ევროპა ირანთან კონფლიქტის ფონზე მზარდ ენერგეტიკულ ზეწოლას განიცდის, თუმცა ვითარებას კიდევ უფრო ართულებს ერთი კრიტიკული პრობლემა – კონტინენტს ზუსტად არ აქვს ინფორმაცია, საწვავის რა მოცულობის მარაგები დარჩა. ამის შესახებ POLITICO წერს.
ენერგომატარებლების მიწოდების შეფერხების პარალელურად, ევროპაში უკვე შეინიშნება შედეგები : ავიაკომპანიები ამცირებენ ან აჩერებენ ფრენებს, ხოლო მთავრობები მოქალაქეებს მოუწოდებენ, შეამცირონ ავტომობილებით გადაადგილება.
შექმნილი ვითარების მთავარი მიზეზი ირანთან დაძაბულობა და განსაკუთრებით ჰორმუზის სრუტის შესაძლო ბლოკირებაა – ეს არის ნავთობისა და გაზის ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი გლობალური მარშრუტი.
ამ ფონზე ენერგორესურსებზე მოთხოვნა იზრდება, ხოლო მიწოდება – რისკის ქვეშ დგება.
ევროკომისიის პრეზიდენტის განცხადებით, მხოლოდ ფასების ზრდის გამო კონფლიქტი ევროპას დღეში დამატებით 500 მილიონი ევრო უჯდება.
მიუხედავად იმისა, რომ ევროკავშირის ქვეყნებს აქვთ სტრატეგიული მარაგები, მთავარი გამოწვევა არის:
- არ არსებობს ზუსტი და ერთიანი სურათი მარაგების შესახებ
- უცნობია, რა რაოდენობაა უკვე გამოყენებული
- გაურკვეველია, როდის შეიძლება დაიწყოს რეალური დეფიციტი
DHL Group-ის ხელმძღვანელმა, ტობიას მეიერმა აღნიშნა, რომ ამ ეტაპზე გეგმები მხოლოდ უახლოეს თვეებზე ვრცელდება:
„მაისისა და ივნისისთვის გარკვეული ხედვა გვაქვს, თუმცა შემდეგ რა მოხდება, რთულად პროგნოზირებადია“.
ოფიციალურად, საწვავის მარაგებზე მონაცემები არსებობს და ქვეყნები ერთმანეთს ინფორმაციას უზიარებენ. თუმცა პრობლემა ის არის, რომ:
- მონაცემები არ არის საკმარისად ოპერატიული
- არ ხდება რეალურ დროში მონიტორინგი
- გადაწყვეტილებების მიღება დაგვიანებულია
სწორედ ამიტომ, ევროკავშირის წარმომადგენლებს უჭირთ განსაზღვრონ, თუ როდის დაიწყება კრიტიკული დეფიციტი და რა ეტაპზე უნდა ამოქმედდეს საგანგებო ზომები
ბოლო შეხვედრებზე რამდენიმე ქვეყანამ, მათ შორის ბელგიამ, ნიდერლანდებმა და ესპანეთმა უფრო ეფექტური მონიტორინგის სისტემა მოითხოვეს.
ინიციატივებს შორის იყო:
- ერთიანი ოპერატიული პლატფორმის შექმნა
- მონაცემების სწრაფი გაზიარება
- კრიზისის მართვის მექანიზმების გაუმჯობესება
თუ ვითარება გაუარესდება და მიწოდება კიდევ შეიზღუდება, კონტინენტს შესაძლოა მოუწიოს სწრაფი და მკაცრი ზომების მიღება – უკვე არა მხოლოდ ეკონომიკის, არამედ ენერგოუსაფრთხოების დასაცავად.
