სალომე ბაკურაძე ჟურნალ „თბილისელებთან“ იხსენებს თავისი ოჯახისთვის მძიმე პერიოდს:
„მამა 40 წლის ასაკში გარდაიცვალა. მაშინ ათი წლის ვიყავი, ოჯახს მძიმე პერიოდი ჰქონდა. მამაჩემის გარდაცვალების შემდეგ დედა უფრო გააქტიურდა, რადგან ჩემი სიმღერა ის იყო, რაც მამას ყველაზე მეტად ახარებდა. თავად სიმღერას თავი დაანება. 37 წლის ასაკში ქმრის გარდაცვალების მერე ხმა საერთოდ წაერთვა. ამ ტრაგედიის შემდეგ დედას სიმღერაც დამთავრდა, ცხოვრებაც და მთლიანად შვილებზე გადმოერთო, ასე რომ, რაც მამას გაუხარდებოდა, დედამ ის გააკეთა, მიმიყვანა კოტე და ირმა მალანიების სტუდიაში, სადაც ფანტასტიკური პედაგოგები მასწავლიდნენ…“
