სალომე არშბა მთელ თავისუფალ დროს შვილთან ატარებს – „რაც თინა გაჩნდა, თავისუფლად ვერ ამოვისუნთქე…“

პოპულარული

სალომე არშბა მთელ თავისუფალ დროს შვილთან ატარებს – „რაც თინა გაჩნდა, თავისუფლად ვერ ამოვისუნთქე…“

ტელეწამყვანი სალომე არშბა დედა რამდენიმე წლის წინ გახდა. მასა და მსახიობ კახა მიქიაშვილს გოგონა, თინა შეეძინათ. ბანალური ჭეშმარიტებაა, მაგრამ მაინც უნდა ითქვას, რომ სალომესთვის თინას დაბადების შემდეგ ყველაფერი რადიკალურად შეიცვალა…

სალომესთან ინტერვიუ რესტორან „ტერასაში“ ჩავწერეთ, დედა-შვილმა კი სიამოვნებით იპოზიორა ფოტოკამერის წინ.

ვის ჰგავს თინა გარეგნულად?

სალომე არშბა:

დედიკოსაც ჰგავს და მამიკოსაც. მგონია, რომ თვალებით მე მგავს. ჩემი პატარაობის ფოტო მაქვს და იმ ფოტოში ძალიან მგავს. რაც შეეხება ხასიათს, ფანტასტიკური გოგოა. ყველა აქებს თავის შვილს, მაგრამ მართლა ძალიან კარგი გოგოა. დაბადებიდან ვეკონტაქტები, როგორც ზრდასრულს და ყველაფერი ესმის. მასთან ურთიერთობა ერთი დიდი სიამოვნებაა. ვფიქრობ, მან ორივესგან აიღო საუკეთესო თვისებები და საკუთარ თავში გააერთიანა…

საქმიანი ქალების მინუსად მიიჩნევა ის, რომ შვილებთან მცირე დროს ატარებენ…

მე არ ვარ საქმიანი ქალი (იღიმის). მიუხედავად იმისა, რომ თინა ორი თვის იყო, სამსახურში რომ გავედი, უფროსობა ძალიან მიწყობდა ხელს და ცოტა ხნით მიწევდა გასვლა. რეჟიმი ისე მქონდა აწყობილი, რომ თინასთან მაქსიმალურად ბევრი დრო გაეტარებინა. ბოლო სამსახურშიც ასე იყო – თინას ბაღისთვის მე ვამზადებდი, შემდეგ მივდიოდი სამსახურში, საღამოსაც სულ შვილთან ერთად ვატარებდი. ძიძა მაშინ ავიყვანე, როცა თინა წელიწადნახევრის გახდა. სამ წლამდე ძიძა მეხმარებოდა, შემდეგ კი თინა ბაღში წავიდა.

დედიკოსთან ერთად ყველაზე მეტად რისი თამაში უყვარს?

სხვადასხვა თამაში გვაქვს, ბურთსაც ვაგორებთ, ფეხბურთს ვთამაშობთ, დედა-შვილობანას… ერთობლივი თამაშები ძალიან კარგია. მესმის, რომ ეს შესაძლოა, დედისთვის დამღლელი იყოს სამსახურის შემდეგ, მაგრამ ჩვენ ასე ავაწყვეთ, რომ ბევრ რამეს ერთად ვაკეთებთ. ახლა, ბოლო დროს დაიწყო მარტო თამაში. როცა თინა პატარა იყო, სამსახურში რომ მივდიოდი, ტიროდა. მერე ავუხსენი, რომ ყველა დედამ უნდა იაროს სამსახურში, რომ შვილებს სურვილები აუსრულონ (იღიმის), ამის შემდეგ აღარ უტირია.

შეიძლება ითქვას, რომ შენი ცხოვრება თინას გაჩენის შემდეგ რადიკალურად შეიცვალა?

რეჟიმიც შეიცვალა, ყველაფერი თავდაყირა დადგა და მეც შევიცვალე, შემეცვალა პრიორიტეტები, ღირებულებები. 2012 წლის შემდეგ, რაც თინა გაჩნდა, მე მისთვის ვცხოვრობ. მიუხედავად იმისა, რომ ძალიან მჭირდებოდა, სხვადასხვა ეტაპზე ამა თუ იმ შემოთავაზებაზე უარიც მითქვამს. არ მიმაჩნია, რომ არასწორად მოვიქეცი. შინაგანი მოთხოვნილება მაქვს, რომ თუკი შემიძლია, შვილს დიდი დრო დავუთმო და ასეც ვიქცევი.

როცა ფეხმძიმედ იყავი, ბავშვის აღზრდაზე ლიტერატურას თუ კითხულობდი?

როცა ორსულად ვიყავი, ჩემს მეგობრებს უკვე ჰყავდათ შვილები, მათ გამოცდილებასაც ვიზიარებდი და უამრავი ლიტერატურაც წავიკითხე. ინტერნეტში მაქსიმალურად ამომწურავი ინფორმაცია მოვიძიე. თინას დაბადების შემდეგ პედიატრთან 24 საათი კონტაქტზე ვიყავი.

28 წელი, როცა თინა გავაჩინე, ვფიქრობ, იდეალური ასაკია შვილის გასაჩენად. ფსიქოლოგიურად, ფიზიკურად და ემოციურად მზად ვიყავი. ძალიან მომზადებულმა გავიარე ეს პერიოდი და არ მქონია პოსტსამშობიარო დეპრესია. მიუხედავად იმისა, რომ ძალიან ვიღლებოდი, ყოველი წუთი ბედნიერებას მანიჭებდა. თინა ოთხწელიწადნახევრისაა და დღემდე არც ერთი ღამით არსად დამიტოვებია. ჯერ ვერ ვტოვებ. ყველგან ერთად დავდივართ…

თუ ფიქრობ სკოლის შერჩევაზე?

ბაღზე ძალიან ბევრი ვიფიქრე და მივხვდი, რომ კარგი არჩევანი გავაკეთე, რადგან მარტივად დარჩა ბაღში. ეს იმას ნიშნავდა, რომ იქ თავს კომფორტულად გრძნობდა. არადა, ჩემ გარეშე არ იძინებდა, ღამით სხვაგან არასდროს დამიტოვებია, სამსახურში რომ მივდიოდი – ტიროდა და რომ ვბრუნდებოდი, კართან მხვდებოდა…

ახლა ვარჩევ სკოლას. ბევრი კითხვის ნიშანი მაქვს. გარდა იმისა, რომ კერძო სკოლები ძალიან ძვირია, არ ვიცი, ამ თანხის შესაბამის განათლებას თუ მისცემენ. რამდენიმე სკოლაში ვიყავი და კიდევ ვაპირებ მისვლას.

ბავშვობაში ფანტაზიორობდი, რამდენი შვილი უნდა გყოლოდა?

ერთი ვიდეორგოლია, „იმედის დილის“ პრომო, სადაც ვამბობ, რომ მინდა, ხუთი შვილი მყავდეს. ბავშვობიდან ვიცოდი, რომ ბევრი შვილი მეყოლებოდა, მაგრამ ყველაფერს რომ თავი დაანებო, იმხელა პასუხისმგებლობა და საფიქრალია შვილის ყოლა… რაც თინა გაჩნდა, თავისუფლად ვერ ამოვისუნთქე. სულ შვილზე ფიქრობ და ყველაფერი საუკეთესო მისთვის გინდა. ასე რომ, ჯერ თინათი ვტკბები (იღიმის).

როგორი გინდა იყოს შენი თინა?

ამაზეც ძალიან ბევრს ვფიქრობ. დედაჩემის თაობა რადიკალურად განსხვავებულად ზრდიდა შვილებს. მე სხვა მეთოდი ავირჩიე აღსაზრდელად. თინას ძალიან იშვიათად ვუბრაზდები. ყოფილა მომენტები, როცა წყობიდან გამოვსულვარ, მიყვირია, რასაც მერე ძალიან განვიცდი ხოლმე, მაგრამ ეს ძალიან იშვიათად მომხდარა. დღეს ბავშვები ბევრად თავისუფლები არიან, მე ასე ვფიქრობ.

არმაზში ჩემი მეგობრის აგარაკზე ვისვენებთ ხოლმე. ბავშვები დილიდან ფლომასტერებით მთელ სახესა და ტანს იხატავენ. ეს ჩემთვის პრობლემა არაა, მერე გავხეხავ, რამდენიმე დღე მცირე ლაქებით ივლის, მაგრამ ასე გართობას არ ავუკრძალავ. თინასთან ერთად ვითამაშებ ისე, რომ მერე მთელი სახლი დასალაგებელი იყოს… სიმკაცრე აუცილებელია, მაგრამ თინასთან საუბარი და ახსნა კარგად ჭრის. ჩემმა შვილმა არ იცის, რას ნიშნავს დასჯა. რაც მთავარია, კარგი შედეგი მაქვს. რაც მთავარია, ბოდიშის მოხდა იცის. მეც ასეთი ვარ. ცუდად ვგრძნობ თავს, თუ არასწორად მოვიქეცი და ბოდიში არ მოვიხადე…

ყველა დედას უნდა, საუკეთესო შვილი ჰყავდეს. მინდა, თავისუფალი გაიზარდოს და არ მოექცეს დოგმებში. მინდა, ძალიან კარგად ისწავლოს. თუკი კარგ განათლებას მიიღებს, ბევრი რამ გაუადვილდება ცხოვრებაში. მსურს, იყოს მიზანდასახული, იცოდეს, რა უნდა და როგორ გადადგას მყარი ნაბიჯები ამ მიმართულებით. მგონია, რომ მშობლებმა შვილებს თავისუფლება უნდა მივცეთ. რასაკვირველია, ზღვარი ყველგან არსებობს…

არის შეცდომა, რომელიც არ გინდა, შენმა შვილმა გაიმეოროს?

რა თქმა უნდა, მაგრამ შეიძლება, დედის შეცდომა შვილმა მაინც გაიმეოროს. დედისთვის მეც არ მომისმენია და მერე წამიტეხავს ცხვირი. თინას რჩევას მივცემ, მაგრამ ჩემს აზრს თავს არ მოვახვევ, გადაწყვეტილებას თავად მიიღებს.

სალომე, საქმიანობის კუთხით რა ხდება? „ჯი-დი-ეს“-ზე, სადაც შენ მუშაობდი, შუადღის გადაცემა დაიხურა…

ტელევიზიაში აღარ ვმუშაობ. მაქვს ერთადერთი სამსახური, ჩემი საყვარელი ჟურნალი „სთეფსი“, სადაც ვწერ. იმედი მაქვს, რაიმე გამოჩნდება, რადგან სამსახური ყველას სჭირდება. რომ არ მჭირდებოდეს, მთელ თავისუფალ დროს თინას დავუთმობდი. ახალი სამსახური რომ მექნება, მაინც ისე შევათავსებ, რომ შვილს ყურადღება არ მოვაკლო.

გადაღების ადგილი: რესტორანი „ტერასა“

ფოტო: დათუნა აგასი

ნინო მურღულია

ექსკლუზივი /

|

20 მარტი, 2017

|
WP_Query Object
(
    [query] => Array
        (
            [post_type] => post
            [post_status] => publish
            [posts_per_page] => 3
            [orderby] => ASC
            [tax_query] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [field] => slug
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => fortunas-fotosesia
                                    [1] => salome-arshba
                                )

                        )

                )

            [post__not_in] => Array
                (
                    [0] => 116276
                )

        )

    [query_vars] => Array
        (
            [post_type] => post
            [post_status] => publish
            [posts_per_page] => 3
            [orderby] => ASC
            [tax_query] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [field] => slug
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => fortunas-fotosesia
                                    [1] => salome-arshba
                                )

                        )

                )

            [post__not_in] => Array
                (
                    [0] => 116276
                )

            [error] => 
            [m] => 
            [p] => 0
            [post_parent] => 
            [subpost] => 
            [subpost_id] => 
            [attachment] => 
            [attachment_id] => 0
            [name] => 
            [static] => 
            [pagename] => 
            [page_id] => 0
            [second] => 
            [minute] => 
            [hour] => 
            [day] => 0
            [monthnum] => 0
            [year] => 0
            [w] => 0
            [category_name] => 
            [tag] => 
            [cat] => 
            [tag_id] => 12121
            [author] => 
            [author_name] => 
            [feed] => 
            [tb] => 
            [paged] => 0
            [meta_key] => 
            [meta_value] => 
            [preview] => 
            [s] => 
            [sentence] => 
            [title] => 
            [fields] => 
            [menu_order] => 
            [embed] => 
            [category__in] => Array
                (
                )

            [category__not_in] => Array
                (
                )

            [category__and] => Array
                (
                )

            [post__in] => Array
                (
                )

            [post_name__in] => Array
                (
                )

            [tag__in] => Array
                (
                )

            [tag__not_in] => Array
                (
                )

            [tag__and] => Array
                (
                )

            [tag_slug__in] => Array
                (
                )

            [tag_slug__and] => Array
                (
                )

            [post_parent__in] => Array
                (
                )

            [post_parent__not_in] => Array
                (
                )

            [author__in] => Array
                (
                )

            [author__not_in] => Array
                (
                )

            [ignore_sticky_posts] => 
            [suppress_filters] => 
            [cache_results] => 1
            [update_post_term_cache] => 1
            [lazy_load_term_meta] => 1
            [update_post_meta_cache] => 1
            [nopaging] => 
            [comments_per_page] => 50
            [no_found_rows] => 
            [order] => DESC
        )

    [tax_query] => WP_Tax_Query Object
        (
            [queries] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => fortunas-fotosesia
                                    [1] => salome-arshba
                                )

                            [field] => slug
                            [operator] => IN
                            [include_children] => 1
                        )

                )

            [relation] => AND
            [table_aliases:protected] => Array
                (
                    [0] => mob1n_term_relationships
                )

            [queried_terms] => Array
                (
                    [post_tag] => Array
                        (
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => fortunas-fotosesia
                                    [1] => salome-arshba
                                )

                            [field] => slug
                        )

                )

            [primary_table] => mob1n_posts
            [primary_id_column] => ID
        )

    [meta_query] => WP_Meta_Query Object
        (
            [queries] => Array
                (
                )

            [relation] => 
            [meta_table] => 
            [meta_id_column] => 
            [primary_table] => 
            [primary_id_column] => 
            [table_aliases:protected] => Array
                (
                )

            [clauses:protected] => Array
                (
                )

            [has_or_relation:protected] => 
        )

    [date_query] => 
    [request] => SELECT SQL_CALC_FOUND_ROWS  mob1n_posts.ID FROM mob1n_posts  LEFT JOIN mob1n_term_relationships ON (mob1n_posts.ID = mob1n_term_relationships.object_id) WHERE 1=1  AND mob1n_posts.ID NOT IN (116276) AND ( 
  mob1n_term_relationships.term_taxonomy_id IN (12121,13262)
) AND mob1n_posts.post_type = 'post' AND ((mob1n_posts.post_status = 'publish')) GROUP BY mob1n_posts.ID ORDER BY mob1n_posts.post_date DESC LIMIT 0, 3
    [posts] => Array
        (
            [0] => WP_Post Object
                (
                    [ID] => 117938
                    [post_author] => 4
                    [post_date] => 2017-03-28 14:27:10
                    [post_date_gmt] => 2017-03-28 10:27:10
                    [post_content] => სტეფანე მღებრიშვილმა თაყვანისმცემლებს საკუთარი ძველი სიმღერა გაახსენა - „დამიბრუნდი“, რომელიც ახლებური და საინტერესო არანჟირებითა და ვერსიით შემოგვთავაზა, მისმა დიდი ხნის მეგობარმა ნესტან სინჯიკაშვილმა კი მასზე ფერადი კლიპი გადაიღო. ვიდეორგოლში თეკლა ჩიჯავაძე და ვაჟიკო გოდერძიშვილი მონაწილეობენ. ამ წყვილმა სოცქსელები დაიპყრო. კლიპზე მომუშავე ჯგუფი თავიდანვე ეძებდა ორიგინალური გარეგნობის გოგოსა და ბიჭს, რომლებიც მაყურებლის ყურადღებას დაიმსახურებდნენ და ასეც გამოვიდა.

სტეფანეს, თეკლასა და ვაჟიკოს რესტორან „ზალაში“ შევხვდით და მათთან პირველი ინტერვიუ სწორედ „ფორტუნამ“ ჩაწერა.

სტეფანე, გილოცავ ახალ ნამუშევარს. როგორ იპოვე ეს ორი ლამაზი ადამიანი?

ოოო, ძალიან რთულად (იღიმის). იმიტომ კი არა, რომ თბილისში არ ცხოვრობენ ლამაზი ადამიანები, არა, ბევრი ქუჩაში მხვდება, ვინც კლიპში მონაწილეობს, ისინიც ძალიან ლამაზები არიან. უბრალოდ, მთავარი როლის შემსრულებლებზე დიდი პრეტენზიები გვქონდა. მაძალებდნენ, რომ მე უნდა ვყოფილიყავი კლიპში. ჩემი დაჟინებული მოთხოვნა იყო, რომ არ გამოვჩენილიყავი, კადრის გაფუჭება არ მინდოდა, მსურდა, მხოლოდ ასეთი ლამაზი ხალხი გამოჩენილიყო... ამან აალაპარაკა ხალხი ძალიან მაგრად.

ვაჟაზე ძალიან ბევრი ვიფიქრეთ. ფოტოები რომ ვნახეთ, ეგრევე დავთანხმდით, მაგრამ სანამ მას ვიპოვიდით, ბევრი კანდიდატურა ვნახეთ. გოგოზეც ბევრი ვარიანტი გვქონდა. ვფიქრობ, უკეთესს მართლა ვერ ნახავთ, რადგან ფიზიკურად არ არსებობენ (იცინის). ამაში ღრმად ვარ დარწმუნებული. ამას მაჩვენებს არა მხოლოდ სოცქსელში გამოხმაურებები. ჩემი მეგობრები რომ მხვდებიან, მათ შორის რეჟისორები, მეუბნებიან, რომ საუკეთესო არჩევანი გავაკეთე. სიმღერაზე ჰქონდათ მოლოდინი, რომ არ გავაფუჭებდი (იღიმის), მაგრამ წყვილმა მოლოდინს გადააჭარბა. სუპერპოზიტიური გამოხმაურებები მივიღეთ.

თეკლა, როგორ ვიცი, მოდელი ხარ... როგორი იყო შენი ემოციები, როცა სტეფანეს კლიპში გადაღება შემოგთავაზეს?

პირველი რეაქცია იყო, რომ ძალიან გამიხარდა, რადგან სტეფანეს ბავშვობიდან ვუსმენ და მომწონს მისი შემოქმედება. კლიპში პირველად მივიღე მონაწილეობა. არ მინერვიულია. ძალიან სასიამოვნო იყო გადაღების პროცესი, ულამაზესი გამოვიდა, კმაყოფილი ვარ შედეგით და ჩვენც ძალიან გავერთეთ.

ვაჟიკო, სტეფანემ გაგვიმხილა, რომ გადაღებაზე ერთი საათით დააგვიანე და თან, ტელეფონი გქონდა გამორთული...

სულ ყველგან ვაგვიანებ (იცინის). ეს ჩემდა უნებურად ხდება.

სტეფანე:

აი, მე ხომ ვარ უფროსი ადამიანი. უნდა დავარიგო, რომ პუნქტუალობა მნიშვნელოვანი თვისებაა. სერიოზულ ხალხს არაპუნქტუალურ ადამიანთან არ შეუძლია ურთიერთობა. რამდენიმე ტელევიზიამ დამირეკა და ვუთხარი, რომ ვაჟიკოს მე არ დავურეკავდი და ვერ შევუთანხმდებოდი, რადგან ამისი ნერვი არ მქონდა (იცინიან). მთლიანად ვანდობ ჟურნალისტებს მათთან ურთიერთობას. ახლა ჩავიწერ ვაჟიკოს ნომერს. თეკლას ეს არ ეხება.

ჩვენ ყველა შევიკრიბეთ ძალიან პუნქტუალურად. ვაჟიკო იყო დაბარებული ორზე, მოვიდა სამზე, ტელეფონი კი გათიშული ჰქონდა. ამდენი ხალხი შეიკრიბა და მთავარი გმირი, რომელსაც უნდა ემღერა, არ იყო მოსული. უცებ დავსახე გეგმა, როგორ ვპოულობ ვაჟას და ნაწილ-ნაწილ ვშლი (იცინის). ამხელა რაღაცას მიშლიდა, თვეების ნაშრომს. ერთდღიანი გადაღება იყო, მაგრამ წინ დიდი პერიოდი უძღვოდა მოსამზადებლად. მოვიდა დაგვიანებით, მაგრამ ყველა მოთაფლა.

ვაჟიკო, მთლიანი ტექსტი როგორ დაიზეპირე?

მთლიანი ტექსტი არ ვიცოდი, მუსიკა რომ ირთვებოდა, მერე მახსენდებოდა (იღიმის). მუსიკა რომ არ ჩართულიყო, ტექსტს ისე ვერ ვიტყოდი... ახლაც ასე ვიცი, მუსიკა რომ ჩაირთოს, ვიმღერებ.

შენც მოდელი ხარ?

არა, არ ვარ. მეუბნებიან, იყავიო. რაც შეეხება კლიპს, ნესტანმა მომწერა, ჩვენს კლიპში მონაწილეობისთვის, მთავარ როლზე ერთ-ერთ ვარიანტად განგიხილავთო. თურქეთში ვიყავი. ძალიან გამიხარდა, ყველას ხომ არ სთავაზობენ ასეთ რაღაცას. რომ დავბრუნდი, ორი-სამი კვირა გავიდა და არავინ შემხმიანებია. ვიფიქრე, რომ სხვა შეარჩიეს. მერე მომწერეს, დარწმუნებული ვართ, რომ გვინდა თქვენი გადაღებაო. სტეფანეს სახლში მიგვიწვიეს, იქ ვისაუბრეთ. ნესტანიც გავიცანი. შემდეგ დაგვამტკიცეს.

მოდელი რომ არ ხარ, გამიკვირდა...

მაქვს ამ მხრივ გამოცდილება, მოდის კვირეულებზეც გამოვსულვარ. საქართველოში სააგენტოს დირექტორები მეპატიჟებიან, მოდიო, მაგრამ არ მივდივარ, დამოუკიდებლად ვმუშაობ.

სტეფანე:

ვაჟიკოზე მეკითხებიან, მაღალია თუ არაო. ვპასუხობ, რომ მაღალია (იღიმის).

მათ ნომრებს გთხოვენ?

ყველას აინტერესებს, ვინ არის ეს წყვილი. მათი ნომრები მართლა არ მქონდა აქამდე, ახლა ჩავიწერ.

თეკლა, ვაჟიკო, როგორც ვიცი, ელოდებოდით ჭორებს, რომლებიც თქვენ გარშემო გაჩნდებოდა...

ვაჟიკო:

ველოდებოდით კი არა, დაიწყეს უკვე ჭორაობა. ქართველი ლამაზი წყვილი სტეფანეს კლიპში გამოჩნდაო, და ჩვენი ფოტოები იყო. მე და თეკლა ერთმანეთს აქამდე არ ვიცნობდით, გადაღებაზე გავიცანით.

თეკლა:

ეს ჭორი სიმართლეს არ შეესაბამება. კლიპში მე და ვაჟიკო უბრალოდ ვთამაშობთ შეყვარებულების როლს.  მე ოჯახი მყავს, მეუღლე და შვილი, რომელიც 10 თვისაა. ჩემი მეუღლე ძალიან მგულშემატკივრობს და ყველაფერში მიწყობს ხელს. ძალიან უხარია ჩემი წარმატება. ჩემთვის მოტივატორია. ეს ძალიან მახარებს. მეუღლე არაფერში მზღუდავს, პირიქით.

ვაჟიკო:

მე არ ვარ შეყვარებული. არ მინდა სერიოზული ურთიერთობა, რადგან კარიერაში ხელს შემიშლის.

სტეფანე, კარიერაში მართლა უშლის პირადი ცხოვრება ხელს?

რომ გამოაცხადოს, დაკავებული ვარო, რასაკვირველია, საზოგადოების ატაცებისთვის ხელს შეუშლის. ზოგი პრინციპულია და მოსწონს, როცა ვიღაც დაკავებულია, მაგრამ ასეთი ადამიანი იშვიათად შეგხვდებათ. ძირითადად, როცა იგებენ, რომ პოპულარული კაცი ან ქალი დაკავებულია, ყველა უკან იხევს. ახლაც, „იქს ფაქტორში“ გვქონდა შემთხვევა, შემოვიდა ძალიან მაგარი ბიჭი და საოცრად იმღერა. სოფო ნიჟარაძე მაგიდის ქვეშ გადავარდა... რომ ვკითხეთ, ვინ გულშემატკივრობდა და მეუღლეო, გვიპასუხა, სოფო ისევ დაჯდა სკამზე (იცინის). ნიჭთან ერთად გარეგნობაც მნიშვნელოვანია და პირადი ფაქტორები, რასაკვირველია, უკან ხევს...

ვაჟიკო, შენ როგორი გოგონები მოგწონს?

შეიძლება, არ ჰქონდეს ცისფერი თვალები და ქერა თმა, მაგრამ ლამაზი ნაკვთები ჰქონდეს. რომ შეხედავ და თვალები ზედ დაგრჩება, ასეთი გოგონები მომწონს, მაგრამ როგორც გითხარით, სერიოზული ურთიერთობა არ მინდა. ვთქვათ, საზღვარგარეთიდან რაღაც შემომთავაზეს, გოგო, რომელთანაც სერიოზული ურთიერთობა მექნება, მეტყვის, არ წახვიდე, არ დამტოვოო (იცინის). ახლაც მაქვს შემოთავაზება მოსკოვიდან, რაღაც სააგენტოდან, მაგრამ ცივა და ჯერ არ მინდა.

სტეფანე, 22 აპრილს „მუზამეში“ შენი კონცერტია...

ძალიან ვნერვიულობ. მსოფლიო დონის მუსიკოსებთან და ხმის რეჟისორებთან ერთად ვიმუშავებ. იქნება ლაივ-კონცერტი ბევრი ძველი და ახალი სიმღერით, ხუთ ახალ სიმღერას წარმოვადგენ. 1997 წელს გამოვიდა ჩემი ელექტროტრეკი, ზუსტად 20 წელი გავიდა, რაც სცენაზე ვარ. ამ თარიღს კი არ აღვნიშნავ, მაგრამ ძალიან ბევრი სიმღერა დამიგროვდა და გამოდის კონცერტი.

ახლა რომ იწყებდე კარიერას საქართველოში, უფრო ბევრ რამეს მიაღწევდი?

მე რომ მუსიკის კეთება დავიწყე, ელექტრომუსიკა რა იყო, საერთოდ ვერ ხვდებოდნენ. „კერასინკა“ და ჭვარტლი იყო მაშინ მარტო... მგონია, რომ ბევრი რამ გავაკეთე. პოპულარობის შენარჩუნება ბევრად რთულია. როცა მრავალი წელია გიცნობენ, უფრო ძნელია. „ჩემი აღარ ხარ მორჩა“ ფოტოთი ავტვირთე „იუთუბზე“ და ყველანაირი რეიტინგი მოხსნა. „დამიბრუნდი“-ზეც ეს მოლოდინი მაქვს. ერთ დღეში იმდენი ნახვა დააგროვა, დიდი წარმატებაა იმ ადამიანისთვის, რომელიც დიდი ხანია, სცენაზეა. ამას ეს თაობა განაპირობებს. არ აგიტაცებენ, თუკი ახალი არ შესთავაზე... ამ დროშიც რომ ვყოფილიყავი, ალბათ, რაღაცას მოვიფიქრებდი.

ამ თაობის დიდი იმედი მაქვს. მგონია, რომ ისინი ჩვენზე კაი ტიპები გაიზრდებიან, დიდ ინფორმაციას იღებენ. ვფიქრობ, ბევრ რამეს გააკეთებენ ქვეყნისთვის. მათი სულიერი მდგომარეობა ძალიან სუფთაა. ეს ასაკი ყველაზე ლამაზია და ეს სიმღერა სწორედ მათ მივუძღვენი.

ფოტო: დათუნა აგასი

გადაღების ადგილი: რესტორანი „ზალა“

ნინო მურღულია

 

 

https://www.youtube.com/watch?v=bEgl23FXlEY

[gallery royalslider="1" ids="118052,118053,118054,118055,118056,118057,118058,118059,118060,118061,118062,118063,118064,118065,118066,118067,118068,118069"]
                    [post_title] => წყვილი სტეფანეს კლიპიდან, რომელმაც სოცქსელი დაიპყრო  - „მეუბნებიან, რომ საუკეთესო არჩევანი გავაკეთე...“
                    [post_excerpt] => 
                    [post_status] => publish
                    [comment_status] => closed
                    [ping_status] => closed
                    [post_password] => 
                    [post_name] => wyvili-stefanes-klipidan-romelmac-socqseli-daipyro-meubnebian-rom-sauketeso-archevani-gavakete
                    [to_ping] => 
                    [pinged] => 
                    [post_modified] => 2017-03-29 12:10:28
                    [post_modified_gmt] => 2017-03-29 08:10:28
                    [post_content_filtered] => 
                    [post_parent] => 0
                    [guid] => http://fortuna.ge/?p=117938
                    [menu_order] => 0
                    [post_type] => post
                    [post_mime_type] => 
                    [comment_count] => 0
                    [filter] => raw
                )

            [1] => WP_Post Object
                (
                    [ID] => 117863
                    [post_author] => 4
                    [post_date] => 2017-03-27 12:47:10
                    [post_date_gmt] => 2017-03-27 08:47:10
                    [post_content] => ნანუკა გულუა „ჩემი ცოლის დაქალებში“ ყოვლისშემძლე დოჩი ალიშბაიას როლს ასრულებს. მეგრელი ქალის სახე, რომელიც სერიალში შექმნა, მისთვის ნაცნობია. ზუგდიდელია და შესაბამისად, ყველაფერი ის, რასაც სერიალში განასახიერებს, მისთვის ახლობელია. ხშირად ამბობს, რომ საკუთარ პერსონაჟს ძალიან ჰგავს.

ნანუკამ ამ სერიალით თავბრუდამხვევი წარმატება და პოპულარობა მოიპოვა, მასთან ფოტოების გადაღება სურთ, სთხოვენ, დოჩის რომელიმე ფრაზა თქვას. ნანუკა პროფესიით მსახიობი არ არის, მაგრამ ეს სფერო ძალიან მოსწონს.

ნანუკა გულუა:

ქალაქ ზუგდიდში დავიბადე და გავიზარდე. სულ მსახიობობაზე ვოცნებობდი. მე რომ სკოლა დავამთავრე, ახალი ომგამოვლილები ვიყავით, მოგეხსენებათ, სამეგრელოში ამ პერიოდმა კიდევ უფრო მძიმედ გაიარა, გადავიფიქრე მსახიობობა და ჩავაბარე ჟურნალისტიკის ფაკულტეტზე. გადმოვედი თბილისში საცხოვრებლად, დავამთავრე ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი, ვმუშაობდი ერთ-ერთ ჟურნალში. მას მერე, ძალიან მალევე, გავხდი პერსონალის მართვის მენეჯერი, რაც ახლა ჩემი პროფესიაა.

მანამდეც ძალიან მიჭირდა დასახელება, ვინ ვარ პროფესიით და ახლა ავიჭერი კიდევ უფრო, რაც სერიალში დავიწყე მონაწილეობა, ამიტომ ამ შეკითხვას ვრცლად ვპასუხობ ხოლმე.

დოჩი როგორ დაიბადა?

დოჩი ქეთის (ქეთი დევდარიანი, სცენარისტი - ავტ.შენ.) შვილია და ალბათ, მას უნდა ჰკითხოთ. მე შეიძლება ვივარაუდო, როგორ დაიბადა. მე და ქეთის გვყავს საერთო მეგობარი, თინათინი, რომლის დაბადების დღეზეც გავიცანით ერთმანეთი. მგონი, იქიდან გაუჩნდა იდეა, შეექმნა დოჩი. ძალიან აქტიური ადამიანი ვარ, განსაკუთრებით მეგობრების შეკრებაზე. დეტალურად არ მახსოვს, რა დროს მოვხიბლე ქეთი, მაგრამ ალბათ, ამ დაბადების დღეზე გაუჩნდა დოჩის შექმნის იდეა. მეორე წელს, როცა მე და ქეთი ისევ შევხვდით თიკოს დაბადების დღეზე, ძალიან გაბრაზებული ვიყავი. გრიშა კაკაჩიას პერსონაჟთან გულუები მივიდნენ აკლდამაში ადგილის სათხოვნელად და მან უარით გაისტუმრა, თიკოს ვეუბნებოდი, ერთი გამოვიდეს ქეთი, რაღა მაინცდამაინც გულუები ამათხოვრა აკლდამაზე-მეთქი (იცინის). ამაზე ძალიან ბევრი ვიხალისეთ. ქეთი დამპირდა, რომ ამ შეცდომას გამოასწორებდა. როცა კასტინგზე მისვლა შემომთავაზა, უარი ვუთხარი, რადგან დარწმუნებული ვიყავი, რომ მის იმედებს ვერ გავამართლებდი. მერე მითხრა, სცენარს გადმოგიგზავნი, წაიკითხე და გადაწყვიტე, მოხვალ თუ არაო. როცა წავიკითხე, მივხვდი, რომ ამ ქალს ვერავის დავუთმობდი, მივედი კასტინგზე და გადავლახე ის არანორმალური ნერვიულობა, რაც ახლავს ყველა დილეტანტი მსახიობის მცდელობას.

დოჩისთან რა გაქვთ საერთო?

ერთადერთი განმასხვავებელი არის სიმკაცრე, რომელიც მე არ მაქვს და მისი დამახასიათებელი საუბრის მანერა. დანარჩენი თვისებებით ძალიან ვგავართ, ქარცეცხლით, ტემპერამენტით, საუბრის სისწრაფით. როცა ჩემს ახლობელს სჭირდება ჩემი დახმარება, მეც გავრბივარ და მზად ვარ, თავიდან ბოლომდე ვიყო მის პირად ცხოვრებაში ჩართული, არა დოჩის მეთოდებით, რა თქმა უნდა. დოჩი არ არის უარყოფითი პერსონაჟი, აქვს პროვინციული შტრიხები. როგორც ირკვევა, თავისი პირადი ცხოვრება არ აქვს და ბუძისა და ნათესაობაზე დახმარებაზეა ორიენტირებული. მიყვარს და მომწონს დოჩი. არ ვარ პროფესიონალი მსახიობი, რომ მისი როლის შესრულება გამადვილებოდა. ალბათ, არის ბევრი მსგავსება.

დოჩის მსგავსად თქვენც მკაცრი ხართ მამაკაცების მიმართ?

არა (იღიმის), მე უფრო ლოიალური ვარ. ვერ გეტყვი, რომ თავს მესხმიან და აივანზე გამობრძანების შემოთავაზებებით მოდიან...

როგორი მამაკაცები მოგწონთ?

ჩამოწერილი კრიტერიუმები არ მაქვს. მომწონს ლაღი ადამიანები. აგრესიულ ადამიანს არ მივიკარებდი.

დოჩის როლმა არ მოიტანა თაყვანისმცემლების ტალღა?

მოიტანა, რასაკვირველია. ბოლო პერიოდი ვხვდები, რომ ძალიან შევიცვალე. ის ენერგია, რომელიც მქონდა და უამრავ ადამიანს ვღლიდი ამით, ახლა დაცლილი ვარ და თან სავსე ემოციებით. არ ვიცი, რა ჰქვია ამ შეგრძნებას. ვერ ვხვდები, რომ ეს ჩემ თავს ხდება, უცებ როგორ გავხდი ასე ნაცნობი და საყვარელი ყველასთვის. როგორ უნდა შევინარჩუნო ეს სიყვარული და არ გავაფუჭო, ამას ვფიქრობ. სანამ ამას არ განიცდი და არ გაივლი, ვერც გაიგებ. ერთეულებს შეიძლება ხვდეთ წილად ის უზომო სიყვარული, რასაც ახლა მე ვიღებ. მინდა, ყველას სითბოს პოზიტივით ვუპასუხო.

თავიდან, როცა პირველი სერია გავიდა, ასე დადებითად არ იყვნენ განწყობილები. ვფიქრობდი, რა და როგორ გამეკეთებინა, რომ სხვა მსახიობებისთვის ხელი არ შემეშალა. იყო დადებითი კომენტარებიც და კრიტიკული მოსაზრებებიც, ეს ჯანსაღი პროცესია, მაგრამ მე ვერ ვიღებ და განვიცდი. ცხოვრებაშიც ასეა, შენიშვნის მიღებას ყველაფერი მირჩევნია. ბოლო სერიების გასვლის შემდეგ ყველაფერი შეიცვალა. ყველას მხრიდან იმდენი პოზიტივი მოდის, რომ მეშინია, როგორ შევინარჩუნო. თურმე რამდენი ადამიანი ელოდება ამ სერიალს. როგორ შეიძლება გავკადნიერდე და ვინმეს რჩევა მივცე, მაგრამ მინდა ვთქვა, რომ მინიმალური პოზიტივიც კი შეიძლება, ძალიან კარგად დაგიბრუნდეთ. ამდენი სიხარულისგან ვერ ვსუნთქავ.

მეგრელების შეფასების არ გეშინოდათ?

ვფიქრობდი, როგორ მიიღებდნენ. ხომ არ იფიქრებდნენ, რომ დავცინით. მინდოდა, რომ მეგრელებს სიამოვნება მიეღოთ და დანარჩენი საქართველო არ გამეღიზიანებინა. მინდოდა, სიცილი და ხალისი მოეტანა იმ ადამიანებისთვის, ვინც მეგრული არ იცის. ვინ იცის, ის უფრო კარგად მიხვდებოდა ამ „კვაჭობებს“ და მიიღებდა სიამოვნებას. ასეც მოხდა. მსმენია ტექსტები, რომ ამაყობენ ჩემით. ამაზე დიდი ჯილდო არ არსებობს ადამიანისთვის. ერთი სული მაქვს, როდის ჩავალ სამეგრელოში. ახლა ისე კარგად ვერ ვგრძნობ და დიდი სიამოვნება მელოდება წინ.

თხა, ჭაკი, ჯუა - ეს ფრაზა თქვენ მოიფიქრეთ?

ეს არის ჩემი მეგობრის ბებიის სიტყვები, რომლებსაც ჩვენ გვეძახდა. მოწიფულობის ასაკში რომ გავრბოდით და გამოვრბოდით, მაშინ გვეძახდა, ოღონდ გათხოვებასთან დაკავშირებით არა (იღიმის). გადაღებისას მე მომაფიქრდა და მგონია, რომ გაამართლა...

ფოტო: დათუნა აგასი

გადაღების ადგილი: რესტორანი „დადიანი“

 

 

 

[gallery royalslider="1" ids="117867,117868,117869,117870,117871"]
                    [post_title] => ნანუკა გულუას მეგრული „კვაჭობები“: „თხა, ჭაკი, ჯუას ჩვენი მეგობრის ბებია გვეძახდა...“
                    [post_excerpt] => 
                    [post_status] => publish
                    [comment_status] => closed
                    [ping_status] => closed
                    [post_password] => 
                    [post_name] => nanuka-guluas-megruli-kvachobebi-tkha-chaki-juas-chveni-megobris-bebia-gvedzakhda
                    [to_ping] => 
                    [pinged] => 
                    [post_modified] => 2017-03-27 12:53:47
                    [post_modified_gmt] => 2017-03-27 08:53:47
                    [post_content_filtered] => 
                    [post_parent] => 0
                    [guid] => http://fortuna.ge/?p=117863
                    [menu_order] => 0
                    [post_type] => post
                    [post_mime_type] => 
                    [comment_count] => 0
                    [filter] => raw
                )

            [2] => WP_Post Object
                (
                    [ID] => 115768
                    [post_author] => 4
                    [post_date] => 2017-03-17 15:16:10
                    [post_date_gmt] => 2017-03-17 11:16:10
                    [post_content] => ნანიკო ხაზარაძესა და მის შვილს, ლილუ ნუცუბიძეს, რომელიც უკვე დიდი გოგოა, „ტიფანი ბარში“ შევხვდით ფოტოსესიისა და ინტერვიუსთვის. ლილუს ამჟამად დედიკოსავით ვარცხნილობა აქვს, თუმცა ნანიკო ამბობს, რომ ეს მისმა ქალიშვილმა თავად გადაწყვიტა.

დედა-შვილს ძალიან საინტერესო ურთიერთობა აქვს, რაზეც სიამოვნებით გვესაუბრნენ.

ნანიკო, როგორი გოგო გაიზარდა შენი ლილუ?

დიდად არ შეცვლილა, უბრალოდ, ფიზიკურად გახდა დიდი. როგორც იყო, ისეთივე დარჩა - კეთილი, პასუხისმგებლიანი, მორჩილი...

ლილუ:

ყველაფერში - არა. მაგალითად, ოთახს არ ვალაგებ ხოლმე. კიდევ ზოგჯერ ვმეცადინეობდი, მაგრამ ხარისხიანად არა... კიდევ ჩემი ნაკლი ისაა, რომ ცოტას ვჭამ, არ მაძალებენ და რაც მიყვარს, იმას მაჭმევენ, მაგრამ მაშინ, როცა არ მშია.

ნანიკო:

რა ქნას, მეტი ნაკლი არ აქვს. მეცადინეობას რაც შეეხება, ახლა უკვე კარგად მეცადინეობს. ეს გამოსწორებულია, დალაგებასაც მოევლება. რაც შეეხება ჭამას, ეს თვითონ გადაწყვიტე, დიდი ხარ უკვე.

ვის ჰგავს ლილუ?

მამამისს ჰგავს საოცრად. ერთი რამ, რაც საერთო გვაქვს, ეს თვალებია. მართლა ძალიან ჰგავს.

ლილუ:

ბებიაჩემი ხანდახან ლევანიკოს მეძახის (იცინის).

ხასიათით ვის ჰგავხარ?

ხანდახან ძალიან ცუდი ხასიათი მაქვს. ასეთ დროს ან გამოუძინებელი ვარ, ან დაღლილი, ან მშიერი. ოღონდ მე ვერ ვხვდები, რომ მშიერი ვარ. როცა შევჭამ, ენერგიული ვხდები და კარგ ხასიათზე ვდგები.

ნანიკო, ბავშვობიდან გამოხატავდა ასეთ ხასიათს?

მართალია. როცა მშიერია, არ უნდა გაეკარო, ლომივით არის (იღიმის). ორ ლუკმას რომ აჭმევ, მართლაც კარგ ხასიათზე დგება. ბავშვობიდან ასეთი ხასიათი ჰქონდა და მართლა არაფერი შეცვლილა. ფიზიკურად გაიზარდა, გამოცდილება დაემატა, რითაც უფრო ჭკვიანურად აკეთებს რაღაცეებს, ფიქრობს...

ნანიკოს დეფიციტი ხომ არ არის შენს ცხოვრებაში, ლილუ?

არა, პირიქით. ყველაფერში მეხმარება, რჩევებს მაძლევს, ხანდახან ვკამათობთ. ზოგჯერ ხომ საჭიროა კამათი? განვიხილავთ იმას, რაც არ მოგვწონს და გვინდა, რომ გამოსწორდეს.

ნანიკო:

ლილუს ცხოვრების არც ერთ ეტაპზე არ ჰქონია ჩემი დეფიციტი. იმასაც უნდა ვუმადლოდე, რომ ასეთი გრაფიკი მაქვს. ჩემი სურვილია, რომ ლილუს არ აკლდეს ჩემი ყურადღება და არც აკლია. არ ვიცი, როგორ ვახერხებ. სურვილი თუ გაქვს, ყველაფერს მოახერხებ, ათასი საქმეც რომ გეყაროს თავზე...

მოგწონს, დედიკო რომ ეკრანზეა?

ლილუ:

ძალიან მომწონს. ზოგადად დედაში მომწონს ის, რომ თბილია, კომუნიკაბელურია, გახსნილია ჩემთან და ჩემი საუკეთესო მეგობარია. ზოგს დედასთან არ აქვს ასეთი კარგი ურთიერთობა, როგორც ჩვენ გვაქვს ერთმანეთთან.

ნანიკო:

ჩვენ შორის ტაბუდადებული თემები არ არსებობს. არც მე ვუმალავ არაფერს, რაც ჩემს ცხოვრებაში ხდება და არც ლილუ მიმალავს. საქმიანად განვიხილავთ, ვბჭობთ, ხშირად ვეკითხები რჩევებს. სხვათა შორის, ბევრი კარგი რჩევა მოუცია, რაც აქამდე არ ვიცოდი, რომ უნდა გამეკეთებინა. ეს მომხდარა პროფესიულ და პირად ცხოვრებასთან დაკავშირებით. სულ პატარა იყო, ბაღში რომ მივაკითხე. მისი ბაღელის დედა დავინახეთ. მითხრა, რა ლამაზიაო. მეც ვუპასუხე, სულ კარგად აცვია-მეთქი. თუ სულ კარგად აცვია და ასე მოგწონს, რატომ არ გითქვამს მისთვის არასდროსო... მაშინ მივხვდი, რომ არ გამოვხატავდი ჩემს მოწონებას და მეგონა, რომ ავტომატურად ყველა მიხვდებოდა, რაც ასე არ არის. იმ დღიდან დავიწყე დაკვირვება და კომპლიმენტების ხმამაღლა გამოხატვა. იმ დღიდან მოყოლებული ბევრ ადამიანს ვახარებ ჩემი კომპლიმენტებით. ლილუმ გამაკეთებინა ეს აღმოჩენა და მადლობა ამისთვის. პროფესიულ რჩევებსაც მაძლევს. მაგალითად, არ მოსწონს ჩემი პროფესია, იმიტომ, რომ ჟურნალისტები ხშირად ეკრანზე არ საუბრობენ იმას, რასაც მართლა ფიქრობენ. ეს არ ეხება ყველა გადაცემასა თუ წამყვანს, მაგრამ ძირითადად, წამყვანების მინუსია ის, რომ მათ უწევთ სულ სხვა საკითხებზე საუბარი და რეალურად სხვა რაღაცები აწუხებთ. მას მერე დავიწყე ამ თემაზე ფიქრიც, მიუხედავად იმისა, რომ ეკრანზე არასდროს ვიტყუები, ყოველ შემთხვევაში ვცდილობ. მას მერე უფრო მეტად ვუფიქრდები, რა უნდა ვთქვა და რა - არა. ასე რომ, ლილუ ჩემი ერთგვარი ცენზორია.

ლილუ:

მკითხეს, რა გინდა, გამოხვიდე, ალბათ, ჟურნალისტიო. მაშინ ვუპასუხე, რომ არ მსურს ჟურნალისტობა, უფრო მეტად მხატვრობა მინდა, რასაც მინდა, იმას დავხატავ და თავისუფალი ვიქნები-მეთქი, ჟურნალისტს კი აზრის ბოლომდე გამოთქმის საშუალება არ აქვს. მირჩევნია, ისეთი საქმიანობა მქონდეს, სადაც თავისუფალი ვიქნები.

კიდევ რა შედის შენს ინტერესებში?

ვცეკვავ, თანამედროვე ცეკვებზე დავდივარ.

დედიკო დადის სკოლის კრებებზე?

სკოლის კრებები არ გვაქვს. მოვიფიქრეთ ასეთი ფორმა, მიმაქვს რვეული, სადაც ვაწერინებ მასწავლებლებს ჩემს დახასიათებებს და მერე ნანიკო ნახულობს.

ერთნაირი ვარხნილობა რომ გაქვთ, ვინ მოიფიქრა?

ნანიკო:

ამას ჩემთან არანაირი კავშირი არ აქვს. ყველა მეკითხება, რა უქენი ბავშვსო. რამდენიმე კლასელმა გოგონამ მოიფიქრა და ერთად გადაიპარსეს თავები. დედა არაფერ შუაშია.

ლილუ:

ნანიკო სამსახურში იყო, გაუგრძელდა ჩაწერა. სახლში მივედი და დავურეკე ნანიკოს, 6 ლარი მაქვს და თმა უნდა გადავიპარსო-მეთქი. ნანიკო დამეთანხმა, ოღონდ მთხოვა, დავლოდებოდი. მოვიდა, ერთად წავედით სალონში და გადავიპარსე თავი.

ბიჭი თუ მოგწონს, ნანიკოს უყვები?

კი, ყველაფერს და ძალიან კარგ რჩევებს მაძლევს. მაგალითად, მირჩევს, რომ ძალიან აქტიური არ ვიყო და თვითონაც დააცადო რაღაცის გაკეთება. მეტი არ მახსენდება, მაგრამ მისი რჩევები გამომადგა.

მოკლედ, ძალიან იდილიური ურთიერთობა გაქვთ...

ნანიკო:

მე ვფიქრობ, რომ საუბრით ბევრი პრობლემის მოგვარებაა შესაძლებელი. მხოლოდ ჩემსა და ლილუზე არ მაქვს ლაპარაკი. ხშირად გვგონია, რომ რაღაცას რომ ვფიქრობთ, სხვამაც იცის და ასე არ არის.

აკრძალვები არ არის?

ლილუ:

აკრძალვები არა, მაგრამ ჩემი უსაფრთხოების გამო საღამოს სახლში უნდა ვიყო. ასევე არ შეიძლება სკოლის გაცდენა, ესეც ჩემ სასარგებლოდაა.

პროფესია უკვე არჩეული გქონია...

არა, ალბათ, ხატვა ჰობი იქნება და სხვა საქმიანობას ავირჩევ. ხატვა მიყვარს, მაგრამ მინდა, პრაქტიკული პროფესია მქონდეს.

ფულს ნანიკოს სთხოვ ხოლმე თუ თვითონ გაძლევს?

ხან ასეა, ხან - ისე. ბევრს თუ ვთხოვ და უმიზეზოდ, მაშინ არ მაძლევს.

ნანიკო, რა ღირებულებები ჩადე ლილუში, როგორი გოგო გინდა იყოს?

ძალიან ბევრი რამ თვითონ ლილუსგან ვისწავლე. ის ჩემთვის მთავარი ფიგურაა. მან შეკრა ყველაფერი, რაც აქამდე მქონდა. მან წინა პლანზე გამოიტანა ღირებულებები და მოათავსა ერთ ადგილას. ჩემი მთავარი მისიაა, ლილუმ დამოუკიდებლად ცხოვრება ისწავლოს. შეიძლება, ხვალ აგური დამეცეს თავში და ჩემ გარეშე მოუწიოს ცხოვრებამ. ლილუმ ისიც იცის, რომ მთავარი სიძლიერე ცოდნაა, როცა რაღაც კარგად იცი, არ დაიკარგები. მთავარია სწავლა და დამოუკიდებლად ცხოვრების უნარი.

ბევრი მშობელი აგროვებს თანხას, რომ სწავლაში დააბანდოს... 

მისი სკოლა თავისთავად მოიცავს საზღვარგარეთ გამგზავრებას. ახლა მიდის საფრანგეთში ერთი თვით, შემდეგ მე-12 კლასს რომ დაასრულებს, ისევ გაემგზავრება. ახლა არ უნდა წასვლა, მაგრამ ვფიქრობ, მერე მოინდომებს.

ლილუ:

ფრანგული მესმის და ვწერ, მაგრამ მგონია, რომ ოჯახთან ურთიერთობა გამიჭირდება. თან, იქაურ სკოლაში სხვანაირი სისტემაა და მეშინია...

ერთად სამოგზაუროდ დადიხართ?

ვყოფილვართ, თურქეთში, გერმანიაში და შვეიცარიაში.

ნანიკო:

დიდი მილიონერის განცხადება გამოვიდა, მაგრამ ნამდვილად ნამყოფები ვართ. ჩემი მეგობრები ცხოვრობენ. ჟენევაში რომ ჩავედი, სადაც ჩემი მეგობარი ცხოვრობს, ერთ მშვენიერ დღეს ვკითხე, ხომ კარგია აქ-მეთქი და ვერ მიხვდა, რატომ იყო კარგი. დავავალე, მეორე დილას რომ გაიღვიძებდა, ჩემთვის ეთქვა სამი განსხვავება თბილისსა და ჟენევას შორის. ეს განსხვავებები კი იყო შემდეგი - რომ იქ სხვანაირი ბრენდის რძე იყიდება, სხვა ენაზე საუბრობენ და ბევრი ჩიტი დაფრინავს (იცინის). მივხვდი, რომ ლილუისთვის საქართველო იდეალური გარემოა, რადგან მან ვერ ნახა განსხვავება. მივხვდი, რომ არაჩვეულებრივ ქვეყანაში ვცხოვრობთ. შემდეგ ჯერზე უფრო მოეწონა.

ლილუ:

ბევრი ადგილი მოვინახულეთ, ერთხელ დავიკარგეთ და ცოტა გავერთე კიდეც. სუფთა ქალაქია, სიგარეტს არ ეწევა ბევრი და ეს ძალიან მომწონს. ჩუმი ხალხია, მუდო (იცინის). მე უფრო ხალისიანი და გიჟი ვარ, გართობის მოყვარული, იქ კი სულ ჩამოსტირით სახე და მოწყენილები არიან.

ნანიკო:

ესეც თქვენი ევროპა. გაუმარჯოს საქართველოს!..

ლილუ, აქ როგორ ერთობი?

მე და ჩემი მეგობრები ძალიან კარგად ვერთობით, ან ერთმანეთთან ვრჩებით, ან კაფეში მივდივართ.

ნანიკო, წლები რომ გავა და საზღვარგარეთ წავა სასწავლებლად, მონატრებას როგორ გაუმკლავდები?

მონატრება ეგოისტური გრძნობაა. თუკი რეალურად გიყვარს ადამიანი, რომელ ქვეყანაშიც უნდა იყოს, მისი ბედნიერება უნდა გაგიხარდეს. თან, ახლა ტექნოლოგიებია განვითარებული და შეგიძლია ნებისმიერ დროს დაუკავშირდე.

ლილუ:

შეიძლება ნიუ იორკში წავიდე, სადაც ლევანიკოა. 18 წლის რომ ვიქნები, „მწვანე ბარათი“ მექნება, რადგან მამაჩემს აქვს ეს ბარათი. შეიძლება, აქაც დავრჩე...

ნანიკო:

სადაც შენ უფრო მოგეწონება, შეგიძლია, იქ გაემგზავრო.

გადაღების ადგილი: „ტიფანი ბარი“

ფოტო: დათუნა აგასი

ნინო მურღულია

 

 

 

[gallery royalslider="1" ids="115779,115789,115793,115782,115780,115785,115786,115791,115787,115794,115783,115781,115784,115788,115790,115792"]
                    [post_title] => ნანიკო ხაზარაძისა და ლილუ ნუცუბიძის დედა-შვილური იდილია  - „ლილუ ჩემი ერთგვარი ცენზორია...“
                    [post_excerpt] => 
                    [post_status] => publish
                    [comment_status] => closed
                    [ping_status] => closed
                    [post_password] => 
                    [post_name] => naniko-khazaradzisa-da-lilu-nucubidzis-deda-shviluri-idilia-lilu-chemi-ertgvari-cenzoria
                    [to_ping] => 
                    [pinged] => 
                    [post_modified] => 2017-03-20 14:59:13
                    [post_modified_gmt] => 2017-03-20 10:59:13
                    [post_content_filtered] => 
                    [post_parent] => 0
                    [guid] => http://fortuna.ge/?p=115768
                    [menu_order] => 0
                    [post_type] => post
                    [post_mime_type] => 
                    [comment_count] => 0
                    [filter] => raw
                )

        )

    [post_count] => 3
    [current_post] => -1
    [in_the_loop] => 
    [post] => WP_Post Object
        (
            [ID] => 117938
            [post_author] => 4
            [post_date] => 2017-03-28 14:27:10
            [post_date_gmt] => 2017-03-28 10:27:10
            [post_content] => სტეფანე მღებრიშვილმა თაყვანისმცემლებს საკუთარი ძველი სიმღერა გაახსენა - „დამიბრუნდი“, რომელიც ახლებური და საინტერესო არანჟირებითა და ვერსიით შემოგვთავაზა, მისმა დიდი ხნის მეგობარმა ნესტან სინჯიკაშვილმა კი მასზე ფერადი კლიპი გადაიღო. ვიდეორგოლში თეკლა ჩიჯავაძე და ვაჟიკო გოდერძიშვილი მონაწილეობენ. ამ წყვილმა სოცქსელები დაიპყრო. კლიპზე მომუშავე ჯგუფი თავიდანვე ეძებდა ორიგინალური გარეგნობის გოგოსა და ბიჭს, რომლებიც მაყურებლის ყურადღებას დაიმსახურებდნენ და ასეც გამოვიდა.

სტეფანეს, თეკლასა და ვაჟიკოს რესტორან „ზალაში“ შევხვდით და მათთან პირველი ინტერვიუ სწორედ „ფორტუნამ“ ჩაწერა.

სტეფანე, გილოცავ ახალ ნამუშევარს. როგორ იპოვე ეს ორი ლამაზი ადამიანი?

ოოო, ძალიან რთულად (იღიმის). იმიტომ კი არა, რომ თბილისში არ ცხოვრობენ ლამაზი ადამიანები, არა, ბევრი ქუჩაში მხვდება, ვინც კლიპში მონაწილეობს, ისინიც ძალიან ლამაზები არიან. უბრალოდ, მთავარი როლის შემსრულებლებზე დიდი პრეტენზიები გვქონდა. მაძალებდნენ, რომ მე უნდა ვყოფილიყავი კლიპში. ჩემი დაჟინებული მოთხოვნა იყო, რომ არ გამოვჩენილიყავი, კადრის გაფუჭება არ მინდოდა, მსურდა, მხოლოდ ასეთი ლამაზი ხალხი გამოჩენილიყო... ამან აალაპარაკა ხალხი ძალიან მაგრად.

ვაჟაზე ძალიან ბევრი ვიფიქრეთ. ფოტოები რომ ვნახეთ, ეგრევე დავთანხმდით, მაგრამ სანამ მას ვიპოვიდით, ბევრი კანდიდატურა ვნახეთ. გოგოზეც ბევრი ვარიანტი გვქონდა. ვფიქრობ, უკეთესს მართლა ვერ ნახავთ, რადგან ფიზიკურად არ არსებობენ (იცინის). ამაში ღრმად ვარ დარწმუნებული. ამას მაჩვენებს არა მხოლოდ სოცქსელში გამოხმაურებები. ჩემი მეგობრები რომ მხვდებიან, მათ შორის რეჟისორები, მეუბნებიან, რომ საუკეთესო არჩევანი გავაკეთე. სიმღერაზე ჰქონდათ მოლოდინი, რომ არ გავაფუჭებდი (იღიმის), მაგრამ წყვილმა მოლოდინს გადააჭარბა. სუპერპოზიტიური გამოხმაურებები მივიღეთ.

თეკლა, როგორ ვიცი, მოდელი ხარ... როგორი იყო შენი ემოციები, როცა სტეფანეს კლიპში გადაღება შემოგთავაზეს?

პირველი რეაქცია იყო, რომ ძალიან გამიხარდა, რადგან სტეფანეს ბავშვობიდან ვუსმენ და მომწონს მისი შემოქმედება. კლიპში პირველად მივიღე მონაწილეობა. არ მინერვიულია. ძალიან სასიამოვნო იყო გადაღების პროცესი, ულამაზესი გამოვიდა, კმაყოფილი ვარ შედეგით და ჩვენც ძალიან გავერთეთ.

ვაჟიკო, სტეფანემ გაგვიმხილა, რომ გადაღებაზე ერთი საათით დააგვიანე და თან, ტელეფონი გქონდა გამორთული...

სულ ყველგან ვაგვიანებ (იცინის). ეს ჩემდა უნებურად ხდება.

სტეფანე:

აი, მე ხომ ვარ უფროსი ადამიანი. უნდა დავარიგო, რომ პუნქტუალობა მნიშვნელოვანი თვისებაა. სერიოზულ ხალხს არაპუნქტუალურ ადამიანთან არ შეუძლია ურთიერთობა. რამდენიმე ტელევიზიამ დამირეკა და ვუთხარი, რომ ვაჟიკოს მე არ დავურეკავდი და ვერ შევუთანხმდებოდი, რადგან ამისი ნერვი არ მქონდა (იცინიან). მთლიანად ვანდობ ჟურნალისტებს მათთან ურთიერთობას. ახლა ჩავიწერ ვაჟიკოს ნომერს. თეკლას ეს არ ეხება.

ჩვენ ყველა შევიკრიბეთ ძალიან პუნქტუალურად. ვაჟიკო იყო დაბარებული ორზე, მოვიდა სამზე, ტელეფონი კი გათიშული ჰქონდა. ამდენი ხალხი შეიკრიბა და მთავარი გმირი, რომელსაც უნდა ემღერა, არ იყო მოსული. უცებ დავსახე გეგმა, როგორ ვპოულობ ვაჟას და ნაწილ-ნაწილ ვშლი (იცინის). ამხელა რაღაცას მიშლიდა, თვეების ნაშრომს. ერთდღიანი გადაღება იყო, მაგრამ წინ დიდი პერიოდი უძღვოდა მოსამზადებლად. მოვიდა დაგვიანებით, მაგრამ ყველა მოთაფლა.

ვაჟიკო, მთლიანი ტექსტი როგორ დაიზეპირე?

მთლიანი ტექსტი არ ვიცოდი, მუსიკა რომ ირთვებოდა, მერე მახსენდებოდა (იღიმის). მუსიკა რომ არ ჩართულიყო, ტექსტს ისე ვერ ვიტყოდი... ახლაც ასე ვიცი, მუსიკა რომ ჩაირთოს, ვიმღერებ.

შენც მოდელი ხარ?

არა, არ ვარ. მეუბნებიან, იყავიო. რაც შეეხება კლიპს, ნესტანმა მომწერა, ჩვენს კლიპში მონაწილეობისთვის, მთავარ როლზე ერთ-ერთ ვარიანტად განგიხილავთო. თურქეთში ვიყავი. ძალიან გამიხარდა, ყველას ხომ არ სთავაზობენ ასეთ რაღაცას. რომ დავბრუნდი, ორი-სამი კვირა გავიდა და არავინ შემხმიანებია. ვიფიქრე, რომ სხვა შეარჩიეს. მერე მომწერეს, დარწმუნებული ვართ, რომ გვინდა თქვენი გადაღებაო. სტეფანეს სახლში მიგვიწვიეს, იქ ვისაუბრეთ. ნესტანიც გავიცანი. შემდეგ დაგვამტკიცეს.

მოდელი რომ არ ხარ, გამიკვირდა...

მაქვს ამ მხრივ გამოცდილება, მოდის კვირეულებზეც გამოვსულვარ. საქართველოში სააგენტოს დირექტორები მეპატიჟებიან, მოდიო, მაგრამ არ მივდივარ, დამოუკიდებლად ვმუშაობ.

სტეფანე:

ვაჟიკოზე მეკითხებიან, მაღალია თუ არაო. ვპასუხობ, რომ მაღალია (იღიმის).

მათ ნომრებს გთხოვენ?

ყველას აინტერესებს, ვინ არის ეს წყვილი. მათი ნომრები მართლა არ მქონდა აქამდე, ახლა ჩავიწერ.

თეკლა, ვაჟიკო, როგორც ვიცი, ელოდებოდით ჭორებს, რომლებიც თქვენ გარშემო გაჩნდებოდა...

ვაჟიკო:

ველოდებოდით კი არა, დაიწყეს უკვე ჭორაობა. ქართველი ლამაზი წყვილი სტეფანეს კლიპში გამოჩნდაო, და ჩვენი ფოტოები იყო. მე და თეკლა ერთმანეთს აქამდე არ ვიცნობდით, გადაღებაზე გავიცანით.

თეკლა:

ეს ჭორი სიმართლეს არ შეესაბამება. კლიპში მე და ვაჟიკო უბრალოდ ვთამაშობთ შეყვარებულების როლს.  მე ოჯახი მყავს, მეუღლე და შვილი, რომელიც 10 თვისაა. ჩემი მეუღლე ძალიან მგულშემატკივრობს და ყველაფერში მიწყობს ხელს. ძალიან უხარია ჩემი წარმატება. ჩემთვის მოტივატორია. ეს ძალიან მახარებს. მეუღლე არაფერში მზღუდავს, პირიქით.

ვაჟიკო:

მე არ ვარ შეყვარებული. არ მინდა სერიოზული ურთიერთობა, რადგან კარიერაში ხელს შემიშლის.

სტეფანე, კარიერაში მართლა უშლის პირადი ცხოვრება ხელს?

რომ გამოაცხადოს, დაკავებული ვარო, რასაკვირველია, საზოგადოების ატაცებისთვის ხელს შეუშლის. ზოგი პრინციპულია და მოსწონს, როცა ვიღაც დაკავებულია, მაგრამ ასეთი ადამიანი იშვიათად შეგხვდებათ. ძირითადად, როცა იგებენ, რომ პოპულარული კაცი ან ქალი დაკავებულია, ყველა უკან იხევს. ახლაც, „იქს ფაქტორში“ გვქონდა შემთხვევა, შემოვიდა ძალიან მაგარი ბიჭი და საოცრად იმღერა. სოფო ნიჟარაძე მაგიდის ქვეშ გადავარდა... რომ ვკითხეთ, ვინ გულშემატკივრობდა და მეუღლეო, გვიპასუხა, სოფო ისევ დაჯდა სკამზე (იცინის). ნიჭთან ერთად გარეგნობაც მნიშვნელოვანია და პირადი ფაქტორები, რასაკვირველია, უკან ხევს...

ვაჟიკო, შენ როგორი გოგონები მოგწონს?

შეიძლება, არ ჰქონდეს ცისფერი თვალები და ქერა თმა, მაგრამ ლამაზი ნაკვთები ჰქონდეს. რომ შეხედავ და თვალები ზედ დაგრჩება, ასეთი გოგონები მომწონს, მაგრამ როგორც გითხარით, სერიოზული ურთიერთობა არ მინდა. ვთქვათ, საზღვარგარეთიდან რაღაც შემომთავაზეს, გოგო, რომელთანაც სერიოზული ურთიერთობა მექნება, მეტყვის, არ წახვიდე, არ დამტოვოო (იცინის). ახლაც მაქვს შემოთავაზება მოსკოვიდან, რაღაც სააგენტოდან, მაგრამ ცივა და ჯერ არ მინდა.

სტეფანე, 22 აპრილს „მუზამეში“ შენი კონცერტია...

ძალიან ვნერვიულობ. მსოფლიო დონის მუსიკოსებთან და ხმის რეჟისორებთან ერთად ვიმუშავებ. იქნება ლაივ-კონცერტი ბევრი ძველი და ახალი სიმღერით, ხუთ ახალ სიმღერას წარმოვადგენ. 1997 წელს გამოვიდა ჩემი ელექტროტრეკი, ზუსტად 20 წელი გავიდა, რაც სცენაზე ვარ. ამ თარიღს კი არ აღვნიშნავ, მაგრამ ძალიან ბევრი სიმღერა დამიგროვდა და გამოდის კონცერტი.

ახლა რომ იწყებდე კარიერას საქართველოში, უფრო ბევრ რამეს მიაღწევდი?

მე რომ მუსიკის კეთება დავიწყე, ელექტრომუსიკა რა იყო, საერთოდ ვერ ხვდებოდნენ. „კერასინკა“ და ჭვარტლი იყო მაშინ მარტო... მგონია, რომ ბევრი რამ გავაკეთე. პოპულარობის შენარჩუნება ბევრად რთულია. როცა მრავალი წელია გიცნობენ, უფრო ძნელია. „ჩემი აღარ ხარ მორჩა“ ფოტოთი ავტვირთე „იუთუბზე“ და ყველანაირი რეიტინგი მოხსნა. „დამიბრუნდი“-ზეც ეს მოლოდინი მაქვს. ერთ დღეში იმდენი ნახვა დააგროვა, დიდი წარმატებაა იმ ადამიანისთვის, რომელიც დიდი ხანია, სცენაზეა. ამას ეს თაობა განაპირობებს. არ აგიტაცებენ, თუკი ახალი არ შესთავაზე... ამ დროშიც რომ ვყოფილიყავი, ალბათ, რაღაცას მოვიფიქრებდი.

ამ თაობის დიდი იმედი მაქვს. მგონია, რომ ისინი ჩვენზე კაი ტიპები გაიზრდებიან, დიდ ინფორმაციას იღებენ. ვფიქრობ, ბევრ რამეს გააკეთებენ ქვეყნისთვის. მათი სულიერი მდგომარეობა ძალიან სუფთაა. ეს ასაკი ყველაზე ლამაზია და ეს სიმღერა სწორედ მათ მივუძღვენი.

ფოტო: დათუნა აგასი

გადაღების ადგილი: რესტორანი „ზალა“

ნინო მურღულია

 

 

https://www.youtube.com/watch?v=bEgl23FXlEY

[gallery royalslider="1" ids="118052,118053,118054,118055,118056,118057,118058,118059,118060,118061,118062,118063,118064,118065,118066,118067,118068,118069"]
            [post_title] => წყვილი სტეფანეს კლიპიდან, რომელმაც სოცქსელი დაიპყრო  - „მეუბნებიან, რომ საუკეთესო არჩევანი გავაკეთე...“
            [post_excerpt] => 
            [post_status] => publish
            [comment_status] => closed
            [ping_status] => closed
            [post_password] => 
            [post_name] => wyvili-stefanes-klipidan-romelmac-socqseli-daipyro-meubnebian-rom-sauketeso-archevani-gavakete
            [to_ping] => 
            [pinged] => 
            [post_modified] => 2017-03-29 12:10:28
            [post_modified_gmt] => 2017-03-29 08:10:28
            [post_content_filtered] => 
            [post_parent] => 0
            [guid] => http://fortuna.ge/?p=117938
            [menu_order] => 0
            [post_type] => post
            [post_mime_type] => 
            [comment_count] => 0
            [filter] => raw
        )

    [comment_count] => 0
    [current_comment] => -1
    [found_posts] => 63
    [max_num_pages] => 21
    [max_num_comment_pages] => 0
    [is_single] => 
    [is_preview] => 
    [is_page] => 
    [is_archive] => 1
    [is_date] => 
    [is_year] => 
    [is_month] => 
    [is_day] => 
    [is_time] => 
    [is_author] => 
    [is_category] => 
    [is_tag] => 1
    [is_tax] => 
    [is_search] => 
    [is_feed] => 
    [is_comment_feed] => 
    [is_trackback] => 
    [is_home] => 
    [is_404] => 
    [is_embed] => 
    [is_paged] => 
    [is_admin] => 
    [is_attachment] => 
    [is_singular] => 
    [is_robots] => 
    [is_posts_page] => 
    [is_post_type_archive] => 
    [query_vars_hash:WP_Query:private] => d8f3e0a16369d711c6b0670352d78e85
    [query_vars_changed:WP_Query:private] => 
    [thumbnails_cached] => 
    [stopwords:WP_Query:private] => 
    [compat_fields:WP_Query:private] => Array
        (
            [0] => query_vars_hash
            [1] => query_vars_changed
        )

    [compat_methods:WP_Query:private] => Array
        (
            [0] => init_query_flags
            [1] => parse_tax_query
        )

)

მსგავსი სიახლეები