ნანუკა ჟორჟოლიანი: „სანამ საბა ფიქრობს, რომ გათხოვება და შვილის გაჩენა დედას წაართმევს, არც გავთხოვდები და არც შვილს გავაჩენ…“

პოპულარული

ნანუკა ჟორჟოლიანი: „სანამ საბა ფიქრობს, რომ გათხოვება და შვილის გაჩენა დედას წაართმევს, არც გავთხოვდები და არც შვილს გავაჩენ…“

ნანუკა ჟორჟოლიანსა და მის უმცროს ვაჟს, საბა კოდუას, „ფორტუნას“ ექსკლუზიური ინტერვიუსა და ფოტოსესიისთვის „ამბასადორში“ შევხვდით. საბა ძალიან კომუნიკაბელური და მხიარული ბიჭი აღმოჩნდა, გვესაუბრა, რა პროფესიის არჩევა სურს და რატომ, ცნობილ დედიკოზეც არ მოერიდა ლაპარაკს და იმაზეც, რატომ არ უნდა, რომ ნანუკა კიდევ გათხოვდეს და შვილი ჰყავდეს… თავად ძალიან უნდა პოპულარობა და ძალიან მოსწონს, რომ მის დედიკოს ყველგან ცნობენ და უღიმიან… დედა-შვილის ძალიან სახალისო და ორიგინალურ პასუხებს ჩვენს კითხვებზე თქვენც დიდი ინტერესით წაიკითხავთ.

ნანუკა, როგორც გავიგეთ, საბას ძალიან უნდა პოპულარობა…

ნანუკა:

(იღიმის) მეც ახლა გავიგე, აქ რომ მოვდიოდით, ავუხსენი, რომ ჟურნალისტები გადასაღებად გვეპატიჟებოდნენ და ვკითხე, თუ ექნებოდა წამოსვლის სურვილი. როცა მკითხა, პოპულარული გავხდებიო და ვუპასუხე, კი-მეთქი, გაუხარდა და დამთანხმდა… განსხვავებით ჩემი უფროსი შვილისგან, რომელიც ყველაფერ მსგავსს ძალიან ერიდება და არ უნდა…

მარიამს, როგორც ვიცი, თქვენგან განსხვავებული ხასიათი აქვს…

ჩემგანაც და საბასგანაც. მას არ უყვარს საზოგადოების ყურადღების ცენტრში ყოფნა, გაურბის ყველა ინტერვიუს და გამოჩენას, სურს, თავისი ცხოვრება ჰქონდეს და არ იცნობდნენ, როგორც ნანუკა ჟორჟოლიანის შვილს. ვფიქრობ, ეს ძალიან კარგი ამბიციაა. საბა ჯერ ნანუკა ჟორჟოლიანის შვილის ასაკშია (იღიმის).

საბა, მოგწონს დედიკოს პოპულარობა?

ძალიან მომწონს. ყველგან ვგრძნობ, რომ პოპულარულია.

ნანუკა:

სხვათა შორის, პირველად „მაკდონალდსში“ ყოფნისას აღმოაჩინა, რომ პოპულარული ვარ. რამდენიმე ადამიანი ფოტოს გადასაღებად მოვიდა და მკითხა, ამას რატომ აკეთებდნენ. ვუპასუხე, იმიტომ, რომ შენი დედა ვარ-მეთქი. ეს დიდხანს ძალიან მოსწონდა.

მშვიდი ხასიათი აქვს, მაგრამ იმავდროულად, კომუნიკაბელურია…

ძალიან კომუნიკაბელურია, კომფორტული, მისი წაყვანა ყველგან შეიძლება, რადგან თავის ტანსაცმელს თვითონ ალაგებს, საჭმელს იმზადებს, თავად ბანაობს და ეუბნება, როდის დააძინო. ერთადერთი დისკომფორტის შექმნა უყვარს – თუ შია, ჩემს მტერს!.. რომ შეჭამს, მერე ისევ კონტაქტურია. წესრიგის მოყვარულია, ჩემგან და მარიამისგან განსხვავებით. ახლა ერთად სამივე პირველად ვიყავით წასული დასასვენებლად და მე და მარიამს საბა გვივლიდა, სულ წესრიგისკენ მიგვითითებდა, ამ მხრივ მე და მარიამი ერთნაირები ვართ, საბას კი გენეტიკურად სხვანაირი ხაზი აქვს, მამას ჰგავს (იღიმის). საბას ყველა ნივთს თავისი ადგილი აქვს, მოკლედ, მოწესრიგებული, კონტაქტური ბავშვია. ჩვენ ძალიან ხშირად ვართ ერთად, ერთადერთი, თუკი სადმე ყოფნა არ აინტერესებს, იქ დიდხანს არ ჩერდება…

საბა, ნანუკასთან ერთად რისი გაკეთება გიყვარს, სად დადიხართ ხოლმე?

მაღაზიებში დავდივართ ხოლმე, დედა მყიდულობს ტანსაცმელს და კიდებ ბევრ რამეს, რაც მომინდება. დავდივართ კინოში, საჭმელად, დედიკოს მეგობრებთან…

ნანუკა, სულ ასე დადიოდით?

არა, რაც წამოიზარდა, მას მერე დავამყარეთ კიდევ უფრო ახლო ურთიერთობა. მანამდე სწორხაზოვნად მამასი იყო. საერთო ინტერესი და თემები არ გვქონია, იყო მხოლოდ დედისა და შვილის ურთიერთობა. ფართო ურთიერთობა კი ახლა, ბოლო ერთი წელია, ჩამოგვიყალიბდა და შემიძლია ვთქვა, რომ ჩემი ცხოვრების პარტნიორია.

რითი გაკვირვებთ?

ბიჭები და გოგონები, თურმე, ერთმანეთისგან ძალიან განსხვავდებიან. თანაც, მარიამი ჩემი ცხოვრების ნაწილია და ყველგან არის, ჩემს ბედნიერებაში, განცდებში, ცრემლებსა და ემოციებში სულ მარიამია, მეგობარია, მისთვის მინდება ყველაფრის თქმა… კლასიკური გაგებით შვილი მხოლოდ საბაა, მე ნამდვილად მისი დედა ვარ და ის ნამდვილად ჩემი შვილია. მაკვირვებს სითბოთი. არ არსებობს, რომ ახალი კაბა არ შემიფასოს ან ახალი ტუჩსაცხი და არ მითხრას, რომ ლამაზი ვარ, არ დამირეკოს და არ მითხრას, როგორ ვუყვარვარ… ძალიან სასაცილოცაა, რადგან ცხოვრებისეულ საკითხებზე აქვს თავისი მოსაზრებები, ერევა ყველაფერში, გაძლევს რჩევებს. პატარა კაცია…

საბა, გადაცემებს უყურებ და შენიშვნებს აძლევ დედას?

ხშირად არა. იშვიათად ვაძლევ შენიშვნებს.

ნანუკა:

საბა „ნანუკას შოუს“ არ უყურებს, ძალიან იშვიათად. „ნიჭიერს“ უყურებდა ხოლმე და იქ მაძლევდა შენიშვნებს. ერთხელ მითხრა, ძალიან გულამოღებული ზედა გაცვიაო (იცინის), არ მოეწონა. ჩემს გათხოვებაზეც ძალიან მძიმე რეაქცია აქვს. მეუბნება, რომ არ უნდა გავთხოვდე. მოუყევი, აბა, რა თეორიები გაქვს ამასთან დაკავშირებით?

საბა:

არ მინდა, რომ გათხოვდეს. მამას ისევ რომ შეუყვარდეს? თან, არ მინდა, რომ ორი მამა მყავდეს. კიდევ, არ მინდა, რომ შვილი გააჩინოს.

იეჭვიანებ სხვა შვილზე?

ძალიან…

მარიამზე არ ეჭვიანობ?

არა, რადგან მარიამი ჩემი დაიკოა და ძმა არ მჭირდება.

ნანუკა:

საბას იმდენი და და ძმა ჰყავს, შესაბამისად, ბავშვს აღარ უნდა ამდენი დაიკო და ძმა. სხვათა შორის, დაქორწინების თემა მხოლოდ დედას ეხება, მამას – არა, ხომ?

საბა:

არა, არც მამამ არ უნდა მოიყვანოს ცოლი. ისინიც შვილს დაბადებენ და ის ვინ იქნება ჩემთვის?.. ძმა ან და.

ნანუკა:

ე.ი. მამიკომ ცოლი იმიტომ არ უნდა მოიყვანოს, რომ შვილი არ შეეძინოს და მე იმიტომ არ უნდა გავთხოვდე, რომ მამიკოს დაველოდო. ეგოისტი ხარ ჩვეულებრივი (იცინის). ასეთი თეორია აქვს საბას – პრინციპში, მისი ასაკისთვის, ლეგიტიმური ამბავია. მოკლედ, როგორც ვთქვი, ყველაფერზე თავისი აზრი აქვს.

საბას რაიმეს უკრძალავთ?

კომპიუტერულ თამაშებს, სადაც ადამიანებს კლავენ. გარდა ამისა, ერთადერთი თხოვნა მაქვს საბასთან, რომ კარგად ისწავლოს. რატომ უნდა ისწავლო კარგად?

საბა:

იმიტომ, რომ ბევრი ფული მქონდეს…

ნანუკა:

აი, ასეთი მოტივაცია აქვს კარგი სწავლისთვის. უნდა, ბევრი ფული ჰქონდეს, რადგან მანქანები იყიდოს. მე ვუთხარი, რომ ვერ ვუყიდი. უნდა გამოიმუშაოს და თავად შეიძინოს.

საბა, რა პროფესიის გინდა იყო?

ფეხბურთელი. ჩემი საყვარელი ფეხბურთელი რონალდოა. ფეხბურთელობა იმიტომ მინდა, რომ მათ უფრო ბევრი ფული აქვთ, ვიდრე ჩოგბურთელებს, მორაგბეებს… მე დავდივარ ფეხბურთზე, რაგბიზე, ჩოგბურთზე, ცხენოსნობაზე, ჭადრაკზე და ფარიკაობაზე.

ნანუკა:

ეს იმიტომ გითხრათ, რომ გაარკვია, ჩამოთვლილი სპორტის სახეობებიდან ყველაზე მეტ ფულს ფეხბურთელები შოულობენ (იცინის).

ნანუკა, შენ და საბა ერთმანეთს რით ჰგავხართ?

საბა:

ლოყებზე „იამოჩკებით“ (იცინიან).

ნანუკა:

საბა არის თავიდან ბოლომდე მამის ხაზით. ზოგადად, მგონია, რომ ყველა ადამიანი ინდივიდუალურია, მაგრამ მე მგავს კონტაქტურობით, საზოგადოების ცენტრში ყოფნის სიყვარულით, ეს თვისებები ემთხვევა, მაგრამ საბა ზოგადად, მხოლოდ საკუთარ თავს ჰგავს.

მასში ძალიან ბევრს ვდებ. მინდა, იყოს განათლებული. თუკი იქნება ფეხბურთელი, იყოს მაგარი თავის საქმეში, არ აქვს მნიშვნელობა, რა პროფესიას აირჩევს. მინდა, იყოს ზრდილობიანი ადამიანი.

დედიკოს უყვები, რა ხდება სკოლაში, ვინ მოგწონს?

საბა:

ვუყვები ხოლმე. სკოლაში ერთი გოგო მომწონს და მას საბერძნეთიდან საჩუქარი ჩამოვუტანე, ყელსაბამია და გული ახატია.

ნანუკა, საბა რომ გაიზრდება და დიდი ბიჭი იქნება, ეს როგორი პერიოდი იქნება თქვენთვის?

საბას გაჩენა ძალიან სწორი გადაწყვეტილებაა. მის გაჩენამდე არ ვფიქრობდი შვილის ყოლას და მარიამი იქნებოდა ერთადერთი. როცა გავიგე, რომ ორსულად ვიყავი, არც მიფიქრია, რომ არ გამეჩინა. იმის გარდა, რომ საბა ძალიან მიყვარს და ყველას უყვარს თავისი შვილი, კიდევ ერთი მიზეზია – მარიამი გაიზარდა და თავისი ცხოვრების გზა აქვს. ქალის არსებობის მთავარი ფაქტორი არის შვილთან კომუნიკაცია, ამით იღებ ყველაზე დიდ ენერგიას. წარმოვიდგენ, რომ არ მყოლოდა საბა, მარიამი რომ წავიდოდა, სულ მარტო უნდა ვყოფილიყავი. ასე რომ, ქალებს არასდროს უნდა დაეზაროთ შვილების გაჩენა, მე მეზარებოდა… როცა ცხოვრება მოგცემს იმის შანსს, რომ შვილი გყავდეს, უნდა გააჩინო. მშურს იმ ქალების, ვისაც 5 ან მეტი შვილი ჰყავს. იმედი მაქვს, მომეცემა იმის შანსი, რომ კიდევ მყავდეს შვილი და აუცილებლად გავაჩენ!.. ჰაჰა, საბა ამბობს, არაო და მას პატივს ვცემ. სანამ ის იმ ასაკშია, როცა ასე ფიქრობს, მანამდე შვილს არ გავაჩენ. ჩემს შვილს დამატებითი ტრავმები არ სჭირდება!..

გათხოვებაზეც გაითვალისწინებთ შვილის აზრს?

იმ ასაკში, სანამ საბა ფიქრობს, რომ გათხოვება და შვილის გაჩენა დედას წაართმევს, არც გავთხოვდები და არც შვილს გავაჩენ, რადგან საბამ არ ინერვიულოს…  როცა გაიზრდება, თუ გადაწყვეტს, რომ ეს სასაცილო შეხედულება იყო, მერე ვიფიქრებ. მარიამსაც ასეთი აზრი ჰქონდა და რომ გაიზარდა, გადაიფიქრა.

გამიგია, მარიამთან დაკავშირებით ნანუკა ძალიან მკაცრიაო…

ასეა და საბასაც მკაცრად ვექცევი. მოყევი, საბა, დედა რომ ჩხუბობს, სახლში რა ხდება…

საბა:

ისეთი გრძნობაა, თითქოს მიწისძვრაა…

ნანუკა:

არის რამდენიმე საკითხი, რაზეც ძალიან ვჩხუბობ. მარიამის პატარაობისასაც ძალიან მკაცრი ვიყავი და ახლაც ასეა. რაც სრულწლოვანი გახდა, თავისი ცხოვრება აქვს, რჩევისთვის შეუძლია მომმართოს, მაგრამ საკუთარ გადაწყვეტილებებზე პასუხისმგებლობა თავად აკისრია… საბას ყველა სურვილს ვასრულებ, რისი ასრულებაც შემიძლია, მაგრამ მკაცრი ვარ. საბას არავის რიდი არ აქვს ჩემ გარდა. მამასთანაც რომ მიდის სტუმრად, ის ეუბნება, დედა გაიგებს, თუ ცუდად მოიქცევიო. ვბრაზდები, თუკი ზრდილობასთან დაკავშირებით იჭრება, ასევე სწავლა-განათებაზე, ასევე, როგორც უკვე ვთქვი, თამაშებზე.

დედიკო რომ ჩხუბობს, რას აკეთებ?

საბა:

ვიმალები… სადაც ადგილს ვიპოვი, იქ. ცოტა ხანს ჩხუბობს, ორი წუთი ან ექვსი. როცა ხმა აღარ ისმის, მერე გამოვდივარ…

ნანუკა, აღნიშნეთ, რომ ბევრ შვილს იყოლიებდით, ეს სინანულია?

სინანული არა, თუმცა ზაფხულის პერიოდია, დადგა მარიამის გამგზავრების დრო და ყოველთვის, როცა მარიამთან განშორების დრო დგება, ვხვდები, როგორი სწორი იყო კიდევ სხვა ბევრ მიზეზთან ერთად, საბას გაჩენა. ბავშვის ყოლა დიდი პასუხისმგებლობაა, მაგრამ მახსენდება ადამიანები მცირე შესაძლებლობებით, რომლებიც შვილებს მაინც ბევრ რამეს აძლევენ. არაფერს ფასი არ ექნებოდა ჩემთვის, როცა მარიამი უკვე დაფრთიანებულია, საბა რომ არ მყოლოდა. ახალგაზრდა დედა ვარ, გუშინ ვიყავი მარიამის ხელა და ვიცი, როგორი შეგრძნებები აქვს. სხვათა შორის, მარიამს ვურჩევ, სანამ მასტერს გააკეთებს, გათხოვდეს და შვილი გააჩინოს. მარიამს რომ გოგო შვილი ჰყავდეს, ჩემზე ბედნიერი არავინ იქნებოდა. ძალიან მინდა გოგო შვილიშვილი. ახალგაზრდა დედობა ძალიან კარგია ბევრი მიზეზის გამო. რაც შეეხება საბას, საინტერესოა ბიჭი შვილი, სრულიად განსხვავებულია…

ოცნებებზე ვისაუბროთ…

მაქვს ოცნება, რომლისკენაც გავაგრძელებ სვლას, ვიყიდი დიდ მიწას, ავაშენებ სახლს, მეყოლება ქათმები, მექნება ხეხილი, რომელსაც მოვუვლი… ამისკენ მიდის ჩემი ცხოვრება. მინდა ცხოვრება ბევრ სიმწვანესა და სიმშვიდეში. არასდროს მიყვარდა საგიჟეთი და კლუბური გართობა, მიუხედავად იმისა, რომ მეგობრების გარემოცვაში ყოფნა ძალიან მიყვარს, მშვიდად ოჯახურ გარემოში ყოფნა ჩემთვის ყველაზე დიდი კომფორტია.

ანუ ორი ნანუკაა, ერთი ბობოქარი, რომელსაც საზოგადოება იცნობს…

მეორე კი, სამსახურის დასრულების შემდეგ სახლში გარბის (იღიმის). უსაფრთხოდ სახლში მიყვარს ჯდომა, სადაც არც ნერვი გიტოკდება, არც ემოციური ტალღები მოდის, მოკლედ, ჩემს სამყაროში ვარ. ზაფხული საუკეთესო პერიოდია, ვარ მშობლებსა და შვილებთან ერთად, ეს არის საოცნებო გარემო.

მოკლედ, მინდა გოგო შვილიშვილი, თანაც მალე, მინდა სახლი სიმწვანეში, რაც შეეხება კარიერას, მსურს, „ნანუკას შოუმ“ ათწლიანი პერიოდი დაასრულოს და შემდეგ კიდევ ერთი პროექტი, მისგან სრულიად განსხვავებული გავაკეთო და ისიც თავად წავიყვანო…

პირად ცხოვრებას ოცნებები არ უკავშირდება?

პირად ცხოვრებაზე არასდროს ვოცნებობ, პრინციპში, არც კარიერაზე, რაც ჩავიფიქრე, იმას აუცილებლად გავაკეთებ. პირადში სულ მინდა, იყოს მამაკაცი, რომელიც მეტყვის, რომ კარგად გამოვიყურები. ეს არის ძალიან მნიშვნელოვანი. შენ რას ფიქრობ, საბა? ხომ უნდა არსებობდეს ჩემს ცხოვრებაში მამაკაცი, რომელსაც ვუყვარვარ? არ უნდა არსებობდეს? სიყვარული არ უნდა მქონდეს?

საბა:

არა, მე ხომ გეუბნები, რომ კარგად გამოიყურები. სიყვარული მამასთან უნდა გქონდეს… ხომ შეიძლება, რომ შერიგდეთ? რომ მოხდეს?

ნანუკა:

ჩვენ ხომ ვისაუბრეთ, რომ ეს ვერ მოხდება?

საბა:

მე ხომ მიყვარხარ?

ნანუკა:

შენ გიყვარვარ…

საბა:

ჰოდა, ეს საკმარისია (იცინიან)…

untitled-3გადაღების ადგილი: სასტუმრო „ამბასადორი თბილისი“

ფოტო: დათუნა აგასი

ნინო მურღულია

ექსკლუზივი /

|

8 სექტემბერი, 2017

|
WP_Query Object
(
    [query] => Array
        (
            [post_type] => post
            [post_status] => publish
            [posts_per_page] => 3
            [orderby] => ASC
            [tax_query] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [field] => slug
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => nanuka-djordjoliani
                                    [1] => fortunas-fotosesia
                                )

                        )

                )

            [post__not_in] => Array
                (
                    [0] => 161652
                )

        )

    [query_vars] => Array
        (
            [post_type] => post
            [post_status] => publish
            [posts_per_page] => 3
            [orderby] => ASC
            [tax_query] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [field] => slug
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => nanuka-djordjoliani
                                    [1] => fortunas-fotosesia
                                )

                        )

                )

            [post__not_in] => Array
                (
                    [0] => 161652
                )

            [error] => 
            [m] => 
            [p] => 0
            [post_parent] => 
            [subpost] => 
            [subpost_id] => 
            [attachment] => 
            [attachment_id] => 0
            [name] => 
            [static] => 
            [pagename] => 
            [page_id] => 0
            [second] => 
            [minute] => 
            [hour] => 
            [day] => 0
            [monthnum] => 0
            [year] => 0
            [w] => 0
            [category_name] => 
            [tag] => 
            [cat] => 
            [tag_id] => 1175
            [author] => 
            [author_name] => 
            [feed] => 
            [tb] => 
            [paged] => 0
            [meta_key] => 
            [meta_value] => 
            [preview] => 
            [s] => 
            [sentence] => 
            [title] => 
            [fields] => 
            [menu_order] => 
            [embed] => 
            [category__in] => Array
                (
                )

            [category__not_in] => Array
                (
                )

            [category__and] => Array
                (
                )

            [post__in] => Array
                (
                )

            [post_name__in] => Array
                (
                )

            [tag__in] => Array
                (
                )

            [tag__not_in] => Array
                (
                )

            [tag__and] => Array
                (
                )

            [tag_slug__in] => Array
                (
                )

            [tag_slug__and] => Array
                (
                )

            [post_parent__in] => Array
                (
                )

            [post_parent__not_in] => Array
                (
                )

            [author__in] => Array
                (
                )

            [author__not_in] => Array
                (
                )

            [ignore_sticky_posts] => 
            [suppress_filters] => 
            [cache_results] => 1
            [update_post_term_cache] => 1
            [lazy_load_term_meta] => 1
            [update_post_meta_cache] => 1
            [nopaging] => 
            [comments_per_page] => 50
            [no_found_rows] => 
            [order] => DESC
        )

    [tax_query] => WP_Tax_Query Object
        (
            [queries] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => nanuka-djordjoliani
                                    [1] => fortunas-fotosesia
                                )

                            [field] => slug
                            [operator] => IN
                            [include_children] => 1
                        )

                )

            [relation] => AND
            [table_aliases:protected] => Array
                (
                    [0] => mob1n_term_relationships
                )

            [queried_terms] => Array
                (
                    [post_tag] => Array
                        (
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => nanuka-djordjoliani
                                    [1] => fortunas-fotosesia
                                )

                            [field] => slug
                        )

                )

            [primary_table] => mob1n_posts
            [primary_id_column] => ID
        )

    [meta_query] => WP_Meta_Query Object
        (
            [queries] => Array
                (
                )

            [relation] => 
            [meta_table] => 
            [meta_id_column] => 
            [primary_table] => 
            [primary_id_column] => 
            [table_aliases:protected] => Array
                (
                )

            [clauses:protected] => Array
                (
                )

            [has_or_relation:protected] => 
        )

    [date_query] => 
    [request] => SELECT SQL_CALC_FOUND_ROWS  mob1n_posts.ID FROM mob1n_posts  LEFT JOIN mob1n_term_relationships ON (mob1n_posts.ID = mob1n_term_relationships.object_id) WHERE 1=1  AND mob1n_posts.ID NOT IN (161652) AND ( 
  mob1n_term_relationships.term_taxonomy_id IN (12121,1175)
) AND mob1n_posts.post_type = 'post' AND ((mob1n_posts.post_status = 'publish')) GROUP BY mob1n_posts.ID ORDER BY mob1n_posts.post_date DESC LIMIT 0, 3
    [posts] => Array
        (
            [0] => WP_Post Object
                (
                    [ID] => 216145
                    [post_author] => 23
                    [post_date] => 2018-02-21 13:24:49
                    [post_date_gmt] => 2018-02-21 09:24:49
                    [post_content] => „ჩემი ცოლის დაქალებში“ მსახიობი კახა მიქიაშვილი ვასოს როლში გამოჩნდა, რომელიც ზაზას მეგობარ ანას აწუხებს. ზაზამ გამოსარჩლება გადაწყვიტა და ვასოსგან თავში აგური მიიღო. როგორ გაგრძელდება ეს ხაზი, ჯერ მსახიობმა არ იცის, თუმცა ჩვენთან ინტერვიუში, რომელიც „თბილისი მარიოტში“ ჩავწერეთ,  აღნიშნავს, რომ ვასოსნაირი მამაკაცები საკუთარ საახლობლოში არასდროს ჰყოლია. კახამ ხუმრობით ისიც კი გვითხრა, დაწერეთ, რომ მანიაკი არ ვარო. როგორც სოციალურ ქსელებში კომენტარებისას გამოჩნდა, ზოგიერთმა მაყურებელმა მისი პერსონაჟი ზედმეტად სერიოზულად მიიღო...

სანამ ინტერვიუს დავიწყებდით, თავად მითხარი, ერთ პატარა როლში გამოჩენაც კი ტელევიზიით როგორ პოპულარობას ჰმატებს მსახიობს... 

კახა მიქიაშვილი:

არ ვიცი, ჩემი პროფესიის ნაკლია თუ ხიბლი და ასე იყო ყველა - თეატრში წლები როლი როლზე რომ ითამაშო, წარმატებულად, ისე არ ჩანს, კონკრეტულად თეატრის მაყურებელი აფასებს, საკმარისია, ეკრანში ერთ კადრში გამოჩნდე, განხილვის თემა ხდება. ბუნებრივია, ეს არის კარგი, მსახიობობას უხდება. მეორეა, თუ ნეგატიური როლი შეასრულე, მასთან გაიგივებენ.

გურამ საღარაძის მაგალითი გამახსენდა, მისნაირ კეთილ გულჩვილ და წესიერ ადამიანს ბევრს არ ვიცნობდი. თავად აქვს მოყოლილი, „სახლი ძველ უბანში“ მონაწილეობის შემდეგ, სადმე თუ გამოჩნდებოდა, როგორ იწერდნენ პირჯვარს და გარბოდნენ მისგან (იღიმის). შემიძლია იგივე ვთქვა ბევრ სხვა მსახიობზეც. პირდაპირ მინდა ვთქვა, რომ არ ვარ მანიაკი, მადლობა ღმერთს (იცინის)!.. ხალხს აგურებს არ ვურტყამ თავში და არც არავის ფანჯარასთან ვდგავარ შესაშინებლად. საერთოდ, მგონია, რომ ჩემი პროფესიის ერთ-ერთი ხიბლი ესაა - რაც უფრო განსხვავებულ ტიპაჟს ქმნი, უფრო სხვანაირს, ვიდრე იქამდე გითამაშია, მით უფრო რთულია. გულწრფელად რომ გითხრათ, სუფთა პროფესიული კუთხით, კომენტარებს, ზოგს ხუმრობით და ზოგს არახუმრობით ნათქვამს - რა, საშინელი როლია, რა ცუდი ტიპი ხარ და როგორ დაგვზაფრეო, პროფესიული ნიშნით კომპლიმენტად ვიღებ. თუ დადებით პერსონაჟს თამაშობ და ხალხს თავი შეაყვარე და დაამახსოვრე, კარგია, როცა ნეგატიურ როლს ასრულებ და ესეც დაამახსოვრდა მაყურებელს, ე.ი. კარგად შექმენი როლი.ამით იმას არ ვამბობ, რომ მე ვითამაშე კარგად, უბრალოდ, ვადარებ. კიდევ ერთხელ ვამბობ, მანიაკი არ ვარ. როცა სცენარი წავიკითხე, მზად ვიყავი, რომ გარკვეული პერიოდის განმავლობაში საზოგადოებაში მანიაკის იმიჯი მექნებოდა, მათ შორის, ვინც არ მიცნობს, თორემ ვინც მიცნობს, იცის ჩემი ხასიათი (იღიმის). ვინაიდან ამ სერიალს უყურებს მთელი საქართველო, თუ მთელი სამყარო და მსოფლიო არა, დიდ ნაწილში ეს იმიჯი არ ამცდება, მაგრამ რა ვქნათ, ეს პროფესიის ნაწილია...



ასეთ კომენტარებს მართლა სერიოზულად წერდნენ?

ძალიან გამეცინა და ამასაც შეგუებული ვარ - ისეთმა ხალხმა მომწერა და დამირეკა, ანონსში რომ დამინახეს, წლები რომ არ მინახავს (იცინის). აინტერესებთ, როგორ გაგრძელდება, მაგრამ ნამდვილად ვერ ვეტყვი. ჩემმა მეგობარმა ჩამიგდო, ჩემს ფოტოზე რა კომენტარებიც წერია, სერიოზული განხილვა იყო. რა ვქნა, რა ვუყო... მანიაკი ნამდვილად არ ვარ. მაყურებელი ნახავს, როგორი მშიშარაა ჩემი პერსონაჟი. მანიაკები ყოველთვის მშიშრები არიან...

ისე, ვასოსნაირ ადამიანს შეხვედრიხარ?

ღმერთმა დამიფაროს. ისეთ სოციუმსა და საზოგადოებაში ვტრიალებ, ასეთი ავადმყოფები არ არიან. სხვათა შორის, ამ როლზე მუშაობისას მე და რეჟისორი შევთანხმდით მარტივად, ჩაცმაზე იყო საუბარი. თუ პირდაპირ ეტყობა ადამიანს, რომ მანიაკია, არავინ დაამყარებს მასთან კომუნიკაციას. ასეთ ადამიანებს ჩვეულებრივად აცვიათ, თითქოს ჩვეულებრივად იქცევიან და ასე ადვილად ვერ შეატყობ. შეიძლება, შევხვედრივარ კიდეც, მაგრამ ვერ მივმხდარვარ. მთელი პრობლემა, ალბათ, ასეთი ადამიანებისა, ის არის, რომ შეიძლება, თავაზიანიც იყოს პირველ ეტაპზე და შემდეგ ურთიერთობაში აჩენს საკუთარ სახეს. ჩემი ახლო მეგობარი გოგონებისგანაც არ გამიგია, რომ ასეთი პრობლემა ჰქონიათ, მაგრამ ალბათ, ხდება.

ისე, შენს მეგობარ გოგონას გამოესარჩლებოდი ასეთ შემთხვევაში?

თუ შენი ახლობელი გოგონა მოგმართავს, ეცდები დახმარებას. არ ვიცი, რა ფორმით მოვახერხებდი ამას ან მეც აგურს ჩამარტყამდნენ თუ არა, მაგრამ ვიმედოვნებდი და ვისურვებდი, რომ ნორმალურ სახელმწიფოში ყველაფერს კანონი არეგულირებდეს და ყველაზე ცუდ შემთხვევაში იყოს მუშტი-კრივი და დასისხლიანება. კონკრეტულ შემთხვევაში რას იზამ, არ იცი. თუ ანას კუთხიდან შევხედავთ, გოგონა მარტო ცხოვრობს, დაუცველია, მიმართა პატრულს, აშანტაჟებს ის ბიჭი და ვერაფერს შვრება.

გადაღებების პროცესი როგორი იყო?

არ იყო რთული, გულწრფელად გეუბნებით. სერიალში ბევრი დრო არ გაქვს, ტექსტს გიგზავნიან, უცებ გადიხარ, რეჟისორი ამოცანას გისახავს... ნამდვილად არ გამჭირვებია, თან, ყველას ვიცნობ, კარგი ურთიერთობა გვაქვს - მათ იციან, რომ მე მანიაკი არ ვარ და მე ვიცი, რომ ისინი არ არიან მანიაკები (იცინის).



რამდენჯერ გაიმეორე...

არა, ამას უკვე ხუმრობით ვამბობ (იცინის). სასაცილო ის იყო, სადაც ვიღებდით, ბევრმა ნაცნობმა გამოიარა, მათ შორის, სასულიერო პირებმა, მომესალმნენ. გულში ვფიქრობდი, ნეტავ, იცოდეთ, ვის ესალმებით-მეთქი. სერია რომ გავიდა, იმავე ხალხმა მითხრა, თურმე, რა როლში გიღებენო.

კასტინგი გაიარე?

არა, პირდაპირ დამირეკეს და შემომთავაზეს...

ძალიან კარგი მანიაკი იქნებიო?

(იცინის) ისე, ამ შემოთავაზებაზე გამეღიმა, რაღა მანიაკის როლი შემომთავაზეთ-მეთქი... ადრეც მქონდა შეთავაზება, კატოს რომელიღაც თაყვანისმცემლის როლზე, აღარ მახსოვს ზუსტად. ეკა მჟავანაძემ, ჩვენმა კოლეგამ, შესანიშნავმა ადამიანმა დამირეკა. მანიაკის როლიც სრულიად განსხვავებულია ჩემგანაც და ჩემი ნათამაშები როლებისგანაც. მე იმ ადამიანების კატეგორიას მივეკუთვნები, რომლებიც არ თვლიან, რომ ყველგან უნდა გამოჩნდე. ჩვენს პროფესიაში ცნობადობას აქვს მნიშვნელობა და ზოგი მიიჩნევს, რომ შავი პიარიც პიარია. მე არ მაქვს ეს მოსაზრება. ვიცი ეპატაჟური ადამიანები და არავის განვიკითხავ, რომლებიც ფიქრობენ, რომ ყველანაირი ხერხით უნდა წარმოაჩინონ თავი... ჩემში ეს არ ზის და ეკრანზე გამოჩენის პრობლემაც არ მაქვს. როცა სცენარი წავიკითხე, მაინც დავფიქრდი, მინდოდა თუ არა ამ როლის შესრულება, თუმცა რამდენიმე წუთს ვიფიქრე და მერე დავთანხმდი... საინტერესოა მაინც.

არის როლი, რომელსაც არ დათანხმდებოდი?

ორჯერ მომიწია უარის თქმამ, ერთხელ ფიზიკურად არ მეცალა, მეორედ - მცირე მკურნალობის კურსს გავდიოდი. პორნოგრაფიაში რომ არ ვითამაშებდი, ზუსტად ვიცი. ნამდვილად - არა!.. არც ეროტიკულ სცენაში ვითამაშებდი. ქართულ კინოში მინახავს ეროტიკული სცენები და არის მაინც უხერხულობები, ამასაც გამოცდილება და მიჩვევა სჭირდება. დიპლომში თეატრისა და კინოს მსახიობი მიწერია, მაგრამ სასწავლებელი ისე დავამთავრე, კინო არ მისწავლია. ეროტიკულ სცენაში მონაწილეობას სხვა თავისუფლება სჭირდება, არ მიფიქრია, კომპლექსია თუ რა არის.

მსახიობობის გარდა სხვა რაღაცებით ხარ დაკავებული...

ძირითადად ვარ თეატრში, რამდენიმე წელია, ვმუშაობ ტელევიზიაში, მიმყავს საღამოები და კონცერტები, კორპორატიული საღამოები. 20 წელი ხდება, რაც მსახიობი ვარ და მადლობა ღმერთს, სულ დაკავებული ვარ, შემოქმედებითი პაუზა არ მქონია. სხვა პროფესია არ მიცდია. ეს იმას არ ნიშნავს, რომ ამ პროფესიაში ვარსკვლავებს ვწყვეტ, მაგრამ ახლა სხვა არაფერი წარმომიდგენია. სალომე გოგიაშვილმა და მისმა მეუღლემ გახსნეს პრესტიჟული ავეჯის მაღაზია და რატომღაც გადაწყვიტეს, რომ მე უნდა ვყოფილიყავი დირექტორი. ჩემთვის დამატებითი გამოწვევა და ფინანსური შემომსავალიც იყო, ასე რომ, კომპანიის დირექტორიც გავხდი.



ფინანსურად მომგებიანი მსახიობის პროფესია ვერ გახდა ვერასდროს...

არც ყოფილა და არც იქნება. მე ვისაც ვიცნობდი, არც ერთი მსახიობი არ ცხოვრობდა კარგად. ადრე პატივისცემა ჰქონდათ, შესაძლოა, ურიგოდ მიეღოთ ბინა ან მანქანა, ისიც - ყველას არა. ჩვენ ძალიან პატარა ქვეყანა ვართ, მცირე ბაზარი გვაქვს, რამდენი შეიძლება დაადო ბილეთს, რომ კარგად იცხოვრო? მართლა საარსებო მინიმუმზეა საუბარი. მე არ ვწუწუნებ, ბევრი ნიჭიერი და ღირსეული ადამიანი 300-350 ლარზე არსებობს. კინოშიც არ არის დიდი ჰონორარები.

კინოდან გაქვს შემოთავაზებები?

ერეკლე ბადურაშვილის ფილმში ვმონაწილეობ, რომელსაც ახლა იღებენ. ვარ „ჩემი ცოლის დაქალებშიც“, თუმცა არ ვიცი, რამდენ ხანს იქნება ჩემი პერსონაჟი. სიამოვნებით გავყვები ამ პერსონაჟს, რადგან თავიდანვე ვთქვი თანხმობა. ეგრე, თეატრში საფრთხობელას ვთამაშობ და ხალხი ხვდება, რომ ყანაში არ ვდგავარ (იცინის).

ისე, შეიძლება, მამაკაცს ქალი ისე შეუყვარდეს, რომ ასეთ რადიკალურ ნაბიჯებზე წავიდეს?

მგონია, რომ ეს ნორმა არ არის. ალბათ, ასეთ ადამიანს ჰგონია, რომ გოგონას ასე ხიბლავს, სცემეს და მაინც დაურეკა. მაგრამ როცა ადამიანი პატრულს გაყენებს ან ქუჩაში გხვდებიან, უნდა მიხვდე, რომ იქ შენი ადგილი არ არის. მე მაინც მგონია, რომ ასე არ შეიძლება, სიყვარულის გამო მოიქცნენ.

„ჩემი  ცოლის დაქალებში“ გამოჩენის მერე თაყვანისმცემლები ხომ არ გააქტიურდნენ?

საერთოდ არ მყავს თაყვანისმცემლები, არც მყოლია. სხვა მსახიობებზე გამიგია, ჩემზე არა. პირდაპირი ადამიანი ვარ. ვიღაცას არ ეგონოს, რომ თავმდაბლობით ვამბობ, შეიძლება, ცუდია ჩემი პროფესიისთვის,  მაგრამ ზედმეტად თავის წარმოჩენას არ ვცდილობ. რაც არის, იმაზე შემიძლია ლაპარაკი. შეიძლება, ორჯერ-სამჯერ მოსულა თეატრში ვიღაც და ავტოგრაფი ჩამოურთმევია, მაგრამ არ ყოფილა არასდროს, რომ ქუჩაში დამხვედროდა ვინმე, შენზე ვგიჟდებიო (იცინის). ახლა მით უმეტეს, ვინ მოვა? ისეთი როლი ვითამაშე, თუკი ვინმე იყო, სულ დამბლოკავს, ალბათ. იფიქრებს, მანიაკი ყოფილაო. თუ ვინმე გამოჩნდება, ე.ი. მანიაკალური გადახრები ჰქონია. ახლა მივხვდები, ამ როლის შემდეგ, ვის რა განზრახვა ჰქონია ჩემთან მიმართებაში (იცინის).

[gallery royalslider="1" ids="216156,216159,216165,216158,216161,216160,216162,216157,216163,216164,216166,216167"]

ფოტო: დათუნა აგასი

გადაღების ადგილი: სასტუმრო „მარიოტი თბილისი“



ნინო მურღულია
                    [post_title] => კახა მიქიაშვილი: „პირდაპირ მინდა ვთქვა, რომ მანიაკი არ ვარ!..“
                    [post_excerpt] => 
                    [post_status] => publish
                    [comment_status] => closed
                    [ping_status] => closed
                    [post_password] => 
                    [post_name] => kakha-miqiashvili-pirdapir-minda-vtqva-rom-maniaki-ar-var
                    [to_ping] => 
                    [pinged] => 
                    [post_modified] => 2018-02-21 13:41:53
                    [post_modified_gmt] => 2018-02-21 09:41:53
                    [post_content_filtered] => 
                    [post_parent] => 0
                    [guid] => http://fortuna.ge/?p=216145
                    [menu_order] => 0
                    [post_type] => post
                    [post_mime_type] => 
                    [comment_count] => 0
                    [filter] => raw
                )

            [1] => WP_Post Object
                (
                    [ID] => 213933
                    [post_author] => 23
                    [post_date] => 2018-02-14 13:38:36
                    [post_date_gmt] => 2018-02-14 09:38:36
                    [post_content] => ნანუკა ჟორჟოლიანი ვალენტინობის დღესასწაულის შესახებ სოციალურ ქსელში საკუთარ მოსაზრებას გამოთქვამს. ტელეწამყვანი აღნიშნავს, რომ ყველა უყვარს და ყველასი მადლიერია.

ნანუკა წერს:

„ყველა ვალენტინის დედაც, ჯეკ. სიყვარულია მთავარი ამ ქვეყანაზე. სიყვარული, კაცის, ქალის, ტყის, მზის, ცის. შვილის, დედის, საკუთარი თავის. სიყვარული და მადლიერება. დანარჩენი ყველა, ხარახურა გრძნობაა:) ამიტომაც მინდოდა მეთქვა, რომ მიყვარხართ და მადლიერი ვარ ღმერთის, ცის, მზის, კოსმოსის, ყველა პლანეტის, თქვენი, ყველასი საერთოდ“.


                    [post_title] => ნანუკა ჟორჟოლიანი: „სიყვარულია მთავარი ამ ქვეყანაზე...“
                    [post_excerpt] => 
                    [post_status] => publish
                    [comment_status] => closed
                    [ping_status] => closed
                    [post_password] => 
                    [post_name] => nanuka-djordjoliani-siyvarulia-mtavari-am-qveyanaze
                    [to_ping] => 
                    [pinged] => 
                    [post_modified] => 2018-02-14 13:38:36
                    [post_modified_gmt] => 2018-02-14 09:38:36
                    [post_content_filtered] => 
                    [post_parent] => 0
                    [guid] => http://fortuna.ge/?p=213933
                    [menu_order] => 0
                    [post_type] => post
                    [post_mime_type] => 
                    [comment_count] => 0
                    [filter] => raw
                )

            [2] => WP_Post Object
                (
                    [ID] => 213649
                    [post_author] => 23
                    [post_date] => 2018-02-13 16:08:49
                    [post_date_gmt] => 2018-02-13 12:08:49
                    [post_content] => საქართველოს პარლამენტის წევრი „ქართული ოცნებიდან“, ლანჩხუთი-ჩოხატაურის მაჟორიტარი დეპუტატი, ნინო წილოსანი სამი შვილის დედაა. პოლიტიკაში ბიზნესიდან მივიდა, სადაც თავის დამკვიდრება, როგორც თავად აღნიშნავს, როგორც ქალისთვის, არცთუ ადვილი იყო... ყველაზე გვიან მასთან იმ ადამიანის აღიარება მივიდა, ვისი აზრიც ყველაზე მნიშვნელოვანი იყო - მამის. ახლა, როგორც თავად ამბობს, გამოცდის პერიოდი აქვს და საკუთარ თავს ახალი მიზანი დაუსახა...

ნინო წილოსანთან ინტერვიუ სასტუმრო „ამბასადორში“ ჩავწერეთ, მან fortuna.ge-სთან საქმეზეც ისაუბრა და პირადზეც...

პოლიტიკაში მოსვლის გადაწყვეტილება რთული იყო?

სანამ პოლიტიკაში მოვიდოდი, პრინციპში, დატვირთული დღის განრიგი მქონდა და საკმაოდ რთული იყო ჩემი საქმიანობა, თუმცა ახლა ამ ყველაფერს დაემატა საჯაროობა, თმენის ვალდებულება და ბევრი ისეთი ფაქტორი, რაც მანამდე არ იყო. ეს, თავისთავად, სირთულეც არის, თუმცა, ვფიქრობ, ნორმალურად ვართმევ თავს და ვათავსებ საქმიანობასა და ოჯახის საქმეებს. ჩემთვის ძალიან მნიშვნელოვანია ოჯახი, არანაკლებ მნიშვნელოვანი - საქმე და ვცდილობ, ორივე ადგილას დაბალანსებულად ვიყო წარმოდგენილი...

ამას თან ახლავს პოპულარობის გარკვეული დოზაც, რომელიც თქვენ უკვე მიიღეთ... როგორია?

პოპულარობა, ზოგადად, კარგია, მაგრამ ინტერესის ქვეშ მყოფს გიწევს რაღაცებზე უარის თქმა. მაგალითად, იმ ცხოვრების წესზე, რომელიც აქამდე გქონდა - საჯარო ადგილას წასვლა, სადილი, ვახშამი. მაშინ, როცა ხარ პოლიტიკოსი და მით უმეტეს, სოციალურად შეჭირვებული რაიონების მაჟორიტარი, ცოტა სხვანაირად აღიქმება. თუმცა ეს ჩემი ცხოვრების წესი იყო და შესაბამისად, რთულია ამაზე უარის თქმა...

ერთი, ძირეული და მნიშვნელოვანი ფაქტორი არ შეცვლილა, ჩემი ოჯახისა და მეგობრებისთვის ყოველთვის მომეძებნება დრო. ეს ის ადამიანები არიან, რომლებიც მთელი ცხოვრებაა მომყვებიან. მიუხედავად იმისა, სად ვიქნები, ეს ჩემი პიროვნების შემადგენელი ნაწილია. ისინი ჩემ გვერდით უნდა იყვნენ. ასე რომ, არ შეიცვალა მხოლოდ ეს - დანარჩენი: უფრო მეტად დაკავებული ვარ, ხშირად მიწევს გურიაში ყოფნა, მოსახლეობასთან შეხვედრა, ასევე ქუთაისში, პარლამენტში ყოფნა და საზღვარგარეთ ვიზიტებით წასვლა. ამ მხრივ ჩემი ოჯახი დიდი გამოცდის წინაშე დგას, განსაკუთრებით, ჩემი შვილები, რომელთაც უწევთ, ამდენი ხნის განმავლობაში ვერ ნახონ დედა...



რამხელები არიან?

სამი შვილი მყავს, უფროსი 15-საა, უმცროსი - 6-ის. ძალიან ყოჩაღად მიიღეს ჩემი ეს გადაწყვეტილება. წინასაარჩევნო პერიოდი იყო ძალიან დაძაბული და ფაქტობრივად, ორი თვის განმავლობაში ოჯახის წევრები არ მინახავს, რადგან სულ გურიაში ვიყავი. ჩემი შვილები თბილისში იყვნენ, სწავლის პერიოდი დაემთხვა და ვერ ჩამოდიოდნენ ჩემთან ხშირად. ახლაც, რაციონალურად უდგებიან ჩემს დაკავებულობას, არყოფნას. მაგრამ მეორე მხრივ, ვამბობ, რომ ვარ „ხარისხიანი“ დედა. ამაში ვგულისხმობ, რომ შეიძლება, ბავშვებისთვის დიდი დრო არ მაქვს გამოყოფილი, მაგრამ რაც მაქვს, იმას ხარისხიანად ვატარებთ ერთად, ვსაუბრობთ ბევრ მნიშვნელოვან საკითხზე, რაც ადარდებთ ან რაც უნდა მივაწოდო მათ, ასაკის მიხედვით.

მეუღლე?..

მეუღლე, ვლადიმერ აბულაძე ასევე მუშაობს, მაგრამ გარკვეული დოზით გადაინაწილა ჩემი ვალდებულებები და ძალიან არის ჩართული ბავშვების აღზრდაში. ამ ეტაპზე ის დიდ როლს თამაშობს.

შეგიძლიათ, გაიხსენოთ თქვენი სიყვარულის ამბავი?

(იღიმის) ჩემი მეუღლე არის ყოფილი კალათბურთელი, რომელიც სულ მეწუწუნება, რომ არასდროს დავდიოდი მის თამაშებზე, მიუხედავად იმისა, რომ მიყვარს სპორტი და ჯანსაღი ცხოვრების წესი... რომ გითხრათ, რომ კალათბურთის გულშემატკივარი ვარ და განსაკუთრებულ სიამოვნებას ვიღებ სპორტული თამაშების ყურებისას, არ იქნება სიმართლე. ჩემს მეუღლეს ეს დანაკლისი გამოჰყვა და სულ მეუბნება ხოლმე.

მიმაჩნია, რომ საკმაოდ პატარა ასაკში, 19 წლის დავოჯახდი, რასაც ჩემი შვილისთვის არ ვისურვებდი მიუხედავად იმისა, რომ არ ვარ უკმაყოფილო ჩემი დაოჯახების ფაქტით, სამი შვილით, ზოგადად, მეუღლით... ვფიქრობ, არაფერი დამაკლდა რადიკალურად, თუმცა შეიძლებოდა, დამკლებოდა, რომ არა ჩემი ძალიან მონდომებული ხასიათი. ვფიქრობ, უფრო მეტის სწავლა შემეძლო. თუ ახლა კონკრეტული მიმართულებით განათლებას ვიღებ დისტანციურად და ონლაინკურსებით, შემეძლო, ეს საფუძვლიანად გამეკეთებინა საზღვარგარეთ წასვლით... მგონია, რომ ახალგაზრდული წლები უნდა გამოიყენო კარგი განათლების მისაღებად. უცხოეთში ცხოვრების გამოცდილება ბევრ დადებითს გაძლევს.



ადრე დაოჯახებაში, თქვენ შემთხვევაში, მეტ მინუსს ვერ ხედავთ... 

ეს პირველია, როცა ადრე არ დაოჯახდები, დედობის, შვილების ტვირთი არ გაქვს წამოკიდებული და დროს განათლებას ახმარ. მეორეა - შესაძლოა, ადრეულ ასაკში ვერ განსაზღვრო სწორად შენი პარტნიორი, დაოჯახდე ქვეემოციებით და არა გააზრებულად, საბოლოოდ კი, ქორწინება წარუმატებელი აღმოჩნდეს. თავისთავად, არსებობს წარმატებული მაგალითები, მაგრამ ჩემი შვილისთვის დაოჯახებას 25 წლის შემდეგ ვისურვებდი (იღიმის).

თქვენმა მეუღლემ რით მოგხიბლათ? როგორც ჩანს, კალათბურთით არა... 

(იღიმის) სპორტი არ ყოფილა მთავარი, მაგრამ თავისთავად, ესეც იყო შემადგენელი ნაწილი. სპორტსმენები განსაკუთრებულად საინტერესო ადამიანები არიან, ბევრ შრომას არიან მიჩვეულნი, ჯანსაღი ცხოვრების წესს ეწევიან, ეს ჩემთვის მნიშვნელოვანია. ამოსავალი წერტილი იყო ის, რომ ერთმანეთს კარგად შევეწყვეთ...

როგორც საქმიან ქალს, ისე მინდა, კითხვა დაგისვათ. კარიერის დასაწყისში რა სირთულეებს აწყდებოდით, როგორც ქალი?

ახლა, რაც პოლიტიკაში მოვედი და განსაკუთრებით აქტიურად ვარ ჩართული გენდერული თანასწორობის საკითხებში, შემიძლია, კონკრეტული სახელები დავარქვა იმ განცდებსა და პრობლემებს, რაც ამ წლების განმავლობაში მქონია. ქალებს, თავისთავად, აქვთ პრობლემები კარიერულ წინსვლაში და პირველი იწყება მამაკაცების უახლოესი გარემოცვიდან, მათი აღქმიდან. ჩემი მეუღლეც თავიდან ბედნიერად არ შეხვედრია იმ ფაქტს, რომ მე უფრო მეტად დაკავებული უნდა ვყოფილიყავი და ამ დისკომფორტს ვგრძნობდი. ასევე მუდმივად ვგრძნობდი გარკვეულ ირონიას მამაკაცების მხრიდან, როცა სერიოზულ თემებზე ვიწყებდი საუბარს, მაგალითად, მძიმე ინდუსტრიაზე და ვაგონებზე... ამას ვხედავდი და ვგრძნობდი. შეურაცხმყოფელია, როცა ცდილობ, შენი ცოდნა და გამოცდილება, მოსაზრებები გამოავლინო და ამ დროს ეჯახები გენდერულ სტერეოტიპს, გიყურებენ, ხარ ქალი და აქედან გამომდინარე, მიიჩნევენ, რომ შენ შეიძლება, არ გქონდეს კომპეტენტური მოსაზრებები გარკვეულ თემებზე. თუმცა, ესეც დროებითია, მამაკაცისთვისაც ადვილია, დაინახოს, რამდენად კომპეტენტური ხარ.  საბოლოო ჯამში, ასეც ხდებოდა, დარწმუნებული ვარ.



მამაკაცებმა თქვენ გარშემო, მაგალითად, მამამ, როდის დაგაფასათ სათანადოდ?

მამა ძალიან აქტიურ როლს თამაშობდა ჩემს ცხოვრებაში. ბავშვობიდან მოყოლებული ის ჩემთვის საზომია, თავისი წარმატების ფორმულა აქვს, ისტორია და ამას სათანადოდ ვაფასებ. ამასთანავე, განსაკუთრებული ემოციები მაქვს მის მიმართ. მთელი ამ პერიოდის განმავლობაში, რაც კი გამიკეთებია, სულ ვფიქრობდი, რამდენი ქულით შეაფასებდა... გამორჩეულად კრიტიკულია შვილების მიმართ. ყველაზე ბოლოს მამამ მაღიარა. ეს დიდი მოტივაცია იყო უფრო მეტის გასაკეთებლად. მამამ დაახლოებით სამი წლის წინ მაღიარა, მაშინ, როცა მომცა საშუალება, მასთან ერთად კონკრეტული გადაწყვეტილებები მიმეღო, გვერდით დამიყენა. უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ დავიწყე ოჯახურ კომპანიაში მუშაობა, დავიწყე ბუღალტრობით და გავიარე ყველა საფეხური. ადამიანისთვის ხელოვნურად პოზიციების მინიჭების წინააღმდეგი ვარ, ყველაფერი უნდა გაიარო, სანამ მაღალ პოზიციამდე მიხვალ.

ახლა ვისი რჩევაა თქვენთვის მნიშვნელოვანი?

ბევრი ადამიანის აზრს ვითვალისწინებ, კონკრეტულად ვერ დავასახელებ. მიყვარს ადამიანების მოსმენა, ვითვალისწინებ ყველა რჩევას, თუ ჩავთვლი, რომ სწორია.

მუდამ კარგად გამოიყურებით. ჩაცმის სტილი შეგეცვალათ პოლიტიკაში წასვლის შემდეგ?

მიმაჩნია, რომ შიგთავსთან ერთად მნიშვნელოვანია მისი შეფუთვა. მე განსაკუთრებულ აქცენტს ცოდნასა და კვალიფიკაციაზე, მოსაზრებებზე ვაკეთებ, მაგრამ არანაკლებ მნიშვნელოვანია ვიზუალი, ასე რომ, ამ მხარესაც დიდ ყურადღებას ვაქცევ. ჩაცმის სტილიც, გარკვეულწილად, შემეცვალა, რადგან ჩემი ადრინდელი იმიჯი საერთო კონტექსტიდან ამოვარდნილი იქნებოდა, თუმცა აქაც ვპოულობ გამახალისებელ ელემენტებს.

თავისუფალ დროს რითი ხართ დაკავებული?

ოჯახის წევრებთან და მეგობრებთან ურთიერთობით. მივდივართ ქალაქგარეთ, ვერთობით სხვადასხვა ადგილას. ვსრიალებდი, მაგრამ ერთი წლის წინ გუდაურში ფეხი ვიტკინე, გავიკეთე ოპერაცია და ჯერჯერობით ვერ ვარ ფორმაში, მაგრამ გვაქვს გასართობები, რითაც ერთმანეთთან ყოფნას ვიხალისებთ. ის სამი თვე, როცა ოპერაცია გავიკეთე და რეაბილიტაციის პროცესი მქონდა, მძიმე იყო, ყავარჯნით დავდიოდი და კარგ ხანს მწარედ მახსოვდა, მაგრამ  მეორე მხრივ, მაინც კარგი პერიოდი იყო, დიდი დრო გავატარე შინ, ბავშვებთან, წავიკითხე წიგნები, რომლებიც განსაკუთრებულად დამამახსოვრდა...

ჯანსაღ ცხოვრებაზე ვსაუბრობდით და ახლა ვარ დაკავებული ვარჯიშით, კვირაში სამჯერ დავდივარ დარბაზში. ყველას ვურჩევ ამას, რადგან ჯანსაღი ცხოვრების წესს არ აქვს ალტერნატივა.



ახლა ცხოვრების რა ეტაპი დაგიდგათ?

გამოცდის ეტაპი მაქვს. როცა არჩევნების დროს ვხვდებოდი უამრავ ადამიანს, ვპირდებოდი, რომ ბევრ რამეს გავაკეთებდი, მათი ცხოვრება უკეთესი რომ გამხდარიყო. პარლამენტში ყოფნის ოთხი წელი ჩემთვის გამოცდაა. თუკი ვერ მოვახერხე, რომ მაქსიმუმი გავაკეთო მათთვის, ეს იქნება წარუმატებელი პერიოდი და ჩემი ცხოვრების დიდი ტკივილი...

ახლა ვარ ძალიან დაძაბული, რადგან ყოველდღიურად მიწევს ამ ადამიანების პრობლემებთან შეჯახება, რაღაც ნაწილის მოგვარება, რაღაცების ვერმოგვარება. იმხელა პასუხისმგებლობა მაქვს, რაც აქამდე არ მქონია.

კრიტიკას როგორ ხვდებით?

პრინციპში, კარგად, რადგან თვითკრიტიკული ვარ. იმაზე მეტ შენიშვნას ვერავინ მომცემს, ვიდრე მე შემიძლია მივცე საკუთარ თავს. უსამართლო კრიტიკის მიმართ საკმაოდ მგრძნობიარე ვარ, რადგან თავად ვცდილობ, არ გავაკრიტიკო ადამიანები. თუკი არასწორი შენიშვნის მიცემა მომიხდა, თუნდაც შვილისთვის, შემდეგ ბოდიშის მოხდა არ მიჭირს. მაშინ, როცა ადამიანები კრიტიკას ზედაპირულად ისვრიან და სხვებსაც სტკენენ გულს, რადგან ჩემ მიმართ აგრესიული გამონათქვამები მხოლოდ ჩემზე არ აისახება, არამედ ჩემი ოჯახის წევრებზე, ეს გულსატკენია. მტკენია გული პერიოდულად, თავისთავად.

რა გახალისებთ ასეთ დროს?

ასეთ დროს მნიშვნელოვანია, იპოვო მოტივაცია, რომელიც წინ გამოძრავებს. ჩემთვის ასეთი რამ მუდმივი განვითარებისკენ სწრაფვაა და მინდა, ეს არასდროს დავასრულო...

[gallery royalslider="1" link="file" ids="213658,213659,213660,213661,213662,213663,213664,213665,213666,213667,213668,213669,213670"]

ფოტო: დათუნა აგასი

გადაღების ადგილი: სასტუმრო „ამბასადორი თბილისი“

ნინო მურღულია


                    [post_title] => ნინო წილოსანის საქმე და პირადი: „მიმაჩნია, რომ „ხარისხიანი“ დედა ვარ!..“
                    [post_excerpt] => 
                    [post_status] => publish
                    [comment_status] => closed
                    [ping_status] => closed
                    [post_password] => 
                    [post_name] => nino-wilosanis-saqme-da-piradi-mimachnia-rom-khariskhiani-deda-var
                    [to_ping] => 
                    [pinged] => 
                    [post_modified] => 2018-02-13 21:47:43
                    [post_modified_gmt] => 2018-02-13 17:47:43
                    [post_content_filtered] => 
                    [post_parent] => 0
                    [guid] => http://fortuna.ge/?p=213649
                    [menu_order] => 0
                    [post_type] => post
                    [post_mime_type] => 
                    [comment_count] => 0
                    [filter] => raw
                )

        )

    [post_count] => 3
    [current_post] => -1
    [in_the_loop] => 
    [post] => WP_Post Object
        (
            [ID] => 216145
            [post_author] => 23
            [post_date] => 2018-02-21 13:24:49
            [post_date_gmt] => 2018-02-21 09:24:49
            [post_content] => „ჩემი ცოლის დაქალებში“ მსახიობი კახა მიქიაშვილი ვასოს როლში გამოჩნდა, რომელიც ზაზას მეგობარ ანას აწუხებს. ზაზამ გამოსარჩლება გადაწყვიტა და ვასოსგან თავში აგური მიიღო. როგორ გაგრძელდება ეს ხაზი, ჯერ მსახიობმა არ იცის, თუმცა ჩვენთან ინტერვიუში, რომელიც „თბილისი მარიოტში“ ჩავწერეთ,  აღნიშნავს, რომ ვასოსნაირი მამაკაცები საკუთარ საახლობლოში არასდროს ჰყოლია. კახამ ხუმრობით ისიც კი გვითხრა, დაწერეთ, რომ მანიაკი არ ვარო. როგორც სოციალურ ქსელებში კომენტარებისას გამოჩნდა, ზოგიერთმა მაყურებელმა მისი პერსონაჟი ზედმეტად სერიოზულად მიიღო...

სანამ ინტერვიუს დავიწყებდით, თავად მითხარი, ერთ პატარა როლში გამოჩენაც კი ტელევიზიით როგორ პოპულარობას ჰმატებს მსახიობს... 

კახა მიქიაშვილი:

არ ვიცი, ჩემი პროფესიის ნაკლია თუ ხიბლი და ასე იყო ყველა - თეატრში წლები როლი როლზე რომ ითამაშო, წარმატებულად, ისე არ ჩანს, კონკრეტულად თეატრის მაყურებელი აფასებს, საკმარისია, ეკრანში ერთ კადრში გამოჩნდე, განხილვის თემა ხდება. ბუნებრივია, ეს არის კარგი, მსახიობობას უხდება. მეორეა, თუ ნეგატიური როლი შეასრულე, მასთან გაიგივებენ.

გურამ საღარაძის მაგალითი გამახსენდა, მისნაირ კეთილ გულჩვილ და წესიერ ადამიანს ბევრს არ ვიცნობდი. თავად აქვს მოყოლილი, „სახლი ძველ უბანში“ მონაწილეობის შემდეგ, სადმე თუ გამოჩნდებოდა, როგორ იწერდნენ პირჯვარს და გარბოდნენ მისგან (იღიმის). შემიძლია იგივე ვთქვა ბევრ სხვა მსახიობზეც. პირდაპირ მინდა ვთქვა, რომ არ ვარ მანიაკი, მადლობა ღმერთს (იცინის)!.. ხალხს აგურებს არ ვურტყამ თავში და არც არავის ფანჯარასთან ვდგავარ შესაშინებლად. საერთოდ, მგონია, რომ ჩემი პროფესიის ერთ-ერთი ხიბლი ესაა - რაც უფრო განსხვავებულ ტიპაჟს ქმნი, უფრო სხვანაირს, ვიდრე იქამდე გითამაშია, მით უფრო რთულია. გულწრფელად რომ გითხრათ, სუფთა პროფესიული კუთხით, კომენტარებს, ზოგს ხუმრობით და ზოგს არახუმრობით ნათქვამს - რა, საშინელი როლია, რა ცუდი ტიპი ხარ და როგორ დაგვზაფრეო, პროფესიული ნიშნით კომპლიმენტად ვიღებ. თუ დადებით პერსონაჟს თამაშობ და ხალხს თავი შეაყვარე და დაამახსოვრე, კარგია, როცა ნეგატიურ როლს ასრულებ და ესეც დაამახსოვრდა მაყურებელს, ე.ი. კარგად შექმენი როლი.ამით იმას არ ვამბობ, რომ მე ვითამაშე კარგად, უბრალოდ, ვადარებ. კიდევ ერთხელ ვამბობ, მანიაკი არ ვარ. როცა სცენარი წავიკითხე, მზად ვიყავი, რომ გარკვეული პერიოდის განმავლობაში საზოგადოებაში მანიაკის იმიჯი მექნებოდა, მათ შორის, ვინც არ მიცნობს, თორემ ვინც მიცნობს, იცის ჩემი ხასიათი (იღიმის). ვინაიდან ამ სერიალს უყურებს მთელი საქართველო, თუ მთელი სამყარო და მსოფლიო არა, დიდ ნაწილში ეს იმიჯი არ ამცდება, მაგრამ რა ვქნათ, ეს პროფესიის ნაწილია...



ასეთ კომენტარებს მართლა სერიოზულად წერდნენ?

ძალიან გამეცინა და ამასაც შეგუებული ვარ - ისეთმა ხალხმა მომწერა და დამირეკა, ანონსში რომ დამინახეს, წლები რომ არ მინახავს (იცინის). აინტერესებთ, როგორ გაგრძელდება, მაგრამ ნამდვილად ვერ ვეტყვი. ჩემმა მეგობარმა ჩამიგდო, ჩემს ფოტოზე რა კომენტარებიც წერია, სერიოზული განხილვა იყო. რა ვქნა, რა ვუყო... მანიაკი ნამდვილად არ ვარ. მაყურებელი ნახავს, როგორი მშიშარაა ჩემი პერსონაჟი. მანიაკები ყოველთვის მშიშრები არიან...

ისე, ვასოსნაირ ადამიანს შეხვედრიხარ?

ღმერთმა დამიფაროს. ისეთ სოციუმსა და საზოგადოებაში ვტრიალებ, ასეთი ავადმყოფები არ არიან. სხვათა შორის, ამ როლზე მუშაობისას მე და რეჟისორი შევთანხმდით მარტივად, ჩაცმაზე იყო საუბარი. თუ პირდაპირ ეტყობა ადამიანს, რომ მანიაკია, არავინ დაამყარებს მასთან კომუნიკაციას. ასეთ ადამიანებს ჩვეულებრივად აცვიათ, თითქოს ჩვეულებრივად იქცევიან და ასე ადვილად ვერ შეატყობ. შეიძლება, შევხვედრივარ კიდეც, მაგრამ ვერ მივმხდარვარ. მთელი პრობლემა, ალბათ, ასეთი ადამიანებისა, ის არის, რომ შეიძლება, თავაზიანიც იყოს პირველ ეტაპზე და შემდეგ ურთიერთობაში აჩენს საკუთარ სახეს. ჩემი ახლო მეგობარი გოგონებისგანაც არ გამიგია, რომ ასეთი პრობლემა ჰქონიათ, მაგრამ ალბათ, ხდება.

ისე, შენს მეგობარ გოგონას გამოესარჩლებოდი ასეთ შემთხვევაში?

თუ შენი ახლობელი გოგონა მოგმართავს, ეცდები დახმარებას. არ ვიცი, რა ფორმით მოვახერხებდი ამას ან მეც აგურს ჩამარტყამდნენ თუ არა, მაგრამ ვიმედოვნებდი და ვისურვებდი, რომ ნორმალურ სახელმწიფოში ყველაფერს კანონი არეგულირებდეს და ყველაზე ცუდ შემთხვევაში იყოს მუშტი-კრივი და დასისხლიანება. კონკრეტულ შემთხვევაში რას იზამ, არ იცი. თუ ანას კუთხიდან შევხედავთ, გოგონა მარტო ცხოვრობს, დაუცველია, მიმართა პატრულს, აშანტაჟებს ის ბიჭი და ვერაფერს შვრება.

გადაღებების პროცესი როგორი იყო?

არ იყო რთული, გულწრფელად გეუბნებით. სერიალში ბევრი დრო არ გაქვს, ტექსტს გიგზავნიან, უცებ გადიხარ, რეჟისორი ამოცანას გისახავს... ნამდვილად არ გამჭირვებია, თან, ყველას ვიცნობ, კარგი ურთიერთობა გვაქვს - მათ იციან, რომ მე მანიაკი არ ვარ და მე ვიცი, რომ ისინი არ არიან მანიაკები (იცინის).



რამდენჯერ გაიმეორე...

არა, ამას უკვე ხუმრობით ვამბობ (იცინის). სასაცილო ის იყო, სადაც ვიღებდით, ბევრმა ნაცნობმა გამოიარა, მათ შორის, სასულიერო პირებმა, მომესალმნენ. გულში ვფიქრობდი, ნეტავ, იცოდეთ, ვის ესალმებით-მეთქი. სერია რომ გავიდა, იმავე ხალხმა მითხრა, თურმე, რა როლში გიღებენო.

კასტინგი გაიარე?

არა, პირდაპირ დამირეკეს და შემომთავაზეს...

ძალიან კარგი მანიაკი იქნებიო?

(იცინის) ისე, ამ შემოთავაზებაზე გამეღიმა, რაღა მანიაკის როლი შემომთავაზეთ-მეთქი... ადრეც მქონდა შეთავაზება, კატოს რომელიღაც თაყვანისმცემლის როლზე, აღარ მახსოვს ზუსტად. ეკა მჟავანაძემ, ჩვენმა კოლეგამ, შესანიშნავმა ადამიანმა დამირეკა. მანიაკის როლიც სრულიად განსხვავებულია ჩემგანაც და ჩემი ნათამაშები როლებისგანაც. მე იმ ადამიანების კატეგორიას მივეკუთვნები, რომლებიც არ თვლიან, რომ ყველგან უნდა გამოჩნდე. ჩვენს პროფესიაში ცნობადობას აქვს მნიშვნელობა და ზოგი მიიჩნევს, რომ შავი პიარიც პიარია. მე არ მაქვს ეს მოსაზრება. ვიცი ეპატაჟური ადამიანები და არავის განვიკითხავ, რომლებიც ფიქრობენ, რომ ყველანაირი ხერხით უნდა წარმოაჩინონ თავი... ჩემში ეს არ ზის და ეკრანზე გამოჩენის პრობლემაც არ მაქვს. როცა სცენარი წავიკითხე, მაინც დავფიქრდი, მინდოდა თუ არა ამ როლის შესრულება, თუმცა რამდენიმე წუთს ვიფიქრე და მერე დავთანხმდი... საინტერესოა მაინც.

არის როლი, რომელსაც არ დათანხმდებოდი?

ორჯერ მომიწია უარის თქმამ, ერთხელ ფიზიკურად არ მეცალა, მეორედ - მცირე მკურნალობის კურსს გავდიოდი. პორნოგრაფიაში რომ არ ვითამაშებდი, ზუსტად ვიცი. ნამდვილად - არა!.. არც ეროტიკულ სცენაში ვითამაშებდი. ქართულ კინოში მინახავს ეროტიკული სცენები და არის მაინც უხერხულობები, ამასაც გამოცდილება და მიჩვევა სჭირდება. დიპლომში თეატრისა და კინოს მსახიობი მიწერია, მაგრამ სასწავლებელი ისე დავამთავრე, კინო არ მისწავლია. ეროტიკულ სცენაში მონაწილეობას სხვა თავისუფლება სჭირდება, არ მიფიქრია, კომპლექსია თუ რა არის.

მსახიობობის გარდა სხვა რაღაცებით ხარ დაკავებული...

ძირითადად ვარ თეატრში, რამდენიმე წელია, ვმუშაობ ტელევიზიაში, მიმყავს საღამოები და კონცერტები, კორპორატიული საღამოები. 20 წელი ხდება, რაც მსახიობი ვარ და მადლობა ღმერთს, სულ დაკავებული ვარ, შემოქმედებითი პაუზა არ მქონია. სხვა პროფესია არ მიცდია. ეს იმას არ ნიშნავს, რომ ამ პროფესიაში ვარსკვლავებს ვწყვეტ, მაგრამ ახლა სხვა არაფერი წარმომიდგენია. სალომე გოგიაშვილმა და მისმა მეუღლემ გახსნეს პრესტიჟული ავეჯის მაღაზია და რატომღაც გადაწყვიტეს, რომ მე უნდა ვყოფილიყავი დირექტორი. ჩემთვის დამატებითი გამოწვევა და ფინანსური შემომსავალიც იყო, ასე რომ, კომპანიის დირექტორიც გავხდი.



ფინანსურად მომგებიანი მსახიობის პროფესია ვერ გახდა ვერასდროს...

არც ყოფილა და არც იქნება. მე ვისაც ვიცნობდი, არც ერთი მსახიობი არ ცხოვრობდა კარგად. ადრე პატივისცემა ჰქონდათ, შესაძლოა, ურიგოდ მიეღოთ ბინა ან მანქანა, ისიც - ყველას არა. ჩვენ ძალიან პატარა ქვეყანა ვართ, მცირე ბაზარი გვაქვს, რამდენი შეიძლება დაადო ბილეთს, რომ კარგად იცხოვრო? მართლა საარსებო მინიმუმზეა საუბარი. მე არ ვწუწუნებ, ბევრი ნიჭიერი და ღირსეული ადამიანი 300-350 ლარზე არსებობს. კინოშიც არ არის დიდი ჰონორარები.

კინოდან გაქვს შემოთავაზებები?

ერეკლე ბადურაშვილის ფილმში ვმონაწილეობ, რომელსაც ახლა იღებენ. ვარ „ჩემი ცოლის დაქალებშიც“, თუმცა არ ვიცი, რამდენ ხანს იქნება ჩემი პერსონაჟი. სიამოვნებით გავყვები ამ პერსონაჟს, რადგან თავიდანვე ვთქვი თანხმობა. ეგრე, თეატრში საფრთხობელას ვთამაშობ და ხალხი ხვდება, რომ ყანაში არ ვდგავარ (იცინის).

ისე, შეიძლება, მამაკაცს ქალი ისე შეუყვარდეს, რომ ასეთ რადიკალურ ნაბიჯებზე წავიდეს?

მგონია, რომ ეს ნორმა არ არის. ალბათ, ასეთ ადამიანს ჰგონია, რომ გოგონას ასე ხიბლავს, სცემეს და მაინც დაურეკა. მაგრამ როცა ადამიანი პატრულს გაყენებს ან ქუჩაში გხვდებიან, უნდა მიხვდე, რომ იქ შენი ადგილი არ არის. მე მაინც მგონია, რომ ასე არ შეიძლება, სიყვარულის გამო მოიქცნენ.

„ჩემი  ცოლის დაქალებში“ გამოჩენის მერე თაყვანისმცემლები ხომ არ გააქტიურდნენ?

საერთოდ არ მყავს თაყვანისმცემლები, არც მყოლია. სხვა მსახიობებზე გამიგია, ჩემზე არა. პირდაპირი ადამიანი ვარ. ვიღაცას არ ეგონოს, რომ თავმდაბლობით ვამბობ, შეიძლება, ცუდია ჩემი პროფესიისთვის,  მაგრამ ზედმეტად თავის წარმოჩენას არ ვცდილობ. რაც არის, იმაზე შემიძლია ლაპარაკი. შეიძლება, ორჯერ-სამჯერ მოსულა თეატრში ვიღაც და ავტოგრაფი ჩამოურთმევია, მაგრამ არ ყოფილა არასდროს, რომ ქუჩაში დამხვედროდა ვინმე, შენზე ვგიჟდებიო (იცინის). ახლა მით უმეტეს, ვინ მოვა? ისეთი როლი ვითამაშე, თუკი ვინმე იყო, სულ დამბლოკავს, ალბათ. იფიქრებს, მანიაკი ყოფილაო. თუ ვინმე გამოჩნდება, ე.ი. მანიაკალური გადახრები ჰქონია. ახლა მივხვდები, ამ როლის შემდეგ, ვის რა განზრახვა ჰქონია ჩემთან მიმართებაში (იცინის).

[gallery royalslider="1" ids="216156,216159,216165,216158,216161,216160,216162,216157,216163,216164,216166,216167"]

ფოტო: დათუნა აგასი

გადაღების ადგილი: სასტუმრო „მარიოტი თბილისი“



ნინო მურღულია
            [post_title] => კახა მიქიაშვილი: „პირდაპირ მინდა ვთქვა, რომ მანიაკი არ ვარ!..“
            [post_excerpt] => 
            [post_status] => publish
            [comment_status] => closed
            [ping_status] => closed
            [post_password] => 
            [post_name] => kakha-miqiashvili-pirdapir-minda-vtqva-rom-maniaki-ar-var
            [to_ping] => 
            [pinged] => 
            [post_modified] => 2018-02-21 13:41:53
            [post_modified_gmt] => 2018-02-21 09:41:53
            [post_content_filtered] => 
            [post_parent] => 0
            [guid] => http://fortuna.ge/?p=216145
            [menu_order] => 0
            [post_type] => post
            [post_mime_type] => 
            [comment_count] => 0
            [filter] => raw
        )

    [comment_count] => 0
    [current_comment] => -1
    [found_posts] => 176
    [max_num_pages] => 59
    [max_num_comment_pages] => 0
    [is_single] => 
    [is_preview] => 
    [is_page] => 
    [is_archive] => 1
    [is_date] => 
    [is_year] => 
    [is_month] => 
    [is_day] => 
    [is_time] => 
    [is_author] => 
    [is_category] => 
    [is_tag] => 1
    [is_tax] => 
    [is_search] => 
    [is_feed] => 
    [is_comment_feed] => 
    [is_trackback] => 
    [is_home] => 
    [is_404] => 
    [is_embed] => 
    [is_paged] => 
    [is_admin] => 
    [is_attachment] => 
    [is_singular] => 
    [is_robots] => 
    [is_posts_page] => 
    [is_post_type_archive] => 
    [query_vars_hash:WP_Query:private] => e2694c1d24adf0e9828268f81021470f
    [query_vars_changed:WP_Query:private] => 
    [thumbnails_cached] => 
    [stopwords:WP_Query:private] => 
    [compat_fields:WP_Query:private] => Array
        (
            [0] => query_vars_hash
            [1] => query_vars_changed
        )

    [compat_methods:WP_Query:private] => Array
        (
            [0] => init_query_flags
            [1] => parse_tax_query
        )

)

მსგავსი სიახლეები