მენინგიტი

მენინგიტი არის ტვინისა და ზურგის ტვინის გარშემო არსებული რბილი გარსების ინფექცია და ანთება. დაავადების სიმპტომებია: თავის ტკივილი, ცხელება და კისრის გაშეშება. მენინგიტის სიმპტომები შეიძლება განვითარდეს რამდენიმე საათში ან რამდენიმე დღეში: 2 წელზე უფროსი ნებისმიერი ასაკის ადამიანის შესაძლო სიმპტომებია: ტემპერატურის უეცრად მომატება, კისრის გაშეშება, ძლიერი თავის ტკივილი, გულისრევა ან ღებინება, დაბნეულობა ან კონცენტრაციის პრობლემები, გულყრები, ძილიანობა ან გაღვიძების პრობლემა, მგრძნობელობა სინათლის მიმართ, უმადობა ან წყურვილის არარსებობა, კანის გამონაყარი ზოგიერთ შემთხვევაში, მაგალითად მენინგოკოკური მენინგიტის დროს. ბავშვებში მენინგიტის სიმპტომებია: მაღალი ტემპერატურა, მუდმივი ტირილი, ძილიანობა ან გაღიზიანებადობა, გაღვიძების სირთულე, პასიურობა ან მოდუნებულობა, ცუდი კვება, პირღებინება, ტვინის ზედაპირის რბილ ადგილზე გასივება, სხეულის და კისრის გაშეშება. ახალშობილებს, რომლებსაც მენინგიტი აქვთ, შეიძლება ძნელად დაამშვიდოთ. 

ვირუსული ინფექციები მენინგიტის ყველაზე გავრცელებული მიზეზია. მას მოჰყვება ბაქტერიული ინფექციები და, იშვიათად, სოკოვანი და პარაზიტული ინფექციები. მენინგიტის რისკის ფაქტორებია: აცრების გამოტოვება, ასაკი, ორსულობა, შესუსტებული იმუნური სისტემა, შიდსი, ალკოჰოლიზმი, დიაბეტი და სხვა ფაქტორები, რომლებიც გავლენას ახდენენ თქვენს იმუნურ სისტემაზე და ზრდიან მენინგიტის რისკს. მენინგიტის გამომწვევი ჩვეულებრივი ბაქტერიები ან ვირუსები შეიძლება გავრცელდეს ხველის, ცემინების, კოცნის ან საკვების ჭურჭლის, კბილის ჯაგრისის ან სიგარეტის გაზიარებით. დაავადებულმა ადამიანმა აუცილებლად უნდა დაიცვას ჰიგიენის ნორმები.

მენინგიტის მკურნალობა განისაზღვრება დაავადების გამომწვევი მიზეზის მიხედვით. ბაქტერიული მენინგიტი საჭიროებს დაუყოვნებლივ ჰოსპიტალიზაციას. ბაქტერიული მენინგიტის მკურნალობა ხდება ინტრავენური ანტიბიოტიკებითა და სტეროიდებით. სოკოვანი მენინგიტი მკურნალობენ სოკოს საწინააღმდეგო პრეპარატებით. პარაზიტულმა მენინგიტმა შეიძლება მოიცვას მხოლოდ სიმპტომების მკურნალობა. ვირუსული მენინგიტი შეიძლება თავისით განიკურნოს. ქრონიკული მენინგიტის მკურნალობა ხდება პირველ რიგში ძირითადი მიზეზის მკურნალობით. სხვადასხვა ფორმის მენინგიტის შემთხვევაში საჭიროების შემთხვევაში, ექიმის მიერ ინიშნება შესაბამისი მედიკამენტები. მედიკამენტები ინიშნება ექიმის მიერ და თვითნებურად მისი მიღება დაუშვებელია.