რით გააკვირვა ეკა დემეტრაძე აჩიკო სოლოღაშვილმა ახალი მიუზიკლის მზადებისას

პოპულარული

რით გააკვირვა ეკა დემეტრაძე აჩიკო სოლოღაშვილმა ახალი მიუზიკლის მზადებისას

ეკა დემეტრაძე და აჩიკო სოლოღაშვილი ერთმანეთს დიდი ხანია იცნობენ, თუმცა ეკას არასდროს უმუშავია პროექტზე, სადაც აჩიკო იქნებოდა რეჟისორი. ორივე მათგანი ახალ მიუზიკლში მონაწილეობს, Welcome To Georgia უცხოელი ტურისტებისთვის იდგმება, თუმცა ჩვენ რეპეტიციებს დავესწარით და ქართველი მაყურებელიც არანაკლებ დაინტერესდება პერფორმანსით, რომელიც საქართველოს საინტერესო კუთხით წარმოაჩენს. მიუზიკლის იდეის ავტორი ნათია ამირიძეა, სცენარის ავტორები კი ირაკლი კაკაბაძე და რატი წეროძე არიან.

სპექტაკლი ორ მოქმედებადაა და ინგლისურენოვანია. მისი პრემიერა მალე იგეგმება, მარტში კი კომერციული ჩვენებები დაიწყება, მუსიკომედიის თეატრში, კვირაში ერთხელ.

მთავარ, ფრანგი გოგონას, ჟულის როლს, რომელსაც ქართველი ბიჭი შეუყვარდება, ეკა დემეტრაძე ასრულებს. მისი პერსონაჟი შეყვარებულს საქართველოში ჩამოჰყავს და კახეთში ოჯახის გასაცნობად ეპატიჟება…

აჩიკო, რამდენად დიდი გამოწვევა იყო შენთვის პროექტის რეჟისორად და ქორეოგრაფად მუშაობა?

აჩიკო სოლოღაშვილი:

გარკვეული დაძაბულობა ამას მოჰყვა. მინდოდა თუ არა, ცოტა ვინერვიუილე, რადგან საპასუხისმგებლო მისია დაეკისრა მთელ გუნდს, რეჟისორს, მეორე რეჟისორს, მსახიობებს, გამნათებლებსა თუ კოსტიუმების მხატვრებს, მუსიკალურ ხელმძღვანელს. ძალიან რთულია, ორ პატარა  მოქმედებაში ჩაატიო შენი ქვეყნის კულტურა და ტრადიცია, მიიტანო უცხოელ სტუმრამდე ისე, რომ მას შეუყვარდეს საქართველო, დაანახო ისეთი რაღაცები, რასაც ჩვენს ქვეყანაში მოგზაურობისას შეიძლება, ვერ გადააწყდეს, იქნება ეს ქართულ სუფრასთან მოხვედრა, სადღეგრძელო, მიაწოდო ღვინის, ქვევრის შესახებ ინფორმაცია. ბუნებრივია, ცოტა ვინერვიულე, მაგრამ მიყვარს გამოწვევები, სადაც შემოქმედებითი წვა მიდის. მივიჩნევ, რომ მსახიობების სწორი კასტი შევარჩიე და დარწმუნებული ვარ, ამ დაბრკოლებას კარგად გადავლახავთ.

ეკა დემეტრაძე:

პირველივე წუთიდან, როცა აჩიკომ დაგვიძახა და შეგვკრიბა, ცოტა შიში და დაძაბულობა დაგვეუფლა, მაგრამ მეც, როგორც აჩიკოს, მიყვარს რთული, უცნაური და ახალი საქმის კეთება. ეს საინტერესოა, მით უმეტეს, აჩიკოსთან ერთად არასდროს მიმუშავია, როგორც რეჟისორთან, მიუხედავად ჩვენი დიდი ხნის ნაცნობისა და იმისა, რომ ერთ თეატრში ვმუშაობთ.

მკაცრია, როგორც რეჟისორი?

ამ სიტყვაზე სკოლის მასწავლებლები უფრო მახსენდება (იღიმის), თუმცა საკმაოდ მომთხოვნია, როგორიც არ წარმომედგინა. იყო ჩვენს ურთიერთობაში ეპიზოდები, როცა რაღაც მკაცრად მოითხოვა. ასეც უნდა იყოს, როცა 18 ადამიანთან გიწევს ურთიერთობა და შენ ხარ ერთი. მით უმეტეს, როცა ყველას სხვა საქმეებიც აქვს, აგვიანდებათ, აჩიკომ კი რაღაცნაირად დაალაგა ეს გრაფიკი…

აჩიკო, ცოტა რამ შინაარსის შესახებ…

ქართველი ბიჭი სწავლობს საფრანგეთში მეღვინეობას. გაივნობს ფრანგ გოგონას, ჟულის, რომელიც შეუყვარდება და ჩამოჰყავს საქართველოში, კახეთში პაპასთან და ბაბოსთან. იქ ჩანს, როგორ ვიცით ქართველებმა სტუმრის მიღება. მთელი სოფელი როგორ ერთვება დახვედრაში… საბოლოოდ, სთხოვს ხელს და გაჰყვება თუ არა, ამას სპექტაკლში ნახავთ.

ინგლისურენოვანი სპექტაკლია და მონაწილეობა არ გაგიჭირდა?

ეკა:

გაჭირვებას ვერ დავარქმევ, საინტერესო გამოდგა, მივხვდი, რომ ეს არ არის უბრალოდ ინგლისურად ლაპარაკი. ყველა ენას თავისი კულტურა მოჰყვება. თანაც, ჩემი პერსონაჟი ფრანგია, რომელიც ინგლისურად ლაპარაკობს, ამან ამოცანა გაართულა. ორ რამეზე ვდარდობ სპექტაკლთან დაკავშირებით, პირველი არის აქცენტი, ზედმეტი ხომ არ მომდის ან ხომ არ ვაკლებ. მეორეს საიდუმლოდ დავტოვებ.

აჩიკო:

მე ვიცი. ეკას უწევს სიმღერა სცენაზე პირველად. თამამად ვამბობ, რომ ეკას აქვს სმენა და კარგი მონაცემები. ის, რასაც ახლა გადის, მე 10 წლის წინ გავიარე. მეც მქონდა სმენა, მაგრამ სცენაზე სიმღერა სხვა სირთულეა. გვეხმარება ჩვენი პროფესია, მსახიობები ვართ, რომლებიც უბრალოდ, ვმღერით, არ გვაქვს იმის ამბიცია, რომ მომღერლები ვართ… ეს გეხმარება და გარკვეულწილად, გამოჰყავხარ მდგომარეობიდან, თუმცა პასუხისმგებლობას გიორმაგებს.

ეკა:

პირველად ცხოვრებაში გადავლახე ეს, ვიმუშავე და მივხვდი, რომ ეს ყველაფერი ჩემგან არც ისე შორსაა. თუმცა, ბოლომდე მაინც არ ვიცი, რა გამოვა აქედან (იღიმის)

სპექტაკლი უცხოელებისთვისაა, მაგრამ ალბათ, ქართველი მაყურებელიც სიამოვნებით ნახავს.

აჩიკო:

სცენარის წაკითხვის შემდეგ, პირადად მე, ძალიან ბევრი რამ გავიგე საქართველოს შესახებ. აქ როგორი სუფრაც არის ნაჩვენები, რომელთანაც მეც სიამოვნებით დავჯდებოდი და ვიქეიფებდი. ეს ის სუფრა და თამადობაა, რომელიც ქართველებს გვსიამოვნებს, ესაა გაძღოლა და არა დიქტატურა, არიქა, მომისმინეთო. ბუნებრივია, ქართველებისთვის საინტერესო იქნება, მიუზიკლია, უცხოელი და ქართველის სიყვარულის ამბავი, ცეკვა და სიმღერაა…

ქორეოგრაფიის შექმნა რთული იყო?

გავიმეორებ, რომ სხვა პასუხისმგებლობაა. ერთია, როცა მეგობრებთან ერთად ხელს გავშლი და ვიცეკვებ, მეორეა, როცა უცხოელისთვის მცირე ადაპტირება გიწევს, რომ კიდევ უფრო ემოციური სანახავი იყოს მისთვის. რთულია, მაგრამ ჩემს მსახიობებთან ერთად არაფრის მეშინია (იღიმის).

ეკა, პრემიერის წინ კიდევ რაზე ნერვიულობ?

ღელვის გარეშე არ გამოდის, მაგრამ არ მაქვს დრო, რომ ამაზე ვიფიქრო. გვინდა, ყველაფერი აეწყოს და პირველ რიგში, ჩვენც ვისიამოვნოთ. ღელვაა, მაგრამ უფრო მეტად მიხარია და მოლოდინი მაქვს.

აჩიკოს სიმკაცრესაც წერტილი დაესმება…

(იცინის) აჩიკო ალბათ ყველაზე საყვარელი რეჟისორია, ვისთანაც მიმუშავია…

იმედია, კიდევ ითანამშრომლებთ…

აჩიკო:

რატომაც არა, თუმცა მე სცენაზე დგომა მირჩევნია. მანამდეც მქონია მცდელობები, სპექტაკლიც დამიდგამს, მაგრამ 18 კაცის შენს ენაზე ალაპარაკება არ არის ადვილი. მირჩევნია, სცენაზე ვიდგე და სხვამ აგვალაპარაკოს (იღიმის).

 

ფოტო: დათუნა აგასი

გადაღების ადგილი: მუსკომედიის თეატრი

ნინო მურღულია

ექსკლუზივი /

|

26 იანვარი, 2018

|
WP_Query Object
(
    [query] => Array
        (
            [post_type] => post
            [post_status] => publish
            [posts_per_page] => 3
            [orderby] => ASC
            [tax_query] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [field] => slug
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => eka-demetradze
                                    [1] => achiko-sologhashvili
                                    [2] => fortunas-fotosesia
                                )

                        )

                )

            [post__not_in] => Array
                (
                    [0] => 207971
                )

        )

    [query_vars] => Array
        (
            [post_type] => post
            [post_status] => publish
            [posts_per_page] => 3
            [orderby] => ASC
            [tax_query] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [field] => slug
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => eka-demetradze
                                    [1] => achiko-sologhashvili
                                    [2] => fortunas-fotosesia
                                )

                        )

                )

            [post__not_in] => Array
                (
                    [0] => 207971
                )

            [error] => 
            [m] => 
            [p] => 0
            [post_parent] => 
            [subpost] => 
            [subpost_id] => 
            [attachment] => 
            [attachment_id] => 0
            [name] => 
            [static] => 
            [pagename] => 
            [page_id] => 0
            [second] => 
            [minute] => 
            [hour] => 
            [day] => 0
            [monthnum] => 0
            [year] => 0
            [w] => 0
            [category_name] => 
            [tag] => 
            [cat] => 
            [tag_id] => 3524
            [author] => 
            [author_name] => 
            [feed] => 
            [tb] => 
            [paged] => 0
            [meta_key] => 
            [meta_value] => 
            [preview] => 
            [s] => 
            [sentence] => 
            [title] => 
            [fields] => 
            [menu_order] => 
            [embed] => 
            [category__in] => Array
                (
                )

            [category__not_in] => Array
                (
                )

            [category__and] => Array
                (
                )

            [post__in] => Array
                (
                )

            [post_name__in] => Array
                (
                )

            [tag__in] => Array
                (
                )

            [tag__not_in] => Array
                (
                )

            [tag__and] => Array
                (
                )

            [tag_slug__in] => Array
                (
                )

            [tag_slug__and] => Array
                (
                )

            [post_parent__in] => Array
                (
                )

            [post_parent__not_in] => Array
                (
                )

            [author__in] => Array
                (
                )

            [author__not_in] => Array
                (
                )

            [ignore_sticky_posts] => 
            [suppress_filters] => 
            [cache_results] => 1
            [update_post_term_cache] => 1
            [lazy_load_term_meta] => 1
            [update_post_meta_cache] => 1
            [nopaging] => 
            [comments_per_page] => 50
            [no_found_rows] => 
            [order] => DESC
        )

    [tax_query] => WP_Tax_Query Object
        (
            [queries] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => eka-demetradze
                                    [1] => achiko-sologhashvili
                                    [2] => fortunas-fotosesia
                                )

                            [field] => slug
                            [operator] => IN
                            [include_children] => 1
                        )

                )

            [relation] => AND
            [table_aliases:protected] => Array
                (
                    [0] => mob1n_term_relationships
                )

            [queried_terms] => Array
                (
                    [post_tag] => Array
                        (
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => eka-demetradze
                                    [1] => achiko-sologhashvili
                                    [2] => fortunas-fotosesia
                                )

                            [field] => slug
                        )

                )

            [primary_table] => mob1n_posts
            [primary_id_column] => ID
        )

    [meta_query] => WP_Meta_Query Object
        (
            [queries] => Array
                (
                )

            [relation] => 
            [meta_table] => 
            [meta_id_column] => 
            [primary_table] => 
            [primary_id_column] => 
            [table_aliases:protected] => Array
                (
                )

            [clauses:protected] => Array
                (
                )

            [has_or_relation:protected] => 
        )

    [date_query] => 
    [request] => SELECT SQL_CALC_FOUND_ROWS  mob1n_posts.ID FROM mob1n_posts  LEFT JOIN mob1n_term_relationships ON (mob1n_posts.ID = mob1n_term_relationships.object_id) WHERE 1=1  AND mob1n_posts.ID NOT IN (207971) AND ( 
  mob1n_term_relationships.term_taxonomy_id IN (3589,12121,3524)
) AND mob1n_posts.post_type = 'post' AND ((mob1n_posts.post_status = 'publish')) GROUP BY mob1n_posts.ID ORDER BY mob1n_posts.post_date DESC LIMIT 0, 3
    [posts] => Array
        (
            [0] => WP_Post Object
                (
                    [ID] => 213649
                    [post_author] => 23
                    [post_date] => 2018-02-13 16:08:49
                    [post_date_gmt] => 2018-02-13 12:08:49
                    [post_content] => საქართველოს პარლამენტის წევრი „ქართული ოცნებიდან“, ლანჩხუთი-ჩოხატაურის მაჟორიტარი დეპუტატი, ნინო წილოსანი სამი შვილის დედაა. პოლიტიკაში ბიზნესიდან მივიდა, სადაც თავის დამკვიდრება, როგორც თავად აღნიშნავს, როგორც ქალისთვის, არცთუ ადვილი იყო... ყველაზე გვიან მასთან იმ ადამიანის აღიარება მივიდა, ვისი აზრიც ყველაზე მნიშვნელოვანი იყო - მამის. ახლა, როგორც თავად ამბობს, გამოცდის პერიოდი აქვს და საკუთარ თავს ახალი მიზანი დაუსახა...

ნინო წილოსანთან ინტერვიუ სასტუმრო „ამბასადორში“ ჩავწერეთ, მან fortuna.ge-სთან საქმეზეც ისაუბრა და პირადზეც...

პოლიტიკაში მოსვლის გადაწყვეტილება რთული იყო?

სანამ პოლიტიკაში მოვიდოდი, პრინციპში, დატვირთული დღის განრიგი მქონდა და საკმაოდ რთული იყო ჩემი საქმიანობა, თუმცა ახლა ამ ყველაფერს დაემატა საჯაროობა, თმენის ვალდებულება და ბევრი ისეთი ფაქტორი, რაც მანამდე არ იყო. ეს, თავისთავად, სირთულეც არის, თუმცა, ვფიქრობ, ნორმალურად ვართმევ თავს და ვათავსებ საქმიანობასა და ოჯახის საქმეებს. ჩემთვის ძალიან მნიშვნელოვანია ოჯახი, არანაკლებ მნიშვნელოვანი - საქმე და ვცდილობ, ორივე ადგილას დაბალანსებულად ვიყო წარმოდგენილი...

ამას თან ახლავს პოპულარობის გარკვეული დოზაც, რომელიც თქვენ უკვე მიიღეთ... როგორია?

პოპულარობა, ზოგადად, კარგია, მაგრამ ინტერესის ქვეშ მყოფს გიწევს რაღაცებზე უარის თქმა. მაგალითად, იმ ცხოვრების წესზე, რომელიც აქამდე გქონდა - საჯარო ადგილას წასვლა, სადილი, ვახშამი. მაშინ, როცა ხარ პოლიტიკოსი და მით უმეტეს, სოციალურად შეჭირვებული რაიონების მაჟორიტარი, ცოტა სხვანაირად აღიქმება. თუმცა ეს ჩემი ცხოვრების წესი იყო და შესაბამისად, რთულია ამაზე უარის თქმა...

ერთი, ძირეული და მნიშვნელოვანი ფაქტორი არ შეცვლილა, ჩემი ოჯახისა და მეგობრებისთვის ყოველთვის მომეძებნება დრო. ეს ის ადამიანები არიან, რომლებიც მთელი ცხოვრებაა მომყვებიან. მიუხედავად იმისა, სად ვიქნები, ეს ჩემი პიროვნების შემადგენელი ნაწილია. ისინი ჩემ გვერდით უნდა იყვნენ. ასე რომ, არ შეიცვალა მხოლოდ ეს - დანარჩენი: უფრო მეტად დაკავებული ვარ, ხშირად მიწევს გურიაში ყოფნა, მოსახლეობასთან შეხვედრა, ასევე ქუთაისში, პარლამენტში ყოფნა და საზღვარგარეთ ვიზიტებით წასვლა. ამ მხრივ ჩემი ოჯახი დიდი გამოცდის წინაშე დგას, განსაკუთრებით, ჩემი შვილები, რომელთაც უწევთ, ამდენი ხნის განმავლობაში ვერ ნახონ დედა...



რამხელები არიან?

სამი შვილი მყავს, უფროსი 15-საა, უმცროსი - 6-ის. ძალიან ყოჩაღად მიიღეს ჩემი ეს გადაწყვეტილება. წინასაარჩევნო პერიოდი იყო ძალიან დაძაბული და ფაქტობრივად, ორი თვის განმავლობაში ოჯახის წევრები არ მინახავს, რადგან სულ გურიაში ვიყავი. ჩემი შვილები თბილისში იყვნენ, სწავლის პერიოდი დაემთხვა და ვერ ჩამოდიოდნენ ჩემთან ხშირად. ახლაც, რაციონალურად უდგებიან ჩემს დაკავებულობას, არყოფნას. მაგრამ მეორე მხრივ, ვამბობ, რომ ვარ „ხარისხიანი“ დედა. ამაში ვგულისხმობ, რომ შეიძლება, ბავშვებისთვის დიდი დრო არ მაქვს გამოყოფილი, მაგრამ რაც მაქვს, იმას ხარისხიანად ვატარებთ ერთად, ვსაუბრობთ ბევრ მნიშვნელოვან საკითხზე, რაც ადარდებთ ან რაც უნდა მივაწოდო მათ, ასაკის მიხედვით.

მეუღლე?..

მეუღლე, ვლადიმერ აბულაძე ასევე მუშაობს, მაგრამ გარკვეული დოზით გადაინაწილა ჩემი ვალდებულებები და ძალიან არის ჩართული ბავშვების აღზრდაში. ამ ეტაპზე ის დიდ როლს თამაშობს.

შეგიძლიათ, გაიხსენოთ თქვენი სიყვარულის ამბავი?

(იღიმის) ჩემი მეუღლე არის ყოფილი კალათბურთელი, რომელიც სულ მეწუწუნება, რომ არასდროს დავდიოდი მის თამაშებზე, მიუხედავად იმისა, რომ მიყვარს სპორტი და ჯანსაღი ცხოვრების წესი... რომ გითხრათ, რომ კალათბურთის გულშემატკივარი ვარ და განსაკუთრებულ სიამოვნებას ვიღებ სპორტული თამაშების ყურებისას, არ იქნება სიმართლე. ჩემს მეუღლეს ეს დანაკლისი გამოჰყვა და სულ მეუბნება ხოლმე.

მიმაჩნია, რომ საკმაოდ პატარა ასაკში, 19 წლის დავოჯახდი, რასაც ჩემი შვილისთვის არ ვისურვებდი მიუხედავად იმისა, რომ არ ვარ უკმაყოფილო ჩემი დაოჯახების ფაქტით, სამი შვილით, ზოგადად, მეუღლით... ვფიქრობ, არაფერი დამაკლდა რადიკალურად, თუმცა შეიძლებოდა, დამკლებოდა, რომ არა ჩემი ძალიან მონდომებული ხასიათი. ვფიქრობ, უფრო მეტის სწავლა შემეძლო. თუ ახლა კონკრეტული მიმართულებით განათლებას ვიღებ დისტანციურად და ონლაინკურსებით, შემეძლო, ეს საფუძვლიანად გამეკეთებინა საზღვარგარეთ წასვლით... მგონია, რომ ახალგაზრდული წლები უნდა გამოიყენო კარგი განათლების მისაღებად. უცხოეთში ცხოვრების გამოცდილება ბევრ დადებითს გაძლევს.



ადრე დაოჯახებაში, თქვენ შემთხვევაში, მეტ მინუსს ვერ ხედავთ... 

ეს პირველია, როცა ადრე არ დაოჯახდები, დედობის, შვილების ტვირთი არ გაქვს წამოკიდებული და დროს განათლებას ახმარ. მეორეა - შესაძლოა, ადრეულ ასაკში ვერ განსაზღვრო სწორად შენი პარტნიორი, დაოჯახდე ქვეემოციებით და არა გააზრებულად, საბოლოოდ კი, ქორწინება წარუმატებელი აღმოჩნდეს. თავისთავად, არსებობს წარმატებული მაგალითები, მაგრამ ჩემი შვილისთვის დაოჯახებას 25 წლის შემდეგ ვისურვებდი (იღიმის).

თქვენმა მეუღლემ რით მოგხიბლათ? როგორც ჩანს, კალათბურთით არა... 

(იღიმის) სპორტი არ ყოფილა მთავარი, მაგრამ თავისთავად, ესეც იყო შემადგენელი ნაწილი. სპორტსმენები განსაკუთრებულად საინტერესო ადამიანები არიან, ბევრ შრომას არიან მიჩვეულნი, ჯანსაღი ცხოვრების წესს ეწევიან, ეს ჩემთვის მნიშვნელოვანია. ამოსავალი წერტილი იყო ის, რომ ერთმანეთს კარგად შევეწყვეთ...

როგორც საქმიან ქალს, ისე მინდა, კითხვა დაგისვათ. კარიერის დასაწყისში რა სირთულეებს აწყდებოდით, როგორც ქალი?

ახლა, რაც პოლიტიკაში მოვედი და განსაკუთრებით აქტიურად ვარ ჩართული გენდერული თანასწორობის საკითხებში, შემიძლია, კონკრეტული სახელები დავარქვა იმ განცდებსა და პრობლემებს, რაც ამ წლების განმავლობაში მქონია. ქალებს, თავისთავად, აქვთ პრობლემები კარიერულ წინსვლაში და პირველი იწყება მამაკაცების უახლოესი გარემოცვიდან, მათი აღქმიდან. ჩემი მეუღლეც თავიდან ბედნიერად არ შეხვედრია იმ ფაქტს, რომ მე უფრო მეტად დაკავებული უნდა ვყოფილიყავი და ამ დისკომფორტს ვგრძნობდი. ასევე მუდმივად ვგრძნობდი გარკვეულ ირონიას მამაკაცების მხრიდან, როცა სერიოზულ თემებზე ვიწყებდი საუბარს, მაგალითად, მძიმე ინდუსტრიაზე და ვაგონებზე... ამას ვხედავდი და ვგრძნობდი. შეურაცხმყოფელია, როცა ცდილობ, შენი ცოდნა და გამოცდილება, მოსაზრებები გამოავლინო და ამ დროს ეჯახები გენდერულ სტერეოტიპს, გიყურებენ, ხარ ქალი და აქედან გამომდინარე, მიიჩნევენ, რომ შენ შეიძლება, არ გქონდეს კომპეტენტური მოსაზრებები გარკვეულ თემებზე. თუმცა, ესეც დროებითია, მამაკაცისთვისაც ადვილია, დაინახოს, რამდენად კომპეტენტური ხარ.  საბოლოო ჯამში, ასეც ხდებოდა, დარწმუნებული ვარ.



მამაკაცებმა თქვენ გარშემო, მაგალითად, მამამ, როდის დაგაფასათ სათანადოდ?

მამა ძალიან აქტიურ როლს თამაშობდა ჩემს ცხოვრებაში. ბავშვობიდან მოყოლებული ის ჩემთვის საზომია, თავისი წარმატების ფორმულა აქვს, ისტორია და ამას სათანადოდ ვაფასებ. ამასთანავე, განსაკუთრებული ემოციები მაქვს მის მიმართ. მთელი ამ პერიოდის განმავლობაში, რაც კი გამიკეთებია, სულ ვფიქრობდი, რამდენი ქულით შეაფასებდა... გამორჩეულად კრიტიკულია შვილების მიმართ. ყველაზე ბოლოს მამამ მაღიარა. ეს დიდი მოტივაცია იყო უფრო მეტის გასაკეთებლად. მამამ დაახლოებით სამი წლის წინ მაღიარა, მაშინ, როცა მომცა საშუალება, მასთან ერთად კონკრეტული გადაწყვეტილებები მიმეღო, გვერდით დამიყენა. უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ დავიწყე ოჯახურ კომპანიაში მუშაობა, დავიწყე ბუღალტრობით და გავიარე ყველა საფეხური. ადამიანისთვის ხელოვნურად პოზიციების მინიჭების წინააღმდეგი ვარ, ყველაფერი უნდა გაიარო, სანამ მაღალ პოზიციამდე მიხვალ.

ახლა ვისი რჩევაა თქვენთვის მნიშვნელოვანი?

ბევრი ადამიანის აზრს ვითვალისწინებ, კონკრეტულად ვერ დავასახელებ. მიყვარს ადამიანების მოსმენა, ვითვალისწინებ ყველა რჩევას, თუ ჩავთვლი, რომ სწორია.

მუდამ კარგად გამოიყურებით. ჩაცმის სტილი შეგეცვალათ პოლიტიკაში წასვლის შემდეგ?

მიმაჩნია, რომ შიგთავსთან ერთად მნიშვნელოვანია მისი შეფუთვა. მე განსაკუთრებულ აქცენტს ცოდნასა და კვალიფიკაციაზე, მოსაზრებებზე ვაკეთებ, მაგრამ არანაკლებ მნიშვნელოვანია ვიზუალი, ასე რომ, ამ მხარესაც დიდ ყურადღებას ვაქცევ. ჩაცმის სტილიც, გარკვეულწილად, შემეცვალა, რადგან ჩემი ადრინდელი იმიჯი საერთო კონტექსტიდან ამოვარდნილი იქნებოდა, თუმცა აქაც ვპოულობ გამახალისებელ ელემენტებს.

თავისუფალ დროს რითი ხართ დაკავებული?

ოჯახის წევრებთან და მეგობრებთან ურთიერთობით. მივდივართ ქალაქგარეთ, ვერთობით სხვადასხვა ადგილას. ვსრიალებდი, მაგრამ ერთი წლის წინ გუდაურში ფეხი ვიტკინე, გავიკეთე ოპერაცია და ჯერჯერობით ვერ ვარ ფორმაში, მაგრამ გვაქვს გასართობები, რითაც ერთმანეთთან ყოფნას ვიხალისებთ. ის სამი თვე, როცა ოპერაცია გავიკეთე და რეაბილიტაციის პროცესი მქონდა, მძიმე იყო, ყავარჯნით დავდიოდი და კარგ ხანს მწარედ მახსოვდა, მაგრამ  მეორე მხრივ, მაინც კარგი პერიოდი იყო, დიდი დრო გავატარე შინ, ბავშვებთან, წავიკითხე წიგნები, რომლებიც განსაკუთრებულად დამამახსოვრდა...

ჯანსაღ ცხოვრებაზე ვსაუბრობდით და ახლა ვარ დაკავებული ვარჯიშით, კვირაში სამჯერ დავდივარ დარბაზში. ყველას ვურჩევ ამას, რადგან ჯანსაღი ცხოვრების წესს არ აქვს ალტერნატივა.



ახლა ცხოვრების რა ეტაპი დაგიდგათ?

გამოცდის ეტაპი მაქვს. როცა არჩევნების დროს ვხვდებოდი უამრავ ადამიანს, ვპირდებოდი, რომ ბევრ რამეს გავაკეთებდი, მათი ცხოვრება უკეთესი რომ გამხდარიყო. პარლამენტში ყოფნის ოთხი წელი ჩემთვის გამოცდაა. თუკი ვერ მოვახერხე, რომ მაქსიმუმი გავაკეთო მათთვის, ეს იქნება წარუმატებელი პერიოდი და ჩემი ცხოვრების დიდი ტკივილი...

ახლა ვარ ძალიან დაძაბული, რადგან ყოველდღიურად მიწევს ამ ადამიანების პრობლემებთან შეჯახება, რაღაც ნაწილის მოგვარება, რაღაცების ვერმოგვარება. იმხელა პასუხისმგებლობა მაქვს, რაც აქამდე არ მქონია.

კრიტიკას როგორ ხვდებით?

პრინციპში, კარგად, რადგან თვითკრიტიკული ვარ. იმაზე მეტ შენიშვნას ვერავინ მომცემს, ვიდრე მე შემიძლია მივცე საკუთარ თავს. უსამართლო კრიტიკის მიმართ საკმაოდ მგრძნობიარე ვარ, რადგან თავად ვცდილობ, არ გავაკრიტიკო ადამიანები. თუკი არასწორი შენიშვნის მიცემა მომიხდა, თუნდაც შვილისთვის, შემდეგ ბოდიშის მოხდა არ მიჭირს. მაშინ, როცა ადამიანები კრიტიკას ზედაპირულად ისვრიან და სხვებსაც სტკენენ გულს, რადგან ჩემ მიმართ აგრესიული გამონათქვამები მხოლოდ ჩემზე არ აისახება, არამედ ჩემი ოჯახის წევრებზე, ეს გულსატკენია. მტკენია გული პერიოდულად, თავისთავად.

რა გახალისებთ ასეთ დროს?

ასეთ დროს მნიშვნელოვანია, იპოვო მოტივაცია, რომელიც წინ გამოძრავებს. ჩემთვის ასეთი რამ მუდმივი განვითარებისკენ სწრაფვაა და მინდა, ეს არასდროს დავასრულო...

[gallery royalslider="1" link="file" ids="213658,213659,213660,213661,213662,213663,213664,213665,213666,213667,213668,213669,213670"]

ფოტო: დათუნა აგასი

გადაღების ადგილი: სასტუმრო „ამბასადორი თბილისი“

ნინო მურღულია


                    [post_title] => ნინო წილოსანის საქმე და პირადი: „მიმაჩნია, რომ „ხარისხიანი“ დედა ვარ!..“
                    [post_excerpt] => 
                    [post_status] => publish
                    [comment_status] => closed
                    [ping_status] => closed
                    [post_password] => 
                    [post_name] => nino-wilosanis-saqme-da-piradi-mimachnia-rom-khariskhiani-deda-var
                    [to_ping] => 
                    [pinged] => 
                    [post_modified] => 2018-02-13 21:47:43
                    [post_modified_gmt] => 2018-02-13 17:47:43
                    [post_content_filtered] => 
                    [post_parent] => 0
                    [guid] => http://fortuna.ge/?p=213649
                    [menu_order] => 0
                    [post_type] => post
                    [post_mime_type] => 
                    [comment_count] => 0
                    [filter] => raw
                )

            [1] => WP_Post Object
                (
                    [ID] => 211044
                    [post_author] => 23
                    [post_date] => 2018-02-05 13:16:55
                    [post_date_gmt] => 2018-02-05 09:16:55
                    [post_content] => ნინა წკრიალაშვილი ახალი ბიზნესიდეით არის გატაცებული. მალე საკუთარი მაღაზია ექნება, სადაც ჩინეთიდან სამოსს, აქსესუარებს, ფეხსაცმელსა და ჩანთებს შემოიტანს.ს წორედ ამისთვის გაემგზავრა ჩინეთში ორი კვირით... „რუსთავი 2“-ზე „სილამაზის ფორმულას“ იწყებს და ახლა გადაღებებით არის დაკავებული, მაგრამ სასტუმრო „კოსტეში“ ჩვენთან ინტერვიუსთვის სიამოვნებით მოიცალა.

ნინა:

მაინც მათქმევინე, არც გამიხმოვანებია არსად. დიდი ხანია, მინდა, მქონდეს ჩემი ბიზნესი. მქონდა მცდელობები, იდეები, მაგრამ შუა გზაში გადავიფიქრე, რადგან მივხვდი, რომ ჩემი არ იყო. მათ შორის იყო საცვლების ბიზნესი, ამ შემთხვევაში ბევრ პრობლემას შევხვდით და მივხვდით, რომ საქართველოში ვერ მივიღებდით კარგ ხარისხს. საქართველოში ფიზიკურად არ არიან თეთრეულის თარგის გამოჭრელი ადამიანები. ეს იყო ერთადერთი, მაგრამ ყველაზე მთავარი პრობლემა. გადავწყვიტე, გავაკეთო ჩემი მაღაზია და ასევე ატელიეც. ვცდილობ, ვიფიქრო ჩემს პენსიაზე. ვხუმრობ, რა თქმა უნდა. ქალების უმეტესობას და მეც არასდროს ჰბეზრდება ახალი სამოსი. მივხვდი, რომ საკუთარი ატელიე  და მაღაზია იქნება ჩემი ჯიბისთვის დიდი ეკონომია, ამდენ ტანსაცმელს რომ დავინახავ, მეგონება, რომ ყველაფერი ჩემია და ზედმეტ ფულს ამდენ ძონძში აღარ დავხარჯავ (იცინის). რაც მომეწონება, შევიკერავ, ორი ძალიან მაგარი მკერავი მყავს. მაქსიმუმ 10 მარტამდე ჩემი მაღაზია, რომელსაც ჰქვია „ნინას ტანგო“, გაიხსნება.

უცბად ნინას ტანგა მომესმა...

(იცინის) ამაზე უკვე დამცინეს. შეიძლება, უბრალოდ, ტანგო დავარქვა. ვფიქრობ, მომავალში მამაკაცის სამოსიც იქნება წარმოდგენილი და ტანგოს ქალი და მამაკაცი ცეკვავენ. თანაც, ჩემი ხასიათი ტანგოს ჰგავს. მაღაზიისთვის მინდოდა, „69“ დამერქმია. მერე დამეზარა მამაჩემის ხუთწლიანი გაბუტვები და მართლმადიდებელ მშობელთა კავშირის მოვარდნები. საბოლოოდ, ტანგო დავარქვი. თეთრეულის ხაზს თუ გამოვუშვებ, იმას დავარქმევ „69“-ს.



ჩინეთში რატომ წახვედი?

სამოსი, აქსესუარები, ფეხსაცმელები და ჩანთები ჩინეთიდან უნდა შემოვიტანო. გავიარე კონსულტაცია ბიჭოლასთან, რომელიც დიდი ხანია, იქ არის და სხვათა შორის, ძალიან პოპულარულია. ძალიან დიდი წარმატება აქვს, სახელით იცნობენ. უნდა უსმინო, ჩინურად როგორ ლაპარაკობს. მე მხოლოდ ორი სიტყვა ვიცი, გამარჯობა და დიდი მადლობა.

მთელი სამყარო ყველაფერს ჩინეთშია კეთებს. თუ იქ  სწორ ადგილებს მიაგენი, ნებისმიერი ხარისხის რაღაცებს შეიძენ. მინდა, ჩემს მაღაზიაში ნორმალურ ფასად კარგი ხარისხის რაღაცები იყიდებოდეს. ორი კვირა გავატარე იქ. ბევრი ვიფიქრე და ვარჩიე, მაგრამ მაინც არ მეყო ეს დრო და კიდევ ერთხელ მინდა გავემგზავრო. სამოსის გარდა, შემოვიტან იმ აქსესუარებს, რაც ატელიეში გამომადგება.

ფინანსურად ვინ გეხმარება?

ბოლო 17 წელია, საკუთარ თავს თავად უზრუნველვყოფ. დანაზოგი, ბანკი, ოჯახი...

ანუ მამაც გეხმარება?

უმეტესი ნაწილი ჩემია, მამაც მეხმარება, დედა ჩუმად, ცალკე (იცინის). მჯერა, რომ წარმატებული წამოწყება იქნება. ატელიეზე დიდ იმედებს ვამყარებ.

„რუსთავი 2“-ზე გადაცემას იწყებ...

„მარაოზე“ გადიოდა „პომადა“, რომელსაც უამრავი მაყურებელი ჰყავდა, გადაწყდა მისი „რუსთავი 2“-ზე გადატანა. ფორმატი ცოტა სხვანაირი იქნება, მაგრამ იდეა იგივე რჩება. გადაცემის სახელწოდებაა „სილამაზის ფორმულა“. ჩვენი მიზანი იქნება არა უბრალოდ ადამიანების გალამაზება, არამედ მათი იმიჯის რადიკალური შეცვლა. ერთ კვირაში ეთერში გავა. ჩემი პროდიუსერები მეუბნებიან, უფრო აკადემიური იყავიო, მაგრამ არ გამომდის.  ვყვები საკუთარ თავზე ღადაობა ისტორიებს, ყველაზე სასაცილო ამბებს არ უშვებენ, მეუბნებიან, რომ არ შეიძლება, ამდენი საკუთარ თავზე იხუმრო. ვთქვათ, სადღაც მაღაზიაში ვარ და რაღაც ქუდს მაზომებენ, ვამბობ, არ დამახუროთ, რადგან ოთხკუთხედი თავი მაქვს-მეთქი (იცინის).



შენი გარეგნობა მუდმივი განხილვის საგანია... რამე ხომ არ შეცვალე კიდევ?

არაფერი შემიცვლია ჯერ (იცინის). 40 წლის გავხდი, ალბათ, 45 წლის ასაკში სახეს გადავიჭიმავ. რას გადამეკიდნენ, ყველას ჩემზე მეტი აქვს გაკეთებული. რაც შეეხება ტანს, აქაც არ მქონია ცვლილება, უბრალოდ, მკერდზე და საჯდომზე ძველი ფორმები დავიბრუნე, რაც 10 წლის წინ მქონდა. ცხვირი ვის არ გაუკეთებია და მეზოთერაპია? გადამაყოლეს!.. საკუთარ თავზე ვხუმრობ ხოლმე, მგონი, მარტო ყურები არ მაქვს გაკეთებული-მეთქი. როცა მაინც ლაპარაკობენ, ჯობია, შენ დაასწრო (იცინის).

ისე, ამ ბოლო დროს ჭორები საერთოდ არ მაინტერესებს, არც საკუთარ თავზე და არც სხვაზე. ძალიან დავიღალე. ასე მშვიდად ვარ. მივეცი საკუთარ თავს იმის უფლება, რომ მხოლოდ სასარგებლო ინფორმაცია მივიღო. ძალიან მარტივი გახდა ყველაფერი. „შენზე იცი, რა თქვეს?“, ასე რომ იწყებენ ლაპარაკს, უკვე აღარ მაინტერესებს. არც ადრე ვაქცევდი ყურადღებას, მაგრამ ჩემი მშობლები ნერვიულობდნენ... ჩვენი პროფესიის ადამიანებზე სულ ჭორაობენ. ერთადერთი, რაც მაინტერესებს, ისაა, რომ ბევრი ვიმუშაო და მომავალი წლები არ ვიცხოვრო პენსიაზე. არ შემიძლია. თან, სარკეში ჩაიხედო, ნაოჭები დაინახო და თან, ფული არ გქონდეს... ილაპარაკონ მათ, ვინც არაფერს აკეთებს და მერე უყურონ ჩემს შრომის შედეგს.

მახსოვს, გყავდა გვერდით მამაკაცი...

აღარ მყავს... ჩემს პირადში არაფერი ხდება. ნამდვილად ასეა. მარტო ვარ და მივხვდი, რომ ყველაზე შრომისუნარიანი, ენერგიული და ნაყოფიერი მარტოობისას ვარ. სიყვარული ხელს მიშლის. არანორმალური ვიცი ყველაფერი. სულ ვფიქრობ, სადმე რომ გავიდე, არ ეწყინოს-მეთქი... საკუთარ თავზე უარს ვამბობ. ჩვენი პროფესიის ადამიანს მაშინ მამულიჩასნაირი ადამიანი უნდა ჰყავდეს გვერდით. მამულიჩა კი ერთი იყო და ისიც დაკავებულია (იღიმის).

მყავს სამი კატა. ამ ბოლო წლებში აღმოვაჩინე, რომ ვგიჟდები ცხოველებზე. სახლში საჭმელი რომ გამითავდება, მეზარება ჩასვლა, კატებს თუ არ აქვთ საჭმელი, აუცილებლად დილის ხუთ საათზეც ჩავდივარ და ამომაქვს. სახლში ჩემი დაბრუნება უხარიათ და ვერ ვგრძნობ, რომ მარტო ვარ.

ჩემი კატები ბევრ ადამიანს ჯობია, ზოგადად, ცხოველებიც. იმდენად დადებით და პოზიტიურ ენერგიას გაძლევენ... გრძნობენ, როდის ვარ ცუდ ხასიათზე, როცა პრობლემა მაქვს, სამივე ზედ მაზის.

რაც დრო გადის, ვხვდები, რომ მეგობრები აღარ მყავს, იშვიათი ადამიანების გარდა, ორი-სამი ახლო მეგობარი შემომრჩა.

რატომ, რთულ პერიოდში გაგიცრუეს იმედები?

როცა კარგად ხარ, ყველა ნინა-ნინას გაიძახის. ცუდად ყოფნისას არავის უნდიხარ. ისე, ზოგადად, დიდხანს ცუდად ყოფნა არ შემიძლია.

შენი ეს ნათქვამი მამაკაცებსაც ეხება, თუ სამეგობრო წრეს?

არა, სამეგობრო წრეს. იცი, რაში მიმართლებს? რამდენი რომანიც დამთავრებულა, პირველი-ორი თვე გვქონია მძიმე, შემდეგ კი კარგი ურთიერთობები ჩამოგვიყალიბებია. არავის სერიოზული არაფერი დაუშავებია. მეგობრობისთვის ფანტასტიკურები არიან. ყველა მათგანთან ძალიან კარგი ურთიერთობა მაქვს. ერთთან განსაკუთრებით ვმეგობრობ. დღემდე, რამე რომ მიჭირს, მას ვურეკავ პირველს და ისიც ასეა... მიხარია ხოლმე მაინც, როცა ხუთი წლის მერე მეუბნებიან - მაშინ ვერ დაგაფასე და ახლა გაფასებო. იცი, რატომ? არავის არაფერს ვთხოვ, კომფორტს ვუქმნი და ზედ ვყვები. ეტყობა, არ არის საჭირო ზედ გადაყოლა...

40 წლის ასაკში კიდევ რამე გადააფასე?

ბოლო ხანია, ძალიან შევიცვალე. განსაკუთრებით, ბოლო ერთი წელი... არ მჯერა, რომ 40 წლის ვარ, მაგრამ ცხოვრებისეული გამოცდილება თავისას შვრება. თავს ძალას აღარ ვატან, რომ რაღაც ისეთი გავაკეთო, რაც არ მინდა. არასდროს ვაკეთებდი, მაგრამ ახლა მივხვდი - ჯერ საკუთარ თავზე უნდა ვიფიქრო და მერე სხვაზე. ამის გამო ბევრი წელი დამეკარგა თუნდაც დეპრესიაში, ბევრი საქმე გავწელე, ბევრიც ვერ გავაკეთე.

მამაკაცები გაწუხებენ? სულ გაპრანჭული ხარ...

თუ გადაღება არ მაქვს, არც მაკიაჟს ვიკეთებ და მაცვია ჯინსი და ბოტასი. არსად დავდივარ, კლუბში რომ წავიდე, რა გავაკეთო? ამბობენ, „ბასიანი“ კარგი კლუბია, მაგრამ რომ მივიდე, რა გავაკეთო?!.

„ბნელ ოთახზე“ ლაპარაკობენ ბევრს...

შეიძლება, „ბნელი ოთახის“ სანახავად წავიდეს კაცი (იცინის). „გალერისთვის“ ბებერი ვარ, თავი მისკდება, იქ რომ შევდივარ. ქართულ რესტორანს კი ვერ ვიტან, ქორწილი რომ მქონდეს, მაინც არ შევალ.

გექნება კიდევ ქორწილი?

რაზეც ვამბობ, არ მექნება-მეთქი, ის მემართება... არ ვიცი... რამდენიმე წლით საზღვარგარეთ მინდა წასვლა, აქ თუ ყველაფერი კარგად ავაწყვე, მერე ვიფიქრებ წასვლაზე. უბრალოდ, მინდა, საკუთარ თავში გავერკვიო, მინდა, ბოლომდე მინდა გავიგო, როგორი ვარ.

თუ ძალიან მაგრად არ შემიყვარდა, არ გავთხოვდები!.. მე შემიძლია ძალიან დიდი სიყვარული და საკუთარ თავზე, კარიერაზე უარის თქმაც ამის გამო, ოღონდ თუ იმავეს ვიგრძნობ იმ ადამიანისგანაც. მინდა, ისეთი ადამიანი ვიპოვო, რომლისთვისაც ამას გავაკეთებ, მაგრამ სწორად უნდა აღიქვას ეს ყველაფერი და ჰგონიათ, რომ ვალდებული ხარ. 40 წლის ასაკში ბევრი რამ გადავაფასე... მამაკაცებთან ურთიერთობა ძალიან მეზარება, ზუსტად ვიცი, რა ფინალი იქნება. ყველა ერთნაირია საქართველოში. ფინალის მიზეზი ყველგან ერთი და იგივეა, ბოლოს გიღალატებენ, მერე მოვლენ და გეხეწებიან, მაპატიეო. მე რომ ვუღალატო, მაპატიებენ?!. ღალატს არასდროს ვიმსახურებ და ვერ ვხარშავ.

ანუ ახლა ჩაკეტილი ხარ?

იცი, როგორი? მგონია, რომ ვერასდროს გავიხსნები. ახლა საქმეს ვაკეთებ... უი, სიმღერაც მომინდა ისევ. დიმკა თეიმურაზოვმა არაჩვეულებრივი სიმღერა დამიწერა, მგონი, „მატირე“-ზე მეტი ჰიტი გახდება. ტექსტის დაწერა მინდა თვითონ. ჯერ არ მეჩქარება. როგორც კი ტექსტი მომივა თავში, მალევე ჩავწერ. შეიძლება, კლიპიც გადავიღო. რაც მთავარია, სიმღერა მომინდა. როცა ცუდად ვარ, სიმღერა მინდება. არა, კარგად ვარ, მაგრამ სიცარიელეა, რასაც სიმღერით შევივსებ.

[gallery royalslider="1" link="file" ids="211072,211067,211074,211068,211069,211070,211071,211073,211075,211076,211077,211078,211079,211080,211081"]

ფოტო: დათუნა აგასი 

გადაღების ადგილი: სასტუმრო „კოსტე“

ნინო მურღულია


                    [post_title] => ნინა წკრიალაშვილი: „40 წლის ასაკში ბევრი რამ გადავაფასე!..“
                    [post_excerpt] => 
                    [post_status] => publish
                    [comment_status] => closed
                    [ping_status] => closed
                    [post_password] => 
                    [post_name] => nina-wkrialashvili-40-wlis-asakshi-bevri-ram-gadavafase
                    [to_ping] => 
                    [pinged] => 
                    [post_modified] => 2018-02-05 15:54:56
                    [post_modified_gmt] => 2018-02-05 11:54:56
                    [post_content_filtered] => 
                    [post_parent] => 0
                    [guid] => http://fortuna.ge/?p=211044
                    [menu_order] => 0
                    [post_type] => post
                    [post_mime_type] => 
                    [comment_count] => 0
                    [filter] => raw
                )

            [2] => WP_Post Object
                (
                    [ID] => 207504
                    [post_author] => 23
                    [post_date] => 2018-01-24 16:01:26
                    [post_date_gmt] => 2018-01-24 12:01:26
                    [post_content] => ნუკი კოშკელიშვილი, მეუღლესთან, ბენ ჩეიმთან ერთად საქართველოში ჩამოვიდა. წყვილი პირველ შვილს ელოდება. ნუკიც და ბენიც ამ ამბავმა ძალიან გაახარა, თუმცა როგორც ნუკი ამბობს, ჯერჯერობით ვერ გრძნობს, რომ მალე დედა გახდება. წყვილს სასტუმრო „კოსტეში შევხვდით, სადაც ვრცელი ინტერვიუ ჩავწერეთ.

ნუკი: 

ძალიან უცნაური შეგრძნებაა და ჯერჯერობით ვერ შევეგუე. ვიცი, რომ ვარ ორსულად, ოღონდ კვლავ არ მჯერა. სადღაც მგონია, რომ უბრალოდ, კარგად ნაჭამი ვარ და მეზრდება გარკვეული ადგილები (იცინის). ახლა ბავშვმა მოძრაობა დაიწყო, ოთხი თვის ორსული ვარ და თითქოს მეუბნება, ახლა მშია, ახლა მეძინება, ახლა ადექი, ახლა დაჯექი... პირველი სამი თვე ვერ წარმომედგინა, გინდა, გიხარია, მაგრამ არ წარმოგიდგენია, რომ ეს ხდება შენს თავს. გადავწყვიტეთ, რომ გავიდა საკმარისი დრო და შეგვეძლო, გვეცადა. ისე, როგორც ნებისმიერ წყვილს, მიგვაჩნდა, მოდი, ვცადოთ და თუ გამოვიდა, გამოვიდესო. ზოგიერთი ჩვენი მეგობარი ორი-სამი წელი ცდილობდა და შემდეგ გამოუვიდათ. ჩვენ შემთხვევაში უცბადვე გამოვიდა და იყო სასიამოვნო შოკი, თუმცა ჯერჯერობით ვიღაცის შვილი ვარ. ბევრი დედა გამიგებს. ვიღაცის დედა რომ ვიქნები მალე, ჯერ არ ვიცი. იმასაც ვერ შევეგუე, რომ ვიღაცის ცოლი ვარ, ნელ-ნელა ვეგუები.

ბენ, როგორი იყო შენი პირველი რეაქცია, როცა გაიგე, რომ ნუკი ორსულად იყო და ახლა რას გრძნობ?

უბედნიერესი მომენტია ჩვენს ცხოვრებაში, საუკეთესო ჩემთვის. რა იყო ჩემი პირველი რეაქცია? ვცდილობდით და ვგეგმავდით. როცა გავიგე, ნუკი ორსულად იყო, ჩემი რეაქცია არ იყო უკიდურესი გაკვირვება. არ ვარ ისეთი ადამიანი, რომელიც სიხარულისგან დახტის. როცა ფილმებს უყურებ და ნახულობ, როგორი რეაქცია აქვთ, როცა ორსულობის შესახებ იგებენ, მგონია, ეს  ზოგჯერ მაინც მაყურებლის გასართობად არის მოფიქრებული. ეს ჩემთვის არ იყო სიურპრიზი, რადგან ნუკის ორსულობა იყო ის, რასაც ვგეგმავდით და ველოდებოდით, ამიტომ ჩემი რეაქცია უფრო მშვიდი იყო. როცა გავიგე ამის შესახებ, ვთქვი: კარგი! (იცინის).



ნუკი:

ბენ, სამი თვე გავიდა და გააცნობიერე, რომ მამა უნდა გახდე თუ ეს ჯერ კიდევ დიდი ამბავია, რომელსაც აღნიშნავ გაუცნობიერებლად?

ბენი:

შეიძლება, შოკიც იყო და ასე მშვიდად ამიტომ შევხვდი. როცა ასეთ დიდ ამბავს იგებ, ბევრს ფიქრობ, სანამ რეაქციას მისცემ. რაც დრო გადის, ეს ამბავი უფრო რეალური ხდება ჩემთვის. ახლა, როცა ვაცნობიერებ, რომ მამა უნდა გავხდე, ვნერვიულობ, შეშინებულიც ვარ, მაგრამ ძალიან გახარებული. ცოტას ვკითხულობ, ტელეფონში (იცინის). მცირე სტატიებს ვკითხულობ. ამ დილას „გუგლში“ ვეძებდი ძალიან მარტივ რაღაცებს. მაგალითად, ყველა ქალი გადის ორსულობისას რაღაცას, რისი გაგებაც მამაკაცებს არ შეგვიძლია. როცა კაცი ხარ, ვერც წარმოიდგენ და ვერ შეიგრძნობ, რას გადის ამ დროს. ვცდილობ, წარმოვიდგინო, მაგრამ რთულია.

ნუკი უფრო ემოციური გახდა?

მისი პასუხები ზოგჯერ განსხვავებულია. მანამდე ჩვენს საუბრებს სხვა ემოციები ჰქონდა, ახლა სხვა. ახლა ყველაფერი სიურპრიზია, ყველა ახალი შეგრძნება, რომელსაც ნუკი განიცდის, მოულოდნელია, რაც ორივესთვის სიახლეა.

ნუკი:

ზოგჯერ მგონია, რომ მამაკაცებისთვის ცოტა უსამართლობაა, ქალები უფრო მეტს განვიცდით, ვიდრე ისინი.



ბენს, როგორც ჩანს, ძალიან აინტერესებს ყველაფერი, რაც ორსულობას უკავშირდება...

საკმაოდ აინტერესებს. ამას წინათ მითხრა, ბავშვს ხმამაღლა წავუკითხოთ წიგნებიო. თუ გინდა, დაიწყე, არ არის პრობლემა-მეთქი. შეიძლება, მეც დავიწყო, არ ვიცი. ახლა გავიგეთ ბავშვის სქესი, არ ვიცოდით, კონვერტი ჩამოვიტანეთ და გადაცემაში გავხსენით. ესეც ცალკე შოკი იყო. აქამდე ველაპარაკებოდით და არ ვიცოდით, გოგო იყო თუ ბიჭი. ახლა უკვე დავგეგმეთ ყველაფერი, უნივერსიტეტშიც გავუშვით, დავაოჯახეთ კიდეც...

სახელი აარჩიეთ?

ბენი:

ჯერ ვფიქრობთ. ჩემი სახელია ბენჯამინი, მაგრამ ოჯახის წევრები ბენჯამენს მეძახიან, მეგობრები - ბენჯის, საქართველოში - ბენის... დაძაბულობას ვგრძნობ იმ მხრივაც, რომ სახელს ვარჩევ სხვა ადამიანისთვის...

ნუკი:

არ გვინდა, თქვას, რამ შეგარჩევინათ ეს სახელიო. სახელის შერჩევისას სულ ფიქრობ, როგორი იქნება შეკვეცილი ფორმით. მაგალითად, შეიძლება გაბრიელი მოგწონს, მაგრამ გაბრო არა.

ბენი:

თუ ქართული სახელი იქნება, უნდა იყოს ან გიორგი, ან ნინო (იცინის).

ნუკი:

ვცდილობთ ავარჩიოთ უნივერსალური სახელი, მაგრამ ბევრ წყვილს ვიცნობ, რომელმაც ინტერნაციონალური სახელი შეურჩია შვილს. მგონი, ამის უფლება მეც მაქვს (იღიმის).



ბენ, ნუკის განსაკუთრებული მოთხოვნები აქვს?

არა. ზოგადად, მომთხოვნი ადამიანი არ არის. ნუკი მშვიდი ადამიანია. თუკი რაიმე უნდა, შესაძლოა, არც გითხრას და თავისთვის დაიტოვოს. ძალიან ძლიერია.

ნუკი:

თუ რამე მინდა, ჩემით გავიკეთებ. არ მიყვარს ვინმესთვის რაიმეს დავალება. არც ვარ იმ მდგომარეობაში, რომ ან მარწყვი მომინდეს, ან რამე სხვა.

აქ იმშობიარებ?

არა, ამერიკაში. ახლა დამრთო ნება ექიმმა, რადგან ფრენა იყო შესაძლებელი. მინდოდა, ოჯახის წევრებთან გამეტარებინა, რომ ჩემი ორსულობის პერიოდი არ გამოეტოვებინათ. ერთი თვე აქ დავრჩები, შემდეგ გავემგზავრები.



რომ გიყურებთ, მგონი, ერთნაირი ხასიათი გაქვთ... 

არაააა (იღიმის).

ბენი:

იმედია, ნუკის არ აქვს ჩემი ხასიათი, რადგან რამდენიმე ცუდი თვისება მაქვს. ნუკი უკეთესი ადამიანია.

ნუკი:

ბენს არანაირი  ცუდი თვისება არ აქვს. უბრალოდ, მორცხვი ადამიანია, რაც ცუდი ნამდვილად არ არის.

ბენი:

ნუკი ძალიან ჭკვიანია...

ნუკი:

შენც ძალიან ჭკვიანი ადამიანი ხარ...

ბავშვი როგორ შეცვლის თქვენს ურთიერთობას, ამაზე გიფიქრიათ?

არ მიფიქრია. ახლა დაისვენეთ, მერე რა გეშველებათო... ორ რამეს მეუბნებოდნენ, ჯერ ნუ გათხოვდები, რა გეჩქარებაო. ვერ ვიტყვი, რომ ვნანობ. ძალიან კარგ დროს გავთხოვდი და სულაც არ მაწუხებს. შემდეგი რამ, რასაც მეუბნებოდნენ, ბავშვი დროზე გააჩინეო. აი, ვაჩენ და ვნახოთ (იცინის). გაგიჟდები, ისეთი ბედნიერი იქნები, სხვანაირი ცხოვრება გექნებაო. მე არ მგონია, რომ დიდად რამე შეიცვლება. უბრალოდ, გვეყოლება კიდევ ერთი მეგობარი და მასთან ერთად გავატარებთ ჩვენს ცხოვრებას. ცოტას დავიძინებთ, ცოტა სტრესიც გვექნება, მაგრამ ეს არაფერია...



ბენი:

კიდევ ერთი ადამიანი გაჩნდება, ვისზეც ვინერვიულებ. სანერვიულო როცა არაფერია, ნუკიზე მაინც ყოველთვის ვღელავ. რას აკეთებს, თავს როგორ გრძნობს, რადგან ასე ძალიან მიყვარს.

ნუკი, ამბობ, რომ გათხოვებას არ ნანობ, მოერგე აშშ-ში ცხოვრებას?

მაქვს ფუფუნება, რომ ხშირად ჩამოვიდე საქართველოში. უბრალოდ, შევიცვალე მისამართი. არაფერი მაქვს საწუწუნო, როცა მინდა, ჩამოვდივარ სამშობლოში, არანაირი პრობლემა არ მაქვს. შეჩვევა უნდა ახალ გარემოს, მაგრამ როცა ზედმეტი შრომა არ გიწევს, გიმართლებს და მე გამიმართლა. მენატრება ხოლმე ქართული რაღაცები. ძალიან ელემენტარული - მაგალითად, ღილის შეძენა, თბილისში ზუსტად ვიცი, სად უნდა წავიდე და ვიყიდო, ამერიკაში ეს არ ვიცი. ეს დიდი ტრაგედია არ არის და არ დამცინოთ, რადგან თბილისში ყველაფერი ვიცი და იქ არა, ზოგჯერ ნერვები მეშლება ხოლმე, მაგრამ მალევე გადამივლის.

ბენ, საქართველოში რა მოგწონს და რა არა?

ყველა ახალი ადამიანის გაცნობით ძალიან პოზიტიურ ენერგიას ვიღებდი, ახლა კი მაქვს შეგრძნება, რომ საქართველოში ყოფნისას ჩემს სახლში ვარ. ეს არის ძალიან სასიამოვნო შეგრძნება. თავს სახლში ვგრძნობ, ჩამოვდივარ ოჯახის სანახავად. რაც შეეხება ცუდს, ამაზე ძალიან იშვიათად ვფიქრობ. უამრავი რამ არის მანჰეტენზე, რაც არ მომწონს. არ ვიტყოდი, რომ მეზიზღება საქართველოში ტარების სტილი, ვიტყვი, რომ არ მომწონს (იღიმის). ძალიან უცნაურად ატარებთ მანქანას. ასევე ბევრი „ბე-ემ-ვე“ დაქრის.

ნუკი:

ეს არის ერთადერთი რამ, რაც არ მოსწონს. არც მე. არ გვინდა, რომ მოვკვდეთ გზაზე. ძალიან შესამჩნევია, განსაკუთრებით, როცა სხვა ქვეყანაში ცხოვრობ. უცხოელი ჩამოდის და ვერ პოულობს წუნს ჩვენს ქვეყანაში, ხალხი, გარემო არის ფანტასტიკური. ბენი სულ იმას ამბობს, რომ ნიუ იორკში ფეშენ ინდუსტრიაა, მაგრამ თბილისში ჩამოსულს აქაური ჩაცმის სტილი ძალიან მოსწონს. თუმცა კიდევ ერთხელ ვიტყვი, რომ აქ ტარება არ იციან...

ბენი:

ნუკი ძალიან კარგი მძღოლია, მაგრამ ნელა ატარებს, ძალიან ნელა (იღიმის).

ნუკი:

კახეთში სამ საათნახევარში ჩავედით, საათნახევრის ნაცვლად. აღმოჩნდა, რომ ყველაზე ნელი მძღოლი ვარ მსოფლიოში...

[gallery royalslider="1" link="file" ids="207507,207508,207509,207510,207511,207512,207513,207514,207515,207516,207517,207518,207519,207520,207521,207522,207523,207524,207525,207526"]

ფოტო: დათუნა აგასი 

გადაღების ადგილი: სასტუმრო „კოსტე“

ნინო მურღულია


                    [post_title] => ნუკი კოშკელიშვილი: „ჯერ ვერ გავაცნობიერე, რომ დედა გავხდები...“
                    [post_excerpt] => 
                    [post_status] => publish
                    [comment_status] => closed
                    [ping_status] => closed
                    [post_password] => 
                    [post_name] => nuki-koshkelishvili-jer-ver-gavacnobiere-rom-deda-gavkhdebi
                    [to_ping] => 
                    [pinged] => 
                    [post_modified] => 2018-01-26 13:23:09
                    [post_modified_gmt] => 2018-01-26 09:23:09
                    [post_content_filtered] => 
                    [post_parent] => 0
                    [guid] => http://fortuna.ge/?p=207504
                    [menu_order] => 0
                    [post_type] => post
                    [post_mime_type] => 
                    [comment_count] => 0
                    [filter] => raw
                )

        )

    [post_count] => 3
    [current_post] => -1
    [in_the_loop] => 
    [post] => WP_Post Object
        (
            [ID] => 213649
            [post_author] => 23
            [post_date] => 2018-02-13 16:08:49
            [post_date_gmt] => 2018-02-13 12:08:49
            [post_content] => საქართველოს პარლამენტის წევრი „ქართული ოცნებიდან“, ლანჩხუთი-ჩოხატაურის მაჟორიტარი დეპუტატი, ნინო წილოსანი სამი შვილის დედაა. პოლიტიკაში ბიზნესიდან მივიდა, სადაც თავის დამკვიდრება, როგორც თავად აღნიშნავს, როგორც ქალისთვის, არცთუ ადვილი იყო... ყველაზე გვიან მასთან იმ ადამიანის აღიარება მივიდა, ვისი აზრიც ყველაზე მნიშვნელოვანი იყო - მამის. ახლა, როგორც თავად ამბობს, გამოცდის პერიოდი აქვს და საკუთარ თავს ახალი მიზანი დაუსახა...

ნინო წილოსანთან ინტერვიუ სასტუმრო „ამბასადორში“ ჩავწერეთ, მან fortuna.ge-სთან საქმეზეც ისაუბრა და პირადზეც...

პოლიტიკაში მოსვლის გადაწყვეტილება რთული იყო?

სანამ პოლიტიკაში მოვიდოდი, პრინციპში, დატვირთული დღის განრიგი მქონდა და საკმაოდ რთული იყო ჩემი საქმიანობა, თუმცა ახლა ამ ყველაფერს დაემატა საჯაროობა, თმენის ვალდებულება და ბევრი ისეთი ფაქტორი, რაც მანამდე არ იყო. ეს, თავისთავად, სირთულეც არის, თუმცა, ვფიქრობ, ნორმალურად ვართმევ თავს და ვათავსებ საქმიანობასა და ოჯახის საქმეებს. ჩემთვის ძალიან მნიშვნელოვანია ოჯახი, არანაკლებ მნიშვნელოვანი - საქმე და ვცდილობ, ორივე ადგილას დაბალანსებულად ვიყო წარმოდგენილი...

ამას თან ახლავს პოპულარობის გარკვეული დოზაც, რომელიც თქვენ უკვე მიიღეთ... როგორია?

პოპულარობა, ზოგადად, კარგია, მაგრამ ინტერესის ქვეშ მყოფს გიწევს რაღაცებზე უარის თქმა. მაგალითად, იმ ცხოვრების წესზე, რომელიც აქამდე გქონდა - საჯარო ადგილას წასვლა, სადილი, ვახშამი. მაშინ, როცა ხარ პოლიტიკოსი და მით უმეტეს, სოციალურად შეჭირვებული რაიონების მაჟორიტარი, ცოტა სხვანაირად აღიქმება. თუმცა ეს ჩემი ცხოვრების წესი იყო და შესაბამისად, რთულია ამაზე უარის თქმა...

ერთი, ძირეული და მნიშვნელოვანი ფაქტორი არ შეცვლილა, ჩემი ოჯახისა და მეგობრებისთვის ყოველთვის მომეძებნება დრო. ეს ის ადამიანები არიან, რომლებიც მთელი ცხოვრებაა მომყვებიან. მიუხედავად იმისა, სად ვიქნები, ეს ჩემი პიროვნების შემადგენელი ნაწილია. ისინი ჩემ გვერდით უნდა იყვნენ. ასე რომ, არ შეიცვალა მხოლოდ ეს - დანარჩენი: უფრო მეტად დაკავებული ვარ, ხშირად მიწევს გურიაში ყოფნა, მოსახლეობასთან შეხვედრა, ასევე ქუთაისში, პარლამენტში ყოფნა და საზღვარგარეთ ვიზიტებით წასვლა. ამ მხრივ ჩემი ოჯახი დიდი გამოცდის წინაშე დგას, განსაკუთრებით, ჩემი შვილები, რომელთაც უწევთ, ამდენი ხნის განმავლობაში ვერ ნახონ დედა...



რამხელები არიან?

სამი შვილი მყავს, უფროსი 15-საა, უმცროსი - 6-ის. ძალიან ყოჩაღად მიიღეს ჩემი ეს გადაწყვეტილება. წინასაარჩევნო პერიოდი იყო ძალიან დაძაბული და ფაქტობრივად, ორი თვის განმავლობაში ოჯახის წევრები არ მინახავს, რადგან სულ გურიაში ვიყავი. ჩემი შვილები თბილისში იყვნენ, სწავლის პერიოდი დაემთხვა და ვერ ჩამოდიოდნენ ჩემთან ხშირად. ახლაც, რაციონალურად უდგებიან ჩემს დაკავებულობას, არყოფნას. მაგრამ მეორე მხრივ, ვამბობ, რომ ვარ „ხარისხიანი“ დედა. ამაში ვგულისხმობ, რომ შეიძლება, ბავშვებისთვის დიდი დრო არ მაქვს გამოყოფილი, მაგრამ რაც მაქვს, იმას ხარისხიანად ვატარებთ ერთად, ვსაუბრობთ ბევრ მნიშვნელოვან საკითხზე, რაც ადარდებთ ან რაც უნდა მივაწოდო მათ, ასაკის მიხედვით.

მეუღლე?..

მეუღლე, ვლადიმერ აბულაძე ასევე მუშაობს, მაგრამ გარკვეული დოზით გადაინაწილა ჩემი ვალდებულებები და ძალიან არის ჩართული ბავშვების აღზრდაში. ამ ეტაპზე ის დიდ როლს თამაშობს.

შეგიძლიათ, გაიხსენოთ თქვენი სიყვარულის ამბავი?

(იღიმის) ჩემი მეუღლე არის ყოფილი კალათბურთელი, რომელიც სულ მეწუწუნება, რომ არასდროს დავდიოდი მის თამაშებზე, მიუხედავად იმისა, რომ მიყვარს სპორტი და ჯანსაღი ცხოვრების წესი... რომ გითხრათ, რომ კალათბურთის გულშემატკივარი ვარ და განსაკუთრებულ სიამოვნებას ვიღებ სპორტული თამაშების ყურებისას, არ იქნება სიმართლე. ჩემს მეუღლეს ეს დანაკლისი გამოჰყვა და სულ მეუბნება ხოლმე.

მიმაჩნია, რომ საკმაოდ პატარა ასაკში, 19 წლის დავოჯახდი, რასაც ჩემი შვილისთვის არ ვისურვებდი მიუხედავად იმისა, რომ არ ვარ უკმაყოფილო ჩემი დაოჯახების ფაქტით, სამი შვილით, ზოგადად, მეუღლით... ვფიქრობ, არაფერი დამაკლდა რადიკალურად, თუმცა შეიძლებოდა, დამკლებოდა, რომ არა ჩემი ძალიან მონდომებული ხასიათი. ვფიქრობ, უფრო მეტის სწავლა შემეძლო. თუ ახლა კონკრეტული მიმართულებით განათლებას ვიღებ დისტანციურად და ონლაინკურსებით, შემეძლო, ეს საფუძვლიანად გამეკეთებინა საზღვარგარეთ წასვლით... მგონია, რომ ახალგაზრდული წლები უნდა გამოიყენო კარგი განათლების მისაღებად. უცხოეთში ცხოვრების გამოცდილება ბევრ დადებითს გაძლევს.



ადრე დაოჯახებაში, თქვენ შემთხვევაში, მეტ მინუსს ვერ ხედავთ... 

ეს პირველია, როცა ადრე არ დაოჯახდები, დედობის, შვილების ტვირთი არ გაქვს წამოკიდებული და დროს განათლებას ახმარ. მეორეა - შესაძლოა, ადრეულ ასაკში ვერ განსაზღვრო სწორად შენი პარტნიორი, დაოჯახდე ქვეემოციებით და არა გააზრებულად, საბოლოოდ კი, ქორწინება წარუმატებელი აღმოჩნდეს. თავისთავად, არსებობს წარმატებული მაგალითები, მაგრამ ჩემი შვილისთვის დაოჯახებას 25 წლის შემდეგ ვისურვებდი (იღიმის).

თქვენმა მეუღლემ რით მოგხიბლათ? როგორც ჩანს, კალათბურთით არა... 

(იღიმის) სპორტი არ ყოფილა მთავარი, მაგრამ თავისთავად, ესეც იყო შემადგენელი ნაწილი. სპორტსმენები განსაკუთრებულად საინტერესო ადამიანები არიან, ბევრ შრომას არიან მიჩვეულნი, ჯანსაღი ცხოვრების წესს ეწევიან, ეს ჩემთვის მნიშვნელოვანია. ამოსავალი წერტილი იყო ის, რომ ერთმანეთს კარგად შევეწყვეთ...

როგორც საქმიან ქალს, ისე მინდა, კითხვა დაგისვათ. კარიერის დასაწყისში რა სირთულეებს აწყდებოდით, როგორც ქალი?

ახლა, რაც პოლიტიკაში მოვედი და განსაკუთრებით აქტიურად ვარ ჩართული გენდერული თანასწორობის საკითხებში, შემიძლია, კონკრეტული სახელები დავარქვა იმ განცდებსა და პრობლემებს, რაც ამ წლების განმავლობაში მქონია. ქალებს, თავისთავად, აქვთ პრობლემები კარიერულ წინსვლაში და პირველი იწყება მამაკაცების უახლოესი გარემოცვიდან, მათი აღქმიდან. ჩემი მეუღლეც თავიდან ბედნიერად არ შეხვედრია იმ ფაქტს, რომ მე უფრო მეტად დაკავებული უნდა ვყოფილიყავი და ამ დისკომფორტს ვგრძნობდი. ასევე მუდმივად ვგრძნობდი გარკვეულ ირონიას მამაკაცების მხრიდან, როცა სერიოზულ თემებზე ვიწყებდი საუბარს, მაგალითად, მძიმე ინდუსტრიაზე და ვაგონებზე... ამას ვხედავდი და ვგრძნობდი. შეურაცხმყოფელია, როცა ცდილობ, შენი ცოდნა და გამოცდილება, მოსაზრებები გამოავლინო და ამ დროს ეჯახები გენდერულ სტერეოტიპს, გიყურებენ, ხარ ქალი და აქედან გამომდინარე, მიიჩნევენ, რომ შენ შეიძლება, არ გქონდეს კომპეტენტური მოსაზრებები გარკვეულ თემებზე. თუმცა, ესეც დროებითია, მამაკაცისთვისაც ადვილია, დაინახოს, რამდენად კომპეტენტური ხარ.  საბოლოო ჯამში, ასეც ხდებოდა, დარწმუნებული ვარ.



მამაკაცებმა თქვენ გარშემო, მაგალითად, მამამ, როდის დაგაფასათ სათანადოდ?

მამა ძალიან აქტიურ როლს თამაშობდა ჩემს ცხოვრებაში. ბავშვობიდან მოყოლებული ის ჩემთვის საზომია, თავისი წარმატების ფორმულა აქვს, ისტორია და ამას სათანადოდ ვაფასებ. ამასთანავე, განსაკუთრებული ემოციები მაქვს მის მიმართ. მთელი ამ პერიოდის განმავლობაში, რაც კი გამიკეთებია, სულ ვფიქრობდი, რამდენი ქულით შეაფასებდა... გამორჩეულად კრიტიკულია შვილების მიმართ. ყველაზე ბოლოს მამამ მაღიარა. ეს დიდი მოტივაცია იყო უფრო მეტის გასაკეთებლად. მამამ დაახლოებით სამი წლის წინ მაღიარა, მაშინ, როცა მომცა საშუალება, მასთან ერთად კონკრეტული გადაწყვეტილებები მიმეღო, გვერდით დამიყენა. უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ დავიწყე ოჯახურ კომპანიაში მუშაობა, დავიწყე ბუღალტრობით და გავიარე ყველა საფეხური. ადამიანისთვის ხელოვნურად პოზიციების მინიჭების წინააღმდეგი ვარ, ყველაფერი უნდა გაიარო, სანამ მაღალ პოზიციამდე მიხვალ.

ახლა ვისი რჩევაა თქვენთვის მნიშვნელოვანი?

ბევრი ადამიანის აზრს ვითვალისწინებ, კონკრეტულად ვერ დავასახელებ. მიყვარს ადამიანების მოსმენა, ვითვალისწინებ ყველა რჩევას, თუ ჩავთვლი, რომ სწორია.

მუდამ კარგად გამოიყურებით. ჩაცმის სტილი შეგეცვალათ პოლიტიკაში წასვლის შემდეგ?

მიმაჩნია, რომ შიგთავსთან ერთად მნიშვნელოვანია მისი შეფუთვა. მე განსაკუთრებულ აქცენტს ცოდნასა და კვალიფიკაციაზე, მოსაზრებებზე ვაკეთებ, მაგრამ არანაკლებ მნიშვნელოვანია ვიზუალი, ასე რომ, ამ მხარესაც დიდ ყურადღებას ვაქცევ. ჩაცმის სტილიც, გარკვეულწილად, შემეცვალა, რადგან ჩემი ადრინდელი იმიჯი საერთო კონტექსტიდან ამოვარდნილი იქნებოდა, თუმცა აქაც ვპოულობ გამახალისებელ ელემენტებს.

თავისუფალ დროს რითი ხართ დაკავებული?

ოჯახის წევრებთან და მეგობრებთან ურთიერთობით. მივდივართ ქალაქგარეთ, ვერთობით სხვადასხვა ადგილას. ვსრიალებდი, მაგრამ ერთი წლის წინ გუდაურში ფეხი ვიტკინე, გავიკეთე ოპერაცია და ჯერჯერობით ვერ ვარ ფორმაში, მაგრამ გვაქვს გასართობები, რითაც ერთმანეთთან ყოფნას ვიხალისებთ. ის სამი თვე, როცა ოპერაცია გავიკეთე და რეაბილიტაციის პროცესი მქონდა, მძიმე იყო, ყავარჯნით დავდიოდი და კარგ ხანს მწარედ მახსოვდა, მაგრამ  მეორე მხრივ, მაინც კარგი პერიოდი იყო, დიდი დრო გავატარე შინ, ბავშვებთან, წავიკითხე წიგნები, რომლებიც განსაკუთრებულად დამამახსოვრდა...

ჯანსაღ ცხოვრებაზე ვსაუბრობდით და ახლა ვარ დაკავებული ვარჯიშით, კვირაში სამჯერ დავდივარ დარბაზში. ყველას ვურჩევ ამას, რადგან ჯანსაღი ცხოვრების წესს არ აქვს ალტერნატივა.



ახლა ცხოვრების რა ეტაპი დაგიდგათ?

გამოცდის ეტაპი მაქვს. როცა არჩევნების დროს ვხვდებოდი უამრავ ადამიანს, ვპირდებოდი, რომ ბევრ რამეს გავაკეთებდი, მათი ცხოვრება უკეთესი რომ გამხდარიყო. პარლამენტში ყოფნის ოთხი წელი ჩემთვის გამოცდაა. თუკი ვერ მოვახერხე, რომ მაქსიმუმი გავაკეთო მათთვის, ეს იქნება წარუმატებელი პერიოდი და ჩემი ცხოვრების დიდი ტკივილი...

ახლა ვარ ძალიან დაძაბული, რადგან ყოველდღიურად მიწევს ამ ადამიანების პრობლემებთან შეჯახება, რაღაც ნაწილის მოგვარება, რაღაცების ვერმოგვარება. იმხელა პასუხისმგებლობა მაქვს, რაც აქამდე არ მქონია.

კრიტიკას როგორ ხვდებით?

პრინციპში, კარგად, რადგან თვითკრიტიკული ვარ. იმაზე მეტ შენიშვნას ვერავინ მომცემს, ვიდრე მე შემიძლია მივცე საკუთარ თავს. უსამართლო კრიტიკის მიმართ საკმაოდ მგრძნობიარე ვარ, რადგან თავად ვცდილობ, არ გავაკრიტიკო ადამიანები. თუკი არასწორი შენიშვნის მიცემა მომიხდა, თუნდაც შვილისთვის, შემდეგ ბოდიშის მოხდა არ მიჭირს. მაშინ, როცა ადამიანები კრიტიკას ზედაპირულად ისვრიან და სხვებსაც სტკენენ გულს, რადგან ჩემ მიმართ აგრესიული გამონათქვამები მხოლოდ ჩემზე არ აისახება, არამედ ჩემი ოჯახის წევრებზე, ეს გულსატკენია. მტკენია გული პერიოდულად, თავისთავად.

რა გახალისებთ ასეთ დროს?

ასეთ დროს მნიშვნელოვანია, იპოვო მოტივაცია, რომელიც წინ გამოძრავებს. ჩემთვის ასეთი რამ მუდმივი განვითარებისკენ სწრაფვაა და მინდა, ეს არასდროს დავასრულო...

[gallery royalslider="1" link="file" ids="213658,213659,213660,213661,213662,213663,213664,213665,213666,213667,213668,213669,213670"]

ფოტო: დათუნა აგასი

გადაღების ადგილი: სასტუმრო „ამბასადორი თბილისი“

ნინო მურღულია


            [post_title] => ნინო წილოსანის საქმე და პირადი: „მიმაჩნია, რომ „ხარისხიანი“ დედა ვარ!..“
            [post_excerpt] => 
            [post_status] => publish
            [comment_status] => closed
            [ping_status] => closed
            [post_password] => 
            [post_name] => nino-wilosanis-saqme-da-piradi-mimachnia-rom-khariskhiani-deda-var
            [to_ping] => 
            [pinged] => 
            [post_modified] => 2018-02-13 21:47:43
            [post_modified_gmt] => 2018-02-13 17:47:43
            [post_content_filtered] => 
            [post_parent] => 0
            [guid] => http://fortuna.ge/?p=213649
            [menu_order] => 0
            [post_type] => post
            [post_mime_type] => 
            [comment_count] => 0
            [filter] => raw
        )

    [comment_count] => 0
    [current_comment] => -1
    [found_posts] => 93
    [max_num_pages] => 31
    [max_num_comment_pages] => 0
    [is_single] => 
    [is_preview] => 
    [is_page] => 
    [is_archive] => 1
    [is_date] => 
    [is_year] => 
    [is_month] => 
    [is_day] => 
    [is_time] => 
    [is_author] => 
    [is_category] => 
    [is_tag] => 1
    [is_tax] => 
    [is_search] => 
    [is_feed] => 
    [is_comment_feed] => 
    [is_trackback] => 
    [is_home] => 
    [is_404] => 
    [is_embed] => 
    [is_paged] => 
    [is_admin] => 
    [is_attachment] => 
    [is_singular] => 
    [is_robots] => 
    [is_posts_page] => 
    [is_post_type_archive] => 
    [query_vars_hash:WP_Query:private] => a09529da6bf414bd2527b6d87da7fa31
    [query_vars_changed:WP_Query:private] => 
    [thumbnails_cached] => 
    [stopwords:WP_Query:private] => 
    [compat_fields:WP_Query:private] => Array
        (
            [0] => query_vars_hash
            [1] => query_vars_changed
        )

    [compat_methods:WP_Query:private] => Array
        (
            [0] => init_query_flags
            [1] => parse_tax_query
        )

)

მსგავსი სიახლეები