ნანიკო, რა ღირებულებები ჩადე ლილუში, როგორი გოგო გინდა იყოს?

ძალიან ბევრი რამ თვითონ ლილუსგან ვისწავლე. ის ჩემთვის მთავარი ფიგურაა. მან შეკრა ყველაფერი, რაც აქამდე მქონდა. მან წინა პლანზე გამოიტანა ღირებულებები და მოათავსა ერთ ადგილას. ჩემი მთავარი მისიაა, ლილუმ დამოუკიდებლად ცხოვრება ისწავლოს. შეიძლება, ხვალ აგური დამეცეს თავში და ჩემ გარეშე მოუწიოს ცხოვრებამ. ლილუმ ისიც იცის, რომ მთავარი სიძლიერე ცოდნაა, როცა რაღაც კარგად იცი, არ დაიკარგები. მთავარია სწავლა და დამოუკიდებლად ცხოვრების უნარი.

ბევრი მშობელი აგროვებს თანხას, რომ სწავლაში დააბანდოს…

მისი სკოლა თავისთავად მოიცავს საზღვარგარეთ გამგზავრებას. ახლა მიდის საფრანგეთში ერთი თვით, შემდეგ მე-12 კლასს რომ დაასრულებს, ისევ გაემგზავრება. ახლა არ უნდა წასვლა, მაგრამ ვფიქრობ, მერე მოინდომებს.

ლილუ:

ფრანგული მესმის და ვწერ, მაგრამ მგონია, რომ ოჯახთან ურთიერთობა გამიჭირდება. თან, იქაურ სკოლაში სხვანაირი სისტემაა და მეშინია…

ერთად სამოგზაუროდ დადიხართ?

ვყოფილვართ, თურქეთში, გერმანიაში და შვეიცარიაში.

ნანიკო:

დიდი მილიონერის განცხადება გამოვიდა, მაგრამ ნამდვილად ნამყოფები ვართ. ჩემი მეგობრები ცხოვრობენ. ჟენევაში რომ ჩავედი, სადაც ჩემი მეგობარი ცხოვრობს, ერთ მშვენიერ დღეს ვკითხე, ხომ კარგია აქ-მეთქი და ვერ მიხვდა, რატომ იყო კარგი. დავავალე, მეორე დილას რომ გაიღვიძებდა, ჩემთვის ეთქვა სამი განსხვავება თბილისსა და ჟენევას შორის. ეს განსხვავებები კი იყო შემდეგი – რომ იქ სხვანაირი ბრენდის რძე იყიდება, სხვა ენაზე საუბრობენ და ბევრი ჩიტი დაფრინავს (იცინის). მივხვდი, რომ ლილუისთვის საქართველო იდეალური გარემოა, რადგან მან ვერ ნახა განსხვავება. მივხვდი, რომ არაჩვეულებრივ ქვეყანაში ვცხოვრობთ. შემდეგ ჯერზე უფრო მოეწონა.

ლილუ:

ბევრი ადგილი მოვინახულეთ, ერთხელ დავიკარგეთ და ცოტა გავერთე კიდეც. სუფთა ქალაქია, სიგარეტს არ ეწევა ბევრი და ეს ძალიან მომწონს. ჩუმი ხალხია, მუდო (იცინის). მე უფრო ხალისიანი და გიჟი ვარ, გართობის მოყვარული, იქ კი სულ ჩამოსტირით სახე და მოწყენილები არიან.

ნანიკო:

ესეც თქვენი ევროპა. გაუმარჯოს საქართველოს!..

ლილუ, აქ როგორ ერთობი?

მე და ჩემი მეგობრები ძალიან კარგად ვერთობით, ან ერთმანეთთან ვრჩებით, ან კაფეში მივდივართ.

ნანიკო, წლები რომ გავა და საზღვარგარეთ წავა სასწავლებლად, მონატრებას როგორ გაუმკლავდები?

მონატრება ეგოისტური გრძნობაა. თუკი რეალურად გიყვარს ადამიანი, რომელ ქვეყანაშიც უნდა იყოს, მისი ბედნიერება უნდა გაგიხარდეს. თან, ახლა ტექნოლოგიებია განვითარებული და შეგიძლია ნებისმიერ დროს დაუკავშირდე.

ლილუ:

შეიძლება ნიუ იორკში წავიდე, სადაც ლევანიკოა. 18 წლის რომ ვიქნები, „მწვანე ბარათი“ მექნება, რადგან მამაჩემს აქვს ეს ბარათი. შეიძლება, აქაც დავრჩე…

ნანიკო:

სადაც შენ უფრო მოგეწონება, შეგიძლია, იქ გაემგზავრო.

გადაღების ადგილი: „ტიფანი ბარი“

ფოტო: დათუნა აგასი

ნინო მურღულია

 

 

 

ექსკლუზივი /

|

17 მარტი, 2017

|
WP_Query Object
(
    [query] => Array
        (
            [post_type] => post
            [post_status] => publish
            [posts_per_page] => 3
            [orderby] => ASC
            [tax_query] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [field] => slug
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => naniko-khazaradze
                                    [1] => fortunas-fotosesia
                                    [2] => lilu-nucubidze
                                )

                        )

                )

            [post__not_in] => Array
                (
                    [0] => 115768
                )

        )

    [query_vars] => Array
        (
            [post_type] => post
            [post_status] => publish
            [posts_per_page] => 3
            [orderby] => ASC
            [tax_query] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [field] => slug
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => naniko-khazaradze
                                    [1] => fortunas-fotosesia
                                    [2] => lilu-nucubidze
                                )

                        )

                )

            [post__not_in] => Array
                (
                    [0] => 115768
                )

            [error] => 
            [m] => 
            [p] => 0
            [post_parent] => 
            [subpost] => 
            [subpost_id] => 
            [attachment] => 
            [attachment_id] => 0
            [name] => 
            [static] => 
            [pagename] => 
            [page_id] => 0
            [second] => 
            [minute] => 
            [hour] => 
            [day] => 0
            [monthnum] => 0
            [year] => 0
            [w] => 0
            [category_name] => 
            [tag] => 
            [cat] => 
            [tag_id] => 985
            [author] => 
            [author_name] => 
            [feed] => 
            [tb] => 
            [paged] => 0
            [meta_key] => 
            [meta_value] => 
            [preview] => 
            [s] => 
            [sentence] => 
            [title] => 
            [fields] => 
            [menu_order] => 
            [embed] => 
            [category__in] => Array
                (
                )

            [category__not_in] => Array
                (
                )

            [category__and] => Array
                (
                )

            [post__in] => Array
                (
                )

            [post_name__in] => Array
                (
                )

            [tag__in] => Array
                (
                )

            [tag__not_in] => Array
                (
                )

            [tag__and] => Array
                (
                )

            [tag_slug__in] => Array
                (
                )

            [tag_slug__and] => Array
                (
                )

            [post_parent__in] => Array
                (
                )

            [post_parent__not_in] => Array
                (
                )

            [author__in] => Array
                (
                )

            [author__not_in] => Array
                (
                )

            [ignore_sticky_posts] => 
            [suppress_filters] => 
            [cache_results] => 1
            [update_post_term_cache] => 1
            [lazy_load_term_meta] => 1
            [update_post_meta_cache] => 1
            [nopaging] => 
            [comments_per_page] => 50
            [no_found_rows] => 
            [order] => DESC
        )

    [tax_query] => WP_Tax_Query Object
        (
            [queries] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => naniko-khazaradze
                                    [1] => fortunas-fotosesia
                                    [2] => lilu-nucubidze
                                )

                            [field] => slug
                            [operator] => IN
                            [include_children] => 1
                        )

                )

            [relation] => AND
            [table_aliases:protected] => Array
                (
                    [0] => mob1n_term_relationships
                )

            [queried_terms] => Array
                (
                    [post_tag] => Array
                        (
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => naniko-khazaradze
                                    [1] => fortunas-fotosesia
                                    [2] => lilu-nucubidze
                                )

                            [field] => slug
                        )

                )

            [primary_table] => mob1n_posts
            [primary_id_column] => ID
        )

    [meta_query] => WP_Meta_Query Object
        (
            [queries] => Array
                (
                )

            [relation] => 
            [meta_table] => 
            [meta_id_column] => 
            [primary_table] => 
            [primary_id_column] => 
            [table_aliases:protected] => Array
                (
                )

            [clauses:protected] => Array
                (
                )

            [has_or_relation:protected] => 
        )

    [date_query] => 
    [request] => SELECT SQL_CALC_FOUND_ROWS  mob1n_posts.ID FROM mob1n_posts  LEFT JOIN mob1n_term_relationships ON (mob1n_posts.ID = mob1n_term_relationships.object_id) WHERE 1=1  AND mob1n_posts.ID NOT IN (115768) AND ( 
  mob1n_term_relationships.term_taxonomy_id IN (12121,13967,985)
) AND mob1n_posts.post_type = 'post' AND ((mob1n_posts.post_status = 'publish')) GROUP BY mob1n_posts.ID ORDER BY mob1n_posts.post_date DESC LIMIT 0, 3
    [posts] => Array
        (
            [0] => WP_Post Object
                (
                    [ID] => 161652
                    [post_author] => 13
                    [post_date] => 2017-09-08 16:36:54
                    [post_date_gmt] => 2017-09-08 12:36:54
                    [post_content] => ნანუკა ჟორჟოლიანსა და მის უმცროს ვაჟს, საბა კოდუას, „ფორტუნას“ ექსკლუზიური ინტერვიუსა და ფოტოსესიისთვის „ამბასადორში“ შევხვდით. საბა ძალიან კომუნიკაბელური და მხიარული ბიჭი აღმოჩნდა, გვესაუბრა, რა პროფესიის არჩევა სურს და რატომ, ცნობილ დედიკოზეც არ მოერიდა ლაპარაკს და იმაზეც, რატომ არ უნდა, რომ ნანუკა კიდევ გათხოვდეს და შვილი ჰყავდეს... თავად ძალიან უნდა პოპულარობა და ძალიან მოსწონს, რომ მის დედიკოს ყველგან ცნობენ და უღიმიან... დედა-შვილის ძალიან სახალისო და ორიგინალურ პასუხებს ჩვენს კითხვებზე თქვენც დიდი ინტერესით წაიკითხავთ.

ნანუკა, როგორც გავიგეთ, საბას ძალიან უნდა პოპულარობა...

ნანუკა:

(იღიმის) მეც ახლა გავიგე, აქ რომ მოვდიოდით, ავუხსენი, რომ ჟურნალისტები გადასაღებად გვეპატიჟებოდნენ და ვკითხე, თუ ექნებოდა წამოსვლის სურვილი. როცა მკითხა, პოპულარული გავხდებიო და ვუპასუხე, კი-მეთქი, გაუხარდა და დამთანხმდა... განსხვავებით ჩემი უფროსი შვილისგან, რომელიც ყველაფერ მსგავსს ძალიან ერიდება და არ უნდა...

მარიამს, როგორც ვიცი, თქვენგან განსხვავებული ხასიათი აქვს...

ჩემგანაც და საბასგანაც. მას არ უყვარს საზოგადოების ყურადღების ცენტრში ყოფნა, გაურბის ყველა ინტერვიუს და გამოჩენას, სურს, თავისი ცხოვრება ჰქონდეს და არ იცნობდნენ, როგორც ნანუკა ჟორჟოლიანის შვილს. ვფიქრობ, ეს ძალიან კარგი ამბიციაა. საბა ჯერ ნანუკა ჟორჟოლიანის შვილის ასაკშია (იღიმის).

საბა, მოგწონს დედიკოს პოპულარობა?

ძალიან მომწონს. ყველგან ვგრძნობ, რომ პოპულარულია.



ნანუკა:

სხვათა შორის, პირველად „მაკდონალდსში“ ყოფნისას აღმოაჩინა, რომ პოპულარული ვარ. რამდენიმე ადამიანი ფოტოს გადასაღებად მოვიდა და მკითხა, ამას რატომ აკეთებდნენ. ვუპასუხე, იმიტომ, რომ შენი დედა ვარ-მეთქი. ეს დიდხანს ძალიან მოსწონდა.

მშვიდი ხასიათი აქვს, მაგრამ იმავდროულად, კომუნიკაბელურია...

ძალიან კომუნიკაბელურია, კომფორტული, მისი წაყვანა ყველგან შეიძლება, რადგან თავის ტანსაცმელს თვითონ ალაგებს, საჭმელს იმზადებს, თავად ბანაობს და ეუბნება, როდის დააძინო. ერთადერთი დისკომფორტის შექმნა უყვარს - თუ შია, ჩემს მტერს!.. რომ შეჭამს, მერე ისევ კონტაქტურია. წესრიგის მოყვარულია, ჩემგან და მარიამისგან განსხვავებით. ახლა ერთად სამივე პირველად ვიყავით წასული დასასვენებლად და მე და მარიამს საბა გვივლიდა, სულ წესრიგისკენ მიგვითითებდა, ამ მხრივ მე და მარიამი ერთნაირები ვართ, საბას კი გენეტიკურად სხვანაირი ხაზი აქვს, მამას ჰგავს (იღიმის). საბას ყველა ნივთს თავისი ადგილი აქვს, მოკლედ, მოწესრიგებული, კონტაქტური ბავშვია. ჩვენ ძალიან ხშირად ვართ ერთად, ერთადერთი, თუკი სადმე ყოფნა არ აინტერესებს, იქ დიდხანს არ ჩერდება...

საბა, ნანუკასთან ერთად რისი გაკეთება გიყვარს, სად დადიხართ ხოლმე?

მაღაზიებში დავდივართ ხოლმე, დედა მყიდულობს ტანსაცმელს და კიდებ ბევრ რამეს, რაც მომინდება. დავდივართ კინოში, საჭმელად, დედიკოს მეგობრებთან...

ნანუკა, სულ ასე დადიოდით?

არა, რაც წამოიზარდა, მას მერე დავამყარეთ კიდევ უფრო ახლო ურთიერთობა. მანამდე სწორხაზოვნად მამასი იყო. საერთო ინტერესი და თემები არ გვქონია, იყო მხოლოდ დედისა და შვილის ურთიერთობა. ფართო ურთიერთობა კი ახლა, ბოლო ერთი წელია, ჩამოგვიყალიბდა და შემიძლია ვთქვა, რომ ჩემი ცხოვრების პარტნიორია.



რითი გაკვირვებთ?

ბიჭები და გოგონები, თურმე, ერთმანეთისგან ძალიან განსხვავდებიან. თანაც, მარიამი ჩემი ცხოვრების ნაწილია და ყველგან არის, ჩემს ბედნიერებაში, განცდებში, ცრემლებსა და ემოციებში სულ მარიამია, მეგობარია, მისთვის მინდება ყველაფრის თქმა... კლასიკური გაგებით შვილი მხოლოდ საბაა, მე ნამდვილად მისი დედა ვარ და ის ნამდვილად ჩემი შვილია. მაკვირვებს სითბოთი. არ არსებობს, რომ ახალი კაბა არ შემიფასოს ან ახალი ტუჩსაცხი და არ მითხრას, რომ ლამაზი ვარ, არ დამირეკოს და არ მითხრას, როგორ ვუყვარვარ... ძალიან სასაცილოცაა, რადგან ცხოვრებისეულ საკითხებზე აქვს თავისი მოსაზრებები, ერევა ყველაფერში, გაძლევს რჩევებს. პატარა კაცია...

საბა, გადაცემებს უყურებ და შენიშვნებს აძლევ დედას?

ხშირად არა. იშვიათად ვაძლევ შენიშვნებს.

ნანუკა:

საბა „ნანუკას შოუს“ არ უყურებს, ძალიან იშვიათად. „ნიჭიერს“ უყურებდა ხოლმე და იქ მაძლევდა შენიშვნებს. ერთხელ მითხრა, ძალიან გულამოღებული ზედა გაცვიაო (იცინის), არ მოეწონა. ჩემს გათხოვებაზეც ძალიან მძიმე რეაქცია აქვს. მეუბნება, რომ არ უნდა გავთხოვდე. მოუყევი, აბა, რა თეორიები გაქვს ამასთან დაკავშირებით?

საბა:

არ მინდა, რომ გათხოვდეს. მამას ისევ რომ შეუყვარდეს? თან, არ მინდა, რომ ორი მამა მყავდეს. კიდევ, არ მინდა, რომ შვილი გააჩინოს.

იეჭვიანებ სხვა შვილზე?

ძალიან...



მარიამზე არ ეჭვიანობ?

არა, რადგან მარიამი ჩემი დაიკოა და ძმა არ მჭირდება.

ნანუკა: 

საბას იმდენი და და ძმა ჰყავს, შესაბამისად, ბავშვს აღარ უნდა ამდენი დაიკო და ძმა. სხვათა შორის, დაქორწინების თემა მხოლოდ დედას ეხება, მამას - არა, ხომ?

საბა:

არა, არც მამამ არ უნდა მოიყვანოს ცოლი. ისინიც შვილს დაბადებენ და ის ვინ იქნება ჩემთვის?.. ძმა ან და.

ნანუკა:

ე.ი. მამიკომ ცოლი იმიტომ არ უნდა მოიყვანოს, რომ შვილი არ შეეძინოს და მე იმიტომ არ უნდა გავთხოვდე, რომ მამიკოს დაველოდო. ეგოისტი ხარ ჩვეულებრივი (იცინის). ასეთი თეორია აქვს საბას - პრინციპში, მისი ასაკისთვის, ლეგიტიმური ამბავია. მოკლედ, როგორც ვთქვი, ყველაფერზე თავისი აზრი აქვს.

საბას რაიმეს უკრძალავთ?

კომპიუტერულ თამაშებს, სადაც ადამიანებს კლავენ. გარდა ამისა, ერთადერთი თხოვნა მაქვს საბასთან, რომ კარგად ისწავლოს. რატომ უნდა ისწავლო კარგად?



საბა:

იმიტომ, რომ ბევრი ფული მქონდეს...

ნანუკა:

აი, ასეთი მოტივაცია აქვს კარგი სწავლისთვის. უნდა, ბევრი ფული ჰქონდეს, რადგან მანქანები იყიდოს. მე ვუთხარი, რომ ვერ ვუყიდი. უნდა გამოიმუშაოს და თავად შეიძინოს.

საბა, რა პროფესიის გინდა იყო?

ფეხბურთელი. ჩემი საყვარელი ფეხბურთელი რონალდოა. ფეხბურთელობა იმიტომ მინდა, რომ მათ უფრო ბევრი ფული აქვთ, ვიდრე ჩოგბურთელებს, მორაგბეებს... მე დავდივარ ფეხბურთზე, რაგბიზე, ჩოგბურთზე, ცხენოსნობაზე, ჭადრაკზე და ფარიკაობაზე.

ნანუკა:

ეს იმიტომ გითხრათ, რომ გაარკვია, ჩამოთვლილი სპორტის სახეობებიდან ყველაზე მეტ ფულს ფეხბურთელები შოულობენ (იცინის).

ნანუკა, შენ და საბა ერთმანეთს რით ჰგავხართ?

საბა:

ლოყებზე „იამოჩკებით“ (იცინიან).

ნანუკა:

საბა არის თავიდან ბოლომდე მამის ხაზით. ზოგადად, მგონია, რომ ყველა ადამიანი ინდივიდუალურია, მაგრამ მე მგავს კონტაქტურობით, საზოგადოების ცენტრში ყოფნის სიყვარულით, ეს თვისებები ემთხვევა, მაგრამ საბა ზოგადად, მხოლოდ საკუთარ თავს ჰგავს.

მასში ძალიან ბევრს ვდებ. მინდა, იყოს განათლებული. თუკი იქნება ფეხბურთელი, იყოს მაგარი თავის საქმეში, არ აქვს მნიშვნელობა, რა პროფესიას აირჩევს. მინდა, იყოს ზრდილობიანი ადამიანი.



დედიკოს უყვები, რა ხდება სკოლაში, ვინ მოგწონს?

საბა:

ვუყვები ხოლმე. სკოლაში ერთი გოგო მომწონს და მას საბერძნეთიდან საჩუქარი ჩამოვუტანე, ყელსაბამია და გული ახატია.

ნანუკა, საბა რომ გაიზრდება და დიდი ბიჭი იქნება, ეს როგორი პერიოდი იქნება თქვენთვის?

საბას გაჩენა ძალიან სწორი გადაწყვეტილებაა. მის გაჩენამდე არ ვფიქრობდი შვილის ყოლას და მარიამი იქნებოდა ერთადერთი. როცა გავიგე, რომ ორსულად ვიყავი, არც მიფიქრია, რომ არ გამეჩინა. იმის გარდა, რომ საბა ძალიან მიყვარს და ყველას უყვარს თავისი შვილი, კიდევ ერთი მიზეზია - მარიამი გაიზარდა და თავისი ცხოვრების გზა აქვს. ქალის არსებობის მთავარი ფაქტორი არის შვილთან კომუნიკაცია, ამით იღებ ყველაზე დიდ ენერგიას. წარმოვიდგენ, რომ არ მყოლოდა საბა, მარიამი რომ წავიდოდა, სულ მარტო უნდა ვყოფილიყავი. ასე რომ, ქალებს არასდროს უნდა დაეზაროთ შვილების გაჩენა, მე მეზარებოდა... როცა ცხოვრება მოგცემს იმის შანსს, რომ შვილი გყავდეს, უნდა გააჩინო. მშურს იმ ქალების, ვისაც 5 ან მეტი შვილი ჰყავს. იმედი მაქვს, მომეცემა იმის შანსი, რომ კიდევ მყავდეს შვილი და აუცილებლად გავაჩენ!.. ჰაჰა, საბა ამბობს, არაო და მას პატივს ვცემ. სანამ ის იმ ასაკშია, როცა ასე ფიქრობს, მანამდე შვილს არ გავაჩენ. ჩემს შვილს დამატებითი ტრავმები არ სჭირდება!..

გათხოვებაზეც გაითვალისწინებთ შვილის აზრს?

იმ ასაკში, სანამ საბა ფიქრობს, რომ გათხოვება და შვილის გაჩენა დედას წაართმევს, არც გავთხოვდები და არც შვილს გავაჩენ, რადგან საბამ არ ინერვიულოს...  როცა გაიზრდება, თუ გადაწყვეტს, რომ ეს სასაცილო შეხედულება იყო, მერე ვიფიქრებ. მარიამსაც ასეთი აზრი ჰქონდა და რომ გაიზარდა, გადაიფიქრა.

გამიგია, მარიამთან დაკავშირებით ნანუკა ძალიან მკაცრიაო... 

ასეა და საბასაც მკაცრად ვექცევი. მოყევი, საბა, დედა რომ ჩხუბობს, სახლში რა ხდება...

საბა:

ისეთი გრძნობაა, თითქოს მიწისძვრაა...

ნანუკა:

არის რამდენიმე საკითხი, რაზეც ძალიან ვჩხუბობ. მარიამის პატარაობისასაც ძალიან მკაცრი ვიყავი და ახლაც ასეა. რაც სრულწლოვანი გახდა, თავისი ცხოვრება აქვს, რჩევისთვის შეუძლია მომმართოს, მაგრამ საკუთარ გადაწყვეტილებებზე პასუხისმგებლობა თავად აკისრია... საბას ყველა სურვილს ვასრულებ, რისი ასრულებაც შემიძლია, მაგრამ მკაცრი ვარ. საბას არავის რიდი არ აქვს ჩემ გარდა. მამასთანაც რომ მიდის სტუმრად, ის ეუბნება, დედა გაიგებს, თუ ცუდად მოიქცევიო. ვბრაზდები, თუკი ზრდილობასთან დაკავშირებით იჭრება, ასევე სწავლა-განათებაზე, ასევე, როგორც უკვე ვთქვი, თამაშებზე.

დედიკო რომ ჩხუბობს, რას აკეთებ?

საბა:

ვიმალები... სადაც ადგილს ვიპოვი, იქ. ცოტა ხანს ჩხუბობს, ორი წუთი ან ექვსი. როცა ხმა აღარ ისმის, მერე გამოვდივარ...

ნანუკა, აღნიშნეთ, რომ ბევრ შვილს იყოლიებდით, ეს სინანულია?

სინანული არა, თუმცა ზაფხულის პერიოდია, დადგა მარიამის გამგზავრების დრო და ყოველთვის, როცა მარიამთან განშორების დრო დგება, ვხვდები, როგორი სწორი იყო კიდევ სხვა ბევრ მიზეზთან ერთად, საბას გაჩენა. ბავშვის ყოლა დიდი პასუხისმგებლობაა, მაგრამ მახსენდება ადამიანები მცირე შესაძლებლობებით, რომლებიც შვილებს მაინც ბევრ რამეს აძლევენ. არაფერს ფასი არ ექნებოდა ჩემთვის, როცა მარიამი უკვე დაფრთიანებულია, საბა რომ არ მყოლოდა. ახალგაზრდა დედა ვარ, გუშინ ვიყავი მარიამის ხელა და ვიცი, როგორი შეგრძნებები აქვს. სხვათა შორის, მარიამს ვურჩევ, სანამ მასტერს გააკეთებს, გათხოვდეს და შვილი გააჩინოს. მარიამს რომ გოგო შვილი ჰყავდეს, ჩემზე ბედნიერი არავინ იქნებოდა. ძალიან მინდა გოგო შვილიშვილი. ახალგაზრდა დედობა ძალიან კარგია ბევრი მიზეზის გამო. რაც შეეხება საბას, საინტერესოა ბიჭი შვილი, სრულიად განსხვავებულია...

ოცნებებზე ვისაუბროთ...

მაქვს ოცნება, რომლისკენაც გავაგრძელებ სვლას, ვიყიდი დიდ მიწას, ავაშენებ სახლს, მეყოლება ქათმები, მექნება ხეხილი, რომელსაც მოვუვლი... ამისკენ მიდის ჩემი ცხოვრება. მინდა ცხოვრება ბევრ სიმწვანესა და სიმშვიდეში. არასდროს მიყვარდა საგიჟეთი და კლუბური გართობა, მიუხედავად იმისა, რომ მეგობრების გარემოცვაში ყოფნა ძალიან მიყვარს, მშვიდად ოჯახურ გარემოში ყოფნა ჩემთვის ყველაზე დიდი კომფორტია.

ანუ ორი ნანუკაა, ერთი ბობოქარი, რომელსაც საზოგადოება იცნობს...

მეორე კი, სამსახურის დასრულების შემდეგ სახლში გარბის (იღიმის). უსაფრთხოდ სახლში მიყვარს ჯდომა, სადაც არც ნერვი გიტოკდება, არც ემოციური ტალღები მოდის, მოკლედ, ჩემს სამყაროში ვარ. ზაფხული საუკეთესო პერიოდია, ვარ მშობლებსა და შვილებთან ერთად, ეს არის საოცნებო გარემო.

მოკლედ, მინდა გოგო შვილიშვილი, თანაც მალე, მინდა სახლი სიმწვანეში, რაც შეეხება კარიერას, მსურს, „ნანუკას შოუმ“ ათწლიანი პერიოდი დაასრულოს და შემდეგ კიდევ ერთი პროექტი, მისგან სრულიად განსხვავებული გავაკეთო და ისიც თავად წავიყვანო...

პირად ცხოვრებას ოცნებები არ უკავშირდება?

პირად ცხოვრებაზე არასდროს ვოცნებობ, პრინციპში, არც კარიერაზე, რაც ჩავიფიქრე, იმას აუცილებლად გავაკეთებ. პირადში სულ მინდა, იყოს მამაკაცი, რომელიც მეტყვის, რომ კარგად გამოვიყურები. ეს არის ძალიან მნიშვნელოვანი. შენ რას ფიქრობ, საბა? ხომ უნდა არსებობდეს ჩემს ცხოვრებაში მამაკაცი, რომელსაც ვუყვარვარ? არ უნდა არსებობდეს? სიყვარული არ უნდა მქონდეს?



საბა:

არა, მე ხომ გეუბნები, რომ კარგად გამოიყურები. სიყვარული მამასთან უნდა გქონდეს... ხომ შეიძლება, რომ შერიგდეთ? რომ მოხდეს?

ნანუკა:

ჩვენ ხომ ვისაუბრეთ, რომ ეს ვერ მოხდება?

საბა:

მე ხომ მიყვარხარ?

ნანუკა:

შენ გიყვარვარ...

საბა:

ჰოდა, ეს საკმარისია (იცინიან)...

untitled-3გადაღების ადგილი: სასტუმრო „ამბასადორი თბილისი“

ფოტო: დათუნა აგასი

ნინო მურღულია

https://www.youtube.com/watch?v=LGQCpL4sdiM&feature=youtu.be

[gallery royalslider="1" link="file" ids="161692,161681,161669,161686,161687,161689,161690,161691,161693,161694,161696,161697,161698,161699"]
                    [post_title] => ნანუკა ჟორჟოლიანი: „სანამ საბა ფიქრობს, რომ გათხოვება და შვილის გაჩენა დედას წაართმევს, არც გავთხოვდები და არც შვილს გავაჩენ...“
                    [post_excerpt] => 
                    [post_status] => publish
                    [comment_status] => closed
                    [ping_status] => closed
                    [post_password] => 
                    [post_name] => nanuka-djordjoliani-sanam-saba-fiqrobs-rom-gatkhoveba-da-shvilis-gachena-dedas-waartmevs-arc-gavtkhovdebi-da-arc-shvils-gavachen
                    [to_ping] => 
                    [pinged] => 
                    [post_modified] => 2017-09-11 16:53:31
                    [post_modified_gmt] => 2017-09-11 12:53:31
                    [post_content_filtered] => 
                    [post_parent] => 0
                    [guid] => http://fortuna.ge/?p=161652
                    [menu_order] => 0
                    [post_type] => post
                    [post_mime_type] => 
                    [comment_count] => 0
                    [filter] => raw
                )

            [1] => WP_Post Object
                (
                    [ID] => 152459
                    [post_author] => 13
                    [post_date] => 2017-08-09 13:40:58
                    [post_date_gmt] => 2017-08-09 09:40:58
                    [post_content] => ნინი შერმადინი ბოლო რამდენიმე წელია, აშშ-ში ცხოვრობს და მუშაობს. საქართველოში ჩამოსვლას წელიწადში ორჯერ მაინც ახერხებს ხოლმე, რადგან მას აქ ყველაზე ძვირფასი ადამიანი, მარიამი ელოდება. ახლაც, მისი დაბადების დღისთვის გამოიყენა შვებულება და სიუპრიზად ჩამოვიდა შვილის გასახარებლად.

ნინის „ძველ მეტეხში“ შევხვდით ფოტოების გადასაღებად და სასაუბროდ.

ნინი შერმადინი: 

ძალიან უცებ მომიწია ჩამოსვლამ. მარიამოს დაბადების დღეზე სიურპიზი გავუკეთე სიუპრიზი, 9 წლის გახდა და მინდოდა ძალიან, გამეხარებინა. სულ 10 დღით მქონდა შვებულება სამსახურიდან. ფაქტობრივად, ვერავის და ვერაფრის ნახვა ვერ მოავსწარი. ძირითადი დრო ჩემს შვილს დავუთმე, რომ ცოტა ხანს მომესურვილებინა და მომეკლა ის გიჟური მონატრება, რაც სამწუხაროდ, თან ახლავს დედა-შვილის განშორებას. იმით ვიმშვიდებ თავს, რომ ჩემი შვილის მომავლისთვის ყველაფერს ვაკეთებ, რომ მას ყველაფერი ჰქონდეს, რაც მე მაკლდა და ჩემნაირი რთული გზა არ გაიაროს წარმატების მისაღწევად.

რამდენჯერ ახერხებ ჩამოსვლას საქართველოში?

წელიწადში ორჯერ მაინც, გააჩნია, რამდენ ხანს მაძლევენ ხოლმე შვებულებას სამსახურიდან. როგორც კი პატარა დროს გამოვნახავ, მაშინვე აქეთ მოვრბივარ. სულ მენატრება საქართველოში ყველა და სულ მინდა ჩემს სახლში ყოფნა. რა თქმა უნდა, მადლობელი ვარ ამერიკის ძალიან, რადგან მიმიღო და გულში ჩამიხუტა. საწუწუნო არაფერი მაქვს, მაგრამ როგორც ამერიკელები იტყოდნენ, „სახლი იქაა, სადაც შენი გულია“.



რას საქმიანობ? როგორ ახერხებ თავის გატანას უცხო ქვეყანაში?

ოთხი წელია, ნიუ იორკში ვცხოვრობ, ვმუშაობ ერთ-ერთ ბანკში და საკმაოდ წარმატებული კარიერა მაქვს საბანკო საქმეში (იღიმის). თურმე კარგად გამომდის.

გარდა ამისა, მყავს მოსწავლეები და უიკენდებზე ვმღერი სხვადასხვა კორპორატიულზე. ვწერ სიმღერებს და ველოდები მოუთმენლად ბროდვეის პროექტის დაწყებას, რაც ძალიან გაიეწელა, მაგრამ როგორც პროდიუსერები მეუბნებიან, ცოტაღა დარჩა.

რა თქმა უნდა, ძალიან რთულია ემიგრაციაში ყოფნა, მაგრამ კარგი ის აქვს, რომ შენს ქვეყანასა და ხალხს უფრო მეტად აფასებ და ხვდები, თუ როგორი ტკბილია შენი საკუთარი. ბევრი პლუსიც აქვს, უფრო მეტად დამოუკიდებელი გავხდი, შრომისუნარიანი, მარტოს მიწევს ყველა წინააღმდეგობასთან შეჭიდება, წარმატების მიღწევაც კიდევ უფრო ტკბილია, როცა იცი, რომ საკუთარი შრომითა და გამძლეობით მიაღწიე.

რა გასწავლა უცხო ქვეყანაში ცხოვრებამ?

აქ ყოფნამ მოთმინება მასწავლა, საკუთარი თავის იმედიც გამიჩინა, ასევე პუნქტუალობაც ვისწავლე (იღიმის).

სიმღერის კუთხით გაქვს რაიმე სიახლე?



საქართველოში ყოფნისას უცებ გადაწყდა კლიპის გადაღება. ჩემი ფოტოები ნახა ანდრესმა, როცა გაიგო, რომ საქართველოში ვიყავი, ჩამოვიდა ერევნიდან და ჩავწერეთ ახალი დუეტი, „ყვავილების ქვეყანა“, სომხურ-ქართულად. კლიპიც გადავიღეთ. მინდა, დიდი მადლობა ვუთხრა გიო დათიაშვილსა და ზურა ქირიას, ასევე სიღნაღის საპატრულო პოლიციას, რომელმაც ძალიან დიდი პატივი გვცა გადაღებებზე, რომ დროულად დაგვესრულებინა მუშაობა.

საქართველოში დაბრუნებას უახლოეს მომავალში თუ აპირებ?

ძალიან მიყვარს ჩემი ქვეყანა და ხალხი და მინდა, ყველა მალე დაბრუნდეს სახლში, აღარავის უწევდეს სხვაგან ცხოვრება. საქართველოში დაბრუნებას, რასაკვირველია, ვაპირებ, მაგრამ ჯერ არ ვიცი, როდის. როგორც ღმერთი ინებებს, იმედია, მალე.

ამ წლების განმავლობაში შენს ცხოვრებაში ვინმე ხომ არ გამოჩნდა?

რაც შეეხება პირადს, სრულიად მარტო გახლავართ. არავინ მყავს, ჩემი გული თავისუფალია (იღიმის).

ფოტო: დათუნა აგასი 

გადაღების ადგილი: „ძველი მეტეხი“

ნინო მურღულია

[gallery royalslider="1" link="file" ids="152466,152467,152468,152469,152470,152471,152472,152473"]
                    [post_title] => ნინი შერმადინის ოთხი წელი აშშ-ში - „შვილი გიჟურად მენატრება...“
                    [post_excerpt] => 
                    [post_status] => publish
                    [comment_status] => closed
                    [ping_status] => closed
                    [post_password] => 
                    [post_name] => nini-shermadinis-otkhi-weli-ashsh-shi-shvili-gidjurad-menatreba
                    [to_ping] => 
                    [pinged] => 
                    [post_modified] => 2017-08-09 13:40:58
                    [post_modified_gmt] => 2017-08-09 09:40:58
                    [post_content_filtered] => 
                    [post_parent] => 0
                    [guid] => http://fortuna.ge/?p=152459
                    [menu_order] => 0
                    [post_type] => post
                    [post_mime_type] => 
                    [comment_count] => 0
                    [filter] => raw
                )

            [2] => WP_Post Object
                (
                    [ID] => 141581
                    [post_author] => 4
                    [post_date] => 2017-06-27 15:54:50
                    [post_date_gmt] => 2017-06-27 11:54:50
                    [post_content] => ნინო ნოდიას, იმავე ზუზუს, თამუნა ქორქიას და ქეთი წიქვაძეს, ანუ „ჩემი ცოლის დაქალებში“ „ჩიკებს“, როგორც მათ ეძახიან, კაფე „ორანჟერეაში“ შევხვდით, სადაც ფოტოსესიაც გადავიღეთ და სერიალის კულუარებზეც ვისაუბრეთ. ჩიკას როლის შემსრულებელი, ანი ჩირაძე პრესას თავს არიდებს, ასე რომ გოგონები მის გარეშე ჩავწერეთ. ზუზუ და თამუნა დიდი ხნის მეგობრები არიან, ასევე ქეთი და თამუნა, თუმცა სამივე ერთად გადაღებების გარდა, პირველად სწორედ fortuna.ge-სთვის შეიკრიბა.

როგორ მოხვდა თითოეული თქვენგანი სერიალში?

ქეთი:

ცოტა ვღელავდი, როცა როლი შემომთავაზეს, რადგან არ მქონია სამსახიობო გამოცდილება და არ ვიცოდი, რა გამოვიდოდა, მაგრამ როლებიც არ აღმოჩნდა რთული და მგონი, კარგად გამოგვივიდა (იღიმის).

თამუნა:

კასტინგზე ჩემმა მეგობრებმა ძალით წამიყვანეს, ვერ წარმომედგინა სერიალში თამაში. ზუზუს და კიდევ ერთი ჩვენი მეგობრის, ნუცის დამსახურებაა, რომ სერიალში აღმოვჩნდი. რომ შევედი კასტინგზე და ეკა გამესაუბრა, ისე გავიხსენი, რომ ჩემი თავის გამიკვირდა, არანაირი გამოცდილება არ მქონია. თავიდან გადაღებაზე დავიძაბე, პირველი სერია რომ ვნახე, ძალიან მეუცხოვა საკუთარი თავი, ვუყურებდი ვიღაც გოგოს, რომელიც არაფრით მგავს, უბრალოდ, გარეგნობა აქვს ჩემნაირი. ყოველთვის არ ვახვევდი, მხოლოდ ერთხელ ვუყურებდი, მერე ნელ-ნელა შევეჩვიე...



ზუზუ:

ჩემი და მერე თამუნას მოხვედრა სერიალში ძალიან საინტერესო ამბავია. დავრეკე ჩემი შვილის კლასელის დედასთან, სხვა საქმეზე, აღმოჩნდა, რომ ნუცი იყო საქართველოში კასტინგების დედოფალთან, ეკა მჟავანაძესთან. ეკამ გაიგო, რომ ნუცი მე მელაპარაკებოდა. ცოტა ხანში ნუცის შევხვდი და მითხრა, ეკამ თქვა, ალბათ, ზუზუ სერიალში მონაწილეობაზე არ დაგვთანხმდებაო. მიუხედავად იმისა, რომ  მთელი ცხოვრება მინდოდა ფილმში გადაღება, სერიალში რთული გრაფიკია და ჩემი ცხოვრების წესიდან გამომდინარე, იქვე გამოვრიცხე ეგ ამბავი. შევთავაზე თამუნა ქორქია, მან კი თქვა, რომ ჩემ გარეშე არ მიიღებდა მონაწილეობას, ასე რომ, თამუნას ხელშესაწყობად წავედი კასტინგზე. იქ ძალიან ვიხალისეთ, მომცეს დიდი ტექსტი, რომელიც წავიკითხე და მივხვდი, რომ ეს პერსონაჟი ძალიან მგავდა. სერიალში საკუთარ თავს ვთამაშობ. ერთ-ერთი დიდი კომპლიმენტი, რომელიც ხშირად მიმიღია როლთან დაკავშირებით ისაა, რომ ბუნებრივი ვარ და ამას ვეთანხმები, რადგან ზუსტად იმავე ლექსიკით, სიტყვებით, ჟესტიკულაციითა და მორალით ვაგრძელებ სერიალში ამათთვის „შეჩიჩხინებას“, როგორც რეალურ ცხოვრებაში (იღიმის).



ქეთი:

რასაც ჩვენზე ვერ ვიტყვით, ჩვენს პერსონაჟებს არაფრით ვგავართ. აქ მთავარი კითხვა ის კი არაა, რა განსხვავებაა ჩემსა და ჩემს პერსონაჟს შორის, არამედ რა მსგავსებაა, რადგან ამასაც კი ვერ გეტყვით. არ მომწონს ის გოგო, ვისაც ვთამაშობ, ნერვებისამშლელი გოგოა, არაფრისმომცემი, იპრანჭებიან და ბევრს ლაპარაკობენ. ასეთი გოგონა ბევრია გარშემო და გვინახავს.

თამუნა:

მათგან აგვიღია კიდევაც თვისებები, ზოგიერთი მათგანი განგვისახიერებია. რაღაც დეტალი ამიღია ზოგიერთისგან... მეც ძალიან განვსხვავდები ჩემი პერსონაჟისგან, ასეთი ცინიკური ადამიანი, რომელიც ყველას დასცინის, მე არ ვარ. შტერ და ცარიელი გოგონების შთაბეჭდილებას ვტოვებთ და ამიტომაც მიჭირს ჩემი თავის ყურება ამ სერიალში. ერთადერთი, რაც ჰგავს, ეს ტერმინოლოგიაა.

ზუზუ:

სერიალი მაინც უტრირებულია, როგორც დადებითი, ასევე უარყოფითი თვისებები... მე, მაგალითად, ჩემს რაღაცებსაც ვამატებ ხოლმე. ერთხელ რეჟისორი გამინაწყენდა და მითხრა, სცენარის წერასაც ხომ არ დაიწყებდიო (იღიმის). იმ წუთას მომდის ხოლმე თავში აზრად, რომ რაღაც ფრაზა მოუხდება. ზოგადად, მინდა ვთქვა ჯგუფის შესახებ, რომ საოცარი ჯგუფია, წლებია, ერთად მუშაობენ, მეგობრულები და მზრუნველები არიან. აუცილებლად მინდა აღვნიშნო ილო ბეროშვილი, ნიჭიერი ადამიანია და გადასაღებ მოედანზე ჩვენს გამხიარულებას ცდილობს.

თამუნა:

გადაღებებზე ვერთობით. ზოგჯერ დამღლელიცაა, მაგრამ მთლიანობაში ვმხიარულობთ ხოლმე... ხანდახან ძალიან წყნარად მიდის, მონოტონურად, ხან ძალიან ვერთობით, ხან ვიღლებით. ზოგჯერ მთელი ღამეც გაგრძელებულა გადაღება.



შაურმას ჭამთ?

თამუნა:

მე ნამდვილად შემიძლია ვთქვა, რომ არ მიჭამია. გადაღებებზე ქეთიმ გასინჯა ორი ლუკმა, მე ისიც არ გამისინჯავს, რადგან ზოგადად, არ მიყვარს შაურმა.

ჩიკას როლის შემსრულებელზე მინდა გკითხოთ - ანი ჩირაძე თავის პერსონაჟს რაიმეთი ჰგავს?

ქეთი:

მე კარგად არ ვიცნობდი ანის, ამიტომაც არ ვიცი, რა განასხვავებს.

თამუნა:

მეც არ ვიცნობ ასე კარგად, რომ ანიზე ვისაუბრო, მაგრამ ჩვენთან ურთიერთობაში ძალიან კარგი გოგოა, ზედმეტი არაფერი მოსვლია. გიჟი არის, ფეთქებადი და ემოციური, სხვა თვისებებზე ვერ ვილაპარაკებ, მისი პერსონაჟი უტრირებულია, ზედმეტად სნობია. ანი საერთოდ არ არის სნობი და ძალიან უშუალო ადამიანია. ერთადერთი, ჩიკას ემოციურობაში მიჰყვება.



ზუზუ:

მე ზუსტად ვიცი, რა განასხვავებს მას ჩიკასგან. ჩიკას რომ მოსწონს გავლენიანი ქმარი და მისით მანიპულირება, ეს ანის არასდროს მოეწონებოდა, ასეთი მანქანაც არასდროს ეყოლებოდა. ძალიამ მარტივი და სადა ცხოვრების სტილი აქვს, რამდენადაც მე ვიცნობ.

პოპულარობა მოიტანა სერიალში მონაწილეობამ?

თამუნა:

მოაქვს, მაგრამ ჩემს ცხოვრებაში არაფერი შეცვლილა. ბავშვები მცნობენ ყველაზე ხშირად და ფოტოებს იღებენ ჩემთან ერთად.

ქეთი:

პირადი ცხოვრება ნამდვილად არ შეუცვლია, მაგრამ მე რაღაც მომენტში ვიგრძენი და ეს ყურადღება სასიამოვნოა. ვერ ვიტყვი, არ მომწონს-მეთქი. ქუჩაში რომ მიდიხარ, ვიღაც გაგიღიმებს, ვიღაც მეორეს გადაულაპარაკებს. ჩვენი სახელები სერიალში კარგად არ არის გამოკვეთილი, ამიტომაც გვეძახიან „ჩიკას დაქალებს“ ან „ჩიკებს“ (იცინიან).



ზუზუ:

მე ძალიან ბევრი ზედმეტსახელი მაქვს ზოგადად ცხოვრების განმავლობაში, მაგრამ ახლა დამემატა „შანელის გოგო“, „ჩიკას გოგო“, „პუსკუნა“. ქუჩაში ანზორი რომ დაიძახონ, მგონი, ამაზეც მე შევტრიალდები (იცინის). ჩვენს მონაწილეობას „ჩემი ცოლის დაქალებში“ ორი მხარე აქვს - პირველია, ჩვენ რა მოგვიტანა ამან, ჩემ შემთხვევაში დამატებითი ყურადღება ხალხისგან, მეორე კი, ის რეიტიგი, რაც ჩვენმა გამოჩენამ მოუტანა სერიალს. მე თერთმეტივე სეზონი მაქვს ნანახი, ყველა სერია. ჩემ ირგვლივ აღმოჩნდნენ ისეთი ადამიანები, ვინც არ უყურებდა სერიალს და ქუჩაში შემხვედრიან და უთქვამთ, თქვენ გამო დავიწყეთ ყურებაო.

ქეთი:

რეჟისორმაც აღნიშნა ეს ამბავი.

ქეთი, შენ გკითხავ პირველს, ოჯახის წევრები როგორ აფასებენ შენს მონაწილეობას სერიალში?

ვერ გეტყვი, რომ ოჯახის რომელიმე წევრმა განსაკუთრებულად შემაფასა. ერთადერთი, როცა კასტინგზე მივდიოდი, დედაჩემმა (მსახიობი ნანა ლორთქიფანიძე - ავტ.) ჩაილაპარაკა, ძალიან გადათამაშებული არ იყოო. როცა სახლში ხმამაღლა ვკითხულობდი ტექსტს, ძალიან დიდი აღშფოთება გამოვხატე, ეს გოგონები ვინ არიან-მეთქი და ეტყობა, მიხვდა, რომ შეიძლებოდა, ზემდეტი თამაში გამომსვლოდა. სერიებს რომ უყურებს, მეუბნება, კარგიაო. ამისთვის სამსახიობო დატვირთვა არ მიუცია, მაგრამ ვფიქრობ, რომ არ მოსწონდეს, არ მეტყოდა, კარგიაო.

ზუზუ:

ჩემ შემთხვევაში შვილები არიან აჟიტირებულები, 80% მათი ხათრითაა, რომ ამ სერიალში ვთამაშობ. ერთ-ერთი პირველი სერიის შემდეგ, სახლში რომ დავბრუნდი, ჩემმა უმცროსმა ქალიშვილმა მკითხა, ხელებს ასე შენ თვითონ შვრები, თუ რეჟისორმა გითხრაო. ეტყობა, ცოტა ეზედმეტა (იღიმის). დავპირდი, რომ ამის მერე გავაკონტროლებდი, მაგრამ მაინც ვერ ვაკონტროლებ.



ქეთი:

ბავშვებს ძალიან მოსწონთ ეს სერიალი. ორი შვილი მყავს და ორივეს ძალიან უხარია. უფროსი უფრო აქტიურად უყურებს და ბედნიერია, როცა ქუჩაში ვიღაც მცნობს. თვითონაც ჰგონია, რომ ამ ყველაფრის ნაწილია.

თამუნა:

ჩემი მეგობარი, რომელიც ავსტრიაში ცხოვრობს, ძალიან გახარებულია ამ ამბით, უყვარს ჩვენთან ერთად სიარული, რადგან ყველა გვცნობს და გვიღიმის. მისი გარდერობით ვსარგებლობთ, ძალიან ჩართულია ამ ამბავში.

რაც შეეხება ოჯახს, დადებით შეფასებებს ვიღებთ. ზოგადად, კრიტიკულები არიან ხოლმე ჩემ მიმართ, რადგან ჩემს დას მოეწონა, ე.ი. ნორმალური იყო.

სადაც მივდივარ, ყველა „ჩემი ცოლის დაქალებზე“ მელაპარაკება. ამას წინათ აუზზე შემხვდა ქეთის დედა, ნანა. არ ვიცი, რას ეუბნება ქეთის, მაგრამ მე მითხრა, ძალიან მომწონხართო (იღიმის) ყველაზე ამაყი ვიყავი მაშინ, როცა მერაბ ნინიძემ მომწერა, ძალიან კარგი ხარო. სხვები რომ მეუბნებოდნენ, ჩემი ახლობლები, მაინც არ მჯეროდა, მერაბის დავიჯერე. კი ვიცნობ და ვმეგობრობ, მაგრამ მისი კომპლიმენტი სხვაა, მეგონა, „ოსკარი“ ავიღე (იცინის).



ქეთი:

არ მიგრძნია უარყოფითი ემოციები ადამიანებისგან.

ზუზუ:

პერსონაჟების მიმართ ალბათ არის, რადგან გატუტუცებული, მატრაბაზი გოგონები არიან.

ფოტო: დათუნა აგასი 

გადაღების ადგილი: კაფე „ორანჟერეა“

ნინო მურღულია



[gallery royalslider="1" ids="141619,141600,141612,141606,141605,141599,141602,141603,141604,141607,141601,141608,141609,141611,141613,141614,141615,141616,141610,141617"]
                    [post_title] => რით ჰგვანან „ჩიკას დაქალებს“ ზუზუ, თამუნა ქორქია და ქეთი წიქვაძე
                    [post_excerpt] => 
                    [post_status] => publish
                    [comment_status] => closed
                    [ping_status] => closed
                    [post_password] => 
                    [post_name] => rit-hgvanan-chikas-daqalebs-zuzu-tamuna-qorqia-da-qeti-wiqvadze
                    [to_ping] => 
                    [pinged] => 
                    [post_modified] => 2017-07-19 17:35:44
                    [post_modified_gmt] => 2017-07-19 13:35:44
                    [post_content_filtered] => 
                    [post_parent] => 0
                    [guid] => http://fortuna.ge/?p=141581
                    [menu_order] => 0
                    [post_type] => post
                    [post_mime_type] => 
                    [comment_count] => 0
                    [filter] => raw
                )

        )

    [post_count] => 3
    [current_post] => -1
    [in_the_loop] => 
    [post] => WP_Post Object
        (
            [ID] => 161652
            [post_author] => 13
            [post_date] => 2017-09-08 16:36:54
            [post_date_gmt] => 2017-09-08 12:36:54
            [post_content] => ნანუკა ჟორჟოლიანსა და მის უმცროს ვაჟს, საბა კოდუას, „ფორტუნას“ ექსკლუზიური ინტერვიუსა და ფოტოსესიისთვის „ამბასადორში“ შევხვდით. საბა ძალიან კომუნიკაბელური და მხიარული ბიჭი აღმოჩნდა, გვესაუბრა, რა პროფესიის არჩევა სურს და რატომ, ცნობილ დედიკოზეც არ მოერიდა ლაპარაკს და იმაზეც, რატომ არ უნდა, რომ ნანუკა კიდევ გათხოვდეს და შვილი ჰყავდეს... თავად ძალიან უნდა პოპულარობა და ძალიან მოსწონს, რომ მის დედიკოს ყველგან ცნობენ და უღიმიან... დედა-შვილის ძალიან სახალისო და ორიგინალურ პასუხებს ჩვენს კითხვებზე თქვენც დიდი ინტერესით წაიკითხავთ.

ნანუკა, როგორც გავიგეთ, საბას ძალიან უნდა პოპულარობა...

ნანუკა:

(იღიმის) მეც ახლა გავიგე, აქ რომ მოვდიოდით, ავუხსენი, რომ ჟურნალისტები გადასაღებად გვეპატიჟებოდნენ და ვკითხე, თუ ექნებოდა წამოსვლის სურვილი. როცა მკითხა, პოპულარული გავხდებიო და ვუპასუხე, კი-მეთქი, გაუხარდა და დამთანხმდა... განსხვავებით ჩემი უფროსი შვილისგან, რომელიც ყველაფერ მსგავსს ძალიან ერიდება და არ უნდა...

მარიამს, როგორც ვიცი, თქვენგან განსხვავებული ხასიათი აქვს...

ჩემგანაც და საბასგანაც. მას არ უყვარს საზოგადოების ყურადღების ცენტრში ყოფნა, გაურბის ყველა ინტერვიუს და გამოჩენას, სურს, თავისი ცხოვრება ჰქონდეს და არ იცნობდნენ, როგორც ნანუკა ჟორჟოლიანის შვილს. ვფიქრობ, ეს ძალიან კარგი ამბიციაა. საბა ჯერ ნანუკა ჟორჟოლიანის შვილის ასაკშია (იღიმის).

საბა, მოგწონს დედიკოს პოპულარობა?

ძალიან მომწონს. ყველგან ვგრძნობ, რომ პოპულარულია.



ნანუკა:

სხვათა შორის, პირველად „მაკდონალდსში“ ყოფნისას აღმოაჩინა, რომ პოპულარული ვარ. რამდენიმე ადამიანი ფოტოს გადასაღებად მოვიდა და მკითხა, ამას რატომ აკეთებდნენ. ვუპასუხე, იმიტომ, რომ შენი დედა ვარ-მეთქი. ეს დიდხანს ძალიან მოსწონდა.

მშვიდი ხასიათი აქვს, მაგრამ იმავდროულად, კომუნიკაბელურია...

ძალიან კომუნიკაბელურია, კომფორტული, მისი წაყვანა ყველგან შეიძლება, რადგან თავის ტანსაცმელს თვითონ ალაგებს, საჭმელს იმზადებს, თავად ბანაობს და ეუბნება, როდის დააძინო. ერთადერთი დისკომფორტის შექმნა უყვარს - თუ შია, ჩემს მტერს!.. რომ შეჭამს, მერე ისევ კონტაქტურია. წესრიგის მოყვარულია, ჩემგან და მარიამისგან განსხვავებით. ახლა ერთად სამივე პირველად ვიყავით წასული დასასვენებლად და მე და მარიამს საბა გვივლიდა, სულ წესრიგისკენ მიგვითითებდა, ამ მხრივ მე და მარიამი ერთნაირები ვართ, საბას კი გენეტიკურად სხვანაირი ხაზი აქვს, მამას ჰგავს (იღიმის). საბას ყველა ნივთს თავისი ადგილი აქვს, მოკლედ, მოწესრიგებული, კონტაქტური ბავშვია. ჩვენ ძალიან ხშირად ვართ ერთად, ერთადერთი, თუკი სადმე ყოფნა არ აინტერესებს, იქ დიდხანს არ ჩერდება...

საბა, ნანუკასთან ერთად რისი გაკეთება გიყვარს, სად დადიხართ ხოლმე?

მაღაზიებში დავდივართ ხოლმე, დედა მყიდულობს ტანსაცმელს და კიდებ ბევრ რამეს, რაც მომინდება. დავდივართ კინოში, საჭმელად, დედიკოს მეგობრებთან...

ნანუკა, სულ ასე დადიოდით?

არა, რაც წამოიზარდა, მას მერე დავამყარეთ კიდევ უფრო ახლო ურთიერთობა. მანამდე სწორხაზოვნად მამასი იყო. საერთო ინტერესი და თემები არ გვქონია, იყო მხოლოდ დედისა და შვილის ურთიერთობა. ფართო ურთიერთობა კი ახლა, ბოლო ერთი წელია, ჩამოგვიყალიბდა და შემიძლია ვთქვა, რომ ჩემი ცხოვრების პარტნიორია.



რითი გაკვირვებთ?

ბიჭები და გოგონები, თურმე, ერთმანეთისგან ძალიან განსხვავდებიან. თანაც, მარიამი ჩემი ცხოვრების ნაწილია და ყველგან არის, ჩემს ბედნიერებაში, განცდებში, ცრემლებსა და ემოციებში სულ მარიამია, მეგობარია, მისთვის მინდება ყველაფრის თქმა... კლასიკური გაგებით შვილი მხოლოდ საბაა, მე ნამდვილად მისი დედა ვარ და ის ნამდვილად ჩემი შვილია. მაკვირვებს სითბოთი. არ არსებობს, რომ ახალი კაბა არ შემიფასოს ან ახალი ტუჩსაცხი და არ მითხრას, რომ ლამაზი ვარ, არ დამირეკოს და არ მითხრას, როგორ ვუყვარვარ... ძალიან სასაცილოცაა, რადგან ცხოვრებისეულ საკითხებზე აქვს თავისი მოსაზრებები, ერევა ყველაფერში, გაძლევს რჩევებს. პატარა კაცია...

საბა, გადაცემებს უყურებ და შენიშვნებს აძლევ დედას?

ხშირად არა. იშვიათად ვაძლევ შენიშვნებს.

ნანუკა:

საბა „ნანუკას შოუს“ არ უყურებს, ძალიან იშვიათად. „ნიჭიერს“ უყურებდა ხოლმე და იქ მაძლევდა შენიშვნებს. ერთხელ მითხრა, ძალიან გულამოღებული ზედა გაცვიაო (იცინის), არ მოეწონა. ჩემს გათხოვებაზეც ძალიან მძიმე რეაქცია აქვს. მეუბნება, რომ არ უნდა გავთხოვდე. მოუყევი, აბა, რა თეორიები გაქვს ამასთან დაკავშირებით?

საბა:

არ მინდა, რომ გათხოვდეს. მამას ისევ რომ შეუყვარდეს? თან, არ მინდა, რომ ორი მამა მყავდეს. კიდევ, არ მინდა, რომ შვილი გააჩინოს.

იეჭვიანებ სხვა შვილზე?

ძალიან...



მარიამზე არ ეჭვიანობ?

არა, რადგან მარიამი ჩემი დაიკოა და ძმა არ მჭირდება.

ნანუკა: 

საბას იმდენი და და ძმა ჰყავს, შესაბამისად, ბავშვს აღარ უნდა ამდენი დაიკო და ძმა. სხვათა შორის, დაქორწინების თემა მხოლოდ დედას ეხება, მამას - არა, ხომ?

საბა:

არა, არც მამამ არ უნდა მოიყვანოს ცოლი. ისინიც შვილს დაბადებენ და ის ვინ იქნება ჩემთვის?.. ძმა ან და.

ნანუკა:

ე.ი. მამიკომ ცოლი იმიტომ არ უნდა მოიყვანოს, რომ შვილი არ შეეძინოს და მე იმიტომ არ უნდა გავთხოვდე, რომ მამიკოს დაველოდო. ეგოისტი ხარ ჩვეულებრივი (იცინის). ასეთი თეორია აქვს საბას - პრინციპში, მისი ასაკისთვის, ლეგიტიმური ამბავია. მოკლედ, როგორც ვთქვი, ყველაფერზე თავისი აზრი აქვს.

საბას რაიმეს უკრძალავთ?

კომპიუტერულ თამაშებს, სადაც ადამიანებს კლავენ. გარდა ამისა, ერთადერთი თხოვნა მაქვს საბასთან, რომ კარგად ისწავლოს. რატომ უნდა ისწავლო კარგად?



საბა:

იმიტომ, რომ ბევრი ფული მქონდეს...

ნანუკა:

აი, ასეთი მოტივაცია აქვს კარგი სწავლისთვის. უნდა, ბევრი ფული ჰქონდეს, რადგან მანქანები იყიდოს. მე ვუთხარი, რომ ვერ ვუყიდი. უნდა გამოიმუშაოს და თავად შეიძინოს.

საბა, რა პროფესიის გინდა იყო?

ფეხბურთელი. ჩემი საყვარელი ფეხბურთელი რონალდოა. ფეხბურთელობა იმიტომ მინდა, რომ მათ უფრო ბევრი ფული აქვთ, ვიდრე ჩოგბურთელებს, მორაგბეებს... მე დავდივარ ფეხბურთზე, რაგბიზე, ჩოგბურთზე, ცხენოსნობაზე, ჭადრაკზე და ფარიკაობაზე.

ნანუკა:

ეს იმიტომ გითხრათ, რომ გაარკვია, ჩამოთვლილი სპორტის სახეობებიდან ყველაზე მეტ ფულს ფეხბურთელები შოულობენ (იცინის).

ნანუკა, შენ და საბა ერთმანეთს რით ჰგავხართ?

საბა:

ლოყებზე „იამოჩკებით“ (იცინიან).

ნანუკა:

საბა არის თავიდან ბოლომდე მამის ხაზით. ზოგადად, მგონია, რომ ყველა ადამიანი ინდივიდუალურია, მაგრამ მე მგავს კონტაქტურობით, საზოგადოების ცენტრში ყოფნის სიყვარულით, ეს თვისებები ემთხვევა, მაგრამ საბა ზოგადად, მხოლოდ საკუთარ თავს ჰგავს.

მასში ძალიან ბევრს ვდებ. მინდა, იყოს განათლებული. თუკი იქნება ფეხბურთელი, იყოს მაგარი თავის საქმეში, არ აქვს მნიშვნელობა, რა პროფესიას აირჩევს. მინდა, იყოს ზრდილობიანი ადამიანი.



დედიკოს უყვები, რა ხდება სკოლაში, ვინ მოგწონს?

საბა:

ვუყვები ხოლმე. სკოლაში ერთი გოგო მომწონს და მას საბერძნეთიდან საჩუქარი ჩამოვუტანე, ყელსაბამია და გული ახატია.

ნანუკა, საბა რომ გაიზრდება და დიდი ბიჭი იქნება, ეს როგორი პერიოდი იქნება თქვენთვის?

საბას გაჩენა ძალიან სწორი გადაწყვეტილებაა. მის გაჩენამდე არ ვფიქრობდი შვილის ყოლას და მარიამი იქნებოდა ერთადერთი. როცა გავიგე, რომ ორსულად ვიყავი, არც მიფიქრია, რომ არ გამეჩინა. იმის გარდა, რომ საბა ძალიან მიყვარს და ყველას უყვარს თავისი შვილი, კიდევ ერთი მიზეზია - მარიამი გაიზარდა და თავისი ცხოვრების გზა აქვს. ქალის არსებობის მთავარი ფაქტორი არის შვილთან კომუნიკაცია, ამით იღებ ყველაზე დიდ ენერგიას. წარმოვიდგენ, რომ არ მყოლოდა საბა, მარიამი რომ წავიდოდა, სულ მარტო უნდა ვყოფილიყავი. ასე რომ, ქალებს არასდროს უნდა დაეზაროთ შვილების გაჩენა, მე მეზარებოდა... როცა ცხოვრება მოგცემს იმის შანსს, რომ შვილი გყავდეს, უნდა გააჩინო. მშურს იმ ქალების, ვისაც 5 ან მეტი შვილი ჰყავს. იმედი მაქვს, მომეცემა იმის შანსი, რომ კიდევ მყავდეს შვილი და აუცილებლად გავაჩენ!.. ჰაჰა, საბა ამბობს, არაო და მას პატივს ვცემ. სანამ ის იმ ასაკშია, როცა ასე ფიქრობს, მანამდე შვილს არ გავაჩენ. ჩემს შვილს დამატებითი ტრავმები არ სჭირდება!..

გათხოვებაზეც გაითვალისწინებთ შვილის აზრს?

იმ ასაკში, სანამ საბა ფიქრობს, რომ გათხოვება და შვილის გაჩენა დედას წაართმევს, არც გავთხოვდები და არც შვილს გავაჩენ, რადგან საბამ არ ინერვიულოს...  როცა გაიზრდება, თუ გადაწყვეტს, რომ ეს სასაცილო შეხედულება იყო, მერე ვიფიქრებ. მარიამსაც ასეთი აზრი ჰქონდა და რომ გაიზარდა, გადაიფიქრა.

გამიგია, მარიამთან დაკავშირებით ნანუკა ძალიან მკაცრიაო... 

ასეა და საბასაც მკაცრად ვექცევი. მოყევი, საბა, დედა რომ ჩხუბობს, სახლში რა ხდება...

საბა:

ისეთი გრძნობაა, თითქოს მიწისძვრაა...

ნანუკა:

არის რამდენიმე საკითხი, რაზეც ძალიან ვჩხუბობ. მარიამის პატარაობისასაც ძალიან მკაცრი ვიყავი და ახლაც ასეა. რაც სრულწლოვანი გახდა, თავისი ცხოვრება აქვს, რჩევისთვის შეუძლია მომმართოს, მაგრამ საკუთარ გადაწყვეტილებებზე პასუხისმგებლობა თავად აკისრია... საბას ყველა სურვილს ვასრულებ, რისი ასრულებაც შემიძლია, მაგრამ მკაცრი ვარ. საბას არავის რიდი არ აქვს ჩემ გარდა. მამასთანაც რომ მიდის სტუმრად, ის ეუბნება, დედა გაიგებს, თუ ცუდად მოიქცევიო. ვბრაზდები, თუკი ზრდილობასთან დაკავშირებით იჭრება, ასევე სწავლა-განათებაზე, ასევე, როგორც უკვე ვთქვი, თამაშებზე.

დედიკო რომ ჩხუბობს, რას აკეთებ?

საბა:

ვიმალები... სადაც ადგილს ვიპოვი, იქ. ცოტა ხანს ჩხუბობს, ორი წუთი ან ექვსი. როცა ხმა აღარ ისმის, მერე გამოვდივარ...

ნანუკა, აღნიშნეთ, რომ ბევრ შვილს იყოლიებდით, ეს სინანულია?

სინანული არა, თუმცა ზაფხულის პერიოდია, დადგა მარიამის გამგზავრების დრო და ყოველთვის, როცა მარიამთან განშორების დრო დგება, ვხვდები, როგორი სწორი იყო კიდევ სხვა ბევრ მიზეზთან ერთად, საბას გაჩენა. ბავშვის ყოლა დიდი პასუხისმგებლობაა, მაგრამ მახსენდება ადამიანები მცირე შესაძლებლობებით, რომლებიც შვილებს მაინც ბევრ რამეს აძლევენ. არაფერს ფასი არ ექნებოდა ჩემთვის, როცა მარიამი უკვე დაფრთიანებულია, საბა რომ არ მყოლოდა. ახალგაზრდა დედა ვარ, გუშინ ვიყავი მარიამის ხელა და ვიცი, როგორი შეგრძნებები აქვს. სხვათა შორის, მარიამს ვურჩევ, სანამ მასტერს გააკეთებს, გათხოვდეს და შვილი გააჩინოს. მარიამს რომ გოგო შვილი ჰყავდეს, ჩემზე ბედნიერი არავინ იქნებოდა. ძალიან მინდა გოგო შვილიშვილი. ახალგაზრდა დედობა ძალიან კარგია ბევრი მიზეზის გამო. რაც შეეხება საბას, საინტერესოა ბიჭი შვილი, სრულიად განსხვავებულია...

ოცნებებზე ვისაუბროთ...

მაქვს ოცნება, რომლისკენაც გავაგრძელებ სვლას, ვიყიდი დიდ მიწას, ავაშენებ სახლს, მეყოლება ქათმები, მექნება ხეხილი, რომელსაც მოვუვლი... ამისკენ მიდის ჩემი ცხოვრება. მინდა ცხოვრება ბევრ სიმწვანესა და სიმშვიდეში. არასდროს მიყვარდა საგიჟეთი და კლუბური გართობა, მიუხედავად იმისა, რომ მეგობრების გარემოცვაში ყოფნა ძალიან მიყვარს, მშვიდად ოჯახურ გარემოში ყოფნა ჩემთვის ყველაზე დიდი კომფორტია.

ანუ ორი ნანუკაა, ერთი ბობოქარი, რომელსაც საზოგადოება იცნობს...

მეორე კი, სამსახურის დასრულების შემდეგ სახლში გარბის (იღიმის). უსაფრთხოდ სახლში მიყვარს ჯდომა, სადაც არც ნერვი გიტოკდება, არც ემოციური ტალღები მოდის, მოკლედ, ჩემს სამყაროში ვარ. ზაფხული საუკეთესო პერიოდია, ვარ მშობლებსა და შვილებთან ერთად, ეს არის საოცნებო გარემო.

მოკლედ, მინდა გოგო შვილიშვილი, თანაც მალე, მინდა სახლი სიმწვანეში, რაც შეეხება კარიერას, მსურს, „ნანუკას შოუმ“ ათწლიანი პერიოდი დაასრულოს და შემდეგ კიდევ ერთი პროექტი, მისგან სრულიად განსხვავებული გავაკეთო და ისიც თავად წავიყვანო...

პირად ცხოვრებას ოცნებები არ უკავშირდება?

პირად ცხოვრებაზე არასდროს ვოცნებობ, პრინციპში, არც კარიერაზე, რაც ჩავიფიქრე, იმას აუცილებლად გავაკეთებ. პირადში სულ მინდა, იყოს მამაკაცი, რომელიც მეტყვის, რომ კარგად გამოვიყურები. ეს არის ძალიან მნიშვნელოვანი. შენ რას ფიქრობ, საბა? ხომ უნდა არსებობდეს ჩემს ცხოვრებაში მამაკაცი, რომელსაც ვუყვარვარ? არ უნდა არსებობდეს? სიყვარული არ უნდა მქონდეს?



საბა:

არა, მე ხომ გეუბნები, რომ კარგად გამოიყურები. სიყვარული მამასთან უნდა გქონდეს... ხომ შეიძლება, რომ შერიგდეთ? რომ მოხდეს?

ნანუკა:

ჩვენ ხომ ვისაუბრეთ, რომ ეს ვერ მოხდება?

საბა:

მე ხომ მიყვარხარ?

ნანუკა:

შენ გიყვარვარ...

საბა:

ჰოდა, ეს საკმარისია (იცინიან)...

untitled-3გადაღების ადგილი: სასტუმრო „ამბასადორი თბილისი“

ფოტო: დათუნა აგასი

ნინო მურღულია

https://www.youtube.com/watch?v=LGQCpL4sdiM&feature=youtu.be

[gallery royalslider="1" link="file" ids="161692,161681,161669,161686,161687,161689,161690,161691,161693,161694,161696,161697,161698,161699"]
            [post_title] => ნანუკა ჟორჟოლიანი: „სანამ საბა ფიქრობს, რომ გათხოვება და შვილის გაჩენა დედას წაართმევს, არც გავთხოვდები და არც შვილს გავაჩენ...“
            [post_excerpt] => 
            [post_status] => publish
            [comment_status] => closed
            [ping_status] => closed
            [post_password] => 
            [post_name] => nanuka-djordjoliani-sanam-saba-fiqrobs-rom-gatkhoveba-da-shvilis-gachena-dedas-waartmevs-arc-gavtkhovdebi-da-arc-shvils-gavachen
            [to_ping] => 
            [pinged] => 
            [post_modified] => 2017-09-11 16:53:31
            [post_modified_gmt] => 2017-09-11 12:53:31
            [post_content_filtered] => 
            [post_parent] => 0
            [guid] => http://fortuna.ge/?p=161652
            [menu_order] => 0
            [post_type] => post
            [post_mime_type] => 
            [comment_count] => 0
            [filter] => raw
        )

    [comment_count] => 0
    [current_comment] => -1
    [found_posts] => 79
    [max_num_pages] => 27
    [max_num_comment_pages] => 0
    [is_single] => 
    [is_preview] => 
    [is_page] => 
    [is_archive] => 1
    [is_date] => 
    [is_year] => 
    [is_month] => 
    [is_day] => 
    [is_time] => 
    [is_author] => 
    [is_category] => 
    [is_tag] => 1
    [is_tax] => 
    [is_search] => 
    [is_feed] => 
    [is_comment_feed] => 
    [is_trackback] => 
    [is_home] => 
    [is_404] => 
    [is_embed] => 
    [is_paged] => 
    [is_admin] => 
    [is_attachment] => 
    [is_singular] => 
    [is_robots] => 
    [is_posts_page] => 
    [is_post_type_archive] => 
    [query_vars_hash:WP_Query:private] => b105d248ab55bd686fbb9b6dcd1e5222
    [query_vars_changed:WP_Query:private] => 
    [thumbnails_cached] => 
    [stopwords:WP_Query:private] => 
    [compat_fields:WP_Query:private] => Array
        (
            [0] => query_vars_hash
            [1] => query_vars_changed
        )

    [compat_methods:WP_Query:private] => Array
        (
            [0] => init_query_flags
            [1] => parse_tax_query
        )

)

მსგავსი სიახლეები