ქეთი ხუციშვილის ცხოვრების ტრაგიკული ეპიზოდები და წარმატება, რომელიც დიდ ასაკში მოვიდა

პოპულარული

ქეთი ხუციშვილის ცხოვრების ტრაგიკული ეპიზოდები და წარმატება, რომელიც დიდ ასაკში მოვიდა

ქეთი ხუციშვილის, ანუ ლუნას, როგორც მას ქუჩაში და ყველგან ეძახიან, სადაც ფეხს შედგამს, ცხოვრება „ჩემი ცოლის დაქალებში“ მონაწილეობამ რადიკალურად შეცვალა და თავდაყირა დააყენა. იურისტი, რომელიც კარგად ცეკვავს, მღერის და მსახიობობის ნიჭი აქვს, თავისი პროფესიით უკვე აღარ მუშაობს. ქეთი მიიჩნევს, რომ სხვა ტიპის როლების მორგებაც შეუძლია და საკუთარი თავის იმედი აქვს.

მის ცხოვრებაში ბევრი ტრაგიკული ეპიზოდი იყო და დღეს, როდესაც ასეთ წარმატებას და პოპულარობას მიაღწია, მომავალს ძალიან ოპტიმისტურად უყურებს.

ქეთი ხუციშვილი:

ის წარმატება, რასაც ლუნას როლით მივაღწიე, ჩემთვის ყველაფერია. პროფესიით იურისტი ვარ და საერთოდ არ ვცხოვრობდი ისე, როგორც ახლა ვცხოვრობ. ერთ დღეში ყველაფერი შეიცვალა და ამოყირავდა. ბაღის ბავშვებიც კი მცნობენ, მეძახიან ლუნას. ყველგან ღიმილიანი სახეები მხვდება, აფრქვევენ დადებით ემოციებს. უარყოფითი არაფერი უთქვამთ. მეხვევიან, მკოცნიან, მაჩერებენ და სელფებს იღებენ. თქვენ რომ გამოჩნდით სერიალში… მესიჯებზე არ მაქვს ლაპარაკი. პირადად მწერენ უამრავ თბილ შეტყობინებას, აუარებელი წერილია, მადლობას მიხდიან. მეც მათ ვუხდი დიდ მადლობას.

როგორ წარმოგიდგენია შენი სამსახიობო კარიერა?

ამ საქმით მოვიწამლე. ორი დღე გადაღების გარეშე და მორჩა, გული მიმდის. ისევ მინდა გადასაღებ მოედანზე ყოფნა. ჩემი კარიერა ამ მხრივ ჩემზე არ არის დამოკიდებული. გააჩნია, ვინ რას შემომთავაზებს.

წარმომიდგენია და გაანალიზებული მაქვს ყველაფერი. ვფიქრობ, ბევრნაირი როლის მორგება შემიძლია. ამაზე პასუხს ნამდვილად ვაგებ.

ვიცი, რომ შენში არტისტიზმი ბავშვობიდან დებს. ერთ-ერთი თოქშოუს მაყურებელმა ახლახან ნახა შენ მიერ შესრულებული ესპანური სიმღერა…

ორ ესპანურენოვან ჯგუფში ვიყავი, თუმცა ძალიან ცოტა ხანს, რამდენიმე თვის განმავლობაში. ჩემს შვილს ვჭირდებოდი და ვეღარ ვივლიდი. სახლში ვაკეთებდი ყველაფერს, ვამუშავებდი სიმღერებს და ვიზეპირებდი ტექსტებს. ესპანურშიც ვემზადებოდი სამი-ოთხი თვე, მაგრამ ეს არაფერი იყო. უბრალოდ, პაროდიებს რადგან კარგად ვაკეთებ, არ მიჭირს აქცენტის გამოთქმა. „ანფასში“ კი პირველად წარვადგინე სიმღერა, რომელიც სტუდიაში ჩავწერე და მხოლოდ შინაურებმა იცოდნენ. ამ მხრივაც ვაპირებ რაღაცებს, მაგრამ ჯერ ვერ გეტყვით (იღიმის). მაქვს გეგმები.

შენი შვილი რამხელაა?

ჩემი შვილი გიორგი, მარტში 15 წლის გახდება. სერიალს უყურებს და ძალიან ამაყია. სერიოზული ბავშვია და ემოციების გამოხატვა, ჩემგან განსხვავებით, არ უყვარს, თუმცა მე ხომ ვატყობ, მოსწონს ის პოპულარობა, რაც ლუნას როლს მოჰყვა. ის ნახულობს კომენტარებს, ლაიქებსა თუ გაზიარებებს და შემდეგ მამცნობს ხოლმე.

შენს ცხოვრებაში ახლა ძალიან კარგი პერიოდი დგას?

ნამდვილად ასეა. გავუსვამ ხაზს, რომ ამ ასაკში მოვიპოვე პოპულარობა. ვერ წარმომედგინა, ყველაფერი ზღაპრულად მოხდა. ჟურნალისტები ვარსკვლავს რომ მიწოდებენ, ძალიან მეუხერხულობა. რასაკვირველია, მიხარია, მაგრამ მაინც არის უხერხულობის მომენტი. ხდება სასწაულები და ეს სასწაული ერთ დღეში მოხდა. ერთი ღამის ბუმით დაიწყო ყველაფერი.

მეუბნებიან, არ იცი, რეგიონებში რა ხდებაო. უნდათ, რომ ჩახვიდეო. ყველა კუთხიდან მიმეგობრებენ. როგორც კი დავიმეგობრებ, მოდის და მოდის მესიჯები… ეს ჩემი ცხოვრების საუკეთესო პერიოდია!..

იყო რთული პერიოდები შენს ცხოვრებაში?

რთულიც და ძალიან რთულიც. ჩემი პირველი შვილი, სამი თვის გოგონა გარდაიცვალა… მაშინ მეც პატარა ვიყავი. ჩემს შვილს ნინო ერქვა. ვირუსი შეხვდა ისეთი, რომ ექიმებმა ვერ უშველეს. ყველაფერი გავაკეთეთ, მაგრამ… ის პერიოდი ძალიან მძაფრად მახსოვს. ახლა ამას აღარ ვუღრმავდები… სამი წლის მერე გიორგი შემეძინა.

2008 წელს ავტოავარიაში დაიღუპა ჩემი და… დავკარგე ჩემი სულის ნაწილი. პირად ცხოვრებაშიც მქონია ძალიან რთული პერიოდები და დეპრესიული მომენტები. მაგრამ ჩემი ხასიათი მეხმარება, ხალისიანი ვარ, არ ვიკეტები საკუთარ თავში და ეს მშველის, მიყვარს ხალხთან ურთიერთობა. ვმღერი, ვცეკვავ და ვაგრძელებ ცხოვრებას…

ბევრს ვფიქრობ ძალიან, რატომ მოვიდა ჩემთან ამხელა წარმატება. ეს ჩვეულებრივი ამბავი არ არის და უბრალოდ არაფერი ხდება. იმდენი რაღაც გამოვიარე, ნერვიულობა, ტრაგედიები, ვფიქრობ, ეს წარმატება ჩემთან ტყუილად არ მოსულა. ამ ყველაფერმა ჩემი ცხოვრება და მეც დადებითისკენ შეატრიალა.

მეორედ დაოჯახებაზე რას ფიქრობ? თაყვანისმცემლები გაწუხებენ?

უფრო მეტად მადლობას მიხდიან როლისთვის, ამის იქით არაფერი მიდის. რაც შეეხება პირად ცხოვრებას, არაფერი მნიშვნელოვანი არ ხდება. რასაკვირველია, მაქვს მეორედ დაოჯახების სურვილი, მაგრამ რომ გითხრათ, რომ ამ საკითხზე მიზანმიმართულად ვფიქრობ, არ არის ასე. შეიძლება, ახლა გარეთ გავიდე და რაღაც მოხდეს.

ყოფილხარ ძალიან შეყვარებული, მეუღლესთან დაშორების შემდეგ?

ვყოფილვარ შეყვარებული, მაგრამ გადაუვლია.

შენნაირ ნიჭიერ ქალს როგორი მამაკაცი მოხიბლავს?

აუცილებლად უნდა იყოს ძალიან ჭკვიანი და ჰქონდეს იუმორის გრძნობა, უნდა იყოს შეგნებული ადამიანი. ახლა კი ასე ვამბობ, მაგრამ ყველაფერი ხომ ისე არ ხდება, როგორც ჩვენ გვინდა?!. ვერ დავდებ თავს, რომ ასეთ ადამიანს ავარჩევ, შესაძლოა, ეს თვისებები საერთოდ არ ჰქონდეს და ისეთი ადამიანი შეგიყვარდეს…

ოჯახური საქმეები გეხერხება?

სულ სამზარეულოში არ ვტრიალებ, მაგრამ შინ სულ გვაქვს საჭმელი. ხუთ და ექვსნაირ კერძს ვერ ვაკეთებ, მაგრამ ოჯახურ საქმეებს მშვენირვად ვუმკლავდები. „ჩემი ცოლის დაქალების“ გადაღებების შემდეგ ისე ვიღლები, მეორე დღეს სულ ვწევარ, არ მინდა ადგომა და ვისვენებ. ბარები და რესტორნები დიდად არ მიზიდავს, მეგობრებთან ერთად გავდივარ, ყავაზე მარტოც წავსულვარ და ასე ვთქვათ, ამით „მიკაიფია“, მაგრამ ღამის ცხოვრება არ მომწონს.

კიდევ რაიმე ჰობი თუ გაქვს, რაც სიმღერასა და ცეკვასავით კარგად გამოგდის?

(იცინის) რატომ მეცინება, უნდა მოგიყვეთ. ერთხელ ანანურში მოვხვდი. ტირი იყო, ელაგათ ძალიან წვრილი რკინები, ბოლოში კი იყო ასანთის ღერი. ათიდან რვა რკინას გავარტყი, ბოლოს კი ასანთის ღერი შუაზე გავაპე. ეს ორი წლის წინ ხდებოდა. ხალხი მოგროვდა და მიყურებდნენ. ამან ისე მაგრად მიმიზიდა, რომ სროლაზე მინდოდა სიარული. ძალიან დიდი „კაიფია“ მიზანში გარტყმა. არ მივლია, მაგრამ ახლაც მაქვს სურვილი. ეტყობა, ესეც ნიჭია (იღიმის). ბევრი რამ მაინტერესებს. სანამ ცოცხალი ხარ, ინტერესი არ უნდა დაკარგო, ასაკს მნიშვნელობა არ აქვს. ეს ინტერესი კერძების მომზადების მიმართ ნამდვილად არ მაქვს…

მიზანში გარტყმაზე თუ ვსაუბრობთ, „ჩემი ცოლის დაქალების“ ლუნა ამის ნათელი მაგალითია. ამ სერიალის შემდეგ როგორი წარმოგიდგენია შენი ცხოვრება?

ყველაფერს რეალურად ვუყურებ. ეს არ დამასევდიანებს. ვფიქრობ, ლუნას როლი და ამით მიღებული პოპულარობა მთელი ცხოვრება გამყვება. დღეს, როცა გადასაღებ მოედანზე მივდივარ, თავს ვგრძნობ, როგორც თევზი წყალში.

ფოტო: დათუნა აგასი

გადაღების ადგილი: სასტუმრო „კოსტე“

ნინო მურღულია

ექსკლუზივი /

|

11 იანვარი, 2017

|
WP_Query Object
(
    [query] => Array
        (
            [post_type] => post
            [post_status] => publish
            [posts_per_page] => 3
            [orderby] => ASC
            [tax_query] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [field] => slug
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => chemi-colis-daqalebi
                                    [1] => qeti-khucishvili
                                    [2] => fortunas-fotosesia
                                )

                        )

                )

            [post__not_in] => Array
                (
                    [0] => 101181
                )

        )

    [query_vars] => Array
        (
            [post_type] => post
            [post_status] => publish
            [posts_per_page] => 3
            [orderby] => ASC
            [tax_query] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [field] => slug
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => chemi-colis-daqalebi
                                    [1] => qeti-khucishvili
                                    [2] => fortunas-fotosesia
                                )

                        )

                )

            [post__not_in] => Array
                (
                    [0] => 101181
                )

            [error] => 
            [m] => 
            [p] => 0
            [post_parent] => 
            [subpost] => 
            [subpost_id] => 
            [attachment] => 
            [attachment_id] => 0
            [name] => 
            [static] => 
            [pagename] => 
            [page_id] => 0
            [second] => 
            [minute] => 
            [hour] => 
            [day] => 0
            [monthnum] => 0
            [year] => 0
            [w] => 0
            [category_name] => 
            [tag] => 
            [cat] => 
            [tag_id] => 1340
            [author] => 
            [author_name] => 
            [feed] => 
            [tb] => 
            [paged] => 0
            [meta_key] => 
            [meta_value] => 
            [preview] => 
            [s] => 
            [sentence] => 
            [title] => 
            [fields] => 
            [menu_order] => 
            [embed] => 
            [category__in] => Array
                (
                )

            [category__not_in] => Array
                (
                )

            [category__and] => Array
                (
                )

            [post__in] => Array
                (
                )

            [post_name__in] => Array
                (
                )

            [tag__in] => Array
                (
                )

            [tag__not_in] => Array
                (
                )

            [tag__and] => Array
                (
                )

            [tag_slug__in] => Array
                (
                )

            [tag_slug__and] => Array
                (
                )

            [post_parent__in] => Array
                (
                )

            [post_parent__not_in] => Array
                (
                )

            [author__in] => Array
                (
                )

            [author__not_in] => Array
                (
                )

            [ignore_sticky_posts] => 
            [suppress_filters] => 
            [cache_results] => 1
            [update_post_term_cache] => 1
            [lazy_load_term_meta] => 1
            [update_post_meta_cache] => 1
            [nopaging] => 
            [comments_per_page] => 50
            [no_found_rows] => 
            [order] => DESC
        )

    [tax_query] => WP_Tax_Query Object
        (
            [queries] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => chemi-colis-daqalebi
                                    [1] => qeti-khucishvili
                                    [2] => fortunas-fotosesia
                                )

                            [field] => slug
                            [operator] => IN
                            [include_children] => 1
                        )

                )

            [relation] => AND
            [table_aliases:protected] => Array
                (
                    [0] => mob1n_term_relationships
                )

            [queried_terms] => Array
                (
                    [post_tag] => Array
                        (
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => chemi-colis-daqalebi
                                    [1] => qeti-khucishvili
                                    [2] => fortunas-fotosesia
                                )

                            [field] => slug
                        )

                )

            [primary_table] => mob1n_posts
            [primary_id_column] => ID
        )

    [meta_query] => WP_Meta_Query Object
        (
            [queries] => Array
                (
                )

            [relation] => 
            [meta_table] => 
            [meta_id_column] => 
            [primary_table] => 
            [primary_id_column] => 
            [table_aliases:protected] => Array
                (
                )

            [clauses:protected] => Array
                (
                )

            [has_or_relation:protected] => 
        )

    [date_query] => 
    [request] => SELECT SQL_CALC_FOUND_ROWS  mob1n_posts.ID FROM mob1n_posts  LEFT JOIN mob1n_term_relationships ON (mob1n_posts.ID = mob1n_term_relationships.object_id) WHERE 1=1  AND mob1n_posts.ID NOT IN (101181) AND ( 
  mob1n_term_relationships.term_taxonomy_id IN (1340,12121,10112)
) AND mob1n_posts.post_type = 'post' AND ((mob1n_posts.post_status = 'publish')) GROUP BY mob1n_posts.ID ORDER BY mob1n_posts.post_date DESC LIMIT 0, 3
    [posts] => Array
        (
            [0] => WP_Post Object
                (
                    [ID] => 195641
                    [post_author] => 13
                    [post_date] => 2017-12-11 15:06:05
                    [post_date_gmt] => 2017-12-11 11:06:05
                    [post_content] => მაკა ზამბახიძემ წყნეთში, კერძო სახლში მიგვიპატიჟა წინასაახალწლო ფოტოსესიისთვის, თუმცა მხოლოდ „ფორტუნა“ არ ყოფილა იმ დღეს მისი სტუმარი. მაკამ ბავშვობის მეგობარი შვილებთან, ნიკუშასა და დათასთან ერთად მიიწვია და მხიარული ინტერვიუც შედგა, რომელსაც მაკას გოგონა, სალომეც ესწრებოდა...

ნეკა:

საახალწლოდ ჩვენ ხომ სახლებში არ ვართ ხოლმე (იცინის). ზუსტად ვიცოდი, რომ მაკა ასეთ რამეს ჩაატარებდა და ასე მორთავდა, ვიცი, როგორ სიგიჟემდე უყვარს ახალი წელი, ზამთარი და წინასადღესასწაულო პერიოდი.



მაკა:

ამ სახლში ახალ წელს მეორედ ვხვდები. შარშან, სადღაც დეკემბრის შუა რიცხვებიდან დავიწყე სახლის მორთვა. ასეთი ჭერიც იმიტომ გავაკეთე, რომ ზუსტად ვიცოდი, როგორ უნდა მომერთო საახალწლოდ. წელს კი, პირველ დეკემბერს, ნაძვის ხე უკვე დავდგი.

ნეკა:

მეც დაახლოებით 15 წელია, ვცდილობ, ნაძვის ხე დავდგა. ვიხანგრძლივებ ამ საოცარ პერიოდს.

მაკა:

მაგარია. რაც უფრო გადის წლები, მით უფრო მიყვარდება.



ახალი წლის ტრადიცია რა არის?

ძირითადად, ღია ცის ქვეშ ვხვდებით. ძალიან მინდა სახლში ყოფნა ამ დროს. 31 დეკემბერს, საათი რომ ჩამოჰკრავს თორმეტს და ტელევიზორში მრავალჟამიერი ჟღერს, ეს მომენტი ძალიან მომწონს...

ნეკა:

ასეთი ახალი წელი მოვიწყვე ორი წლის წინ, როცა არც ერთ შეთავაზებას არ დავთანხმდი და ოჯახთან ერთად შევხვდი. ესეც არაჩვეულებრივი იყო, თუმცა ისეთი ბევრი წელიც მახსოვს, ჩემს შვილებს სანტა კლაუსი რომ აკითხავდა და ამ დროს მე სახლში არ ვიყავი (იცინის). როცა პატარები გყავს, უფრო მეტად გინდება ახალ წელს შინ ყოფნა, მაგრამ ზოგადად, გარეთ შეხვედრა კარგად მაქვს დაცდილი. ჩვენი ბედობა 31 დეკემბერია.

მაკა:

ძალიან კარგია გარეთ ფეიერვერკები, ყველა რომ ერთმანეთს ულოცავს და კოცნის (იღიმის). ღია ცის ქვეშაც ძალიან კარგია ახალი წლის შეხვედრა, სასიამოვნო გარემოა. მოკლედ, ორივეგან მომწონს.



თქვენი მეგობრობა რამდენ წელს ითვლის?

ოოოო... მე ვიყავი შვიდი წლის, როცა საბავშვო სტუდიაში შევედი. ნეკა იყო სოლისტი, უკვე ავტორიტეტით სარგებლობდა სტუდიაში (იცინიან).

ნეკა:

იქ ძალიან მჭიდროდ ვმეგობრობდით, ჩვენი დედებიც მეგობრობდნენ, ერთი წლის განმავლობაში. მერე გარდატეხის პერიოდიც დადგა, გარკვეული პერიოდის შემდეგ ერთმანეთი კულისებში აღმოვაჩინეთ, კონცერტებზე. სასიამოვნოა, როცა ადამიანთან ბავშვობის მეგობრობა გაკავშირებს, მასთან შეხვედრა გამორჩეულია, მით უმეტეს, თუკი იმ პროფესიაში ხვდები, სადაც ბავშვობაში ერთად გადადგი პირველი ნაბიჯები.

https://www.youtube.com/watch?v=noTADkKHxGU&feature=youtu.be

მაკა:

ნეკა ბავშვობიდანვე აქტუალური იყო. ხშირად ჩანდა ტელევიზიით. მე ცოტა გვიან გამოვბჩნდი, 25 წლის ასაკში. ნეკა ამ დროს უკვე ჩამოყალიბებული მომღერალი, ვარსკვლავი და სახალხო არტისტი იყო. დედაჩემი სულ ეფერებოდა, ტელევიზიით რომ დაინახავდა ხოლმე.

ნეკა:

მეც მახსოვს მაკას წარმატებების პერიოდი, დედაჩემის ემოციები და ცრემლიანი თვალები. მოკლედ, ერთმანეთით ძალიან ამაყები ვართ (იღიმის).



მაკა:

ბატონი ვახტანგ კახიძის პროექტში უფრო მეტად დავახლოვდით, ყოველდღიური შეხვედრები გვიწევდა, საინტერესო პროექტს შევეჭიდეთ და კარგად დავცადეთ ერთმანეთი, როგორც მუსიკალურად, ასევე მეგობრობის კუთხითაც.

2017 წელს როგორ აცილებთ და 2018-ისგა რას ელოდებით?

ნეკა:

კარგი იყო, უამრავი სიახლით სავსე, იყო გარდატეხები, ახალი სამსახური და ეტაპი ცხოვრებაში. ბავშვებიც სხვა ფაზაში შევიდნენ, ბევრი საინტერესო ეტაპი გავიარე მათთან ურთიერთობისას. იყო სირთულეებიც ბევრი სხვადასხვა კუთხით, მაგრამ მე პოზიტიური ადამიანი ვარ და ვცდილობ დადებითის დანახვას.

მაკა:

არც მე არასდროს ვაკვირდები, რა მოხდა ცუდი წლის განმავლობაში. არის ხოლმე ჩვენს ცხოვრებაში ნეგატიური პერიოდებიც. უფრო მეტ პოზიტივს ვეძებ. იყო ბევრი კონცერტი, მათ შორის, გასვლითიც. მწყდება გული, რომ ბევრი ახალი სიმღერის ჩაწერა ვერ მოვასწარი. საკუთარ თავს ვუსურვებ, რომ 2018-ში ახალი სიმღერების ჩაწერა მოვახერხო. მინდა, კარიერული თვალსაზრისით გავიზარდო, ჩავწერო ისეთი სიმღერები, რომლებსაც ხალხი იმღერებს და გახდება ჰიტი.

ნეკა:

თუმცა ახალი სიმღერების ჩაწერა მხოლოდ ჩვენს სურვილზე არ არის დამოკიდებული. ახალ სიმღერამდე რომ მიხვიდე, რთული გზაა გასავლელი (იღიმის). ვისურვებდი ყველა ჩვენი საყვარელი ადამიანის ჯანმრთელობას, შვილების ბედნიერებას და სიმშვიდეს, რომელიც ჩვენს ქვეყანას ძალიან სჭირდება. ვისურვებდი ბევრ მომღიმარ სახეს, რაც გადამდებია.



როცა მარტო ხართ, რისი დრო დგება, ალბათ, ჭორაობის?

მაკა:

აბა, რააა. ნეკა ძალიან დაკავებულია. ხანდახან როცა ვურეკავ, ყურმილსაც ვერ იღებს და მესიჯებით ვკონტაქტობთ.

ნეკა:

მიხარია, რომ პაუზები არასდროს აისახება ჩვენს, ასე ვთქვათ, ჭორაობაზე და გულიან საუბრებზე. მთავარ სათქმელს ყოველთვის გულწრფელად ვეუბნებით ერთმანეთს, არასდროს ვთამაშობთ, ეს იმას ნიშნავს, რომ ჩვენ შორის ძალიან დიდი სიყვარულია.

 



მაკა:

ვამაყობ ნეკასთან მეგობრობით, გვაკავშირებს ოჯახური სიახლოვე, ვგიჟდები მის ორ ქერათმიან ვაჟკაცზე და მათაც ძალიან ვუყვარვარ, სხვათა შორის. ერთხელ მივედი სკოლაში, სადაც დათა სწავლობს და მან ჯენტლმენურად გამომაცილა...

მაკა:

მაკამ ძალიან ნიჭიერი და წარმატებული გოგო გაზარდა, რაც ძალიან კარგად იცის მაყურებელმა მაკას „ფეისბუქ“-გვერდიდან.ჩვენი შვილებით ძალიან ვამაყობთ. ეს ერთ-ერთი ყველაზე მთავარია. ჩვენი წარმატებაც ამიტომ გვიხარია.

ფოტო: ანდრო ოსადჩევი

ნინო მურღულია

[gallery royalslider="1" ids="195695,195694,195693,195692,195691,195690,195689,195688,195687,195686,195685,195684,195683,195682,195675,195676,195677,195678,195679,195680,195681,195674,195673,195672,195671,195670,195669,195667,195666,195663"]
                    [post_title] => მაკა ზამბახიძის ჯადოსნური საახალწლოდ მორთული სახლი წყნეთში და ნეკა სებისკვერაძესთან მეგობრობის ამბავი
                    [post_excerpt] => 
                    [post_status] => publish
                    [comment_status] => closed
                    [ping_status] => closed
                    [post_password] => 
                    [post_name] => maka-zambakhidzis-jadosnuri-saakhalwlod-mortuli-sakhli-wynetshi-da-neka-sebiskveradzestan-megobrobis-ambavi
                    [to_ping] => 
                    [pinged] => 
                    [post_modified] => 2017-12-14 14:16:42
                    [post_modified_gmt] => 2017-12-14 10:16:42
                    [post_content_filtered] => 
                    [post_parent] => 0
                    [guid] => http://fortuna.ge/?p=195641
                    [menu_order] => 0
                    [post_type] => post
                    [post_mime_type] => 
                    [comment_count] => 0
                    [filter] => raw
                )

            [1] => WP_Post Object
                (
                    [ID] => 192954
                    [post_author] => 6
                    [post_date] => 2017-12-02 14:23:18
                    [post_date_gmt] => 2017-12-02 10:23:18
                    [post_content] => უამრავი ადამიანი საუბრობს, რომ "ჩემი ცოლის დაქალების" ჩიკას როლის შემსრულებელი, ანი ჩირაძე რეალურად ძალიან ჰგავს თავის პერსონაჟს. მისი ერთ-ერთი საქციელის გამო წერს კლუბის "მტკვარზე" მეპატრონე, ქეთა გაბუნია. ის აღნიშნავს: "ჩიკა მართლა ჩიკა აღმოჩნდა". ამ სტატუსს უამრავი გამოხმაურება მოჰყვა. ქეთას სთხოვეს დაეკონკრეტებინა, რას გულისხმობდა.

როგორც კლუბის მეპატრონე წერს, ჩიკას როლის შემსრულებელი თავის მეგობრებთან ერთად კლუბში სასმლით ხელში უფასოდ შესვლას ცდილობდა, რაც არ გამოუვიდა, მას ბილეთი შეაძენინეს, თუმცა შიგნით შესულმა ანიმაც არანაკლები ამბები დაატრიალა.

ქეთა აღნიშნავს:

"რატომ გადაწყვიტა ვინმე ანი ჩირაძემ რომ კლუბში უფასოდ შემოვიდეს, ხელში სასმელით და თან მასთან ერთად მყოფი ტიოებიც უფასოდ უნდა შევუშვათ? 😃😃"

კლუბის მეპატრონე დასძენს, რომ მან გვიან გაიგო ეს ამბავი, თორემ საერთოდ არ შეუშვებდა ანა ჩირაძეს "მტკვარზე".

[gallery link="file" ids="192955,192956,192957"]
                    [post_title] => "ჩიკა მართლა ჩიკა აღმოჩნდა" - რას წერს ანი ჩირაძეზე ერთ-ერთი კლუბის მეპატრონე
                    [post_excerpt] => 
                    [post_status] => publish
                    [comment_status] => closed
                    [ping_status] => closed
                    [post_password] => 
                    [post_name] => chika-martla-chika-aghmochnda-ras-wers-ani-chiradzeze-ert-erti-klubis-mepatrone
                    [to_ping] => 
                    [pinged] => 
                    [post_modified] => 2017-12-02 14:23:31
                    [post_modified_gmt] => 2017-12-02 10:23:31
                    [post_content_filtered] => 
                    [post_parent] => 0
                    [guid] => http://fortuna.ge/?p=192954
                    [menu_order] => 0
                    [post_type] => post
                    [post_mime_type] => 
                    [comment_count] => 0
                    [filter] => raw
                )

            [2] => WP_Post Object
                (
                    [ID] => 191567
                    [post_author] => 13
                    [post_date] => 2017-11-28 16:05:14
                    [post_date_gmt] => 2017-11-28 12:05:14
                    [post_content] => კრისტი ყიფშიძესა და მის გოგონას, ნატალიას „ქორთიარდ მარიოტის“ მყუდრო კაფეში შევხვდით. დედა-შვილი, როგორც აღმოვაჩინეთ,  ხასიათით ერთმანეთისგან ძალიან განსხვავდება. კრისტი დამთმობია, ნატალია საკმაოდ ჯიუტი. 16 წლის გოგონა დედას რჩევებს ისმენს, მაგრამ ნაკლებად ითვალისწინებს. კრისტი ცდილობს, შვილს თავისუფლება მისცეს, თუმცა რამდენიმე მოთხოვნა აქვს, რომელთა შესრულებაც ნატალიას ძალიან უჭირს ხოლმე.

ნატალია:

დედის კუთხიდან რომ შევხედოთ, უნდა, რაღაცები გამოასწოროს, მაგრამ ყველა დედას მივმართავ, ეს ცუდი ხერხია, რადგან თქვენ წინააღმდეგ მოვდივართ და პირიქთ, უარესს ვაკეთებთ. ჯობია, უბრალოდ, აუხსნათ თქვენს შვილებს, რას ითხოვთ და რატომ. ამას დედაჩემი ადრე არ აკეთებდა, ახლა აკეთებს. ცუდია, თუკი დედა-შვილის ურთიერთობაში მესამე პირი ერევა.

კრისტი:

ჩემი მოთხოვნაა, რომ დროზე დაიძინოს, რადგან დილას ადრე ადგეს და გამოძინებული წავიდეს სკოლაში, იყოს რეჟიმში, დროულად ჭამოს, მაგრამ მაინც ისე აკეთებს, როგორც თავად უნდა.



ნატალია:

ვცხოვრობ ისე, როგორც მე მინდა. ვარ ჩემს ოთახში წყნარად, შემოდიან და მიშლიან ხელს (იცინის).

კრისტი:

მე ასეთი არ ვიყავი. დედაჩემს ვუჯერებდი. ნატალია ხასიათით საერთოდ არ მგავს, უფრო მამას ჰგავს. ნატალიას ბევრი დადებითი თვისებაც აქვს, მთლად ასეთი ცუდი ბავშვიც არაა, ძალიან მიზანმიმართულია.



ნატალია:

ყოველთვის ცუდს ამბობს ჩემზე. რაც კარგი მაქვს, არასდროს აღნიშნავს. ახლა თქვა იმიტომ, რომ ცუდად შევხედე (იცინიან).

მგონი, ახლა შენ უფრო ჰგავხარ დედას...

კრისტი:

სულ მაკონტროლებს, ეს ფოტო არ დადო,  ცოტა ვულგარულიაო (იღიმის).

ნატალია:

დედამთილივით ვარ (იცინის). კრისტის ფოტოები მომწონს, მაგრამ ჩემთვის არსებობს რაღაც საზღვრები.



ერთმანეთის დადებით თვისებებზეც გვითხარით რამდენიმე სიტყვა. 

დადებითი?.. ნეტავ, ყველას გყავდეთ კრისტისნაირი დედა. ბავშვობიდან მაძლევს თავისუფლებას, რომელიც ბევრ რამეში მეხმარება. თავისუფლება არ ნიშნავს იმას, რომ ნებისმიერი რამე გააკეთო, თუმცა როცა დედას ეუბნები, რომ გინდა რაღაცის სწავლა და ის ყველანაირად გიწყობს ხელს იმის მიუხედავად, რომ შესაძლოა, არ მოსწონდეს, ეს კარგი თვისებაა. ბევრი დედა ასე არ იქცევა. დედას რაღაც რომ უნდოდა ბავშვობაში და მერე ეს მისმა შვილმა უნდა გააკეთოს, მიუღებელია. კრისტიმ სხვა რაღაცებს შემაჩვია.

კრისტი:

პირველივე დღიდან ყველაფერს ვუსრულებ. ეს არ ნიშნავს მის გათამამებას და გაფუჭებას, უბრალოდ, ბავშვი არ უნდა შეზღუდო. როცა ვეუბნები, ეს არ გააკეთო, ინანებ-მეთქი, მაინც აკეთებს. მერე მოდის და მიყვება, რომ არასწორი ნაბიჯი გადადგა. ასეა, ვფიქრობ, ადამიანები საუკეთესოდ საკუთარ შეცდომებზე სწავლობენ. სხვა სკოლაში უნდოდა გადასვლა, გავაფრთხილე, არ გინდა-მეთქი, მაგრამ არ დამიჯერა. იქ მხოლოდ სამი თვე ისწავლა... ალბათ, თვითონ უნდა გაიჭირვოს და ეტკინოს...



გიორგისაც არ უჯერებ, ნატალია?

არა (იცინის). ყველა გოგო მამიკოს ანგელოზია, მაგრამ ზოგჯერ ანგელოზები არ ვართ ხოლმე (იღიმის). თუ არ მინდა, მაინც არ გავაკეთებ. აქვე მინდა ვთქვა, რომ ცუდს არაფერს ვაკეთებ.

კრისტი, ნატალიას თაყვანისმცემლებზე იცი რამე? გიყვება ამბებს?

ნატალია:

ჩემს პირად ცხოვრებაში არაფერი ხდება...

კრისტი:

პრინციპში, მე არ მიყვება, უყვება ბებიას და ბაბუას. ადრე მომიყვა რაღაც ამბავი და ყველას ვუთხარი, მათ შორის, გიორგისაც (იცინის).

ნატალია:

შენ იმიტომ არ გიყვები, რომ არ ინტერესდები. ცოტა ხნის წინ რაღაცის მოყოლა მინდოდა, ჩემს მეგობართან დავრჩი... კრისტისთვის მოყოლა რომ დავიწყე, თვითონ დაიწყო ლაპარაკი... ფეხსაცმელზე. წავედი და ბებია-ბაბუას მოვუყევი იგივე ამბავი.

https://www.youtube.com/watch?v=Sv-zv8TwPMg&feature=youtu.be

კრისტი:

კივილი რომ გავიგე, მივხვდი, რომ რაღაც ისეთი გააკეთა, რაც არ უნდა გაეკეთებინა (იცინის).

კრისტის პირადი ამბები იცი?

ნატალია:

კრისტისთან არაფერი ხდება ჩემ გარდა. რამე მნიშვნელოვანია თუა, იტყვის. იმედი მაქვს, საიდუმლოებები არ აქვს (იღიმის).

კრისტი:

ნატალია აკონტროლებს ამასაც. გათხოვებაზე არც ვფიქრობ, მაგრამ მთავარია, ნატალიას მოსწონდეს, მასაც უყვარდეს ნატალია.

ნატალია:

ჩემთან კარგი ურთიერთობით შეუძლიათ კრისტის გულის მოგება. მინდა, ჩემნაირი ინტერესი ჰქონდეს, საინტერესო ადამიანი იყოს, ხელოვნება უნდა იცოდეს. არ არის აუცილებელი, მაინცდამაინც ჩემნაირი გემოვნება ჰქონდეს, მაგრამ დედაჩემის გვერდით არ მინდა ადამიანი, რომელიც უინტერესოა. დედაჩემთან ერთად თუ იქნება, მათთან ერთად მეც ხშირად უნდა ვიყო.



კრისტი:

ვინც ამ ინტერვიუს წაიკითხავს, იტყვის, კრისტი ვერასდროს გათხოვდებაო.

ნატალია:

მე მყავს ჩემი კანდიდატურები (იცინის). ვიხუმრე. ზოგი მომწონს, ზოგი - არა. კრისტის ვეუბნები, გათხოვდი-მეთქი და მას არ უნდა. მინდა პატარა და, არ შეიძლება, ერთი სურვილი ამისრულოს? მამაჩემს ბიჭი ჰყავს, ძალიან საყვარელია ალექსანდრე, მაგრამ კრისტის გოგო მინდა, ეს დიდი ბედნიერება იქნება...

კრისტი:

მე ვეუბნები, რომ როგორც საჭიროა, ისე მოხდება. არაფრის დაგეგმვა არ მიყვარს. ერთადერთი ვგეგმავ წინა საღამოს, მეორე დღეს სად უნდა წავიდე, მეტი არაფერს. ცხოვრება არასდროს დამიგეგმავს, ყველაფერი სპონტანურად ხდებოდა. ნატალიას გაჩენაც არ დამიგეგმავს და თავისით მობრძანდა (იღიმის).

ნატალია, რა პროფესიაზე ფიქრობ?

ბევრი რაღაც მომწონს ერთდროულად და ვერ ვხვდები, რას გავყვე. მოდელობა არ მინდა. ხიბლი აღარ აქვს. კრისტის პერიოდში ამ პროფესიის ბუმი იყო. კრისტი და რამდენიმე გოგონა ჩანდა. ახლა კი თითქმის ყველა გოგონა მოდელია.

კრისტი:

მეც ვფიქრობ, რომ დღეს მოდელობა საინტერესო აღარ არის. რაც შეეხება მსახიობობას, უფრო საინტერესოა, თან, გენეტიკაც უწყობს ხელს. ხუთი წლისამ პირველი როლი ითამაშა.



ზურა და გიორგი რას გეუბნებიან, გამოვა შენგან მსახიობიო?

ნატალია:

თუ მომინდება, ხელს შემიწყობენ. ისე არაფერს მეუბნებიან. ხანხადახან ბავშვს უნდა ურჩიო, საით წავიდეს. ახლა რჩევები მჭირდება. არ ვიცი, რაზე ჩავაბარო, წერაც მიყვარს, მსახიობობაც მინდოდა სულ.

კრისტი:

კიდევ ორი წელი გვაქვს წინ, მინდა, საზღვარგარეთ ისწავლოს.



ნატალია:

ინგლისურად ვწერ წიგნს, რაც რთულია. ვიცოდი, რომ არავის უნდა ენახა, არ უნდა გამომეცა. ახლა, როცა გადავწყვიტე, რომ წიგნი გამოვცე და არ დარჩეს რვეულში, თანაც, ილუსტრაციებიც მე უნდა შევქმნა, მესამე თვეა, მეორე თავზე გავიჭედე. მეშინია, ვიღაცები არ მიხვდნენ ამ წიგნიდან ბევრ რამეს. ისიც მეშინია, რომ ილუსტრაციები არ დაიწუნოს ვინმემ. იმედი მაქვს, აღარ შემეშინდება და გამოვცემ. ბევრს აინტერესებს, რატომ ვწერ ინგლისურად. მერე მინდა, უცხოეთში გამოიცეს და თარგმანი არ მიყვარს, ამიტომ ვწერ პირდაპირ ინგლისურად.

კრისტი, როგორიც გაიზარდა ნატალია, ასეთი წარმოგედგინა?

ამაზე არასდროს მიფიქრია. როგორიც მომწონდა და მიყვარდა, ისეთია. აქვს თავისებური სიჯიუტე, რაზეც უკვე ვილაპარაკე. ძალიან სამართლიანია, არ უყვარს ტყუილი, სადმე თუ მიდის და ტელეფონი დაუჯდა, აუცილებლად სხვისგან მომწერს, სადაა. ახლა ამერიკაში ვიყავი, მაგრამ სულ ვიცოდი, სად და ვისთან ერთად იყო. აქ მთავარი ნდობის ფაქტორია. დედა-შვილურად არა, უფრო მეგობრულად ვართ. დედას მეძახის, როცა ფული უნდა ან რამე სჭირდება. ისე კრისტის მეძახის. ბათუმში ვიყავით, იქ გახდა 16 წლის. მითხრა, დილამდე ყველა კლუბი უნდა მოვიაროო. დედაჩემი არ იძინებდა მის გარეშე. მე ვეუბნებოდი, დაიძინე და მოვა-მეთქი. დილით რომ გავიღვიძე, ვნახე, ათი ნომრიდან ჰქონდა მოწერილი სხვადასხვა მესიჯი, ახლა აქ ვარ და იქ ვარო (იღიმის). ტელეფონი დაუჯდა და სხვებისგან მწერდა.



მოკლედ, სირთულეები გაქვთ, მაგრამ საბოლოოდ, მაინც უგებთ ერთმანეთს. 

კამათი ყველა ურთიერთობაშია. ყველაზე ძალიან მომწონს ნატალიაში, როცა რამე უნდა, არ არსებობს, არ გააკეთოს. საკუთარ თავში ძალიან დარწმუნებულია, რომ ყველაფერი გამოუვა.

ნატალია:

ახლა ამატირებს. არ ვარ მიჩვეული, კრისტი რომ მაქებს (იღიმიან).

ფოტო: დათუნა აგასი 

ლოკაცია: „ქორთიარდ მარიოტი“ 

ნინო მურღულია

[gallery royalslider="1" ids="191648,191632,191643,191645,191642,191641,191638,191637,191635,191636,191649"]
                    [post_title] => ნატალია ყიფშიძე: „კრისტის ვთხოვ, რომ გათხოვდეს, პატარა და მინდა...“
                    [post_excerpt] => 
                    [post_status] => publish
                    [comment_status] => closed
                    [ping_status] => closed
                    [post_password] => 
                    [post_name] => natalia-yifshidze-kristis-vtkhov-rom-gatkhovdes-patara-da-minda
                    [to_ping] => 
                    [pinged] => 
                    [post_modified] => 2017-11-30 17:11:57
                    [post_modified_gmt] => 2017-11-30 13:11:57
                    [post_content_filtered] => 
                    [post_parent] => 0
                    [guid] => http://fortuna.ge/?p=191567
                    [menu_order] => 0
                    [post_type] => post
                    [post_mime_type] => 
                    [comment_count] => 0
                    [filter] => raw
                )

        )

    [post_count] => 3
    [current_post] => -1
    [in_the_loop] => 
    [post] => WP_Post Object
        (
            [ID] => 195641
            [post_author] => 13
            [post_date] => 2017-12-11 15:06:05
            [post_date_gmt] => 2017-12-11 11:06:05
            [post_content] => მაკა ზამბახიძემ წყნეთში, კერძო სახლში მიგვიპატიჟა წინასაახალწლო ფოტოსესიისთვის, თუმცა მხოლოდ „ფორტუნა“ არ ყოფილა იმ დღეს მისი სტუმარი. მაკამ ბავშვობის მეგობარი შვილებთან, ნიკუშასა და დათასთან ერთად მიიწვია და მხიარული ინტერვიუც შედგა, რომელსაც მაკას გოგონა, სალომეც ესწრებოდა...

ნეკა:

საახალწლოდ ჩვენ ხომ სახლებში არ ვართ ხოლმე (იცინის). ზუსტად ვიცოდი, რომ მაკა ასეთ რამეს ჩაატარებდა და ასე მორთავდა, ვიცი, როგორ სიგიჟემდე უყვარს ახალი წელი, ზამთარი და წინასადღესასწაულო პერიოდი.



მაკა:

ამ სახლში ახალ წელს მეორედ ვხვდები. შარშან, სადღაც დეკემბრის შუა რიცხვებიდან დავიწყე სახლის მორთვა. ასეთი ჭერიც იმიტომ გავაკეთე, რომ ზუსტად ვიცოდი, როგორ უნდა მომერთო საახალწლოდ. წელს კი, პირველ დეკემბერს, ნაძვის ხე უკვე დავდგი.

ნეკა:

მეც დაახლოებით 15 წელია, ვცდილობ, ნაძვის ხე დავდგა. ვიხანგრძლივებ ამ საოცარ პერიოდს.

მაკა:

მაგარია. რაც უფრო გადის წლები, მით უფრო მიყვარდება.



ახალი წლის ტრადიცია რა არის?

ძირითადად, ღია ცის ქვეშ ვხვდებით. ძალიან მინდა სახლში ყოფნა ამ დროს. 31 დეკემბერს, საათი რომ ჩამოჰკრავს თორმეტს და ტელევიზორში მრავალჟამიერი ჟღერს, ეს მომენტი ძალიან მომწონს...

ნეკა:

ასეთი ახალი წელი მოვიწყვე ორი წლის წინ, როცა არც ერთ შეთავაზებას არ დავთანხმდი და ოჯახთან ერთად შევხვდი. ესეც არაჩვეულებრივი იყო, თუმცა ისეთი ბევრი წელიც მახსოვს, ჩემს შვილებს სანტა კლაუსი რომ აკითხავდა და ამ დროს მე სახლში არ ვიყავი (იცინის). როცა პატარები გყავს, უფრო მეტად გინდება ახალ წელს შინ ყოფნა, მაგრამ ზოგადად, გარეთ შეხვედრა კარგად მაქვს დაცდილი. ჩვენი ბედობა 31 დეკემბერია.

მაკა:

ძალიან კარგია გარეთ ფეიერვერკები, ყველა რომ ერთმანეთს ულოცავს და კოცნის (იღიმის). ღია ცის ქვეშაც ძალიან კარგია ახალი წლის შეხვედრა, სასიამოვნო გარემოა. მოკლედ, ორივეგან მომწონს.



თქვენი მეგობრობა რამდენ წელს ითვლის?

ოოოო... მე ვიყავი შვიდი წლის, როცა საბავშვო სტუდიაში შევედი. ნეკა იყო სოლისტი, უკვე ავტორიტეტით სარგებლობდა სტუდიაში (იცინიან).

ნეკა:

იქ ძალიან მჭიდროდ ვმეგობრობდით, ჩვენი დედებიც მეგობრობდნენ, ერთი წლის განმავლობაში. მერე გარდატეხის პერიოდიც დადგა, გარკვეული პერიოდის შემდეგ ერთმანეთი კულისებში აღმოვაჩინეთ, კონცერტებზე. სასიამოვნოა, როცა ადამიანთან ბავშვობის მეგობრობა გაკავშირებს, მასთან შეხვედრა გამორჩეულია, მით უმეტეს, თუკი იმ პროფესიაში ხვდები, სადაც ბავშვობაში ერთად გადადგი პირველი ნაბიჯები.

https://www.youtube.com/watch?v=noTADkKHxGU&feature=youtu.be

მაკა:

ნეკა ბავშვობიდანვე აქტუალური იყო. ხშირად ჩანდა ტელევიზიით. მე ცოტა გვიან გამოვბჩნდი, 25 წლის ასაკში. ნეკა ამ დროს უკვე ჩამოყალიბებული მომღერალი, ვარსკვლავი და სახალხო არტისტი იყო. დედაჩემი სულ ეფერებოდა, ტელევიზიით რომ დაინახავდა ხოლმე.

ნეკა:

მეც მახსოვს მაკას წარმატებების პერიოდი, დედაჩემის ემოციები და ცრემლიანი თვალები. მოკლედ, ერთმანეთით ძალიან ამაყები ვართ (იღიმის).



მაკა:

ბატონი ვახტანგ კახიძის პროექტში უფრო მეტად დავახლოვდით, ყოველდღიური შეხვედრები გვიწევდა, საინტერესო პროექტს შევეჭიდეთ და კარგად დავცადეთ ერთმანეთი, როგორც მუსიკალურად, ასევე მეგობრობის კუთხითაც.

2017 წელს როგორ აცილებთ და 2018-ისგა რას ელოდებით?

ნეკა:

კარგი იყო, უამრავი სიახლით სავსე, იყო გარდატეხები, ახალი სამსახური და ეტაპი ცხოვრებაში. ბავშვებიც სხვა ფაზაში შევიდნენ, ბევრი საინტერესო ეტაპი გავიარე მათთან ურთიერთობისას. იყო სირთულეებიც ბევრი სხვადასხვა კუთხით, მაგრამ მე პოზიტიური ადამიანი ვარ და ვცდილობ დადებითის დანახვას.

მაკა:

არც მე არასდროს ვაკვირდები, რა მოხდა ცუდი წლის განმავლობაში. არის ხოლმე ჩვენს ცხოვრებაში ნეგატიური პერიოდებიც. უფრო მეტ პოზიტივს ვეძებ. იყო ბევრი კონცერტი, მათ შორის, გასვლითიც. მწყდება გული, რომ ბევრი ახალი სიმღერის ჩაწერა ვერ მოვასწარი. საკუთარ თავს ვუსურვებ, რომ 2018-ში ახალი სიმღერების ჩაწერა მოვახერხო. მინდა, კარიერული თვალსაზრისით გავიზარდო, ჩავწერო ისეთი სიმღერები, რომლებსაც ხალხი იმღერებს და გახდება ჰიტი.

ნეკა:

თუმცა ახალი სიმღერების ჩაწერა მხოლოდ ჩვენს სურვილზე არ არის დამოკიდებული. ახალ სიმღერამდე რომ მიხვიდე, რთული გზაა გასავლელი (იღიმის). ვისურვებდი ყველა ჩვენი საყვარელი ადამიანის ჯანმრთელობას, შვილების ბედნიერებას და სიმშვიდეს, რომელიც ჩვენს ქვეყანას ძალიან სჭირდება. ვისურვებდი ბევრ მომღიმარ სახეს, რაც გადამდებია.



როცა მარტო ხართ, რისი დრო დგება, ალბათ, ჭორაობის?

მაკა:

აბა, რააა. ნეკა ძალიან დაკავებულია. ხანდახან როცა ვურეკავ, ყურმილსაც ვერ იღებს და მესიჯებით ვკონტაქტობთ.

ნეკა:

მიხარია, რომ პაუზები არასდროს აისახება ჩვენს, ასე ვთქვათ, ჭორაობაზე და გულიან საუბრებზე. მთავარ სათქმელს ყოველთვის გულწრფელად ვეუბნებით ერთმანეთს, არასდროს ვთამაშობთ, ეს იმას ნიშნავს, რომ ჩვენ შორის ძალიან დიდი სიყვარულია.

 



მაკა:

ვამაყობ ნეკასთან მეგობრობით, გვაკავშირებს ოჯახური სიახლოვე, ვგიჟდები მის ორ ქერათმიან ვაჟკაცზე და მათაც ძალიან ვუყვარვარ, სხვათა შორის. ერთხელ მივედი სკოლაში, სადაც დათა სწავლობს და მან ჯენტლმენურად გამომაცილა...

მაკა:

მაკამ ძალიან ნიჭიერი და წარმატებული გოგო გაზარდა, რაც ძალიან კარგად იცის მაყურებელმა მაკას „ფეისბუქ“-გვერდიდან.ჩვენი შვილებით ძალიან ვამაყობთ. ეს ერთ-ერთი ყველაზე მთავარია. ჩვენი წარმატებაც ამიტომ გვიხარია.

ფოტო: ანდრო ოსადჩევი

ნინო მურღულია

[gallery royalslider="1" ids="195695,195694,195693,195692,195691,195690,195689,195688,195687,195686,195685,195684,195683,195682,195675,195676,195677,195678,195679,195680,195681,195674,195673,195672,195671,195670,195669,195667,195666,195663"]
            [post_title] => მაკა ზამბახიძის ჯადოსნური საახალწლოდ მორთული სახლი წყნეთში და ნეკა სებისკვერაძესთან მეგობრობის ამბავი
            [post_excerpt] => 
            [post_status] => publish
            [comment_status] => closed
            [ping_status] => closed
            [post_password] => 
            [post_name] => maka-zambakhidzis-jadosnuri-saakhalwlod-mortuli-sakhli-wynetshi-da-neka-sebiskveradzestan-megobrobis-ambavi
            [to_ping] => 
            [pinged] => 
            [post_modified] => 2017-12-14 14:16:42
            [post_modified_gmt] => 2017-12-14 10:16:42
            [post_content_filtered] => 
            [post_parent] => 0
            [guid] => http://fortuna.ge/?p=195641
            [menu_order] => 0
            [post_type] => post
            [post_mime_type] => 
            [comment_count] => 0
            [filter] => raw
        )

    [comment_count] => 0
    [current_comment] => -1
    [found_posts] => 149
    [max_num_pages] => 50
    [max_num_comment_pages] => 0
    [is_single] => 
    [is_preview] => 
    [is_page] => 
    [is_archive] => 1
    [is_date] => 
    [is_year] => 
    [is_month] => 
    [is_day] => 
    [is_time] => 
    [is_author] => 
    [is_category] => 
    [is_tag] => 1
    [is_tax] => 
    [is_search] => 
    [is_feed] => 
    [is_comment_feed] => 
    [is_trackback] => 
    [is_home] => 
    [is_404] => 
    [is_embed] => 
    [is_paged] => 
    [is_admin] => 
    [is_attachment] => 
    [is_singular] => 
    [is_robots] => 
    [is_posts_page] => 
    [is_post_type_archive] => 
    [query_vars_hash:WP_Query:private] => 4cec9b302fab6997722c7215dfcc891f
    [query_vars_changed:WP_Query:private] => 
    [thumbnails_cached] => 
    [stopwords:WP_Query:private] => 
    [compat_fields:WP_Query:private] => Array
        (
            [0] => query_vars_hash
            [1] => query_vars_changed
        )

    [compat_methods:WP_Query:private] => Array
        (
            [0] => init_query_flags
            [1] => parse_tax_query
        )

)

მსგავსი სიახლეები