3 თებერვალს „მთავარი არხის“ მეგაშოუ „მხოლოდ ქართულის“ ფინალია. ოთხი კონკურსანტი ანა ქურთუბაძე, გიორგი ძოწენიძე,  თამთა ხუხუნაიშვილი და ნინი შონია ერთმანეთს ორ ტურში დაუპირისპირდება, პირველი – მიუზიკლია, რომელსაც მენტორობას სოფო ნიჟარაძე გაუწევს, მეორე კი ფოლკლორის ტურია და რასაკვირველია, არ გაგიკვირდებათ, რომ აქ მენტორი გიორგი უშიკიშვილი იქნება.

ფინალის წინ კონკურსანტებს რეპეტიციაზე ვესტუმრეთ. ჩვენი ინტერესის ობიექტი ამჯერად ანა ქურთუბაძე გახდა, რომლისთვისაც წინა ტური გამორჩეული აღმოჩნდა, მან ლელა წურწუმიას და სტეფანეს სიმღერები ისე შეასრულა, რომ ჟიურისგან ორივე შემთხვევაში უმაღლესი, 50 ქულა დაიმსახურა.

თუმცა ანას პროექტში მძიმე მომენტებიც ჰქონია, ერთხელ „მხოლოდ ქართულს“ იმიტომ არ გამოეთიშა, რომ ნიკა გვარამიამ ვეტო გამოიყენა.

დღეს ფინალშია და უნდა, დასამახსოვრებელი პერფორმანსები ჰქონდეს.

ანას დაფარული ნიჭის შესახებ ინფორმაცია გიორგი ძოწენიძემ გაგვანდო და გვითხრა, რომ ის კლავიშზე ნებისმიერ მელოდიას უკრავს, თუმცა ამას სმენით აკეთებს, მუსიკალური განათლების მიღებას კი პროექტის დასრულების შემდეგ აპირებს.

ჟიურის წევრები შენი არტისტიზმით გადარიე, ახლა უკვე ვოკალურად გაზრდაზეც აკეთებენ აქცენტს. პროექტში რა მიზნით მოხვედი?

ანა ქურთუბაძე:

პროექტში მოსვლაზე ბევრი ვიფიქრე. როცა მსახიობი ხარ, ასე თუ ისე გიცნობს საზოგადოება. რთულია, ისე იმოქმედო, რომ შენი ეს მდგომარეობა კიდევ უფრო ზევით ასწიო. საბოლოოოდ გარისკვა გადავწყვიტე, რადგან ცხოვრებაში ძალიან ხშირად ვრისკავ ხოლმე. ერთ-ერთი სწორი ნაბიჯია, რაც ოდესმე გადამიდგამს.

რომელიმე მომენტში უხერხულად იგრძენი თავი პროექტში ყოფნისას?

არასდროს მიფიქრია, რომ არ უნდა მიმეღო მონაწილეობა, პირიქით. მიუხედავად იმისა, რომ აუთსაიდერობა ჩემი სტიქია გახდა და ხშირად ვიყავი აუთსაიდერად, ეს უფრო მაძლიერებდა და ყოველი შემდეგი ტური უფრო დიდი გამოწვევა იყო ჩემთვის.

წინა ლაივზე გიორგი გაბუნიამ აღნიშნა, რომ არ ესმის, რატომ არ მიდის მაყურებლამდე ის, რაც შენგან ჟიურიმდე მიდის…

იმაზე ფიქრის დროც არ ყოფილა, რატომ ვდგავარ აუთსაიდერებში-მეთქი. უფრო მეტად იმაზე ვფიქრობდი, რომ ყოველ შემდეგ ლაივზე რაღაც ახალი და განსხვავებული გამეკეთებინა.

ამ ტურზე ორივეჯერ უმაღლესი ქულები დაიმსახურე. ელოდი ამას?

მოლოდინი იმისა, რომ ათებს დამიწერდნენ, არ მქონია. წინასწარ ამაზე არ ვფიქრობდი. მინდა, რომ სცენაზე დავდგე და კარგად ვიმღერო. ძალიან სასიამოვნო და მოულოდნელი იყო მაღალი ქულები, გახარებული ვიყავი.

ამ პროექტში ბევრი რამ ისწავლე?

მუსიკალური კუთხით ბევრი რამ ვისწავლე და ზოგადად გავიზარდე, საკუთარი თავი სხვანაირად დავინახე და ჩემი თავის გაცნობა დავიწყე სულ სხვა კუთხით. მიუხედავად იმისა, რომ ფინალია, დარწმუნებული ვარ, მთელი ცხოვრება გამყვება, იმხელა რამ შემოიტანა ჩემს ცხოვრებაში.

მისი დასრულების შემდეგ კარიერის განვითარების როგორ გზას ხედავ?

როდესაც პროექტი დასრულდება, გადაწყვეტილი მაქვს, ჩავაბარო მუსიკალურ ათწლედში, საგუნდო-სადირიჟოროს განხრით. პირდაპირ კონსერვატორიაში ვერ ჩავაბარებ, რადგან შესაბამისი განათლება არ მაქვს, როცა ამ ცოდნას დავაგროვებ, საგუნდო-სადირიჟოროზე ჩავაბარებ კონსერვატორიაში. ეს იმას არ ნიშნავს, რომ ჩემს პროფესიას, მსახიობობას ოდნავ მაინც გვერდზე გავწევ. პირიქით, ვფიქრობ, ახალი პროფესია მსახიობობაში დამეხმარება კიდეც და უფრო მრავალფეროვანს გახდის.

ანუ შეიძლება ითქვას, ცხოვრებას თავიდან იწყებ.

მე სულ ასე ვარ. როგორც აღვნიშნე, რისკიანი ვარ. ბევრი რისკი გამიწევია ცხოვრებაში, არა მხოლოდ პროფესიული კუთხით, ზოგადად მიყვარს რისკი. ვრისკავ იმას, რაზეც ვფიქრობ, რომ 50% მაინც წარმატებას მომიტანს. ჯერჯერობით რისკის შემდეგ წარუმატებლობა არ მქონია.

შეგიძლია, მაგალითი დამისახელო?

როგორ არა. თავიდანვე სამსახიობოზე არ ჩამიბარებია, ძალიან მინდოდა, მაგრამ ისეთი პერიოდი იყო, ოჯახი არ მირჩევდა. საბანკო-საფინანსოზე ჩავაბარე, წარმატებით, მაგრამ მივხვდი, რომ ეს პროფესია ჩემთან არანაირ კავშირში არ იყო. გამოვიტანე ჩემი სკოლის ატესტატი და დავწერე განცხადება, ერთ თვეში თუ არ დავაბრუნე, გამრიცხეთ-მეთქი, წავედი ჩუმად და ჩავაბარე თეატრალურში.

ბევრი მსახიობისგან მსმენია, რომ ჩუმად ჩააბარა…

ახლა უკვე მშობლები აღარ ცდილობენ, ჩაერიონ პროფესიის არჩევაში. ჩემს მშობლებს კატეგორიულად არ უთქვამთ, არ ჩააბაროო, უბრალოდ, მირჩიეს, რომ სხვა პროფესია აჯობებდა…

შენს შვილს ურჩევდი მსახიობობას?

ძალიან გამიხარდებოდა, იქიდან გამომდინარე, რომ ძალიან მინდა, ჩემმა შვილმაც გამოსცადოს ისეთი ჯადოსნური ცხოვრება, როგორიც მე მაქვს და იმედი მაქვს, კიდევ მელის. თუ რაიმე სხვა მოუნდება, არაფერში შევუშლი ხელს. აირჩიოს ის, რაც უნდა.

რამხელაა შენი გოგონა?

წლისა და 9 თვის, ჰქვია თინა. არის ქერა, ხუჭუჭთმიანი საყვარელი ბავშვი. როცა ტელევიზორში მხედავს, ყვირის, დედა, დედაო. ახლა ხშირად ვერ მხედავს სახლში, მაგრამ როგორც კი პროექტი დასრულდება, მინდა, სადმე წავიდე მასთან ერთად რამდენიმე დღით და სადმე წყნარ ადგილას გავემგზავრო. ზაფხული რომ იყოს, სადმე ტყისპირა ქოხში წავიდოდი, მაგრამ ახლა ჯერ არ მომიფიქრებია.

როგორ დედას უწოდებდი თავს?

ჩემი გადმოსახედიდან, კარგი დედა სულაც არ ნიშნავს იმას, რომ 24 საათი სახლში იჯდე შვილთან ერთად. ისევ თინასთვის კეთდება ბევრი რამ, რასაც ვაკეთებ. კარგი დედა ვარ, ასე მგონია, თუმცა დედაჩემი როგორიც არის, იმის ნახევარიც რომ შევძლო, ბედნიერი ვიქნებოდი. დედაჩემმა ცხოვრება მე მომიძღვნა, თავიდან ბოლომდე და ყველაფერი თავისი ჩემში ჩადო. არ ვიცი, ამას შევძლებ თუ არა.

რისკზე ვსაუბრობდით და პირადშიც რისკიანი ხარ?

კი, პირად ცხოვრებაშიც რისკიანი ვარ. გურული და რისკიანი.

აფექტურიც?

კი, ფეთქებადიც.

შენს ცხოვრებაში არის სიყვარული?

ჩემს ცხოვრებაში სიყვარული ყოველთვის არის, მაგრამ ახლა კონკრეტულ ადამიანს არ ვგულისხმობ. ახლა არის თუ არ არის ჩემს ცხოვრებაში კონკრეტული ადამიანი, ამას ვერ გეტყვით. მეც არ მაინტერესებს სხვისი პირადი და არ მგონია, რომ სხვებისთვის ჩემი იყოს საინტერესო. თუკი ვინმეს ასე ძალიან დააინტერესებს, მოვიდეს ჩემთან და ყველაფერს მოვუყვები.

თაყვანისმცემლები როგორ გეკონტაქტებიან?

სოციალურ ქსელშიც მწერენ, ქუჩაშიც მოდიან. რასაკვირველია, პროექტის შემდეგ მათი რაოდენობა გაიზარდა. მართლა ვცდილობ, ყველას ვუპასუხო. თუკი ვერ ვახერხებ, ბოდიშს ვუხდი ყველას. არავინ თქვას, რომ ეს შემაწუხებელია. ვერც ვხვდები, ეს რატომ უნდა გაწუხებდეს. პირიქით, ძალიან სასიამოვნოა. აბა, რისთვის დგახარ სცენაზე. ამას ხომ მაყურებლისთვის აკეთებ? როცა სითბოს იღებ, ამაზე დიდი ბედნიერება არ ვიცი, რა უნდა იყოს.

მსახიობობისა და სიმღერის მიღმა, რა ინტერესები გაქვს, ჰობი?

სხვათა შორის, პედაგოგი ვარ. ვასწავლი მეტყველებას ბავშვებს ერთ-ერთ სტუდიაში. ეს მაინც ჩემი პროფესიის ნაწილია. ორი დიდი ჯგუფი მყავს.

ჩემი ჰობი თხილამურებით სრიალია, თუმცა ცოტა ხანია, რაც დავდექი. როგორც კი დავდექი, რამდენიმე დღეში ვიყიდე თხილამურის აღჭურვილობა. ორი წელი ვაგროვებდი მანქანის საყიდელ ფულს და საბოლოოდ, ვიყიდე თხილამურები (იცინის).

საინტერესო დაბანდებაა, თან, იმასაც თუ გავითვალისწინებთ, რომ თოვლი არ მოდის…

(იცინის) კი, შარშანდელი და წლევანდელი წელი ისე გავიდა, რომ თხილამურები აყუდებულია ერთ ადგილას, ვერც გუდაურში და ვერც ბაკურიანში წასვლა ვერ მოვახერხე.

ინტერესის სფეროზე ვსაუბრობდით და ძალიან მიყვარს თავისუფალ დროს მშრალ ხიდზე სიარული და საინტერესო ნივთების აღმოჩენა. იქ უამრავი ნივთი მაქვს აღმოჩენილი, მათ შორის ისეთი, რომლებსაც ვერაფერში გამოვიყენებ, მაგრამ სახლში მიდევს (იცინის).

ჩემი ოცნებაა, ჩელოზე დაკვრა კარგად ვისწავლო. მეგობარმა მაჩუქა, მაგრამ სამწუხაროდ, გამიტყდა. ამ სურვილსაც ავისრულებ, იმედია.

ისევ პროექტს დავუბრუნდეთ. ფინალის წინ რა განწყობა გაქვს?

კვლავ ის სურვილი მაქვს, რომ კარგად გამოვიდე. პროექტის დაწყებიდან სულ იმას ვფიქრობ, რომ ამ რვა ლაივის განმავლობაში ორი-სამი დასამახსოვრებელი გამოსვლა დამრჩეს. ამას თუ შევძლებ, ე.ი. გამოვიდა ის, რაც ჩაფიქრებული მქონდა. თუ გაიმარჯვებ, მერე ცალკე შევხვდეთ და მოგიყვებით ჩემი ემოციების შესახებ. ამას ახლა ასე მარტივად ვერ გეტყვით (იღიმის).

ფოტო: ზაქარია ჭელიძე

ნინო მურღულია

 

მსგავსი თემები

რეკლამა: 0:05