პორტუგალია ბოლო წლებში ევროპაში გამორჩეული სიმდიდრის მქონე ადამიანებისთვის ერთ-ერთ ყველაზე მიმზიდველ მიმართულებად ჩამოყალიბდა. ახალი კვლევის მიხედვით, 2020-2025 წლებში ქვეყანაში 30 მილიონ დოლარზე მეტი ქონების მქონე 725 ახალი რეზიდენტი დასახლდა, რაც ევროპაში ერთ-ერთი ყველაზე მაღალი მაჩვენებელია. ტენდენცია აჩვენებს, რომ ქვეყანა სულ უფრო მეტად იზიდავს საერთაშორისო ინვესტორებს, მეწარმეებსა და მულტიმილიონერებს.
ექსპერტების შეფასებით, პორტუგალიის პოპულარობას რამდენიმე ფაქტორი განაპირობებს. მათ შორისაა პოლიტიკური სტაბილურობა, უსაფრთხო გარემო, თბილი კლიმატი, ცხოვრების მაღალი ხარისხი და დასავლეთ ევროპის სხვა ქვეყნებთან შედარებით ხელმისაწვდომი პრემიუმ უძრავი ქონება. ქვეყნის განვითარებულმა ინფრასტრუქტურამ და საერთაშორისო კავშირებმა ის განსაკუთრებით მიმზიდველი გახადა იმ ადამიანებისთვის, რომლებიც ბიზნესის განვითარებასა და ცხოვრების ხარისხის გაუმჯობესებას ერთდროულად ცდილობენ.
კვლევის მიხედვით, ახალ რეზიდენტებს შორის არიან ტექნოლოგიური კომპანიების დამფუძნებლები, ფინანსური სექტორის წარმომადგენლები, საერთაშორისო ინვესტორები, საოჯახო ოფისების მფლობელები და წარმატებული მეწარმეები, რომლებმაც კაპიტალი სხვადასხვა ინდუსტრიაში დააგროვეს.
განსაკუთრებული მოთხოვნით სარგებლობს ლისაბონი, პორტუ და ალგარვეს რეგიონი, სადაც ბოლო წლებში ძვირად ღირებულ საცხოვრებელ უძრავ ქონებაზე მოთხოვნა მნიშვნელოვნად გაიზარდა. შედეგად, პრემიუმ სეგმენტის საცხოვრებლების ფასები რეკორდულ ნიშნულებს უახლოვდება, რაც უძრავი ქონების ბაზარს კიდევ უფრო აძლიერებს.
ანალიტიკოსების თქმით, მიუხედავად იმისა, რომ პორტუგალიამ ბოლო წლებში შეცვალა საგადასახადო და საიმიგრაციო პროგრამების ნაწილი, ქვეყანა კვლავ ინარჩუნებს კონკურენტულ უპირატესობას სხვა ევროპულ მიმართულებებთან შედარებით. განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია ცხოვრების ხარისხი, უსაფრთხოება, განათლების სისტემა და მზარდი ტექნოლოგიური ეკოსისტემა, რაც მდიდარ უცხოელებს იზიდავს.
ეკონომისტები აღნიშნავენ, რომ მაღალი ქონების მქონე რეზიდენტების ზრდა დადებით გავლენას ახდენს ინვესტიციებზე, ფუფუნების უძრავი ქონების ბაზარზე, ტურიზმსა და მომსახურების სექტორზე. თუმცა, პარალელურად, იზრდება დისკუსია იმის შესახებაც, რამდენად უწყობს ეს პროცესი ხელს საცხოვრებელი ბინების გაძვირებას და ადგილობრივი მოსახლეობისთვის ხელმისაწვდომობის შემცირებას.
