დედების პოდკასტში გიორგი ყიფშიძე საუბრობს იმის შესახებ, რომ მამობამ მოწიფულ ასაკში ძალიან შეცვალა და სხვა ადამიანად აქცია:
„მესამე-მეოთხე ბავშვებთან ისე მოხდა, რომ მარტო აღმოვჩნდი ძალიან ადრე. ლუნა იყო ექვსი თვის, კოსმო – წლინახევრის, ორივე საწოვარებით და პამპერსებით. რობინზონ კრუზო რომ მარტო არის კუნძულზე, ასე ვიყავი ბავშვებთან ერთად მარტო. ჩემდა უნებურად რაღაც გამომიმუშავდა. ბავშვობიდან სულ ვიცოდი, რომ ბევრი შვილი მეყოლებოდა. მშობლები მეუბნებიან, რომ ასე ვამბობდი. რაც ბავშვობაში დისკომფორტი მქონდა, არ მინდა, რომ ჩემს შვილებს ჰქონდეთ და მათ ავარიდოთ. არ მინდა, რომ ეს გამეორდეს.
