სალომე არშბა მთელ თავისუფალ დროს შვილთან ატარებს – „რაც თინა გაჩნდა, თავისუფლად ვერ ამოვისუნთქე…“

პოპულარული

სალომე არშბა მთელ თავისუფალ დროს შვილთან ატარებს – „რაც თინა გაჩნდა, თავისუფლად ვერ ამოვისუნთქე…“

ტელეწამყვანი სალომე არშბა დედა რამდენიმე წლის წინ გახდა. მასა და მსახიობ კახა მიქიაშვილს გოგონა, თინა შეეძინათ. ბანალური ჭეშმარიტებაა, მაგრამ მაინც უნდა ითქვას, რომ სალომესთვის თინას დაბადების შემდეგ ყველაფერი რადიკალურად შეიცვალა…

სალომესთან ინტერვიუ რესტორან „ტერასაში“ ჩავწერეთ, დედა-შვილმა კი სიამოვნებით იპოზიორა ფოტოკამერის წინ.

ვის ჰგავს თინა გარეგნულად?

სალომე არშბა:

დედიკოსაც ჰგავს და მამიკოსაც. მგონია, რომ თვალებით მე მგავს. ჩემი პატარაობის ფოტო მაქვს და იმ ფოტოში ძალიან მგავს. რაც შეეხება ხასიათს, ფანტასტიკური გოგოა. ყველა აქებს თავის შვილს, მაგრამ მართლა ძალიან კარგი გოგოა. დაბადებიდან ვეკონტაქტები, როგორც ზრდასრულს და ყველაფერი ესმის. მასთან ურთიერთობა ერთი დიდი სიამოვნებაა. ვფიქრობ, მან ორივესგან აიღო საუკეთესო თვისებები და საკუთარ თავში გააერთიანა…

საქმიანი ქალების მინუსად მიიჩნევა ის, რომ შვილებთან მცირე დროს ატარებენ…

მე არ ვარ საქმიანი ქალი (იღიმის). მიუხედავად იმისა, რომ თინა ორი თვის იყო, სამსახურში რომ გავედი, უფროსობა ძალიან მიწყობდა ხელს და ცოტა ხნით მიწევდა გასვლა. რეჟიმი ისე მქონდა აწყობილი, რომ თინასთან მაქსიმალურად ბევრი დრო გაეტარებინა. ბოლო სამსახურშიც ასე იყო – თინას ბაღისთვის მე ვამზადებდი, შემდეგ მივდიოდი სამსახურში, საღამოსაც სულ შვილთან ერთად ვატარებდი. ძიძა მაშინ ავიყვანე, როცა თინა წელიწადნახევრის გახდა. სამ წლამდე ძიძა მეხმარებოდა, შემდეგ კი თინა ბაღში წავიდა.

დედიკოსთან ერთად ყველაზე მეტად რისი თამაში უყვარს?

სხვადასხვა თამაში გვაქვს, ბურთსაც ვაგორებთ, ფეხბურთს ვთამაშობთ, დედა-შვილობანას… ერთობლივი თამაშები ძალიან კარგია. მესმის, რომ ეს შესაძლოა, დედისთვის დამღლელი იყოს სამსახურის შემდეგ, მაგრამ ჩვენ ასე ავაწყვეთ, რომ ბევრ რამეს ერთად ვაკეთებთ. ახლა, ბოლო დროს დაიწყო მარტო თამაში. როცა თინა პატარა იყო, სამსახურში რომ მივდიოდი, ტიროდა. მერე ავუხსენი, რომ ყველა დედამ უნდა იაროს სამსახურში, რომ შვილებს სურვილები აუსრულონ (იღიმის), ამის შემდეგ აღარ უტირია.

შეიძლება ითქვას, რომ შენი ცხოვრება თინას გაჩენის შემდეგ რადიკალურად შეიცვალა?

რეჟიმიც შეიცვალა, ყველაფერი თავდაყირა დადგა და მეც შევიცვალე, შემეცვალა პრიორიტეტები, ღირებულებები. 2012 წლის შემდეგ, რაც თინა გაჩნდა, მე მისთვის ვცხოვრობ. მიუხედავად იმისა, რომ ძალიან მჭირდებოდა, სხვადასხვა ეტაპზე ამა თუ იმ შემოთავაზებაზე უარიც მითქვამს. არ მიმაჩნია, რომ არასწორად მოვიქეცი. შინაგანი მოთხოვნილება მაქვს, რომ თუკი შემიძლია, შვილს დიდი დრო დავუთმო და ასეც ვიქცევი.

როცა ფეხმძიმედ იყავი, ბავშვის აღზრდაზე ლიტერატურას თუ კითხულობდი?

როცა ორსულად ვიყავი, ჩემს მეგობრებს უკვე ჰყავდათ შვილები, მათ გამოცდილებასაც ვიზიარებდი და უამრავი ლიტერატურაც წავიკითხე. ინტერნეტში მაქსიმალურად ამომწურავი ინფორმაცია მოვიძიე. თინას დაბადების შემდეგ პედიატრთან 24 საათი კონტაქტზე ვიყავი.

28 წელი, როცა თინა გავაჩინე, ვფიქრობ, იდეალური ასაკია შვილის გასაჩენად. ფსიქოლოგიურად, ფიზიკურად და ემოციურად მზად ვიყავი. ძალიან მომზადებულმა გავიარე ეს პერიოდი და არ მქონია პოსტსამშობიარო დეპრესია. მიუხედავად იმისა, რომ ძალიან ვიღლებოდი, ყოველი წუთი ბედნიერებას მანიჭებდა. თინა ოთხწელიწადნახევრისაა და დღემდე არც ერთი ღამით არსად დამიტოვებია. ჯერ ვერ ვტოვებ. ყველგან ერთად დავდივართ…

თუ ფიქრობ სკოლის შერჩევაზე?

ბაღზე ძალიან ბევრი ვიფიქრე და მივხვდი, რომ კარგი არჩევანი გავაკეთე, რადგან მარტივად დარჩა ბაღში. ეს იმას ნიშნავდა, რომ იქ თავს კომფორტულად გრძნობდა. არადა, ჩემ გარეშე არ იძინებდა, ღამით სხვაგან არასდროს დამიტოვებია, სამსახურში რომ მივდიოდი – ტიროდა და რომ ვბრუნდებოდი, კართან მხვდებოდა…

ახლა ვარჩევ სკოლას. ბევრი კითხვის ნიშანი მაქვს. გარდა იმისა, რომ კერძო სკოლები ძალიან ძვირია, არ ვიცი, ამ თანხის შესაბამის განათლებას თუ მისცემენ. რამდენიმე სკოლაში ვიყავი და კიდევ ვაპირებ მისვლას.

ბავშვობაში ფანტაზიორობდი, რამდენი შვილი უნდა გყოლოდა?

ერთი ვიდეორგოლია, „იმედის დილის“ პრომო, სადაც ვამბობ, რომ მინდა, ხუთი შვილი მყავდეს. ბავშვობიდან ვიცოდი, რომ ბევრი შვილი მეყოლებოდა, მაგრამ ყველაფერს რომ თავი დაანებო, იმხელა პასუხისმგებლობა და საფიქრალია შვილის ყოლა… რაც თინა გაჩნდა, თავისუფლად ვერ ამოვისუნთქე. სულ შვილზე ფიქრობ და ყველაფერი საუკეთესო მისთვის გინდა. ასე რომ, ჯერ თინათი ვტკბები (იღიმის).

როგორი გინდა იყოს შენი თინა?

ამაზეც ძალიან ბევრს ვფიქრობ. დედაჩემის თაობა რადიკალურად განსხვავებულად ზრდიდა შვილებს. მე სხვა მეთოდი ავირჩიე აღსაზრდელად. თინას ძალიან იშვიათად ვუბრაზდები. ყოფილა მომენტები, როცა წყობიდან გამოვსულვარ, მიყვირია, რასაც მერე ძალიან განვიცდი ხოლმე, მაგრამ ეს ძალიან იშვიათად მომხდარა. დღეს ბავშვები ბევრად თავისუფლები არიან, მე ასე ვფიქრობ.

არმაზში ჩემი მეგობრის აგარაკზე ვისვენებთ ხოლმე. ბავშვები დილიდან ფლომასტერებით მთელ სახესა და ტანს იხატავენ. ეს ჩემთვის პრობლემა არაა, მერე გავხეხავ, რამდენიმე დღე მცირე ლაქებით ივლის, მაგრამ ასე გართობას არ ავუკრძალავ. თინასთან ერთად ვითამაშებ ისე, რომ მერე მთელი სახლი დასალაგებელი იყოს… სიმკაცრე აუცილებელია, მაგრამ თინასთან საუბარი და ახსნა კარგად ჭრის. ჩემმა შვილმა არ იცის, რას ნიშნავს დასჯა. რაც მთავარია, კარგი შედეგი მაქვს. რაც მთავარია, ბოდიშის მოხდა იცის. მეც ასეთი ვარ. ცუდად ვგრძნობ თავს, თუ არასწორად მოვიქეცი და ბოდიში არ მოვიხადე…

ყველა დედას უნდა, საუკეთესო შვილი ჰყავდეს. მინდა, თავისუფალი გაიზარდოს და არ მოექცეს დოგმებში. მინდა, ძალიან კარგად ისწავლოს. თუკი კარგ განათლებას მიიღებს, ბევრი რამ გაუადვილდება ცხოვრებაში. მსურს, იყოს მიზანდასახული, იცოდეს, რა უნდა და როგორ გადადგას მყარი ნაბიჯები ამ მიმართულებით. მგონია, რომ მშობლებმა შვილებს თავისუფლება უნდა მივცეთ. რასაკვირველია, ზღვარი ყველგან არსებობს…

არის შეცდომა, რომელიც არ გინდა, შენმა შვილმა გაიმეოროს?

რა თქმა უნდა, მაგრამ შეიძლება, დედის შეცდომა შვილმა მაინც გაიმეოროს. დედისთვის მეც არ მომისმენია და მერე წამიტეხავს ცხვირი. თინას რჩევას მივცემ, მაგრამ ჩემს აზრს თავს არ მოვახვევ, გადაწყვეტილებას თავად მიიღებს.

სალომე, საქმიანობის კუთხით რა ხდება? „ჯი-დი-ეს“-ზე, სადაც შენ მუშაობდი, შუადღის გადაცემა დაიხურა…

ტელევიზიაში აღარ ვმუშაობ. მაქვს ერთადერთი სამსახური, ჩემი საყვარელი ჟურნალი „სთეფსი“, სადაც ვწერ. იმედი მაქვს, რაიმე გამოჩნდება, რადგან სამსახური ყველას სჭირდება. რომ არ მჭირდებოდეს, მთელ თავისუფალ დროს თინას დავუთმობდი. ახალი სამსახური რომ მექნება, მაინც ისე შევათავსებ, რომ შვილს ყურადღება არ მოვაკლო.

გადაღების ადგილი: რესტორანი „ტერასა“

ფოტო: დათუნა აგასი

ნინო მურღულია

ექსკლუზივი /

|

20 მარტი, 2017

|
WP_Query Object
(
    [query] => Array
        (
            [post_type] => post
            [post_status] => publish
            [posts_per_page] => 3
            [orderby] => ASC
            [tax_query] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [field] => slug
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => fortunas-fotosesia
                                    [1] => salome-arshba
                                )

                        )

                )

            [post__not_in] => Array
                (
                    [0] => 116276
                )

        )

    [query_vars] => Array
        (
            [post_type] => post
            [post_status] => publish
            [posts_per_page] => 3
            [orderby] => ASC
            [tax_query] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [field] => slug
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => fortunas-fotosesia
                                    [1] => salome-arshba
                                )

                        )

                )

            [post__not_in] => Array
                (
                    [0] => 116276
                )

            [error] => 
            [m] => 
            [p] => 0
            [post_parent] => 
            [subpost] => 
            [subpost_id] => 
            [attachment] => 
            [attachment_id] => 0
            [name] => 
            [static] => 
            [pagename] => 
            [page_id] => 0
            [second] => 
            [minute] => 
            [hour] => 
            [day] => 0
            [monthnum] => 0
            [year] => 0
            [w] => 0
            [category_name] => 
            [tag] => 
            [cat] => 
            [tag_id] => 12121
            [author] => 
            [author_name] => 
            [feed] => 
            [tb] => 
            [paged] => 0
            [meta_key] => 
            [meta_value] => 
            [preview] => 
            [s] => 
            [sentence] => 
            [title] => 
            [fields] => 
            [menu_order] => 
            [embed] => 
            [category__in] => Array
                (
                )

            [category__not_in] => Array
                (
                )

            [category__and] => Array
                (
                )

            [post__in] => Array
                (
                )

            [post_name__in] => Array
                (
                )

            [tag__in] => Array
                (
                )

            [tag__not_in] => Array
                (
                )

            [tag__and] => Array
                (
                )

            [tag_slug__in] => Array
                (
                )

            [tag_slug__and] => Array
                (
                )

            [post_parent__in] => Array
                (
                )

            [post_parent__not_in] => Array
                (
                )

            [author__in] => Array
                (
                )

            [author__not_in] => Array
                (
                )

            [ignore_sticky_posts] => 
            [suppress_filters] => 
            [cache_results] => 1
            [update_post_term_cache] => 1
            [lazy_load_term_meta] => 1
            [update_post_meta_cache] => 1
            [nopaging] => 
            [comments_per_page] => 50
            [no_found_rows] => 
            [order] => DESC
        )

    [tax_query] => WP_Tax_Query Object
        (
            [queries] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => post_tag
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => fortunas-fotosesia
                                    [1] => salome-arshba
                                )

                            [field] => slug
                            [operator] => IN
                            [include_children] => 1
                        )

                )

            [relation] => AND
            [table_aliases:protected] => Array
                (
                    [0] => mob1n_term_relationships
                )

            [queried_terms] => Array
                (
                    [post_tag] => Array
                        (
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => fortunas-fotosesia
                                    [1] => salome-arshba
                                )

                            [field] => slug
                        )

                )

            [primary_table] => mob1n_posts
            [primary_id_column] => ID
        )

    [meta_query] => WP_Meta_Query Object
        (
            [queries] => Array
                (
                )

            [relation] => 
            [meta_table] => 
            [meta_id_column] => 
            [primary_table] => 
            [primary_id_column] => 
            [table_aliases:protected] => Array
                (
                )

            [clauses:protected] => Array
                (
                )

            [has_or_relation:protected] => 
        )

    [date_query] => 
    [request] => SELECT SQL_CALC_FOUND_ROWS  mob1n_posts.ID FROM mob1n_posts  LEFT JOIN mob1n_term_relationships ON (mob1n_posts.ID = mob1n_term_relationships.object_id) WHERE 1=1  AND mob1n_posts.ID NOT IN (116276) AND ( 
  mob1n_term_relationships.term_taxonomy_id IN (12121,13262)
) AND mob1n_posts.post_type = 'post' AND ((mob1n_posts.post_status = 'publish')) GROUP BY mob1n_posts.ID ORDER BY mob1n_posts.post_date DESC LIMIT 0, 3
    [posts] => Array
        (
            [0] => WP_Post Object
                (
                    [ID] => 152459
                    [post_author] => 13
                    [post_date] => 2017-08-09 13:40:58
                    [post_date_gmt] => 2017-08-09 09:40:58
                    [post_content] => ნინი შერმადინი ბოლო რამდენიმე წელია, აშშ-ში ცხოვრობს და მუშაობს. საქართველოში ჩამოსვლას წელიწადში ორჯერ მაინც ახერხებს ხოლმე, რადგან მას აქ ყველაზე ძვირფასი ადამიანი, მარიამი ელოდება. ახლაც, მისი დაბადების დღისთვის გამოიყენა შვებულება და სიუპრიზად ჩამოვიდა შვილის გასახარებლად.

ნინის „ძველ მეტეხში“ შევხვდით ფოტოების გადასაღებად და სასაუბროდ.

ნინი შერმადინი: 

ძალიან უცებ მომიწია ჩამოსვლამ. მარიამოს დაბადების დღეზე სიურპიზი გავუკეთე სიუპრიზი, 9 წლის გახდა და მინდოდა ძალიან, გამეხარებინა. სულ 10 დღით მქონდა შვებულება სამსახურიდან. ფაქტობრივად, ვერავის და ვერაფრის ნახვა ვერ მოავსწარი. ძირითადი დრო ჩემს შვილს დავუთმე, რომ ცოტა ხანს მომესურვილებინა და მომეკლა ის გიჟური მონატრება, რაც სამწუხაროდ, თან ახლავს დედა-შვილის განშორებას. იმით ვიმშვიდებ თავს, რომ ჩემი შვილის მომავლისთვის ყველაფერს ვაკეთებ, რომ მას ყველაფერი ჰქონდეს, რაც მე მაკლდა და ჩემნაირი რთული გზა არ გაიაროს წარმატების მისაღწევად.

რამდენჯერ ახერხებ ჩამოსვლას საქართველოში?

წელიწადში ორჯერ მაინც, გააჩნია, რამდენ ხანს მაძლევენ ხოლმე შვებულებას სამსახურიდან. როგორც კი პატარა დროს გამოვნახავ, მაშინვე აქეთ მოვრბივარ. სულ მენატრება საქართველოში ყველა და სულ მინდა ჩემს სახლში ყოფნა. რა თქმა უნდა, მადლობელი ვარ ამერიკის ძალიან, რადგან მიმიღო და გულში ჩამიხუტა. საწუწუნო არაფერი მაქვს, მაგრამ როგორც ამერიკელები იტყოდნენ, „სახლი იქაა, სადაც შენი გულია“.



რას საქმიანობ? როგორ ახერხებ თავის გატანას უცხო ქვეყანაში?

ოთხი წელია, ნიუ იორკში ვცხოვრობ, ვმუშაობ ერთ-ერთ ბანკში და საკმაოდ წარმატებული კარიერა მაქვს საბანკო საქმეში (იღიმის). თურმე კარგად გამომდის.

გარდა ამისა, მყავს მოსწავლეები და უიკენდებზე ვმღერი სხვადასხვა კორპორატიულზე. ვწერ სიმღერებს და ველოდები მოუთმენლად ბროდვეის პროექტის დაწყებას, რაც ძალიან გაიეწელა, მაგრამ როგორც პროდიუსერები მეუბნებიან, ცოტაღა დარჩა.

რა თქმა უნდა, ძალიან რთულია ემიგრაციაში ყოფნა, მაგრამ კარგი ის აქვს, რომ შენს ქვეყანასა და ხალხს უფრო მეტად აფასებ და ხვდები, თუ როგორი ტკბილია შენი საკუთარი. ბევრი პლუსიც აქვს, უფრო მეტად დამოუკიდებელი გავხდი, შრომისუნარიანი, მარტოს მიწევს ყველა წინააღმდეგობასთან შეჭიდება, წარმატების მიღწევაც კიდევ უფრო ტკბილია, როცა იცი, რომ საკუთარი შრომითა და გამძლეობით მიაღწიე.

რა გასწავლა უცხო ქვეყანაში ცხოვრებამ?

აქ ყოფნამ მოთმინება მასწავლა, საკუთარი თავის იმედიც გამიჩინა, ასევე პუნქტუალობაც ვისწავლე (იღიმის).

სიმღერის კუთხით გაქვს რაიმე სიახლე?



საქართველოში ყოფნისას უცებ გადაწყდა კლიპის გადაღება. ჩემი ფოტოები ნახა ანდრესმა, როცა გაიგო, რომ საქართველოში ვიყავი, ჩამოვიდა ერევნიდან და ჩავწერეთ ახალი დუეტი, „ყვავილების ქვეყანა“, სომხურ-ქართულად. კლიპიც გადავიღეთ. მინდა, დიდი მადლობა ვუთხრა გიო დათიაშვილსა და ზურა ქირიას, ასევე სიღნაღის საპატრულო პოლიციას, რომელმაც ძალიან დიდი პატივი გვცა გადაღებებზე, რომ დროულად დაგვესრულებინა მუშაობა.

საქართველოში დაბრუნებას უახლოეს მომავალში თუ აპირებ?

ძალიან მიყვარს ჩემი ქვეყანა და ხალხი და მინდა, ყველა მალე დაბრუნდეს სახლში, აღარავის უწევდეს სხვაგან ცხოვრება. საქართველოში დაბრუნებას, რასაკვირველია, ვაპირებ, მაგრამ ჯერ არ ვიცი, როდის. როგორც ღმერთი ინებებს, იმედია, მალე.

ამ წლების განმავლობაში შენს ცხოვრებაში ვინმე ხომ არ გამოჩნდა?

რაც შეეხება პირადს, სრულიად მარტო გახლავართ. არავინ მყავს, ჩემი გული თავისუფალია (იღიმის).

ფოტო: დათუნა აგასი 

გადაღების ადგილი: „ძველი მეტეხი“

ნინო მურღულია

[gallery royalslider="1" link="file" ids="152466,152467,152468,152469,152470,152471,152472,152473"]
                    [post_title] => ნინი შერმადინის ოთხი წელი აშშ-ში - „შვილი გიჟურად მენატრება...“
                    [post_excerpt] => 
                    [post_status] => publish
                    [comment_status] => closed
                    [ping_status] => closed
                    [post_password] => 
                    [post_name] => nini-shermadinis-otkhi-weli-ashsh-shi-shvili-gidjurad-menatreba
                    [to_ping] => 
                    [pinged] => 
                    [post_modified] => 2017-08-09 13:40:58
                    [post_modified_gmt] => 2017-08-09 09:40:58
                    [post_content_filtered] => 
                    [post_parent] => 0
                    [guid] => http://fortuna.ge/?p=152459
                    [menu_order] => 0
                    [post_type] => post
                    [post_mime_type] => 
                    [comment_count] => 0
                    [filter] => raw
                )

            [1] => WP_Post Object
                (
                    [ID] => 141581
                    [post_author] => 4
                    [post_date] => 2017-06-27 15:54:50
                    [post_date_gmt] => 2017-06-27 11:54:50
                    [post_content] => ნინო ნოდიას, იმავე ზუზუს, თამუნა ქორქიას და ქეთი წიქვაძეს, ანუ „ჩემი ცოლის დაქალებში“ „ჩიკებს“, როგორც მათ ეძახიან, კაფე „ორანჟერეაში“ შევხვდით, სადაც ფოტოსესიაც გადავიღეთ და სერიალის კულუარებზეც ვისაუბრეთ. ჩიკას როლის შემსრულებელი, ანი ჩირაძე პრესას თავს არიდებს, ასე რომ გოგონები მის გარეშე ჩავწერეთ. ზუზუ და თამუნა დიდი ხნის მეგობრები არიან, ასევე ქეთი და თამუნა, თუმცა სამივე ერთად გადაღებების გარდა, პირველად სწორედ fortuna.ge-სთვის შეიკრიბა.

როგორ მოხვდა თითოეული თქვენგანი სერიალში?

ქეთი:

ცოტა ვღელავდი, როცა როლი შემომთავაზეს, რადგან არ მქონია სამსახიობო გამოცდილება და არ ვიცოდი, რა გამოვიდოდა, მაგრამ როლებიც არ აღმოჩნდა რთული და მგონი, კარგად გამოგვივიდა (იღიმის).

თამუნა:

კასტინგზე ჩემმა მეგობრებმა ძალით წამიყვანეს, ვერ წარმომედგინა სერიალში თამაში. ზუზუს და კიდევ ერთი ჩვენი მეგობრის, ნუცის დამსახურებაა, რომ სერიალში აღმოვჩნდი. რომ შევედი კასტინგზე და ეკა გამესაუბრა, ისე გავიხსენი, რომ ჩემი თავის გამიკვირდა, არანაირი გამოცდილება არ მქონია. თავიდან გადაღებაზე დავიძაბე, პირველი სერია რომ ვნახე, ძალიან მეუცხოვა საკუთარი თავი, ვუყურებდი ვიღაც გოგოს, რომელიც არაფრით მგავს, უბრალოდ, გარეგნობა აქვს ჩემნაირი. ყოველთვის არ ვახვევდი, მხოლოდ ერთხელ ვუყურებდი, მერე ნელ-ნელა შევეჩვიე...



ზუზუ:

ჩემი და მერე თამუნას მოხვედრა სერიალში ძალიან საინტერესო ამბავია. დავრეკე ჩემი შვილის კლასელის დედასთან, სხვა საქმეზე, აღმოჩნდა, რომ ნუცი იყო საქართველოში კასტინგების დედოფალთან, ეკა მჟავანაძესთან. ეკამ გაიგო, რომ ნუცი მე მელაპარაკებოდა. ცოტა ხანში ნუცის შევხვდი და მითხრა, ეკამ თქვა, ალბათ, ზუზუ სერიალში მონაწილეობაზე არ დაგვთანხმდებაო. მიუხედავად იმისა, რომ  მთელი ცხოვრება მინდოდა ფილმში გადაღება, სერიალში რთული გრაფიკია და ჩემი ცხოვრების წესიდან გამომდინარე, იქვე გამოვრიცხე ეგ ამბავი. შევთავაზე თამუნა ქორქია, მან კი თქვა, რომ ჩემ გარეშე არ მიიღებდა მონაწილეობას, ასე რომ, თამუნას ხელშესაწყობად წავედი კასტინგზე. იქ ძალიან ვიხალისეთ, მომცეს დიდი ტექსტი, რომელიც წავიკითხე და მივხვდი, რომ ეს პერსონაჟი ძალიან მგავდა. სერიალში საკუთარ თავს ვთამაშობ. ერთ-ერთი დიდი კომპლიმენტი, რომელიც ხშირად მიმიღია როლთან დაკავშირებით ისაა, რომ ბუნებრივი ვარ და ამას ვეთანხმები, რადგან ზუსტად იმავე ლექსიკით, სიტყვებით, ჟესტიკულაციითა და მორალით ვაგრძელებ სერიალში ამათთვის „შეჩიჩხინებას“, როგორც რეალურ ცხოვრებაში (იღიმის).



ქეთი:

რასაც ჩვენზე ვერ ვიტყვით, ჩვენს პერსონაჟებს არაფრით ვგავართ. აქ მთავარი კითხვა ის კი არაა, რა განსხვავებაა ჩემსა და ჩემს პერსონაჟს შორის, არამედ რა მსგავსებაა, რადგან ამასაც კი ვერ გეტყვით. არ მომწონს ის გოგო, ვისაც ვთამაშობ, ნერვებისამშლელი გოგოა, არაფრისმომცემი, იპრანჭებიან და ბევრს ლაპარაკობენ. ასეთი გოგონა ბევრია გარშემო და გვინახავს.

თამუნა:

მათგან აგვიღია კიდევაც თვისებები, ზოგიერთი მათგანი განგვისახიერებია. რაღაც დეტალი ამიღია ზოგიერთისგან... მეც ძალიან განვსხვავდები ჩემი პერსონაჟისგან, ასეთი ცინიკური ადამიანი, რომელიც ყველას დასცინის, მე არ ვარ. შტერ და ცარიელი გოგონების შთაბეჭდილებას ვტოვებთ და ამიტომაც მიჭირს ჩემი თავის ყურება ამ სერიალში. ერთადერთი, რაც ჰგავს, ეს ტერმინოლოგიაა.

ზუზუ:

სერიალი მაინც უტრირებულია, როგორც დადებითი, ასევე უარყოფითი თვისებები... მე, მაგალითად, ჩემს რაღაცებსაც ვამატებ ხოლმე. ერთხელ რეჟისორი გამინაწყენდა და მითხრა, სცენარის წერასაც ხომ არ დაიწყებდიო (იღიმის). იმ წუთას მომდის ხოლმე თავში აზრად, რომ რაღაც ფრაზა მოუხდება. ზოგადად, მინდა ვთქვა ჯგუფის შესახებ, რომ საოცარი ჯგუფია, წლებია, ერთად მუშაობენ, მეგობრულები და მზრუნველები არიან. აუცილებლად მინდა აღვნიშნო ილო ბეროშვილი, ნიჭიერი ადამიანია და გადასაღებ მოედანზე ჩვენს გამხიარულებას ცდილობს.

თამუნა:

გადაღებებზე ვერთობით. ზოგჯერ დამღლელიცაა, მაგრამ მთლიანობაში ვმხიარულობთ ხოლმე... ხანდახან ძალიან წყნარად მიდის, მონოტონურად, ხან ძალიან ვერთობით, ხან ვიღლებით. ზოგჯერ მთელი ღამეც გაგრძელებულა გადაღება.



შაურმას ჭამთ?

თამუნა:

მე ნამდვილად შემიძლია ვთქვა, რომ არ მიჭამია. გადაღებებზე ქეთიმ გასინჯა ორი ლუკმა, მე ისიც არ გამისინჯავს, რადგან ზოგადად, არ მიყვარს შაურმა.

ჩიკას როლის შემსრულებელზე მინდა გკითხოთ - ანი ჩირაძე თავის პერსონაჟს რაიმეთი ჰგავს?

ქეთი:

მე კარგად არ ვიცნობდი ანის, ამიტომაც არ ვიცი, რა განასხვავებს.

თამუნა:

მეც არ ვიცნობ ასე კარგად, რომ ანიზე ვისაუბრო, მაგრამ ჩვენთან ურთიერთობაში ძალიან კარგი გოგოა, ზედმეტი არაფერი მოსვლია. გიჟი არის, ფეთქებადი და ემოციური, სხვა თვისებებზე ვერ ვილაპარაკებ, მისი პერსონაჟი უტრირებულია, ზედმეტად სნობია. ანი საერთოდ არ არის სნობი და ძალიან უშუალო ადამიანია. ერთადერთი, ჩიკას ემოციურობაში მიჰყვება.



ზუზუ:

მე ზუსტად ვიცი, რა განასხვავებს მას ჩიკასგან. ჩიკას რომ მოსწონს გავლენიანი ქმარი და მისით მანიპულირება, ეს ანის არასდროს მოეწონებოდა, ასეთი მანქანაც არასდროს ეყოლებოდა. ძალიამ მარტივი და სადა ცხოვრების სტილი აქვს, რამდენადაც მე ვიცნობ.

პოპულარობა მოიტანა სერიალში მონაწილეობამ?

თამუნა:

მოაქვს, მაგრამ ჩემს ცხოვრებაში არაფერი შეცვლილა. ბავშვები მცნობენ ყველაზე ხშირად და ფოტოებს იღებენ ჩემთან ერთად.

ქეთი:

პირადი ცხოვრება ნამდვილად არ შეუცვლია, მაგრამ მე რაღაც მომენტში ვიგრძენი და ეს ყურადღება სასიამოვნოა. ვერ ვიტყვი, არ მომწონს-მეთქი. ქუჩაში რომ მიდიხარ, ვიღაც გაგიღიმებს, ვიღაც მეორეს გადაულაპარაკებს. ჩვენი სახელები სერიალში კარგად არ არის გამოკვეთილი, ამიტომაც გვეძახიან „ჩიკას დაქალებს“ ან „ჩიკებს“ (იცინიან).



ზუზუ:

მე ძალიან ბევრი ზედმეტსახელი მაქვს ზოგადად ცხოვრების განმავლობაში, მაგრამ ახლა დამემატა „შანელის გოგო“, „ჩიკას გოგო“, „პუსკუნა“. ქუჩაში ანზორი რომ დაიძახონ, მგონი, ამაზეც მე შევტრიალდები (იცინის). ჩვენს მონაწილეობას „ჩემი ცოლის დაქალებში“ ორი მხარე აქვს - პირველია, ჩვენ რა მოგვიტანა ამან, ჩემ შემთხვევაში დამატებითი ყურადღება ხალხისგან, მეორე კი, ის რეიტიგი, რაც ჩვენმა გამოჩენამ მოუტანა სერიალს. მე თერთმეტივე სეზონი მაქვს ნანახი, ყველა სერია. ჩემ ირგვლივ აღმოჩნდნენ ისეთი ადამიანები, ვინც არ უყურებდა სერიალს და ქუჩაში შემხვედრიან და უთქვამთ, თქვენ გამო დავიწყეთ ყურებაო.

ქეთი:

რეჟისორმაც აღნიშნა ეს ამბავი.

ქეთი, შენ გკითხავ პირველს, ოჯახის წევრები როგორ აფასებენ შენს მონაწილეობას სერიალში?

ვერ გეტყვი, რომ ოჯახის რომელიმე წევრმა განსაკუთრებულად შემაფასა. ერთადერთი, როცა კასტინგზე მივდიოდი, დედაჩემმა (მსახიობი ნანა ლორთქიფანიძე - ავტ.) ჩაილაპარაკა, ძალიან გადათამაშებული არ იყოო. როცა სახლში ხმამაღლა ვკითხულობდი ტექსტს, ძალიან დიდი აღშფოთება გამოვხატე, ეს გოგონები ვინ არიან-მეთქი და ეტყობა, მიხვდა, რომ შეიძლებოდა, ზემდეტი თამაში გამომსვლოდა. სერიებს რომ უყურებს, მეუბნება, კარგიაო. ამისთვის სამსახიობო დატვირთვა არ მიუცია, მაგრამ ვფიქრობ, რომ არ მოსწონდეს, არ მეტყოდა, კარგიაო.

ზუზუ:

ჩემ შემთხვევაში შვილები არიან აჟიტირებულები, 80% მათი ხათრითაა, რომ ამ სერიალში ვთამაშობ. ერთ-ერთი პირველი სერიის შემდეგ, სახლში რომ დავბრუნდი, ჩემმა უმცროსმა ქალიშვილმა მკითხა, ხელებს ასე შენ თვითონ შვრები, თუ რეჟისორმა გითხრაო. ეტყობა, ცოტა ეზედმეტა (იღიმის). დავპირდი, რომ ამის მერე გავაკონტროლებდი, მაგრამ მაინც ვერ ვაკონტროლებ.



ქეთი:

ბავშვებს ძალიან მოსწონთ ეს სერიალი. ორი შვილი მყავს და ორივეს ძალიან უხარია. უფროსი უფრო აქტიურად უყურებს და ბედნიერია, როცა ქუჩაში ვიღაც მცნობს. თვითონაც ჰგონია, რომ ამ ყველაფრის ნაწილია.

თამუნა:

ჩემი მეგობარი, რომელიც ავსტრიაში ცხოვრობს, ძალიან გახარებულია ამ ამბით, უყვარს ჩვენთან ერთად სიარული, რადგან ყველა გვცნობს და გვიღიმის. მისი გარდერობით ვსარგებლობთ, ძალიან ჩართულია ამ ამბავში.

რაც შეეხება ოჯახს, დადებით შეფასებებს ვიღებთ. ზოგადად, კრიტიკულები არიან ხოლმე ჩემ მიმართ, რადგან ჩემს დას მოეწონა, ე.ი. ნორმალური იყო.

სადაც მივდივარ, ყველა „ჩემი ცოლის დაქალებზე“ მელაპარაკება. ამას წინათ აუზზე შემხვდა ქეთის დედა, ნანა. არ ვიცი, რას ეუბნება ქეთის, მაგრამ მე მითხრა, ძალიან მომწონხართო (იღიმის) ყველაზე ამაყი ვიყავი მაშინ, როცა მერაბ ნინიძემ მომწერა, ძალიან კარგი ხარო. სხვები რომ მეუბნებოდნენ, ჩემი ახლობლები, მაინც არ მჯეროდა, მერაბის დავიჯერე. კი ვიცნობ და ვმეგობრობ, მაგრამ მისი კომპლიმენტი სხვაა, მეგონა, „ოსკარი“ ავიღე (იცინის).



ქეთი:

არ მიგრძნია უარყოფითი ემოციები ადამიანებისგან.

ზუზუ:

პერსონაჟების მიმართ ალბათ არის, რადგან გატუტუცებული, მატრაბაზი გოგონები არიან.

ფოტო: დათუნა აგასი 

გადაღების ადგილი: კაფე „ორანჟერეა“

ნინო მურღულია



[gallery royalslider="1" ids="141619,141600,141612,141606,141605,141599,141602,141603,141604,141607,141601,141608,141609,141611,141613,141614,141615,141616,141610,141617"]
                    [post_title] => რით ჰგვანან „ჩიკას დაქალებს“ ზუზუ, თამუნა ქორქია და ქეთი წიქვაძე
                    [post_excerpt] => 
                    [post_status] => publish
                    [comment_status] => closed
                    [ping_status] => closed
                    [post_password] => 
                    [post_name] => rit-hgvanan-chikas-daqalebs-zuzu-tamuna-qorqia-da-qeti-wiqvadze
                    [to_ping] => 
                    [pinged] => 
                    [post_modified] => 2017-07-19 17:35:44
                    [post_modified_gmt] => 2017-07-19 13:35:44
                    [post_content_filtered] => 
                    [post_parent] => 0
                    [guid] => http://fortuna.ge/?p=141581
                    [menu_order] => 0
                    [post_type] => post
                    [post_mime_type] => 
                    [comment_count] => 0
                    [filter] => raw
                )

            [2] => WP_Post Object
                (
                    [ID] => 130330
                    [post_author] => 4
                    [post_date] => 2017-05-12 14:21:05
                    [post_date_gmt] => 2017-05-12 10:21:05
                    [post_content] => ნანკა კალატოზიშვილს „სტრადაში“ ინტერვიუსთვის შევხვდით. მას თან პატარა დანი ახლდა, რომელიც 4 წლისაა და დედიკოს ძალიან ჰგავს, როგორც გარეგნულად, ასევე, ნანკას თქმით, ხასიათითაც. ჩენი საუბარი, ძირითადად, დედა-შვილობას შეეხებოდა, თუმცა ნანკას ვკითხეთ, რატომ აღარ არის „ცეკვავენ ვარსკვლავების“ წამყვანი და მისგან საინტერესო პასუხი მივიღეთ. 

რატომ აღარ მიგყავს „ცეკვავენ ვარსკვლავები“?

ნანკა:

ოფიციალური ვერსია ალბათ, სხვა ექნებათ... არ ვიცი, რას იტყვიან... შემოთავაზება მივიღე, ვიცოდი, რომ მე უნდა წამეყვანა, მაგრამ რაღაც მიზეზის გამო, რომელიც ჩემთვის სასაცილო იყო, გადაწყვიტეს, რომ მე წამყვანი აღარ უნდა ვყოფილიყავი. ვერ გეტყვი, რომ გული მწყდება, რადგან ასეთი მენტალობის ადამიანებთან მუშაობა მეც არ მენდომებოდა.

არ გინდა მიზეზზე საუბარი?

მე ხომ ვიცი, რა არის რეალობა და რის მერე რა მოხდა. „რუსთავი 2“-ის აქციაზე მისვლის შემდეგ უცბად აღმოჩნდა, რომ პროექტი აღარ მიმყავს...



ასეთი შემთხვევა გქონია?

მე ადრეც დამიჭერია მხარი „რუსთავი 2“-ისთვის, მაგრამ პრობლემა არ შექმნილა. ამ ეტაპზე ალბათ, აღარ იყო მოსაწონი (იცინის). პოლიტიკასთან ჩემი დაკავშირება სრული სისულელეა. მოკლედ, ასე მოხდა, მაგრამ ტყუილად არაფერი ხდება და ალბათ, რაღაც ახალი უნდა დაიწყოს ჩემს ცხოვრებაში. 

დედა და შვილი

ნანკა:

დანი ერთ თვეში 4 წლის გახდება. ეს ოთხი წელი ძალიან საინტერესო იყო, მარტივი არაფერია, მით უმეტეს, პასუხისმგებლობის აღება ადამიანზე, რომელიც უნდა გაზარდო. ეს იყო ყველაზე რთული გადაწყვეტილება ჩემთვის, ამ პასუხისმგებლობის აღება... წინ, დარწმუნებული ვარ, ძალიან მაგარი რაღაცები გველოდება.



გარეგნულად ძალიან გგავს. ხასიათით?

ძალიან, თუ რაღაც არ უნდა, არ გააკეთებს. მეც ასეთი ვარ და მესმის მისი. თუ მის ჯანმრთელობას საფრთხე არ ემუქრება, რაც უნდა, ის აკეთოს.მთავარია, უზრდელი არ იყოს. სხვათა შორის, ძალიან თავმოყვარეა. 

მასთან იმ დოზით ურთიერთობა გაქვს, როგორიც გინდა?

რა დროც მაქვს, რა თქმა უნდა, მისია. გვიყვარს სეირნობა, მაგრამ ცუდია, რომ ჰაერი საერთოდ არ არის. ბავშვს ბოდიშს ვუხდი, რომ სხვაგან ვერ ვასეირნებ... უყვარს ტკბილის ჭამა, სეირნობა და თამაში. ერთად ვთამაშობთ ხოლმე, ვხატავთ...

როგორი გინდა გაიზარდოს?

თავდაჯერებული, მიზანდასახული და საკუთარ თავს არ უღალატოს.



გინდა, იყოს მსახიობი?

რაც უნდა, გამოვიდეს, მაგრამ ბედნიერი იყოს. არ მინდა, თავი მოიტყუოს, მაგრამ ამას არ იზამს, ისეთი დედის და მამის შვილია. მინდა, იქ იყოს, სადაც საკუთარ გზას კარგად იპოვის. 

გოგო შვილზე გიფიქრია?

სულ ბიჭის დედა მინდოდა ვყოფილიყავი, არ ვიცი, რატომ, ასე წარმომედგინა. ალბათ, ჩემი ხასიათიდან გამომდინარე. ბიჭიაო, რომ მითხრეს, ძალიან ბედნიერი ვიყავი... 

მეორე შვილზე ფიქრობ?

ასე თეორიულად, რა თქმა უნდა, ძალიან მინდა, მაგრამ უბრალოდ არასდროს მომნდომებია შვილის გაჩენა. მინდოდა საყვარელი ადამიანისგან... დანი დიდი სიყვარულის ნაყოფია... მე ასე ვარ და მგონია, რომ ასეც უნდა იყოს - შვილის გაჩენა საყვარელი ადამიანისგან უნდა გინდოდეს.

ვიცი, რომ თეატრში ხშირად დაგყავს...

ხშირად დამყავს თოჯინების თეატრში. ასევე მყავდა მუსკომედიის თეატრში. აჩიკო სოლოღაშვილი მგელს თამაშობდა. საგრიმიოროში რომ შევიყვანე, უკან გამოიქცა, აჩიკოსი ძალიან შეეშინდა (იცინის). დანი ჩემს სპექტაკლებზე არ დამყავს, ჯერ რა უნდა იქ? საბავშვო სპექტაკლი არ მითამაშია, სიამოვნებით ვითამაშებდი. რომც წავიყვანო ჩემს სპექტაკლზე, არ გაჩერდება და სცენაზე ამოსვლას მოინდომებს. 

ერთხელ ტელევიზორს ვუყურებდით, რეკლამა გადიოდა ჩემი მონაწილეობით, დამინახა და ის დედა მინდაო (იცინის). 

რაიმეზე კამათობთ?

არ ვეჩხუბები. არ მიყვარს, როცა ბავშები ტირილით აშანტაჟებენ მშობლებს. რომ გაიზარდა ცოტა, ავუხსენი, რომ ტირილით ვერაფერს გამაგებინებს და მშვიდად უნდა ამიხსნას. ხვდება, რომ ტირილით არ გასდის და იწყებს წყნარად ახსნას. ერთხელ გადაწყვიტა, ეტირა და ეგორავა და მე ვუყურებდი, სანამ მორჩებოდა, რეაქცია არ მქონია. კივილ-წივილი და მაღალი ნოტები ჩვენს ურთიერთობაში არ არის. 

ძალიან ინტერესიანი ბიჭია...

ძალიან და უყვარს დიალოგი. ერთხელ ვუხსნიდი, რომ რაღაც არ უნდა გაეკეთებინა. როცა ვთხოვე, რაც ვილაპარაკეთ, იმის მოკლე შინაარსი მომიყევი-მეთქი, მომიყვა (იღიმის). აი, ნახე, ვერ ისვენებს და სულ დადის წინ და უკან. ჩემი შვილი როგორ იქნება მოსვენებული, ახლაც ძლივს ვზივარ ერთ ადგილას (იცინის). 

ფოტო: დათუნა აგასი

გადაღების ადგილი: „სტრადა“

ნინო მურღულია

[gallery royalslider="1" ids="130339,130340,130341,130342,130343,130344,130345,130346,130347,130348,130349"]
                    [post_title] => ნანკა კალატოზიშვილი: "ჩემი შვილი ძალიან მგავს, თუ რაღაც არ უნდა, არ გააკეთებს..."
                    [post_excerpt] => 
                    [post_status] => publish
                    [comment_status] => closed
                    [ping_status] => closed
                    [post_password] => 
                    [post_name] => nanka-kalatozishvili-chemi-shvili-dzalian-mgavs-tu-raghac-ar-unda-ar-gaaketebs
                    [to_ping] => 
                    [pinged] => 
                    [post_modified] => 2017-05-12 23:02:42
                    [post_modified_gmt] => 2017-05-12 19:02:42
                    [post_content_filtered] => 
                    [post_parent] => 0
                    [guid] => http://fortuna.ge/?p=130330
                    [menu_order] => 0
                    [post_type] => post
                    [post_mime_type] => 
                    [comment_count] => 0
                    [filter] => raw
                )

        )

    [post_count] => 3
    [current_post] => -1
    [in_the_loop] => 
    [post] => WP_Post Object
        (
            [ID] => 152459
            [post_author] => 13
            [post_date] => 2017-08-09 13:40:58
            [post_date_gmt] => 2017-08-09 09:40:58
            [post_content] => ნინი შერმადინი ბოლო რამდენიმე წელია, აშშ-ში ცხოვრობს და მუშაობს. საქართველოში ჩამოსვლას წელიწადში ორჯერ მაინც ახერხებს ხოლმე, რადგან მას აქ ყველაზე ძვირფასი ადამიანი, მარიამი ელოდება. ახლაც, მისი დაბადების დღისთვის გამოიყენა შვებულება და სიუპრიზად ჩამოვიდა შვილის გასახარებლად.

ნინის „ძველ მეტეხში“ შევხვდით ფოტოების გადასაღებად და სასაუბროდ.

ნინი შერმადინი: 

ძალიან უცებ მომიწია ჩამოსვლამ. მარიამოს დაბადების დღეზე სიურპიზი გავუკეთე სიუპრიზი, 9 წლის გახდა და მინდოდა ძალიან, გამეხარებინა. სულ 10 დღით მქონდა შვებულება სამსახურიდან. ფაქტობრივად, ვერავის და ვერაფრის ნახვა ვერ მოავსწარი. ძირითადი დრო ჩემს შვილს დავუთმე, რომ ცოტა ხანს მომესურვილებინა და მომეკლა ის გიჟური მონატრება, რაც სამწუხაროდ, თან ახლავს დედა-შვილის განშორებას. იმით ვიმშვიდებ თავს, რომ ჩემი შვილის მომავლისთვის ყველაფერს ვაკეთებ, რომ მას ყველაფერი ჰქონდეს, რაც მე მაკლდა და ჩემნაირი რთული გზა არ გაიაროს წარმატების მისაღწევად.

რამდენჯერ ახერხებ ჩამოსვლას საქართველოში?

წელიწადში ორჯერ მაინც, გააჩნია, რამდენ ხანს მაძლევენ ხოლმე შვებულებას სამსახურიდან. როგორც კი პატარა დროს გამოვნახავ, მაშინვე აქეთ მოვრბივარ. სულ მენატრება საქართველოში ყველა და სულ მინდა ჩემს სახლში ყოფნა. რა თქმა უნდა, მადლობელი ვარ ამერიკის ძალიან, რადგან მიმიღო და გულში ჩამიხუტა. საწუწუნო არაფერი მაქვს, მაგრამ როგორც ამერიკელები იტყოდნენ, „სახლი იქაა, სადაც შენი გულია“.



რას საქმიანობ? როგორ ახერხებ თავის გატანას უცხო ქვეყანაში?

ოთხი წელია, ნიუ იორკში ვცხოვრობ, ვმუშაობ ერთ-ერთ ბანკში და საკმაოდ წარმატებული კარიერა მაქვს საბანკო საქმეში (იღიმის). თურმე კარგად გამომდის.

გარდა ამისა, მყავს მოსწავლეები და უიკენდებზე ვმღერი სხვადასხვა კორპორატიულზე. ვწერ სიმღერებს და ველოდები მოუთმენლად ბროდვეის პროექტის დაწყებას, რაც ძალიან გაიეწელა, მაგრამ როგორც პროდიუსერები მეუბნებიან, ცოტაღა დარჩა.

რა თქმა უნდა, ძალიან რთულია ემიგრაციაში ყოფნა, მაგრამ კარგი ის აქვს, რომ შენს ქვეყანასა და ხალხს უფრო მეტად აფასებ და ხვდები, თუ როგორი ტკბილია შენი საკუთარი. ბევრი პლუსიც აქვს, უფრო მეტად დამოუკიდებელი გავხდი, შრომისუნარიანი, მარტოს მიწევს ყველა წინააღმდეგობასთან შეჭიდება, წარმატების მიღწევაც კიდევ უფრო ტკბილია, როცა იცი, რომ საკუთარი შრომითა და გამძლეობით მიაღწიე.

რა გასწავლა უცხო ქვეყანაში ცხოვრებამ?

აქ ყოფნამ მოთმინება მასწავლა, საკუთარი თავის იმედიც გამიჩინა, ასევე პუნქტუალობაც ვისწავლე (იღიმის).

სიმღერის კუთხით გაქვს რაიმე სიახლე?



საქართველოში ყოფნისას უცებ გადაწყდა კლიპის გადაღება. ჩემი ფოტოები ნახა ანდრესმა, როცა გაიგო, რომ საქართველოში ვიყავი, ჩამოვიდა ერევნიდან და ჩავწერეთ ახალი დუეტი, „ყვავილების ქვეყანა“, სომხურ-ქართულად. კლიპიც გადავიღეთ. მინდა, დიდი მადლობა ვუთხრა გიო დათიაშვილსა და ზურა ქირიას, ასევე სიღნაღის საპატრულო პოლიციას, რომელმაც ძალიან დიდი პატივი გვცა გადაღებებზე, რომ დროულად დაგვესრულებინა მუშაობა.

საქართველოში დაბრუნებას უახლოეს მომავალში თუ აპირებ?

ძალიან მიყვარს ჩემი ქვეყანა და ხალხი და მინდა, ყველა მალე დაბრუნდეს სახლში, აღარავის უწევდეს სხვაგან ცხოვრება. საქართველოში დაბრუნებას, რასაკვირველია, ვაპირებ, მაგრამ ჯერ არ ვიცი, როდის. როგორც ღმერთი ინებებს, იმედია, მალე.

ამ წლების განმავლობაში შენს ცხოვრებაში ვინმე ხომ არ გამოჩნდა?

რაც შეეხება პირადს, სრულიად მარტო გახლავართ. არავინ მყავს, ჩემი გული თავისუფალია (იღიმის).

ფოტო: დათუნა აგასი 

გადაღების ადგილი: „ძველი მეტეხი“

ნინო მურღულია

[gallery royalslider="1" link="file" ids="152466,152467,152468,152469,152470,152471,152472,152473"]
            [post_title] => ნინი შერმადინის ოთხი წელი აშშ-ში - „შვილი გიჟურად მენატრება...“
            [post_excerpt] => 
            [post_status] => publish
            [comment_status] => closed
            [ping_status] => closed
            [post_password] => 
            [post_name] => nini-shermadinis-otkhi-weli-ashsh-shi-shvili-gidjurad-menatreba
            [to_ping] => 
            [pinged] => 
            [post_modified] => 2017-08-09 13:40:58
            [post_modified_gmt] => 2017-08-09 09:40:58
            [post_content_filtered] => 
            [post_parent] => 0
            [guid] => http://fortuna.ge/?p=152459
            [menu_order] => 0
            [post_type] => post
            [post_mime_type] => 
            [comment_count] => 0
            [filter] => raw
        )

    [comment_count] => 0
    [current_comment] => -1
    [found_posts] => 75
    [max_num_pages] => 25
    [max_num_comment_pages] => 0
    [is_single] => 
    [is_preview] => 
    [is_page] => 
    [is_archive] => 1
    [is_date] => 
    [is_year] => 
    [is_month] => 
    [is_day] => 
    [is_time] => 
    [is_author] => 
    [is_category] => 
    [is_tag] => 1
    [is_tax] => 
    [is_search] => 
    [is_feed] => 
    [is_comment_feed] => 
    [is_trackback] => 
    [is_home] => 
    [is_404] => 
    [is_embed] => 
    [is_paged] => 
    [is_admin] => 
    [is_attachment] => 
    [is_singular] => 
    [is_robots] => 
    [is_posts_page] => 
    [is_post_type_archive] => 
    [query_vars_hash:WP_Query:private] => d8f3e0a16369d711c6b0670352d78e85
    [query_vars_changed:WP_Query:private] => 
    [thumbnails_cached] => 
    [stopwords:WP_Query:private] => 
    [compat_fields:WP_Query:private] => Array
        (
            [0] => query_vars_hash
            [1] => query_vars_changed
        )

    [compat_methods:WP_Query:private] => Array
        (
            [0] => init_query_flags
            [1] => parse_tax_query
        )

)

მსგავსი სიახლეები