მხატვარი ქეთი დავლიანიძე თემურ უგულავასთან პირველ შეხვედრას და მასთან დაკავშირებულ ემოციურ ისტორიას იხსენებს.
დავლიანიძე სოციალურ ქსელში პოსტს აქვეყნებს, სადაც გარდაცვლილი ბიზნესმენის გამორჩეულ თვისებებზე, მის უბრალოებასა და ხელოვნებისადმი განსაკუთრებულ დამოკიდებულებაზე საუბრობს.
ქეთი დავლიანიძე იხსენებს 2012 წელს, სასტუმრო „რუმსის“ გახსნაზე დაწყებულ ნაცნობობას და საუბრობს იმაზე, თუ როგორ ქმნიდა ბიზნესმენი საქმეს დიდი თავისუფლებითა და ყველასადმი გამოვლენილი სიკეთით.
„არც ერთ ეტაპზე წუთით არ შეუწყვეტია მუშაობა და ზუსტად ვიცი არ დაუშვია სიკვდილი გამოსავლად… ალბათ, ბევრი რამე დარჩა უთქმელი, მაგრამ მისი ერთი სათქმელი ნამდვილად ვიცი და მე გავახმოვანებ…“ – ექიმ ნანა გეგეჭკორის სამძიმარი თემურ უგულავას ოჯახს
„შთამბეჭდავი იყო მისი ოპტიმიზმი, ენერგია და არაორდინარული გადაწყვეტილებების უსწრაფესად მიღების საოცარი უნარი ამ რთული გზის გავლისას“
„სასტუმრო „რუმსის“ გახსნაზე, Elene Machavariani 2012 წელს, ჩემი ნახატების გამოფენაზე,
გავიცანი თემური.
ასე მითხრა: „ჩვენი სასტუმრო როგორ მოუხდა შენს ნახატებს!“
ხელოვნების აღქმა ყველას ერთნაირად არ შეუძლია.
ზოგი ადამიანი უფრო ღრმად კითხულობს განწყობას, შინაგან სამყაროს და პატივს სცემს მხატვრის არსებობის მნიშვნელობას.
რაც ძალიან იშვიათია და დასაფასებელი.
მადლობა მას ურთიერთობის
ხარისხისთვის!
ასეთი იყო თემური.
უაღრესად დაკვირვებული, იუმორით სავსე, თავმდაბალი, მოაზროვნე
მთელი არსებით იყო ჩართული საქმეში, ხელს უწყობდა ახალგაზრდებს.
მისი ქება ბევრი მსმენია ჯერ კიდევ მის სიცოცხლეში, რადგან ადამიანები ამ აღფრთოვანებას უბრალოდ ვერ მალავდნენ.
„თემურ უგულავას ფასდაუდებელი წვლილი მიუძღვის ბავშვთა ჰოსპისის შექმნასა და განვითარებაში, წლების განმავლობაში მუდმივად ზრუნავდა მძიმე სენთან მებრძოლ ბავშვებზე“ – ბავშვთა ჰოსპისის, „ციცინათელების ქვეყნის“ სამძიმრის წერილი
ბიზნესმენი ბოლო პერიოდის განმავლობაში ფილტვის სიმსივნის მძიმე ფორმას ებრძოდა.
„ლოლიტას“ ეზოს რემონტი მიმდინარეობდა, გაზეთისგან გაკეთებული ქუდი ეხურა, დაღლილი , მტვრიანი იჯდა და სარემონტო სამუშაოებს აკვირდებოდა.
„თუ მე თვითონ არ გავაკეთე, ვინ გამიკეთებს?“ ასე თქვა.
ნიჭიერ ადამიანებს ურთიერთობაშიც ფაქიზი, გააზრებული მიდგომა და პატივისცემა ახასიათებთ ხელოვანების მიმართ და განსაკუთრებით მეგობრულები არიან.
სწორედ ასეთი იყო თემურ უგულავა გემოვნებიანი შემოქმედი, მშრომელი, მხიარული მოსიყვარულე და გულუხვი ადამიანი.
მან იცხოვრა სავსე ცხოვრებით,
ქმნიდა განუკლებლივ ყველასთვის !
რაც დიდ თავისუფლებას ნიშნავს!
არც ვიცოდი მისი ზუსტი წლოვანება ,
თითქოს ასაკი არც ჰქონდა
დიდი ბიჭი იყო, მუდმივად უკეთესისკენ და განვითარებისკენ მომართული , რომელმაც ერთ ცხოვრებაში ძალიან ბევრი მოასწრო…
მტკივნეულია მისი შეწყვეტილი სიცოცხლე დედამიწაზე!“, – წერს მხატვარი.
